Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ανδρούλλα Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1417/2008, 23 Σεπτεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 1417/2008 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν
- Ανδρούλλα Χαραλάμπους
- Χρίστος Χαραλάμπους Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 23 Σεπτεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μανώλη Για τους Κατηγορούμενους: κος Χ. Φωτίου Κατηγορούμενοι παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης 2η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου 3η Κατηγορία: Επέτρεψε στην 1η Κατηγορούμενη την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης 4η Κατηγορία: Επέτρεψε στην 1η Κατηγορούμενη την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου Οι κατηγορίες των αδικημάτων ανατρέχουν, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τους όταν η 1η Κατηγορούμενη στις 23 Φεβρουαρίου του 2007 στην οδό Αρσινόης στη Πόλη Χρυσοχού της Επαρχίας Πάφου, οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΥΥ 157 χωρίς άδεια οδήγησης και χωρίς να υπάρχει για τη χρησιμοποιούντα πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Ο 2ος Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στη πρώτη κατηγορία, ενώ ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΥΥ 157 επέτρεψε στην 1η Κατηγορούμενη να το οδηγήσει χωρίς να είναι κάτοχος άδειας οδήγησης και χωρίς να υπάρχει για τον χρησιμοποιούντα πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Κατά την διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης, προσήλθαν στο Δικαστήριο 2 μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι κατέθεσαν στο Δικαστήριο ότι ενέπιπτε στη σφαίρα της γνώσης τους. Ο Μ.Κ.2 αναφέρει ότι την συγκεκριμένη ημέρα δηλαδή στις 23/2/2007 η 1η Κατηγορούμενη οδηγούσε το εν λόγω όχημα στην Λεωφόρο Αρσινόης στην Πάφο και ότι σε κάποιο σημείο του δρόμου αντιλήφθηκε ένα όχημα να ερχόταν από απέναντι το οποίο κρατούσε την αριστερή πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του και προσπάθησε να στρίψει δεξιά σε πάροδο. Ήταν η θέση του ότι η 1η Κατηγορούμενη ήταν οδηγός του οχήματος την οποία σύμφωνα με τον ίδιο μάρτυρα την γνωρίζει από το σχολείο. Ήταν η θέση του επίσης ότι δεν οδηγούσε ο πατέρας της Κατηγορούμενης το όχημα αλλά αυτή. Όσο αφορά τον Μ.Κ.1, αυτός ανάφερε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα, αυτός περνούσε τυχαία από το σημείο εκείνο κατά το οποίο προηγουμένως επεσυνέβη το δυστύχημα και ότι έμαθε από τον κόσμο ο οποίος ήταν μαζεμένος εκεί ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου ήταν η 1η Κατηγορούμενη και όχι ο 2ος τον οποίο σύμφωνα με την μαρτυρία του τον είδε μετά στην σκηνή του δυστυχήματος. Να σημειωθεί ότι η παρούσα υπόθεση δεν αφορά, ούτε σχετίζεται με αδίκημα αμελούς οδήγησης, παρά μόνο με αδίκημα οδήγησης χωρίς άδεια οδηγού χωρίς ασφάλεια κλπ. Στην υπό κρίση υπόθεση αφού η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε την υπόθεση της ο δικηγόρος του Κατηγορουμένου ήγειρε σύμφωνα με το Άρθρο 74(Ι)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου. Ο κος Φωτίου στην αγόρευση του ανάφερε ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για την ύπαρξη ή μη άδειας οδηγού και ασφάλειας από πλευράς της κατηγορούμενης 1 και κατεπέκταση δεν υπάρχει μαρτυρία ικανή και για τον 2ον κατηγορούμενο για να τον καλέσει το Δικαστήριο σε απολογία. Συνέχισε και διερωτήθηκε για ποίο λόγο να τους καλέσει σε απολογία το δικαστήριο για να δώσουν περαιτέρω εξηγήσεις για να συμπληρώσουν τα κενά της κατηγορούσας αρχής, εισηγήθηκε δε ότι οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να αθωωθούν από το στάδιο αυτό. Η κα Μανώλη εισηγήθηκε πως από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Σύμφωνα με τον Νόμο σε τέτοιες περιπτώσεις για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση τίθεται το ερώτημα σ΄ αυτό αν η μαρτυρία όπως έχει παρουσιαστεί ενώπιον του είναι επαρκής (sufficient) για να κληθούν οι Κατηγορούμενοι να παρουσιάσουν την υπεράσπιση τους. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 όπου αναφέρονται τα εξής: «α) δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου.». Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλπ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Ο κατηγορούμενος δεν θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για να καλύψει τα κενά της κατηγορούσας αρχής ή εν πάσει περιπτώσει να διορθώσει κενά που άφησε από την μαρτυρία η κατηγορούσα αρχή. Η λογική υποψία δεν είναι αρκετή να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, Το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας βασίζεται στα Άρθρα 2, 49
(1)(γ), 54 και 59 του Περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, Νόμος 94
(1)/ 2001. Όπως προνοείται στο άρθρο 49
(1)(γ): «49.-
(1)πρόσωπο το οποίο - (α) ........ ....................... (β) .............................. (γ) επιτρέπει η ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή να έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς το πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708, η και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας είναι: 1. Πρόσωπο να έχει την κατοχή μηχανοκινήτου οχήματος, 2. να επιτρέψει ή να ανεχθεί, την οδήγηση τούτου από άλλο πρόσωπο ή το άλλο πρόσωπο να έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, 3. σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, και 4. χωρίς το συγκεκριμένο πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του μηχανοκινήτου οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου. Το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας βασίζεται στο Άρθρο 3.-
(1)(β) του Νόμου Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων ( Ασφάλιση Ευθύνης έναντι τρίτου) Νόμο 96
(1)/ 2000. Όπως προνοείται στο εν λόγω άρθρο: «3 -
(1)τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- (α) ................................... (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιαδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας είναι :
- Πρόσωπο να έχει την κατοχή η έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος,
- να προκαλέσει ή επιτρέψει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιήσει τούτο,
- η χρήση του εν λόγω μηχανοκινήτου οχήματος να γίνει σε οδό, και
- κατά τον χρόνο χρήσης του οχήματος από το άλλο πρόσωπο να μην βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο που να καλύπτει το εν λόγω πρόσωπο με ευθύνη έναντι τρίτου. Ενώπιον του Δικαστηρίου προσήχθη μαρτυρία όσο αφορά το γεγονός της οδήγησης του εν λόγω μηχανοκίνητου οχήματος, την οποία σίγουρα σ' αυτό το στάδιο δεν την αξιολογώ αλλά μόνο στην όψη της και αντικειμενικά θεωρώ ότι το συστατικό στοιχείο αυτού του αδικήματος δηλαδή την οδήγηση του εν λόγω οχήματος από την 1η Κατηγορούμενη έχει αποδειχθεί. Δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου ίχνος μαρτυρίας η οποία να αποδεικνύει ότι η Κατηγορούμενη τον συγκεκριμένο χρόνο και τόπο δεν είχε άδεια οδηγού και κατά συνέπεια δεν καλυπτόταν από πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου προσώπου. Καμμιά θετική μαρτυρία δεν προσκομίστηκε σε σχέση με το γεγονός ότι αν η Κατηγορούμενη οδηγούσε τον συγκεκριμένο χρόνο με τόπο χωρίς άδεια οδήγησης. Άρα σύμφωνα με την νομολογία που έχω ήδη αναφέρει δεν επιτρέπεται να κληθεί η Κατηγορούμενη σε απολογία γιατί με αυτό τον τρόπο υπάρχει ορατό ενδεχόμενο να καλύψει τα κενά που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στην υπόθεση της. Κατ' επέκταση της 1ης και 2ης κατηγορίας κρίνω ότι δεν έχουν αποδειχθεί ούτε και τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της 3ης και 4ης κατηγορίας που αφορούν τον 2ο Κατηγορούμενο. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι έχει δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον και των 2 κατηγορούμενων για καμμία κατηγορία και αυτοί αθωώνονται και απαλλάσσονται από το στάδιο αυτό. (Υπ.)....................................... Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο