ΕΛΕΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. EE ELECTRICAL BUILTING SYSTEMS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10416/08, 5/10/2010

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τους κατηγορούμενους σε αυτό το στάδιο. Αντίθετη επί του θέματος ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτούς σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό της δίκης, δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες, που υπάρχουν, στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα υπόθεση , οι κατηγορούμενοι 1 στις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 17 και 19 και ο κατηγορούμενος 2 στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, και 20 αντίστοιχα υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης εταιρείας, κατηγορούνται ότι εξέδωσαν στις ημερομηνίες 30/9/2006, 30/11/2006, 30/12/2006, 30/1/2007, 28/2/2007, 30/3/2007, 30/4/2007, 30/5/2007 και 30/6/2007 προς όφελος της παραπονουμένης επί της UNIVERSAL BANK τις επιταγές με αριθμούς 61949305, 61938099, 61949304, 61938100, 61938098, 62240155, 61949306, 61938096, 61949307 και 61949308 και οι οποίες όταν αυτές παρουσιάσθηκαν για πληρωμή στην πιο πάνω τράπεζα, αυτές δεν τιμήθησαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της και παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτες μετά και από την πάροδο 15 ημερών από την παρουσίαση της στην πιο πάνω τράπεζα. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή την μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η Κατηγορούσα αρχή και που αποτελείται από την ένορκη μαρτυρία της Μ.Κ. 1 Ελένης Αντωνίου και του Μ.Κ. 2 Στέλιου Χριστοφίδη αλλά και από τα κατατιθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήρια. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις του κ. Ανδρέου αναφορικά με το ζήτημα των επιταγών που αφορούν τις κατηγορίες 1 και 2, 13 και 14, και 17 έως 20 και που σχετίζεται με την παρουσίαση ή μη των επίδικων επιταγών στην τράπεζα, αλλά και του ζητήματος της επάρκειας της μαρτυρίας που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή για τις υπόλοιπες επιταγές και κρίνω ότι σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν δύναται να προβεί ευρήματα και συμπεράσματα αποδεικτικής βαρύτητας και αξιολόγησης της εν λόγω μαρτυρίας, αλλά αυτά θα εξεταστούν σε μεταγενέστερο στάδιο. Προβαίνοντας σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας, χωρίς να προβαίνω σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας και χωρίς να προβαίνω σε ευρήματα αξιοπιστίας και αποδεικτικής αξιολόγησης και βαρύτητας της ενώπιον μου μαρτυρίας, κρίνω ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 και τους καλώ σε απολογία. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο