Δημοκρατία ν. Liudmila Lavrova κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2585/10, 5 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:15 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2585/10 Δημοκρατία ν.
- Liudmila Lavrova
- Krzysztof Dygdalowicz Κατηγορουμένων ------------------------ Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα. Ξ. Ξενοφώντος Για την Κατηγορούμενη 1: κα. Α. Σαββίδου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Κυπρίζογλου (κα Α. Σαββίδου ν' ακούσει ποινή) Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν προβεί σε παραδοχή τριών κατηγοριών έκαστος που αφορούν αδικήματα κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 όπως έχει τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα η κατηγορούμενη 1 έχει παραδεχθεί ότι στις 20.2.2010 στην Πάφο, είχε στην κατοχή της 2003 δισκία ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας(1η κατηγορία) και ότι τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (3η κατηγορία). Περαιτέρω έχει παραδεχθεί ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία προμήθευσε τον Μάρτυρα 1 επί του κατηγορητηρίου (μέλος της ΥΚΑΝ Αρχηγείου) με 2000 τέτοια δισκία (2η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 2 έχει παραδεχθεί ότι μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Φεβρουαρίου του 2010 και της 20.2.2010 στη Πάφο, είχε στη κατοχή του 2998 δισκία ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (4η κατηγορία) και ότι τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (6η κατηγορία). Τέλος έχει παραδεχθεί ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία προμήθευσε την κατηγορούμενη 1 με 2003 τέτοια δισκία (5η κατηγορία). Τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Σύμφωνα με πληροφορία που δόθηκε στα Γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου, αλλοδαπή με το όνομα Loupa που διέμενε στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά, Themis Court 1, Διαμέρισμα 4 στη Πάφο, είχε στη κατοχή της ναρκωτικά τα οποία προμήθευε σε διάφορα πρόσωπα που τα παράγγελλαν μέσω του κινητού της τηλεφώνου. Αφού εξασφαλίστηκε ένταλμα έρευνας του εν λόγω διαμερίσματος αυτό τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Στις 20.2.2010 και ώρα 14:30 ο Μάρτυρας 1 επί του κατηγορητηρίου μέλος της ΥΚΑΝ Αρχηγείου, ενεργώντας υπό κάλυψη, επικοινώνησε μαζί της μέσω του κινητού της τηλεφώνου με σκοπό την παραγγελία ναρκωτικών και την επ' αυτοφώρω σύλληψη της. Συγκεκριμένα ο Μάρτυρας 1 ζήτησε από την πιο πάνω γυναίκα 1000 δισκία ecstasy αλλά αυτή του απάντησε ότι θα μπορούσε να τον προμηθεύσει με 2000 δισκία αν επιθυμούσε. Τελικά κατέληξαν σε συμφωνία για 2000 δισκία έναντι του ποσού των €6.000 και ορίστηκε συνάντηση μεταξύ τους για την ίδια μέρα στη Πάφο και ώρα 18:
- Η ώρα 17:15 ο Μάρτυρας 1 τηλεφώνησε στη Loupa και της ζήτησε να συναντηθούν σε συγκεκριμένο τόπο στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά. Ακολούθως ο Μάρτυρας 1 μετέβη στο μέρος που της υπόδειξε και η ώρα 18:05 μια γυναίκα τον πλησίασε και του συστήθηκε ως Loupa. Τον ρώτησε αν είναι ο Αντρέας που είχαν μιλήσει μαζί στο τηλέφωνο και όταν ο Μάρτυρας 1 απάντησε καταφατικά της ζήτησε να μπει στο αυτοκίνητο του. Όπως διαπιστώθηκε μετά, η γυναίκα αυτή ήταν η κατηγορούμενη
- Αφού κάθισε στη θέση του συνοδηγού η κατηγορούμενη 1 του παρουσίασε μια νάιλον σακούλα στην οποία υπήρχαν 4 διαφανείς νάιλον συσκευασίες που περιείχαν δισκία και του ανέφερε ότι σε κάθε συσκευασία υπήρχαν 500 δισκία ecstasy ζητώντας του τα χρήματα που είχαν συμφωνηθεί. Τότε ο Μάρτυρας 1 αποκαλύπτοντας της την ιδιότητα του και επιδεικνύοντας της την αστυνομική του ταυτότητα παρέλαβε από αυτή τη νάιλον σακούλα με τις 4 συσκευασίες. Την πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και αυτή του ανέφερε "please help me". Τότε στο μέρος κατέφθασαν και άλλα μέλη της ΥΚΑΝ. Τα δισκία που βρίσκονταν στις εν λόγω συσκευασίες καταμετρήθηκαν αργότερα από την Αστυνομία και διαπιστώθηκε ότι στο πρώτο σακούλι υπήρχαν 489 κυλινδρικά δισκία, στο δεύτερο 496, στο τρίτο 510 και στο τέταρτο 505 με αποτέλεσμα ο συνολικός αριθμός των κυλινδρικών δισκίων να ανέρχεται σε
- Την ίδια μέρα ο Μάρτυρας 14 επί του κατηγορητηρίου παρέλαβε, με την σύμφωνη γνώμη της κατηγορούμενης 1, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Nokia ως τεκμήριο. Ακολούθως η κατηγορούμενη 1 οδηγήθηκε στην οικία της και εκεί ανέφερε ότι ενεργούσε για λογαριασμό άλλου προσώπου το οποίο την είχε προμηθεύσει με τα δισκία και εξέφρασε περαιτέρω την επιθυμία να συνεργαστεί με την Αστυνομία για εντοπισμό και σύλληψη του. Η κατηγορούμενη 1 επικοινώνησε στη συνέχεια με το πρόσωπο αυτό, και του ζήτησε και άλλα δισκία του ίδιου τύπου και αυτός συμφώνησε. Ακολούθως τέθηκε υπό παρακολούθηση συγκεκριμένο μέρος κοντά στην οικία της κατηγορούμενης
- Η ώρα 19:15 της ίδιας μέρας ένα αυτοκίνητο με οδηγό άτομο το οποίο ταίριαζε με την περιγραφή του προσώπου που είχε δώσει η κατηγορούμενη 1, κατέφθασε στο μέρος και στάθμευσε έξω από την πολυκατοικία που βρισκόταν το διαμέρισμα της κατηγορούμενης
- Ο οδηγός εξήλθε του αυτοκινήτου κρατώντας μια μαύρη νάιλον τσάντα και κινήθηκε προς την κατεύθυνση της οικίας της κατηγορούμενης
- Το πρόσωπο αυτό ανακόπηκε από τον Μάρτυρα 2 επί του κατηγορητηρίου και όπως διαπιστώθηκε ήταν ο κατηγορούμενος
- Ο Μάρτυρας 2 παρέλαβε από τον κατηγορούμενο 2 την νάιλον τσάντα και ανοίγοντας την διαπίστωσε ότι μέσα σε αυτή υπήρχε άλλη νάιλον τσάντα μέσα στην οποία υπήρχαν δύο νάιλον διαφανή σακούλια. Μέσα στο ένα σακούλι υπήρχαν 495 κυλινδρικά δισκία και στο άλλο
- Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 2 ότι απαγορεύεται η κατοχή και χρήση τέτοιων δισκίων, χωρίς να πάρει οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως κάλεσε τον κατηγορούμενο 2 για ανάκριση στα Γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ενώ παρέλαβε ένα κινητό τηλέφωνο που είχε στη κατοχή του. Ακολούθησε έρευνα στο διαμέρισμα της κατηγορούμενης 1, κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος έρευνας, και ανευρέθηκε σε θήκη κασετοφώνου στο μπαλκόνι του διαμερίσματος ένα τεμάχιο χαρτομάντιλου εντός του οποίου υπήρχε ένα νάιλον σακούλι που περιείχε τρία κυλινδρικά δισκία. Ο Μάρτυρας 14 παρέλαβε τα δισκία ως τεκμήρια και αφού πληροφόρησε την κατηγορούμενη 1 για το αδίκημα που διέπραξε αυτή του απάντησε "I know, sorry". Ακολούθως η κατηγορούμενη 1 οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου. Στη θεληματική της κατάθεση ανέφερε ότι ένα περίπου μήνα προηγουμένως ενώ καθάριζε ένα σπίτι στην περιοχή Μούτταλου στην Πάφο, γνωρίστηκε με τον κατηγορούμενο 2, που ασχολείτο με τα πογιατίσματα, ο οποίος την πληροφόρησε ότι είχε στην κατοχή του χάπια ecstasy και της ζήτησε να τον βοηθήσει να τα πουλήσει έναντι αμοιβής 0,50 σεντ για κάθε χάπι που θα πουλούσε. Σε μεταγενέστερο στάδιο της έδωσε τρία χάπια για να τα επιδεικνύει σε μελλοντικούς αγοραστές και αν ήθελαν μάλιστα να τα δοκιμάσουν. Ανέφερε ακόμα στη κατάθεση της ότι ο κατηγορούμενος 2 την προμήθευσε με 2000 τέτοια δισκία για να τα πουλήσει στην τιμή των €6.000 ενώ μέχρι τότε δεν πούλησε δισκία σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος 2 στη γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι τα εν λόγω ναρκωτικά ανήκουν σε κάποιο τρίτο πρόσωπο από την Πολωνία ο οποίος του τα έδωσε για να τα πουλήσει με αντάλλαγμα την διαγραφή χρέους του ύψους €
- Παραδέχθηκε ακόμα ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην κατοχή της κατηγορούμενης 1 της τα είχε δώσει ο ίδιος για να τα πουλήσει. Ο κατηγορούμενος 2 οδήγησε την Αστυνομία στο μέρος όπου γίνονταν οι κατ' ισχυρισμό συναντήσεις του με το εν λόγω πρόσωπο, χωρίς όμως να προκύψει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Στις 21.2.2010 οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης τους για 8 μέρες το οποίο την 1.3.2010 ανανεώθηκε για άλλες 4 μέρες. Από τις 20.2.2010, ημερομηνία σύλληψης τους, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμένουν μέχρι σήμερα υπό κράτηση. Οι επιστημονικές εξετάσεις κατέδειξαν σύνδεση, μέσω γενετικού υλικού, των δύο κατηγορουμένων με τη σακούλα που έδωσε η κατηγορούμενη 1 στον Μάρτυρα 1 μέσα στην οποία βρέθηκαν τα ναρκωτικά. Στη σακούλα που κρατούσε ο κατηγορούμενος 2 επίσης εντοπίστηκε γενετικό υλικό και δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου
- Σύμφωνα με την εργαστηριακή έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, η ουσία στα δισκία είναι 1-(3-χλωροφαινύλ) πιπεραζίνη (mCPP) και περιλαμβάνεται στο Πρώτο Πίνακα, Μέρος ΙΙ (Φάρμακα Τάξης Β') του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 όπως έχει τροποποιηθεί (βλ. επίσης Κ.Δ.Π. 149/2009 - Διάταγμα δυνάμει του άρθρου 3). Τα 2000 δισκία που παρέδωσε η κατηγορούμενη 1 στο Μάρτυρα 1 είναι βάρους 559,0222 γραμμαρίων ενώ τα τρία δισκία που βρέθηκαν στην οικία της είναι βάρους 0,7496 γραμμαρίων δηλαδή η συνολική ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή της κατηγορούμενης 1 ανέρχεται σε 559,7718 γραμμάρια. Τα 995 δισκία τα οποία παρέλαβε ο Μάρτυρας 2 από τον κατηγορούμενο 2 είναι βάρους 282,6287 γραμμαρίων ενώ το συνολικό βάρος όλων των δισκίων (2998 δισκία) ανέρχεται σε 842,4005 γραμμάρια. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορουμένης 1 στην αγόρευση της για σκοπούς μετριασμού της ποινής υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που αφορά την πελάτισσα της. Σύμφωνα με την έκθεση, η κατηγορούμενη 1 κατάγεται από τη Ρωσία και είναι ηλικίας 56 ετών. Είναι διαζευγμένη εδώ και 30 χρόνια και μητέρα ενός γιού ηλικίας σήμερα 36 ετών. Δεν έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με το παιδί της ενώ οι γονείς της απεβίωσαν πριν από πολλά χρόνια μετά από ασθένεια όπως και ο αδελφός της πριν από δύο χρόνια. Ήλθε στη Κύπρο πριν 6 χρόνια και εγκαταστάθηκε στη Πάφο. Απασχολήθηκε περιστασιακά σε διάφορες εργασίες, όπως εργάτρια στον τομέα της γεωργοκτηνοτροφίας και ως καθαρίστρια. Δεν είναι κάτοχος κινητής ή ακίνητης περιουσίας και ούτε έχει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις. Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας όπως αρτηριακή πίεση και προβλήματα που αφορούν στην σπονδυλική της στήλη. Είναι ουσιαστικά άτομο χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον. Η συνήγορος της τόνισε στο Δικαστήριο τον δευτερεύοντα ρόλο της κατηγορούμενης 1 στην όλη υπόθεση και ότι αυτή ενήργησε κάτω από την πίεση της οικονομικής δυσπραγίας στην οποία είχε περιπέσει. Πρόταξε ότι η πελάτισσα της δεν είναι άτομο με εγκληματικό παρελθόν, γεγονός που καταδεικνύεται από τον ερασιτεχνικό τρόπο με τον οποίο ενήργησε. Η συνήγορος τόνισε επίσης την συνεργασία της κατηγορούμενης 1 με τις Αστυνομικές Αρχές, γεγονός που οδήγησε στον εντοπισμό και σύλληψη του κατηγορούμενου 2 και τέλος στο λευκό ποινικό μητρώο της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2 στη δική του αγόρευση υιοθέτησε επίσης την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας για τον πελάτη του. Ο κατηγορούμενος 2 κατάγεται από την Πολωνία και είναι ηλικίας 39 ετών. Είναι μοναχοπαίδι και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν πριν από 10 χρόνια και έκτοτε δεν έχει επικοινωνία με τον πατέρα του. Η μητέρα του είναι ηλικίας 55 ετών και διαμένει στην Πολωνία όπου εργάζεται ως καθαρίστρια. Ο κατηγορούμενος 2 μετά τη φοίτηση του σε σχολείο της χώρας του και την εκτέλεση της στρατιωτικής του θητείας απασχολήθηκε ως μηχανικός αυτοκινήτων. Τέλεσε γάμο με συμπατριώτισσα του με την οποία απέκτησε ένα γιό ηλικίας σήμερα 18 ετών. Χώρισαν πριν από 15 χρόνια, όμως ο κατηγορούμενος 2 συνέχισε να ενδιαφέρεται για το παιδί του τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο ενώ μέρος από τα εισοδήματα του τα απέστελλε σε αυτό. Βρίσκεται στη Κύπρο από το 2006 και τα τελευταία χρόνια απασχολείται σε μόνιμο εργοδότη ως ελαιοχρωματιστής. Πριν από τη σύλληψη του συζούσε με γυναίκα της ίδιας με αυτόν καταγωγής με την οποία απέκτησε ένα παιδί ηλικίας σήμερα 6 μηνών. Η συμβία του δεν εργάζεται και τον επισκέπτεται μαζί με το παιδί τους στο χώρο κράτησης του σε τακτική βάση. Ο συνήγορος τόνισε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο πελάτης του παρανόμησε. Ότι δηλαδή δεν θα αποκόμιζε οποιοδήποτε χρηματικό όφελος αλλά θα απαλλασσόταν από χρέος €700.00 ποσό που του είχε δανείσει το τρίτο εμπλεκόμενο πρόσωπο για να αντιμετωπίσει τις οικονομικές του ανάγκες. Γι' αυτό το λόγο εισηγήθηκε ότι δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως έμπορος ναρκωτικών ή ως ο ιθύνων νους αλλά το εκτελεστικό όργανο του τρίτου προσώπου. Τόνισε τέλος το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 1 και την παραδοχή και συνεργασία του με την Αστυνομία. Καταλήγοντας εισηγήθηκε ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 δικαιολογούν, χωρίς να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα των κατηγοριών, επιεικέστερη μεταχείριση του από εκείνη της νομολογίας καλώντας το Δικαστήριο όπως εξαντλήσει κάθε δυνατή επιείκεια. Η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' (κατηγορίες 1 και 4) τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 8 χρόνια. Τα αδικήματα των λοιπών κατηγοριών τιμωρούνται με μέγιστη ποινή την δια βίου φυλάκιση. Στην υπόθεση Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, λέχθηκε ότι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Αναμφίβολα κεντρικά στοιχεία της υπόθεσης είναι η κατοχή των ναρκωτικών, το είδος και η ποσότητα τους, η κατοχή τους με σκοπό την προμήθεια και η προμήθεια τους, όπου και θα επικεντρωθούμε. Υπάρχει πλούσια νομολογία όσον αφορά τον τρόπο που θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια μας οι παραβάτες του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου και τις αρμόζουσες ποινές. Στην Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442, 453-454 αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: "Έχει επανειλημμένα τονιστεί η ανάγκη για την επιβολή αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή. Η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών υπαγορεύεται από την ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται παρόμοια αδικήματα. Η εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών, με σκοπό την εμπορία τους, αποτελεί αδίκημα το οποίο στρέφεται κατά του κοινωνικού συνόλου. Πλήττει τον κοινωνικό ιστό. Απειλεί τα θεμέλια της κοινωνίας μας. Αποτελεί θανάσιμη απειλή για τη νεολαία μας. Είναι γι' αυτό το λόγο που η νομολογία μας έχει διατυπώσει την αρχή ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου είναι περιθωριακής σημασίας". Στην Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437, 443-444 σημειώνεται πως: "Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών. (Βλ. Kablawi & Others v. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 210, Abdullah v. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 323, Esper v. Δημοκρατίας
(1972)2 CLR 73 και Moussa v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο". Τονίζεται στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478, 484 η αναγκαιότητα τα Δικαστήρια να επιβάλλουν αυστηρές ποινές ώστε να δίδεται το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους μεταφορείς ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια, ότι ανάλογη θα είναι και η αντιμετώπιση τους. Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 A.A.Δ. 476 ο εφεσείων προέβηκε σε παραδοχή κατηγορίας κατοχής σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτο πρόσωπο. Ο εφεσείων ήταν αλλοδαπός ηλικίας 26 ετών και διαδραμάτισε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών. Συνεργάστηκε με την Αστυνομία και δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες. Η οκταετής φυλάκιση που του επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην Ηροδότου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 175 ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στις κατηγορίες της κατοχής και προμήθειας 2280 χαπιών τύπου ecstasy (ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α') και κατοχής και προμήθειας σε άλλο πρόσωπο 490,04 γραμμαρίων ξηρής κάνναβης. Οι ποινές που αφορούσαν την κατοχή και προμήθεια κάνναβης (ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β') δηλαδή 5 και 9 χρόνια αντίστοιχα επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας 29 ετών κατά το χρόνο επιβολής της ποινής, νυμφευμένος και πατέρας παιδιού ηλικίας 13 μηνών την φροντίδα του οποίου μοιραζόταν με τη γυναίκα του και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Συνεργάστηκε με άλλα πρόσωπα για την προώθηση των εγκληματικών του σχεδίων. Ο βαθμός συμμετοχής του εφεσείοντα και η έκταση στην προετοιμασία και τον σχεδιασμό της παράνομης ενέργειας κρίθηκε ότι δικαιολογούσε την διαφοροποίηση στις ποινές που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, ο οποίος διαδραμάτισε τον ουσιαστικότερο ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων, από τις ποινές των συγκατηγορουμένων του. Τονίστηκε ότι είναι δύσκολο να εντοπιστούν ερείσματα του μετριασμού της ποινής για εμπόρους ναρκωτικών, οι οποίοι θα πρέπει να τιμωρούνται με την επιβολή αυστηρών ποινών. Στην Σταυρινού v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 706 ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό και την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο δηλαδή 1180,6 γραμμαρίων κάνναβης (κατηγορίες 5 και 6) και 484 γραμμαρίων κάνναβης από τα οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορίες 7 και 8). Ο εφεσείων καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο σε διάφορες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, οι ψηλότερες των οποίων ήταν οι ποινές των 10 και 8 ετών στην 6η και 8η κατηγορία αντίστοιχα. Η έφεση κατά της καταδίκης απορρίφθηκε ενώ η έφεση κατά την ποινής δεν προωθήθηκε. Οι συνήγοροι υπεράσπισης τόνισαν ιδιαίτερα τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων ως ελαφρυντικά. Υπάρχει αρκετή νομολογία όσον αφορά τη σημασία που τους αποδίδεται σε υποθέσεις που αφορούν σε ναρκωτικά. Αναφέρεται στην Παναγιώτου (πιο πάνω) σελ. 482 που αφορούσε εισαγωγή μεγάλης ποσότητας κάνναβης πως οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου δεν παραβλέπονται, αλλά αυτές έχουν σαφώς μειωμένη σημασία εξαιτίας του στοιχείου της αποτροπής που θα πρέπει να διέπει την ποινή. Γίνεται αναφορά στην Ρεσλάν v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127 όπου τονίστηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις στις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών ".διαδραματίζουν ασήμαντο μέχρι μηδενικό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής.". Μνημονεύεται ακόμα η Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2Α.Α.Δ. 211, 223-224 όπου σημειώνεται πως παρά την αυστηρότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται οι υποθέσεις ναρκωτικών και παρά τη διαχρονική νομολογιακή αναφορά ότι οι προσωπικές συνθήκες σε αυτού του είδους τις υποθέσεις έχουν μειωμένη αξία, δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι στην ουσία δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη, εξουδετερώνοντας έτσι την ενασχόληση του Δικαστηρίου με την διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Στην Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, 391 αναφέρεται με παραπομπή στην Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, ότι οι προσωπικές περιστάσεις, ενώ λαμβάνονται υπόψη σε κάποιο βαθμό και γίνεται προσπάθεια εξατομίκευσης της ποινής, εντούτοις δεν αφήνονται να εξουδετερώσουν ή αποδυναμώσουν την μέριμνα της προστασίας της κοινωνίας και να επιδράσουν κατά τρόπο, που στην ουσία να εξασθενίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου και την προσπάθεια για καταστολή της διάδοσης του θανάτου, ο οποίος αργά αλλά σταθερά καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό. Στα πλαίσια που η νομολογία επιτρέπει και προστάζει λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων όπως εμφαίνονται στις εκθέσεις Κοινωνικής Έρευνας (Τεκμήρια 1 και 2) και αναπτύχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνήγορους τους. Ιδιαίτερα σημειώνουμε για την κατηγορούμενη 1 ότι είναι άτομο χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον και αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Για τον κατηγορούμενο 2 ότι είναι ο προστάτης ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας μόλις 6 μηνών, άλλου 18 ετών και της συμβίας του που δεν εργάζεται. Δεν μας διαφεύγει ότι μια ενδεχόμενη ποινή άμεσης φυλάκισης θα έχει δυσμενείς συνέπειες στην οικογένεια του κατηγορούμενου 2. Δεν συνιστά όμως ουσιαστικό μετριαστικό παράγοντα. Όπως αναφέρεται στην Khalifeh v. The Republic
(1987)2Α.Α.Δ. 182: "Ανεξάρτητα από το πόσο θα υποφέρουν τα παιδιά του εφεσείοντα σαν αποτέλεσμα της ποινής που του έχει επιβληθεί, παιδιά και ενήλικες σε όλο τον κόσμο θα υποφέρουν πολύ περισσότερα αν πρόσωπα όπως τον εφεσείοντα δεν αποτρέπονται με αυστηρές ποινές από του να εμπλέκονται στη διάπραξη στυγερών εγκλημάτων όπως είναι η εμπορία και μεταφορά ναρκωτικών (βλ. επίσης Chanine v. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 183)". Στην παρούσα περίπτωση η ποινή που θα επιβληθεί θα πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα. Οι συνήγοροι υπεράσπισης τόνισαν επίσης τη σημασία της παραδοχής των κατηγορουμένων και την συνεργασία τους με την Αστυνομία, ως ελαφρυντικά. Αναφέρεται στην Inloo v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 441, 444 πως η παραδοχή έχει μικρή σημασία όταν ο κατηγορούμενος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω. Ακόμα πως (σελ. 445): "Η σημασία της παραδοχής και της μεταμέλειας, η οποία είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία ή απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος". Περαιτέρω η ενώπιον του Δικαστηρίου παραδοχή αποτελεί νομολογιακά στοιχείο που οδηγεί στην επιεικέστερη μεταχείριση ενός κατηγορούμενου ακόμα και σε υποθέσεις ναρκωτικών. (βλ. Χρίστου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448, 453 και Κώστας Βενιζέλου v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 63/2007 ημερομηνίας 11.2.2009, σελ. 21). Για όσο μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικό λαμβάνουμε υπόψη και αποδίδουμε την ανάλογη βαρύτητα στην παραδοχή της κατηγορούμενης 1 στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο. Σημειώνουνε ότι η κατηγορούμενη 1 συνελήφθηκε επ' αυτοφώρω και συνδέθηκε επιστημονικά με βασικά τεκμήρια της υπόθεσης. Δεν παραγνωρίζουμε όμως την συνεργασία της με την Αστυνομία που είχε σαν αποτέλεσμα τον εντοπισμό και σύλληψη του κατηγορούμενου
- Η κατηγορούμενη 1 έδωσε πλήρεις πληροφορίες για τη γνωριμία της με τον κατηγορούμενο 2 και τις επαφές που είχε μαζί του. Οι πληροφορίες λοιπόν που έδωσε η κατηγορούμενη 1 ήταν ουσιώδεις και η απόφαση της να αποκαλύψει όλα τα σχετικά στοιχεία της υπόθεσης πρέπει να ληφθεί ως σοβαρός παράγοντας μετριαστικός της ποινής. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ενήργησε η κατηγορούμενη
- Δεν ήταν ο εγκέφαλος του εγκλήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποβαθμίζουμε το ρόλο που διαδραμάτισε στην όλη υπόθεση. Σημειώνουμε τέλος ότι η κατηγορούμενη 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Κατά παρόμοιο τρόπο λαμβάνουμε υπόψη, στο βαθμό που αρμόζει, την παραδοχή του κατηγορούμενου 2 ο οποίος επίσης συνελήφθη επ' αυτοφώρω και συνδέθη επιστημονικά με τεκμήρια της υπόθεσης. Σημειώνουμε ως ελαφρυντικό την συνεργασία του με την Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος 2 έδωσε όσες πληροφορίες γνώριζε στην Αστυνομία για το πρόσωπο το οποίο τον προμήθευσε με τα ναρκωτικά και τον ώθησε στη διάπραξη των αδικημάτων. Οι πληροφορίες που έδωσε ο κατηγορούμενος 2, έστω και αν δεν έφεραν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, λαμβάνονται ως παράγοντας μετριαστικός της ποινής. Ούτε επίσης ο κατηγορούμενος 2 φαίνεται να ήταν ο εγκέφαλος με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μας. Όμως ο ρόλος που διαδραμάτισε στην όλη υπόθεση ήταν σαφώς μεγαλύτερος από αυτόν της κατηγορούμενης 1 την οποία προμήθευσε με 2003 δισκία και την ενέπλεξε στην διάπραξη των αδικημάτων που αυτή αντιμετωπίζει. Ακόμα ο κατηγορούμενος 2 κατείχε σημαντικά μεγαλύτερη ποσότητα ναρκωτικών από την κατηγορούμενη 1 δηλαδή κατείχε 995 δισκία - 282,6287 γραμμάρια περισσότερα. Επομένως η ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 θα πρέπει να διαφοροποιηθεί από αυτή που θα επιβληθεί στην κατηγορούμενη
- Λαμβάνουμε επίσης υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής το λευκό του ποινικό μητρώο. Ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι η πολύ μεγάλη συχνότητα που διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το ζήτημα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που τίθενται ενώπιον μας για εκδίκαση. Θα πρέπει να πούμε ότι η συχνότητα αυτή έχει πάρει πλέον όχι μόνο ανησυχητικές αλλά και τρομακτικές διαστάσεις. Με βάση όλα τα πιο πάνω και αφού εξατομικεύσαμε όσο ήταν δυνατό την ποινή λαμβάνοντας υπόψη ό,τι λέχθηκε από τους συνηγόρους υπεράσπισης ως ελαφρυντικό, καταλήξαμε πως οι αρμόζουσες ποινές για τους κατηγορούμενους 1 και 2 είναι οι εξής: Επιβάλλεται στη κατηγορούμενη 1: Στην 1η κατηγορία, 4 χρόνια φυλάκιση. Στην 2η κατηγορία, 6 χρόνια φυλάκιση. Στην 3η κατηγορία, 6 χρόνια φυλάκιση. Επιβάλλεται στον κατηγορούμενο 2: Στην 4η κατηγορία, 5 χρόνια φυλάκιση. Στην 5η κατηγορία, 7 χρόνια φυλάκιση και Στην 6η κατηγορία, 7 χρόνια φυλάκιση. Οι ποινές φυλάκισης και για τους δύο κατηγορουμένους να συντρέχουν και η έκτιση τους να άρχεται από τις 20.2.2010 όταν οι κατηγορούμενοι συνελήφθηκαν και τέθηκαν υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. (Υπ.) .............................................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............................................. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............................................. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο