Δημοκρατία ν. Fedor Muntyanu κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15504/08, 21 Ιανουαρίου, 2010

Δημοκρατία ν. Fedor Muntyanu κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15504/08, 21 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:1 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15504/08 Δημοκρατία εναντίον

1. Fedor Muntyanu
2. Anatoly Bakhny Κατηγορούμενων -------------------- Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα. Α. Κάρνου Για τον κατηγορούμενο: κ. Χρ. Χ"Λοίζου Κατηγορούμενοι παρόντες -------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Το κατηγορητήριο και οι δύο εκδοχές Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, (πρώτη κατηγορία), απαγωγή προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό, κατά παράβαση των άρθρων 247, 250 και 20 του Κεφ. 154 (δεύτερη κατηγορία), και απαίτηση περιουσίας με απειλές με σκοπό τη κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 290 και 20 του Κεφ. 154 (τρίτη κατηγορία). Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και τις λεπτομέρειες στο κατηγορητήριο, οι κατηγορούμενοι αφού συνωμότησαν μεταξύ τους και με άλλα τρία πρόσωπα απήγαγαν παράνομα τον Igor Shlema από τη Ρωσία από τον οποίο, με απειλές να σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του, απαίτησαν χρήματα, κινητή και ακίνητη περιουσία. Η εκδοχή των κατηγορουμένων όπως φαίνεται από την ένορκη μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 και τις γραπτές τους καταθέσεις [Τεκμήρια 31(Α) και (Β), 40(Α) και (Β), 41(Α) και (Β) και 92(Α) και (Β)] είναι ότι δεν έχουν καμιά ανάμειξη στα αδικήματα που τους καταλογίζονται αν και παραδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μαζί με τον παραπονούμενο. Η θέση του παραπονούμενου και η λοιπή μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Ο παραπονούμενος (Μ.Κ.9) κατέθεσε ότι κατάγεται από τη Ρωσία και είναι διευθυντής της εταιρείας Smartstroi που ασχολείται με τη πώληση υλικών οικοδομής και εισαγωγή αυτοκινήτων στη Ρωσία, με μηνιαίες απολαβές 5 - 7.000,00 δολάρια. Είναι επίσης διευθυντής της εταιρείας Raiser Hut που εδρεύει στη Κύπρο και ασχολείται με τα ναυτιλιακά. Μια από τις παραγγελίες υλικών οικοδομής που διεκπεραίωσε ο παραπονούμενος ήταν αυτή της εταιρείας "Vardis" αξίας 1.000.000,00 δολαρίων Αμερικής περίπου. Με την πληρωμή του τιμήματος αγοράς από μέρους της "Vardis", η εταιρεία του της απέστειλε τα εμπορεύματα. Ακολούθως κάποιος με το όνομα Sergei Loginov (που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Sergei") επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του και του παραπονέθηκε ότι τα εμπορεύματα δεν στάληκαν στη "Vardis" και στην άλλη εταιρεία που επίσης είχε παραγγείλει εμπορεύματα, γι' αυτό του ζήτησε να επιστρέψει τα 1,000,000 δολάρια που πήρε. Ο ίδιος αρνήθηκε να το κάμει και ακολούθησαν άλλα δύο τηλεφωνήματα από μέρους του Sergei με την ίδια απαίτηση του. Στις 14.11.2008 ο παραπονούμενος ήλθε στη Κύπρο με σκοπό να δραστηριοποιηθεί και σε άλλους τομείς με την βοήθεια του Alexei Tamilov που ήταν ο εργοδότης του και ήταν στην Κύπρο. Εκτός από τον Tamilov, στη Κύπρο συναντήθηκε και με την Ίννα Ντολόρου (Μ.Κ.4) και τον σύζυγο της (Μ.Κ.5). Κατά τη παραμονή του στη Κύπρο τον πήρε πάλι τηλέφωνο ο Sergei ο οποίος επέμενε στη πληρωμή των χρημάτων που απαιτούσε. Όταν πληροφορήθηκε από τον παραπονούμενο ότι αυτός βρισκόταν στη Κύπρο, διευθέτησε συνάντηση του με τη λογίστρια της εταιρείας "Vardis" στο ξενοδοχείο που διέμενε ο παραπονούμενος. Κατά τη συνάντηση η λογίστρια απαίτησε να της δώσει ο παραπονούμενος τα γνήσια έγγραφα αποστολής των εμπορευμάτων τα οποία όμως, μέχρι τότε, δεν είχε ακόμα παραλάβει ο παραπονούμενος εφόσον η διαδικασία παίρνει κάποιο χρόνο. Της είπε ότι θα το διευθετούσε όταν θα επέστρεφε στη Ρωσία. Στη συνέχεια ζήτησε από την Ίννα να του βρει φθηνότερο ξενοδοχείο και ο παραπονούμενος μετακινήθηκε στο "Vasilika Gardens". Στις 27.11.2009 του τηλεφώνησε ο Sergei στο Ρωσικό του τηλέφωνο, του είπε ότι βρισκόταν στη Κύπρο και του ζήτησε να συναντηθούν έξω από την υπεραγορά "Παπαντωνίου". Στο σημείο αυτό τον μετέφερε με το αυτοκίνητο του ο σύζυγος της Ίννας (Μ.Κ.5). Ακολούθως ο παραπονούμενος μαζί με τον Sergei πήγαν στο ξενοδοχείο που διέμενε ο Sergei και ο παραπονούμενος τον περίμενε κάτω μέχρι να αλλάξει ρούχα για να πάνε να φάνε κάπου, όπως συμφώνησαν. Κατέληξαν σε μια καφετέρια και αμέσως ήλθαν και κάθισαν μαζί τους οι κατηγορούμενοι οι οποίοι του συστήθηκαν ως Fedor και Anatoly και του ζήτησαν να πληρώσει 1.000.000,00 δολάρια διαφορετικά, όπως του είπαν, θα τον σκότωναν τον ίδιο, την οικογένεια του και θα βίαζαν τη γυναίκα του. Ακολούθως στη παρέα ήλθαν άλλα τρία πρόσωπα και ο ένας από αυτούς ονόματι Vitali, τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει αν δεν δώσει τα χρήματα που ζητούσαν. Στη συνέχεια τον τράβηξαν και τον έβαλαν μετά βίας σε ένα αυτοκίνητο και τον κάθισαν στο πισινό κάθισμα μεταξύ των δύο κατηγορουμένων. Με οδηγό τον Vitali και συνοδηγό τον Sergei οδήγησαν το αυτοκίνητο στο Τρόοδος, όπως ο ίδιος αντιλήφθηκε και από τις πινακίδες στο δρόμο, ενώ τους ακολουθούσε άλλο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν προφανώς τα δύο άλλα άτομα της παρέας τους. Σταμάτησαν σ' ένα εκκλησάκι, τον κατέβασαν κάτω και τον απείλησαν ότι θα τον σκοτώσουν αυτόν και την οικογένεια του. Τότε ο ίδιος φοβήθηκε και τους παρακαλούσε να μην το κάνουν λέγοντας τους ότι θα προσπαθήσει να τους δώσει τα χρήματα που ζητούσαν. Τότε επέστρεψαν στη Πάφο και σταμάτησαν το αυτοκίνητο σε μια παραλία. Εκεί τους παρακάλεσε να τον αφήσουν ελεύθερο και ακολούθως τους ζήτησε να τον οδηγήσουν στο διαμέρισμα του. Αφού συνεννοήθηκαν μεταξύ τους τον μετέφεραν στο διαμέρισμα του και οι κατηγορούμενοι αφού κλείδωσαν την πόρτα και πήραν τα κλειδιά, έλεγξαν όλα τα πράγματα του και πήραν τα δύο κινητά τηλέφωνα του. Όταν από τη λίστα των καταχωρήσεων του τηλεφώνου του βρήκαν τον αριθμό τηλεφώνου της Ίννας, του ζήτησαν να της τηλεφωνήσει για να του φέρει τα χρήματα που ζητούσαν αλλά δεν το έκαμε. Από εκείνη τη στιγμή του απαγόρευσαν να μιλήσει στο τηλέφωνο ή να απαντήσει στα μηνύματα που του έστελνε η σύζυγος του. Επέτρεψαν μόνο να κάμει ένα τηλεφώνημα στη Ρωσία και τηλεφώνησε στον Tamilov για να του ζητήσει να του δανείσει 1.000.000 δολάρια αλλ' αυτός αρνήθηκε. Επίσης απάντησε σε ένα από τα μηνύματα της συζύγου του πληροφορώντας την ότι είναι καλά και δεν έχει πρόβλημα. Στο διαμέρισμα του του ζήτησαν το διαβατήριο του αλλά τους εξήγησε ότι το κρατούσε η Ίννα και τότε τον έσπρωχναν και τον απειλούσαν συνεχώς ότι θα τον σκοτώσουν. Το βράδυ κοιμήθηκαν με τη πόρτα κλειδωμένη και φρόντισαν ώστε να υπάρχει πάντοτε κάποιος με τον παραπονούμενο για να τον προσέχει, ακόμα και στο αποχωρητήριο. Στη συνέχεια έφεραν φαγητό και αφού έφαγαν, κοιμήθηκαν. Την επόμενη μέρα (28.11.2009) οι κατηγορούμενοι συνέχισαν να του ζητούν επανειλημμένα τα χρήματα για να τον αφήσουν. Σε κάποια στιγμή που άνοιξαν τα τηλέφωνα του, του τηλεφώνησε η Ίννα και όταν του επέτρεψαν να μιλήσει μαζί της το μόνο που της είπε είναι ότι δεν μπορούσε να μιλήσει και έκλεισε το τηλέφωνο. Ήδη τους είχε πει ότι η Ίννα ήταν δικηγόρος με το σκεπτικό να μην μπλέξει και η ίδια και ο Sergei την πήρε τηλέφωνο δήθεν για να μιλήσουν. Το βράδυ της 28.11.2009 με το ίδιο αυτοκίνητο ο Sergei, ο Vitali και οι κατηγορούμενοι πήγαν στη Λεμεσό και κατέληξαν στο ξενοδοχείο "Valana" ο Sergei στο διαμέρισμα 412 και οι υπόλοιποι πλην του Vitali στο
3. Στο διαμέρισμα αυτό τους επισκέφθηκαν δύο άγνωστοι του που του συστήθηκαν ως Manoush και Orest και ο Orest του ζήτησε να βρει τα χρήματα διαφορετικά θα τον σκότωναν. Ακολούθως ο Orest έφυγε και παρέμεινε ο Manoush ο οποίος τον απειλούσε ότι θα κάνει κακό στην οικογένεια του και θα σκοτώσουν και τον ίδιο αν δεν δώσει τα χρήματα μέσα σε δύο ώρες. Μετά έφυγε και αυτός μαζί με τον Vitali, ενώ παρέμεινε στο διαμέρισμα ο Sergei, οι κατηγορούμενοι και ο παραπονούμενος. Αφού κλείδωσαν την πόρτα και τα παράθυρα, οι κατηγορούμενοι με τον παραπονούμενο κοιμήθηκαν στο ίδιο διαμέρισμα ενώ ο Sergei σε άλλο. Την επόμενη μέρα συνέχισε να τους απασχολεί πώς θα έβρισκε τα χρήματα ο παραπονούμενος για να τους τα δώσει. Στη συνέχεια πήγαν σε ένα εστιατόριο και οι τέσσερεις αφού είχαν προειδοποιήσει όμως τον παραπονούμενο να μην κάμει κάποια λάθος κίνηση γιατί θα τον σκότωναν. Ακολούθως επέστρεψαν στο διαμέρισμα και αρχικά ζήτησαν να τους δώσει το αυτοκίνητο του. Μετά απαίτησαν τα πέντε φορτηγά της εταιρείας του, που ο ίδιος πρότεινε να τους δώσει μέσω ενός φίλου του στη Ρωσία. Ακολούθως τον έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο που οδηγούσε κάποιος Παύλος και τους μετέφερε σε ένα Ρωσικό εστιατόριο όπου έφαγαν. Ο Παύλος είχε φύγει γι' αυτό επέστρεψαν με ταξί στο διαμέρισμα και ανέμεναν την παραλαβή των αυτοκινήτων που τους είχε προτείνει ο παραπονούμενος. Τελικά του είπαν ότι θα πρέπει να επισκεφθούν ένα δικηγόρο για να τους μεταφέρει ο παραπονούμενος τα χρήματα στο λογαριασμό τους. Τον πήγαν στο δικηγόρο Αντρέα Θεοφίλου (Μ.Κ.19) και μαζί τους ήταν και ο Manoush. Ο δικηγόρος επικοινωνούσε μαζί τους μέσω της υπαλλήλου του που γνώριζε Ρωσικά (Μ.Κ.20) και δεν φαίνεται να κατάλαβε τι συνέβαινε. Απλά ρωτούσε με ποιο τρόπο θα τους έδινε ο παραπονούμενος τα χρήματα. Του ζήτησε τα έγγραφα της εταιρείας του αλλά ο παραπονούμενος του είπε ότι αυτά ήταν στην Τράπεζα. Στη συνάντηση αυτή ο κατηγορούμενος 2 μιλούσε με το Sergei στο τηλέφωνο, που τότε βρισκόταν στη Ρωσία. Όταν οι κατηγορούμενοι με τον Manoush αντιλήφθηκαν ότι δεν μπορούσαν να κάμουν τίποτε, έφυγαν λέγοντας του ότι θα πήγαιναν όλοι μαζί στη Τουρκία για να διευθετήσουν την πληρωμή. Ακολούθως πήγαν σε ένα εστιατόριο όπου συνάντησαν τον Orest και κάποιο Alexander και ήπιαν ποτά. Κατά την επιστροφή στο διαμέρισμα ο Orest τον κτύπησε με τα χέρια και πόδια του και τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει. Το πρωί της 2.12.2009 τον ξύπνησε ο κατηγορούμενος 2 φωνάζοντας του ότι τους ξεγέλασε για το θέμα με τα φορτηγά. Αφού παρέμειναν όλη τη μέρα στο διαμέρισμα και αντιλήφθηκαν ότι δεν μπορούσαν να πάρουν τα χρήματα που ζητούσαν και ούτε είχαν εξασφαλίσει το διαβατήριο του παραπονούμενου για να πάνε στη Τουρκία, όπως του είχαν αναφέρει, του είπαν ότι θα τον άφηναν ελεύθερο. Την ίδια μέρα τον οδήγησαν σε ένα κατάστημα της Western Union με σκοπό να πάρουν χρήματα από τη Ρωσία και σε ένα κατάστημα για να αγοράσει ο ίδιος μια κάρτα τηλεφώνου "so easy". Ακολούθως επέστρεψαν στο διαμέρισμα και κοιμήθηκαν. Την επόμενη (3.12.2008) οι κατηγορούμενοι του είπαν ότι τον ψάχνει η Αστυνομία και να μην πει τίποτε διαφορετικά θα σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του. Του έδωσαν και €300 για τα έξοδα του στη Κύπρο και ζήτησαν να τους δώσει 5.000.000,00 δολάρια κατά την επιστροφή του στη Ρωσία. Μετά τον πήραν σε μια στάση λεωφορείου και ένα λεωφορείο τον μετέφερε στη Πάφο. Τότε τηλεφώνησε της Ίννας η οποία πήγε και τον παράλαβε. Η Ίννα Ντολόρου (Μ.Κ.4) κατάγεται επίσης από τη Ρωσία, είναι οικογενειακή φίλη του παραπονούμενου και είναι το πρόσωπο που στις 30.11.2008 κατάγγειλε στην Αστυνομία την εξαφάνιση του. Από τις 14.11.2008 όταν ο παραπονούμενος ήλθε στη Κύπρο η ίδια είχε συνεχή επαφή μαζί του με την προοπτική η εταιρεία της να τον βοηθήσει να προβεί σε επιχειρήσεις και επενδύσεις στην Κύπρο. Όπως της είπε ο παραπονούμενος σε μία περίπτωση, άγνωστα του πρόσωπα στη Ρωσία προσπάθησαν να τον εκβιάσουν να τους δώσει χρήματα από την εταιρεία του και ένα από τα άτομα αυτά θα ερχόταν στην Κύπρο για να συμβιβαστούν. Στις 27.11.2008 ο παραπονούμενος της ανάφερε ότι θα είχε συνάντηση με κάποιο Ρώσο ονόματι Sergei Loginov που έμενε στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" και της άφησε το διαβατήριο του ζητώντας της να το κρατήσει. Της ανάφερε ακόμα ότι την επόμενη μέρα θα συναντούντο για να κανονίσουν να επισκεφθούν δικηγόρους στη Λεμεσό. Στις 28.11.2008 επειδή ο παραπονούμενος δεν ήλθε στο ραντεβού που είχαν διευθετήσει, η Μ.Κ.4 προσπάθησε επανειλημμένα να επικοινωνήσει μαζί του. Σε μια περίπτωση που ο παραπονούμενος απάντησε στην κλήση της, της είπε ότι είχε σοβαρό πρόβλημα χωρίς να της εξηγήσει τι είχε συμβεί. Από την λίγη συνομιλία που είχαν μεταξύ τους, η Μ.Κ.4 αντιλήφθηκε ότι ο παραπονούμενος ήταν σοκαρισμένος και φοβισμένος. Την ίδια μέρα της τηλεφώνησε κάποιος άγνωστος της Ρώσος στο κινητό της τηλέφωνο και την ρώτησε αν δίνει νομικές συμβουλές για την δημιουργία υπεράκτιων εταιρειών. Όπως της είπε, ονομάζετο Sergei Loginov και η ίδια σκέφτηκε ότι πιθανόν τον αριθμό τηλεφώνου της να του τον είχε δώσει ο παραπονούμενος. Η Μ.Κ.4 συνέχισε να προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον παραπονούμενο τηλεφωνικά, χωρίς όμως αποτέλεσμα γιατί το τηλέφωνο του ήταν κλειστό. Εκτός από τις προσπάθειες της μέσω τηλεφώνου επισκέφθηκε σε δύο περιπτώσεις το διαμέρισμα του παραπονούμενου και αυτός απουσίαζε. Στις 30.11.2008 επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί της η σύζυγος του παραπονούμενου Natalia και της είπε ότι κάποιοι κρατούν το σύζυγο της και την καλούσαν να τους παραδώσει το αυτοκίνητο του και να τους μεταβιβάσει κάποια ακίνητα που ανήκουν στο σύζυγο της. Τότε η Μ.Κ.4 αντιλήφθηκε ότι κάτι κακό θα πρέπει να είχε συμβεί στον παραπονούμενο γι' αυτό και κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Στις 2.12.2008 της τηλεφώνησε και πάλι η σύζυγος του παραπονούμενου και της ανάφερε ότι της τηλεφώνησε ο παραπονούμενος και της είπε ότι ήταν καλά και ότι ο λόγος που δεν επικοινώνησε προηγουμένως μαζί της ήταν λόγω φόρτου εργασίας. Όπως της είπε, χρειαζόταν το διαβατήριο που είχε αφήσει στους δικηγόρους γιατί ετοίμαζε ορισμένα χαρτιά αλλά από τη φωνή του κατάλαβε ότι ήταν εξαντλημένος. Όπως την πληροφόρησε η Natalia, είχε διευθετηθεί αρχικά συνάντηση μεταξύ του συνεταίρου του συζύγου της και κάποιου συνεργάτη του Sergei η οποία όμως, όπως την πληροφόρησε ο ίδιος ο Sergei, είχε ακυρωθεί λόγω του ότι η υπόθεση καταγγέλθηκε στην Αστυνομία. Επίσης η Μ.Κ.4 ανάφερε ότι στις 3.12.2008 της τηλεφώνησε ο παραπονούμενος ότι βρισκόταν στη Λεμεσό αλλά τον άφησαν ελεύθερο και τώρα βρισκόταν στην Πάφο αναφέροντας της το σημείο που θα μπορούσε να τον βρει. Αμέσως η Μ.Κ.4 ειδοποίησε την Αστυνομία και πήγαν και παράλαβαν μαζί τον παραπονούμενο ο οποίος φαινόταν πολύ ταραγμένος και φοβισμένος και τα μάτια του ήταν ολοκόκκινα. Εκείνο που της έλεγε συνέχεια ήταν ότι θα σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του, τώρα που είχε καταγγελθεί η υπόθεση στην Αστυνομία. Μέσα στα ίδια περίπου πλαίσια με εκείνη της Μ.Κ.4 κινήθηκε και η μαρτυρία του Μ.Κ.5 Γιάννου Ντολόρου, συζύγου της Μ.Κ.
4. Όπως ανάφερε, γνωρίζει τον παραπονούμενο από τις τέσσερεις- πέντε φορές που τον είδε στο γραφείο της συζύγου του. Στις 27.11.2008 μετέφερε τον παραπονούμενο από το γραφείο της συζύγου του στο διαμέρισμα του όπου διέμενε. Μόλις στάθμευσε το αυτοκίνητο του ο παραπονούμενος του έδειξε κάποιο πρόσωπο που στεκόταν έξω από την υπεραγορά Παπαντωνίου λέγοντας του ότι είναι ο Sergei και ότι θα μιλούσε μαζί του. Εκείνο που αντιλήφθηκε ο Μ.Κ.5 είναι ότι μόλις είδε το πρόσωπο αυτό άλλαξε αμέσως η διάθεση του παραπονούμενου και έδειξε φοβισμένος. Ακολούθως ο Μ.Κ.5 έφυγε και ήταν η τελευταία φορά που είδε τον παραπονούμενο. Ανάφερε επίσης ότι με την συγκατάθεση της συζύγου του παραπονούμενου έδωσε τη φωτογραφία του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να εντοπιστεί πιο εύκολα. Μετά την πληροφορία που πήρε η Αστυνομία από την Μ.Κ.4, ότι ο παραπονούμενος αφέθηκε ελεύθερος από τους απαγωγείς του, ο Λοχίας 2192 Γιάννης Κωνσταντίνου (Μ.Κ.12) μαζί με την Μ.Κ.4 και τον αστυφύλακα 711 παράλαβαν στις 3.12.2008 τον παραπονούμενο από ένα σημείο στη Κάτω Πάφο. Όπως αντιλήφθηκε ο Μ.Κ.12, ο παραπονούμενος ήταν ταραγμένος και φοβισμένος και τα μάτια του ήταν ολοκόκκινα. Την ίδια ψυχολογική κατάσταση είχε και ενώ του έπαιρνε κατάθεση γι' αυτό και του δόθηκε κάποιος χρόνος για να ηρεμήσει. Κατά τη διαδρομή προς την Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου ο παραπονούμενος έλεγε συνέχεια στη Μ.Κ.4 ότι θα σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του. Την ίδια μέρα ενώ του έπαιρνε γραπτή κατάθεση με τη βοήθεια διερμηνέα (Ελλάδα Καλαιτζίδου Μ.Κ.6) ο παραπονούμενος του υπέδειξε τους κατηγορούμενους που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στην αυλή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου ως δύο από τα πρόσωπα που τον είχαν απαγάγει και τον απειλούσαν ότι θα τον σκοτώσουν. Ο αστυφύλακας 907 Σώζος Ιωάννου (Μ.Κ.24) ήταν ο αστυνομικός που συνέλαβε τους κατηγορούμενους κατά τον διαβατηριακό έλεγχο που έκαμε στις 3.12.2008 στη πτήση για τη Μόσχα, στο Αεροδρόμιο Λάρνακας, δυνάμει δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης (Τεκμήρια 87 και 88). Αφού τους πληροφόρησε για τα δικαιώματα τους και τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο αυτοί απάντησαν στα αγγλικά "I don´t know anything". Αμέσως ενημερώθηκε ο Υπαστυνόμος X"Οικονόμου (Μ.Κ.21) που είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, ο οποίος ήλθε την ίδια μέρα και του παρέδωσε τους κατηγορούμενους μαζί με τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα και τις αποσκευές τους. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.24 όταν τους εξήγησε τα δικαιώματα τους, αυτοί ζήτησαν να μιλήσουν με κάποιο φίλο τους όπως και έγινε. Μετά την καταγγελία στην Αστυνομία και τη σύλληψη των κατηγορουμένων ακολούθησε η αστυνομική διερεύνηση της υπόθεσης. Ο Υπαστυνόμος Κωστάκης Χ"Οικονόμου (Μ.Κ.21) στις 3.12.2008 ορίστηκε επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας που απαρτίζετο από τον ίδιο και τους αστυφύλακες 1760 Παναγιώτη Πελοπίδα (Μ.Κ.18) και 1292 Σπύρο Χρυσοστόμου (Μ.Κ.3). Ο Μ.Κ.21 εξήγησε στη μαρτυρία του όλες τις ενέργειες που έκαμε η ομάδα του για εξιχνίαση της υπόθεσης. Ζήτησαν από τον παραπονούμενο και τους υπέδειξε τα διάφορα σημεία και τους χώρους που φέρεται να τον οδήγησαν οι κατηγορούμενοι ή τον είχαν υπό την επιτήρηση τους στη Λεμεσό. Στις 5.12.2008 τους υπέδειξε το εστιατόριο "Γιάφκα" στην οδό Γεωργίου Α' στη Γερμασόγεια Λεμεσού ως το εστιατόριο που τον μετέφεραν οι κατηγορούμενοι για φαγητό κατά την διάρκεια της απαγωγής του. Επίσης το κατάστημα της Western Union που τον οδήγησαν εκεί με τα πόδια οι κατηγορούμενοι με σκοπό να παραλάβουν οι ίδιοι χρήματα από τη Ρωσία καθώς και ένα σημείο απ' όπου πέρασαν για να καταλήξουν σε άλλο ορεινό σημείο όπου τον απείλησαν ότι θα τον σκότωναν. Περαιτέρω το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής στο οποίο βρισκόταν ένα υπόστεγο με κατασκηνωτικά τραπεζάκια όπου τον μετέφεραν και απειλούσαν να τον σκοτώσουν. Επίσης τα αποτσίγαρα που πέταξαν οι κατηγορούμενοι εκεί. Το ξενοδοχείο "Valana" στη Γερμασόγεια Λεμεσού όπου τον κατακρατούσαν. Κατά την επίσκεψη του Μ.Κ. 21 στο εστιατόριο "Γιάφκα" κλήθηκε ο Μάριος Ζορπής συνιδιοκτήτης του εστιατορίου (Μ.Κ.23) ο οποίος αναγνώρισε τον παραπονούμενο ως ένα από τα πρόσωπα που συνέτρωγε με άλλα τρία στο εστιατόριο του στις 29.11.
5. Επίσης κατά την επίσκεψη του στο ξενοδοχείο "Valana" στις 5.12.2008 στη παρουσία του ο Γιαννάκης Δημητρίου (Μ.Κ.14) ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου αναγνώρισε τον παραπονούμενο ως ένα από τα πρόσωπα που διέμεναν στο ξενοδοχείο του μεταξύ της 28.11.2008 και 3.12.
6. Την προηγούμενη μέρα (4.12.2008) ο γιος του ιδιοκτήτη Θεόδωρος Δημητρίου (Μ.Κ.15) υπέδειξε το δωμάτιο που διέμενε ο παραπονούμενος μαζί με τους δύο κατηγορούμενους καθώς επίσης και το δωμάτιο στο οποίο διέμενε μόνος του ο Sergei. Ο Μ.Κ.21 έκανε εξετάσεις και στην υπεραγορά Παπαντωνίου που σύμφωνα με τον παραπονούμενο συνάντησε τον Sergei χωρίς όμως να ανευρεθεί οτιδήποτε γιατί η υπεραγορά δεν διέθετε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Εξετάσεις έγιναν και στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" όπου διέμεναν αρχικά οι κατηγορούμενοι και σε μια καφετερία κοντά στο ξενοδοχείο χωρίς όμως να εντοπίσουν οποιαδήποτε σχετική πληροφορία. Ο αστυφύλακας 1760 (Μ.Κ.18) τηρούσε πρακτικό για κάθε υπόδειξη και αναγνώριση του παραπονούμενου ενώ όλες οι υποδείξεις φωτογραφίζονταν από τον αστυφύλακα 2543 Τρύφωνα Τρύφωνος (Μ.Κ.2). Ο Μ.Κ.21 ήταν παρών επίσης σε αναγνωριστική παράταξη προσώπων που διοργάνωσε ο Μ.Κ.18 στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό. Όσον αφορά το κατάστημα που έκαμε αναφορά ο παραπονούμενος, η αστυνομία κατάφερε να το εντοπίσει από το ψηφιακό δίσκο (dvd) που τους έδειξε ο ιδιοκτήτης του όπου είδε τον παραπονούμενο μαζί με τον κατηγορούμενο 2 μέσα στο κατάστημα. Στο εστιατόριο "Γιάφκα" ο παραπονούμενος τους έδειξε το τραπεζάκι στο οποίο έκατσε και έφαγε μαζί με τους κατηγορούμενους και τον Sergei το οποίο φωτογράφισε κατόπιν οδηγιών του ο Μ.Κ.
7. Επίσης η Αστυνομία πήρε καταθέσεις από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου (Μ.Κ.23) και το σερβιτόρο Ρίκκο Μαμμίδη (Μ.Κ.10). Σύμφωνα με τον Μ.Κ.21 δεν χρειάστηκε να προβούν σε περαιτέρω εξετάσεις όσον αφορά το κατάστημα της Western Union γιατί, σύμφωνα με τον παραπονούμενο, ο ίδιος δεν εισήλθε σ' αυτό. Με τον Sergei δεν είχαν καμιά επικοινωνία εφόσον εξακολουθεί να καταζητείται παρά την έκδοση εναντίον του διεθνούς εντάλματος σύλληψης. Όταν είχε εντοπιστεί στη Ρωσία και ζητήθηκε η έκδοση του, οι αρμόδιες αρχές στη Ρωσία αρνήθηκαν να τον εκδώσουν. Εξέτασαν επίσης και τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου για τον Damilov αλλά δεν κατάφεραν να επικοινωνήσουν μαζί του και απ' ότι πληροφορήθηκε ο Μ.Κ.21, αυτός βρισκόταν στο Hong-Kong. Εντοπίστηκε μετά και αυτός αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στη συμφωνία με τη "Vardis". Ο Μ.Κ.21 είδε για πρώτη φορά τον παραπονούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και του έδωσε την εντύπωση ενός πολύ τρομαγμένου ανθρώπου. Ο αστυφύλακας 1760 Παναγιώτης Πελοπίδας (Μ.Κ.18) επανέλαβε ουσιαστικά στη μαρτυρία του τα όσα ανάφερε ο κ. Χ"Οικονόμου (Μ.Κ.21) σε σχέση με τις ενέργειες που έκανε η ανακριτική ομάδα για εντοπισμό των διαφόρων χώρων και σημείων στους οποίους κινήθηκε ο παραπονούμενος κατά τη διάρκεια της απαγωγής του και τη συλλογή Τεκμηρίων. Ο Μ.Κ.18 έλαβε επίσης δύο ανακριτικές καταθέσεις από τον κατηγορούμενο 2 με την βοήθεια διερμηνέα (Ελλάδα Καλαιτζίδου Μ.Κ.6) και διοργάνωσε αναγνωριστική παράταξη στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας με τη βοήθεια του διερμηνέα Αντρέα Χάρπα (Μ.Κ. 26) κρατώντας σχετικό πρακτικό. Οι Μ.Κ.10 και Μ.Κ.11 αναγνώρισαν τους κατηγορούμενους ως δύο από τα τέσσερα πρόσωπα που βρίσκονταν για φαγητό στο εστιατόριο Γιάφκα στις 29.11.2008 ενώ ο Μ.Κ.23 αναγνώρισε μόνο τον κατηγορούμενο 1 και τον παραπονούμενο ως δύο από τα τέσσερα πρόσωπα που συνέτρωγαν στο εστιατόριο. Επίσης ο Μ.Κ.14 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 ως το πρόσωπο που τον πλήρωσε για την διαμονή τους στο ξενοδοχείο "Valana" για κάθε μέρα ξεχωριστά, ενώ ο Μ.Κ.15 τον κατηγορούμενο 2 ως το πρόσωπο που στις 28.11.2008 έκλεισε για διαμονή τα δωμάτια 412 και 415 και τον πλήρωσε για την πρώτη ημέρα διαμονής. Επίσης στη παρουσία του Μ.Κ.18 ο Μ.Κ.14 αναγνώρισε τον παραπονούμενο ως ένα από τα πρόσωπα που διέμεναν στο ξενοδοχείο μεταξύ 28.11.2008 και 3.12.
8. Άλλοι μάρτυρες μέλη της Αστυνομίας που κατέθεσαν για παρεμφερή θέματα ήταν ο αστυφύλακας 1825 Ανδρέας Χριστοφίδης (Μ.Κ.1), ειδικός φωτογράφος της Αστυνομίας ο οποίος φωτογράφησε καθ' υπόδειξη του Υπαστυνόμου Γεώργιου Αναστασίου (Μ.Κ.27) το διαμέρισμα που διέμενε ο παραπονούμενος στη Πάφο στο "Vasilika Gardens" (φωτογραφίες Τεκμήριο 3) καθώς και τα διαμερίσματα με αριθμούς 415 και 412 που διέμενε ο παραπονούμενος με τους κατηγορούμενους και τον Sergei στη Λεμεσό στο ξενοδοχείο "Valana Hotel" (Τεκμήριο 4), καθώς και τα Τεκμήρια που είχαν παραληφθεί από αυτά. Ο αστυφύλακας 2543 Τρύφωνας Τρύφωνος (Μ.Κ.2) ειδικός φωτογράφος της Αστυνομίας και ειδικός στην εξέταση σκηνών εγκλημάτων δακτυλοσκοπικώς, στις 5.12.2008 έλαβε αριθμό φωτογραφιών του παραπονούμενου (Τεκμήριο 7) ο οποίος του υπέδειξε την Ταβέρνα "Γιάφκα" και το τραπέζι που καθόταν με τους απαγωγείς του, το γραφείο συναλλαγής και μεταφοράς χρημάτων στη Γερμασόγεια και ένα χώρο με παγκάκια στην Εκκλησία Ζωοδόχου Πηγής όπου κατ' ισχυρισμό του παραπονούμενου οδηγήθηκε από τους απαγωγείς του και εκεί οι κατηγορούμενοι κάπνισαν μερικά τσιγάρα. Τα αποτσίγαρα ο Μ.Κ. 2 τα μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου τα οποία αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Ο αστυφύλακας 1292 Σπύρος Χρυσοστόμου (Μ.Κ.3) μέλος της ανακριτικής ομάδας μετέφερε αριθμό τεκμηρίων στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας και σε άλλα Κυβερνητικά Τμήματα για επιστημονικές εξετάσεις και στη παρουσία του διοργανώθηκε αναγνώριση προσώπων. Ο Μ.Κ.3 είδε τον παραπονούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου στις 3.12.2008 και αυτός ήταν φοβισμένος και κάποτε έτρεμε. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι όσον αφορά τη διακίνηση των Τεκμηρίων υπάρχουν τα εξής παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. "Όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο παραλήφθηκαν, σφραγίσθηκαν και διακινήθηκαν νόμιμα, νομότυπα, χωρίς οποιοδήποτε πρόσωπο να αλλοιώσει ή να επέμβει σε αυτά καθ' οιονδήποτε τρόπο από την ημέρα παραλαβής τους από την αστυνομία μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο εκτός της επέμβασης που έγινε κατά την επιστημονική τους εξέταση που έγινε από τον Δρ. Μάριο Καριόλου του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας και κατά την δακτυλοσκοπική τους εξέταση από την ΥΠΕΓΕ". Ο αστυφύλακας 1031 Μάριος Τρύφωνος (Μ.Κ.7) έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τους κατηγορούμενους, με τη συγκατάθεση τους, ώστε να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις και μετέφερε τεκμήρια σε διάφορα κυβερνητικά τμήματα για εξετάσεις. Ο αστυφύλακας 2639 Ζήνωνας Ζήνωνος (Μ.Κ.8) εξασφάλισε γραπτή συγκατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 για λήψη φωτογραφιών, μετρήσεων και αποτυπωμάτων (Τεκμήριο 47) και του πήρε ανακριτική κατάθεση. Ο Δήμος Χριστοφόρου (Μ.Κ.28) τεχνικός συστημάτων ασφαλείας αντέγραψε από το σκληρό δίσκο του υπολογιστή το ψηφιακό δίσκο τύπου CD (Τεκμήριο 13) του κλειστού κυκλώματος του καταστήματος με την ονομασία "E.K.S. Αδελφοί Σάββα Λτδ" από τον οποίο δίσκο προέρχονται οι φωτογραφίες (Τεκμήριο 83) τις οποίες εκτύπωσε ο αστυφύλακας 3416 Παύλος Εκτωρίδης (Μ.Κ.22). Ο αστυφύλακας 1698 Κυριάκος Κυριάκου (Μ.Κ.17) έλαβε ανακριτική κατάθεση από κάποιον ονόματι Αλέξαντρος Γκαβόφ τον οποίο ακολούθως συνέλαβε. Μετέφερε επίσης τον παραπονούμενο στις 3.12.08 στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και εξετάστηκε από ιατρό ο οποίος διέγνωσε αγχώδη συνδρομή για την οποία του χορήγησε φαρμακευτική αγωγή (βλ. έκθεση Τεκμήριο 75). Ο Υπαστυνόμος Γεώργιος Αθανασίου (Μ.Κ. 27) εμπειρογνώμονας στο να παραλαμβάνει τεκμήρια και να τα εξετάζει δακτυλοσκοπικά, ετοίμασε την επιστημονική έκθεση (Τεκμήριο 96) και τα ευρήματα του που περιέχονται σ' αυτή εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα. Για να ολοκληρώσουμε τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής θα αναφερθούμε και στη μαρτυρία των διαφόρων προσώπων με τους οποίους ο παραπονούμενος και οι κατηγορούμενοι ήρθαν σε επαφή κατά το χρόνο που ο παραπονούμενος φέρεται να είχε απαχθεί και κρατηθεί παράνομα. Ο Μάριος Ζορπής (Μ.Κ.23) και ο Κώστας Γεωργίου (Μ.Κ.11) είναι συνιδιοκτήτες του εστιατορίου "Γιάφκα". Και οι δύο μάρτυρες αναγνώρισαν τον παραπονούμενο ως ένα από τα τέσσερα πρόσωπα που κάθισαν στην ταβέρνα τους στις 29.11.2008 γύρω στο μεσημέρι. Ένας από τους τέσσερεις, όχι ο παραπονούμενος, πλήρωσε τον λογαριασμό σε μετρητά. Ο Μ.Κ.23 δεν πρόσεξε αν ο παραπονούμενος ήταν φοβισμένος ή όχι και ούτε πρόσεξε οτιδήποτε το ύποπτο. Ο Μ.Κ.11 πρόσεξε ότι ο παραπονούμενος ήταν χλωμός όχι όμως φοβισμένος αλλά δεν κατάλαβε να συνέβαινε οτιδήποτε το ύποπτο σχετικά με τα πρόσωπα αυτά. Ο Ρίκκος Μαμμίδης (Μ.Κ.10) στην Ταβέρνα "Γιάφκα" σέρβιρε τα πρόσωπα που κάθονταν στο τραπέζι με τον παραπονούμενο τον οποίον αναγνώρισε. Αναγνώρισε επίσης και τους κατηγορούμενους ότι ήταν μεταξύ εκείνων που σέρβιρε στη ταβέρνα στις 29.11.2008 γύρω στο μεσημέρι. Όπως πρόσεξε, ο παραπονούμενος ήταν αδιάθετος, σοκαρισμένος, τρομαγμένος και χλωμός. Κάποιος από τους συνδαιτυμόνες του είπε ότι ο παραπονούμενος ήταν άρρωστος και θα έτρωγε μόνο σούπα κοτόπουλο. Την ώρα που κάθονταν στην ταβέρνα δεν είχε άλλους πελάτες. Όπως πρόσεξε ο Μ.Κ. 10, σε μια περίπτωση σηκώθηκαν από το τραπέζι και προχώρησαν προς το αποχωρητήριο. Ένας από αυτούς μπήκε μέσα για μερικά δευτερόλεπτα και όταν βγήκε μπήκε ο παραπονούμενος ενώ οι άλλοι τρεις τον περίμεναν απ' έξω. Ακολούθως επέστρεψαν όλοι μαζί στο τραπέζι τους. Ο Ιωάννης Δημητρίου (Μ.Κ.14) είναι ο γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου "Valana" και ο πατέρας του Θεόδωρου Δημητρίου (Μ.Κ.15). Όπως ανάφερε ο Μ.Κ.14, είδε το παραπονούμενο που ήταν ένοικος του διαμερίσματος 415, να περπατά πάνω-κάτω στο μπαλκόνι του διαμερίσματος ανήσυχος, ενώ φορούσε τα ίδια ρούχα. Στο ίδιο μπαλκόνι κάποτε έβλεπε και τον κατηγορούμενο
9. Ο Μ.Κ.14 πληρώθηκε €70,00 για τη πρώτη μέρα παραμονής τους με τσαλακωμένα χαρτονομίσματα. Ο Μ.Κ.15 επέτρεψε στην Αστυνομία να ερευνήσει τα δωμάτια 412 και 415 του ξενοδοχείου και να πάρει φωτογραφίες. Όπως ανάφερε, πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο 2 και για τα δύο δωμάτια €70,00 σε μετρητά με χαρτονομίσματα τα οποία πρόσεξε ότι ήταν τσαλακωμένα. Αρχικά του είχαν ζητήσει ένα δωμάτιο για τέσσερα άτομα για μια μέρα δηλαδή για τις 28.11.2008 αλλά τους έδωσε τα δωμάτια 412 και 415 που το καθένα είχε δύο κρεβάτια. Τελικά το δωμάτιο 412 εκκενώθηκε την 1.12.2008 ενώ το 415 στις 3.12.
10. Ο Αντρέας Θεοφίλου (Μ.Κ.19) είναι ο δικηγόρος με τον οποίο είχαν συνάντηση οι κατηγορούμενοι, ο παραπονούμενος και κάποιος που του συστήθηκε ως Αλέξανδρος. Η συνομιλία έγινε μέσω της Τατιάνας (Μ.Κ. 20), υπαλλήλου του δικηγόρου που ήταν γνώστρια της Ρωσικής γλώσσας. Η συνάντηση είχε διευθετηθεί τηλεφωνικά από το άτομο που του συστήθηκε ως Αλέξανδρος ο οποίος του είπε ότι κάποιος φίλος του ήθελε να τον δει για μια νομική συμβουλή. Τους είδε το πρωί της 1.12.2008 και ο Αλέξανδρος του σύστησε τον ένα από τους τρεις ως το Ρώσο φίλο του που ήθελε νομική συμβουλή και τον έλεγαν Igor. Από τα λεγόμενα του Igor αντιλήφθηκε ότι αυτός ήταν διαχειριστής στη Ρωσία της εταιρείας "Smartstroi" και είχε εξουσιοδότηση και πληρεξούσιο που του επέτρεπε να χειρίζεται τα χρήματα της εταιρείας και να υπογράφει συμβάσεις. Με αυτή την ιδιότητα, όπως του είπε, είχε μαζέψει χρήματα από Ρώσους επενδυτές για λογαριασμό της "Smartstroi" τα οποία με βάση συμφωνία που υπόγραψε ο ίδιος εκ μέρους της εταιρείας αυτής για την αγορά ενός πλοίου από την Κορέα που θα παραδιδόταν σε τρία χρόνια, έστειλε τα χρήματα στην εταιρεία "Raiser Hut" που εδρεύει στη Λεμεσό. Το 50% των μετοχών της "Smartstroi" είχε ο Alexei Damilov που είναι και ο κύριος μέτοχος της εταιρείας Raiser Hut και ο μόνος διευθυντής των δύο εταιρειών και είναι και το πρόσωπο που τον εξουσιοδότησε να υπογράφει και να χειρίζεται τα θέματα της "Smartstroi". Το άλλο 50% των μετοχών ανήκει σε τρίτο πρόσωπο. Όπως του εξήγησε ο παραπονούμενος, το πρόβλημα είναι ότι τα χρήματα που έστειλε στη "Raiser Hut" δεν πήγαν στη Κορέα και ο ίδιος φοβόταν για τη ζωή του από εκείνους που έδωσαν χρήματα στη "Smartstroi", γιατί τον θεωρούσαν προσωπικά υπεύθυνο. Ήταν επιθυμία του παραπονούμενου να πάρει το ποσό του 1,000,000 δολλαρίων από τον Damilov για να σταματήσει να κινδυνεύει από τους Ρώσους επενδυτές. Ο Μ.Κ. 19 του είπε ότι δεν μπορούσε να τον συμβουλεύσει χωρίς προηγουμένως να δει το συμβόλαιο και το πληρεξούσιο έγγραφο γι' αυτό φεύγοντας, έδωσε στο παραπονούμενο την κάρτα του γραφείου του για να επικοινωνήσει μαζί του όταν θα ήταν έτοιμος. Όπως ανάφερε ο Μ.Κ. 19, κατά την διάρκεια της συνάντησης ο παραπονούμενος δεν έδειχνε φοβισμένος, ή αναστατωμένος ή κακομεταχειρισμένος ή ότι ήταν δέσμιος των άλλων προσώπων που τον συνόδευαν αλλά έδειχνε να φοβάται για όλα όσα του είχε αναφέρει για τους επενδυτές. Οι κατηγορούμενοι κατά την διάρκεια της συζήτησης παρέμειναν σιωπηλοί ενώ ο Αλέξανδρος παρενέβη σε μερικές περιπτώσεις γι' αυτό και ο Μ.Κ. 19 κάλεσε την Τατιάνα. Η εντύπωση που αποκόμισε ο Μ.Κ. 19 ήταν ότι ο παραπονούμενος προσπαθούσε να αποφύγει να πληρώσει με το να μην του δίνει τα έγγραφα που του είχε ζητήσει. Περίπου στα ίδια πλαίσια κινήθηκε και η μαρτυρία της Τατιάνα Γκουτσάν (Μ.Κ.20) που μετάφραζε από τα Ρωσικά στα Ελληνικά και αντίστροφα, για λογαριασμό του Μ.Κ. 19, στη συνάντηση που είχαν στο γραφείο του Μ.Κ. 19 οι κατηγορούμενοι και ο παραπονούμενος στις 30.11.
11. Όπως πρόσεξε η Μ.Κ. 20, ο κατηγορούμενος 2 ήταν αρκετά αγχωμένος και έβριζε στη Ρουμανική γλώσσα ενώ σε κάποια περίπτωση βγήκε από το γραφείο για να τηλεφωνήσει και να καπνίσει. Ο παραπονούμενος από την άλλη φαινόταν αγχωμένος, "κουμπωμένος", δεν ήταν νευρικός, και η φωνή του έτρεμε. Η Μ.Κ. 20 δεν αντιλήφθηκε ότι ο παραπονούμενος βρισκόταν εκεί χωρίς την ελεύθερη θέληση του. Ο Θεοτόκης Παναγή (Μ.Κ.13) υπάλληλος στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" διευθέτησε τη διαμονή του Sergei και των κατηγορούμενων στα δωμάτια 126 και 130 αντίστοιχα από τις 27.11.2008 μέχρι 1.12.2008, με βάση τη κράτηση που έγινε μέσω ταξιδιωτικού γραφείου. Ο Sergei του ζήτησε να πληροφορηθεί κατά πόσο ο παραπονούμενος διέμενε στο ξενοδοχείο "Saint George" όπως και έκαμε. Στις 28.11.2008 το απόγευμα είδε του Sergei να κάθεται στο καθιστικό του ξενοδοχείου και να κουβεντιάζει με δύο πρόσωπα, το ένα από τα οποία κρατούσε βαλίτσα. Την ίδια μέρα και ώρα 21.00 ο Sergei του παράδωσε τα κλειδιά των δωματίων και τον ρώτησε αν δικαιούνται σε επιστροφή χρημάτων λόγω της πρόωρης αναχώρησης τους από το ξενοδοχείο. Η μαρτυρία για την υπεράσπιση Μετά που κλήθηκαν σε απολογία, ο μεν κατηγορούμενος 1 επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως, ενώ ο κατηγορούμενος 2 να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορούμενου. Κάλεσαν και ένα μάρτυρα τον Ευαγόρα Κυριάκου (Μ.Υ.2). Ο κατηγορούμενος 1 στη μαρτυρία του υιοθέτησε και επανέλαβε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκμήριο 31). Ανάφερε ότι γνωρίζει τον Sergei Loginov επαγγελματικά εδώ και 4 χρόνια εφόσον η εταιρεία του είναι θυγατρική της εταιρείας "VVK" στην οποία ο Sergei είναι διευθυντής. Ο σκοπός που οι κατηγορούμενοι ήρθαν στην Κύπρο μαζί με τον Sergei ήταν για προστασία του Sergei στις συναντήσεις που θα είχε με τον παραπονούμενο ο οποίος πήρε παράνομα το ποσό των 1.500.000,00 δολαρίων Αμερικής από την εταιρεία "VVK" χωρίς να της παραδώσει τα οικοδομικά υλικά που συμφωνήθηκαν. Οι κατηγορούμενοι μαζί με τον Sergei συνάντησαν τον παραπονούμενο σε καφετέρια στη Πάφο και ακολούθως με ταξί οι τέσσερεις τους πήγαν στο διαμέρισμα του παραπονούμενου για να συζητήσουν το όλο θέμα. Συγκεκριμένα του ζήτησαν να τους βοηθήσει να επιστραφούν τα χρήματα στην εταιρεία "VVK" που παράνομα υπεξαίρεσαν ο παραπονούμενος και ο συνεργάτης του Alexei Tamilov. Ο ίδιος έφυγε μετά μία ώρα και πήγε στο ξενοδοχείο του ενώ οι άλλοι δύο παρέμειναν στο διαμέρισμα του παραπονούμενου ο οποίος αποδέχτηκε παράκληση τους να τους φιλοξενήσει. Σε καμιά περίπτωση ο κατηγορούμενος 1 απείλησε ή χρησιμοποίησε βία σε βάρος του παραπονούμενου. Αντίθετα ο παραπονούμενος όταν βρισκόταν στο διαμέρισμα του τους έλεγε συνέχεια ότι θα τον σκοτώσουν, χωρίς να αναφέρει ποιος, αν αποκάλυπτε τον τρόπο που έγινε η υπεξαίρεση των χρημάτων. Όπως του είπε ο Sergei την επόμενη μέρα (28.11.2008), κάποιος άγνωστος άντρας κτύπησε την πόρτα του διαμερίσματος του παραπονούμενου και όταν τον είδε ο παραπονούμενος φοβήθηκε πολύ. Λόγω αυτού του φόβου του ο παραπονούμενος τους ακολούθησε στη Λεμεσό παίρνοντας μαζί του και ορισμένα προσωπικά του αντικείμενα γιατί μαζί τους ένοιωθε ασφάλεια. Στη Λεμεσό επισκέφθηκαν μαζί με τον παραπονούμενο ένα κατάστημα και ένα περίπτερο που βρίσκονταν κοντά στο ξενοδοχείο που διέμεναν, καθώς και ένα εστιατόριο που ονομαζόταν "Μικρή Ρωσία". Επισκέφθηκαν επίσης και ένα ορεινό σημείο για περίπατο και είχαν συνάντηση με ένα δικηγόρο που ζήτησε να δει ο ίδιος ο παραπονούμενος, για να τον συμβουλευθεί για την αγορά κάποιου πλοίου. Σε όλες τις περιπτώσεις οι κατηγορούμενοι συνόδευαν τον παραπονούμενο γιατί τους το ζήτησε ο ίδιος για να τον προστατεύσουν από κάποια άτομα και ειδικά τον Tamilov. Απ' ότι είχε πληροφορηθεί ο κατηγορούμενος 1, ο παραπονούμενος είναι ναρκωμανής και είχε παραδεχθεί σε Δικαστήριο στη Ρωσία κατηγορία για δολιότητα μεγίστου βαθμού, ενώ ο Tamilov περιλαμβάνεται στο κατάλογο σεσημασμένων προσώπων για δολιότητα στη διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της περιοχής "Κεμέρκσκαγια". Ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε επίσης ότι όταν αποχωρίστηκαν με τον παραπονούμενο του έδωσαν €300 που τους ζήτησε ο ίδιος για να ιδρύσει εταιρεία και τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει. Ακολούθως αφού αποχαιρετίστηκαν, ο παραπονούμενος μπήκε σε ένα ταξί για να τον μεταφέρει στη Πάφο και οι κατηγορούμενοι μετέβηκαν στο Αεροδρόμιο Λάρνακας όπου τους συνέλαβαν. Ο κατηγορούμενος 1 θυμόταν επίσης ότι ο παραπονούμενος σε μια περίπτωση μίλησε με τον Tamilov στο τηλέφωνο ο οποίος του είπε, επί λέξει, "απολύεσαι" καλώντας τον να πει στους κατηγορούμενους που ήταν μαζί του εκείνη τη στιγμή ότι θα εξολοθρευτούν. Στην ανώμοτη του δήλωση ο κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε όλα όσα του καταλογίζει ο παραπονούμενος. Ο Ευαγόρας Κυριάκου (Μ.Υ.2) απλά μετέφρασε από τα Ρωσικά στα Ελληνικά τα Τεκμήρια 50 και 51 και η μετάφραση τους κατατέθηκε ως Τεκμήρια 100 και 101 αντίστοιχα. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχουν επίσης οι γραπτές καταθέσεις των κατηγορούμενων. Στην πρώτη του γραπτή κατάθεση (Τεκμήριο 92) ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας σε μια εταιρεία στη Ρωσία μαζί με τον κατηγορούμενο 1 και ότι ο σκοπός της επίσκεψης τους στην Κύπρο ήταν η αγορά σπιτιού. Τον Sergei γνώρισε μέσα στο αεροπλάνο προς Κύπρο και διέμεναν στο ίδιο ξενοδοχείο στη Πάφο, ενώ τον παραπονούμενο δεν τον γνώρισε ποτέ και ούτε είχε συνάντηση μαζί του στην Κύπρο. Ακολούθησε δεύτερη κατάθεση (Τεκμήριο 41) στην οποία παραδέχεται ότι γνώρισε τον παραπονούμενο στην Κύπρο με τον οποίον είχαν συνάντηση για να απαιτήσουν τα χρήματα που πήρε η εταιρεία του χωρίς να παραδώσει το εμπόρευμα που συμφώνησε. Ο ίδιος έμεινε ένα βράδυ στο διαμέρισμα του παραπονούμενου για να ελέγχει την κατάσταση εφόσον ο παραπονούμενος τους υποσχέθηκε να τους δώσει τα χρήματα που απαιτούσαν. Ακολούθως συνόδευσαν τον παραπονούμενο στη Λεμεσό, όπως τους ζήτησε ο ίδιος γιατί φοβόταν για τη ζωή του και κατέληξαν στο ξενοδοχείο "Valana". Όταν έφτασαν στη Λεμεσό συμβούλευσε τον παραπονούμενο να κλείσει τα τηλέφωνα του για δική του προστασία ενώ πριν τον άκουσε που μιλούσε στα Ρωσικά με διάφορα πρόσωπα. Στην τρίτη του κατάθεση (Τεκμήριο 40) ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ότι κατά την παραμονή τους στη Λεμεσό επισκέφθηκαν ένα δικηγόρο με σκοπό να τους βοηθήσει να πάρουν τα χρήματα που τους έκλεψε ο παραπονούμενος, χωρίς όμως αποτέλεσμα, καθώς και διάφορους χώρους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι καθ' οδόν προς τη Λεμεσό σταμάτησαν σε ένα ορεινό σημείο όπου είχε υπόστεγο και ήταν σαν κατασκηνωτικός χώρος όπου κάπνισε τσιγάρα και όταν έλεγξαν ότι ο δρόμος ήταν καθαρός συνέχισαν το ταξίδι για τη Λεμεσό. Όταν τους πληροφόρησε ο παραπονούμενος ότι τους ψάχνει η Αστυνομία, για να μην μπλέξουν, τον άφησαν σε ένα σταθμό για να πάει στην Πάφο και τους κατηγορούμενους μετέφερε ο Alexander στο αεροδρόμιο. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε ένας μεγάλος αριθμός τεκμηρίων στα οποία θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, όπου χρειάζεται. Εγκρίθηκαν επίσης ως παραδεκτά γεγονότα τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων των αστυνομικών τεκμηρίων (βλ. εκθέσεις Τεκμήρια 93 και 96). Οι αγορεύσεις Ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορούμενων εισηγήθηκε το αξιόπιστο της μαρτυρίας της υπεράσπισης σε αντίθεση με αυτή της Κατηγορούσας Αρχής. Επικεντρώθηκε στη μαρτυρία του παραπονούμενου κάμνοντας αναφορές σε αντιφάσεις που κατά τη γνώμη του προέκυψαν από αυτή και την αφύσικη, όπως ισχυρίστηκε, εκδοχή του. Τόνισε δε την οικονομική διαφορά που προέκυψε μεταξύ των εταιρειών "Smartstroi" και "Vardis" και το ρόλο που ο παραπονούμενος διαδραμάτισε στην υπεξαίρεση χρημάτων από την "Vardis". Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε με τη σειρά της το αξιόπιστο της μαρτυρίας που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή σε αντίθεση με αυτή της υπεράσπισης. Κάλεσε το Δικαστήριο να μην κάμει πιστευτή την εκδοχή του κατηγορούμενου 1 και να καταδικάσει τους κατηγορούμενους στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν εκφράζοντας ταυτόχρονα τους προβληματισμούς της όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης τους στη τρίτη κατηγορία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και ακούσουμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες και τον κατηγορούμενο 1, ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μας. Μαρτυρία που δύναται να αποδείξει τα καταλογιζόμενα αδικήματα είναι αυτή του παραπονούμενου. Πτυχές της μαρτυρίας των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας έχουν την δυναμική ενίσχυσης ή και επιβεβαίωσης της μαρτυρίας του παραπονούμενου που παραμένει ο βασικός πυλώνας στήριξης των κατηγοριών. Εκδοχή ως προς τα γεγονότα, άλλη από την προσκομισθείσα από τον παραπονούμενο, είναι η προσφερθείσα από τον κατηγορούμενο 1 με την δια ζώσης μαρτυρία του η οποία συμπορεύεται, χωρίς να ταυτίζεται απόλυτα, με τα όσα οι δύο κατηγορούμενοι ανάφεραν στις δεύτερες καταθέσεις που έδωσαν στην Αστυνομία. Ο παραπονούμενος μας εντυπωσίασε θετικά ως μάρτυρας της αλήθειας για όσα του συνέβησαν μεταξύ της 27.11.2008 και 3.12.
12. Ορισμένες διαφορές μεταξύ της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο και των γραπτών του καταθέσεων στην αστυνομία είτε αναφέρονται σε μικρολεπτομέρειες που δεν κρίνουμε ουσιώδεις είτε δικαιολογούνται από τις περιστάσεις λήψης της κατάθεσης του δηλαδή τη ψυχοσωματική του κατάσταση. Όπως το σημείο στη γραπτή του κατάθεση ότι τον κατέβασαν από το αυτοκίνητο στη παραλία ενώ στην δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι παρέμειναν μέσα στο αυτοκίνητο ή στο θέμα πόσα βράδια παρέμειναν στο διαμέρισμα του που στη κατάθεση του αναφέρεται σε δύο ενώ στη μαρτυρία του σε ένα. Ορισμένα επίσης γεγονότα που ανάφερε στη δια ζώσης μαρτυρία του δεν εμπεριέχονται στις γραπτές του καταθέσεις. Ο παραπονούμενος έδωσε την εξήγηση ότι τα αναφερόμενα στις γραπτές του καταθέσεις ήταν σε γενικές γραμμές. Είναι αναμενόμενο ότι μια γραπτή κατάθεση δεν είναι δυνατό να περιέχει εκείνες τις λεπτομέρειες που μπορούν να εξαχθούν με τις συνεχείς υποβολές ερωτήσεων κατά τη διάρκεια μιας μακράς εξέτασης ή αντεξέτασης. Δεν έχουμε διαγνώσει οποιαδήποτε σκοπιμότητα και ούτε μας υποδείχθηκε τέτοια σκόπιμη συμπεριφορά από το συνήγορο υπεράσπισης. Ο παραπονούμενος μας έχει ικανοποιήσει ώστε να αποδεχθούμε την εκδοχή του ότι οι κατηγορούμενοι τον πήραν δια της βίας και τον κατακρατούσαν χωρίς τη θέληση του. Όσον αφορά το ζήτημα του κατά πόσο καταδολίευσε την "Vardis" διατηρούμε κάποια ερωτήματα σε σχέση με το βάσιμο των θέσεων του. Η θέση του παραπονούμενου ήταν ότι απέστειλε τα εμπορεύματα στην "Vardis" για τα οποία η "Smartstroi" είχε εισπράξει 1.600.000,00 δολάρια Αμερικής. Προς υποστήριξη των θέσεων του παρουσίασε τα Τεκμήρια 52 και
13. Η γνησιότητα των τεκμηρίων αυτών αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση που όμως δεν προσέφερε μαρτυρία για να υποστηρίξει τη θέση της. Παρά το ότι η μαρτυρία του παραπονούμενου δεν αντικρούστηκε από άλλη μαρτυρία θα πρέπει να πούμε ότι δεν αισθανόμαστε ασφάλεια στο να καταλήξουμε σε θετικό εύρημα ότι η "Smartstroi" εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις προς την "Vardis". Μπορεί και να το έπραξε, όμως αδυνατούμε να καταλήξουμε σε ανάλογο εύρημα. Ό,τι θέλουμε να σημειώσουμε στο στάδιο αυτό είναι πως η προσέγγιση μας στο πιο πάνω ζήτημα δεν παραβλάπτει την κατάληξη μας ότι ο παραπονούμενος είπε την αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα που επεσυνέβησαν από 27.11.2008 μέχρι τις 3.12.2008, ακόμα και αν απέκρυψε την αλήθεια αναφορικά με την κατάληξη της εμπορικής συναλλαγής με την "Vardis". Η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 ότι οι επαφές, διακινήσεις και διαμονές των κατηγορούμενων και του Sergei με τον παραπονούμενο, δεν διαδραματίστηκαν με τον παραπονούμενο να βρίσκεται υπό καθεστώς απαγωγής και εξαναγκασμού, απορρίπτεται. Η κατάληξη μας εδράζεται κατά κύριο λόγο στην ανάλυση των γεγονότων της υπόθεσης που συνιστούν κοινό έδαφος και θεωρούνται αδιαμφισβήτητα, στην αντιπαραβολή θέσεων και διαπίστωση αντιφάσεων, και πολύ λιγότερο στην εικόνα που ο παραπονούμενος και ο κατηγορούμενος 1 απέδωσαν κατά την παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Είναι κοινό έδαφος πως ο Sergei απαιτούσε από τον παραπονούμενο μεγάλο ποσό χρημάτων αφού κατά την θέση του, όπως αυτή αποδίδεται από τον παραπονούμενο και τον κατηγορούμενο 1, ο παραπονούμενος ως στέλεχος της εταιρείας "Smartstroi" εξαπάτησε την εταιρεία "Vardis" στην οποία ο Sergei είχε συμφέρον και προκάλεσε στην τελευταία μεγάλη οικονομική απώλεια. Τα συμφέροντα ήταν μεγάλα και είναι κοινό έδαφος πως, μετά τις αρχικές τηλεφωνικές επαφές του Sergei με τον παραπονούμενο και την συνάντηση του τελευταίου με την ευρισκόμενη στη Κύπρο λογίστρια της "Vardis", ο Sergei αφίχθηκε στη Κύπρο με σκοπό την διευθέτηση του ζητήματος. Όπως προκύπτει από τις δεύτερες καταθέσεις των κατηγορούμενων και επιβεβαιώθηκε με την δια ζώσης μαρτυρία του πρώτου, ο Sergei συνοδευόταν από τους κατηγορούμενους. Παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος 1 στη μαρτυρία του πως ούτε αυτός αλλά ούτε και ο κατηγορούμενος 2 ήταν γνώστες της ουσίας του ζητήματος της οικονομικής διαφοράς, πέραν της γενικής πληροφόρησης για την ύπαρξη της που είχαν από τον Sergei, ούτε και άλλες γνώσεις είχαν ώστε να μπορούσαν να εμπλακούν στην συζήτηση της ουσίας του ζητήματος. Συνεπώς η εξυπηρέτηση του σκοπού ανάκτησης του αξιούμενου ποσού από τον παραπονούμενο, όπως αμφότεροι οι κατηγορούμενοι δικαιολογούν την κάθοδο τους στη Κύπρο, πρέπει να αναζητηθεί αλλού και όχι στην εμπλοκή τους σε συζητήσεις πάνω σε λογιστικά, εμπορικά ή συναφή ζητήματα. Προδήλως είχε να κάνει με τη φυσική τους παρουσία και ενέργειες. Οι κατηγορούμενοι είναι νέοι άνδρες γεροδεμένοι, ιδιαίτερα ο δεύτερος. Ο κατηγορούμενος 1 προσδιόρισε στη δια ζώσης μαρτυρία του πως εργάζονται ως φρουροί ασφαλείας και συνόδευσαν τον Sergei από τη Ρωσία στη Κύπρο για σκοπούς προστασίας του. Απέδωσε ο κατηγορούμενος 1 στον Sergei να ανησυχεί και να φοβάται τον παραπονούμενο από τον οποίο χρειαζόταν προφύλαξη. Η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κατά την πρώτη επαφή του παραπονούμενου με τον Sergei, ο Sergei δεν συνοδευόταν από τους κατηγορούμενους. Ούτε ανάφερε ο κατηγορούμενος 1 πως ο ίδιος ή ο κατηγορούμενος 2 ή και οι δύο κατηγορούμενοι βρίσκονταν κοντά και παρακολουθούσαν για να επέμβουν προς υποστήριξη ή προστασία του αν απαιτείτο. Ο Sergei συναντούσε για πρώτη φορά τον παραπονούμενο και αν πράγματι αισθανόταν ότι χρειαζόταν έναντι του προστασία, για την οποία μάλιστα είχε διευθετήσει την κάθοδο δύο ανδρών από τη Ρωσία, θα αναμενόταν να τους είχε στη διάθεση του. Ό,τι φαντάζει πιο πιθανό είναι πως ο Sergei δεν ήθελε να θορυβήσει τον παραπονούμενο με την παρουσία των κατηγορούμενων, έτσι που ο παραπονούμενος να μην φοβηθεί και να προσπαθήσει να τον αποφύγει. Οι κατηγορούμενοι εμφανίστηκαν αργότερα στην καφετέρια όπου ο Sergei οδήγησε τον παραπονούμενο, όπως είναι κοινό έδαφος. Είναι περαιτέρω κοινό έδαφος πως το βράδυ της 27.11.2008 ο παραπονούμενος μαζί με τον Sergei και τον κατηγορούμενο 2 διανυκτέρευσαν στο διαμέρισμα του παραπονούμενου. Στο διαμέρισμα ήταν και ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος, σύμφωνα με τους κατηγορούμενους, εγκατέλειψε το διαμέρισμα πριν κοιμηθούν, μεταβαίνοντας για ύπνο στο ξενοδοχείο "Alexander The Great". Ο κατηγορούμενος 1 είπε στη μαρτυρία του πως ο Sergei συνομίλησε με τον παραπονούμενο και του ζήτησε να τους επιτρέψει να διανυκτερεύσουν εκεί. Δεν έδωσε άλλη εξήγηση. Η θέση αυτή είναι αναληθοφανής. Δεν δικαιολογείται στο μυαλό μας δύο άνδρες, που για πρώτη φορά γνώρισαν τον παραπονούμενο το απόγευμα της ίδιας ημέρας, να ζητήσουν να διανυκτερεύσουν στο διαμέρισμα του. Πολύ περισσότερο εφόσον και οι δύο, όπως και ο κατηγορούμενος 1, είχαν κλειστό δωμάτιο στο ξενοδοχείο Alexander The Great στην τουριστική περιοχή της Κάτω Πάφου, που όπως αναφέρθηκε, απείχε περί τα δέκα-δεκαπέντε λεπτά περπάτημα από το διαμέρισμα του παραπονούμενου. Σημειώνουμε πως, όπως αποκαλύπτεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3 και την έκθεση του Μ.Κ.27 (Τεκμήριο 96), στο διαμέρισμα του παραπονούμενου υπήρχαν δύο κρεβάτια και δύο καναπέδες. Ο ένας καναπές φαίνεται ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως κρεβάτι ενώ ο άλλος φαντάζει άβολος. Οπωσδήποτε όμως επρόκειτο για μια άβολη κατάσταση στην οποία δεν αναμένεται να υποβάλει κάποιος τον εαυτό του, παρά μόνο για να εξυπηρετήσει κάποιο σκοπό. Περαιτέρω δεν θα αναμενόταν ο παραπονούμενος να εγκαταλείψει το κρεβάτι που χρησιμοποιούσε και να περάσει το βράδυ εκείνο στον άβολο καναπέ αν δεν βρισκόταν υπό καθεστώς υποταγής στους κατηγορούμενους και στο Sergei. Στην δεύτερη του κατάθεση προς την Αστυνομία ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει: "Ε. Σας κάλεσε ο Igor την μέρα εκείνη να κοιμηθείτε στο σπίτι του; Α. Τον ρώτησα αν μπορούσε να κοιμηθώ εκεί εγώ και ο Sergei και δέχθηκε και έτσι κοιμηθήκαμε εκεί, εκτός ο Fedor ο οποίος πήγε πίσω στο ξενοδοχείο. Ε. Για πιο λόγο ήθελες να κοιμηθείς στο διαμέρισμα του Igor στην Πάφο, αντί στο ξενοδοχείο σου; Α. Για να δούμε αν εμφανιστεί ή επικοινωνήσει οποιοδήποτε πρόσωπο με τον Igor σχετικά με τα λεφτά μας. Ε. Δηλαδή όπως καταλάβω από την προηγούμενη απάντηση σου, θα επιτηρούσατε τον Igor ή θα ελέγχατε οποιοδήποτε έμπαινε στο διαμέρισμα ή του τηλεφωνούσε; Α. Ναι. Ε. Ονομάζεις την πιο πάνω πράξη που θα έκανες ως κανονικός φιλοξενούμενος στο σπίτι του Igor; Α. Θα κάναμε ότι έπρεπε για να πάρουμε τα λεφτά μας πίσω, μόνο νόμιμα. Ε. Δηλαδή να ελέγχεις ποιος μπαίνει σε διαμέρισμα άλλου προσώπου ή να ελέγχεις ποιος του τηλεφωνά και γιατί είναι νόμιμη ενέργεια; Α. Αφού ο Igor δεν είχε αντίρρηση". Υπάρχει περαιτέρω λόγος γιατί η διανυκτέρευση του Sergei στο διαμέρισμα του παραπονούμενου δεν θα ήταν αναμενόμενη με βάση την εκδοχή της υπεράσπισης. Εάν ο Sergei αισθανόταν φόβο και ανησυχία έναντι του παραπονούμενου, δύσκολα θα επισκεπτόταν το διαμέρισμα του τελευταίου και θα ήταν εντελώς αφύσικο να διανυκτερεύσει εκεί. Η προσωπική γνωριμία του με τον παραπονούμενο ήταν μόνο μερικές ώρες πριν και αν πράγματι τον φοβόταν ή ανησυχούσε πως μπορούσε να του κάνει κακό, οι φόβοι και οι ανησυχίες του δεν θα μπορούσαν να είχαν εξαλειφθεί ως αποτέλεσμα μιας τόσο σύντομης γνωριμίας και επαφής. Είναι πρόδηλο και δεν διατηρούμε καμιά αμφιβολία πως οι δύο άνδρες παρέμειναν στο διαμέρισμα του παραπονούμενου για να αποτρέψουν την διαφυγή του. Είναι κοινό έδαφος ότι οι κατηγορούμενοι μαζί με τον Sergei, τον παραπονούμενο και κάποιο άλλο πρόσωπο άγνωστο προς τον παραπονούμενο που οι κατηγορούμενοι περιγράφουν ως γνωστό του Sergei και που οδηγούσε το αυτοκίνητο, επισκέφθηκαν ένα ορεινό σημείο. Το περιστατικό αυτό σύμφωνα με τον παραπονούμενο και κατηγορούμενο 1 ακολούθησε σε χρόνο αμέσως μετά το περιστατικό στη καφετέρια. Κατά τη διαδρομή, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο 1, ο ίδιος καθόταν ως συνοδηγός και στο πισινό κάθισμα ο κατηγορούμενος 2, ο παραπονούμενος και ο Sergei. Ο παραπονούμενος από την άλλη, τοποθετεί τον εαυτό του να κάθεται μεταξύ των κατηγορούμενων στο πισινό κάθισμα. Σημασία για το θέμα που εξετάζεται έχει ότι ο παραπονούμενος καθόταν στη μέση του πισινού καθίσματος. Στο ορεινό σημείο σταμάτησαν για λίγη ώρα και ο παραπονούμενος με τον κατηγορούμενο 2 κάπνισαν τσιγάρα. Η παρουσία του παραπονούμενου στο σημείο επιβεβαιώνεται και από την επιστημονική μαρτυρία (Τεκμήριο 93). Όσον αφορά το λόγο της επίσκεψης τους στο ορεινό σημείο έχουμε ενώπιον μας δύο διαμετρικά αντίθετες εκδοχές. Αυτή του κατηγορούμενου 1 από τη μια ότι πήγαν για να δουν την τοποθεσία και αυτή του παραπονούμενου από την άλλη ότι αμέσως μετά την απαγωγή του από καφετέρια στην Πάφο τον οδήγησαν σε μια έρημη ορεινή τοποθεσία. Τον κάθισαν σ' ένα παγκάκι και περικυκλώνοντας τον, του φώναζαν και τον εκβίαζαν ώστε να πληρώσει τα χρήματα που απαιτούσαν, όσο πιο γρήγορα γίνεται διαφορετικά θα τον έθαβαν εκεί. Είναι κοινό έδαφος ότι όταν έφτασαν στο σημείο με το εκκλησάκι ήταν βράδυ. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό η μαρτυρία του Μ.Κ.21, την οποία για τους λόγους που θα εξηγήσουμε πιο κάτω έχουμε αποδεχθεί, ότι δεν υπήρχε ηλεκτρικός φωτισμός και είναι απόμερο μέρος το οποίο συνδέεται με τον κύριο δρόμο με ένα χωματόδρομο που είχε λακούβες και να ήταν μήκους ενός χιλιομέτρου περίπου. Και ο κατηγορούμενος 2 παραδέχεται στη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 40) ότι ήταν πολύ σκοτεινά σε σημείο που δεν πρόσεξε αν υπήρχε εκκλησάκι εκεί. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 1 ότι πήγαν εκεί για περίπατο να δουν τα βουνά αντίκειται στη κοινή λογική. Είναι εντελώς παράλογο το σενάριο ένας επιχειρηματίας που ταξιδεύει από τη Ρωσία στη Κυπρο για να επιλύσει ένα οικονομικό ζήτημα και να συνοδεύεται από δύο σωματοφύλακες να αναλώνει το χρόνο του για να επισκεφθεί ερημικές περιοχές με περιορισμένο ή καθόλου ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια της νύκτας. Αν πράγματι αυτός ήταν ο λόγος της παρουσίας τους, εύλογα γεννάται και το ερώτημα γιατί να παραμείνει ο κατηγορούμενος 1 μέσα στο αυτοκίνητο για να κοιμηθεί, όπως ανάφερε στη μαρτυρία του. Βέβαια τη θέση του ότι παρέμεινε στο αυτοκίνητο και κοιμήθηκε την απορρίπτουμε. Είναι φανερό ότι τη θέση αυτή προέβαλε για να αποφύγει να αναφερθεί στο τι διεμήφθη στον υπαίθριο χώρο που επισκέφθηκαν. Θα εξετάσουμε και τη διαφορετική εκδοχή που έδωσε ο κατηγορούμενος 2 με τη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 10.12.2008 (Τεκμήριο 40). Όχι σε αντιπαραβολή με τη δια ζώσης θέση του κατηγορούμενου 1 γιατί το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 40 δεν είναι μαρτυρία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αναφορικά με τον κατηγορούμενο
14. Αναφέρει ο κατηγορούμενος 2 στη γραπτή του κατάθεση ότι κατευθυνόμενοι στη Λεμεσό έστριψαν στην πάροδο με σκοπό αν τους ακολουθεί οποιοσδήποτε να τους χάσει, εφόσον κινδύνευε ο παραπονούμενος και ένοιωθαν ότι έπρεπε να τον προστατεύσουν. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα και με γνώμονα την κοινή λογική από τις ανθρώπινες εμπειρίες η μόνη εκδοχή που θα μπορούσε να γίνει δεκτή είναι αυτή του παραπονούμενου η οποία είναι και αληθοφανής. Συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις πρόσωπα υπό εξαναγκασμό να οδηγούνται σε απομακρυσμένους χώρους όπου με την επαυξημένη ανασφάλεια που δημιουργεί ο χώρος να πετυχαίνουν τους σκοπούς τους. Είναι περαιτέρω κοινό έδαφος ότι στις 29.11.2008 στη Λεμεσό οι κατηγορούμενοι μαζί με τον Sergei και τον παραπονούμενο συνέφαγαν στο εστιατόριο "Γιάφκα". Το γεγονός αυτό συνηγορεί, σύμφωνα με την υπεράσπιση, με τη θέση των κατηγορούμενων ότι ο παραπονούμενος βρισκόταν με δική του θέληση μαζί τους χωρίς να του επιβάλουν τη παρουσία τους σε καμιά περίπτωση. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται η μαρτυρία των Μ.Κ.11, 23 και
15. Εκτός του ότι και οι τρεις μάρτυρες αναγνώρισαν τον παραπονούμενο ως ένα από τους τέσσερεις συνδαιτυμόνες στο εστιατόριο τους, οι Μ.Κ.11 και 10 πρόσεξαν ότι ο παραπονούμενος ήταν χλωμός. Ο Μ.Κ.10 που ήταν το γκαρσόνι που τους σέρβιρε και ασφαλώς είχε την ευκαιρία να τους δει και να τους παρατηρήσει για περισσότερο χρόνο από όσο οι Μ.Κ.11 και 23, ήταν πιο λεπτομερής στη περιγραφή του παραπονούμενου ότι αυτός ήταν αδιάθετος, σοκαρισμένος, τρομαγμένος και χλωμός. Για να δικαιολογήσουν προφανώς αυτή τη κατάσταση του παραπονούμενου κάποιος από την παρέα είπε στον Μ.Κ.10 που πήγε να πάρει την παραγγελία τους ότι ο παραπονούμενος ήταν άρρωστος γι' αυτό θα έτρωγε μόνο σούπα κοτόπουλο. Επίσης ένα άλλο γεγονός που συνηγορεί υπέρ της θέσης του παραπονούμενου για απαγωγή και κατακράτηση του χωρίς τη θέληση του, είναι όταν ο παραπονούμενος θέλησε προφανώς να πάει στη τουαλέτα του εστιατορίου και τον συνόδευσαν οι Κατηγορούμενοι και ο Sergei. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.10 αρχικά μπήκε ένας από τους τέσσερεις για μερικά δευτερόλεπτα στην τουαλέτα και ακολούθως μπήκε ο παραπονούμενος. Τον ανέμεναν μάλιστα απ' έξω και όταν τελείωσε όλοι μαζί επέστρεψαν στο τραπέζι τους. Αυτό μαρτύρησε όχι μόνο ο Μ.Κ.10 αλλά και ο Μ.Κ.23 ότι τους είδε να στέκονται έξω από το αποχωρητήριο. Ακόμα και ο Μ.Κ.11 τους πρόσεξε να στέκονται σε μια φάση έξω από την κουζίνα που σύμφωνα με τη μαρτυρία βρίσκεται δίπλα από την τουαλέτα. Οι Μ.Κ. 10 και 11 είναι αναμενόμενο να πρόσεξαν αυτές τις κινήσεις εφόσον η τουαλέτα ήταν δίπλα από την κουζίνα και το μπαρ. Επιπλέον ήταν οι μοναδικοί τους πελάτες την ώρα εκείνη και είναι φυσικό η προσοχή τους να ήταν στραμμένη πάνω τους. Το γεγονός ότι δεν αναφέρουν το θέμα με τη τουαλέτα στις γραπτές τους καταθέσεις δεν βρίσκουμε να έγινε σκόπιμα ή να ήταν εκ των υστέρων σκέψη. Η σχετική μαρτυρία αναφέρθηκε μετά από ερωτήσεις της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής. Κανένας από τους μάρτυρες δεν προσέτρεξε να εισάξει με δική του πρωτοβουλία τη θέση αυτή. Οι πιο πάνω μάρτυρες δεν είχαν κανένα συμφέρον στην υπόθεση. Δεν θα αναμενόταν να μαρτυρήσουν κατ' αυτό τον τρόπο εάν τα όσα είπαν δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Τους θεωρούμε καθόλα ειλικρινείς και δεχόμαστε τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Συνεπώς δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως ο σκοπός που οι κατηγορούμενοι και ο Sergei ανέμεναν έξω από την τουαλέτα τον παραπονούμενο ήταν για να αποτρέψουν τυχόν διαφυγή του. Φαίνεται ακόμη πως η είσοδος ενός από αυτούς στη τουαλέτα πριν από τον παραπονούμενο για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, είχε ενδεχομένως το σκοπό του ελέγχου κατά πόσο δια μέσου της τουαλέτας υπήρχε τρόπος διαφυγής. Ακόμα και η θέση στο τραπέζι που κάθισε ο παραπονούμενος στη γωνιά που σχηματίζει ο τοίχος και το παράθυρο ιδωμένη σε συνάρτηση με την πιο πάνω συμπεριφορά των κατηγορουμένων και του Sergei οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα (βλ. φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 7). Τις αποδειχθείσες περιστάσεις στο εστιατόριο "Γιάφκα" προσεγγίσαμε έχοντας υπόψη και την εκδοχή που πρόσφερε ο κατηγορούμενος 1 ότι από κάποιο στάδιο και μετά, ο ίδιος και ο κατηγορούμενος 2 εξυπηρετούσαν και προστάτευαν και τον παραπονούμενο ο οποίος αισθανόταν να απειλείται από άλλα πρόσωπα που προφανώς σχετίζονταν με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο 1, ο παραπονούμενος είχε το προηγούμενο βράδυ εκδηλώσει ανησυχίες ότι κινδύνευε να τον σκοτώσουν εάν αποκάλυπτε τον τρόπο με τον οποίο είχε εξαπατήσει την "Vardis". Την επομένη 28.11.2008 ο Sergei τον πληροφόρησε ότι ο παραπονούμενος είχε τρομοκρατηθεί όταν, αργότερα το προηγούμενο βράδυ άγνωστος άνδρας είχε κτυπήσει την πόρτα του διαμερίσματος του. Την ίδια πληροφορία έδωσε και στο κατηγορούμενο 2 (βλ. Τεκμήριο 41). Η συμπεριφορά των κατηγορούμενων και του Sergei στο εστιατόριο "Γιάφκα" δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση της πιο πάνω θέσης του κατηγορούμενου 1, την οποία σε κάθε περίπτωση δεν αποδεχόμαστε. Ο τρόπος με τον οποίο ενήργησαν όταν ο παραπονούμενος επισκέφθηκε το αποχωρητήριο δεν δικαιολογείται εάν σκοπός τους ήταν η προστασία του παραπονούμενου θα ήταν παράλογο να ειπωθεί πως θα μπορούσε κάποιο τρίτο πρόσωπο να ήταν κρυμμένο στο αποχωρητήριο για να προκαλέσει βλάβη ή να απειλήσει τον παραπονούμενο εάν και εφόσον αυτός χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει το αποχωρητήριο. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν η θέση του κατηγορούμενου 1 ότι ενήργησαν, όπως τους καταλογίζεται, αλλά με σκοπό την προστασία του παραπονούμενου. Ο κατηγορούμενος 1 στην δια ζώσης μαρτυρία του αρνήθηκε ότι ο παραπονούμενος επισκέφθηκε το αποχωρητήριο. Ερχόμαστε τώρα στο θέμα της επίσκεψης στο δικηγόρο. Αποτελεί περαιτέρω κοινό έδαφος η επίσκεψη του παραπονούμενου, των κατηγορουμένων και κάποιου άλλου προσώπου στο δικηγόρο (Μ.Κ.19). Διάσταση υπάρχει και όσον αφορά το λόγο της επίσκεψης τους αυτής. Ο κατηγορούμενος 1 στη δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο παραπονούμενος ήθελε να πάει σε ένα δικηγόρο για να πάρει νομική συμβουλή, συνάντηση μάλιστα που διευθέτησε ο ίδιος ο παραπονούμενος. Ο κατηγορούμενος 2 στη γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 10.12.2008 (Τεκμήριο 40), δίνει την εκδοχή ότι πήγαν στο δικηγόρο για να μάθουν για τα χρήματα που τους έκλεψε ο παραπονούμενος αφού, όπως τους είπε το πρόσωπο που τους συνόδευσε και ήταν γνωστός του Sergei, ο συγκεκριμένος δικηγόρος ίσως ήξερε για τα χρήματα τους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η εκδοχή του κατηγορούμενου 2 έχει πολλά κοινά σημεία και μπορούμε να πούμε ότι ουσιαστικά συμφωνεί με αυτή του παραπονούμενου. Παρεμβάλλεται εδώ η μαρτυρία του Μ.Κ. 19 ότι ο παραπονούμενος ήταν ο πελάτης για τον οποίο το πρόσωπο που αποκάλεσε τον εαυτό του ως Αλέξαντρος, είχε διευθετήσει τη συνάντηση. Ο πελάτης επιθυμούσε να λάβει νομική συμβουλή πως να πάρει 1.000.000,00 δολάρια Αμερικής από τον Damilov για να πάψει να κινδυνεύει από Ρώσους επενδυτές που τον θεωρούσαν προσωπικά υπεύθυνο γιατί δεν αγοράστηκε το πλοίο για το οποίο έδωσαν τα χρήματα τους. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε στη μαρτυρία του ότι είπε κάτι τέτοιο στο Μ.Κ. 19 προβάλλοντας τη θέση ότι εξέφρασε απλά την επιθυμία του να ακυρώσει τη συμφωνία μεταξύ της "Smartstroi" και "Raiser Hut", όπως του είπε ο Sergei να πει, και να βρεθεί τρόπος ώστε τα χρήματα που έδωσε στη "Raiser Hut" για αγορά του πλοίου να του επιστραφούν. Μάλιστα στη μαρτυρία του εξέφρασε την απορία πώς γνώριζε ο Sergei για τη συμφωνία της "Smartstroi" και "Raiser Hut". Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το Μ.Κ. 19 η συζήτηση βασίστηκε πάνω στην εισαγωγή που έκανε ο Αλέξαντρος ή Manoush όπως τον αποκάλεσε ο παραπονούμενος, γεγονός που επιβεβαιώνει και η Μ.Κ.
16. Δεν αποκλείουμε το θέμα για το πλοίο να αναφέρθηκε από τον Αλέξαντρο ή Manoush και όχι κατ' ανάγκη από τον παραπονούμενο. Συνεπώς δεν βρίσκουμε να υπάρχει ουσιώδης αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας του παραπονούμενου και του Μ.Κ. 19 για το θέμα της συζήτησης στο γραφείο του Μ.Κ. 19, εφόσον και οι δύο εκδοχές στο τέλος καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή με την ακύρωση της συμφωνίας τα χρήματα που έδωσαν οι Ρώσοι επενδυτές για αγορά πλοίου να επιστραφούν από τη "Raiser Hut" στη "Smartstroi". Σημειώνουμε ότι τόσο ο Μ.Κ. 19 όσο και η Μ.Κ. 20 που είναι η υπάλληλος του Μ.Κ. 19, που μετέφραζε τα λεχθέντα κατά τη συνάντηση, μας έκαναν καλή εντύπωση ως μάρτυρες της αλήθειας γι' αυτό δεχόμαστε τη μαρτυρία τους. Είναι πρόσωπα που δεν έχουν συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης και που φάνηκαν ότι δεν γνώριζαν οποιοδήποτε πρόσωπο που εμπλέκεται στην υπόθεση πριν από την πιο πάνω συνάντηση. Είναι κοινό έδαφος ότι οι κατηγορούμενοι κατά τη συνάντηση αυτή δεν έλαβαν μέρος στη συζήτηση. Σημασία για ό,τι εξετάζεται είναι η παρουσία των κατηγορούμενων κατά την συζήτηση της υπόθεσης με το δικηγόρο. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν αγχωμένος και έβριζε στη Ρουμανική γλώσσα, σύμφωνα με την Μ.Κ.20, κατάσταση που δεν συμβιβάζεται με την εκδοχή του κατηγορούμενου
17. Όλες οι πιο πάνω περιστάσεις σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 19 ότι η εντύπωση που αποκόμισε κατά τη συνάντηση είναι ότι ο παραπονούμενος δεν ήθελε να πληρώσει τα χρήματα και ότι προσπαθούσε να τους αποφύγει με το να μη δείχνει τον απαιτούμενο ζήλο να τον εφοδιάσει με τα έγγραφα που του ζήτησε για να μπορέσει να τον συμβουλεύσει, τίθεται εύλογα το ερώτημα γιατί να θέλει τότε ο παραπονούμενος νομική συμβουλή από δικηγόρο. Επομένως η ουσία της μαρτυρίας του δικηγόρου δεικνύει ότι η επίσκεψη σ' αυτόν ούτε απαιτήθηκε από τον παραπονούμενο ούτε επιθυμία του ήταν, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη θέση του παραπονούμενου. Επιπλέον από τη μαρτυρία της Μ.Κ. 20 ότι ο παραπονούμενος ήταν φοβισμένος και έτρεμε η φωνή του, "κουμπωμένος και συμμαζεμένος" δεν αφήνουν άλλα περιθώρια στο Δικαστήριο από το να δεχθεί ότι ο παραπονούμενος οδηγήθηκε στο δικηγόρο από τους κατηγορούμενους και βρισκόταν εκεί χωρίς την ελεύθερη θέληση του με σκοπό πάντοτε να εξασφαλίσει την πληρωμή των χρημάτων που του ζητούσαν. Εκτός από τις πιο πάνω παρατηρήσεις μας δεν μας διαφεύγει και η ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο παραπονούμενος τόσο κατά τη διάρκεια της παραμονής του με τους κατηγορούμενους αλλά και μετά την απελευθέρωση του. Έχουμε ήδη αναφερθεί πώς φαινόταν κατά την επίσκεψη του στο εστιατόριο "Γιάφκα" και στο γραφείο του δικηγόρου. Παραμένει να σημειωθεί η παρατήρηση του Μ.Κ. 14 ότι είδε τον παραπονούμενο να περπατά πάνω - κάτω ανήσυχος στο μπαλκόνι του διαμερίσματος 415 του ξενοδοχείου "Valana" φορώντας πάντα τα ίδια ρούχα και της Μ.Κ. 4 ότι από μια τηλεφωνική συνομιλία που είχε μαζί του, ο παραπονούμενος της φάνηκε σοκαρισμένος και φοβισμένος. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι κρίνουμε τη Μ.Κ. 4 και το σύζυγο της (Μ.Κ. 5) απόλυτα ειλικρινείς και δεχόμαστε τη μαρτυρία τους στο σύνολο της, εκτός του μέρους της μαρτυρίας της Μ.Κ. 4 σε ό,τι συζητήθηκε μεταξύ της και της συμβίας του κατηγορούμενου στο τηλέφωνο που είναι εξ ακοής μαρτυρία. Η μαρτυρία τους συμφωνεί απόλυτα με εκείνη του παραπονούμενου όπως οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις της Μ.Κ. 4 με τον παραπονούμενο και ακολούθως με κάποιο ο οποίος της συστήθηκε ως Sergei Loginov που ήθελε δήθεν νομική συμβουλή. Καθόλα αξιόπιστους κρίνουμε επίσης και τους Μ.Κ.14 και 15 γι' αυτό δεχόμαστε τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι όταν πήγε με την Αστυνομία να παραλάβει τον παραπονούμενο, αυτός ήταν πολύ ταραγμένος και φοβισμένος και τα μάτια του ολοκόκκινα και της έλεγε συνέχεια ότι θα σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του τώρα που καταγγέλθηκε η υπόθεση στην Αστυνομία. Προκύπτει ότι ο παραπονούμενος φοβούμενος για τη ζωή του από τους κατηγορούμενους ακόμα και μετά την απελευθέρωση του δεν είχε πρόθεση να καταγγείλει ο ίδιος υπόθεση στην Αστυνομία. Επομένως δεν μπορεί να του καταλογίζεται κακοπιστία στη προώθηση καταγγελίας εναντίον των κατηγορουμένων. Δοθείσης της καταγγελίας ήταν πλέον ουσιαστικά δεσμευμένος να αποκαλύψει τι είχε γίνει. Εάν οι κίνδυνοι για τη ζωή του παραπονούμενου προέρχονταν από αλλού, ποιος ο λόγος να προβεί σε καταγγελία εναντίον των κατηγορουμένων που ουσιαστικά τον προστάτευαν τις τελευταίες ημέρες, αποπροσανατολίζοντας την Αστυνομία και αφήνοντας τον εαυτό του έκθετο στους κινδύνους από τις άλλες πηγές. Την ίδια κατάσταση του παραπονούμενου περιγράφει και ο Μ.Κ.12 όταν τον παράλαβε μαζί με την Μ.Κ.4 μετά την απελευθέρωση του. Η ίδια κατάσταση, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.12 συνεχίζει και στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου ενόσω του έπαιρνε κατάθεση. Η ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο παραπονούμενος επιβεβαιώνεται και από το Μ.Κ. 21 και την ιατρική έκθεση (Τεκμήριο 75). Σημειώνουμε ότι η υπεράσπιση δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον ιατρό που ετοίμασε την έκθεση. Η ψυχοσωματική κατάσταση του παραπονούμενου και οι συμπεριφορές του όπως έχουν περιγραφεί από τα πρόσωπα τα οποία ήλθαν σε επαφή μαζί του ή τον είδαν την περίοδο από 27.11.2008 μέχρι 3.12.2008 δεν συνάδουν με την εκδοχή που προσφέρθηκε με τη μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 ότι ο παραπονούμενος βρισκόταν με τους κατηγορούμενους και τα άλλα πρόσωπα με τη θέληση του και για σκοπούς δικής του προστασίας. Κατά την άποψη μας και για τους λόγους που εξηγήσαμε η όλη εκδοχή της Υπεράσπισης είναι ένα καλοκατασκευασμένο ψέμα που δεν αντέχει στη βάσανο οποιασδήποτε κριτικής. Ο παραπονούμενος βρισκόταν μαζί τους χωρίς την ελεύθερη βούληση του και αυτή η παραμονή του κάτω από τις συνθήκες που περιέγραψε, του προκάλεσε φόβο και σοκ. Είναι κοινό έδαφος ότι κατά το χρόνο του "αποχωρισμού" οι κατηγορούμενοι έδωσαν στον παραπονούμενο το ποσό των €300,00 σε μετρητά. Η εξήγηση που έδωσε ο κατηγορούμενος 1 είναι ότι το έπραξε γιατί του το ζήτησε ο ίδιος ο παραπονούμενος για να ιδρύσει εταιρεία. Η θέση είναι αναληθοφανής. Οι κατηγορούμενοι, για δικά τους συμφέροντα ίσως και επ' αμοιβή ακολούθησαν τον Sergei στην Κύπρο για να του προσφέρουν, όπως υποστήριξαν, συγκεκριμένες υπηρεσίες. Μάλιστα οι υπηρεσίες τους είχαν κριθεί ως απαραίτητες για σκοπούς προστασίας του Sergei από τον ίδιο τον παραπονούμενο. Στο τέλος, σύμφωνα με την εκδοχή τους, κατέληξαν να εξυπηρετούν άνευ αμοιβής τον παραπονούμενο καλύπτοντας και τα έξοδα συντήρησης του και να του καταβάλλουν και €300,00 χωρίς καμιά αναφορά για διευθέτηση αποπληρωμής του ποσού. Επί του επί μέρους ζητήματος αποδεχόμαστε και πάλι την εκδοχή του παραπονούμενου. Φαίνεται πώς οι κατηγορούμενοι δεν είχαν πρόθεση ή δεν είχαν εξ υπαρχής ή δεν έλαβαν στη συνέχεια οδηγίες να φέρουν σε πέρας τις απειλές που εκστόμιζαν εναντίον του. Εφόσον ο εκφοβισμός δεν καρποφόρησε και ο παραπονούμενος θα αφήνετο ελεύθερος, σκοπός τους πλέον ήταν να επιτύχουν ότι ο παραπονούμενος δεν θα κατάγγελλε την περίπτωση στην Αστυνομία και ενδεχομένως η επιμονή τους να του δώσουν το ποσό των €300,00 να είχε σκοπό να επηρεάσει τυχόν απόφαση του παραπονούμενου να τους καταγγείλει στην Αστυνομία. Η Υπεράσπιση υποστήριξε ότι υπήρχαν οι δυνατότητες για τον παραπονούμενο να εγκαταλείψει τους κατηγορούμενους, όποτε το επιθυμούσε, εφόσον η παραμονή μαζί τους ήταν με τη δική του ελεύθερη βούληση. Απορρίπτουμε αυτή την πτυχή της Υπεράσπισης. Είναι φορές που η τρομοκράτηση προσώπου επενεργεί κατά τρόπο που να ξεπερνά ακόμα και αυτόν τον σωματικό περιορισμό. Η παρούσα περίπτωση αυτή τη μορφή είχε. Ο όποιος φυσικός περιορισμός του ήταν ίσως προληπτικός ή εκ του περισσού. Ο παραπονούμενος δεν είχε τη ψυχική δύναμη, ούτε τη διάθεση να αντιδράσει αισθανόμενος δέσμιος των κατηγορουμένων και συνεργών τους. Ο παραπονούμενος εξήγησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ένοιωθε αναγκασμένος να παραμένει μαζί τους, όπως ότι τον απειλούσαν ότι θα τον σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του αν έκαμνε λάθος κίνηση. Μέχρι που χρησιμοποιήθηκε βία σε βάρος του από τον Orest που ήταν μαζί τους. Αν ήταν στο δρόμο που χτυπήθηκε, όπως ισχυρίστηκε στη μαρτυρία του ο παραπονούμενος ή στο διαμέρισμα 415 του ξενοδοχείου "VALANA" που διέμενε σύμφωνα με την κατάθεση του, δεν βρίσκουμε ότι είναι ουσιώδης αντίφαση που επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του έχοντας κατά νου την υπόλοιπη συγκροτημένη μαρτυρία του σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Όσον αφορά τους υπόλοιπους μάρτυρες, παρακολουθήσαμε με προσοχή όλα τα μέλη της Αστυνομίας, διερμηνείς, τεχνικούς και εμπειρογνώμονες που κατέθεσαν ενώπιον μας περιλαμβανομένου και του Μ.Υ.2 και εξετάσαμε εξονυχιστικά τη μαρτυρία τους. Όλοι μας έκαναν καλή εντύπωση και δεν έχουμε κανένα δισταγμό να δεχθούμε ότι με τη μαρτυρία τους μετέφεραν στο Δικαστήριο μόνο την πραγματικότητα. Προσεγγίζοντας τη μαρτυρία τους βεβαιωθήκαμε ότι δεν υπήρξαν περιπτώσεις παραποίησης της αλήθειας λόγω υπερβολικού ζήλου ή άλλου λόγου. Το γεγονός ότι ορισμένοι αστυνομικοί δηλαδή οι Μ.Κ. 1, 2, 3, 17 και 25 δεν έθεσαν ημερομηνία στις γραπτές τους καταθέσεις, κάτι που ηγέρθηκε από την Υπεράσπιση, δεν επηρεάζει την αξιοπιστία τους και ούτε εντοπίσαμε οποιαδήποτε σκοπιμότητα στη παράλειψη τους αυτή. Εν πάση περιπτώσει ο καθένας από αυτούς διευκρίνισε στη μαρτυρία του πότε ακριβώς προέβη στη γραπτή του κατάθεση και δεν βλέπουμε η μη αναφορά της ημερομηνίας σ' αυτήν να επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Η υπεράσπιση ήγειρε επίσης θέμα πλημμελούς διερεύνησης της υπόθεσης από την Αστυνομία όπως δεν φρόντισε να πάρει καταθέσεις από παρευρισκόμενους στη καφετέρια ή στους άλλους χώρους που διακινήθηκε ο παραπονούμενος με τους κατηγορούμενους ή από ενοίκους του ξενοδοχείου "Vasilika Gardens" ή να συλλέξει τεκμήρια, που κατά την εισήγηση της, ήταν βασικά για την υπόθεση. Δεν βλέπουμε το βάσιμο της εισήγησης αυτής. Οι αστυνομικοί μάρτυρες εξήγησαν με κάθε λεπτομέρεια στο Δικαστήριο τις ενέργειες που έκριναν αναγκαίες για διερεύνηση της υπόθεσης και αναφέρονται στο ημερολόγιο ενεργείας (βλ. Τεκμήρια 30, 45 και 78). Εκεί που θεώρησαν ότι δεν υπήρχε πιθανή μαρτυρία ήταν αχρείαστο να λαμβάνεται κατάθεση από κάποιους που ανάφεραν ότι δεν γνωρίζουν τίποτε όπως συνέβηκε για την καφετέρια, την υπεραγορά "Παπαντωνίου", το ξενοδοχείο "Alexander The Great" και άλλους χώρους. Οι αστυνομικοί εξέτασαν επίσης και τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι όπως τα κατάθεσε ο παραπονούμενος και οι υπόλοιποι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής. Έχουμε ήδη προβεί σε αρκετά ευρήματα. Στη συνέχεια θα συνοψίσουμε τα κύρια ευρήματα μας προβαίνοντας και σε άλλα συγκεκριμένα ευρήματα ώστε να διευκολυνθούμε κατά την υπαγωγή των γεγονότων στο Νόμο. Βρίσκουμε ότι:
18. Οι κατηγορούμενοι ήλθαν στην Κύπρο από τη Ρωσία μαζί με τον Sergei με σκοπό να απαιτήσουν από τον παραπονούμενο να επιστρέψει στη Vardis τα χρήματα που κατ' ισχυρισμό είσπραξε για λογαριασμό της "Smartstroi" χωρίς να αποστείλει στη "Vardis" τα εμπορεύματα που συμφώνησε.
19. Στις 27.11.2008 ο παραπονούμενος ανταποκρίθηκε σε πρόσκληση του Sergei να συζητήσουν το ζήτημα και τον συνάντησε στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς "Παπαντωνίου" στη Πάφο. Στη συνέχεια οι δύο άντρες μετέβησαν στο ξενοδοχείο "Alexander The Great" για σκοπούς του Sergei και ακολούθως μετέβησαν σε καφετέρια στη Πάφο. Ενώ κάθονταν σε τραπεζάκι κατέφθασαν οι κατηγορούμενοι οι οποίοι απείλησαν τον παραπονούμενο ότι θα σκοτώσουν τον ίδιο και την οικογένεια του αν δεν τους δώσει 1.000.000,00 δολάρια Αμερικής. Μετά ήλθαν άλλα τρία πρόσωπα ένας εκ των οποίων ονομαζόταν Vitali ο οποίος επανέλαβε ανάλογες απειλές.
20. Στη συνέχεια τον τράβηξαν και τον έβαλαν με τη βία στο πισινό κάθισμα αυτοκινήτου και τον μετέφεραν στην ερημική περιοχή της εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής. Τον κατέβασαν κάτω και συνέχισαν τις ίδιες απειλές. Ο κατηγορούμενος φοβήθηκε και τους υποσχέθηκε ότι θα τους δώσει τα χρήματα που ζητούσαν.
21. Επέστρεψαν στην Πάφο, σταμάτησαν για λίγο σε μια παραλία όπου ο παραπονούμενος τους παρακάλεσε να τον αφήσουν ελεύθερο χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ακολούθως πήγαν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου στο "Vasilika Gardens" όπου κοιμήθηκαν. Στο διαμέρισμα οι κατηγορούμενοι συνέχισαν να απαιτούν χρήματα για να τον αφήσουν ελεύθερο και δεν του επέτρεπαν να χρησιμοποιήσει τα κινητά του τηλέφωνα παρά μόνο σε μία περίπτωση που μίλησε με τη Μ.Κ. 4 και που απάντησε σε μηνύματα της συμβίας του πληροφορώντας την ότι είναι καλά, ως οι υποδείξεις του Sergei.
22. Το βράδυ της 28.11.2008 με το ίδιο αυτοκίνητο και το Vitali οδηγό τον μετέφεραν στη Λεμεσό στο διαμέρισμα 415 του ξενοδοχείου "Valana". Στο ξενοδοχείο αυτό τον επισκέφθηκαν δύο πρόσωπα που του συστήθηκαν ως Manoush και Orest οι οποίοι επίσης τον απείλησαν ότι θα τον σκοτώσουν αν δεν δώσει τα χρήματα που του ζήτησαν.
23. Στις 29.11.2008 ο Sergei και οι κατηγορούμενοι οδήγησαν τον παραπονούμενο στο εστιατόριο "Γιάφκα" για μεσημεριανό γεύμα αφού τον είχαν προειδοποιήσει να μην κάμει λάθος κίνηση γιατί θα τον σκότωναν.
24. Μετά επέστρεψαν στο διαμέρισμα και ο Sergei και οι κατηγορούμενοι απαίτησαν αρχικά να τους δώσει το αυτοκίνητο του, και ακολούθως τα πέντε φορτηγά της εταιρείας του που ήταν πρόταση του ίδιου του παραπονούμενου.
25. Την 1.12.2008 οι κατηγορούμενοι μαζί με τον Manoush οδήγησαν τον παραπονούμενο στο δικηγόρο (Μ.Κ. 19), με σκοπό να διευθετήσει τη μεταφορά των χρημάτων που απαιτούσαν στο λογαριασμό τους. Φεύγοντας επισκέφθηκαν ένα εστιατόριο όπου συνάντησαν τον Orest και κάποιον Alexander. Κατά την επιστροφή στο διαμέρισμα ο Orest τον χτύπησε με τα χέρια και τα πόδια του με αποτέλεσμα να αιμορραγήσει η μύτη του και τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει.
26. Στις 2.12.2008 οι κατηγορούμενοι τον πληροφόρησαν ότι θα τον άφηναν ελεύθερο και τον συνόδευσαν σε κατάστημα όπου αγόρασε κάρτα τηλεφώνου.
27. Εν τω μεταξύ στις 28.11.2008 η Μ.Κ.4 είχε ήδη καταγγείλει στην Αστυνομία την εξαφάνιση του παραπονούμενου και ανακοινώθηκε σχετική είδηση στις ειδήσεις.
28. Στις 3.12.2008 οι κατηγορούμενοι τον πληροφόρησαν ότι τον ψάχνει η Αστυνομία και τον απείλησαν να μην πει τίποτε απ' όσα συνέβησαν, διαφορετικά θα σκότωναν τον ίδιο και την οικογένεια του. Του έδωσαν €300,00 και του ζήτησαν να τους πληρώσει 5.000.000,00 δολάρια Αμερικής με την επιστροφή του στη Ρωσία.
29. Ακολούθως τον οδήγησαν σε μια στάση λεωφορείου και το λεωφορείο τον μετέφερε σε συγκεκριμένο σημείο στην Κάτω Πάφο απ' όπου τον παρέλαβε ο Μ.Κ. 12 μαζί με τη Μ.Κ.
30. Νομική Πτυχή Η απαγωγή ορίζεται στο άρθρο 247 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και καθ' όση έκταση μας αφορά είναι ο βίαιος εξαναγκασμός άλλου προσώπου να φύγει από κάποιο τόπο. Στους κατηγορούμενους καταλογίζεται αδίκημα δυνάμει του άρθρου 250 του Κεφ. 154 (δεύτερη κατηγορία) ότι δηλαδή απήγαγαν τον παραπονούμενο "με σκοπό να προκαλέσουν τον κρυφό και άδικο περιορισμό αυτού". Από τις πιο πάνω διαπιστώσεις μας προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι στις 27.11.2008 μαζί με τον Sergei και Vitali σε καφετέρια στη Πάφο τράβηξαν και έβαλαν δια της βίας και χωρίς τη θέληση του τον παραπονούμενο σε αυτοκίνητο, απομακρύνοντας τον από το χώρο της καφετέριας που βρισκόταν και μεταφέροντας τον αλλού. Οι πιο πάνω ενέργειες των κατηγορουμένων συνιστούν απαγωγή εν τη εννοία του άρθρου 247 πιο πάνω. ΄Ο,τι παραμένει να διαπιστώσουμε είναι κατά πόσο τις πιο πάνω ενέργειες οι κατηγορούμενοι διέπραξαν με σκοπό να προκαλέσουν τον κρυφό και άδικο περιορισμό του παραπονούμενου. Το άρθρο 250 του Ποινικού μας Κώδικα είναι πανομοιότυπο, στη πιο πάνω έκταση, με το άρθρο 365 του Ινδικού Ποινικού Κώδικα. Στο σύγγραμμα Penal Law of India του H.S. Gour, 9η Έκδοση, Τόμος 4 στις σελίδες 2866-7 αναφέρεται ότι ο σκοπός της απαγωγής πρέπει να κριθεί από τα γεγονότα και τις περιστάσεις της υπόθεσης, περιλαμβανομένων των ενεργειών των απαγωγέων κατά το χρόνο της απαγωγής και αμέσως μετά. Ακόμα πως η πρόθεση τους μπορεί να εξαχθεί από τις μετέπειτα ενέργειες τους. Στη λέξη "κρυφός" (secretly) αποδίδεται η συνήθης γραμματική έννοια δηλαδή εν κρυπτώ χωρίς να καθίσταται γνωστό σε άλλους. Ο "άδικος" που είναι μετάφραση της αγγλικής λέξης "wrongfully" που απαντάται στο αρχικό αγγλικό κείμενο του Κεφ. 154 δεν μπορεί παρά να σημαίνει περιορισμό που δεν νομιμοποιείται ή δεν βρίσκει νόμιμη δικαιολογία. Ο περιορισμός του παραπονούμενου δεν θα ήταν άδικος, μόνο εάν αυτός συναινούσε στον περιορισμό του ή λόγω κάποιας νομοθετικής πρόνοιας ο περιορισμός του ήταν νόμιμος. Με βάση τα ευρήματα μας οι κατηγορούμενοι μαζί με άλλα πρόσωπα κατ' ακολουθία της βίαιης μετακίνησης του παραπονούμενου, παράνομα τον μετέφεραν στην ερημική περιοχή που αναφέραμε, κρυφά. Επομένως καταλήγουμε ότι στοιχειοθετείται πέραν από κάθε λογική αμφιβολία το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας. Το αδίκημα της απαίτησης περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή που αφορά η τρίτη κατηγορία προβλέπεται από το άρθρο 290 του Κεφ.
31. Απαραίτητο συστατικό στοιχείο του εν λόγω αδικήματος είναι η απαίτηση να έχει ως σκοπό την κλοπή. Ο ορισμός της κλοπής δίνεται από το άρθρο 255