Δημοκρατία ν. Γεώργιου Κυπραίου, Αρ. Υπόθεσης: 7111/10, 30 Σεπτεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:14 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7111/10 Δημοκρατία εναντίον Γεώργιου Κυπραίου Κατηγορούμενου ---------------- Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Π. Κυριακίδης Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Γεωργίου Κατηγορούμενος - παρών ---------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατόπιν πληροφοριών για εισαγωγή ναρκωτικών στην Κύπρο δια μέσου των αεροδρομίων Λάρνακας ή Πάφου από πτήση προερχομένη από Ευρωπαϊκή χώρα, οργανώθηκε επιχείρηση της Αστυνομίας κατά την οποία συνελήφθη ο Ejededawe Julius Pellyson, από τη Νιγηρία, για κατοχή ποσότητας κοκαΐνης και ινδικής κάνναβης που ήταν συσκευασμένα σε νάιλον σακούλια μέσα στην ταξιδιωτική του βαλίτσα. Ακολούθησε διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία και ποινική δίωξη του πιο πάνω προσώπου ο οποίος κατόπιν παραδοχής του, καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Πάφου στην ποινική υπόθεση 14135/08 στις 23.1.2009 σε ποινή φυλάκισης 10 ετών στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό τη προμήθεια σε άλλα πρόσωπα 2 κιλών και 555,837 γραμμαρίων κάνναβης και 1 κιλού και 202,5 γραμμαρίων κοκαΐνης. Σε σχέση με τα τεκμήρια της υπόθεσης το Κακουργιοδικείο διέταξε όπως οι ναρκωτικές ουσίες κατασχεθούν και καταστραφούν μετά την περάτωση της προθεσμίας έφεσης. Μέρος της διερεύνησης της υπόθεσης εναντίον του Ejededawe ήταν και η επιστημονική εξέταση από τον Δρα Καριόλου του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας (Μ.Κ.1) και την χημικό Τ. Κοζάκου των ναρκωτικών ουσιών και των συσκευασιών τους δηλαδή των νάιλον σακουλιών μέσα στα οποία είχαν ανευρεθεί οι ναρκωτικές ουσίες. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν μέρος των παραδεκτών γεγονότων που εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Είναι η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος έλαβε μέρος στη συσκευασία των ναρκωτικών ουσιών που αναφέρονται στο κατηγορητήριο τις οποίες εισήξε στην Κύπρο στις 22.10.2008, εφόσον συνδέθηκε επιστημονικά μέσω γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο εσωτερικό και εξωτερικό μέρος ενός νάιλον άσπρου σακουλιού και στο εξωτερικό μέρος άλλου νάιλον διαφανούς σακουλιού τύπου ziplock που συνιστούσαν μέρος των συσκευασιών των ναρκωτικών που ανευρέθηκαν μέσα στις αποσκευές του Ejededawe του οποίου επίσης γενετικό υλικό εντοπίστηκε σε ένα από τα νάιλον σακούλια που περιείχαν ινδική κάνναβη. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στην οποίαν αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α δηλαδή 1 κιλού και 202,5 γραμμαρίων κοκαΐνης (κατηγορία 1), της κατοχής του ίδιου φαρμάκου χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 3) και της κατοχής του με σκοπό τη προμήθεια (κατηγορία 5), της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β δηλαδή 2 κιλών και 555,837 γραμμαρίων κάνναβης (κατηγορία 2), της κατοχής του χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 4) και της κατοχής του με σκοπό τη προμήθεια (κατηγορία 6) αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 22.10.2008 στην Πάφο, της Επαρχίας Πάφου. Ο κατηγορούμενος ενώπιον μας όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως στην οποία πρόβαλε παντελή άρνηση διάπραξης των αδικημάτων, θέση που είχε προβάλει από την αρχή με την γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 6), ενώ όταν κατηγορήθηκε γραπτώς (Τεκμήριο 8) δεν έδωσε καμιά απάντηση. Ενώπιον του Δικαστηρίου καταχωρήθηκαν εκ συμφώνου αριθμός εγγράφων ως τεκμηρίων περιλαμβανομένων και γραπτών καταθέσεων που έδωσαν μάρτυρες στην Αστυνομία όπως του Ejededawe (Τεκμήρια 12Α-Β). Επίσης οι συνήγοροι κατέληξαν σε ένα μεγάλο αριθμό παραδεκτών γεγονότων τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Για να στηρίξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε επίσης και δύο μάρτυρες, δηλαδή τον αστυφ. 3611 Βλαδίμηρο Αναξαγόρου, εξεταστή της παρούσας υπόθεσης (Μ.Κ.1) και τον Δρα Μάριο Καριόλου (Μ.Κ.2). Ο κατηγορούμενος κατάθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες. Ο Μ.Κ.1 στην προφορική μαρτυρία του υιοθέτησε το περιεχόμενο των τριών γραπτών καταθέσεων του στην Αστυνομία (Τεκμήρια 2, 3 και 4) και έδωσε εξηγήσεις για διάφορα θέματα που οι συνήγοροι έκριναν ότι χρειάζονταν διευκρινίσεις. Όπως τη κατάληξη της ταξιδιωτικής βαλίτσας και των άλλων τεκμηρίων που βρέθηκαν στην κατοχή του Ejededawe κατά την άφιξη του στο αεροδρόμιο Πάφου στις 22.10.2008 που μετά το διάταγμα του Κακουργιοδικείου για καταστροφή τους, ο Μ.Κ.1 δεν γνωρίζει τι απέγιναν. Είναι της άποψης ότι θα πρέπει να καταστράφηκαν μετά την αποστολή τους από τον υπεύθυνο της ΥΚΑΝ Πάφου προς τον Διοικητή της ΥΚΑΝ για καταστροφή τους (βλ. Τεκμήρια 10 και 11). Διευκρίνισε επίσης ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τον Ejededawe ή τη Γερμανία ή το Βέλγιο απ' όπου ταξίδεψε ο Ejededawe και ούτε ο κατηγορούμενος είχε την ευκαιρία να έλθει σε επαφή μαζί του στην Κύπρο ή με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στη κατοχή του Ejededawe, από τη στιγμή της άφιξης του στην Κύπρο. Ο Μ.Κ.1 ανάφερε ότι η μόνη μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του κατηγορούμενου είναι η ανεύρεση γενετικού του υλικού σε συσκευασίες μέσα στις οποίες ανευρέθηκαν οι ναρκωτικές ουσίες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, που βρίσκονταν μέσα στην ταξιδιωτική βαλίτσα του Ejededawe. Κύριος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Δρ. Καριόλου (Μ.Κ.2) Μοριακός Γενετιστής, ειδικός σε θέματα D.N.A. στη μαρτυρία του οποίου στηρίζεται ουσιαστικά η όλη υπόθεση της. Σημειώνουμε ότι η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση. Ο Μ.Κ.2 προέβη σε λεπτομερή περιγραφή στο Δικαστήριο όλων των ενεργειών, εξετάσεων και μεθοδολογίας που χρησιμοποίησε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Ο Δρ. Καριόλου ετοίμασε δύο εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης που είναι τα Τεκμήρια 14 και 15 στο περιεχόμενο των οποίων έκαμε εκτενή αναφορά στη μαρτυρία του. Το Τεκμήριο 14 που είναι ημερομηνίας 8.4.2009 αναφέρεται στην ανεύρεση ποσότητας μικτού γενετικού υλικού σε άσπρο νάιλον σακούλι μιάς από τις συσκευασίες των ναρκωτικών με κύριο συνεισφορέα άγνωστο άντρα και σε άλλο σακούλι τύπου ziplock που περιείχε μικτό γενετικό υλικό με τον Ejededawe να είναι δότης μέρους του. Το Τεκμήριο 15 που ετοιμάστηκε στις 14.6.2010 αναφέρεται στην σύνδεση του κατηγορούμενου με το άσπρο νάιλον σακούλι στο οποίο είχε ανευρεθεί μικτό γενετικό υλικό κατά την πρώτη εξέταση του, ως τον κύριο συνεισφορέα του γενετικού υλικού. Επίσης με βάση την τελευταία του έκθεση αν και η ποσότητα του γενετικού υλικού που απομονώθηκε στο νάιλον σακούλι τύπου ziplock είναι πολύ μικρή παρουσιάζονται ορισμένα αλλήλια που υπάρχουν στο γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι όπως αποφασίστηκε από την Κοινότητα των Δικανικών της Δικανικής Γενετικής ο καλύτερος τρόπος να αποδώσει κάποιος μικτό προφίλ είναι με το λόγο των πιθανοτήτων. Αυτό έπραξε στην παρούσα περίπτωση. Σύμφωνα με την Στατιστική Εκτίμηση του Λόγου των Πιθανοτήτων που ετοίμασε ο μάρτυρας (Τεκμήριο 19) το μικτό γενετικό προφίλ του δείγματος D.N.A. που απομονώθηκε στη περιοχή του κόμπου του άσπρου νάιλον σακουλιού εκτιμάται ότι είναι 33,000.000.000 φορές πιο πιθανό να είναι μείγμα γενετικού υλικού από τον κατηγορούμενο και ενός αγνώστου ατόμου από το άλλο πιθανό σενάριο να προέρχεται από δύο άγνωστα άτομα. Το μικτό γενετικό προφίλ του δείγματος D.N.A. που απομονώθηκε από την εσωτερική πλευρά του ιδίου νάιλον σακουλιού εκτιμάται ότι είναι 15,000.000 φορές πιο πιθανό να είναι μείγμα γενετικού υλικού του κατηγορούμενου και δύο αγνώστων ατόμων από το άλλο πιθανό σενάριο να προέρχεται από τρία άγνωστα άτομα. Το δε μικτό γενετικό προφίλ του δείγματος D.N.A. που απομονώθηκε από την εξωτερική πλευρά του νάιλον διαφανούς σακουλιού τύπου ziplock εκτιμάται ότι είναι 6,000.000.000 φορές πιο πιθανό να είναι μείγμα γενετικού υλικού του κατηγορούμενου και ενός αγνώστου ατόμου από το άλλο πιθανό σενάριο να προέρχεται από δύο άγνωστα άτομα. Ο Δρ. Καριόλου τόνισε την κύρια συνεισφορά του κατηγορούμενου στο μικτό γενετικό υλικό που ανευρέθηκε στην εξωτερική πλευρά του νάιλον σακουλιού που αριθμείται ως F08-5724-3.2 στις εκθέσεις του που δηλώνει, κατά την κρίση του, πλήρη ταύτιση χωρίς τη χρήση μάλιστα του λόγου των πιθανοτήτων. Ειδικά για το αντικείμενο αυτό σύμφωνα με την εκτίμηση του η πιθανότητα ταύτισης των γενετικών προφίλ είναι περίπου 1:81.000.000.000.000.000 φορές πιο πιθανή εάν το γενετικό υλικό προέρχεται από τον κατηγορούμενο ως δότη του γενετικού υλικού στα δύο αποτσίγαρα (Τεκμήριο 5) παρά από κάποιο άλλο τυχαίο, άγνωστο πρόσωπο. Γι' αυτό ειδικά το γενετικό υλικό που ανευρέθη στο αντικείμενο 5724-3.2, κατά την προσωπική επιστημονική του άποψη, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολη η εναπόθεση του στο σημείο χωρίς να υπάρξει κάποια επαφή του κατηγορούμενου με το αντικείμενο. Ο Δρ. Καριόλου κατά την εξέταση των τεκμηρίων της υπόθεσης είχε ως βάση τα δύο αποτσίγαρα (Τεκμήριο 5) που είχε καπνίσει ο κατηγορούμενος στην παρουσία του Μ.Κ.1 ο οποίος τα περισυνέλλεξε μετά την άρνηση του κατηγορούμενου να δώσει δείγμα για σκοπούς D.N.A. Διευκρίνισε επίσης ότι η εκτίμηση του έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον ελληνοκυπριακό πληθυσμό. Σημειώνουμε ότι συνιστά μέρος των παραδεκτών γεγονότων ότι όλες οι διαδικασίες και ενέργειες στις οποίες έχει προβεί οποιοδήποτε μέλος της Αστυνομίας ή Αρχής του Κράτους σε σχέση με τα γεγονότα μέχρι της καταδίκης και επιβολής ποινής στον Ejededawe έγιναν σύμφωνα με τις διατάξεις της Νομοθεσίας και του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα παραδεκτά γεγονότα (Τεκμήριο 1) ουσιαστικά αναφέρονται στον τρόπο που εισήχθησαν τα ναρκωτικά που περιγράφονται στο κατηγορητήριο στην Κύπρο από τον Ejededawe, τις διάφορες ενέργειες της Αστυνομίας κατά την διερεύνηση της υπόθεσης εναντίον του Ejededawe και στα γεγονότα που ακολούθησαν μέχρι και την καταδίκη του από το Κακουργιοδικείο. Ιδιαίτερη αναφορά στα ουσιώδη παραδεκτά γεγονότα έγινε στην αρχή της απόφασης μας κατά την παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης και θα γίνει επίσης πιο κάτω στα σημεία που κρίνουμε αναγκαίο. Ο κατηγορούμενος στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 6) όπως και στην ένορκη μαρτυρία του αρνείται κάθε ανάμιξη στην παρούσα υπόθεση τονίζοντας το γεγονός ότι ουδέποτε ταξίδεψε στις χώρες στις οποίες συσκευάστηκαν και απ' όπου μεταφέρθηκαν τα ναρκωτικά στην Κύπρο από τον Ejededawe, οπότε δεν τίθεται θέμα συσχετισμού του με τις συσκευασίες τους ή την εισαγωγή τους στη Κύπρο. Απέδωσε την κατ' ισχυρισμό παρουσία γενετικού του υλικού σε μέρος των συσκευασιών των ναρκωτικών ουσιών είτε σε λανθασμένη εκτίμηση ή μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε κατά την ταυτοποίηση του D.N.A. είτε σε ενέργεια τρίτου ή τρίτων προσώπων με σκοπό την ενοχοποίηση του. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής τόνισε στην αγόρευση του την ύπαρξη μαρτυρίας που συνδέει τον κατηγορούμενο μέσω γενετικού υλικού με την συσκευασία των υπό κρίση ναρκωτικών και συνακόλουθα με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτό εξάγεται, κατά την κρίση του, από την μαρτυρία του Δρα Καριόλου και των παραδεκτών γεγονότων. Από την άλλη ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τις θέσεις του Δρα Καριόλου και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε με τα οποία συνδέει τον κατηγορούμενο μέσω γενετικού υλικού με τεκμήρια της υπόθεσης, λόγω λανθασμένης εκτίμησης και/ή μεθοδολογίας που χρησιμοποίησε. Ήταν περαιτέρω εισήγηση του ότι και σε περίπτωση ακόμα, μόνο για σκοπούς επιχειρηματολογίας, που το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στα δύο σακούλια ανήκει στον κατηγορούμενο είναι πιο πιθανό η εναποθέτηση του να οφείλεται σε ενέργεια άλλου προσώπου και όχι απαραίτητα του κατηγορούμενου. Υποστήριξε τέλος ότι μόνο η φερόμενη παρουσία του D.N.A. του κατηγορούμενου σε σακούλια που περιείχαν τις ναρκωτικές ουσίες δεν οδηγεί αναπόφευκτα και στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος τα εισήξε ή τα κατείχε ποτέ. Έχουμε μελετήσει με μεγάλη προσοχή τη μαρτυρία του Δρα Καριόλου. Τον κρίνουμε εμπειρογνώμονα για τα θέματα που κατέθεσε. Ο ίδιος τόσο στις εκθέσεις του όσο και στο συνοπτικό βιογραφικό του σημείωμα (Τεκμήριο 13) αναφέρεται στον εαυτό του ως Ανώτερο Μοριακό Γενετιστή ιδιότητα με την οποία υπέγραψε τις εκθέσεις του, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Είναι νομολογημένο ότι η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων προσφέρεται με σκοπό την παράθεση της επιστημονικής βάσης πάνω στην οποία οι ειδικοί εργάστηκαν, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εξάξει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Θα πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα έστω και αν αυτός δεν έχει αντεξεταστεί. Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματα του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (βλ. Vassilico Cements Works Ltd v. Σταύρου
(1978)1 Α.Α.Δ. 389, 397 και Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Στην απόφαση Προκοπίου v. Επάρχου Λεμεσού
(1999)2 Α.Α.Δ. 249 τονίστηκε ότι δεν υπάρχει γενική αρχή αποδοχής ή απόρριψης από το Δικαστήριο μαρτυρίας η οποία προέρχεται από ειδήμονα ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Η δε θέση ότι η μαρτυρία εμπειρογνώμονα πρέπει να γίνει δεκτή εκτός αν αντικρούεται από μαρτυρία άλλου εμπειρογνώμονα είναι λανθασμένη (βλ. Ψάλτης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113). Διευκρινίζουμε ακόμη ότι ένας μάρτυρας μπορεί να χαρακτηριστεί πραγματογνώμονας ή ειδικός τόσο στη βάση των ακαδημαϊκών του προσόντων όσο και βάσει της πείρας του. Πείρα σε ένα τομέα από μόνη της μπορεί να καταστήσει ένα μάρτυρα πραγματογνώμονα (βλ. Philippou v. Odysseos
(1999)1 Α.Α.Δ. και Evangelou and Another v. Ambizas and Another
(1982)1 C.L.R. 41, 57). Εκεί που ο πραγματογνώμονας συνδυάζει ακαδημαϊκά προσόντα και πείρα το θέμα θα εξεταστεί ως προς τη βαρύτητα του που θα αποδώσει στη μαρτυρία του η οποία και θα αντικριστεί και αυτή μέσα στο σύνολο της λοιπής μαρτυρίας. Η κάθε περίπτωση αποφασίζεται ανάλογα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης και ειδικότερα ερευνάται ο στόχος μιας τέτοιας μαρτυρίας. Απαραβίαστη όμως είναι η αρχή πως η διακρίβωση των γεγονότων, η αξιολόγηση της μαρτυρίας και η τελική ετυμηγορία, περί ενοχής ή μη του κατηγορούμενου σε ποινική υπόθεση, ανήκει στο Δικαστήριο, και δεν γίνεται ανεκτή καμία εξωγενής επέμβαση στο έργο του. Η μαρτυρία πραγματογνωμόνων υποβοηθεί το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα αφού λάβει υπόψη τα επιστημονικά κριτήρια και συμπεράσματα που στηρίχθηκαν σ' αυτά και που έχουν τεθεί ενώπιον του σε συνδυασμό πάντοτε με την υπόλοιπη μαρτυρία πραγματική ή άλλη. Είναι κοινό έδαφος ότι κατά την επιστημονική εξέταση των τεκμηρίων από τον Δρα Καριόλου εντοπίστηκε σε ορισμένες από τις συσκευασίες τους μικτό γενετικό υλικό. Συνεπώς θα μπορούσε να κριθεί ότι η παρουσία γενετικού υλικού σε αντικείμενα που σχετίζονται άμεσα με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης είναι σχετική με το ή τα πρόσωπα που διέπραξαν τα αδικήματα. Ο συνήγορος υπεράσπισης αμφισβήτησε έντονα την ορθότητα της μεθοδολογίας που χρησιμοποίησε ο Δρ. Καριόλου με αποτέλεσμα, κατά την κρίση του, να καταλήξει σε λάθος συμπεράσματα. Ήταν εισήγηση του ότι η παράλειψη του να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα Δείγματα "Μάρτυρες" που χρησιμοποίησε κατά τις εξετάσεις του που να αποδεικνύουν ότι αυτές βρίσκονταν στο σωστό δρόμο, αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό και μολύνει τη μαρτυρία και πορίσματα του. Για την εισήγηση του αυτή θεώρησε ως δεδομένο ότι τα Τεκμήρια 16 και 17 που είναι τα Δείγματα "Μάρτυρες" και "Ηλεκτροφερογράμματα" αντίστοιχα είναι εκ των υστέρων κατασκευάσματα ή σκέψεις, όπως διαφαίνεται, κατά την κρίση του, από την ημερομηνία τους στο τέλος των εγγράφων. Σημειώνουμε ότι ο Δρ. Καριόλου έδωσε εκτενή μαρτυρία επί των εν λόγω Τεκμηρίων και αντεξετάστηκε εν εκτάσει από τον συνήγορο υπεράσπισης επί του περιεχομένου τους. Παρέλειψε όμως να αντεξετάσει επί του συγκεκριμένου σημείου που άπτεται του χρόνου που προέβη στη σχετική εξέταση και ετοιμασία των Τεκμηρίων 16 και 17. Το θέμα αυτό ηγέρθηκε για πρώτη φορά κατά τις τελικές αγορεύσεις. Υπάρχει πάγια νομολογία για τη σημασία της παράλειψης αντεξέτασης μάρτυρα σε επί μέρους θέματα της μαρτυρίας του. Ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη διαδίκου αντεξέτασης ενός μάρτυρα επί συγκεκριμένου θέματος το οποίο προτίθεται να αμφισβητήσει ή να πλήξει την αξιοπιστία του μάρτυρα με το να καλέσει άλλους μάρτυρες, ισοδυναμεί με αποδοχή της μαρτυρίας του κατά την κυρίως εξέταση και δεν επιτρέπεται στο διάδικο κατά την τελική του αγόρευση να εισηγηθεί διαφορετικά (βλ. Wood Green Crown Court, Ex Parte Taylor
(1995)Crim. L.R.879, Bircham
(1972)Crim. L.R. 430 και Blackstone's Criminal Practice 2009. παρ. F.7.7, σελ. 2434). Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Hart
(1932)23 Cr. App. R. 202 η κανονική διαδικασία είναι να αμφισβητηθεί ο μάρτυρας ενώ αυτός δίδει μαρτυρία ή εν πάση περιπτώσει να τεθεί υπόψη του στα στάδιο τούτο ότι η μαρτυρία του για το συγκεκριμένο θέμα δεν είναι αποδεκτή από τον διάδικο. Στην παρούσα περίπτωση αν ο συνήγορος υπεράσπισης επιθυμούσε να εγείρει τέτοιο θέμα ότι δηλαδή οι εξετάσεις που έκανε ο Δρ. Καριόλου και τα αποτελέσματα στα οποία κατέληξε όπως φαίνονται στα Τεκμήρια 16 και 17 ήταν εκ των υστέρων σκέψεις του, θα έπρεπε να θέσει το θέμα υπόψη του μάρτυρα για να τοποθετηθεί ή να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις. Εν πάση περιπτώσει έχουμε μελετήσει με μεγάλη προσοχή τα πιο πάνω Τεκμήρια. Είναι φανερό ότι στο τέλος της κάθε σελίδας των Τεκμηρίων αναγράφεται η ημερομηνία 8.9.2010 και ακριβώς δίπλα της η πρόταση "Printed by: FORENSICGENETICSLABCING". Αυτό δεν μπορεί παρά να δηλώνει ότι η ημερομηνία 8.9.2010 αναφέρεται στην ημερομηνία εκτύπωσης των Τεκμηρίων και όχι στην ημερομηνία που ο Δρ. Καριόλου προέβη στις σχετικές εξετάσεις του. Η ημερομηνία αυτή δεν είναι η μοναδική επί των Τεκμηρίων. Στο μέσο της αρχής της κάθε σελίδας υπάρχει η εξής αναφορά: "11-06-10_31-10-08 (F10-3546_F08-5724)". Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με την μαρτυρία και την έκθεση του Δρα Καριόλου (Τεκμήριο 15) τα αποτσίγαρα που κάπνισε ο κατηγορούμενος και αρίθμησε στην έκθεση του ως F10-3546 του παραδόθηκαν στις 10.6.2010 ενώ τα Τεκμήρια της υπόθεσης που αρίθμησε ως F08-5724 σύμφωνα με την έκθεση του (Τεκμήριο 14) στις 24.10.2008. Ήταν περαιτέρω εισήγηση του συνήγορου υπεράσπισης ότι η σύγκριση των αλληλίων στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό στην οποία προέβη ο Δρ. Καριόλου χωρίς να υπάρξει ένδειξη για ανάμειξη Ελληνοκύπριου στην υπόθεση, ήταν λανθασμένη. Ο Δρ. Καριόλου όπως αναφέρει στη σελίδα 7 της έκθεσης του (Τεκμήριο 15) και στις σελίδες 2-5 της Στατιστικής Εκτίμησης του Λόγου των Πιθανοτήτων (Τεκμήριο 19) και όπως εξήγησε στην προφορική μαρτυρία του η ταύτιση που έγινε μεταξύ του αντικειμένου 5724-3.2 με το γενετικό προφίλ του D.N.A. που απομονώθηκε από το αντικείμενο 3546-1.1/1.2 που είναι τα δύο αποτσίγαρα που κάπνισε ο κατηγορούμενος και στις άλλες εκτιμήσεις του, έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων και χρήση δεδομένων που αφορούν τον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό. Δεν βρίσκουμε οτιδήποτε το επιλήψιμο στη σύγκριση που έκανε. Ο κατηγορούμενος είναι Ελληνοκύπριος και αυτό δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς και η πιο πάνω εισήγηση δεν μας βρίσκει σύμφωνους και απορρίπτεται. Ο Δρ. Καριόλου στις εκθέσεις του αλλά και στην προφορική του μαρτυρία έκανε λεπτομερή αναφορά στις αρχές που διέπουν θέματα D.N.A. και γενικά στα κριτήρια που χρησιμοποίησε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Αναφέρθηκε στους δύο τρόπους με τους οποίους μπορεί να εναποτεθεί γενετικό υλικό ενός ατόμου σε ένα αντικείμενο, τον "άμεσο" και τον "έμμεσο" τρόπο και επεσήμανε τις δυσκολίες μεταφοράς γενετικού υλικού με τον "έμμεσο" τρόπο. Υποβλήθηκαν στο Δρα Καριόλου από τον συνήγορο υπεράσπισης διάφοροι έμμεσοι τρόποι με τους οποίους μπορεί να εναποτεθεί γενετικό υλικό σε ένα αντικείμενο εφόσον μια από τις εισηγήσεις του ήταν ότι το D.N.A. του κατηγορούμενου που, κατ' ισχυρισμό, ανευρέθηκε σε σακούλια ήταν μεταφερόμενο. Συγκεκριμένα του υποβλήθηκε ότι με τα δεδομένα που ίσχυαν στην παρούσα περίπτωση δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος δεν ταξίδεψε ποτέ στη Γερμανία ή Βέλγιο που είναι οι χώρες στις οποίες διενεργήθηκε η συσκευασία των υπό κρίση ναρκωτικών ουσιών προτού αυτές καταλήξουν στην Κύπρο, είναι φανερό ότι η εναπόθεση του γενετικού του υλικού στις συσκευασίες τους δεν έγινε από τον ίδιο άμεσα, προβάλλοντας τη θέση ότι το πιο πιθανό είναι να μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε εκεί από άλλο πρόσωπο. Ο Δρ. Καριόλου συμφώνησε ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί τέτοια πιθανότητα κάτω όμως από ορισμένες προϋποθέσεις αν και θεωρεί ότι είναι δύσκολο τέτοιο εγχείρημα και ακόμα πιο δύσκολο για την περίπτωση παρουσίας γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο αντικείμενο που αριθμεί ως 5724-3.2 στην έκθεση του (Τεκμήριο 15) στο οποίο υπάρχει πλήρης ταύτιση. Ούτε όμως από την άλλη ο μάρτυρας ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει τέτοιο σενάριο. Ο Δρ. Καριόλου μας άφησε ιδιαίτερα θετική εντύπωση. Έθεσε με πλήρη αντικειμενικότητα τις διαπιστώσεις του επί των κρίσιμων, κατά την άποψη της υπεράσπισης, σημείων που αυτή αμφισβήτησε. Σε καμία περίπτωση προσέξαμε να διακατέχεται από υπερβολικό ζήλο κατά τρόπο που να τον οδηγεί σε ακραίες και απόλυτες θέσεις. Αποδεχόμαστε όλες τις θέσεις του Δρα Καριόλου για τις οποίες έδωσε πλήρεις εξηγήσεις. Κρίνουμε επίσης ότι η μεθοδολογία P.C.R. την οποία χρησιμοποίησε για τις εργαστηριακές του εξετάσεις για να καταλήξει στα συμπεράσματα του και την οποία αμφισβήτησε η υπεράσπιση, ήταν η πλέον σύγχρονη και αναγνωρισμένη μέθοδος για τους λόγους που ανάφερε. Νοιώθουμε ασφαλείς να στηριχθούμε στην άποψη του ότι το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στα αντικείμενα που εξέτασε αποδίδεται στον κατηγορούμενο με το λόγο των πιθανοτήτων που εξήγησε. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, βρίσκουμε ότι ο κατηγορούμενος έχει συνεισφέρει μέρος στο μικτό γενετικό υλικό που εντοπίστηκε κατά την επιστημονική εξέταση τεκμηρίων της υπόθεσης και συγκεκριμένα σε δύο νάιλον σακούλια από τις συσκευασίες των ναρκωτικών ουσιών που ανευρέθηκαν στην βαλίτσα του Ejededawe κατά την άφιξη του στη Κύπρο. Μάλιστα στο ένα από τα αντικείμενα και συγκεκριμένα σε εκείνο με την αρίθμηση 5724-3.2 στις εκθέσεις του Δρα Καριόλου που είναι σημείο της εξωτερικής πλευράς του νάιλον άσπρου σακουλιού ο κατηγορούμενος είχε την κύρια συνεισφορά. Τα ερωτήματα όμως που προκύπτουν στην προκειμένη περίπτωση είναι κατά πόσο το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εναποτέθηκε άμεσα από τον ίδιο και αν η απάντηση είναι θετική, η μαρτυρία αυτή είναι αρκετή για να οδηγήσει με ασφάλεια στην καταδίκη του; Ο κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση θεάθηκε να έχει φυσική κατοχή των ναρκωτικών που εισήγαγε στην Κύπρο ο Ejededawe. Ως εκ τούτου η μαρτυρία για στοιχειοθέτηση των αδικημάτων είναι περιστατική. Ποιο το βάρος της περιστατικής μαρτυρίας και πότε μπορεί να στοιχειοθετήσει την ενοχή του κατηγορούμενου, αποτέλεσε αντικείμενο ανάλυσης σε πολλές δικαστικές αποφάσεις. Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του αδικήματος. Αντιδιαστέλλεται προς άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του αδικήματος και τον εγκληματία. Η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας εξηγείται από τον κ. Πική, τότε Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Παφίτης v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 444. Το σχετικό απόσπασμα είναι το εξής στη σελίδα 450: "Η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας και πότε αποδεικνύει την ενοχή του κατηγορούμενου εξηγείται σε πολλές δικαστικές αποφάσεις (βλ. μεταξύ άλλων, Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73˙ Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 172˙ Ιακώβου v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211˙ Σάββα v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 258). Το πρώτο, που διευκρινίζεται, είναι ότι ποιοτικά η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα, που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της". Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του (βλ. Αντωνίου v. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 746). Σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη μαρτυρίας για γενετικό υλικό σημειώνουμε την υπόθεση Ιωάννου κ.α. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195 που αφορούσε επίσης σε μαρτυρία D.N.A. Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε ότι η επιστημονική μαρτυρία που προβάλλεται ως αποδεικτική ορισμένου γεγονότος είναι δυνατό να θεμελιώσει εκείνο το γεγονός σε βαθμό ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να κυμαίνεται από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το εγγενές στην φύση της μαρτυρίας από γενετικό υλικό που να το καθιστά μη αποδεκτό αφ' εαυτού ή που να δικαιολογεί ειδικό, ιδιαίτερο κανόνα, ότι μαρτυρία που εμπίπτει σ' αυτή την κατηγορία δεν είναι δυνατό να στηρίξει καταδίκη στην απουσία άλλης μαρτυρίας. Στην υπόθεση Γιαννίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ.143 κρίθηκε, ότι η ύπαρξη γενετικού υλικού (DNA) σε καλτσόν που βρέθηκε στο κλειδωμένο αυτοκίνητο ενοικίασης αποτελούσε μέρος περιστατικής μαρτυρίας υπό την έννοια ότι το εν λόγω υλικό τείνει να συνδέσει τον κατηγορούμενο με τη διάπραξη του αδικήματος εφόσον η ύπαρξη του γενετικού υλικού του στο καλτσόν, που ήταν συνεργό του εγκλήματος, επιμαρτυρεί επαφή του με αυτό το αντικείμενο. Στην παρούσα περίπτωση η ύπαρξη γενετικού υλικού του κατηγορούμενου σε δύο από τις συσκευασίες των ναρκωτικών ουσιών είναι δεδομένη ενόψει της μαρτυρίας του Δρα Καριόλου, την οποία έχουμε αποδεχθεί και η οποία ήταν η βάση των πιο πάνω ευρημάτων μας. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να ανατρέξουμε στην υπόλοιπη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή καθώς και στις θέσεις που πρόβαλε ο κατηγορούμενος. Στην προφορική του μαρτυρία ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε ταξίδεψε στη Γερμανία ή στις Βρυξέλλες, που είναι κοινό έδαφος ότι είναι ο τόπος συσκευασίας των υπό κρίση ναρκωτικών, με σκοπό την μεταφορά τους στην Κύπρο από τον Ejededawe. Δεν μας διαφεύγει ότι ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής παρέλειψε να αντεξετάσει τον κατηγορούμενο στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Για τη σημασία της παράλειψης αντεξέτασης μάρτυρα παραπέμπουμε ανωτέρω. Ο κατηγορούμενος περαιτέρω υποστήριξε ότι δεν γνωρίζει τον Ejededawe και ουδέποτε ήλθε σε προσωπική ή τηλεφωνική επαφή με το πρόσωπο αυτό. Σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζουμε την μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε τον Ejededawe, ή ότι ήλθε σε φυσική ή τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του ή ότι ο κατηγορούμενος ταξίδεψε ποτέ στις πιο πάνω χώρες. Κρίνουμε τον Μ.Κ.1 ως μάρτυρα της αλήθειας και αποδεχόμαστε την μαρτυρία του στο σύνολο της. Δεν βοηθά όμως την Κατηγορούσα Αρχή. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής σχολίασε αρνητικά την παράλειψη του κατηγορούμενου να δώσει αληθοφανή λόγο για την παρουσία γενετικού του υλικού στις συσκευασίες των ναρκωτικών. Δεν είναι όμως στους ώμους της υπεράσπισης να αποδείξει την αθωότητα του κατηγορούμενου αλλά είναι επί των ώμων της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του. Επομένως το βάρος που έχει η Κατηγορούσα Αρχή είναι πολύ περισσότερο από αυτό της υπεράσπισης, η οποία έχοντας υπέρ της το τεκμήριο της αθωότητας επιτελεί το έργο της εάν δημιουργήσει εύλογες αμφιβολίες ως προς τα στοιχεία που συνθέτουν την σύνδεση του κατηγορούμενου με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ανατρέξαμε επίσης και στη γραπτή κατάθεση του Ejededawe στην οποία μας παρέπεμψε ο συνήγορος υπεράσπισης (Τεκμήρια 12Α-Β) όπου προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς. Περιοριζόμαστε σε εκείνα τα σημεία που γίνεται αναφορά σε άλλα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στη Κολωνία της Γερμανίας κάποιος από την Αγκόλα και τώρα στη Γερμανία με το όνομα Φρέντι του παρέδωσε στην Κολωνία την βαλίτσα στην οποία, όπως του είπε, είχε αποκρύψει ποσότητα ναρκωτικών. Αργότερα ένας φίλος του Φρέντι, άγνωστος του, τον μετέφερε στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών με το αυτοκίνητο του απ' όπου αναχώρησε για την Κύπρο. Σημειώνουμε ότι ο Ejededawe δεν κάνει καμία αναφορά στον κατηγορούμενο ή έστω σε άτομο Κυπριακής καταγωγής. Η έλλειψη παντελούς μαρτυρίας που να τοποθετεί τον κατηγορούμενο στην Γερμανία ή στις Βρυξέλλες όπου έλαβε χώρα η συσκευασία των ναρκωτικών ή τον ακριβή χρόνο εναπόθεσης του γενετικού υλικού σε συνάρτηση με εκείνη του Δρα Καριόλου που δεν αποκλείει τον έμμεσο τρόπο εναποθέτησης γενετικού υλικού του κατηγορούμενου από τρίτο πρόσωπο έστω και κάτω από τις δυσκολίες που ανάφερε, μας δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τον τρόπο αλλά και τον χρόνο που εναποτέθηκε τούτο στις δύο από τις συσκευασίες των ναρκωτικών προτού αυτά καταλήξουν στη Κύπρο. Δηλαδή αν τοποθετήθηκε άμεσα από τον κατηγορούμενο και μάλιστα κατά το χρόνο της συσκευασίας τους και όχι σε ανύποπτο χρόνο προηγουμένως ή με ένα από τους έμμεσους τρόπους που εισηγήθηκε η υπεράσπιση. Σημειώνουμε ότι σε περίπτωση ακόμα που καταλήγαμε ότι ο κατηγορούμενος άγγιξε τα τεκμήρια, εύλογα γεννάται το ερώτημα κατά πόσο η παρουσία του D.N.A. του κατηγορούμενου από μόνη της στα δύο σακούλια χωρίς μαρτυρία για τον ακριβή χρόνο και τόπο που προέβη σε τέτοια ενέργεια είναι καθοριστική της ενοχής του. Τονίζουμε ότι καμία άλλη μαρτυρία εκτός από το D.N.A. υπάρχει που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Συνοψίζοντας, ελλείψει άλλης περιστατικής μαρτυρίας που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τα υπό κρίση αδικήματα, η εντόπιση γενετικού υλικού του κατηγορούμενου είτε άμεσα, θέση που έχουμε απορρίψει λόγω αμφιβολιών, είτε έμμεσα, σε ορισμένες από τις συσκευασίες των ναρκωτικών, από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα ότι αυτός ήταν και το πρόσωπο το οποίο συσκεύασε τα ναρκωτικά με φυσικό επακόλουθο την απόκτηση της φυσικής κατοχής ή ελέγχου τους και τα εισήγαγε περαιτέρω στη Κύπρο. Αντίθετα, υπάρχει η μαρτυρία μέσω των παραδεκτών γεγονότων ότι ο Ejededawe τα εισήγαγε στην Κύπρο στις 22.10.2008 και η παράνομη εισαγωγή τους ήταν μια από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και παραδέχθηκε ενοχή. Συνεπώς την έλλειψη παντελούς μαρτυρίας δεν μπορεί να αναπληρώσει η περιστατική μαρτυρία για το γενετικό υλικό. Το Δικαστήριο εξέτασε και κατά πόσο τα ναρκωτικά ήταν "υπό τον έλεγχο του κατηγορούμενου" στις 22.10.2008 στη Πάφο, της Επαρχίας Πάφου μέσω του Αεροδρομίου Πάφου ημερομηνία και τόπο που φέρεται με βάση το κατηγορητήριο να διαπράχθηκαν όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, μέσα στην έννοια του άρθρου 2
(3)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Ν.29/77). Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να κατατείνει σε τέτοιο εύρημα. Θα μπορούσε ίσως να εξεταστεί και το ενδεχόμενο καταδίκης του κατηγορούμενου κάτω από το πρίσμα συνέργειας του στα υπό κρίση αδικήματα. Όμως όπως είναι η διατύπωση του κατηγορητηρίου και η γραμμή πάνω στην οποία η Κατηγορούσα Αρχή στήριξε την υπόθεση της δεν υπάρχει περίπτωση στήριξης κατηγορίας πάνω σε αυτή τη βάση. Όχι μόνο γιατί ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο αλλά και γιατί θα ήταν άδικο για τον κατηγορούμενο. Σημειώνουμε ότι τυχόν καταδίκη του κατηγορούμενου στην βάση μόνο της εντόπισης γενετικού υλικού του σε μέρος των συσκευασιών των ναρκωτικών ουσιών είναι ακροσφαλής και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι οι συσκευασίες αυτές δεν είναι τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου για να αναγνωριστούν από τους μάρτυρες, ιδιαίτερα από τον Δρα Καριόλου, ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εμφιλοχώρησης λάθους ή αμφιβολιών. Ούτε επίσης οι φωτογραφίες (Τεκμήριο 9) ρίχνουν περισσότερο φως ελλείψει επεξηγηματικού πίνακα ή άλλης σχετικής μαρτυρίας. Σημειώνουμε ότι η απόδειξη της κάθε κατηγορίας και στοιχείου της βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων όσο εύλογες και να είναι αυτές οι υποθέσεις (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Πέγκερος v. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 143, 153). Από το σύνολο των όσων έχουν αναλυθεί πιο πάνω είναι κατάληξη μας ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Επομένως οι κατηγορίες της παράνομης εισαγωγής και κατοχής των ναρκωτικών ουσιών απορρίπτονται. Μαζί τους συμπαρασύρονται και οι κατηγορίες της κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια οι οποίες επίσης απορρίπτονται. Ενόψει όλων των πιο πάνω ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάττεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο