Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς ν. Φανής Γεωργιάδου, Αρ. Υπόθεσης : 9528/07, 28 Ιουλίου, 2010

(1)και 20[1(α) 2] του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, των άρθρων 2,3,83 και 84(α) του περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85και των Τροποποιήσεων αυτού, των Κανονισμών του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και του άρθρου 20 του Κεφ.154 και των άρθρων 2 και 3 του Περί Αυξήσεως των ποινών Νόμου. Σύμφωνα με τη δεύτερη κατηγορία, η Κατηγορούμενη, κατηγορείται ότι προσωπικά και/η δια των αντιπροσώπων και/η υπηρετών και/η των υπαλλήλων της κατά η περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2007 και /η πρότερον και μέχρι σήμερα, εντός των δημοτικών ορίων της Πόλεως Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, κατέχει και χρησιμοποιεί υποστατικό, για το οποίο δεν έχει εκδοθεί τελικό πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς και το οποίο ανηγέρθηκε εντός του τεμαχίου 344 Φ/Σχ 26/

1. 3.Στην 3η κατηγορία αντιμετωπίζει την κατηγορία της χρήσης και/η λειτουργίας και/η ανοχής και/η ότι επέτρεψε την χρήση οικοδομής και/η χώρου λούνα -πάρκ και/ χώρου αναψυχής άνευ αδείας από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 112,113,114 και 116 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85και των Τροποποιήσεων αυτού καθώς και των Κανονισμών του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και των άρθρων 2 και 3 του Περί Αυξήσεως των ποινών Νόμου. Σύμφωνα με την τρίτη κατηγορία, η Κατηγορούμενη, κατηγορείται ότι προσωπικά και/η δια των αντιπροσώπων και/η υπηρετών και/η των υπαλλήλων της κατά η περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2007 και /η πρότερον και μέχρι σήμερα, εντός των δημοτικών ορίων της Πόλεως Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, κατέχει και χρησιμοποιεί και/η ανέχεται και/η επιτρέπει την χρήση και λειτουργία χώρου πίστας μικρών οχημάτων(Go- Karts) και/η λούνα-πάρκ και/η χώρου αναψυχής εντός του τεμαχίου 344 Φ/Σχ. 26/51, χωρίς την άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς για το έτος
2. 4.Στην 4η κατηγορία αντιμετωπίζει την κατηγορία της διατήρησης οικοδομής και/η χώρου λούνα-πάρκ και/η χώρου αναψυχής στην οποία ασκείται επιχείρηση και/η επάγγελμα και/η επιτήδευμα άνευ αδείας από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 103,105,110.126.127 και 129 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85και των Τροποποιήσεων αυτού καθώς και των Κανονισμών του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και των άρθρων 2 και 3 του Περί Αυξήσεως των ποινών Νόμου. Σύμφωνα με την τέταρτη κατηγορία, η Κατηγορούμενη, κατηγορείται ότι προσωπικά και/η δια των αντιπροσώπων και/η υπηρετών και/η των υπαλλήλων της κατά η περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2007 και /η πρότερον και μέχρι σήμερα, εντός των δημοτικών ορίων της Πόλεως Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, διατηρεί χώρο πίστας μικρών οχημάτων(Go- Karts) και/η λούνα-πάρκ και/η χώρου αναψυχής εντός του τεμαχίου 344 Φ/Σχ. 26/51, ασκώντας σε αυτό επιχείρηση και/η επάγγελμα και/η επιτήδευμα χωρίς την άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς για το έτος
3. 5.Στην 5η κατηγορία αντιμετωπίζει την κατηγορία της άσκησης επαγγέλματος και/η επιτηδεύματος επί κέρδει εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, άνευ αδείας προς τον σκοπό αυτόν από τον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς, κατά παράβαση των άρθρων 104,105 και 129 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85, του άρθρου 20 του Κεφ. 154 και των άρθρων 2 και 3 του Περί Αυξήσεως των ποινών Νόμου. Σύμφωνα με την πέμπτη κατηγορία, η Κατηγορούμενη, κατηγορείται ότι ως ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 344 Φ/Σχ 26/51 στην Πόλη της Χρυσοχούς και εντός των δημοτικών ορίων της Πόλης Χρυσοχούς, προσωπικά και/η δια των αντιπροσώπων και/η υπηρετών και/η των υπαλλήλων της και/η μέσω όλων όσων έλκουν δικαιώματα εξ αυτής, κατά η περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2007 και /η πρότερον και μέχρι σήμερα, ασκούσε και ασκεί επιχείρηση και/η επάγγελμα και/η επιτήδευμα επί κέρδει, ήτοι πίστα Go-Karts, χωρίς την άδεια από την αρμόδια αρχή για το έτος
4. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη. Ο Κατήγορος για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε δύο μάρτυρες. Σαν Μ.Κ.1 κατέθεσε ο κος Σπύρος Σπύρου και σαν Μ.Κ.2 κατέθεσε ο κος Δημήτρης Χριστοφόρου. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ενόρκως, απάντησε σε ερωτήσεις της συνηγόρου του Κατηγόρου και αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Επίσης ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ενώπιον μου τα Τ.1 και Τ.
5. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ενώπιον μου την γραπτή ενυπόγραφη δήλωση του, Τ.3, το περιεχόμενο της οποίας ανέγνωσε και υιοθέτησε πλήρως σαν την κυρίως εξέταση του, απάντησε σε ερωτήσεις της συνηγόρου του Κατηγόρου και αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Περαιτέρω δηλώθηκαν σαν παραδεκτά γεγονότα και εγκρίθηκαν ως τέτοια υπό του Δικαστηρίου δυνάμει του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο που κατατέθηκε σαν Έγγραφο Α, ήτοι: ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
6. Το επίδικο ακίνητο είναι ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης Το επίδικο ακίνητο βρίσκεται εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς είναι η Αρμόδια Αρχή για σκοπούς του σχετικού Νόμου και της Υπόθεσης Η επίδικη επιχείρηση λειτουργεί από το 1997 ως πίστα για Go Karts. Επίσης στις 26/1/2010 κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του Μ.Κ.2 δηλώθηκαν από τους Συνηγόρους και των δύο πλευρών και εγκρίθηκαν σαν παραδεκτά γεγονότα υπό του Δικαστηρίου δυνάμει του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 τα πιο κάτω: «Για την επιχείρηση που η Κατηγορούμενη διεξήγε εντός του επίδικου τεμαχίου για το έτος 2000 επιβλήθηκαν σε αυτήν τέλη σκυβάλων από το Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς, Κατηγόρου στην παρούσα υπόθεση, για τα οποία έγινε η προσφυγή υπ' αριθμό 493/01 την οποία καταχώρησε η Κατηγορούμενη. Η εν λόγω προσφυγή πέτυχε και η απόφαση για επιβολή των τελών σκυβάλων ακυρώθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου». Tα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα αποτελούν συναφώς ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Μ.Κ.1 ο κ. Σπύρος Σπύρου, στην μαρτυρία του ανέφερε ότι είναι προϊστάμενος των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και επίσης εκτελών χρέη Δημοτικού Μηχανικού. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του είναι η ευθύνη της εφαρμογής και τήρησης του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου και των Σχετικών Κανονισμών. Μέσα στα πλαίσια αυτών των καθηκόντων εξασκεί έλεγχο για τις άδειες οικοδομής, άδειες διαχωρισμού, συμβουλεύει το Δημοτικό Συμβούλιο Πόλεως Χρυσοχούς κατά την λήψη των αποφάσεων του και εξασκεί έλεγχο των ανεγειρόμενων οικοδομών εντός της εδαφικής περιοχής του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς. Περαιτέρω ελέγχει τις αιτήσεις για έκδοση Αδειών Οικοδομής, ελέγχει το μητρώο καταχωρήσεων των Αδειών του Δήμου της Πόλης Χρυσοχούς καθώς επίσης κατά πόσο μία οικοδομή που ανεγείρεται καλύπτεται από Άδεια Οικοδομής και είναι σύμφωνη με τα εγκριθέντα σχέδια για αυτήν. Την Κατηγορούμενη την γνωρίζει, είναι αυτή η οποία ευρίσκετο στο εδώλιο του Κατηγορουμένου και κατηγορείται για παράνομη ανέγερση πίστας μικρών αυτοκινήτων τύπου Go - karts , καθώς επίσης και άλλων υποστατικών εντός του τεμαχίου 344, Φ/Σχ 26/51 στην πόλη της Χρυσοχούς. Το εν λόγω τεμάχιο επισκέφθηκε αρκετές φορές με την τελευταία επίσκεψη του να την καθορίζει το 2007 όταν έγινε και η καταγγελία για τις παράνομες οικοδομές. Επίσης το συγκεκριμένο τεμάχιο το επισκεπτόταν επανειλημμένως από το έτος 1998 που είχε καταχωρηθεί και άλλη υπόθεση στο Δικαστήριο εναντίον της Κατηγορουμένης. Τον Ιούνιο 2007 που επισκέφθηκε το τεμάχιο 344 διαπίστωσε ότι εντός αυτού έχει ανεγερθεί δρόμος που είναι η πίστα για τα μικρά αυτοκίνητα, άλλα υποστατικά όπως αποχωρητήρια, κιόσκια και άλλες λυόμενες οικοδομές. Ο δρόμος είναι κατασκευασμένος από ασφαλτικό οδόστρωμα - premix και τα άλλα υποστατικά από πρόχειρα υλικά, κάποια με είδος τέντας με μεταλλικές οικοδομές και κάποια από ευτελή υλικά από γυψοσανίδες. Το 1998 όταν κατηγορήθηκε για πρώτη φορά η Κατηγορούμενη, είχε κατηγορηθεί για την ανέγερση του δρόμου - πίστας, η οποία υπόθεση αποσύρθηκε μετά που το Δημοτικό Συμβούλιο έλαβε υπόψη του θετικές απόψεις του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως που άφηναν το ενδεχόμενο η Κατηγορούμενη να εξασφάλιζε την απαιτούμενη Πολεοδομική Άδεια και ακολούθως Άδεια Οικοδομής. Οι απόψεις αυτές περιήλθαν σε γνώση του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς όταν ο σύζυγος της Κατηγορουμένης τους παρουσίασε φωτοτυπία επιστολής ημερομηνίας 15/12/1997 την οποία κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τεκμήριο
7. Η εν λόγω επιστολή διευκρίνισε ότι απευθύνεται στην Κα. Φανή Πρωτογέρου η οποία είναι η Κατηγορούμενη με το επίθετο όμως του συζύγου της, αφού το Γεωργιάδου ήταν το πατρικό της επίθετο. Στην συνέχεια ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι την 1/12/2006 ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς έλαβε κοινοποίηση με την οποία το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως απέρριψε το αίτημα της Κατηγορουμένης για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν, επιστολή η οποία κατατέθηκε σαν Τεκμήριο
8. Η Κατηγορούμενη όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1 δεν υπέβαλε αίτηση για να εκδοθεί Άδεια Οικοδομής αλλά ούτε και μπορούσε να καταχωρήσει τέτοια άδεια αφού έπρεπε προηγουμένως να εξασφαλίσει Πολεοδομική Άδεια. Εναντίον της Κατηγορουμένης αποφασίστηκε να ληφθούν εκ νέου Δικαστικά μέτρα μετά από κάποιο δυστύχημα που έγινε σε παρόμοια πίστα μικρών αυτοκινήτων στην Γεροσκήπου επί τη βάση σχετικών οδηγιών από την Αστυνομία. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.1 διευκρίνισε ότι για όσες πίστες μικρών αυτοκινήτων δεν είχε εκδοθεί Άδεια Οικοδομής αποφασίστηκε να ληφθούν δικαστικά μέτρα για αδικήματα κατά παράβαση του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου. Προς τούτο και πριν την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης επισκέφθηκε εκ νέου το Τεμάχιο 344 όπου διαπίστωσε πως δεν είχε διαφοροποιηθεί η κατάσταση σε σχέση με την παράνομη ανάπτυξη εντός αυτού και ούτε υπήρξε αίτηση για έκδοση Άδειας Οικοδομής αφού χωρίς Πολεοδομική Άδεια δεν ήταν δυνατή εξέταση τέτοιου αιτήματος. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι η Κατηγορούμενη λειτουργά εντός του Τεμαχίου 344 την επιχείρηση και την πίστα μικρών αυτοκινήτων από το 1998 μέχρι και σήμερα χωρίς επίσης πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού για έκδοση τέτοιου πιστοποιητικού θα πρέπει προηγουμένως να εκδοθεί Άδεια Οικοδομής. Τέλος, διευκρίνισε ότι η Κατηγορούμενη από το 1998 κατέχει και χρησιμοποιά τα εντός του Τεμαχίου 344 ανεγερθέντα υποστατικά μέχρι και σήμερα. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης ανέφερε τα εξής: · Ότι από το έτος 1998 και μετά που αποσύρθηκε η προηγούμενη υπόθεση που είχε καταχωρηθεί εναντίον της Κατηγορούμενης, επισκέφθηκε το επίδικο τεμάχιο τον Σεπτέμβριο
9. Κατά καιρούς δε από το 1998 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2007 περνούσε από έξω από το επίδικο τεμάχιο αλλά γνώριζε ότι εντός τούτου λειτουργούσε επιχείρηση Go - karts. · Ότι μετά την κοινοποίηση της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής για απόρριψη της ζητηθείσας από την Κατηγορούμενη Πολεοδομικής Άδειας που κοινοποιήθηκε στον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς την 1.12.2006, έγιναν διάφορες ενέργειες και συγκεκριμένα λόγω της απόρριψης της αίτησης της Κατηγορουμένης και επί τη βάση της εγκυκλίου της Αστυνομίας Κύπρου λήφθηκε απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο για να ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον της Κατηγορουμένης. Προς τούτο ο Μ.Κ.1 επισκέφθηκε το επίδικο τεμάχιο και τα εντός αυτού ανεγερθέντα υποστατικά τον μήνα Ιούλιο και Σεπτέμβριο 2007 και ενόψει των διαπιστώσεων του έστειλε επιστολή στον δικηγόρο του Δήμου για λήψη δικαστικών μέτρων κάτι που έγινε τον Σεπτέμβριο
10. · Σε υποβολή ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου ευρισκόμενη υπόθεση καταχωρήθηκε με απώτερο σκοπό τιμωρίας της Κατηγορουμένης και για να καλύψει ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς τις ευθύνες του για το ατύχημα που έγινε στον Δήμο Γεροσκήπου, απάντησε ότι δεν γνωρίζει και ότι δεν μπορούσε να απαντήσει αφού για τα συγκεκριμένα θέματα οι αποφάσεις λαμβάνονται από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου. · Ότι μετά την απορριπτική απόφαση του αιτήματος της Κατηγορουμένης από την Πολεοδομική Αρχή για να της δοθεί η σχετική Πολεοδομική Άδεια για την ανέγερση της πίστας αυτοκινήτων Go - karts, ο Μ.Κ.1 γνώριζε ότι η Κατηγορούμενη μετά από προσφυγή της έχει καταφέρει να ακυρωθεί η εν λόγω απόφαση. · Σε υποβολή ότι η Κατηγορούμενη δεν έχει ανεγείρει οικοδομές ή άλλα υποστατικά εντός του επιδίκου τεμαχίου, απορρίπτοντας την θέση αυτή απάντησε ότι η Κατηγορούμενη είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου, είναι αυτή που υπέβαλε σχετική άδεια και είναι αυτή που ανέγειρε ή εν γνώσει ή με την ανοχή και με δική της ευθύνη ανηγέρθηκαν εντός του επιδίκου τεμαχίου τα παράνομα υποστατικά. Στην επανεξέταση του και απαντώντας σε ερωτήσεις της Συνηγόρου του Κατηγόρου ανέφερε τα εξής: · Ότι το βασικό κίνητρο του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς για την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ήταν να κατηγορηθεί η Κατηγορούμενη για την ανέγερση οικοδομής εντός του επιδίκου τεμαχίου που δεν καλυπτόταν από Άδεια Οικοδομής. · Ότι το ατύχημα που έγινε στην πίστα Γεροσκήπου είχε κάνει το Δημοτικό Συμβούλιο Πόλεως Χρυσοχούς να αναλογιστεί το ενδεχόμενο πρόκλησης δυστυχημάτων και στην πίστα αυτοκινήτων της Κατηγορουμένης τα οποία θα προέκυπταν από μία παράνομη χρήση αφού δεν είχε εκδοθεί γι' αυτήν Άδεια Οικοδομής. · Ότι μετά την κοινοποίηση της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της Κατηγορουμένης δεν έλαβαν οποιαδήποτε άλλη κοινοποίηση έγκρισης και παραχώρησης προς την Κατηγορούμενη Πολεοδομικής Άδειας. Σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο απάντησε ότι η αναφορά του σε μήνα Σεπτέμβριο, εννοούσε Σεπτέμβριο του έτους
11. Ο Μ.Κ.2, κος Δημήτρης Χριστοφόρου, στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε σαν Τεκμήριο 3 την γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 26.1.2010, το περιεχόμενο της οποίας διάβασε και απετέλεσε την κυρίως εξέταση του. Όπως αναφέρει σε αυτήν: Είναι ο Δημοτικός Γραμματέας του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, είναι προϊστάμενος του Διοικητικού Τμήματος του Δήμου, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να δώσει μαρτυρία για αυτήν. Έχει στα χέρια του όλα τα σχετικά μητρώα του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς και ειδικότερα το Μητρώο Επαγγελματικών Αδειών. Μέσα στα καθήκοντα του είναι η τήρηση του Μητρώου Επαγγελματικών Αδειών προσώπων και/ή επιχειρήσεων που ασκούν επάγγελμα ή επιχείρηση εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς. Στα επαγγέλματα και επιχειρήσεις αυτές περιλαμβάνονται και οι χώροι αναψυχής και λούνα πάρκ, όπως οι πίστες Go-Karts, ως καθορίζονται από τον Νόμο περί Δήμων. Η Κατηγορούμενη και/ή οι υπηρέτες της και/ή οι υπάλληλοι της και/ή οι αντιπρόσωποι της και όσοι έλκουν δικαιώματα εξ αυτής, κατά την χρονική περίοδο από τις αρχές Σεπτεμβρίου και/ή κατά ή περί τις 5/9/07 και/ή πρότερον και μέχρι σήμερα προέβη και/ή προβαίνει στην κατασκευή και/ή χρήση και/ή λειτουργία επιχείρησης πίστας αγωνιστικών οχημάτων (Go-Karts), υποστατικών λούνα παρκ και/ή χώρων αναψυχής μετά συναφών υποστατικών εντός του τεμαχίου 344 Φ/Σχ 26/51 ήτοι σε χώρο εντός των Δημοτικών ορίων Πόλεως Χρυσοχούς για το έτος
12. Περαιτέρω τα ως άνω υποστατικά λειτουργούν χωρίς να έχει εξασφαλιστεί γι' αυτά άδεια οικοδομής από το Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς. Πιθανή δε αίτηση για άδεια οικοδομής θα ήταν ενστάσιμη εφόσον η αίτηση για πολεοδομική άδεια έχει ήδη απορριφθεί από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι το Τμήμα Πολεοδομίας Πάφου. Ότι δια της συνεχούς ανάπτυξης και τροποποίησης των οικοδομικών ζωνών η περιοχή στην οποία ευρίσκεται το εν λόγω τεμάχιο είναι πλέον καθολικά οικιστική και δεν επιτρέπει την διατήρηση και λειτουργία τέτοιου είδους επιχείρησης, η οποία ενώ αρχικώς εμφανίστηκε να λειτουργεί υποτυπωδώς και επί ερασιτεχνικής βάσεως εξελίχθηκε και εμφανίζεται να έχει διαμορφωθεί σε ογκώδη επιχείρηση σε βαθμό που δεν είναι δυνατόν πλέον να επιδειχθεί οιαδήποτε ανοχή στις κατά συρροή παρανομίες στις οποίες έχει υποπέσει. Η όποια ανοχή είχε επιδειχθεί εξ αιτίας του μικρού μεγέθους που είχε η επιχείρηση μέχρι πρότινος και εξ αιτίας των διαβεβαιώσεων της Κατηγορουμένης και/ή των αντιπροσώπων και/ή των υπαλλήλων της ότι η επιχείρηση θα εμετακινείτο και/ή θα εξασφάλιζε όλες τις απαιτούμενες άδειες από την Πολεοδομική και άλλες Αρχές. Ότι ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς, για τους λόγους που ήδη ανέφερε, δεν προτίθεται να παραχωρήσει άδεια χρήσης και λειτουργίας του εν λόγω χώρου αναψυχής και/ή πίστας Go - Κarts και/ή λούνα πάρκ, του οποίου οι υπηρεσίες απευθύνονται εις το κοινό και κυρίως σε ανήλικα παιδιά και ο οποίος χώρος, δια της παρουσιαζόμενης αναπτύξεως της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς έχει απολέσει τα πιθανά προσόντα του για λειτουργία τέτοιου είδους επιχείρησης που είχε στο πρόσφατο παρελθόν και είναι εντελώς απαγορευτική από κάθε άποψη η λειτουργία σε αυτό το χώρο τέτοιου είδους επιχείρησης. Ότι η Κατηγορούμενη προσωπικά και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή δια των υπηρετών και/ή δια των υπαλλήλων της, διατηρεί χώρο και οικοδομές εντός των οποίων ασκείται επιχείρηση χώρου αναψυχής και πίστας Go-Karts, εντός του εν λόγω τεμαχίου, εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς χωρίς να λάβει άδεια προηγουμένως από την Αρμόδια Αρχή ήτοι τον Δήμο Πόλης Χρυσοχούς και ασκεί σε αυτή επιχείρηση επί κέρδει επίσης χωρίς άδεια. Ότι η Κατηγορούμενη προσωπικά και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή δια των υπηρετών και/ή δια των υπαλλήλων της, διατηρεί χώρο και οικοδομές εντός των οποίων ασκείται επιχείρηση χώρου αναψυχής και πίστας Go-Karts, εντός του εν λόγω τεμαχίου, εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς και εξακολουθεί να λειτουργεί επιχείρηση πίστας αγωνιστικών αυτοκινήτων Go-Karts από το
13. Ότι ουδέποτε η Κατηγορουμένη και δει το 2007 έχει υποβάλει αίτηση για να εξασφαλίσει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, και/ή λειτουργίας επιχείρησης και/ή διατήρησης και χρήσης χώρου αναψυχής και δεν εξασφάλισε τέτοια άδεια από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι το Δήμο Πόλης Χρυσοχούς για την πιο πάνω επιχείρηση που ασκείται από την Κατηγορουμένη εντός του εν λόγω τεμαχίου, παρά το ότι κατά περιόδους επιβάλλονται σε αυτή δικαιώματα όσον αφορά την επιχείρηση από τον Κατήγορο. Ότι διαπίστωσε από επίσκεψη που έκανε στο εν λόγω τεμάχιο κατά το 2007 αλλά και όλως προσφάτως, ότι η Κατηγορούμενη προσωπικά και/ή δια των αντιπροσώπων και/ή δια των υπηρετών και/ή δια των υπαλλήλων της, διατηρεί χώρο αναψυχής, χρησιμοποιεί και ασκεί επιχείρηση λούνα πάρκ και πίστας αγωνιστικών αυτοκινήτων εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, από το 1997 και μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένου και του έτους 2007 και δεν έχει ποτέ υποβάλει οποιαδήποτε αίτηση ή έγγραφο για την εξασφάλιση σχετικής άδειας από την Αρμόδια Αρχή ήτοι το Δήμο Πόλης Χρυσοχούς. Ότι για να παραχωρηθεί η σχετική άδεια λειτουργίας θα πρέπει οι χώροι, τα υποστατικά, ο εξοπλισμός, τα μέσα ασφάλειας και το προσωπικό που χρησιμοποιείται για τη λειτουργία της επιχείρησης αυτής η Κατηγορούμενη, να ελεγχθούν από την ηλεκτρομηχανολογική υπηρεσία, την πυροσβεστική υπηρεσία, την υγειονομική υπηρεσία, το γραφείο Εργασίας, τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και την Αστυνομία και γι' αυτό ουδέποτε υπεβλήθη οποιαδήποτε αίτηση. Η δε άδεια αυτή είναι ενστάσιμη για τους λόγους που ανέφερε. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης ανέφερε: · Ότι εργάζεται στο Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς από την 1.1.
14. · Ότι η Κατηγορούμενη λειτουργεί την επιχείρηση που περίγραψε εντός του συγκεκριμένου τεμαχίου από το έτος 1997 μέχρι και το 2007 που καταχωρήθηκε η παρούσα αλλά και μέχρι σήμερα. · Ότι ο λόγος που δεν λήφθηκαν Δικαστικά μέτρα εναντίον της μέχρι την καταχώρηση της παρούσης ήταν διότι έδινε συνεχώς διαβεβαιώσεις ότι θα εξασφάλιζε Πολεοδομική Άδεια και διότι η επιχείρηση αρχικά ήταν σε ερασιτεχνική βάση. · Ότι τον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς τον ενδιάφερε και η έκδοση επαγγελματικών αδειών για την επιχείρηση που διεξήγε η Κατηγορούμενη εντός του εν λόγω τεμαχίου αναφέρθηκε όμως μόνο στην Πολεοδομική άδεια γατί πρώτα πρέπει να εκδοθεί αυτή, μετά εκδίδεται Άδεια Οικοδομής και μετά εκδίδονται οι όποιες άλλες άδειες. · Ότι ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς επέβαλλε τέλη επαγγελματικής Άδειας για την επιχείρηση που διεξάγεται εντός του επιδίκου τεμαχίου όπως επιβάλλεται σε όλα τα πρόσωπα που λειτουργούν επιχείρηση εντός υποστατικών ανεξάρτητα από το εάν τα υποστατικά αυτά είναι αδειούχα ή μη. · Ότι στην Κατηγορούμενη δεν επιβάλλονται τώρα τέλη αποκομιδής σκυβάλων όμως είχαν επιβληθεί στο παρελθόν. · Απαντώντας σε υποβολή του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης αρνήθηκε ότι η παρούσα υπόθεση δεν θα καταχωρείτο αν δεν συνέβαινε το δυστύχημα στην πίστα Go-Karts Γεροσκήπου, επιμένοντας ότι ο λόγος που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση είναι διότι η Κατηγορούμενη λειτουργεί εντός του εν λόγω τεμαχίου επιχείρηση χωρίς άδεια υπό της Αρμοδίας Αρχής, ήτοι του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς. · Απαντώντας σε σχετική υποβολή απάντησε και επανέλαβε ότι η επιδειχθείσα ανοχή για δέκα χρόνια στην λήψη μέτρων εναντίον της Κατηγορουμένης οφείλετο στις διαβεβαιώσεις που έδιδε η ίδια ότι θα εξασφάλιζε την απαιτούμενη Πολεοδομική Άδεια. · Τέλος απαντώντας και πάλιν σε σχετική υποβολή ανέφερε ότι η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης δεν είχε σχέση με το συμβάν - ατύχημα που έγινε στην πίστα Go-Karts της Γεροσκήπου και για να δείξει ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς στους δημότες του ότι επιτελεί σωστά το έργο του. Στην επανεξέταση του απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της Συνηγόρου του Κατηγόρου ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν μετά το ατύχημα στο Δήμο Γεροσκήπου αν είχε ληφθεί οποιαδήποτε εγκύκλιος από την Αστυνομία και ότι ο λόγος που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση είναι για την συνεχιζόμενη χωρίς Άδεια Λειτουργίας επιχείρηση εντός του εν λόγω τεμαχίου και για τα αδικήματα που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει η Κατηγορούμενη. Κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του Μ.Κ.2 στις 26.1.2010, όπως και πιό πάνω αναφέρεται, δηλώθηκαν από τους Συνηγόρους και των δύο πλευρών και εγκρίθηκαν σαν παραδεκτά γεγονότα από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: «Για την επιχείρηση που η Κατηγορούμενη διεξήγε εντός του επίδικου τεμαχίου για το έτος 2000 επιβλήθηκαν σε αυτήν τέλη σκυβάλων από το Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς, Κατηγόρου στην παρούσα υπόθεση, για τα οποία έγινε η προσφυγή υπ' αριθμό 493/01 την οποία καταχώρησε η Κατηγορούμενη. Η εν λόγω προσφυγή πέτυχε και η απόφαση για επιβολή των τελών σκυβάλων ακυρώθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου». Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Δικαστήριο ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι: · Η επιβολή τελών σκυβάλων που αναφέρεται στην δήλωση αποδεκτών γεγονότων επιβλήθηκε για την επιχείρηση της Κατηγορουμένης που αυτή διεξήγε εντός του επιδίκου τεμαχίου. · Ότι η επαγγελματική άδεια εξεδόθει επ' ονόματι της Κατηγορουμένης και αφορούσε μόνο το έτος 2000, και · Ότι για την Κατηγορούμενη και για την Άδεια Εξασκήσεως Επαγγέλματος επιβλήθηκαν τα σχετικά τέλη στο όνομα της, ήτοι Φανή Γεωργιάδου. Μετά που η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να κάνει δήλωση από εκεί που ευρίσκετο. Η δήλωση της Κατηγορούμενης ετοιμάστηκε γραπτώς την ανέγνωσε και κατατέθηκε ενώπιον μου σαν Έγγραφο Β. Στην δήλωση της η Κατηγορούμενη αναφέρει τα εξής: «1.Ονομάζομαι Φάνη Γεωργιάδη και είμαι η Κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση. 2.Η επίδικη επιχείρηση λειτουργεί ως πίστα GO - KARTS από το 1997 χωρίς ουδέποτε - με εξαίρεση μια μόνο περίπτωση το 1998 - να καταχωρηθεί ποινική δίωξη εναντίον μας αναφορικά με ανέγερση οικοδομών η άσκηση επιχείρησης χωρίς τις αναγκαίες άδειες από την Κατηγορούσα Αρχή. Παρενθετικά σημειώνω ότι αναφορικά με την ποινική δίωξη που άσκησε εναντίον μου η Κατηγορούσα Αρχή το 1998 αυτή αφορούσε παράνομη οικοδομή υποστατικών και δρόμου με premix, την οποία όμως η Κατηγορούσα Αρχή εν τέλει, εγκατέλειψε και απέσυρε. 3.Σημειώνω επίσης ότι η επίδικη επιχείρηση λειτουργεί, όπως άλλωστε έχει γίνει και παραδεκτό γεγονός, ως πίστα GO KARTS και σε κάθε περίπτωση δεν είναι λούνα πάρκ ή άλλος χώρος όπου διατηρούνται ηλεκτρικά παιχνίδια. Κανένα ηλεκτρικό παιχνίδι δεν διατηρείται εντός του χώρου. Γι' αυτό το λόγο άλλωστε δεν χρειάζεται ειδική άδεια από την κατηγορούσα αρχή. 4.Επιπρόσθετα, εξ όσων γνωρίζω εντός του επίδικου τεμαχίου δεν υπάρχει οποιαδήποτε οικοδομή ή οποιοδήποτε παράνομο κτίσμα. Τα όσα έχουν αναφερθεί από τους μάρτυρες κατηγορίας για οποιεσδήποτε κατασκευές αφορούν διάφορες λυόμενες κατασκευές, ή άλλες κατασκευές από ευτελή υλικά, οι οποίες μετακινούνται και μεταφέρονται εκτός του επίδικου αγροτεμαχίου κατά τους χειμερινούς μήνες, ώστε να προφυλαχθούν από τις καιρικές συνθήκες. 5.Περαιτέρω, επί σειρά πολλών ετών η Κατηγορούσα Αρχή εισέπραττε από εμάς διάφορα τέλη, όπως τέλη αποκομιδής σκυβάλων και επαγγελματικούς φόρους για επαγγελματική άδεια λειτουργίας. Επίσης όλα αυτά τα χρόνια, η Κατηγορούσα Αρχή μας παρείχε νερό και μας επέβαλλε και εισέπραττε τέλη για την υδατοπρομήθεια. Η Κατηγορούσα Αρχή λοιπόν εισέπραττε από την επίδικη επιχείρηση διάφορα ποσά χωρίς καμία επιφύλαξη, χωρίς ποτέ να μας δώσει έστω και την παραμικρή εντύπωση ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με οποιαδήποτε άδεια. 6.Ειλικρινά πιστεύω ότι η ξαφνική αλλαγή στη στάση της Κατηγορούσας Αρχής απέναντι μου και η καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης οφείλεται στο τραγικό ατύχημα της 12χρονης αλλοδαπής τουρίστριας που επισυνέβην στην πίστα Go - Karts στην Γεροσκήπου και το οποίο οδήγησε στον θάνατο της στις 24/8/2007 και αφού πρώτα ο Δήμος Γεροσκήπου άσκησε Ποινική δίωξη εναντίον της εν λόγω πίστας στην Γεροσκήπου. Χαρακτηριστικό είναι ότι η παρούσα ποινική δίωξη καταχωρήθηκε 20 ημέρες μετά το πιο πάνω τραγικό ατύχημα. 7.Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν καταχώρησε την παρούσα ποινική δίωξη με γνήσια πρόθεση πάταξης οποιασδήποτε κατ' ισχυρισμόν υφιστάμενης παρανομίας εκ μέρους μου αφού ελλείψει του δυστυχήματος της άτυχης δωδεκάχρονης τουρίστριας δεν θα προχωρούσε με την παρούσα ποινική υπόθεση εναντίον μου. Είναι πασιφανές ότι η Κατηγορούσα Αρχή άσκησε την παρούσα ποινική δίωξη εν όψει του τραγικού ατυχήματος της Βελγίδας τουρίστριας, ακριβώς για να δημιουργήσει εντυπώσεις στο κοινό ότι επιτελεί το καθήκον της στο ακέραιο, χρησιμοποιώντας έτσι την παρούσα υπόθεση, για αλλότριους σκοπούς και όχι με γνήσια πρόθεση δίωξης μου. 8.Για τους πιο πάνω λόγους καλώ το Σεβαστό Δικαστήριο όπως με απαλλάξει από όλες τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου εναντίον μου». Τόσο η συνήγορος του Κατήγορου όσο και ο συνήγορος της Κατηγορούμενης στις αγορεύσεις τους, που για σκοπούς διευκόλυνσης του Δικαστηρίου τις ετοίμασαν γραπτώς και αφού τις διάβασαν κατέθεσαν στο Δικαστήριο Έγγραφα (I) και (ΙΙ) αντίστοιχα, αναφέρθησαν στην ενώπιον μου μαρτυρία και στα νομικά σημεία, που κατά την άποψή τους υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους και επικαλούνται αριθμό αποφάσεων και νομικών συγγραμμάτων. Τα όσα αναφέρουν για υποστήριξη των θέσεων τους αποτελούν μέρος του φακέλου της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Από την αγόρευση της συνηγόρου του Κατήγορου επισημαίνω τα εξής: Είναι κατ' αρχάς εισήγηση της ότι από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή της Κατηγορουμένης. Ιδιαίτερη αναφορά η συνήγορος του Κατηγόρου κάνει στην αγόρευση της στην μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας επισημαίνοντας ότι αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη και αδιαμφισβήτητη αφού δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση και είναι η μόνη που ετέθη ενώπιον του δικαστηρίου, αφού από πλευράς της Κατηγορούμενης δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία. Σε σχέση με την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορούμενης επικαλέστηκε την γνωστή αρχή ότι αυτή έχει πειστικό και όχι αποδεικτικό χαρακτήρα. Εισηγείται ακόμη ότι από τα Τεκμήρια 1 και 2 προκύπτει αβίαστα ότι η ίδια η Κατηγορούμενη υπέβαλε αίτηση για να της παραχωρηθεί Πολεοδομική Άδεια για την εντός του επιδίκου τεμαχίου εξειδικευμένης ανάπτυξης αναψυχής / ψυχαγωγίας ανοικτού τύπου. Για το ζήτημα της καθυστέρησης στην προώθηση της ποινικής δίωξης της Κατηγορούμενης αναφέρει ότι τα αδικήματα της 1ης και 2ης κατηγοριών είναι συνεχιζόμενα αδικήματα και ουδόλως επηρεάζεται η τυχόν επανάληψη παρόμοιας παραβατικής συμπεριφοράς πρό του επίδικου χρόνου στην παρούσα υπόθεση, ήτοι του Σεπτεμβρίου 2007, υπό της Κατηγορούμενης. Σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 2 αναφέρει ότι αυτά έχουν αποδειχθεί και προς τούτο επικαλέστηκε και τα αποδεκτά γεγονότα που εγκρίθηκαν ως τέτοια υπό του Δικαστηρίου. Ακόμη για τις κατηγορίες 3,4 και 5 επικαλούμενη και την ίδια την δήλωση της Κατηγορούμενης αλλά και την μαρτυρία των Μ.Κ.1 και 2, εισηγείται ότι σε συνδυασμό με την αναντίλεκτη μαρτυρία και την απόδειξη όλων των συστατικών τους στοιχείων η ενοχή της Κατηγορούμενης έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όλα όσα αναφέρει στην γραπτή της αγόρευση η συνήγορος του Κατηγόρου έχουν μελετηθεί υπό του Δικαστηρίου με την επιβαλλόμενη προσοχή όπως επίσης και οι αποφάσεις που παραπέμπει και επικαλείται. Από δε την αγόρευση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης επισημαίνω τα εξής: Εισηγείται κατ' αρχάς ότι δεν αποδείχθηκε η ενοχή της Κατηγορούμενης στο μέτρο και στον βαθμό που επιβάλλεται στο τελικό στάδιο της δίκης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου αυτή πρέπει να αθωωθεί σε όλες τις κατηγορίες. Τούτο διότι κατά την εισήγηση του δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να συνδέει την Κατηγορούμενη με την ανέγερση οικοδομής ή των υποστατικών που υπάρχουν εντός του επιδίκου τεμαχίου αλλά ούτε και με τον χρόνο ανέγερσης τους. Ακόμη η μαρτυρία είναι γενική και αόριστη αφού από αυτήν δεν περιγράφεται η θέση των υποστατικών εντός του επιδίκου τεμαχίου ιδιαίτερα εν' όψει και του ότι τα υλικά που αυτά αποτελούνται είναι ευτελή, γυψοσανίδες και χαρακτηρίστηκαν σαν λυόμενα. Συνακόλουθα είναι εισήγηση του ότι τα υποστατικά όπως αυτά έχουν περιγραφεί από την μαρτυρία του Κατηγόρου δεν εμπίπτουν στην έννοια του όρου Οικοδομή που περιέχεται στον Περί Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96. Σε σχέση με την δεύτερη κατηγορία είναι εισήγηση του ότι εφ' όσον δεν αποδείχτηκε ότι τα υποστατικά εντός του επιδίκου ακινήτου είναι οικοδομή ούτε και για την δεύτερη κατηγορία έχουν στοιχειοθετηθεί τα συστατικά της στοιχεία. Σε σχέση με την Τρίτη κατηγορία είναι εισήγησης του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης ότι η πίστα μικρών αυτοκινήτων Go Karts δεν εμπίπτει στην έννοια που αποδίδεται από τα Άρθρα 112 και 116 του Περί Δήμων Νόμου Ν.111/85αφού δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι είναι λούνα παρκ ή χώρος αναψυχής που διατηρούνται ηλεκτρικά παιχνίδια. Σε σχέση με τις κατηγορίες 4 και 5 είναι εισήγηση του Συνηγόρου της Κατηγορουμένης ότι επειδή αυτή είναι φυσικό πρόσωπο και όχι νομικό δεν εμπίπτει και δεν καλύπτεται η περίπτωση της από τα άρθρα 104 και 105 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/1985. Δυνάμει των προνοιών των εν λόγω άρθρων (εδάφιο 2 του άρθρ. 104 και εδάφιο 3 του άρθρ. 105) αυτά ισχύουν μόνο για νομικά πρόσωπα και ρητά αναφέρεται ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε φυσικά πρόσωπα. Ακόμη είναι η θέση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης πως από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 έγινε παραδεκτό ότι για αυτήν επιβάλλοντο τέλη για την άσκηση του επαγγέλματος και επιχείρησης εντός του επιδίκου τεμαχίου και συνακόλουθα εκδίδοντο σχετικές άδειες για την εν λόγω επιχείρηση. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να αποδεικνύει ότι η εξάσκηση της επιχείρησης της Κατηγορουμένης εντός του επιδίκου τεμαχίου εγίνετο χωρίς την απαιτούμενη υπό της νομοθεσίας άδειας από την Αρμόδια Αρχή και ότι διατηρούσε οικοδομή εντός της οποία ασκούσε την επιχείρηση της χωρίς Άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Περαιτέρω για τους λόγους που με λεπτομέρεια εκτίθενται στην γραπτή του αγόρευση, η οποία επισημαίνω ότι έχει μελετηθεί υπό του Δικαστηρίου με την επιβαλλόμενη προσοχή στο σύνολο της, επικαλείται ότι λόγω παραβίασης των δικαιωμάτων της Κατηγορουμένης σε σχέση με την εντός ευλόγου χρόνου διάγνωση των δικαιωμάτων της και της ποινικής της ευθύνης αυτή θα πρέπει να απλλαγεί από όλες τις κατηγορίες. Ακόμη είναι εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης ότι η δίκη που διεξήχθει ήταν αποτέλεσμα καταχρηστικής ενέργειας και συμπεριφοράς υπό του Κατηγόρου και συνεπώς αυτή θα πρέπει να ακυρωθεί και η Κατηγορούμενη να απαλλαγεί από όλες τις κατηγορίες. Προς υποστήριξη των θέσεων του ο συνήγορος της Κατηγορούμενης με παρέπεμψε σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και σε νομικά συγγράμματα. Θα εξετάσω πρώτα το ζήτημα το οποίο έχει θέσει ο συνήγορος της Κατηγορούμενης αναφορικά με το κατά πόσο έχουν επηρεαστεί τα συνταγματικά δικαιώματα της Κατηγορούμενης για την εντός ευλόγου χρόνου διάγνωσης της ποινικής της ευθύνης η κατά πόσο η συμπεριφορά του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς (Κατήγορου) συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Τούτο διότι κρίνω πως σε περίπτωση που η απόφαση μου είναι ότι έχουν παραβιασθεί τα δικαιώματα της Κατηγορούμενης, είτε λόγω της παρόδου υπέρμετρα μεγάλου χρονικού διαστήματος είτε λόγω κατάχρησης, τότε η διαδικασία θα ανακοπεί και σαν επακόλουθο η Κατηγορούμενη θα απαλλαγεί από τις κατηγορίες καθιστώντας την περαιτέρω διερεύνηση της ποινικής της ευθύνης αχρείαστη. Σε σχέση δε με τον χρόνο και στο σημείο της δίκης που έχουν εγερθεί τα εν λόγω ζητήματα, όπως αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, τούτο μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης, το δε βάρος της στοιχειοθέτησης της κατάχρησης πέφτει στους ώμους του κατηγορούμενου. Στην απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ηρακλέους

(1994)2 Α.Α.Δ. 225 αναφέρθηκε ότι δεν υπάρχουν περιορισμοί στην εξουσία του Δικαστηρίου να εξετάζει, εφόσον το κρίνει αναγκαίο, παράπονα για παραβιάσεις των δικαιωμάτων που κατοχυρώνει το άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης το κρίνει επιβεβλημένο. Συνακόλουθα κρίνω ότι τα ζητήματα που έχουν εγερθεί στην ενώπιον μου υπόθεση μπορούσε να εγερθούν στο στάδιο που ηγέρθηκαν και γι αυτό και προχωρώ στην εξέταση τους. Όπως επανειλημμένως έχει αναφερθεί υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου η απλή πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από την διάπραξη ενός αδικήματος δεν είναι αρκετό στοιχείο για να οδηγήσει στον παραμερισμό και ακύρωση μιας ποινικής διαδικασίας. Όπως νομολογιακά έχει καθιερωθεί το εύλογο του χρόνου εξετάζεται πάντοτε σε συνάρτηση με άλλες παραμέτρους και με την συμπεριφορά που επιδεικνύουν τα μέρη. Το άρθρο 30

(2)του Συντάγματος αναφέρει ότι έκαστος κατά την διάγνωση οιασδήποτε ποινικής κατηγορίας εναντίον του δικαιούται σε ανεπηρέαστη, δημόσια ακροαματική διαδικασία εντός ευλόγου χρόνου ενώπιον ανεξάρτητου, αμερόληπτου και αρμοδίου Δικαστηρίου. Η διασφάλιση του Συνταγματικού αυτού δικαιώματος του Κατηγορούμενου είναι πρωταρχική ευθύνη του Δικαστηρίου (βλ. Γαβριηλίδης ν. Αστυνομίας,

(2003)2 Α.Α.Δ 405). Όπως έχει λεχθεί και στην απόφαση Ευσταθίου ν. Αστυνομίας

(1990)2 C.L.R. 294, παραβίαση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στο άρθρο 30

(2)καθιστά την δίκη άκυρη στην ολότητα της. Σκοπός της Συνταγματικής πρόνοιας είναι η προστασία του Κατηγορούμενου από τις υπερβολικές καθυστερήσεις (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Καψού

(2004)2 Α.Α.Δ. 127). Το τι συνιστά όμως εύλογο χρόνο εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, και προς τον σκοπό αυτό λαμβάνονται υπ' όψιν η φύση και το περίπλοκο της υπόθεσης, η συμπεριφορά των διαδίκων καθώς και τα χρονικά πλαίσια τα οποία παρέχονται από το Δικαστήριο και ο χρόνος μέσα στον οποίο ολοκληρώνεται η δίκη (βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 203). Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας,

(1996)2 Α.Α.Δ 200, υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής είναι να προσαγάγει τους παραβάτες ενώπιον του Δικαστηρίου ευθύς μετά την ολοκλήρωση των ανακρίσεων, εκτός εάν συντρέχει βάσιμος λόγος περί του αντιθέτου. Έχει νομολογηθεί (βλ. Δημήτρης Μερχή ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 147, ότι είναι εύλογος ο διαχωρισμός της καθυστέρησης σε δύο μέρη, ήτοι την καθυστέρηση μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, και την καθυστέρηση από την καταχώρηση της υπόθεσης μέχρι και την εκδίκαση της. Όπως επίσης έχει αναφερθεί στα Νομικά Ερωτήματα στην Δημοκρατία ν. Alan Carl Ford, Νομικά Ερωτήματα 305 και 306 ημερ. 11.7.1995, ότι τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα είναι συνυφασμένα με την διεξαγωγή της δίκης και όχι με την κατάργηση της. Παραθέτω απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση : «Η προάσπιση των δικαιωμάτων του Κατηγορούμενου βάσει του άρθρου 30

(3)(δ) συναρτάται με τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης και όχι με τον αποκλεισμό της δίκης ως του μέσου για τη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου για το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται». Σημαντική διαπίστωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην εν λόγω υπόθεση θεωρώ την επισήμανση ότι το αντικείμενο του άρθρου 30 δεν είναι η παραγραφή των αστικών δικαιωμάτων των διαδίκων στην πολιτική δίκη ή της ποινικής ευθύνης του Κατηγορούμενου, αλλά ο καθορισμός του πλαισίου για την έγκυρη διαπίστωση τους. Σημειώνω επίσης το ότι στην απόφαση Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 330 κρίθηκε ότι η καθυστέρηση στην εκδίκαση υπόθεσης αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα. Για το ζήτημα της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας γίνεται αναφορά και στο σύγγραμμα του Archbold, Criminal Pleading and Practice, 2007, σελίδες 353-359, παράγραφοι 4-48 μέχρι 4-58 (από τώρα και στο εξής καλουμένου«ο Archbold». Τα όσα εκτίθενται στο πιο πάνω αναφερόμενο σύγγραμμα του έγκριτου συγγραφέα είναι σίγουρα καθοδηγητικά όπως χρήσιμες και καθοδηγητικές είναι και οι αποφάσεις των Αγγλικών δικαστηρίων αποσπάσματα των οποίων παρατίθενται σε αυτό. Τα Κυπριακά Δικαστήρια ναι μέν δεν δεσμεύονται από τις αποφάσεις των Αγγλικών Δικαστηρίων πλην όμως ακολουθούν αυτές ως έχουσες πειστική δύναμη (βλέπε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου στην υπόθεση Κωνσταντίνος Κολοκασίδης ν. Της Δημοκρατίας,

(1992)2 Α.Α.Δ 252). Οι αρχές δε που έχουν καθιερωθεί μέσα από τις αποφάσεις αυτές είναι βασικά οι ίδιες με τις αρχές που το Ανώτατο Δικαστήριο έχει καθιερώσει και μέσα από την δική μας νομολογία και αποφάσεις. Δυνάμει των αρχών αυτών είναι καταπίεση για τον κατηγορούμενο και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας όταν αυτός καλείται να αντιμετωπίσει: (α) μια δίκη η οποία είναι μη δίκαιη, και (β) όταν θα ήταν άδικο γι αυτόν να δικαστεί (βλέπε παραγρ.4-55 του Archbold). To βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του κατηγορούμενου το δε δικαστήριο είναι με πολύ φειδώ που θα εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του και εφ όσον πειστεί με βάσει το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι τα εγειρόμενα ζητήματα είναι τέτοιας φύσης που επηρεάζουν αποκλειστικά το δίκαιο της διεξαγωγής της δίκης για τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο (βλέπε παραγρ.4-50,4-51 και 4-58 του Archbold). Επίσης βλέπε από το ίδιο σύγγραμμα στην παράγραφο 4-54 το απόσπασμα από την απόφαση Hui Chi-Ming v. R.

(1992)1 A.C. 34 στο οποίο κατάχρηση της διαδικασίας καθορίζεται κάτι το οποίο είναι τόσο άδικο και λάθος που το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει στην κατηγορούσα αρχή να προχωρήσει σε κάτι που για όλα τα άλλα ζητήματα είναι κανονική η διαδικασία. Από την ενώπιον μου μαρτυρία εκείνο το οποίο προκύπτει, είναι ότι τον Σεπτέμβριο 2007 εντός του επιδίκου τεμαχίου διαπιστώθηκε από τους Μ.Κ.1 και 2 ότι υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν υποστατικά για τα οποία δεν εξασφαλίστηκε η υπό της Αρμοδίας Αρχής (τον Kατήγορο), αναγκαία άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η ανέγερση και κατοχή των εν λόγω υποστατικών καθώς επίσης και η εντός τούτων διεξαγωγή επιχείρησης και επαγγέλματος υπό της Κατηγορούμενης χωρίς τις απαραίτητες άδειες υπό της αρμοδίας αρχής, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Κατήγορου συνιστούν αδικήματα και γι αυτό καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση. Τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 2, όπως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, είναι συνεχιζόμενα και διαπράττονται σε κάθε χρονική στιγμή που διαπιστώνεται η ανέγερση, κατοχή και χρήση τέτοιων υποστατικών (βλέπε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση 1.Milan Garaga κ.α. ν. Θεόδωρου(Δώρου) Γ. Τάκκα

(2007)2 Α.Α.Δ 167, στην σελίδα 169). Για δε τα αδικήματα των κατηγοριών 3,4 και 5 ο κρίσιμος χρόνος διάπραξης τους είναι το έτος 2007 αφού οι κατηγορίες αυτές αφορούν την μη εξασφάλιση των σχετικών αδειών για το εν λόγω έτος. Συνακόλουθα ο κρίσιμος χρόνος για εξέταση του ζητήματος τούτου είναι ο Σεπτέμβριος 2007, ήτοι η ημερομηνία που κατ' ισχυρισμό του Κατηγόρου διαπιστώθηκε η διάπραξης των αδικημάτων. Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 14.9.2007 ήτοι το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την 5.9.2007 που διαπιστώθηκε η εντός του επιδίκου ακινήτου συνέχιση της εξάσκησης της επιχείρησης υπό της Κατηγορούμενης καθώς και της ύπαρξης και χρήσης των εντός τούτου ανεγερθέντων υποστατικών, δεν αποδέχομαι ότι είναι υπέρμετρο η ότι ξεφεύγει των αποδεκτών υπό της νομολογίας χρονοδιαγραμμάτων. Ακόμη δεν αποδέχομαι ότι η ανοχή της όποιας Αρχής η προσώπου δύναται να θεραπεύσει η να άρει την παρανομία, εκεί όπου υπάρχει, ιδιαίτερα σε αδίκημα που όπως και πιο πάνω αναφέρω είναι συνεχιζόμενο. Η αποδοχή μια τέτοιας εισήγησης θα ματαίωνε τον σκοπό του νόμου και θα ισοδυναμούσε με έγκριση υπό του Δικαστηρίου της συνέχισης της παρανομίας, κάτι που δεν μπορεί να επιτραπεί. (βλέπε υπόθεση Φλουρής Φλούρκας Επιχειρήσεις Λτδ ν. Ανδριανής Παναγιώτου, Φλουρής Φλούρκας ν. Ανδριανής Παναγιώτου και Παντελίτσα Φλούρκα ν. Ανδριανής Παναγιώτου

(2005)2 Α.Α.Δ 580). Τέλος παραπέμπω στη απόφαση του πρώην προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου κου Αρτεμίδη, στη υπόθεση Ηλίας Χρίστου Ηλιάδη ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ 75 στην οποία στην σελίδα 77 αναφέρονται τα εξής: «Γεγονός είναι πως η αρμόδια δημοτική αρχή ανέχθηκε για κάποιο χρόνο την παρανομία. Τούτο όμως δεν δίδει δικαιώματα στον παρανομούντα. Αντίθετα, αναμένεται λόγω της επίδειξης ανοχής ή επιείκειας εκ μέρους της αρμόδιας αρχής, ο παραβάτης να άρει την παρανομία». Επίσης παραπέμπω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. 1.Μιχαλάκη Βασιλειάδη κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ 65 και ειδικότερα στις σελίδες 69,70 και 71 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει τα εξής: «Ως προς την στάση της διοίκησης, ενώ δέκτηκε τελικά ό κ. Παπαϊωάννου πως παρατηρήθηκε, κακώς όπως τόνισε, για μεγάλο χρονικό διάστημα ανοχή της παρανομίας, εισηγήθηκε πως ούτως ή άλλως, το προεξάρχον ήταν η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Ήταν ενσυνείδητη η παρανομία που εκδηλωνόταν καθημερινά επί χρόνια, οι κατηγορούμενοι είχαν ήδη τιμωρηθεί με πονή προστίμου που αποδείχθηκε αναποτελεσματική και, κάτω από τέτοιες περιστάσεις, η μή έκδοση διατάγματος αναστολής ισοδυναμεί με αναγνώριση δυνατότητας συνέχισης της παρανομίας. Επικαλέστηκε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και προτιθέμεθα να αναφερθούμε στην κάθε μια από αυτές γιατί είναι ορθό, αντίθετα προς τη διαφορετική άποψη των εφεσιβλήτων, πως άπτονται θεμάτων ευθέως σχετικών προς την παρούσα υπόθεση. Στην Α/φοί Λαμπριανίδη ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου

(1989)2 Α.Α.Δ. 390, οικοδομήθηκαν κτιριακές εγκαταστάσεις κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής και χρησιμοποιούνταν χωρίς πιστοποιητικά έγκρισης. Κρίθηκε πρωτοδίκως αναπόφευκτη η έκδοση διατάγματος κατεδάφισης και κατ΄έφεση συζητήθηκε, ως το κεντρικό σημείο, η ενθάρρυνση της οποίας οι εφεσείοντες, σύμφωνα με την υπόθεσή τους, έτυχαν από κρατικούς λειτουργούς. Αποφασίστηκε πως ήταν πράγματι αναπόφευκτη η έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, ακόμα και σε τέτοια περίπτωση. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου που εξέδωσε ο Πικής Δ., όπως ήταν τότε: "Αποτελεί θεμελιώδη κανόνα του κράτους δικαίου ότι κανένας, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται, δε μπορεί να εξουσιοδοτήσει εκτροπή από τη νομιμότητα. Πρέπει να γίνει κατανοητό, τόσο από τους εφεσείοντες όπως και από κάθε πολίτη, στον προγραμματισμό των πράξεών του ότι ο νόμος δεν είναι μόνο η υπέρτατη αρχή αλλά και η μόνη πηγή για την απόκτηση δικαιωμάτων. Η προσδοκία για την ανοχή της παρανομίας δεν αποτελεί λόγο για τη διαιώνισή της. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία έγινε εκτεταμένη αναφορά από το πρωτόδικο Δικαστήριο* υποστηρίζει ότι ο πρωταρχικός παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης είναι η διασφάλιση της εγκυρότητας της πολεοδομικής νομοθεσίας (Περί Οδών και Οικοδομών Νόμος και Κανονισμοί) και η αποκατάσταση της νομιμότητας. Η έκδοση διατάγματος για την κατεδάφιση παράνομων οικοδομών μπορεί να αποφευχθεί μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που η παρέκκλιση από τους όρους οικοδομής είναι ασήμαντη σε τέτοιο βαθμό που η κατεδάφιση του συνόλου της οικοδομής θα συνιστούσε τιμωρία δυσανάλογη προς τη βαρύτητα του πταίσματος. Όμως και στην περίπτωση που η παρέκκλιση από τους όρους είναι ασήμαντη, και το μέρος της οικοδομής το οποίο συνιστά την παρανομία διαχωρίζεται από το υπόλοιπο και σ΄εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται έκδοση διατάγματος κατεδάφισης του συγκεκριμένου μέρους που συνιστά την παράβαση. Στην προκείμενη περίπτωση οι όροι της άδειας όχι μόνο δεν τηρήθηκαν αλλά ουσιαστικά αγνοήθηκαν. Μόνο μικρό μέρος των εγκαταστάσεων κτίστηκε σύμφωνα με την άδεια οικοδομής. Όμως και το μέρος αυτό δε μπορεί να διαχωριστεί από την υπόλοιπη οικοδομή οπόταν δικαιολογημένα το Δικαστήριο διέταξε την κατεδάφιση του συνόλου." --------------------------------------------------------------------------------------------------------------». Στην υπόθεση Φωστήρα Αποστόλου Φωτίου & Άλλη ν. Δήμου Πάφου

(1991)2 Α.Α.Δ. 294 και πάλιν σε σχέση με διάταγμα κατεδάφισης οικοδομής ο Α. Λοϊζου Π. τόνισε την ανάγκη να μή ματαιώνει η μή έκδοσή του το σκοπό του νόμου, αναφέροντας στην σελίδα 297 τα εξής: « Εν πάση δε περιπτώσει η μη έκδοση διατάγματος κατεδάφισης να μην ισοδυναμεί στην ουσία με έγκριση της παρανομίας και συνέχισης αυτής ώστε ένας που αδικοπραγεί να αισθάνεται ότι μπορεί να διαπράττει τέτοια αδικήματα και να απολαμβάνει τους καρπούς της παρανομίας του καταβάλλοντας μόνο μια χρηματική ποινή». Η ανοχή από πλευράς Κατηγόρου για την πρό της διάπραξης των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση, κατοχής των υποστατικών υπό της Κατηγορούμενης για τους λόγους που επεξηγήθηκαν από τους Μ.Κ.1 και 2 δεν συμφωνώ με τον ευπαίδευτο συνήγορο για την Κατηγορούμενη, ότι πρέπει να αποτελέσει λόγο για την πλήρη απαλλαγή της. Τέλος κρίνω ότι η όποια ανοχή και υπό οποιαδήποτε δικαιολογία η λόγο επιδείχθηκε, όχι μόνο δεν επηρέασε δυσμενώς την Κατηγορούμενη αλλά αντιθέτως αυτή την εκμεταλλεύτηκε για να ενασκεί εντός του επιδίκου τεμαχίου, χώρου και των εντός αυτού ευρισκομένων υποστατικών επιχείρηση και συνακόλουθα για να αποκομίζει οικονομικό όφελος. Αυτό δε και σε περίπτωση που κριθεί ένοχη, σε υποστατικά που δεν πληρούν τους όρους και προδιαγραφές ασφαλείας για μια τέτοια επιχείρηση με όλα όσα εξυπακούει μια τέτοιας χρήσης και μορφής δραστηριότητα. Όσον αφορά την μετέπειτα της καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης καθυστέρηση, κρίνω ότι δεν οφείλεται στον Κατήγορο αφού σε αυτή συνέτεινε η ίδια η Κατηγορούμενη με το να οδηγήσει κατ' αρχάς την υπόθεση σε ακρόαση. Ακόμη από την μελέτη του φακέλου διαπιστώνω ότι η Κατηγορούμενη στις 19.12.2007 που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με επακόλουθο να εκδοθεί εναντίον της ένταλμα σύλληψης και η υπόθεση να οριστεί για έλεγχο του εντάλματος και προγραμματισμό στις 21.12.

1. Στις 21.12.07 και πάλιν η Κατηγορούμενη δεν εμφανίστηκε με επακόλουθο η υπόθεση να αναβληθεί για τις 17.1.2008 για προγραμματισμό και για έλεγχο του εντάλματος σύλληψης. Η Κατηγορούμενη ούτε στις 17.1.2008 εμφανίστηκε αλλά ούτε και το ένταλμα σύλληψης εκτελέστηκε με συνέπεια η υπόθεση να αναβληθεί και πάλιν για έλεγχο του εντάλματος και προγραμματισμό για τις 14.2.
2. Λόγω της μη εκτέλεσης του εντάλματος αλλά και της μη αυτόβουλης παρουσίας της Κατηγορούμενης η υπόθεση στις 14.2.2008 αναβλήθηκε για έλεγχο και προγραμματισμό για την 12.3.
3. Στις 12.3.2008 η Κατηγορούμενη παρουσιάστηκε αυτοβούλως με επακόλουθο να ακυρωθεί το εκδοθέν ένταλμα σύλληψης και η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση για την 30.10.
4. Στις 30.10.2008 η υπόθεση αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης για τους λόγους που αναφέρονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου, για την 25.5.
5. Στις 25.5.2009 και πάλιν κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης η υπόθεση αναβλήθηκε για ακρόαση για την 24.9.
6. Στις 24.2009 κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης για τους λόγους που αναφέρονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου η υπόθεση αναβλήθηκε για ακρόαση για την 27.10.
7. Την 27.10.2009 κατόπιν από κοινού αιτήματος, υπεράσπισης και Κατηγόρου για τους λόγους που εκτίθενται στο πρακτικό του Δικαστηρίου η υπόθεση αναβλήθηκε για ακρόαση την 2.12.2009 οπόταν και άρχισε η ακροαματική διαδικασία η οποία ολοκληρώθηκε στις 31.5.2010 οπόταν και επιφυλάχθηκε η απόφαση αρχικά για τις 29.6.2010 και ακολούθως για τις 28.7.
8. Όπως εύκολα διαπιστώνεται από την πιο πάνω παράθεση της πορείας της υπόθεσης, το μεγαλύτερο μέρος της όποιας καθυστέρησης παρατηρείται από την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και μετά, οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ίδια την Κατηγορούμενη. Επισημαίνω επίσης στο παρόν στάδιο ότι η συμπεριφορά ενός κατηγορούμενου στο ζήτημα της πρόκλησης καθυστέρησης στην διάγνωση της ποινικής του ευθύνης, λαμβάνεται ιδιαίτερα και σοβαρά υπόψη και τούτο διότι κανείς δεν νομιμοποιείται να οικοδομεί επί των δικών του ενεργειών η του δικηγόρου του, οι οποίες οδήγησαν στην καθυστέρηση και να επικαλείται ακολούθως παραβίαση των συνταγματικών του δικαιωμάτων (βλέπε απόφαση στην υπόθεση Νίκος Πολυβίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 11 ). Θεωρώ συνεπώς ότι ο χρόνος που έχει παρέλθει από την καταχώρηση της υπόθεσης μέχρι σήμερα, σε συνδυασμό με την υπό της ίδιας της Κατηγορούμενης συμπεριφοράς που συνέτεινε στην κατ' επανάλειψη αναβολή της, δεν δικαιολογεί την εισήγηση για διακοπή της δίκης και τερματισμό της δίωξης και την απαλλαγή της Κατηγορούμενης. Ακόμη δεν διαπιστώνω από τα όσα έχουν εκτεθεί ενώπιον μου ότι η ποινική δίωξη της Κατηγορούμενης διαπνέεται και μολύνεται από αλλότρια κίνητρα. Η πάταξη της οικοδομικής αναρχίας και η συμμόρφωση με την νομοθεσία και τους κανονισμούς με την παρουσίαση των παρανομούντων ενώπιον Δικαστηρίου αποτελεί πρώτιστο καθήκον του Κατηγόρου όπως και η διασφάλιση της ασφάλειας με την πιστή εφαρμογή της νομοθεσίας, των προσώπων που ευρίσκονται και διακινούνται εντός υποστατικών που εμπίπτουν εντός της περιοχής της όποιας αρμοδίας αρχής. Το να επικαλείται και να προχωρεί ο Κατήγορος στην λήψη δικαστικών μέτρων προς τούτο, κρίνω ότι όχι μόνο δεν δείχνει την επιδίωξη αλλότριων κινήτρων αλλά αντιθέτως την πρόθεση του για εφαρμογή του νόμου και των κανονισμών. Συνακόλουθα η αναφορά του συνηγόρου της Κατηγορούμενης σε αριθμό υποθέσεων που το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχτηκε την θέση περί κατάχρησης της διαδικασίας δεν υποστηρίζει την θέση του συνηγόρου καθ' ότι τα γεγονότα των εν λόγω υποθέσεων δεν ήταν τα ίδια με αυτά της υπόθεσης που έχω ενώπιον μου. Η προώθηση πολιτικής αγωγής και ταυτόχρονα ποινικής διαδικασίας σαν μέτρο πίεσης του οφειλέτη για να εξοφλήσει το χρέος του σίγουρα δεν μπορεί να ταυτιστεί με την υποχρέωση της Κατηγορούμενης να συμμορφωθεί με την νομοθεσία και τους κανονισμούς που αφορούν την χρήση και κατοχή υποστατικών και την εντός αυτών διεξαγωγή επιχείρησης η επιτηδεύματος, χωρίς της απαιτούμενες άδειες και πιστοποιητικά. Αν ο Κατήγορος στην ενώπιον μου υπόθεση και προς αποτροπή παρομοίων θλιβερών περιστατικών, όπως αυτό που έλαβε χώρα σε άλλη πίστα μικρών οχημάτων τύπου καρτ, κινήθηκε εσπευσμένα για να καταχωρήσει την παρούσα υπόθεση, επίσης δεν αποδέχομαι ότι συνιστά αλλότρια κίνητρα για την ποινική δίωξη της Κατηγορουμένης. Αντίθετα αυτό ήταν επιβεβλημένο και αδήριτη ανάγκη καθ' ότι η τυχόν αδράνεια από τον Κατήγορο θα ξέφευγε πλέον από την απλή παράλειψη της λήψης δικαστικών μέτρων για εφαρμογή της νομοθεσίας και θα κατατασσόταν πιθανότατα σε άλλης μορφής συμπεριφορά. Αυτό απαιτούσε και επέβαλλε η υποχρέωση του Κατηγόρου, μέσα στα πλαίσια πάντοτε των εξουσιών του, να λαμβάνει μέτρα για την διασφάλιση και την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και των σκοπών για τους οποίους αυτός περιεβλήθη με την εξουσία ποινικής δίωξης των παρανομούντων. Για τις λοιπές αποφάσεις στις υποθέσεις που με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης και που αφορούν το ζήτημα του χρόνου από την ημερομηνία διάπραξης αδικήματος μέχρι την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης, όπως και ανωτέρω αναφέρω, καμία από αυτές δεν αφορά συνεχιζόμενο αδίκημα και συνακόλουθα δεν μπορούν να υποστηρίξουν την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης. Όσο δε αφορά την απόφαση της αδελφού δικαστού κας Παπαδήμα στην υπόθεση του Ε.Δ. Πάφου υπ' αριθμό 5951/2006 αυτή δεν με δεσμεύει αφού είναι πρωτόδικη και περαιτέρω επισημαίνω ότι τα γεγονότα όπως ετέθησαν ενώπιον του δικάσαντος δικαστηρίου επίσης διαφέρουν από αυτά της παρούσας υπόθεσης. Τέλος επισημαίνω ότι στις 31.5.2010 σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου προς τον συνήγορο της Κατηγορούμενης μετά το πέρας της τελικής του αγόρευσης, δεν αναφέρθηκε τίποτα που να καταδεικνύει πως και ποίο δικαίωμα της Κατηγορούμενης έχει επηρεαστεί δυσμενώς για την διεξαγωγή δίκαιης δίκης, η οποία ειρήσθω εν παρόδω διεξήχθη και ολοκληρώθηκε χωρίς να προκύψει η να διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Συνακόλουθα δεν συμφωνώ με τον συνήγορο της Κατηγορουμένης ότι η διεξαχθείσα διαδικασία αποτελεί κατάχρηση ή ότι παραβιάζει με οποιονδήποτε τρόπο τα συνταγματικά δικαιώματα της, ήτοι ότι ήταν μη δίκαιη η ότι ήταν άδικη γι αυτήν η διεξαγωγή της. Προς τούτο παραπέμπω στην υπόθεση Ανδρέας Πουμπουρής ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 103/07 στην οποία αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι: «Το κατά πόσο μια δίκη είναι δίκαιη δεν κρίνεται με τρόπο αφηρημένο αλλά ο κατηγορούμενος πρέπει να αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση ότι η θέση του πραγματικά επηρεάστηκε δυσμενώς». Έχοντας αποφασίσει ως ανωτέρω προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία και συμπεριφορά κατά την εξιστόρηση των γεγονότων με βάση την πηγή γνώσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, την μνήμη τους και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν καθώς και την αμεσότητα των απαντήσεων τους. Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας υπόψη ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων καθώς και από το συσχετισμό με τα τεκμήρια που τέθηκαν ενώπιον μου. Είμαι κατά συνέπεια σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Δημιούργησαν στο Δικαστήριο την βεβαιότητα ότι ήταν ανεξάρτητοι μάρτυρες, χωρίς κανένα συμφέρον στην υπόθεση, οι οποίοι μετέφεραν με κάθε απλότητα και ειλικρίνεια όλα όσα γνώριζαν για τα γεγονότα και τα σχετικά με τις ενέργειες και τα καθήκοντα τους. Άλλωστε οι μάρτυρες αυτοί δεν αμφισβητήθηκαν στην ουσία κατά την αντεξέταση τους και τα όσα ανέφεραν βρίσκουν και έρεισμα στα ενώπιον μου κατατεθέντα τεκμήρια Τ.1 και Τ.2. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη η Κατηγορούμενη λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Αν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή της Κατηγορούμενης δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Επισημαίνω ότι η αντεξέταση των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 επικεντρώθηκε κυρίως στο να καταδείξει πως η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ήταν ενέργεια που έγινε από τον Κατήγορο λόγω φόβου για να μην συμβεί ατύχημα παρόμοιο με αυτό που συνέβηκε στην πίστα Go-Karts Γεροσκήπου και όχι για την εφαρμογή του νόμου και των κανονισμών, θέση βεβαίως η οποία απορρίφτηκε και από τους δύο. Ακόμη με την αντεξέταση των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 η όλη προσπάθεια της υπεράσπισης αποσκοπούσε στο να καταδείξει ότι η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ανοχής του Κατηγόρου, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αφού σκοπό έχει να τιμωρήσει την Κατηγορούμενη για να καλύψει τις ευθύνες του ο Κατήγορος για το ατύχημα που έγινε στην πίστα Γεροσκήπου. Η δήλωση της Κατηγορούμενης επικεντρώνεται κυρίως στο ίδιο ζήτημα χωρίς όμως να επεξηγείται πώς είναι δυνατόν ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς να φέρει οποιαδήποτε ευθύνη η να προσπαθεί να καλύψει τις όποιες ευθύνες του, για ατύχημα που έλαβε χώρα σε άλλο Δήμο και τούτο χωρίς να έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ευθύνη όχι μόνο στον Kατήγορο αλλά και σε οποιοδήποτε πρόσωπο για το εν λόγω ατύχημα. Συνακόλουθα η δήλωση της Κατηγορούμενης ούτε ενισχύεται από τα γεγονότα αλλά ούτε και επεξηγεί με οποιοδήποτε τρόπο τα όσα επικαλείται σε σχέση με την θέση της περί αλλότριων κινήτρων και κατάχρηση της διαδικασίας από τον Κατήγορο. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης και των δηλωθέντων και εγκριθέντων υπό του Δικαστηρίου αποδεκτών γεγονότων, τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα μου:

1. Tην 5.9.2007 ο Μ.Κ.1 κατά την επίσκεψη του στο ακίνητο που ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων Πόλεως Χρυσοχούς, ιδιοκτησίας της Κατηγορουμένης, με αριθμό τεμαχίου 344, Φ/Σχ.26/51, διεπίστωσε τα εξής: · Εντός αυτού η Κατηγορούμενη ανήγειρε και διατηρούσε υποστατικά, ήτοι αποχωρητήρια, κιόσκια και άλλες λυόμενες οικοδομές αποτελούμενες από πρόχειρα και ευτελή υλικά κάποια από γυψοσανίδες και κάποια από είδος τέντας με μεταλλικές οικοδομές. · Εντός του εν λόγω ακινήτου η Κατηγορούμενη κατασκεύασε περαιτέρω πίστα από ασφαλτικό οδόστρωμα για αγωνιστικά μικρά αυτοκίνητα τύπου Go-Karts. · Εντός του χώρου του επιδίκου ακινήτου η Κατηγορούμενη διεξήγε επιχείρηση αναψυχής, ψυχαγωγίας και θεάματος αγώνων με μικρά αγωνιστικά αυτοκίνητα τύπου Go-Karts.
2. Η Κατηγορούμενη για όλα τα υποστατικά που ανήγειρε και διατηρούσε εντός του επιδίκου ακινήτου δεν είχε εξασφαλίσει κατά τον επίδικο χρόνο αλλά μέχρι και σήμερα άδεια οικοδομής, πολεοδομική άδεια και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και ούτε δύναται να εξασφαλίσει, αφού το συγκεκριμένο ακίνητο ευρίσκεται εντός ζώνης που δεν δίδονται τέτοιες άδειες.
3. Κατά τον επίδικο χρόνο και για το έτος 2007 η Κατηγορούμενη δεν εξασφάλισε άδεια λειτουργίας της επιχείρησης την οποία διεξήγε εντός του επιδίκου ακινήτου.
4. Η Κατηγορούμενη χρησιμοποιούσε το επίδικο ακίνητο κατά τον επίδικο χρόνο και για το έτος 2007 σαν ανοικτό χώρο ψυχαγωγίας και ανοικτού θεάματος, χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως οποιαδήποτε άδεια.
5. Για τις ανάγκες και τους σκοπούς διεξαγωγής της επιχείρησης που η Κατηγορούμενη εξασκούσε εντός του επιδίκου ακινήτου χρησιμοποιούσε τα εντός αυτού πιο πάνω αναφερόμενα ανεγερθέντα υποστατικά
6. Όλες οι πιο πάνω αναφερόμενες άδειες οικοδομής, πολεοδομική άδεια, πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, άδεια λειτουργίας επιχείρησης και άδεια χρήσης θα έπρεπε να εκδοθούν υπό της αρμοδίας αρχής που όπως είναι αποδεκτό είναι ο Κατήγορος στην παρούσα υπόθεση.
7. Όπως επίσης είναι παραδεκτό η Κατηγορούμενη διεξάγει την εντός του χώρου του επιδίκου ακινήτου επιχείρηση πίστας αγωνιστικών αυτοκινήτων Go-Karts από το έτος
9. Δικαστικά μέτρα εναντίον της Κατηγορούμενης λήφθηκαν για τα αδικήματα που κατ' ισχυρισμό διέπραξε τον Σεπτέμβριο 2007, στις 14.9.2007 με την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Για προηγούμενες παραβιάσεις της νομοθεσίας και των κανονισμών για τις ενέργειες και παραλείψεις της Κατηγορουμένης εντός του επιδίκου ακινήτου και των εντός αυτού ανεργεθέντων υποστατικών, λήφθηκαν δικαστικά μέτρα εναντίον της το έτος 1998 τα οποία διεκόπηκαν από τον Κατήγορο. Προχωρώ τώρα στην εξέταση της νομικής πτυχής της ενώπιον μου υπόθεσης. Σύμφωνα με την 1η κατηγορία η Κατηγορούμενη κατηγορείται ότι κατά η περί τας αρχάς Σεπτεμβρίου 2007 η πρότερον ανήγειρε η ανέχθηκε την ανέγερση οικοδομής προσωπικά ή/δια των υπηρετών ή/δια των αντιπροσώπων ή/δια των υπαλλήλων της εντός του τεμαχίου 344 Φ/Σχ 26/51 που ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων της Πόλης Χρυσοχούς, χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι τον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς. Το άρθρο 3 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, έχει ως ακολούθως: «

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ..................................... χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Από το λεκτικό του άρθρου 3 συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, είναι τα ακόλουθα:

1. Η ανέγερση ή η ανοχή ή το να επιτρέπει κάποιος την ανέγερση οικοδομής.
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
3. Η οικοδομή να ανεγέρθηκε χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή.
4. Η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Σύμφωνα με τη 2η κατηγορία, η Κατηγορούμενη κατηγορείται ότι, από τις αρχές του Σεπτεμβρίου 2007 και/ή πρότερον και μέχρι σήμερα (ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης) στην Πόλη Χρυσοχούς της Επαρχίας Πάφου, κατέχει και χρησιμοποιεί οικοδομή, ήτοι υποστατικά, που βρίσκονται στο τεμάχιο με αριθμό 344, Φ/Σ 26/51 χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι το Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας στοιχειοθετείται στο άρθρο 10 και 20

(1),

(2)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96. Το άρθρο 10 προνοεί τα ακόλουθα: «

(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3». Από το λεκτικό του άρθρου 10 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:

1. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
2. Ο Κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί, ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
3. Να μην έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή.
4. Ο Κατήγορος να είναι η αρμόδια αρχή.
5. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια δυνάμει των προνοιών του εν λόγω νόμου και πιστοποιητικό έγκρισης. Το πρώτο ερώτημα που τίθεται στην παρούσα υπόθεση σε σχέση με τις 1η και 2η κατηγορίες, είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι τα υπό αναφορά υποστατικά που κατά τον επίδικο χρόνο ευρίσκοντο εντός του τεμαχίου 344, Φ/Σχ 26/51 αποτελούν «οικοδομή» στα πλαίσια της έννοιας που δίδει το άρθρο 2 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
6. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 96: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Στην Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 ΑΑΔ 344 λέχθηκε ότι οικοδομή μπορεί να θεωρηθεί οποιοδήποτε κατασκεύασμα, από οποιοδήποτε υλικό που αναφέρεται στον πιο πάνω ορισμό, το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή που σκοπό έχει να περικλείει ή να οριοθετεί οποιοδήποτε χώρο ή γη. Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης «οικοδομής» σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως «οικοδομή» μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη απόφαση στην υπόθεση Tsiolis v. District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann

(1954)1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής «building» και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Επίσης στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ 291, στην οποία ο συνήγορος υπεράσπισης με παρέπεμψε, στις σελίδες 296 και 297 αναφέρθηκαν υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα εξής: «Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην ταράτσα με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Το δωμάτιο περικλείει και οριοθετεί χώρο και ασφαλώς βρίσκεται εντός της εννοίας του άρθρου

1. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί, δεν συνιστά ουσιώδες στοιχείο. Σημασία δεν έχει επίσης, ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα μόνο». Έχοντας κατά νού τα ανωτέρω και από τα γεγονότα όπως έχουν τεθεί ενώπιον μου από την μαρτυρία που κάλεσε ο Κατήγορος και έχω αποδεκτεί στο σύνολο της, τα ευρήματα μου, τα παραδεκτά γεγονότα και τα κατατεθέντα τεκμήρια συνάγονται τα ακόλουθα: · Τα υπό αναφορά υποστατικά ευρίσκονται εντός του επιδίκου τεμαχίου το οποίο είναι ιδιοκτησία της Κατηγορούμενης και ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς. · Τα εν λόγω υποστατικά είναι γεγονός αναντίλεκτο ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν στερεωμένα στο έδαφος. · Από την ενώπιον μου μαρτυρία οι κατασκευές και υποστατικά τα οποία ευρίσκοντο εντός του επίδικου τεμαχίου, που αποτελούνται από ευτελή υλικά, γυψοσανίδες και τέντες με μεταλλικές οικοδομές, όπως κιόσκια και αποχωρητήρια, περικλείουν ή οριοθετούν ή έχουν σκοπό να περικλείουν ή να οριοθετούν συγκεκριμένη γη και χώρο. · Επίσης σκοπός των εν λόγω υποστατικών όπως εύκολα διαπιστώνεται από τα τεκμήρια 1 και 2 αλλά και από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, είναι η χρήση τους ως χώρου για την εξάσκηση υπό της Κατηγορούμενης επιχείρησης και επαγγέλματος, ήτοι χώρου αναψυχής και θεάματος ανοικτής ψυχαγωγίας. · Για κανένα από τα εν λόγω υποστατικά δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής. Το κατά πόσο αποτελούντο από ευτελή υλικά η για το κατά πόσο ξηλώνοντο η μετακινούντο σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή κάθε χρόνο, όπως επικαλείται στην δήλωση της η Κατηγορούμενη, Τεκμήριο Έγγραφο Β, κρίνω ότι δεν αλλάζει την κατά τον επίδικο χρόνο πραγματική και διαπιστωθείσα κατάσταση τούτων εντός του επιδίκου ακινήτου (βλέπε υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς ανωτέρω). Αυτό το οποίο καλούμαι να εξετάσω στην παρούσα υπόθεση και έχει σχέση με την ενοχή της Κατηγορούμενης είναι η κατάσταση πραγμάτων εντός του επιδίκου ακινήτου ως είχε κατά τον Σεπτέμβριο
2. Ακόμη υπό το φώς της περιστατικής μαρτυρίας αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Κατηγορούμενη ήταν η μόνη που είχε συμφέρον στην ανέγερση των υποστατικών και ότι ήταν εκείνη που ανήγειρε, ανέχθηκε και επέτρεψε την ανέγερση των υποστατικών, τα οποία απέβλεπαν στην εξυπηρέτηση των σκοπών και αναγκών της κερδοσκοπικής της επιχείρησης που όπως και η ίδια αποδέκτηκε, διεξήγε εντός του επιδίκου ακινήτου. Στην υπόθεση Sheraton Estates Company Limited v. Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας

(1989)2 Α.Α.Δ 76, ο έντιμος πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου απορρίπτοντας την έφεση, αναφέρει στις σελίδες 78 και 79 τα εξής: «Και οι δύο λόγοι είναι αβάσιμοι. Το άρθρο 3

(1)(β) ρητά απαγορεύει όχι μόνο την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια, αλλά και κάθε επανοικοδόμηση ή αλλαγή, προσθήκες ή επιδιορθώσεις· όπως και την ανοχή ή εξουσιοδότηση τέτοιων πράξεων. Δεν περιορίζονται με οποιοδήποτε τρόπο οι διατάξεις του άρθρου 3

(1)(β) σε συμπληρωμένες οικοδομές· τουναντίον η λέξη "οικοδόμηση" χρησιμοποιείται χωρίς περιορισμό και περιλαμβάνει κάθε στάδιο της οικοδόμησης. Το κείμενο του άρθρου 3

(1)(β), κρινόμενο στο σύνολο του, δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ως προς την έκταση της απαγόρευσης που επέβαλλαν οι διατάξεις του. Όπως σημειώνεται στην απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου οι πρόνοιες του άρθρου 3

(1)(στ΄) είναι επάλληλες με εκείνες του άρθρου 3

(1)(β). Το εδάφιο 3

(1)(στ΄) αποτελεί συμπληρωματική νομοθετική πρόνοια που αποβλέπει στην ολοκλήρωση της απαγόρευσης, και συμπεριλαμβάνει κάθε είδους οικοδομική εργασία χωρίς την έγκριση της αρμόδιας Αρχής· ούτε το κείμενο των εδαφίων (β) και (στ΄), ούτε η δομή του άρθρου 3

(1), ως ενιαίο σύνολο, παρέχει οποιαδήποτε ένδειξη ότι το πεδίο της παρανομίας που καλύπτεται από τα δυο εδάφια είναι εκ προοιμίου διαφορετικό. Τουναντίον, το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι ότι το εδάφιο (στ) αποβλέπει στην ολοκλήρωση της απαγόρευσης και ειδικά στη συμπερίληψη κάθε οικοδομικής ενέργειας. Τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η εφεσείουσα εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την παράνομη οικοδομή βασίζονται στην πιο κάτω περιστατική μαρτυρία: Οι εφεσείοντες είναι οι κάτοχοι της γης πάνω στην οποία κτίστηκε το παράνομο οικοδόμημα. Η οικοδομή απέβλεπε στην εξυπηρέτηση αναγκών των εφεσειόντων και την προώθηση των ξενοδοχειακών τους δραστηριοτήτων. Στο γύρω χώρο λειτουργεί ξενοδοχειακή μονάδα της εφεσείουσας εταιρείας. Με επανειλημμένα διαβήματα στις αρμόδιες Αρχές οι εφεσείοντες προσπάθησαν να εξασφαλίσουν τη νομιμοποίηση της οικοδομής (βλέπε, επιστολές τους ημερομηνίας 21.3.88 και 23.3.88). Υπό το φως αυτής της περιστατικής μαρτυρίας μπορούσε αβίαστα να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι εφεσείοντες ήταν οι μόνοι που είχαν συμφέρον στην ανέγερση των υποστατικών και ότι ήταν εκείνοι που ανήγειραν την οικοδομή, όπως κατέληξε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Όχι μόνο δεν έχουμε πεισθεί ότι το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν ανασφαλές, αλλά κρίνουμε ότι ήταν αναπόφευκτο Η Έφεση απορρίπτεται χωρίς έξοδα». Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τους σκοπούς του Κεφ. 96 καθώς και το σχήμα και το είδος των εκ των υπό αναφορά υποστατικών, ήτοι κιόσκια, αποχωρητήρια, τέντες με μεταλλικές οικοδομές, λυόμενες οικοδομές αλλά και τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα, τον τρόπο κατασκευής τους καθώς και τον σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιούνται, κρίνω ότι αυτά εμπίπτουν στον ορισμό της «οικοδομής» δυνάμει του πιο πάνω άρθρου. Δεν ισχύει όμως το ίδιο σε σχέση με την πίστα αγωνιστικών μικρών αυτοκινήτων τύπου Go-Karts. Αυτή ούτε χώρο περικλείει η οροθετεί ούτε και έχει αποδειχθεί από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι έχει σκοπό να περικλείει η οροθετεί οποιαδήποτε γή η χώρο. Αναντίλεκτο παραμένει επίσης το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη δεν έχει εξασφαλίσει για τις εν λόγω οικοδομές, πολεοδομική άδεια, άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Συνακόλουθα η μη προσαγωγή μαρτυρίας για το σε ποία ακριβώς θέση ευρίσκονται εντός του επιδίκου τεμαχίου οι ανεγερθείσες οικοδομές, ως η επισήμανση του συνηγόρου υπεράσπισης, δεν επηρεάζει καθόλου το γεγονός ότι είναι όλες παράνομα ανεγερθείσες αφού για καμία δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής. Το επόμενο ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο οι εν λόγω οικοδομές, καλύπτονται από τις πρόνοιες του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και ως εκ τούτου απαιτείτο άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης γι αυτά. Κατόπιν σχετικής έρευνας που έχω πραγματοποιήσει έχω διαπιστώσει τα πιο κάτω: α) Στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Andreas Trimikliniotis v. The District Officer of Limassol

(1975)2 CLR, 105 και Panayiotis A. Mouskos v. The District Officer of Larnaca

(1976)2 CLR , 132 το Ανώτατο Δικαστήριο επιτρέποντας τις εφέσεις και στις δύο υποθέσεις, σε σχέση με την κατηγορία κατοχής οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης κατά παράβαση των Άρθρων 10

(1)και

(2)και 20

(1)(α), του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96, επεσήμανε ότι για οικοδομές οι οποίες είχαν ανεγερθεί πριν την έναρξη ισχύος του εν λόγω Νόμου, ήτοι πριν την 1.9.1946, δεν διαπράττετο αδίκημα από πρόσωπο δυνάμει των προνοιών των εν λόγω άρθρων καθότι για τις οικοδομές αυτές δεν απαιτείται η έκδοση άδειας οικοδομής δυνάμει του εν λόγω Νόμου. β) Έχοντας διαπιστωθεί μετά τις επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις δύο πιο πάνω αποφάσεις, το κενό που δημιουργείτο, ο Νομοθέτης στις 8.5.1978 με σχετικό τροποιητικό νόμο, τον Νόμο 24/78, τροποποίησε το άρθρο 10 του Νόμου Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών, Κεφ. 96, με την προσθήκη στο τέλος του εδαφίου 1 του Άρθρου 10 των ακολούθων λέξεων: «ανεξαρτήτως εάν εχορηγήθη δια την τοιαύτην οικοδομή άδεια δυνάμει του Άρθρου 3.». Μετά την εν λόγω τροποποίηση το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ρηγίνος Παναγιώτου ν. Έπαρχου Λεμεσού

(1997)2 Α.Α.Δ, 152, επιτρέποντας την έφεση και αθωώνοντας τον κατηγορούμενο επεσήμανε τα εξής: « Έχουμε εξετάσει με προσοχή το θέμα που εγείρεται και κρίνουμε ότι το άρθρο 10

(1)όπως τροποποιήθηκε, δεν καλύπτει περίπτωση ως η παρούσα. Βρίσκουμε ότι με την τροποποίηση που έγινε με το Νόμο 24/78, πρόθεση του Νομοθέτη ήταν να καλύψει περιπτώσεις όπου υπήρχε υποχρέωση εξασφάλισης άδειας και αυτή δεν εξασφαλίζετο και χρησιμοποιούνταν υποστατικά χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Εάν πρόθεση του Νομοθέτη ήταν να καλύπτονταν και όλα τα υποστατικά που ανεγέρθηκαν πριν την εφαρμογή του Κεφ. 96, θα αναμέναμε τούτο να γίνει με λεπτομερείς νομοθετικές ρυθμίσεις που να καλύπτουν και τα πρακτικά προβλήματα που θα εγείρονταν και όχι με μία απλή τροποποίηση με την προσθήκη της φράσης που αναφέραμε πιο πάνω στο τέλος του άρθρου 10

(1). Στο εύρημα μας αυτό αντλούμε και υποστήριξη από την απόφαση στην υπόθεση Mouskoς v. District Officer (πιο πάνω), όπου στη σελ. 137 λέχθηκαν τα ακόλουθα: « We appreciate that there may arise problems in facing situations where for some reason or other the person involved in the construction itself cannot be prosecuted and, consequently, constructions built without a building permit may remain standing in contravention of the Streets and Buildings Regulations Law, Cap. 96, but, this is, however a matter for the appropriate authorities to consider and remedy by legislative clarification.» Είναι προφανές ότι ήταν οι πιο πάνω παρατηρήσεις του Δικαστηρίου που ώθησαν το Νομοθέτη να προβεί στην τροποποίηση, γεγονός που υποδεικνύει ότι σκοπός της ήταν να καλύψει περιπτώσεις που υποστατικά χρησιμοποιούνταν χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αλλά μόνο εκεί όπου υπήρχε η αναγκαιότητα εξασφάλισης άδειας οικοδομής για την ανέγερση τους.» Υπό το φως των πιο πάνω σαν μέρος των συστατικών στοιχείων του αδικήματος των κατηγοριών 1 και 2 είναι και η απόδειξη με σχετική μαρτυρία ότι για τα υποστατικά - οικοδομές, που η Κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση κατέχει από τον Σεπτέμβριο του 2007, τυγχάνει εφαρμογής ο νόμος Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών, Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί. Προς τούτο θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον μου η ημερομηνία - χρόνος, ανέγερσης των υποστατικών που κατέχει η Κατηγορούμενη. Από την ενώπιον μου μαρτυρία αυτό το οποίο προκύπτει είναι ότι το επίδικο τεμάχιο πρίν την αποστολή του Τεκμηρίου 1, τον Δεκέμβριο 1997, ήταν ισόπεδος χώρος λόγω της χρήσης του σαν λατομείου και της μετέπειτα εναπόθεσης σε αυτό αχρήστων υλικών, εντός του οποίου τον Σεπτέμβριο του έτους 2007 διαπιστώθηκε ότι ανηγέρθεισαν οι οικοδομές και πίστα που περιέγραψαν και δεν αμφισβητήθηκαν επ' αυτού και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας. Συνακόλουθα σαν το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί, έστω κι αν αυτό προκύπτει από περιστατική κι όχι άμεση μαρτυρία, είναι ότι οι εν λόγω οικοδομές και πίστα ανηγέρθεισαν μετά την έναρξη του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 και καλύπτονται πλήρως από τις πρόνοιες του. Σε σχέση με τα αδικήματα των κατηγοριών 3, 4 και 5 και έχοντας υπόψη τις πρόνοιες των άρθρων του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85, που επικαλείται ο Κατήγορος παρατηρώ τα ακόλουθα: · Για να απαιτείτο η έκδοση της άδειας που αναφέρεται στην κατηγορία 3 είναι απαραίτητο να αποδειχθεί ότι η Κατηγορούμενη κατείχε ή χρησιμοποιούσε ή ανήχετο ή να επέτρεπε να κατέχεται ή να χρησιμοποιείται και να λειτουργεί, εντός του χώρου του επιδίκου τεμαχίου η και των εν αυτώ ευρισκομένων οικοδομών, λούνα πάρκ η χώρος αναψυχής ένθα διατηρούνται ηλεκτρικά παιγνίδια, κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι κατά τον Σεπτέμβριο 2007 (άρθρ.112 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85). · Για να απαιτείτο η έκδοση της άδειας που αναφέρεται στην κατηγορία 4 είναι απαραίτητο να αποδειχθεί η διατήρηση του χώρου του επιδίκου τεμαχίου και των εν αυτώ ευρισκομένων οικοδομών, ανάμεσα σε άλλα για την εξάσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος η επιχείρησης υπό της Κατηγορούμενης κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι κατά τον Σεπτέμβριο 2007 και πρότερον (άρθρ.103 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85). · Επίσης για να απαιτείτο η έκδοση της άδειας που αναφέρεται στην κατηγορία 5 είναι απαραίτητο να αποδειχθεί η εξάσκηση εντός του χώρου του επιδίκου τεμαχίου η στις εντός αυτού ευρισκόμενες οικοδομές, επαγγέλματος, εργασίας, επιτηδεύματος ή επιχείρησης κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι κατά τον Σεπτέμβριο 2007 και πρότερον, επί κέρδει (άρθρ. 104 και 105 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85). Από την ενώπιον μου αναντίλεκτη μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 αλλά και όπως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα, η Κατηγορούμενη από το έτος 1997 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2007 και την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, κατέχει η ίδια και χρησιμοποιεί, ή σαν η ιδιοκτήτρια ανέχεται και επιτρέπει την τοιαύτην χρήση και κατοχή, επιχείρησης πίστας μικρών οχημάτων Go - Karts, ανοικτού χώρου αναψυχής, χώρου ψυχαγωγίας και θεάματος εντός του χώρου του επιδίκου τεμαχίου, χωρίς να έχει εξασφαλίσει πρότερον την απαιτούμενη άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Επίσης είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη χρησιμοποίησε και διατηρούσε η ίδια ή ανέχτηκε ή επέτρεψε να χρησιμοποιούνται ο χώρος και οι ανεγερθείσες οικοδομές εντός του επιδίκου ακινήτου τον Σεπτέμβριο 2007, για την εξάσκηση επιχείρησης η επαγγέλματος χωρίς να εξασφαλίσει πρότερον τις απαιτούμενες άδειες από την Αρμόδια Αρχή για το έτος 2007. Επίσης επισημαίνω ότι ο Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε και δεν αμφισβητήθηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του για τα όσα ανέφερε για την διεξαγωγή εντός του χώρου του επιδίκου τεμαχίου επιχείρησης την οποία ονόμασε λούνα πάρκ και επιχείρηση ψυχαγωγίας και θεάματος ανοικτού χώρου και ότι εντός τούτου έχουν ανεγερθεί από την Κατηγορούμενη ή τους υπηρέτες ή υπαλλήλους της ή τους αντιπροσώπους της οι οικοδομές τις οποίες χρησιμοποιεί για την τοιαύτην επιχείρηση. Σε σχέση με την ερμηνεία της λέξης «λούνα παρκ» επισημαίνω ότι αυτή δεν δίνεται στον σχετικό νόμο. Συνακόλουθα έχω ανατρέξει στο ερμηνευτικό λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ Έκδοση, σελ. 1025 στο οποίο δίδεται η εξής ερμηνεία: «λούνα παρκ: μεγάλος υπαίθριος χώρος, εξοπλισμένος με εγκαταστάσεις για την ψυχαγωγία των επισκεπτών (π.χ. παιγνίδια, θεάματα κ.λ.π), καθώς και με περίπτερα για πρόχειρο φαγητό και αναψυκτικά». Τέλος όπως έγινε και παραδεκτό γεγονός, ο Κατήγορος στην παρούσα υπόθεση και εφόσον τα υποστατικά ευρίσκονται εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, είναι η Αρμόδια Αρχή. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις το βάρος της απόδειξης της σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το φέρει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι. Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Επί τη βάση των πιο πάνω και με την υπαγωγή των ευρημάτων μου στη νομική πτυχή της υπόθεσης, κρίνω ότι η προσφερθείσα μαρτυρία είναι ικανοποιητική για σκοπούς απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες 1,2 και 4 επί του κατηγορητηρίου. Για το αδίκημα της κατηγορίας 5 συμφωνώ απόλυτα με την θέση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης ότι τα άρθρα 104 και 105 του περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85, δεν καλύπτουν φυσικά πρόσωπα όπως είναι η Κατηγορούμενη και συνακόλουθα αυτή απαλλάσσεται και αθωώνεται από την κατηγορία 5 (βλέπε επιφύλαξη στο εδάφιο 2 του άρθρου 104 και επιφύλαξη στο εδάφιο 3 του άρθρου 105 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85). Για το αδίκημα της 3ης κατηγορίας παρά το ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία για το κατά πόσο ευρίσκοντο εντός των οικοδομών που ανηγέρθεισαν και κατέχονται υπό της Κατηγορούμενης η στον εν γένει χώρο του επιδίκου ακινήτου κατά τον επίδικο χρόνο, ηλεκτρικά παιγνίδια, εντούτοις από τα όσα εκθέτω ανωτέρω σε σχέση με τον ορισμό και ερμηνεία της λέξης «λούνα πάρκ» κρίνω ότι η χρήση του επίδικου ακινήτου και των εντός αυτού οικοδομών συνιστά χρήση τούτου που εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 112 του περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85, ήτοι σαν λούνα - παρκ. Συνακόλουθα εφόσον δεν εξασφαλίστηκε πρότερον η απαραίτητη άδεια η Κατηγορούμενη δυνάμει των προνοιών του άρθρου 116 του εν λόγω νόμου, κρίνεται ένοχη και στην κατηγορία αυτή. (Υπ.) ................................ Τ. Κατσικίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο