Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Chaw Ki Al Sayed Mohamed κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3877/2008, 24 Σεπτεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 3877/2008 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν
- Chaw Ki Al Sayed Mohamed
- Λάκης Σοφοκλέους Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 24 Σεπτεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο 2: κα Μ. Κωνσταντινίδου Κατηγορούμενος 2 παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο 2ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες: 6η Κατηγορία: Επέτρεψε την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης 7η Κατηγορία: Επέτρεψε την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου 8η Κατηγορία: Επέτρεψε την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας 9η Κατηγορία: Επέτρεψε την χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας Οι κατηγορίες των αδικημάτων ανατρέχουν, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τους στις 7 Δεκεμβρίου του 2007 στο κύριο δρόμο Αχλιάς - Αγίας Βαρβάρας της Επαρχίας Πάφου όταν ο Κατηγορούμενος ενώ ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής WN 414 επέτρεψε στον 2ο Κατηγορούμενο να το οδηγήσει χωρίς να είναι κάτοχος άδειας οδήγησης, χωρίς να υπάρχει για το χρησιμοποιούντα πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς άδεια κυκλοφορίας για το 2ο εξάμηνο του 2008, και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας. Ακούστηκε ένας μάρτυρας κατηγορίας εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής και κατατέθηκαν τρία τεκμήρια. Στην υπό κρίση υπόθεση αφού η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε την υπόθεση της η δικηγόρος του Κατηγορουμένου ήγειρε σύμφωνα με το Άρθρο 74(Ι)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου. H κα Κωνσταντινίδου στην αγόρευση της ανάφερε ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για την ύπαρξη ή μη άδειας οδηγού και ασφάλειας από πλευράς του αλλοδαπού κατηγορούμενου 1 και κατά επέκταση δεν υπάρχει μαρτυρία ικανή και για τον 2ον κατηγορούμενο για να τον καλέσει το Δικαστήριο σε απολογία. Συνέχισε και ανάφερε για ποίο λόγο να τον καλέσει σε απολογία το δικαστήριο για να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις και για να συμπληρώσει τα κενά της κατηγορούσας αρχής, εισηγήθηκε δε ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί από το στάδιο αυτό. Η κα Μανώλη εισηγήθηκε πως από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Σύμφωνα με τον Νόμο σε τέτοιες περιπτώσεις για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση τίθεται το ερώτημα σ΄ αυτό αν η μαρτυρία όπως έχει παρουσιαστεί ενώπιον του είναι επαρκής (sufficient) για να κληθεί ο Κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπιση του. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 όπου αναφέρονται τα εξής: «α) δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου.». Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλπ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Ο κατηγορούμενος δεν θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για να καλύψει τα κενά της κατηγορούσας αρχής ή εν πάσει περιπτώσει να διορθώσει κενά που άφησε από την μαρτυρία η κατηγορούσα αρχή. Η λογική υποψία δεν είναι αρκετή να δημιουργήσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, Το αδίκημα της έκτης κατηγορίας βασίζεται στα Άρθρα 2, 49
(1)(γ), 54 και 59 του Περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, Νόμος 94
(1)/ 2001. Όπως προνοείται στο άρθρο 49
(1)(γ): «49.-
(1)πρόσωπο το οποίο - (α) ........ ....................... (β) .............................. (γ) επιτρέπει η ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή να έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς το πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708, η και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας είναι: 1. Πρόσωπο να έχει την κατοχή μηχανοκινήτου οχήματος, 2. να επιτρέψει ή να ανεχθεί, την οδήγηση τούτου από άλλο πρόσωπο ή το άλλο πρόσωπο να έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, 3. σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, και 4. χωρίς το συγκεκριμένο πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του μηχανοκινήτου οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου. Το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας βασίζεται στο Άρθρο 3.-
(1)(β) του Νόμου Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων ( Ασφάλιση Ευθύνης έναντι τρίτου) Νόμο 96
(1)/ 2000. Όπως προνοείται στο εν λόγω άρθρο: «3 -
(1)τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- (α) ................................... (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιαδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας είναι :
- Πρόσωπο να έχει την κατοχή η έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος,
- να προκαλέσει ή επιτρέψει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιήσει τούτο,
- η χρήση του εν λόγω μηχανοκινήτου οχήματος να γίνει σε οδό, και
- κατά τον χρόνο χρήσης του οχήματος από το άλλο πρόσωπο να μην βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο που να καλύπτει το εν λόγω πρόσωπο με ευθύνη έναντι τρίτου. Από την μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου διαπιστώνω τα εξής: 1) Δεν έχει προσκομιστεί ικανοποιητική μαρτυρία έστω και για το στάδιο αυτό, για την απόδειξη του συστατικού στοιχείου του αδικήματος, της οδήγησης του συγκεκριμένου οχήματος από κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο δηλ. για τον οδηγό του οχήματος ποιος οδηγούσε το εν λόγω όχημα την συγκεκριμένη ώρα και μέρα εκτός από αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο, ο Μ.Κ.
- 2) Η μαρτυρία του αλλοδαπού η οποία παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με την προσκόμιση απλά της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία, ακόμα και σε αυτό το στάδιο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να οδηγεί το Δικαστήριο ότι είναι η καλύτερη δυνατή μαρτυρία υπό τις περιστάσεις, και να οδηγήσει κατ' επέκταση το Δικαστήριο στη αποδοχή της ως προς την απόδειξη του συστατικού στοιχείου του αδικήματος της οδήγησης από μη αδειούχο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περιπτώσεις που η κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη ορατή. Ακόμα και αν το δικαστήριο λάμβανε υπόψη στο βαθμό που επιτρέπεται στο στάδιο αυτό την κατάθεση του αλλοδαπού και καλούσε τον κατηγορούμενο σε απολογία, θα έφερνε τον κατηγορούμενο σε δυσμενή θέση και θα υπήρχε ορατό το ενδεχόμενο να διορθώσει τα κενά της Κατηγορούσας αρχής κάτι το οποίο δεν επιτρέπεται. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι έχει δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου σε καμία από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει αφού είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι η απουσία του συστατικού στοιχείου της οδήγησης του οχήματος από συγκεκριμένο πρόσωπο δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο να καλέσει τον κατηγορούμενο να προβάλει την υπεράσπιση του γιατί όπως ανάφερα πιο πάνω υπάρχει ορατό το ενδεχόμενο να καλύψει τα κενά τη κατηγορούσας αρχής, κάτι το οποίο δεν επιτρέπεται. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι έχει δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορούμενου για καμία κατηγορία και αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται από το στάδιο αυτό. (Υπ.) ........... Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο