Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Γεώργιου Παπαδόπουλου, Αρ. Υπόθεσης: 5008/08, 25.05.2010

(1)/2000, και

1. Της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος επι δρόμου χωρίς Πιστοποιητικό καταλληλότητας. Επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε την 2η Κατηγορία όχι όμως και την 1η , με επακόλουθο να διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία για την Κατηγορία αυτή. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της σε σχέση με την 1η Κατηγορία κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Αστυφύλακα 3136 κ. Κυριάκο Παύλου (Μ.Κ.1) και την κα Μαρία Στρατή (Μ.Κ.2) Ο Αστυφύλακας 3136, Κυριάκος Παύλου (Μ.Κ.1) κατέθεσε σαν Τεκμήριο 1 την γραπτή του κατάθεση, την διάβασε, την υιοθέτησε και το περιεχόμενο της αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σε αυτήν αναφέρει ότι υπηρετά στην ΑΔΕ Πάφου και είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Την 1/8/2007 και περί ώρα 11:35 επισκέφθηκε σκηνή Τροχαίου Δυστυχήματος όπου και βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα με αρ. εγγραφής HNK 153 και HMZ 197 στην τελική τους θέση. Στην συνέχεια έφτιαξε πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος στην απουσία των ενεχόμενων οδηγών αφού αυτοί είχαν μεταφερθεί με ασθενοφόρο στις Α' βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου πριν την άφιξη της Αστυνομίας. Από το δυστύχημα και τα δύο οχήματα υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές στο μπροστινό μέρος τους. Την 15.11.2007 στην Αστυνομία Στρουμπιού επεξήγησε στην οδηγό του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής HNK 153 Μαρία Στρατή, το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος με το οποίο αυτή συμφώνησε και ως ορθό το υπόγραψε. Την 5.12.07 στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας επεξήγησε στον οδηγό του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής HMZ 197, Γιώργο Παπαδόπουλο, Κατηγορούμενο της παρούσας υπόθεσης, το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος με το οποίο αυτός συμφώνησε και ως ορθό το υπόγραψε. Στην συνέχεια την ίδια ημέρα 5.12.2007 και μεταξύ των ωρών 19:30 έως 20:15 στον ίδιο τόπο έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Γιώργο Παπαδόπουλο αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του εις τον νόμο και ακολούθως μεταξύ των ωρών 20:20 - 20:35 και πάλι στον ίδιο τόπο κατηγόρησε γραπτώς τον κο. Γεώργιο Παπαδοπούλο για τα εις βάρος του αδικήματα και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Συγγνώμη». Ακολούθως ο Μ.Κ.1 απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι από το πρόχειρο σχεδιαγράφημα, ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο στο οποίο μετέφερε όλα τα ευρήματα του και μετρήσεις της σκηνής όπως ο ίδιος τα ανεύρε. Το πρόχειρο σχεδιαγράφημα κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.2 και το συμμετρικό σχεδιαγράφημα της σκηνής σαν Τ.
2. Επίσης κατέθεσε ενώπιον μου χωρίς ένσταση από την υπεράσπιση, σαν τεκμήριο Τ.4 την γραπτή κατάθεση που πήρε από τον κατηγορούμενο και σαν Τ.5 την γραπτή κατηγορία που απήγγειλε στον Κατηγορούμενο. Ακολούθως απαντώντας σε ερωτήσεις της Συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής διευκρίνισε ότι: · Στο Τ.2 κάτω από τους αριθμούς εγγραφής οχημάτων HMZ 197 και HNK 153 και την λέξη « Διαστάσεις » φαίνεται η υπογραφή του Κατηγορουμένου την οποία έθεσε στην παρουσία του. · Υιοθέτησε επίσης πλήρως τις διάφορες μετρήσεις και σημεία που αναγράφονται επί των Τ.2 και Τ.
3. · Ότι τον Κατηγορούμενο τον είδε για πρώτη φορά την ημέρα που του έλαβε την ανακριτική του κατάθεση αφού προηγουμένως είχε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του σε τακτά χρονικά διαστήματα. · Ότι ο λόγος που πήρε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο τέσσερις μήνες μετά το επίδικο δυστύχημα, ήταν διότι η παραπονούμενη Μ.1 επί του Κατηγορητηρίου, δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση προηγουμένως. Συνομίλησε δε μαζί της και του εξήγησε πως έγινε το δυστύχημα τηλεφωνικά την ημέρα που έδωσε κατάθεση ο Κατηγορούμενος διότι σε προηγούμενες τηλεφωνικές επικοινωνίες ο σύζυγος της είχε αναφέρει ότι αδυνατούσε να δώσει κατάθεση. · Ότι η ορατότητα από το σημείο που έχει τοποθετήσει το γράμμα Α με κατεύθυνση προς Πόλη Χρυσοχούς είναι περίπου 700 - 800 μέτρα, σχεδόν 1 χιλιόμετρο και είναι πολύ καλή σύμφωνα με την πορεία που είχε ο Κατηγορούμενος. Επίσης η ορατότητα προς Πάφο είναι πολύ καλή. Στην αντεξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του Συνηγόρου του Κατηγορουμένου ανέφερε τα εξής: · Ότι στην σκηνή έφτασε στις 11.35, ήτοι 20 λεπτά μετά το δυστύχημα το οποίο επεσυνέβη στις 11.15 και γι' αυτό δεν μπορούσε να πει πως ήταν η τροχαία κίνηση την ώρα του δυστυχήματος, όμως διευκρίνισε πως λόγω του ότι είχε υπηρετήσει τέσσερα χρόνια στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού και από την εμπειρία του, γνώριζε ότι την ώρα που έγινε το δυστύχημα δεν κυκλοφορούν πάρα πολλά αυτοκίνητα. · Ότι αριστερά του δρόμου με κατεύθυνση προς Πόλη Χρυσοχούς υπάρχει ένα παγκέτο ασφάλτινο το οποίο είναι κολλημένο με το οδόστρωμα, μετά υπάρχει αυλάκι και σε κάποιο σημείο του δρόμου υπάρχει και χωματόδρομος ο οποίος συνορεύει με την άσφαλτο και οδηγά στο χωριό Στρουμπί. Μετά από το χωμάτινο δρόμο υπάρχει ένα σημείο στο οποίο υπάρχει ένας ψηλός τοίχος. Ο λόγος δε που δεν τον τοποθέτησε επί του σχεδίου Τ.2 και Τ.3 είναι διότι δεν θεώρησε πως ήταν αναγκαίο αφού με βάση το σημείο σύγκρουσης δεν έκρινε τούτο σχετικό. · Ότι μετά που πήρε την τελευταία κατάθεση διαβίβασε τον φάκελο στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού για τα περαιτέρω και ακολούθως καταχωρήθηκε και η υπόθεση. · Ότι στην σκηνή όταν μετέβη ο ίδιος δεν ήταν παρόντες ούτε ο Κατηγορούμενος ούτε η παραπονούμενη. Επίσης παρόλο που υπήρχαν άλλα πρόσωπα παρόντα επειδή δεν προέκυψε από ερωτήσεις που τους υπέβαλε και την συνομιλία που είχε μαζί τους ότι κάποιος ή κάποιοι από αυτούς είχαν αντιληφθεί οτιδήποτε για το πώς έγινε το δυστύχημα, δεν θεώρησε ότι θα εξυπηρετούσε οτιδήποτε να λάμβανε τα στοιχεία τους ή κατάθεση από αυτούς. Τα πρόσωπα αυτά που ήταν παρόντα στο μέρος ήταν άλλοι οδηγοί και άτομα που εργάζονταν στην γύρω περιοχή πλην όμως κανένας από αυτούς δεν αντιλήφθηκε πως έγινε το δυστύχημα ούτε τον πλησίασε κάποιος να του αναφέρει ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας. · Ότι δεν γνώριζε ούτε και τον πλησίασε και μίλησε μαζί του όταν αφίχθηκε στην σκηνή κάποιος Μάριος Παναγιώτου. · Ότι στην ετοιμασία του Τ.2 τον βοήθησε ένας συνάδελφος του ονόματι Μαλεκκίδης, ο λόγος δε που δεν αναφέρει τούτο στην κατάθεση του είναι διότι το πρόσωπο αυτό τον βοήθησε με δικές του υποδείξεις να λάβει τις διάφορες μετρήσεις χωρίς να κάνει το συγκεκριμένο πρόσωπο οποιεσδήποτε ενέργειες που να έχουν σχέση με την διερεύνηση του ατυχήματος. · Ότι μετά που του ανέφερε ο Κατηγορούμενος για πρώτη φορά περί ύπαρξης διπλοκάμπινου οχήματος και παρά το ότι τα που του έδωσε ήταν ελλιπή μίλησε προφορικά με οδηγούς και ιδιοκτήτες της περιοχής που έγινε το ατύχημα παρομοίου τύπου οχημάτων με τα ίδια χαρακτηριστικά που του έδωσε ο Κατηγορούμενος, πλην όμως δεν προέκυψε τίποτα το θετικό ή σχετικό με τον ισχυρισμό του Κατηγορουμένου. · Απαντώντας σε σχετική υποβολή ανέφερε οτι κανένα πρόσωπο στην σκηνή από τα παρευρισκόμενα όταν αφίχθηκε δεν του ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με τον ισχυρισμό του Κατηγορουμένου ότι διπλοκάμπινο όχημα χρώματος ασημί, πριν την σύγκρουση εισήλθε στην λωρίδα του Κατηγορουμένου και του απέκοψε τον δρόμο. · Ότι είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες πρίν την λήψη καταθέσεων με τον Κατηγορούμενο, την Μ.Κ.2 και τον σύζυγο της για σκοπούς ενημέρωσης του φακέλου της υπόθεσης και της συμπλήρωσης των ανακρίσεων. · Επίσης σε σχετική ερώτηση - υποβολή, απάντησε ότι ουδέποτε του αναφέρθηκε είτε από τον Κατηγορούμενο είτε στην σκηνή του επιδίκου δυστυχήματος, ότι ο οδηγός του οχήματος που οδηγούσε πίσω από το διπλοκάμπινο παρέμεινε στην σκηνή για να δώσει κατάθεση και μαρτυρία. Διευκρίνισε δε ότι πρώτη φορά ετέθη σε αυτόν τέτοιος ισχυρισμός την ημέρα που αντεξετάζετο στο Δικαστήριο. · Ότι τις τελικές θέσεις των δύο οχημάτων τις τοποθέτησε επί του Τεκμηρίου 2 το οποίο υπόγραψαν και ο Κατηγορούμενος και η παραπονούμενη. · Ότι είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Κατηγορούμενο αλλά και τον σύζυγο της παραπονουμένης προτού δώσει κατάθεση ο Κατηγορούμενος, διότι η παραπονούμενη ήταν τραυματισμένη και δεν ήταν σε θέση να συνομιλήσει μαζί του. Επικοινωνούσε τηλεφωνικά με τον σύζυγο της για να της πάρει κατάθεση και μόλις επέτρεψε στην παραπονούμενη η υγεία της συνομίλησε μαζί της τηλεφωνικά και πήρε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο και την ίδια. Περίμενε δε τέσσερις μήνες να πάρει καταθέσεις διότι ανέμενε την παραπονούμενη, Μ.Κ.2, να αναρρώσει για να είναι σε θέση να του πεί πώς έγινε το δυστύχημα και μετά να προχωρήσει. · Ότι δεν είχε μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ότι ο σύζυγος της παραπονούμενης ήταν παρών κατά τον επίδικο χρόνο. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου ανέφερε: Ότι το σημείο από το οποίο υπολόγισε την απόσταση της ορατότητας και προς τις δύο κατευθύνσεις είναι στο σημείο που ενώνεται η στάση βαρέων οχημάτων με το ασφάλτινο οδόστρωμα και σημείωσε το σημείο αυτό με μπλε μελάνι και με το γράμμα «Χ1» επί του Τ.
4. Ότι ο λόγος που δεν έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο νωρίτερα ήταν διότι ήθελε προηγουμένως να εξασφαλίσει κατάθεση από την παραπονούμενη διότι αυτό πίστευε ότι εξυπηρετούσε καλύτερα τις έρευνες του. Η κα Μαρία Στρατή, Μ.Κ.2, κατέθεσε σαν Τεκμήριο 6 την γραπτή της κατάθεση, ημερομηνίας 7.12.2007, την διάβασε, την υιοθέτησε και το περιεχόμενο της αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής της. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 1.8.07 και περί ώρα 11.15 οδηγούσε το αυτοκίνητο HNK 153 του πατέρα της, στον κύριο δρόμο Πόλης Χρυσοχούς - Πάφου με κατεύθυνση την Πάφο, φορούσε την ζώνη ασφαλείας της, ήταν μόνη στο αυτοκίνητο και πήγαινε με ταχύτητα γύρω στα 40 χ.α.ω λόγω της τροχαίας κίνησης. Σε ένα σημείο του δρόμου ενάμιση περίπου χιλιόμετρο πριν το στρίψιμο για το χωριό Τσάδα ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση εισήλθε στην δική της λωρίδα κυκλοφορίας. Η Μ.Κ.2 για να αποφύγει την σύγκρουση εισήλθε και πάρκαρε στο αριστερό παγκέτο του δρόμου οπόταν το εν λόγω αυτοκίνητο συγκρούστηκε με το δικό της. Ακολούθως και επειδή τραυματίστηκε έφθασε ασθενοφόρο στη σκηνή την παρέλαβε και την μετέφερε στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Νοσοκομείου Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι υπέστηκε: 1) κάκωση αυχένα, και 2) μετακίνηση κάποιων ενδιάμεσων δίσκων. Η Μ.Κ.2 συνεπεία των τραυμάτων της έλαβε άδεια ασθενείας για ανάπαυση από 1.8.2007 μέχρι και την 31.12.
5. Στην συνέχεια απαντώντας σε ερωτήσεις της Συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής επέδειξε σαν τον οδηγό του οχήματος που συγκρούστηκε με το όχημα το οποίο οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο τον Κατηγορούμενο στο εδώλιο του Κατηγορουμένου. Περαιτέρω ανέφερε ότι από την σύγκρουση το αυτοκίνητο που οδηγούσε υπέστη σοβαρές ζημιές και καταστράφηκε ολοσχερώς και η ασφαλιστική εταιρεία του οχήματος του Κατηγορουμένου αποζημίωσε πλήρως την ζημιά αυτή. Το ποσό της αποζημίωσης καταβλήθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία που κάλυπτε τον Κατηγορούμενο, στην δικηγόρο του πατέρα της ο οποίος ήταν και ο ιδιοκτήτης του οχήματος που οδηγούσε. Τέλος, διευκρίνισε ότι πριν την σύγκρουση και επειδή υπήρχαν πολλά αυτοκίνητα και κίνηση στο δρόμο πήγαινε σιγά-σιγά ακολουθώντας άλλα αυτοκίνητα. Στην Αντεξέταση της η Μ.Κ.2 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου του Κατηγορούμενου ανέφερε τα εξής: · Ότι στην ίδια κατεύθυνση που ακολουθούσε και αυτή υπήρχε τροχαία κίνηση και είχε στραμμένη την προσοχή της στην δική της πορεία εκινείτο δε με ταχύτητα περί τα 40 ΧΑΩ. · Ότι ακολουθούσε το όχημα που ευρισκόταν μπροστά της από απόσταση 10 - 15 μέτρα και το όχημα του Κατηγορουμένου το είδε ξαφνικά απέναντι της μετά την στροφή που υπήρχε, να πηγαίνει ζικ - ζακ. · Ότι είδε το όχημα του Κατηγορούμενου να έρχεται κατά πάνω της και για να αποφύγει την σύγκρουση μαζί του εισήλθε στην έξοδο για φορτηγά που υπήρχε στην λωρίδα κυκλοφορίας της. Όταν δε σχεδόν είχε ακινητοποιήσει και παρκάρει το όχημα της στην λωρίδα αυτή το όχημα του Κατηγορουμένου με ταχύτητα και χωρίς να ελέγχεται χτύπησε στην πλευρά του οδηγού του οχήματος της, στην πόρτα της. · Ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 2 και η υπογραφή της είναι αυτή που φαίνεται πάνω από το όνομα Μαρία Στρατή, όταν δε το υπέγραψε είχε αντιληφθεί πλήρως το περιεχόμενο του. · Ότι το σημείο που είδε για πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο δεν φαίνεται στο Τεκμήριο 2 διότι η έξοδος φορτηγών που εισήλθε η ίδια από το σημείο που τον είδε απέχει αρκετά μακριά. · Ότι ο λόγος που δεν έβλεπε προς την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας ήταν διότι υπήρχε κίνηση στην δική της πορεία και το όχημα του Κατηγορουμένου το είδε ξαφνικά να πηγαίνει ζικ - ζακ από απέναντι της και ήταν φυσιολογικό να το δει αφού ήταν κάτι το επικίνδυνο και παράξενο. · Ότι δεν ήταν σε θέση να πει ποια ήταν η τροχαία κίνηση στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας προτού δει το όχημα του Κατηγορουμένου όπως επίσης και ποια ήταν η απόσταση σε μέτρα από κοντά της όταν το είδε για πρώτη φορά. · Αρνούμενη δε υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε στιγμιαία στην δική της λωρίδα κυκλοφορίας και ακολούθως στο παγκέτο αριστερά στην προσπάθεια του να αποφύγει σύγκρουση με ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητο που του είχε ανακόψει την πορεία του, επέμενε ότι η ίδια δεν είδε το εν λόγω διπλοκάμπινο αυτοκίνητο. · Σε υποβολή ότι δύο οχήματα πιο μπροστά από το δικό της εκινείτο ένα διπλοκάμπινο όχημα απάντησε ότι δεν θυμόταν να είδε τέτοιο όχημα και στην υποβολή ότι το όχημα του Κατηγορουμένου το είδε για πρώτη φορά σε πολύ μικρή απόσταση από κοντά της επέμενε στην αρχική της θέση. · Σε υποβολή ότι είναι η ίδια που χτύπησε το όχημα του Κατηγορουμένου στην προσπάθεια της να το αποφύγει, απάντησε ότι διαφωνούσε διότι η ίδια οδηγούσε και πήγαινε κανονικά στην πορεία της και αναγκάστηκε για να αποφύγει την σύγκρουση να εισέλθει στο αριστερό παγκέτο ασφαλείας αφού είδε το όχημα του Κατηγορουμένου από την αντίθετη κατεύθυνση να κατευθύνεται πάνω της με μεγάλη ταχύτητα. Η σύγκρουση έγινε στην δική της πλευρά και όχι στην πλευρά του Κατηγορούμενου. · Ότι μετά την σύγκρουση άνοιξαν οι αερόσακοι του οχήματος της με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί σε αυτό και να μην μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον μέχρις ότου άτομα από έξω κατάφεραν να ανοίξουν την πόρτα της και να την απεγκλωβίσουν. Ακολούθως την έβαλαν να καθίσει μέχρις ότου ήρθε ασθενοφόρο και την μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Ο Κατηγορούμενος δε της ζήτησε συγνώμη που την χτύπησε. · Ότι δεν γνώριζε τα άτομα τα οποία την απεγκλώβισαν αφού ήταν άγνωστα σε αυτήν, αλλά ούτε κατά πόσο τα άτομα αυτά είδαν το δυστύχημα και ούτε τους ρώτησε. · Σε σχετική ερώτηση κατά πόσο τα άτομα αυτά της ανέφεραν αν είδαν το δυστύχημα ή αν αναφέρθηκε από αυτά η ύπαρξη διπλοκάμπινου οχήματος αυτή απάντησε αρνητικά και περαιτέρω ότι ήταν ζαλισμένη. · Παρά το ότι η Συνήγορος του Κατηγορουμένου επέμεινε στην ίδια ερώτηση η Μ.Κ.2 απάντησε ότι της ίδιας δεν της λέχθηκε οτιδήποτε από τα άτομα αυτά σε σχέση με διπλοκάμπινο όχημα. · Ότι έχει μυωπία 2.75 βαθμούς στο κάθε μάτι της. · Ότι από τις σωματικές βλάβες που υπέστη της εδόθη άδεια ασθενείας για έξι μήνες από τους οποίους τους τρεις δεν της επιτρέπετο να οδηγήσει και για ένα μήνα ευρίσκετο στο κρεβάτι. · Ότι σε όλο το διάστημα που βρισκόταν με άδεια δεν μίλησε με τον Κατηγορούμενο αλλά βρισκόταν σε επαφή με την Αστυνομία για το πότε θα μπορούσε να δώσει κατάθεση. · Ότι η πρώτη φορά που μίλησε για το δυστύχημα με την Αστυνομία ήταν όταν της επέτρεψε η υγεία της να πάει στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού για να δώσει κατάθεση. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και επίσης κάλεσε σαν μάρτυρα υπεράσπισης τον κ. Μάριο Παναγιώτου, ΜΥ

1. Στην κυρίως εξέταση του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι εργάζεται σαν τεχνικός στην εταιρεία Pepsi Cola από το έτος 1998, είναι ηλικίας 34 ετών και κατέχει άδεια οδήγησης από 18 ετών. Στην συνέχεια του επεδείχθει η κατάθεση του Τ.4 την οποία διάβασε, υιοθέτησε πλήρως και το περιεχόμενο της απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην κατάθεση του Τ.4 ο Κατηγορούμενος αναφέρει ότι την 1.8.2007 και περί ώρα 10.50 ξεκίνησε από την Πάφο για να πάει στην Πόλη Χρυσοχούς μέσω του Κύριου δρόμου, οδηγώντας το αυτοκίνητο της δουλειάς του με αρ. εγγραφής HMZ 197 για να επιδιορθώσει κάποια μηχανήματα. Την ίδιαν ημέρα 1.8.07 και περί ώρα 11.15 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής HMZ 197 στον κύριο δρόμο Πάφου - Πόλη Χρυσοχούς, με κατεύθυνση την Πόλη Χρυσοχούς, ένα αυτοκίνητο τύπου DOUBLE - CABIN, χρώματος ασημί το οποίο εκινείτο προς Πάφο, εισήλθε εντός της λωρίδας του και είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος του στην προσπάθεια του να αποφύγει το άγνωστο αυτοκίνητο και να κτυπήσει με άλλο διερχόμενο αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε γυναίκα. Τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου που του έκοψε την πορεία του δεν τους είδε. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου με ασθενοφόρο πριν την άφιξη της Αστυνομίας. Από το δυστύχημα δεν τραυματίστηκε και όταν πήγε στο Νοσοκομείο υπόγραψε κάποιο χαρτί και έφυγε για να μην τύχει περίθαλψης αφού ήταν καλά και δεν κτύπησε. Στις 5.12.07 και περί ώρα 20.10 στην Αστυνομία Πέγειας ο Μ.Κ.1 του επεξήγησε το σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος και ως ορθό το υπέγραψε. Απαντώντας περαιτέρω σε ερωτήσεις της συνηγόρου του, ανέφερε τα εξής: · Ότι ο δρόμος από Πάφο προς Πόλη Χρυσοχούς είχε αραιή τροχαία κίνηση και δεν υπήρχε κανένα αυτοκίνητο μπροστά του. Από την αντίθετη κατεύθυνση υπήρχε αρκετή κίνηση με αυτοκίνητα σε ουρά που κατευθύνονταν προς την Πάφο. · Ότι στο ύψος του χωριού Στρουμπιού μετά που έστριψε και οδηγούσε σε ευθεία κατηφορική πορεία, αντιλήφθηκε από απέναντι του ένα άγνωστο αυτοκίνητο το οποίο είχε εισέλθει στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας με επακόλουθο επειδή δεν υπήρχε χώρος για να το αποφύγει, διότι στην αριστερή πλευρά το παγκέτο του δρόμου ήταν πολύ μικρό, σχεδόν δεν υπήρχε, και μετά από το παγκέτο υπήρχε τοίχος και βουνό, να του ανακόψει την ελεύθερη πορεία. Στιγμιαία δε αποφάσισε ότι η μόνη διέξοδος για να αποφύγει την σύγκρουση ήταν να εισέλθει από το χώρο που άφησε κενό το εν λόγω αυτοκίνητο πιάνοντας στην αντίθετη λωρίδα. · Η σύγκρουση έγινε στη λωρίδα διαφυγής των φορτηγών και αμέσως μετά τη σύγκρουση παρευρισκόμενοι του άνοιξαν την πόρτα του συνοδηγού και αφού κατέβηκε κάθισε στο οδόστρωμα λίγο πιο κάτω από το σημείο σύγκρουσης. · Αναγνωρίζοντας το Τεκμήριο 5 (γραπτή κατηγορία) πρόσθεσε ότι προτού απαντήσει στην κατηγορία ο αστυφύλακας που τον κατηγόρησε, του είπε ότι εφόσον το διπλοκάμπινο δεν ενεπλάκη στο δυστύχημα τότε όλη η ευθύνη βαραίνει τον ίδιο και τον προέτρεψε να απολογηθεί. · Ότι δεν του δόθηκε οποιαδήποτε δικαιολογία από τον αστυφύλακα που τον κατηγόρησε για ποιο λόγο παρήλθε διάστημα τεσσάρων μηνών για να του πάρει κατάθεση, ούτε και είχε οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία μετά το δυστύχημα και προτού δώσει κατάθεση με αυτόν. · Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι ο αστυνομικός που του πήρε κατάθεση του είπε πως κάποιοι μάρτυρες είχαν αναφερθεί στο διπλοκάμπινο οι οποίοι το είδαν να κάνει μανούβρες, όμως επειδή ήταν κάποιοι φοιτητές και ένας ηλικιωμένος του είπε ότι δεν θα τους έψαχναν για να δώσουν μαρτυρία. Στην αντεξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε τα εξής · Ότι όταν ανέφερε πως έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του εννοούσε ότι αναγκάστηκε για να αποφύγει τη σύγκρουση, να εισέλθει στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας και αυτό διότι μετά την έξοδο του από τη στροφή που φαίνεται στο σχεδιάγραμμα, και ενώ έμπαινε στην ευθεία, είδε από την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας την ουρά των αυτοκινήτων οπόταν σε κάποια στιγμή για άγνωστο του λόγο αντιλήφθηκε αυτοκίνητο το οποίο εισήλθε εντελώς στη δική του πορεία αποκόπτοντας την. Πρόσθεσε δε ότι το όχημα αυτό το είδε σε απόσταση από κοντά του 50 - 60 μέτρα και εφόσον ο ίδιος εκινείτο με 60 χ.α.ω. και με την ίδια ταχύτητα εκινείτο και το εν λόγω όχημα, η σύγκρουση θα γινόταν σε ένα με δυο δευτερόλεπτα από τη στιγμή που το αντιλήφθηκε. Ότι από τη στιγμή που αντιλήφθηκε το άλλο όχημα απέναντι του αποφάσισε στιγμιαία όταν αντιλήφθηκε το κενό στην ουρά των αυτοκινήτων από απέναντι του που άφησε το αυτοκίνητο που εισήλθε στη λωρίδα του, για να αποφύγει την σύγκρουση να περάσει ανάμεσα στην ουρά των αυτοκινήτων και μέσω του κενού να εισέλθει στη λωρίδα διαφυγής. Ότι το αυτοκίνητο με το οποίο συγκρούστηκε, το οποίο οδηγούσε η Μ.Κ.2, βρισκόταν ένα με δυο αυτοκίνητα πίσω από το αυτοκίνητο που του απέκοψε την πορεία και όχι ακριβώς πίσω του. Ότι ο λόγος που δεν συγκρούστηκε με τα αυτοκίνητα που ήταν μπροστά από αυτό της Μ.Κ.2, ήταν διότι κατόρθωσε να περάσει δια μέσω του κενού που άφησε το αυτοκίνητο που του ανέκοψε την πορεία και να εισέλθει στη λωρίδα διαφυγής όπου είχε εισέλθει και η Μ.Κ.2 με το αυτοκίνητο της οπόταν και συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο της. Το κενό από το οποίο διήλθε δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει πόση απόσταση και πόσο μεγάλο ήταν αλλά μάλλον αυτό θα είχε μεγαλώσει αφού τα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν το όχημα που του ανέκοψε το δρόμο όταν είδαν τι συνέβηκε επιβράδυναν για να διέλθει από το κενό ο ίδιος. Απορρίπτοντας υποβολή ότι δεν εισήλθε κανένα διπλοκάμπινο στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας, επέμενε στην αρχική του θέση διότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας ο ίδιος δια μέσου της ουράς των αυτοκινήτων για να αποφύγει την σύγκρουση. Σε άλλη υποβολή απάντησε ότι αν ο ίδιος είχε εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας θα ήταν πιο λογικό να συγκρουστεί με τα δυο αυτοκίνητα που ήταν μπροστά από το αυτοκίνητο της Μ.Κ.2 και τούτο δεν έγινε διότι μετά που του ανέκοψε την πορεία το διπλοκάμπινο εισήλθε στο κενό που δημιουργήθηκε για να αποφύγει τη σύγκρουση. Σε υποβολή ότι αμέσως μετά το αριστερό παγκέτο δεν υπήρχε τοίχος ψηλός, απάντησε ότι υπάρχει βουνό και τούτο διότι επισκέφθηκε το σημείο όπου έγινε η σύγκρουση την προηγούμενη βδομάδα και εκείνο το οποίο είδε ήταν ότι δεν υπήρχε χωμάτινος δρόμος στα αριστερά του, αλλά ψηλός τοίχος που σκάφτηκε για να γίνει ο δρόμος. Περαιτέρω πρόσθεσε ότι οι συνθήκες και η κατάσταση του δρόμου όπως το είδε μια βδομάδα πριν την ημέρα που έδιδε κατάθεση στο Δικαστήριο παρέμειναν οι ίδιες όπως ήταν την ημέρα του δυστυχήματος. Ότι τη στιγμή που αντιλήφθηκε το άλλο όχημα να του ανακόπτει την πορεία και βρισκόμενος σε κατάσταση σοκ και επειδή δεν υπήρχε και χώρος στο αριστερό παγκέτο, η μόνη διέξοδος για να αποφύγει τη σύγκρουση ήταν να διέλθει μέσω του κενού που σχηματίστηκε στην ουρά των αυτοκινήτων που ερχόντουσαν από απέναντι του. Το όχημα του ήταν τύπου van και το πλάτος του ήταν 1.60 μ., το δε διπλοκάμπινο που του ανέκοψε το δρόμο ήταν λίγο πιο πλατύ κατά 20 εκ. δηλαδή είχε πλάτος 1.80 μ. και όταν μπήκε στην πορεία του κάλυψε εντελώς την λωρίδα κυκλοφορίας που κρατούσε ο ίδιος. Σε υποβολές ότι δεν είπε την αλήθεια και ότι ο αστυφύλακας ουδέποτε τον προέτρεψε να απολογηθεί, απάντησε ότι και την αλήθεια είπε και ότι ο αστυφύλακας στην παρουσία και άλλου αστυφύλακα του είπε πως από τη στιγμή που δεν είχε εμπλακεί στο δυστύχημα το διπλοκάμπινο όχημα το φταίξιμο ήταν όλο δικό του. Σε ερώτηση αν ανέφερε στον αστυφύλακα πως υπήρχαν μάρτυρες που είδαν το δυστύχημα απάντησε ότι μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο άκουγε συζητήσεις και μίλησε με άλλα άτομα μεταξύ των οποίων και ένας ηλικιωμένος, ο οποίος έκανε λόγο για το διπλοκάμπινο που του είχε ανακόψει την πορεία. Το πρόσωπο αυτό ήταν ηλικίας 55-60 χρόνων και δεν πήρε τα στοιχεία του διότι ήρθε το ασθενοφόρο και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο. Ότι υπήρχαν και άλλα άτομα που συζητούσαν στη σκηνή αμέσως μετά τη σύγκρουση αλλά ο ίδιος θεώρησε πως δεν ήταν δική του αρμοδιότητα να πάρει τα στοιχεία των προσώπων αυτών από τα οποία άκουσε να λένε ότι είδαν το άλλο αυτοκίνητο να εισέρχεται στην λωρίδα του. Καθήκον ήταν του αστυνομικού να πάρει τα στοιχεία τους και όχι του ιδίου. Ότι τον αστυνομικό Μ.Κ.1, δεν τον κατήγγειλε για το ότι δεν έκαμε καλά τη δουλειά του. Εξακρίβωσε δε το γεγονός ότι δεν πήρε τα στοιχεία και καταθέσεις από άλλα πρόσωπα ο εν λόγω αστυνομικός μετά από 4 μήνες από την ημέρα του δυστυχήματος, όταν πήγε να δώσει κατάθεση. Ότι παρά το ότι είχαν περάσει 4 μήνες όταν έδωσε κατάθεση από την ημέρα του δυστυχήματος δεν έδωσε στοιχεία μαρτύρων στον αστυφύλακα αφού ο ίδιος είχε μεταφερθεί από τη σκηνή, άκουσε τις συζητήσεις, θεώρησε όμως ότι οι μάρτυρες αυτοί θα καλούντο από τον αστυφύλακα να τους πάρει καταθέσεις. Ότι τα στοιχεία του μάρτυρα που θα καταθέσει προς υπεράσπιση του τα γνωρίζει διότι είναι ο διευθυντής στην εργασία του τον οποίο κάποιος διερχόμενος την ημέρα του δυστυχήματος από τη σκηνή, τον ειδοποίησε και γι΄ αυτό προσέτρεξε αμέσως στη σκηνή όπου έφτασε μετά που ο ίδιος είχε ήδη φύγει με το ασθενοφόρο. Το δε πρόσωπο που περνούσε και ειδοποίησε τον διευθυντή του δεν ήταν γνωστός του διευθυντή του. Σε υποβολή ότι οδηγούσε αμελώς κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο και γι΄ αυτό προκάλεσε δυστύχημα απάντησε ότι δεν συμφωνεί και ότι 17 χρόνια που οδηγά είναι πάντα προσεκτικός και τούτο φαίνεται και από το γεγονός ότι οδηγά καθημερινά και δεν προκάλεσε κανένα δυστύχημα. Σε σχετικές διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: · Ότι ο μάστρος - διευθυντής του, την ημέρα και ώρα του δυστυχήματος βρισκόταν σε πελάτες κοντά στη Μεσόγη. · Ότι ο διευθυντής του ειδοποιήθηκε για να πάει στη σκηνή του δυστυχήματος από κάποιο άλλο πελάτη της εταιρείας που εργαζόταν, ο οποίος περνούσε από την σκηνή. · Ότι ο μάστρος - διευθυντής του, τον ενημέρωσε για το πρόσωπο που τον είχε ειδοποιήσει από τις πρώτες μέρες και επίσης του είπε να μην φοβάται γιατί υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες. Ο Μ.Υ.1 κ. Μάριος Παναγιώτου στην κυρίως εξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε τα εξής: Ότι είναι Επαρχιακός Διευθυντής Πωλήσεων της Εταιρείας Pepsi Cola στην Πάφο και είναι ο Διευθυντής του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος εργαζόταν στην Coca-Cola και το 1997 εργοδοτήθηκε στη δική τους εταιρεία. Ότι ενώ βρισκόταν στην υπεραγορά Carrefour την 1.8.2007, δέχθηκε τηλεφώνημα από ένα από τους πελάτες τους της Πόλης Χρυσοχούς, ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος ενεπλάκη σε δυστύχημα πριν την περιοχή του χωριού Στρουμπιού. Ακολούθως πήρε το αυτοκίνητο του και σε 10-15 λεπτά έφτασε στη σκηνή που έγινε το δυστύχημα. Ότι το σημείο που βρισκόταν όταν έλαβε το τηλεφώνημα ήταν η υπεραγορά Carrefour στην Λεωφόρο Μεσόγης. Ότι όταν έφτασε στη σκηνή υπήρχαν αρκετά άτομα και δύο αστυνομικοί. Επίσης όταν έφτασε, στη σκηνή ήταν και το ασθενοφόρο που μόλις έφευγε μαζί με τον Κατηγορούμενο και την κοπέλα που είχε εμπλακεί στο δυστύχημα. Ότι πλησίασε τους δύο αστυνομικούς που ήταν στη σκηνή, τους συστήθηκε και συνομίλησε με τον ένα εξ αυτών ο οποίος ήταν φαλακρός, με γυαλιά μυωπίας και αδύνατος, στον οποίο ανέφερε πως είναι ο διευθυντής του Κατηγορουμένου. Ο αστυνομικός αυτός του είπε να περιμένει 2 με 3 λεπτά και ο ίδιος ο Μ.Υ.1 του έδωσε τα στοιχεία της ασφαλιστικής εταιρείας τους, το τηλέφωνο του ίδιου και τα στοιχεία του Κατηγορουμένου. Επίσης έδωσε στον αστυνομικό το τηλέφωνο το δικό του και ακολούθως έφυγε από τη σκηνή για να πάει στο νοσοκομείο. Ο ίδιος δεν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία γιατί δεν του ζητήθηκε αλλά ούτε και ο ίδιος ζήτησε να δώσει κατάθεση. Ο αστυνομικός απλώς του ανέφερε κατά την συνομιλία τους ότι υπήρχαν μάρτυρες που ανέφεραν ότι έκοψαν το δρόμο του Κατηγορουμένου και απ΄ ότι θυμόταν είπε πως υπήρχαν 1 με 2 μάρτυρες. Στην αντεξέταση του απαντώντας σε υποβολή που του έγινε από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι κανένας αστυνομικός δεν του ανέφερε ότι κάποιο αυτοκίνητο έκοψε το δρόμο του Κατηγορούμενου, αυτός απάντησε ότι ο ένας από τους αστυνομικούς του είπε ότι υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες και ότι ο Κατηγορούμενος δεν θα έχει πρόβλημα. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Δικαστήριο απάντησε: Ότι δεν θυμόταν το όνομα του αστυνομικού, ήταν όμως λεπτός, και Ότι τον Κατηγορούμενο μαζί με την κοπέλα που ενεπλάκη στο δυστύχημα όταν έφτασε στη σκηνή τους είδε μέσα στο ασθενοφόρο. Στην αγόρευση της, την οποία ετοίμασε γραπτώς και κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν έγγραφο Α, αντίγραφο δε έδωσε στη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και την οποία ανέγνωσε, η συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγείται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και κάλεσε το Δικαστήριο να τον απαλλάξει και να τον αθωώσει. Περαιτέρω έκανε αναφορά στις αρχές που διέπουν το ζήτημα της εκδίκασης και διάγνωσης των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων εντός ευλόγου χρόνου εισηγούμενη ότι στην παρούσα υπόθεση υπήρξε καθυστέρηση αδικαιολόγητη από πλευράς των ανακριτικών αρχών στο να διεκπεραιώσουν την διερεύνηση της υπόθεσης. Συγκεκριμένα επικαλούμενη την μαρτυρία του Μ.Κ.1 εισηγήθηκε ότι η αναμονή 4 μηνών για να πάρει καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους οδηγούς ήταν εντελώς αδικαιολόγητη. Επισημαίνω ότι παρά την επίκληση των αρχών της νομολογίας για το ζήτημα της διάγνωσης εντός ευλόγου χρόνου των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων εντούτοις η συνήγορος δεν κάμνει οποιαδήποτε συγκεκριμένη εισήγηση για τις όποιες συνέπειες υπέστηκε ο κατηγορούμενος και αν υπήρξαν, πώς επηρέασαν την διαδικασία στην παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω η συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγείται ότι ο Μ.Κ.1 δεν ενήργησε με επαγγελματισμό και σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του κατά τη διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων και προς τούτο επικαλέστηκε σημεία της μαρτυρίας του. Για το λόγο αυτό και λόγω της πλημμελούς εκτέλεσης των καθηκόντων του και ειδικά λόγω της παράλειψης του να πάρει τα στοιχεία και καταθέσεις από τους παρόντες μάρτυρες στη σκηνή θα πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος. Περαιτέρω επικαλέστηκε αντιφάσεις όπως η ίδια τις εντόπισε στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και της Μ.Κ.2 σε σχέση με τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε μαζί της κατά το διάστημα που η Μ.Κ.2 βρισκόταν με αναρρωτική άδεια. Σε σχέση με τη μαρτυρία της Μ.Κ.2 είναι η θέση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ούτε αυτή είπε την αλήθεια, η δε μαρτυρία της ήταν προκατασκευασμένη και τη θέση της αυτή τη στήριξε στο γεγονός ότι έχει συμφέρον προς τούτο αφού διεκδικεί αποζημιώσεις από την Ασφαλιστική Εταιρεία του Κατηγορουμένου. Στην αγόρευση της επισημαίνει σημεία από τη μαρτυρία της Μ.Κ.2 που κατά τη θέση της παρουσιάζουν αντιφάσεις και κάλεσε το Δικαστήριο λόγω και της επιλεκτικής της μνήμης να απορρίψει τη μαρτυρία της. Αντίθετα είναι η εισήγηση της, ότι τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο Μ.Υ.1 είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και για το λόγο αυτό πρέπει να κριθούν αξιόπιστοι και ότι τα όσα ανέφεραν αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά γεγονότα. Ακολούθως η συνήγορος Υπεράσπισης παραθέτοντας και σχετική νομολογία αναφορικά με το τι συνιστά αμελή οδήγηση και απρόσμενο κίνδυνο, που κατά τη θέση της αντιμετώπισε ο Κατηγορούμενος, ζήτησε να εφαρμοστούν οι αρχές αυτές αφού τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής το δικαιολογούν. Τούτο έχει σαν επακόλουθο οτι εφόσον ο Κατηγορούμενος βρισκόμενος ενώπιον τέτοιου απρόσμενου κινδύνου ξαφνικά και ενόψει του διλήμματος το οποίο αντιμετώπισε, να μην έχει άλλη επιλογή από του να ενεργήσει όπως ενήργησε και συνακόλουθα να μην μπορεί να του αποδωθεί στο μέτρο που επιβάλλεται ποινική ευθύνη και να αθωωθεί. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία αντικρούοντας τις θέσεις της Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις αλλά αντίθετα απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις με λογικές εξηγήσεις και χωρίς αμφιταλαντεύσεις ή προβληματισμό. Σε σχέση με το Μ.Υ.1 είναι εισήγηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι δεν είπε την αλήθεια αφού δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι όντως συνομίλησε με τον Μ.Κ.1 αλλά ούτε και έγινε οποιαδήποτε υποβολή στον Μ.Κ.1 κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του περί τούτου. Όσο αφορά τον Κατηγορούμενο και τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο επεσήμανε ότι το Τεκμήριο 5 κατατέθηκε στο Δικαστήριο σαν τεκμήριο χωρίς ένσταση και σε καμία απολύτως περίπτωση κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης δεν υποβλήθηκαν στο Μ.Κ.1 ερωτήσεις ή η θέση που εκ των υστέρων προέβαλε ο Κατηγορούμενος ότι δηλαδή τον προέτρεψε να απαντήσει συγγνώμη και να παραδεχθεί την κατηγορία. Περαιτέρω εκείνο το οποίο επισημαίνει η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής προς το Δικαστήριο για να ληφθεί υπόψη, είναι ότι στη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 4) εκείνο το οποίο λέει ο Κατηγορούμενος είναι ότι έχασε τον έλεγχο του οχήματος του όταν είδε το διπλοκάμπινο όχημα να εισέρχεται εντός της λωρίδας του και στη συνέχεια κτύπησε το όχημα της Μ.Κ.
2. Στην προφορική του όμως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοροποιώντας όσα λέει στην κατάθεση του ανέφερε ότι αντιλήφτηκε το διπλοκάμπινο όχημα απέναντι του στα 60 μέτρα απόσταση και βρισκόμενος ενώπιον του διλήμματος αποφάσισε στιγμιαία να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα για να αποφύγει τη σύγκρουση. Αυτές είναι δύο διαφορετικές εκδοχές αφού με τη μία ισχυρίζεται ότι απώλεσε τον έλεγχο του αυτοκινήτου με επακόλουθο την σύγκρουση και η άλλη ότι ήταν συνειδητή η απόφαση του να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και μάλιστα μεταξύ του κενού που σχηματίστηκε μεταξύ δύο αυτοκινήτων στην προσπάθεια του να αποφύγει τη σύγκρουση. Είναι η θέση η τελική της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή του Κατηγορουμένου και γι΄ αυτό θα πρέπει να κριθεί ένοχος και στην πρώτη κατηγορία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Ο Αστυφύλακας 3136, Κυριάκος Πάυλου Μ.Κ.1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Μετέφερε με σαφή και αντικειμενικό τρόπο τα ευρήματα του στην σκηνή του δυστυχήματος, τις διάφορες μετρήσεις, τις ενέργειες του αμέσως μετά που επισκέφτηκε την σκηνή καθώς επίσης και αυτές που ακολούθησαν κατά την διερεύνηση του. Τέλος αναφέρθηκε στα συμπεράσματα του σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης που σημείωσε επι των Τ.2 και Τ.3, ήτοι το «Χ» με το οποίο συμφώνησε ο Κατηγορούμενος αλλά και η Μ.Κ.2 Όσον αφορά στο πρόχειρο και στο συμμετρικό σχέδιο που κατέθεσε ως Τ.2 και Τ.3 αντίστοιχα αυτά αποτελούν την πραγματική μαρτυρία, η σημασία της οποίας έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Το σχέδιο, ως έχει Νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας,

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου,

(1996)1A 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου,

(1997)1Γ 1362 Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ,

(1997)1Γ

1. Στο μόνο σημείο που ελέγχεται η μαρτυρία του Μ.Κ.1 είναι η ημερομηνία που επέδειξε το Τ.2 και το υπέγραψε η Μ.Κ.
2. Όντως ενώ ο ίδιος αλλά και η Μ.Κ.2 ανέφεραν ότι η πρώτη φορά που συναντήθηκαν ήταν την ημέρα που η Μ.Κ.2 έδωσε κατάθεση, ήτοι 7.12.2007, ο Μ.Κ.1 στην γραπτή του κατάθεση και κατ' επέκταση στην κυρίως εξέταση του, αναφέρει ότι την συνάντησε και στις 15.11.2007 όταν της επέδειξε το Τ.2 και αυτή ως ορθό το υπέγραψε. Τούτο συνάδει πλήρως και με την θέση του Μ.Κ.1 ότι κατάθεση πήρε από τον Κατηγορούμενο μετά που συνομίλησε και άκουσε την θέση της Μ.Κ.2 και γι αυτό δικαιολογείται γιατί η κατάθεση του Κατηγορούμενου έχει ημερομηνία προγενέστερη της κατάθεσης της Μ.Κ.
3. Αυτή η μικρή ανακολουθία στους χρόνους και σειρά που εξελίχθηκαν τα γεγονότα κρίνω ότι οφείλεται όπως είναι φυσιολογικό στην πάροδο τριών χρόνων από την ημερομηνία που έλαβαν χώραν τα γεγονότα και εν πάσει περιπτώσει κρίνω ότι όχι μόνο δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του Μ.Κ.1 και την υπόλοιπη μαρτυρία του, που με βάση τις αρχές τις Νομολογίας μπορώ να αποδεχτώ (βλέπε απόφαση στην υπόθεση Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 391) αλλά πρόσθετα δεν έχει καμία ουσιώδη σημασία για τα ζητήματα που επηρεάζουν την απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με την εξέλιξη των γεγονότων κατά τον επίδικο χρόνο. Περαιτέρω κρίνω ότι εφόσον ο Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε αλλά και ούτε αμφισβητήθηκαν τα ευρήματα του που απεικονίζονται στα Τ.2 και Τ.3, δύναμαι να στηριχτώ χωρίς καμία επιφύλαξη σε αυτά και στις διάφορες μετρήσεις που καταγράφονται. Σε σχέση με την μη τοποθέτηση του κατ' ισχυρισμού τοίχου μετά το αριστερό παγκέτο, ως η πορεία Α του Κατηγορούμενου, αποδέχομαι σαν ικανοποιητική την απάντηση του Μ.Κ.1 που έδωσε, ότι δηλαδή δεν επηρέαζε με οποιοδήποτε τρόπο ο εν λόγω τοίχος την εξέλιξη των γεγονότων και συνακόλουθα δεν θεωρώ την τοιαύτην παράλειψη ως ουσιώδους σημασίας. Επίσης ο Κατηγορούμενος υπέγραψε τα Τ.2, Τ.4 και Τ.5 χωρίς καμιά επιφύλαξη και συνακόλουθα εφόσον κατατέθηκαν χωρίς καμία ένσταση από την υπεράσπιση σχετικά με το ηθελημένο η μη τούτων, αλλά και χωρίς να αντεξεταστεί ο Μ.Κ.1 η έστω να του υποβληθεί οτιδήποτε περί επηρεασμού της θεληματικότητας των απαντήσεων του Κατηγορούμενου, δεν αποδέχομαι την θέση ότι προέτρεψε τον Κατηγορούμενο να παραδεχθεί αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα. Περαιτέρω και η ίδια η συνήγορος του Κατηγορούμενου στην αγόρευση της μετά από σχετική διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο, δήλωσε ότι δεν τέθηκε ο ισχυρισμός αυτός του Κατηγορούμενου με σκοπό να προσβληθεί η θεληματικότητα είτε της κατάθεσης του Τ.4, είτε της απάντησης του όταν κατηγορήθηκε. Σε σχέση δε με την ύπαρξη τοίχου θα πρέπει να επισημάνω ότι κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκε η δική του θέση ότι δηλαδή υπήρχε μετά το οδόστρωμα παγκέτο, μετά αυλάκι, μετά χωμάτινος δρόμος και μετά τοίχος-βουνό. Εν κατακλείδι κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του δεν αμφισβήτηθηκαν τα όσα ανέφερε περί του Μ.Υ.1, ότι δηλαδή δεν συνομίλησε με τούτον στην σκηνή, για τον λόγο που καθυστέρησε να πάρει καταθέσεις και εν γένει κρίνω ότι δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του από την αντεξέταση σε τέτοιο βαθμό που να τον καθιστά αναξιόπιστο. Επίσης οι αντιφάσεις με την μαρτυρία της Μ.Κ.2 όπως και πιο πάνω αναφέρω δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τα γεγονότα που αφορούν την πρόκληση του δυστυχήματος και τα όσα θα εξετάσω για να κρίνω τον Κατηγορούμενο ένοχο η αθώο. Αν ο Μ.Κ.1 μπορούσε να πάρει ενωρίτερα κατάθεση από τον Κατηγορούμενο η πρίν η μετά την Μ.Κ.2, η αν εκτέλεσε πλημμελώς τα καθήκοντα του σε σχέση με την λήψη πρόσθετων καταθέσεων δεν αφορούν το παρόν Δικαστήριο εφόσον δεν επηρεάζουν σε ουσιώδη θέματα την κρίση μου. Για το ζήτημα δε της λήψης καταθέσεων από άλλα πρόσωπα ο Μ.Κ.1 ήταν κατηγορηματικός και με σαφέστατο τρόπο διευκρίνησε ότι ουδείς στην σκηνή του δυστυχήματος του ανέφερε οτι είδε πως αυτό έγινε και ότι ακόμη και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος παρά το ότι είχε κατ' επανάλειψη τηλεφωνικές συνομιλίες μαζί του μέχρι να του πάρει κατάθεση, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε, για πρώτη φορά του ανέφερε περί άλλου οχήματος που του ανέκοψε την πορεία μόλις την μέρα της κατάθεσης του. Ακόμη όμως και τότε προέβει σε σχετικές έρευνες για εντοπισμό του εν λόγω οχήματος και οδηγού του χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού ούτε στοιχεία του εδώθησαν αλλά ούτε και τα στοιχεία κάποιου άλλου προσώπου που είδε η αντελήφθηκε οτιδήποτε σχετικό. Συνακόλουθα με δεδομένη την πιο πάνω επισήμανση μου την μαρτυρία του αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. H κα Μαρία Στρατή, Μ.Κ.2, μου έκανε εξαιρετική εντύπωση ως μάρτυρας. Κατέθεσε με σταθερό και σαφή τρόπο και συνεπώς, την μαρτυρία της αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Οι όποιες επισημάνσεις της συνηγόρου του Κατηγορούμενου σε ανακρίβειες η αντιφάσεις στην μαρτυρία της Μ.Κ.2 με την μαρτυρία του Μ.Κ.1 είναι επουσιώδους σημασίας. Το ζήτημα για το πότε της πήρε κατάθεση η για το πότε της επεδείχθη το Τ.2 από τον Μ.Κ.1 κρίνω οτι δεν έχει καμία σημασία στα αμφισβητούμενα υπό της υπεράσπισης θέματα που επικεντρώθηκαν στο κατά πόσο η ελεύθερη πορεία του Κατηγορούμενου ανεκόπηκε από ένα διπλοκάμπινο όχημα χρώματος ασημί με επακόλουθο στην αγωνία της στιγμής και στην προσπάθεια να αποφύγει την σύγκρουση να επέλθει η σύγκρουση του οχήματος του με αυτό της Μ.Κ.

1. Άλλωστε μετά την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος είναι λογικό η σειρά εξέλιξης γεγονότων να παρουσιάζει μερικές φορές ανακολουθία από δύο διαφορετικά πρόσωπα σε σχέση με τον χρόνο που έλαβαν χώρα. Περαιτέρω οι απαντήσεις που έδωσε κατά την αντεξέταση της ήταν σαφείς χωρίς ενδοιασμούς και η ειλικρίνεια της τεκμαίρεται και από τα όσα αποτυπώνονται στα Τ.2 και Τ.
2. Ιδιαίτερα σε σχέση με το ποιό όχημα κτύπησε ποιο είναι ξεκάθαρο ότι όπως ανευρέθηκαν τα δύο οχήματα στις τελικές τους θέσεις, και με την φορά που παρουσιάζονται, είναι το όχημα του Κατηγορούμενου που κτύπησε αυτό της Μ.Κ.2 και δεί στο δεξιό μπροστινό και πλαïνό μέρος. Ακόμη από την πραγματική μαρτυρία εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η σύγκρουση έγινε όχι απλά στην δική της λωρίδα κυκλοφορίας αλλά και εντός της λωρίδας διαφυγής όπου η Μ.Κ.2 στην απέλπιδα προσπάθεια της να αποφύγει το μοιραίο εισήλθε. Ακόμη η Μ.Κ.2 δεν αμφισβητήθηκε ούτε για τον χρόνο που ευρισκόταν με άδεια ασθενείας αλλά και ούτε ότι στο διάστημα αυτό δεν μπορούσε να δώσει κατάθεση, κάτι που ενισχύει τα όσα ο Μ.Κ.1 ανέφερε για το ζήτημα του πότε και γιατί έλαβε τις καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους οδηγούς. Εν κατακλείδι η μαρτυρία της Μ.Κ.2 παρέμεινε αναντίλεκτη αφού δεν αντεξετάστηκε καθόλου, στο σημείο που ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος μετά την σύγκρουση της απολογήθηκε, όπως επίσης ότι είχε επαφή με τον Μ.Κ.1 πρίν να δώσει κατάθεση και ότι για πρώτη φορά μίλησε προσωπικά με τον Μ.Κ.1 στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού που όπως προκύπτει από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν στις 15.11.2007 οπόταν και της επέδειξε το Τ.
3. Τούτο ενισχύει και την θέση του Μ.Κ.1 ότι πρώτα ήθελε να μιλήσει με την Μ.Κ.2 και μετά να πάρει κατάθεση του Κατηγορούμενου, κάτι πού έγινε στις 5.12.2007 στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας όχι Στρουμπιού. Επίσης στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας στις 7.12.2007 ο Μ.Κ.1 πήρε και την κατάθεση της Μ.Κ.2 κάτι που υποστηρίζει πλήρως και την μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι είχε προηγηθεί η επίσκεψη στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού. Τα οποιαδήποτε σημεία επισημάνθηκαν από την συνήγορο του Κατηγορουμένου με τον ισχυρισμό ότι η μάρτυρας αυτή περιέπεσε σε αντιφάσεις στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της με το περιεχόμενο του Μ.Κ.1, κρίνω ότι δεν είναι τέτοια που να κλονίζουν την αξιοπιστία της. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία της σαν αξιόπιστη και στην ολότητα της. O Κατηγορούμενoς δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση σαν μάρτυρας, και θεωρώ ότι έδωσε μαρτυρία εις μίαν προσπάθεια να αποφύγει τις συνέπειες του ατυχήματος. Περιέπεσε περαιτέρω και σε αντιφάσεις κατά την μαρτυρία του. Ειδικότερα σημειώνω τα ακόλουθα: · Σε πλήρη αντίφαση με την πραγματική μαρτυρία και τα όσα απεικονίζονται στα Τ.2 και Τ.3 ανέφερε ότι η σύγκρουση έγινε εντός της λωρίδας διαφυγής και ότι είναι το όχημα της Μ.Κ.2 που του κτύπησε. Από τα εν λόγω τεκμήρια εξάγεται ότι η σύγκρουση έγινε προτού εισέλθει το όχημα του Κατηγορούμενου ολόκληρο εντός της λωρίδας διαφυγής και ότι είναι αυτό που κτύπησε στο δεξιό πλευρό μπροστά το όχημα της Μ.Κ.
4. · Σε αντίφαση με τον Μ.Υ.1 ανέφερε ότι είχε ήδη φύγει με το ασθενοφόρο προτού έρθει η αστυνομία ενώ ο Μ.Υ.1 είπε ότι όταν έφτασε στην σκηνή είδε τον Κατηγορούμενο και την Μ.Κ.2 να μεταφέρονται με το ασθενοφόρο. · Σε αντίφαση με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του ότι όταν αντελήφθηκε το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο έχασε τον έλεγχο του δικού του οχήματος στην προσπάθεια να αποφύγει την σύγκρουση με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα της Μ.Κ.2, ενώπιον μου ανέφερε ότι με πλήρη έλεγχο και συνειδητά όχι μόνο δεν έχασε τον έλεγχο του οχήματος του αλλά και με μία ζογκλέρικη ενέργεια που μόνο επίδειξη ικανοτήτων οδήγησης μπορεί να χαρακτηριστεί, πέρασε ανάμεσα από το κενό που σχηματίστηκε μεταξύ οχημάτων που ήταν στην ουρά και εν κινήσει και εισήλθε στην λωρίδα ασφαλείας. · Τόσο στην κατάθεση του Τ.4 αλλά και προηγουμένως δεν ανέφερε τίποτα περί αυτόπτων μαρτύρων η περί προσώπου που είδε η αντελήφθηκε πώς έγινε το δυστύχημα. Ενώπιον μου τρία σχεδόν χρόνια μετά τα γεγονότα θυμήθηκε την ύπαρξη προσώπων στην σκηνή μετά την σύγκρουση, εξ αυτών δε κάποιον ο οποίος είδε το διπλοκάμπινο να του ανακόπτει την πορεία. · Στην κατάθεση του Τ.4 δεν αναφέρει τίποτα περί ύπαρξης οχημάτων σε σχηματισμό ουράς στην απέναντι λωρίδα κυκλοφορίας και τίποτα περί της ζογκλέρικης ενέργειας του, που θυμήθηκε μετά από τρία σχεδόν χρόνια, να διέλθει ανάμεσα από αυτά τα οποία μάλιστα εκινούντο μπροστά από το αυτοκίνητο της Μ.Κ.
5. · Ενώ στην κατάθεση του δεν αναφέρει τίποτα περί ύπαρξης τοίχου στα αριστερά του δρόμου ως η πορεία του, ενώπιον μου θυμήθηκε την ύπαρξη τοίχου, ακολούθως τον έκανε βουνό στην αντεξέταση του, ενώ υπέγραψε και συμφώνησε και με το Τ.2 που όχι μόνο δεν περιέχει τοίχο η βουνό αριστερά του δρόμου αλλά έχει σημανθεί παγκέτο αμέσως μετά το οδόστρωμα. · Όταν του απαγγέλθηκαν οι γραπτές κατηγορίες παραδέχθηκε και απολογήθηκε χωρίς να προσθέσει τίποτα άλλο. Ενώπιον μου τρία σχεδόν χρόνια μετά θυμήθηκε ότι τον προέτρεψε ο Μ.Κ.1 για να παραδεχτεί. Έχοντας κατά νου τα ανωτέρω κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος στην προσπάθεια του να αποφύγει την ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος και να αθωωθεί, αλλάζοντας τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του, στην ενώπιον μου μαρτυρία έπλασε ένα ευφάνταστο πλήν όμως εξωπραγματικό σενάριο για το πώς έγινε η σύγκρουση των δύο οχημάτων. Δυστυχώς για τον Κατηγορούμενο η εκδοχή του δεν υποστηρίζεται έστω και σε ελάχιστο βαθμό από την πραγματική μαρτυρία αλλά και από τα ίδια του τα λεχθέντα. Όπως φαίνεται από τα Τ.2 και Τ.3 την στιγμή της σύγκρουσης τα δύο αυτοκίνητα όπως βρέθηκαν στις τελικές του θέσεις, ήταν της μέν Μ.Κ.2 εξ ολοκλήρου εντός της λωρίδας διαφυγής του δε Κατηγορούμενου 0.90 μ. εντός της λωρίδας που εκινείτο τόσο η Μ.Κ.2 ως επίσης και τα οχήματα που επροηγούντο του δικού της (6.00 μ. ολόκληρο το πλάτος των δύο λωρίδων μείον τα 5.10 μ. που ως φαίνεται επι των Τ.2 και Τ.3 ευρίσκετο η δεξιά άκρια του οχήματος του Κατηγορούμενου δίνει αποτέλεσμα 0.90 μ.). Αυτό συνεπάγει σαν το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί, ότι ο Κατηγορούμενος αν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο θα εσυγκρούετο με τα εν λόγω αυτοκίνητα κι όχι με αυτό που τα ακολουθούσε. Επίσης αν όντως τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί όπως τα παρουσίασε ο Κατηγορούμενος ενώπιον μου και πάλιν σαν ζήτημα κοινής λογικής, η Μ.Κ.2 δεν θα είχε κανένα λόγο να εισέλθει στην λωρίδα διαφυγής αφού δεν ετέθει η ίδια ενώπιον κινδύνου σύγκρουσης αλλά τα οχήματα που επροπορεύοντο του οχήματος της. Ακόμη και πάλιν σαν ζήτημα κοινής λογικής ο μέσος συνετός οδηγός, έστω κι αν δεχτώ ότι όντως ανεκόπη η πορεία του Κατηγορούμενου από το εν λόγω διπλοκάμπινο φάντασμα-όχημα, στην προσπάθεια του να αποφύγει την σύγκρουση δεν θα έστρεφε το τιμόνι του προς την κατεύθυνση που έρχοντο άλλα τρία τουλάχιστον οχήματα στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας αιφνίδια και χωρίς καμία προειδοποίηση και σε πολύ μικρή απόσταση. Μια τέτοια ενέργεια σίγουρα ενέχει το στοιχείο της αμέλειας αλλά και το στοιχείο της επικίνδυνης και απερίσκεπτης οδήγησης αφού ο κίνδυνος σύγκρουσης ήταν άμεσα ορατός. Συνακόλουθα δεν αποδέχομαι ότι ο Κατηγορούμενος είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο για το πώς έλαβαν χώραν τα γεγονότα που οδήγησαν στην πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Επισημαίνω επίσης στο στάδιο αυτό ότι όπως σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει αναφερθεί, το κάθε μέρος του περιεχομένου της κατάθεσης ενός κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των ισχυρισμών και γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα η έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Το Δικαστήριο δε είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης [βλέπε υπόθεση Χαράλαμπος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και υπόθεση Φίλιππος Κωνσταντινίδης ν. Της Αστυνομίας,

(1991)2 Α.Α.Δ 190]. Ο Μ.Υ.1 κ. Μάριος Παναγιώτου, κρίνω ότι όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, τα είπε σε μία προσπάθεια να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο να αποφύγει την όποια ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος. Από την μαρτυρία του η οποία φυσικά αφορά τα όσα ακολούθησαν της σύγκρουσης και δεν αφορά τα ουσιώδη γεγονότα, η όλη του προσπάθεια ήταν να μεταφέρει στο Δικαστήριο την εξ ακοής μαρτυρία κάποιου αστυνομικού που βρήκε στην σκηνή όταν έφθασε και η οποία αφορούσε εξ ακοής μαρτυρία του αστυνομικού αυτού για ισχυρισμό πώς κάποιο η κάποια πρόσωπα είδαν πώς έγινε το δυστύχημα. Ούτε το όνομα του αστυνομικού μπόρεσε να αναφέρει στο Δικαστήριο αφού δεν το ζήτησε όπως είπε, ούτε τα ονόματα η στοιχεία των μαρτύρων πήρε αλλά ούτε και ενδιαφέρθηκε να δώσει κατάθεση για τα όσα μετά από τρία σχεδόν χρόνια ανέφερε στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει κρίνω οτι από τη δική του μαρτυρία δεν μπορούν να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα ή ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα όπως έλαβαν χώρα μέχρι και τη στιγμή της σύγκρουσης αφού κι αν ακόμη δεχτώ ότι όντως συνομίλησε με κάποιον αστυνομικό, που σίγουρα δεν μπορώ να εξάξω ασφαλές συμπέρασμα για το ποιός ήταν, η μαρτυρία του είναι όχι απλά εξ ακοής αλλά είναι και δεύτερου η και τρίτου βαθμού και δεν θα την αποδεχόμουν ούτως η άλλως. Συνακόλουθα δεν αποδέχομαι ότι τα όσα ανέφερε και το περιεχόμενο της συνομιλίας του με τον άγνωστο αστυνομικό. Το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του είναι επουσιώδες και δεν επηρεάζει τα επίδικα γεγονότα. Επισημαίνω επίσης την αντίφαση του με τον Κατηγορούμενο στο σημείο που ανέφερε ότι όταν έφθασε στην σκηνή είδε το ασθενοφόρο με τον Κατηγορούμενο και την Μ.Κ.2 να αναχωρεί από το μέρος. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος αυτό το οποίο ανέφερε είναι ότι είχαν ήδη αναχωρήσει από την σκηνή προτού καν φθάσει η αστυνομία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι κατά την 1.8.07 και περί ώρα 11.15 η Μ.Κ.2 οδηγούσε το αυτοκίνητο HNK 153 του πατέρα της, στον κύριο δρόμο Πόλης Χρυσοχούς - Πάφου με κατεύθυνση την Πάφο, φορούσε την ζώνη ασφαλείας της και ήταν μόνη στο αυτοκίνητο. Στην ίδια κατεύθυνση που ακολουθούσε η Μ.Κ.2 υπήρχε κι άλλη τροχαία κίνηση, είχε ταχύτητα περί τα 40 ΧΑΩ και ακολουθούσε το όχημα που ευρισκόταν μπροστά της από απόσταση 10 - 15 μέτρα. Σε ένα σημείο του δρόμου ενάμιση περίπου χιλιόμετρο πριν το στρίψιμο για το χωριό Τσάδα ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση και οδηγούσε ο Κατηγορούμενος με αριθμούς εγγραφής ΗΜΖ 197, εξερχόμενο από στροφή και αφού οδηγήθηκε με πορεία ζικ-ζακ, εισήλθε ξαφνικά στην δική της λωρίδα κυκλοφορίας. Η Μ.Κ.2 για να αποφύγει την σύγκρουση εισήλθε και ενώ είχε σχεδόν ακινητοποιήσει το όχημα της στο αριστερό παγκέτο του δρόμου, πλήν όμως το εν λόγω αυτοκίνητο συγκρούστηκε με το δικό της στο σημείο «Χ» επι των Τ.2 και Τ.

1. Ακολούθως η Μ.Κ.2 απεγκλωβίστηκε και επειδή τραυματίστηκε έφθασε ασθενοφόρο στη σκηνή, την παρέλαβε και μαζί με τον Κατηγορούμενο μεταφέρθηκαν στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Νοσοκομείου Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι αυτή υπέστηκε: 1) κάκωση αυχένα, και 2) μετακίνηση κάποιων ενδιάμεσων δίσκων. Ο Κατηγορούμενος αφού εξετάστηκε απολύθηκε αφού δεν διαπιστώθηκε ότι υπέστηκε οποιοδήποτε τραυματισμό. Όταν η Μ.Κ.2 συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο μετά τον απεγκλωβισμό της αυτός της απολογήθηκε για την πρόκληση του δυστυχήματος. Η Μ.Κ.2 συνεπεία των τραυμάτων της έλαβε άδεια ασθενείας για ανάπαυση από 1.8.2007 μέχρι και την 31.12.
2. Από την σύγκρουση το αυτοκίνητο που οδηγούσε η Μ.Κ.2 υπέστη σοβαρές ζημιές, καταστράφηκε ολοσχερώς και η ασφαλιστική εταιρεία του οχήματος του Κατηγορουμένου αποζημίωσε πλήρως την ζημιά αυτή. Την σκηνή του δυστυχήματος και περί ώρα 11:35 επισκέφθηκε ο Μ.Κ.1 μαζί με ένα συνάδελφο του ονόματι Μαλεκκίδη. Ο Μ.Κ.1 βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα με αρ. εγγραφής HNK 153 και HMZ 197 στην τελική τους θέση και στην συνέχεια με την βοήθεια του συναδέλφου του έφτιαξε πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος, Τ.2, στην απουσία των ενεχόμενων οδηγών, αφού αυτοί είχαν ήδη μεταφερθεί με ασθενοφόρο στις Α' βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου πριν την άφιξη τους. Από το δυστύχημα και τα δύο οχήματα υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές στο μπροστινό μέρος τους. Λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε η Μ.Κ.2 από τις σωματικές βλάβες που υπέστει, αυτή δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση στον Μ.Κ.1 οπόταν αυτός ανέμενε μέχρις ότου ξεπεραστούν τα προβλήματα αυτά. Εν τω μεταξύ ο Μ.Κ.1 ήταν σε επαφή τηλεφωνική με τον Κατηγορούμενο αλλά και με τον σύζυγο της Μ.Κ.
3. Όταν η Μ.Κ.2 ήταν σε θέση να αναφερθεί στο δυστύχημα και να δώσει την εκδοχή της για το πώς προκλήθηκε, ο Μ.Κ.1 την συνάντησε στις 15.11.2007 στην Αστυνομία Στρουμπιού και της επεξήγησε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος, Τ.2, με το οποίο αυτή συμφώνησε και ως ορθό το υπόγραψε. Την 5.12.07 στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας ο Μ.Κ.1 επεξήγησε στον Κατηγορούμενο, το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος με το οποίο αυτός συμφώνησε και ως ορθό το υπόγραψε. Στην συνέχεια την ίδια ημέρα 5.12.2007 και μεταξύ των ωρών 19:30 έως 20:15 στον ίδιο τόπο έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τ.4, αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του εις τον νόμο και ακολούθως μεταξύ των ωρών 20:20 - 20:35 και πάλι στον ίδιο τόπο τον κατηγόρησε γραπτώς για τα εις βάρος του αδικήματα και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Συγγνώμη», Τ.
4. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 από το πρόχειρο σχεδιαγράφημα, ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο στο οποίο μετέφερε όλα τα ευρήματα του και μετρήσεις της σκηνής όπως ο ίδιος τα ανεύρε, Τ.
5. Στην συνέχεια την 7.12.2007, στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας ο Μ.Κ.1 έλαβε κατάθεση από την Μ.Κ.2, Τ.
6. Η ορατότητα από το σημείο που τοποθέτησε ο Μ.Κ.1 στο Τ.3 με το γράμμα «Α και με το γράμμα Χ1» με κατεύθυνση προς Πόλη Χρυσοχούς ήταν περίπου 700 - 800 μέτρα, σχεδόν 1 χιλιόμετρο και ήταν πολύ καλή σύμφωνα με την πορεία που είχε ο Κατηγορούμενος. Επίσης η ορατότητα από το ίδιο σημείο προς Πάφο ήταν πολύ καλή και αριστερά του δρόμου με κατεύθυνση προς Πόλη Χρυσοχούς, ως η πορεία του Κατηγορούμενου, υπήρχε ένα παγκέτο ασφάλτινο το οποίο ήταν εφαπτόμενο με το οδόστρωμα, μετά υπήρχε αυλάκι και σε κάποιο σημείο του δρόμου υπήρχε και χωματόδρομος ο οποίος συνορεύει με την άσφαλτο και οδηγά στο χωριό Στρουμπί. Μετά από το χωμάτινο δρόμο υπάρχει ένα σημείο στο οποίο υπάρχει ένας ψηλός τοίχος- βουνό. Όταν ο Μ.Κ.1 μετέβη στην σκηνή υπήρχαν κι άλλα πρόσωπα παρόντα όμως επειδή δεν προέκυψε από ερωτήσεις που τους υπέβαλε και την συνομιλία που είχε μαζί τους ότι κάποιος ή κάποιοι από αυτούς είχαν αντιληφθεί οτιδήποτε για το πώς έγινε το δυστύχημα, δεν θεώρησε ότι θα εξυπηρετούσε οτιδήποτε να λάμβανε τα στοιχεία τους ή κατάθεση από αυτούς. Τα πρόσωπα αυτά που ήταν παρόντα στο μέρος ήταν άλλοι οδηγοί και άτομα που εργάζονταν στην γύρω περιοχή πλην όμως κανένας από αυτούς δεν αντιλήφθηκε πως έγινε το δυστύχημα ούτε πλησίασε κάποιος να αναφέρει στον Μ.Κ.1 ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Επίσης αποτελεί εύρημα μου οτι δεν πλησίασε τον Μ.Κ.1 και ούτε μίλησε μαζί του όταν αφίχθηκε στην σκηνή, ο Μ.Υ.
7. Όταν δε αναφέρθηκε από Κατηγορούμενο την ημέρα που έδωσε κατάθεση στον Μ.Κ.1 για πρώτη φορά η ύπαρξη διπλοκάμπινου οχήματος και παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που έδωσε ο Κατηγορούμενος ήταν ελλιπή, ο Μ.Κ.1 μίλησε προφορικά με οδηγούς και ιδιοκτήτες της περιοχής που έγινε το δυστύχημα παρομοίου τύπου οχημάτων με τα ίδια χαρακτηριστικά που του έδωσε ο Κατηγορούμενος, πλην όμως δεν προέκυψε τίποτα το θετικό ή σχετικό με τον ισχυρισμό του Κατηγορουμένου. Το σημείο που το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου συγκρούστηκε με το όχημα της Μ.Κ.2, σημείο ¨Χ¨ επι των Τ.2 και Τ.3, αποτελεί εύρημα μου ότι απέχει 1.10 μέτρα από την δεξιά άκρια του οδοστρώματος ως η πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου. Επίσης όλα τα σημεία και μετρήσεις του Μ.Κ.1 που εμφαίνονται στα Τ.2 και Τ.3 αποτελεί εύρημα μου ότι αποδίδουν την πραγματική εικόνα και κατάσταση πραγμάτων ως είχαν την ημέρα του δυστυχήματος όταν αυτός επισκέφτηκε την σκηνή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης. (Βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού

(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1A , A.A.Δ, 383). Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι οι υποθέσεις στις οποίες με παρέπεμψε η συνήγορος του Κατηγορούμενου σε σχέση με τα όσα έχουν καθιερωθεί με την Νομολογία στις περιπτώσεις απρόσμενου κινδύνου δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Από την αξιολόγηση μου και τα ευρήματα μου δεν έχω αποδεχθεί την εκδοχή του Κατηγορούμενου αφού τον έκρινα αναξιόπιστο και συνακόλουθα δεν αποδέχτηκα ότι ένα διπλοκάμπινο όχημα τον έθεσε σε αγωνία στιγμής. Σε σχέση με την αναφορά της συνηγόρου υπεράσπισης στις αρχές που έχουν καθιερωθεί από την Νομολογία για το ζήτημα της καθυστέρησης στην διάγνωση των δικαιωμάτων και της ποινικής ευθύνης των κατηγορουμένων, επισημαίνω όπως και προηγουμένως ότι η θέση της παρέμεινε στην απλή επίκληση των εν λόγω αρχών χωρίς συγκεκριμένη εισήγηση για το πώς υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην παρούσα υπόθεση και το πώς επηρέασε τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου. Εν πάση περιπτώσει κρίνω ότι η καθυστέρηση στην διεκπεραίωση των ανακρίσεων δεν ήταν αδικαιολόγητη ούτε και υπέρμετρα μεγάλη αφού οφείλετο στα προβλήματα υγείας από τις σωματικές βλάβες που υπέστηκε η Μ.Κ.

1. Περαιτέρω η όποια καθυστέρηση μετά την καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο οφείλεται κατά κύριο λόγο στην μη παραδοχή του Κατηγορούμενου στην 1η Κατηγορία και στις σε δύο περιπτώσεις, στις 27.2.2009 και 4.8.2009, αναβολή της ακρόασης κατόπιν σχετικών αιτημάτων από την συνήγορο υπεράσπισης. Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος εξερχόμενος από στροφή από την αντίθετη κατεύθυνση που οδηγούσε η Μ.Κ.2 για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει και ακολουθώντας αρχικά πορεία ζικ-ζακ εισήλθε ξαφνικά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας αποκόπτοντας την ελεύθερη πορεία της Μ.Κ.2 που οδηγούσε σύννομα το όχημα της. Τούτο είχε σαν επακόλουθο η Μ.Κ.2 στην απέλπιδα προσπάθεια της να αποφύγει την σύγκρουση να εξέλθει του οδοστρώματος και να εισέλθει στην λωρίδα διαφυγής- στάσης βαρέων οχημάτων. Όμως παρά την προσπάθεια της Μ.Κ.2 ο Κατηγορούμενος χωρίς να ελέγχει το όχημα που οδηγούσε συγκρούστηκε με το εμπρόσθιο μέρος του οχήματος του με το δεξιό μπροστινό πλευρό του οχήματος της Μ.Κ.
2. Αποκλειστικά υπεύθυνος στην πρόκληση του επιδίκου δυστυχήματος είναι ο Κατηγορούμενος ο οποίος απέκοψε την ελεύθερη πορεία της Μ.Κ.2 και συνακόλουθα κρίνω ότι η όλη οδηγητική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου απέχει κατά πολύ του μέτρου του σώφρονα και συνετού οδηγού. Των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και στην πρώτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην κατηγορία 1 επί του κατηγορητηρίου. ........................................... Κατσικίδης Τάσος Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο