Δημοκρατία ν. Μιχάλη Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 5440/10, 1 Ιουλίου 2010

(1)/07) (1η και 4η κατηγορία), της βίας στην οικογένεια (άσεμνης επίθεσης) κατά παράβαση προνοιών του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000 (Ν.119

(1)/2000 ως έχει τροποποιηθεί) και του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, (2η και 5η κατηγορία), της πρόκλησης βίας στην οικογένεια κατά παράβαση προνοιών του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000 (Ν119

(1)/2000 ως έχει τροποποιηθεί) (3η και 6η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε ενώπιον μας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 27.5.2010 με διαταγή να κρατηθεί μέχρι σήμερα. Κατά την σημερινή παρουσία του κατηγορουμένου του απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει και αρνήθηκε αυτές στο σύνολο τους. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 11.10.2010 και ώρα 09:15 π.μ. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία της δίκης του. Στήριξε της εισήγηση της κατά κύριο λόγο στη σοβαρότητα της υπόθεσης, στην μεγάλη πιθανότητα καταδίκης ως επίσης στο ενδεχόμενο μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της δίκης του. Ανάφερε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος είναι άνεργος και δεν έχει εισοδήματα, συνθήκες που δεν δημιουργούν σταθερούς δεσμούς με την χώρα του. Αντίθετα η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου φέροντας ένσταση στην εισήγηση αυτή επικαλέστηκε το τεκμήριο της αθωότητας ως επίσης την αρχή που αναφύεται από τη νομολογία ότι η απόλυση του υποδίκου με εγγύηση αποτελεί την πρώτη επιλογή. Ανέφερε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος έχει στενούς δεσμούς με τη Κύπρο στην οποία κατοικεί συνεχώς μέχρι σήμερα, ότι είναι πατέρας τριών παιδιών που απέκτησε από τον πρώτο του γάμο, ενός άλλου παιδιού από τον δεύτερο του γάμο, που είναι η παραπονούμενη, ενώ σήμερα συμβιώνει με άλλη σύντροφο με την οποία έχει αποκτήσει ακόμα ένα παιδί. Εισηγήθηκε ότι μπορεί να εξασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορούμενου κατά την ημερομηνία της δίκης του με το να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην Αστυνομία, να υπογράφει καθημερινά σε Αστυνομικό Σταθμό, το όνομα του να τεθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Δημοκρατία και την παροχή εγγύησης ύψους €20.000 με αξιόχρεο εγγυητή. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με το ζήτημα το οποίο απασχολεί σήμερα το Δικαστήριο. Ενδεικτικά αναφέρεται η Βασιλείου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου είναι η διασφάλιση της παράστασης του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο στον καθορισμένο χρόνο και τόπο (Police v. Nicola, 7 CLR 14, 15). Αυτό εξαρτάται από τρεις ευρύτερους παράγοντες. Ο πρώτος αφορά τη φύση του αδικήματος. Στην περίπτωση μας πρόκειται για αδικήματα που αφορούν σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκου και κατηγορίες κατά παράβαση των προνοιών του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000 (Ν119

(1)/2000 ως έχει τροποποιηθεί). Ο δεύτερος είναι η πιθανότητα καταδίκης. Είχαμε την ευκαιρία να μελετήσουμε τον φάκελο της υπόθεσης και κρίνουμε ότι η πιθανότητα αυτή δεν είναι απομακρυσμένη έχοντας υπόψη και την θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου η οποία περιέχεται στο φάκελο. Σημειώνεται βεβαίως ότι δεν προβαίνουμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία περιέχεται στο φάκελο της υπόθεσης και με την επιφύλαξη ότι η ομολογία που φαίνεται να περιέχεται στην πιο πάνω θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου δυνατό να μην γίνει αποδεκτή. Ο τρίτος παράγοντας είναι η αυστηρότητα της ποινής που προβλέπεται για τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος κατηγορείται. Τα αδικήματα που αφορούν οι πιο πάνω κατηγορίες είναι ιδιαίτερα σοβαρά και ενδεικτικό της σοβαρότητας τους είναι οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προβλέπει ο Νόμος ιδιαίτερα αυτές της 1ης και 4ης κατηγορίας όπου προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 20 χρόνια. Οποιοσδήποτε από τους λόγους που δέχεται η νομολογία ή συνδυασμός τους είναι αρκετός για να δικαιολογήσει την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του (βλ. επίσης Οικονομίδης v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 492 και Κυπριανού v. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 167. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η παρουσία του κατηγορούμενου κατά τη δίκη του δεν εξασφαλίζεται διαφορετικά παρά μόνο με την κράτηση του. Η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο, απόπειρας διαφυγής του κατηγορούμενου, προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει (βλ. Δράκου v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Τα όσα έχει εισηγηθεί κατά την αγόρευση της η συνήγορος του κατηγορούμενου δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα πιο πάνω δεδομένα και την εικόνα που έχουμε αποκομίσει. Διατάσσεται η κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την ημέρα της δίκης του. (Υπ.) .............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο