← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μαρία Σταύρου, Αρ. Υπόθεσης: 15479/09, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μαρία Σταύρου, Αρ. Υπόθεσης: 15479/09, 24 Σεπτεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15479/09 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν Μαρία Σταύρου Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 24 Σεπτεμβρίου 2010, Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο: κα Κωνσταντινίδου Κατηγορούμενη παρούσα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (εκ πρώτης όψεως υπόθεση) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Επέτρεψε την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου 2η Κατηγορία: Επίτρεψη οδήγησης Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας 3η Κατηγορία: Επέτρεψε τη χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας Η κατηγορία του αδικήματος ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του στις 30 Δεκεμβρίου του 2008 η Κατηγορούμενη στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΤΥ 149 επέτρεψε στο Δήμο Σταύρου να το οδηγήσει χωρίς να υπάρχει για το χρησιμοποιούντα πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς άδεια κυκλοφορίας για το 2ο εξάμηνο του 2008 και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας. Στην υπό κρίση υπόθεση αφού η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε την υπόθεση της η δικηγόρος της Κατηγορουμένης ήγειρε σύμφωνα με το Άρθρο 74(Ι)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης. H κα Κωνσταντινίδου εισηγήθηκε ότι δεν μπορεί να κληθεί σε απολογία η Κατηγορούμενη γιατί δεν έχουν αποδειχτεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Ήταν η θέση της κας Κωνσταντινίδου σύμφωνα με τον μάρτυρα που προσκομίστηκε δεν επέτρεψε στον Μ.Κ.1 να οδηγήσει το εν λόγω όχημα και ότι του έδωσε τα κλειδιά για να οδηγήσει, αλλά για ένα άλλο λόγο, δηλαδή να ξεκινά το αυτοκίνητο για να μην έχει πρόβλημα η μπαταρία Η κα Μανώλη εισηγήθηκε πως από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κάλεσε το Δικαστήριο να καλέσει την Κατηγορούμενη να προβάλει την υπεράσπιση της. Σύμφωνα με τον Νόμο σε τέτοιες περιπτώσεις για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση τίθεται το ερώτημα σ΄ αυτό αν η μαρτυρία όπως έχει παρουσιαστεί ενώπιον του είναι επαρκής (sufficient) για να κληθεί ο/η Κατηγορούμενος/νη να παρουσιάσει την υπεράσπιση του/της. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 όπου αναφέρονται τα εξής: «α) δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου.». Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας βασίζεται στα Άρθρα 2,49
(1)(γ), 54 και 59 του Περί Οδήγησης Νόμου, Νόμος 94
(1)/ 2001. Όπως προνοείται στο άρθρο 49
(1)(γ): «49.-
(1)πρόσωπο το οποίο - (α) ...................... (β) ................ ..... (γ) επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή να έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς το πιστοποιητικό που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευόμενου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708, ή και στις δυο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας είναι:
  1. Πρόσωπο να έχει την κατοχή μηχανοκίνητου οχήματος,
  2. να επιτρέπει ή να ανεχθεί, την οδήγηση τούτου από άλλο πρόσωπο ή το άλλο πρόσωπο να έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος,
  3. σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, και
  4. χωρίς το συγκεκριμένο πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευόμενου. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας η απόδειξη της σχέσης αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του προσώπου που επέτρεψε η ανέχτηκε την οδήγηση, με το μηχανοκίνητο όχημα. Το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας βασίζεται στο Άρθρο 3.-
(1)(β) του Νόμου Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι τρίτου) Νόμο 96
(1)/ 2000. Όπως προνοείται στο εν λόγω άρθρο: «3-
(1)τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- (α) ......................... (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας είναι:
  1. Πρόσωπο να έχει την κατοχή ή έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος,
  2. να προκαλέσει ή επιτρέψει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιήσει τούτο,
  3. η χρήση του εν λόγω μηχανοκίνητου οχήματος να γίνει σε οδό και
  4. κατά το χρόνο χρήσης του οχήματος από το άλλο πρόσωπο να μην βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο που να καλύπτει το εν λόγω πρόσωπο με ευθύνη έναντι τρίτου. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι ούτε και στην περίπτωση του αδικήματος αυτού αποτελεί συστατικό στοιχείο η απόδειξη της σχέσης του προσώπου που επέτρεψε ή προκάλεσε την χρήση του μηχανοκίνητου οχήματος, με το ιδιοκτησιακό καθεστώς τούτου και συγκεκριμένα κατά πόσο είναι ο ιδιοκτήτης τούτου. Ο κατηγορούμενος δεν θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για να καλύψει τα κενά της κατηγορούσας αρχής ή εν πάσει περιπτώσει να διορθώσει κενά που άφησε από την μαρτυρία η κατηγορούσα αρχή. Η λογική υποψία δεν είναι αρκετή να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι έχει δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορούμενου για καμμία κατηγορία και αυτοί αθωώνονται και απαλλάσσονται από το στάδιο αυτό. (Υπ.) ............. Τ. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.