Δημοκρατία ν. Abdulhannan Aldief Shikh, Αρ. Υπόθεσης: 2374/09, 17 Μαΐου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:6 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2374/09 Δημοκρατία ν. Abdulhannan Aldief Shikh Κατηγορούμενου ---------------- Ημερομηνία: 17 Μαΐου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Χ"Κύρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Θ. Καραμανής με κ. Κ. Μανώλη Κατηγορούμενος - παρών --------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία ο δικηγόρος του καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά όπως το Δικαστήριο εγκρίνει στο πλαίσιο της νομικής αρωγής αμοιβή ύψους €5.000 του δρα Μάριου Ματσάκη που προτίθεται να καλέσει ως εμπειρογνώμονα μάρτυρα για την Υπεράσπιση για να καταθέσει για τα αίτια θανάτου και τη πρόκληση τραυμάτων στο θύμα. Αν και παραδέχεται στην αίτηση του ότι δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια που να υποστηρίζει το αίτημα του, θέση που υποστήριξε και στην αγόρευση του, εντούτοις είναι της άποψης ότι σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος του θα παραβιαστεί η αρχή της ισότητας των όπλων, συστατικό στοιχείο της δίκαιης δίκης. Η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έφερε ένσταση στο πιο πάνω αίτημα υποστηρίζοντας ότι ελλείπει το νομοθετικό και/ή δικονομικό πλαίσιο που να παρέχει τέτοια εξουσία στο Δικαστήριο. Έχουμε εξετάσει το αίτημα και συμφωνούμε με το δικηγόρο του κατηγορουμένου στο ότι δεν παρέχεται ρητή εξουσία στο Δικαστήριο από το Σύνταγμα ή τον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155 ή ακόμα και τον Περί Νομικής Αρωγής Νόμο του 2002 όπως έχει τροποποιηθεί (Ν. 165
(1)/02) για παροχή στον κατηγορούμενο τέτοιας θεραπείας. Ο κ. Καραμανής εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο ασκήσει τη σύμφυτη εξουσία που έχει και διατάξει ως η αίτηση του, ώστε να εξασφαλιστεί στην υπόθεση αυτή ισότητα των όπλων και κατά ακολουθία δίκαιη δίκη. Είμαστε της άποψης πως εξέλιξη όπως την εισηγείται ο κ. Καραμανής, θα έπρεπε να ήταν το αποτέλεσμα νομοθεσίας επί του προκειμένου. Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να διαμορφώνει κατ' αυτό τον τρόπο το Νόμο και να επεμβαίνει στο νομοθετικό έργο της Βουλής των Αντιπροσώπων ιδιαίτερα εισάγοντας ζητήματα που προκαλούν επιβάρυνση στα δημόσια ταμεία. Σε κάθε περίπτωση τέτοια εξουσία και αν υπήρχε, δεν θα μπορούσε να ήταν ανεξέλεγκτη ούτε ως προς τον αριθμό ή ειδικότητα των προτεινόμενων μαρτύρων ούτε ως προς το ύψος της αμοιβής τους. Η χρησιμότητα της μαρτυρίας του προτεινόμενου μάρτυρα και η βοήθεια που θα μπορούσε να παράσχει για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα ήταν στοιχεία που θα εξετάζονταν προτού αποφασιστεί η κλήση του. Η μοναδική πρόνοια που έχουμε εντοπίσει σχετική με το θέμα που εξετάζεται είναι το άρθρο 167 του Κεφ. 155 το οποίο προβλέπει ότι το Κακουργιοδικείο δύναται να διατάξει όπως τα έξοδα μαρτύρων που κλήθηκαν από την Υπεράσπιση και δεσμεύτηκαν με προσωπική υποχρέωση να δώσουν μαρτυρία για τον κατηγορούμενο καταβληθούν από τις δημόσιες προσόδους. Στη περίπτωση που διαταχθεί κάτι τέτοιο οι μάρτυρες που κλήθηκαν από την υπεράσπιση και έδωσαν μαρτυρία θα πληρωθούν με βάση τα επιδόματα που εγκρίθηκαν με τον Περί Ποινικής Δικονομίας (Τροποιητικός) (Αρ. 1) (Μετατροπή των Δικηγορικών Δικαιωμάτων από Κυπριακές Λίρες σε Ευρώ) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2008. Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται στην αίτηση του όπως το Δικαστήριο αποστεί από το λόγο της Ζυπιτής v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 220 για τους λόγους που αναφέρει στην αίτηση του. Στην υπόθεση αυτή το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν είχε εξουσία να εγκρίνει την παροχή υλικής αρωγής για τις υπηρεσίες εμπειρογνώμονα μάρτυρα είτε στο πλαίσιο της χορηγηθείσας νομικής αρωγής ή ανεξάρτητα από αυτή. Αν και η απόρριψη του αιτήματος ήταν ένας από τους λόγους έφεσης εντούτοις το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με το θέμα εφόσον έκρινε ότι η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων ή οποιαδήποτε άλλη, όπως εκείνη που ήθελε να προσαγάγει ο εφεσείων δεν θα μπορούσε να αλλοιώσει ή να μεταβάλει το υπόβαθρο των γεγονότων που στοιχειοθετούν την καταδίκη. Εκείνο το οποίο έχει σημασία για το θέμα που εξετάζεται είναι ότι στην πιο πάνω απόφαση τονίζεται ότι δεν υπάρχει νομοθετική ή συνταγματική πρόνοια για παροχή τέτοιας βοήθειας στην υπεράσπιση. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο