Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κώστας Κόκκινος κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10586/07, 8.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B52 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10586/07 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- Κώστας Κόκκινος
- ANTONY CARTER Ημερομηνία: 8.10.
- Για κατηγορούσα αρχή: κ. Συμεού. Για κατηγορούμενο 1: κ. Π. Φιλίππου. Κατηγορούμενος 1 παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε αρχικά συνολικά 5 κατηγορίες. Οι κατηγορίες 3 και 5 αποσύρθηκαν πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και ο κατηγορούμενος 1 αθωώθηκε και απαλλάχθηκε σε αυτές ενώ η κατηγορία 4 απορρίφθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του θέματος απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Έτσι τώρα ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει μόνο κατηγορίες επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 1) και κοινής επίθεσης, κατά παράβαση του άρθρου 242 του ίδιου Νόμου (κατηγορία 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων ο κατηγορούμενος 1 με τον κατηγορούμενο 2 στις 28.12.06 στην Κάτω Πάφο επιτέθηκαν εναντίον του Anton Petru από τη Ρουμανία και του προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορία 1) και επιτέθηκαν εναντίον του Christo Victor Christian επίσης από τη Ρουμανία (κατηγορία 2). Στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος αντιμετώπιζε από κοινού με τον κατηγορούμενο 1 τις κατηγορίες 1-4 η υπόθεση αποσύρθηκε λόγω μη επίδοσης. Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο τρεις μάρτυρες. Δηλώθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών (τεκμηρίων 5-7) καθώς και ότι η κατάθεση του κατηγορούμενου 1 (τεκμήριο 8) λήφθηκε από τον Αστ. 3281 Χ. Ιωάννου του ΤΑΕ Πάφου. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου 1 στις κατηγορίες 1 και 2 και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός έδωσε ένορκη μαρτυρία και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων και του κατηγορούμενου 1 βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Δεν θα παραθέσω στο σημείο αυτό περίληψη της μαρτυρίας, αλλά θα το κάνω εκεί όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Αστ. 2543 Τρύφωνας Τρύφωνος ειδικός φωτογράφος ο οποίος στις 28.12.06 μεταξύ των ωρών 10:30-10:50 στο κατάστημα του Μ.Κ.2 παρέλαβε δύο δειγματοληψίες που ομοίαζαν με αίμα (από το πάτωμα) ενώ έλαβε και 6 φωτογραφίες του χώρου τις οποίες φωτογραφίες κατέθεσε ως τεκμήριο
- Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε και συνεπώς γίνεται δεκτή. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Victor Christian Roebu, ένας εκ των δύο παραπονουμένων και ιδιοκτήτης του υποστατικού όπου κατ' ισχυρισμό διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα. Η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα ήταν η ακόλουθη: Στις 28.12.06 και ώρα 0630 ενώ προσπαθούσε να κλείσει το μαγαζί μου, δηλ. το Take Away «Three Star» το οποίο βρίσκεται στην Κάτω Πάφο, είδε τρία πρόσωπα να μπαίνουν μέσα. Εκείνη τη στιγμή στο μαγαζί βρισκόταν μόνο αυτός και ένας πελάτης του Ρουμάνος ονόματι Πέτρος. Τα δύο από τα τρία πρόσωπα που εισήλθαν στο μαγαζί του και γνώριζε ήταν ο κατηγορούμενος 1 και κάποιος Tony, οι οποίοι δουλεύουν στο μπαρ «Blue Brothers». Το τρίτο πρόσωπο δεν το γνώριζε. Αφού αυτοί κάθισαν στο τραπέζι ο Tony παράγγειλε δυο μπύρες, δύο votka και την ίδια στιγμή ο άγνωστος του παράγγειλε ένα chicken fillet. Μετά από 5 λεπτά ο μάρτυρας τους πήρε την παραγγελία και 15 λεπτά αργότερα του ζήτησαν να τους πάρει τον λογαριασμό. Αυτός τους είπε ότι ήταν όλα μαζί Λ.Κ.11.
- Το άγνωστο του πρόσωπο του έδωσε ένα δεκάλιρο και του είπε ότι τον πλήρωνε ξεχωριστά μόνο για το chicken fillet που παράγγειλε. Αυτό στοίχιζε Λ.Κ.4 και έτσι ο μάρτυρας του έδωσε ρέστα Λ.Κ.
- Ζήτησε από τους άλλους να του δώσουν το υπόλοιπο δηλ. τις Λ.Κ.7.50 και έπειτα αφού συζητήσαν για λίγο άρχισαν να τον βρίζουν. Του είπαν ότι τον πλήρωσε το τρίτο πρόσωπο και εκείνος τους εξήγησε ότι πλήρωσε μόνο τα δικά του. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 και ο Tony του ζήτησαν να τους δώσει τα ρέστα. Αυτοί οι δύο κόντεψαν προς την ταμειακή μηχανή αλλά ο μάρτυρας για λόγους ασφαλείας βγήκε έξω από τον χώρο του ταμείου για να μιλήσουν. Ενώ μιλούσε με το Tony κάποιος από τους άλλους τον οποίο δεν είδε και δεν μπορεί να πει ποιος ήταν τον κτύπησε από πίσω, δεν ξέρει πως και έπεσε λιπόθυμος στο έδαφος. Εν τω μεταξύ πριν τον κτυπήσουν είπε στον Πέτρο να προσέχει το μαγαζί και συγκεκριμένα το ταμείο για να μην τον κλέψουν. Αφού του ζήτησε ο μάρτυρας ο Πέτρος πήγε προς τη ταμειακή μηχανή και την αγκάλιασε με το σώμα και τα χέρια του. Μετά από πάροδο 10 λεπτών που χτυπήθηκε ο μάρτυρας έφερε τις αισθήσεις του και αφού σηκώθηκε και πήγε προς την ταμειακή μηχανή είδε τον Πέτρο ξαπλωμένο στο έδαφος να φωνάζει βοήθεια και να είναι γεμάτος με αίματα στο κεφάλι. Εν τω μεταξύ ο κατηγορούμενος 1, ο Tony και το άγνωστο πρόσωπο είχαν φύγει από το μαγαζί πριν ο μάρτυρας ξαναβρεί τις αισθήσεις του. Αφού ρώτησε τον Πέτρο τι έγινε εκείνος του είπε ότι ένας από τους τρεις τον κτύπησε με μια μπουκάλα μπύρας στο κεφάλι και αμέσως έπεσε κάτω. Ο μάρτυρας δεν ξέρει τι έγινε όσον αφορά τον Πέτρο, ούτε είδε ποιος τον χτύπησε. Αμέσως ο μάρτυρας τηλεφώνησε στην Αστυνομία και μετά από λίγο ήρθε ένα ασθενοφόρο και πήρε τον Πέτρο στο Νοσοκομείο. Εκεί μετέβηκε και ο μάρτυρας με το αυτοκίνητο του. Στη συμπληρωματική κατάθεση του τεκμήριο 4 ημερ. 17.1.07 την οποία επίσης υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι στο Νοσοκομείο πήγε το απόγευμα της 28.12.06 επειδή μετά που έγινε ο καβγάς πήγε στην Αστυνομία και αργότερα πήγε μαζί με τους Αστυνομικούς και φωτογράφο στο εστιατόριο του και έβγαλαν φωτογραφίες. Μετά που πήγε στο Νοσοκομείο παρέμεινε για νοσηλεία μέχρι το Σάββατο 30.12.06 το μεσημέρι. Οι γιατροί του είπαν ότι έπαθε κρανιοεγκεφαλική κάκωση και ράγισμα στα πλευρά του. Ο ΜΚ2 γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του έγιναν, η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν από συνοχή, δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και οι θέσεις του δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση του. Το μόνο σημείο από τη μαρτυρία του που δεν γίνεται δεκτό είναι ότι παρέμεινε για νοσηλεία μέχρι το Σάββατο 30.12.06 και ότι οι γιατροί του είπαν ότι έπαθε κρανιοεγκεφαλική κάκωση και ράγισμα στα πλευρά του. Αυτό γιατί το ιατρικό πιστοποιητικό που τον αφορά τεκμήριο 6 το περιεχόμενο του οποίου έγινε παραδεκτό γεγονός δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στην Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ.
- Ως ΜΚ3 κατέθεσε ο άλλος εκ των παραπονουμένων Anton Petru. Η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα ως φαίνεται από την κατάθεση του ημερ. 29.12.06 (τεκμήριο 9Α) την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ήταν η ακόλουθη: Στις 27.12.06 η ώρα 20:30 με 20:45 περίπου περπατούσε στον πεζόδρομο όπου είναι όλα τα μπαρ στην Κάτω Πάφο και άκουσε να παίζει Ρουμάνικη μουσική σε ένα εστιατόριο και μπήκε μέσα. Έκατσε σε ένα τραπέζι και ήρθε κοντά του ένας άνδρας, ο οποίος του συστήθηκε ως Χρίστος από την Ρουμανία και του είπε ότι είναι ο ιδιοκτήτης. Κάθισε εκεί έφαγε και ήπιε ένα ποτήρι χυμό. Μετά παρακολούθησε τηλεόραση και μιλούσε με τον Χρίστο. Μετά από μια με ενάμισι ώρα περίπου ήρθαν στο εστιατόριο τρεις άνδρες τους οποίους δεν γνώριζε, έκατσαν στο μπαρ και ο ένας παράγγειλε φαγητό ενώ οι άλλοι δύο έπιναν ποτό. Αυτοί ήταν ηλικίας μεταξύ 30 με 35 χρονών και από την ομιλία τους κατάλαβε ότι οι δύο είναι Κύπριοι ενώ ο άλλος Άγγλος. Ο πρώτος Κύπριος και ο Άγγλος είχαν ύψος περίπου ένα 1.73 μ και ο Κύπριος φορούσε ένα μαύρο σακάκι. Ο δεύτερος Κύπριος είχε ύψος περίπου 1.80 μ. Ο Άγγλος είχε ξανθά κοντά μαλλιά και πράσινα μάτια. Οι δύο Κύπριοι είχαν σκούρα κοντά μαλλιά και ήταν μελαχρινοί. Οι τρεις αυτοί άνδρες παρέμειναν εκεί μέχρι η ώρα 03:00 με 04:00 χωρίς να μπορεί πει ακριβώς και έπιναν ποτά. Σε κάποια στιγμή είδε ότι ο Χρίστος τους πήρε τον λογαριασμό και εκείνοι έλεγχαν τις τσέπες τους και μιλούσαν μεταξύ τους. Μετά άρχισαν να συζητούν με τον Χρίστο και σιγά σιγά μιλούσαν δυνατότερα και άρχισαν να κάμνουν θόρυβο και θυμάμαι ότι κάποιος από τους τρεις, χωρίς να θυμάται ποιός, έβρισε τον Χρίστο. Πριν αρχίσει η φασαρία ο μάρτυρας είδε τον ένα Κύπριο, χωρίς να θυμάται ποιον, να δίνει χρήματα στον Χρίστο. Τότε ο Χρίστος είπε στο μάρτυρα να περιμένει στο ταμείο για να το προσέχει και όταν αυτός πήγε στο ταμείο ο Χρίστος βγήκε έξω από το εστιατόριο για να τηλεφωνήσει στην Αστυνομία. Ο μάρτυρας αγκάλιασε το ταμείο με τα δύο του χέρια και μόλις ο Χρίστος βγήκε έξω ο Άγγλος μαζί με τον ψηλό Κύπριο μπήκαν μέσα στο μπαρ και τραβούσαν τα χέρια του μάρτυρα και το ταμείο για να του το πάρουν και να το αφήσει αλλά αυτός δεν το άφηνε και τότε άρχισαν και οι δύο να τον κλωτσούν και να του δίνουν μπουνιές στα πλευρά και στην πλάτη του. Του έδωσαν περίπου δυο κλωτσιές και τρεις με πέντε μπουνιές και τότε τράβηξαν την μπλούζα και το σακάκι που φορούσε πάνω από το κεφάλι του σκεπάζοντας το πρόσωπο του και μετά του τα έβγαλαν. Ενώ το πρόσωπο του ήταν σκεπασμένο με τα ρούχα του ένιωσε ένα δυνατό κτύπημα στο πάνω μέρος της κεφαλής του άρχισε να φωνάζω «Βοήθεια» και είδε αίματα να τρέχουν από την μύτη του. Τότε έχασε τις αισθήσεις του και λιποθύμησε. Δεν θυμάται οτιδήποτε άλλο μέχρι που ξύπνησε στις πρώτες βοήθειες του Νοσοκομείου. Δεν γνωρίζει ποιος τον κτύπησε στο κεφάλι και με ποιόν τρόπο επειδή το πρόσωπο του ήταν σκεπασμένο. Δεν είδε κανένα να κτυπά τον Χρίστο με οποιοδήποτε τρόπο, ούτε τον Χρίστο να κτυπά οποιονδήποτε. Πριν πάει στο εν λόγω εστιατόριο ήπιε δύο ποτήρια άσπρο κρασί και μετά δεν ήπιε άλλο αλκοόλ. Οι δύο Κύπριοι και ο Άγγλος την ώρα που τον κτύπησαν φαίνονταν μεθυσμένοι και οι τρεις αφού μιλούσαν και περπατούσαν παράξενα. Δεν είδε τον κοντό Κύπριο να τον κτυπά αλλά δε μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τον κτύπησε αυτός την ώρα που δεν έβλεπε. Ο ίδιος δεν χτύπησε κανένα. Ο μάρτυρας αυτός πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις σε σχέση με το πιο σημαντικό από τα επίδικα θέματα που ήταν κατά πόσο ο κατηγορούμενος 1 ήταν ένας εξ αυτών που τον χτύπησαν. Ήταν δε εμφανής αλλά μη πειστική η προσπάθεια του να πείσει ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν ένας εξ αυτών. Συγκεκριμένα: Στην κυρίως εξέταση του, όπου ως λέχθηκε υιοθέτησε την κατάθεση του, πρόσθεσε ότι τα δύο πρόσωπα που τον χτυπούσαν με μπουνιές και κλοτσιές ήταν ο κατηγορούμενος 1 και ο Άγγλος. Δεν μπορούσε όμως να πει ποιος τον χτύπησε στο κεφάλι γιατί το πρόσωπό του ήταν σκεπασμένο. Στην αντεξέταση του όταν του ζητήθηκε να περιγράψει τι έγινε είπε μεταξύ άλλων ότι μετά που τον παρακάλεσε ο ΜΚ2 να πάει στο ταμείο να προσέχει πήγαν κοντά του δύο ατόμα και του τραβούσαν το σάκο που φορούσε πάνω στο κεφάλι και μετά απο όλα αυτά λιποθύμησε. Πριν λιποθυμήσει είδε ότι έτρεχε αίμα από τη μύτη του και μετά δεν ξέρει τι συνέβη. Ξύπνησε στο Νοσοκομείο. Σε ερώτηση αν αυτή είναι όλη η ιστορία απάντησε καταφατικά και ανέφερε ότι αυτά τα λέει και στην κατάθεση του. Η εκδοχή του όμως αυτή είναι αρκετά διαφορετική από το πως περιέγραψε τα γεγονότα στην κατάθεση του όπου ανέφερε ότι πρώτα του τραβούσαν τα χέρια του και το ταμείο και μετά άρχισαν και οι δύο να τον κλωτσούν και να του δίνουν μπουνιές στα πλευρά και στην πλάτη του και στη συνέχεια τράβηξαν την μπλούζα και το σακάκι που φορούσε πάνω από το κεφάλι του σκεπάζοντας το πρόσωπο του οπόταν ένιωσε ένα δυνατό κτύπημα στο πάνω μέρος της κεφαλής του άρχισε να φωνάζει «Βοήθεια», είδε αίματα να τρέχουν από την μύτη του και τότε μόνο έχασε τις αισθήσεις του. Περαιτέρω ενώ στο Δικαστήριο αναγνώρισε στην κυρίως εξέταση του τον κατηγορουμένο 1 ως ένα από τα πρόσωπα που τον χτύπησαν στην αντεξέταση του όταν ρωτήθηκε κατά πόσο αυτός ήταν ο κόντος ή ο ψηλός Κύπριος απάντησε ότι δεν μπορεί να πει με ακρίβεια. Όταν του υποβλήθηκε αργότερα η ίδια ερώτηση όμως απάντησε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν ο κοντός. Όταν του υποδείχθηκε ότι στην κατάθεσή του λέει ότι τον τραβούσαν ο Εγγλέζος και ο ψηλός Κύπριος απάντησε ότι μετά από τόσο καιρό δεν ξέρει τι να πει. Όταν στη συνέχεια του υποδείχθηκε ότι είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν αυτός που τον χτύπησε και ρωτήθηκε να πει κατά πόσο αυτός ήταν ο ψηλός απάντησε ότι ήταν ο Εγγλέζος, ο ψηλός και αυτός. Στη συνέχεια όμως σε υποβολή ότι ο λόγος που δεν θυμάται αν ο κατηγορούμενος 1 είναι ο κοντός ή ο ψηλός είναι για να τον ενοχοποιήσει είπε ότι είναι αυτός που του έκανε κακό. Είναι λοιπόν εμφανές από τα πιο πάνω ότι η όλη εκδοχή του μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν ένας εξ αυτών που τον χτύπησαν ήταν αντιφατική και στην καλύτερη περίπτωση καταδεικνύει έλλειψη βεβαιότητας εκ μέρους του. Περαιτέρω στην αντεξέταση του είπε ότι όταν τον χτυπούσαν δεν ξέρει αν ήταν πίσω του κάποιοι. Είπε όμως ότι ήταν γύρω του. Σε ερώτηση λίγο αργότερα αν δηλ. τα πρόσωπα αυτά ήταν πίσω του και τον τραβούσαν είπε ότι ήταν και γύρω του. Σε ερώτηση αν δηλαδή λέει ότι κάποια άτομα που ήταν πίσω του τον χτύπησαν απαντήσε «Ναι εκείνα τα τρία πρόσωπα». Σε επόμενη όμως ερώτηση εάν τον χτύπησαν και οι τρεις απάντησε ότι τον χτύπησαν δύο. Όταν όμως του υποδείχθηκε ότι πριν είπε ότι τον χτυπούσαν τρια πρόσωπα απάντησε ότι ήταν τρία άτομα γύρω του αλλά οι δύο τον χτύπησαν. Πουθενά όμως στην κυρίως εξέταση του ή στην κατάθεση του δεν ανέφερε ότι λίγο πριν χτυπηθεί βρίσκονταν γύρω του και τα τρία άτομα που μπήκαν στο εστιατόριο. Περαιτέρω πρέπει να λεχθεί ότι όσον αφορά το κατά πόσο αυτός υπέστη σωματική βλάβη κατά το επεισόδιο, από το περιεχόμενου του ιατρικού πιστοποιητικού τεκμηρίου 7, το οποίο έγινε παραδεκτό γεγονός, φαίνεται ότι αυτός παρουσίασε κάκωση της κεφαλής με τραύματα στη βρεγματική και ινιακή χώρα αλλά αναφέρεται περαιτέρω ότι εισήχθη στη χειρουργική κλινική του Νοσοκομείου Πάφου στις 29.12.06 μετά από ξυλοδαρμό ενώ σύμφωνα με το ΜΚ2, η μαρτυρία του οποίου έγινε δεκτή, το επίδικο επεισόδιο διαδραματίσθηκε στις 28.12.06 λίγο μετά τις 06:30 και λίγο αργότερα πήγε εκεί ασθενοφόρο και πήρε τον ΜΚ3 στο Νοσοκομείο. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του ΜΚ3 δεν γίνεται δεκτή. Πρέπει να λεχθεί ότι ούτε ο κατηγορούμενος 1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η όλη εκδοχή του ως προς τα γεγονότα χαρακτηριζόταν από έλλειψη συνοχής και συνέπειας μεταξύ των όσων είπε στην κυρίως εξέταση του και στην αντεξέταση του γεγονός που δείχνει όχι απλά σύγχυση αλλά ότι δεν έλεγε την αλήθεια. Συγκεκριμένα: Η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 ως προς τα γεγονότα φαίνεται στην κατάθεση του τεκμήριο 8 την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και είναι η ακόλουθη: Είναι μαζί με άλλο πρόσωπο ιδιοκτήτες της μπυραρίας "BLUE BROTHERS" η οποία βρίσκεται στην Κάτω Πάφο. Στην μπυραρία αυτή εργάζεται και ο Antony Carter τον οποίο φωνάζουν Tony και είναι από τη Μεγάλη Βρετανία. Στις 27.12.06 ο κατηγορούμενος 1 έκλεισε την εν λόγω μπυραρία η ώρα 03:00 περίπου. Στη συνέχεια μαζί με τον Tony έμειναν έξω από την μπυραρία και συζητούσαν που θα πήγαιναν μετά και άλλα διάφορα. Η ώρα 04:00 περίπου πήγε εκεί ο Mάικ, ο οποίος είναι πελάτης τους όχι πολύ τακτικός, από την Αγγλία ή Αμερική, ηλικίας 26-27 ετών, ύψους 1.80 μ. περίπου κανονικής σωματικής διάπλασης, με μαύρα κοντά μαλλιά και συμφώνησαν να πάνε όλοι μαζί για να φάμε. Έτσι πήγαν όλοι μαζί σε ένα Τake-away, του οποίου δεν γνωρίζει το όνομα. Ο Tony και ο Μάικ μπήκαν μέσα ενώ ο κατηγορούμενος έμεινε για λίγο έξω και μιλούσε στο τηλέφωνο. Μετά από 10 λεπτά περί ώρα 04:30 βγήκε έξω ο ιδιοκτήτης του Τake-away, τον οποίο ο κατηγορούμενος 1 γνωρίζει φατσικά και του είπε να πάει μέσα να του κεράσει ένα σφηνάκι. Τότε ο κατηγορούμενος 1 μπήκε μέσα στο Τake-away και έκατσε εκεί που κάθονταν ο Tony και ο Mάικ. Είδε ότι ο Tony έπινε μια μπύρα σε μπουκάλι και ο Μάικ έτρωγε κοτόπουλο στη σχάρα. Τότε ο κατηγορούμενος 1 παράγγειλε ένα σάντουιτς και ο ιδιοκτήτης έφερε 4 σφηνάκια για να τους κεράσει και ήπιε και αυτός ένα από αυτά. Ο κατηγορούμενος δεν ήπιε το δικό του. Μετά από 45 λεπτά περίπου είδε ότι ο ιδιοκτήτης καθόταν μαζί με δύο άλλους σε άλλο τραπεζάκι και έτρωγαν και έπιασε ένα πιπέρι από μια φίζα και αφού αυτή άδειασε ήπιε το ξίδι που ήταν μέσα. Τότε και επειδή ο κατηγορούμενος 1 κατάλαβε ότι ο ιδιοκτήτης ήταν μεθυσμένος του είπε να φέρει το λογαριασμό, πριν ακόμα του πάρει το σάντουιτς που του παράγγειλε. Εκείνος πήγε και έφερε απόδειξη για Λ.Κ.11.50 και έγραφε πάνω και ένα φαΐ αξίας Λ.Κ.4 το οποίο δεν εφάγαν. Ο κατηγορούμενος 1 του το είπε και ο ιδιοκτήτης του είπε ότι ήταν για τα σφηνάκια που τους πήρε. Τότε ο Μάικ πλήρωσε με ένα δεκάλιρο για το δικό του φαγητό και ο ιδιοκτήτης του take-away του έδωσε ρέστα Λ.Κ.
- Μετά ο Tony του έδωσε Λ.Κ.10 και εκείνος του έδωσε πίσω ως ρέστα μια λίρα. Τότε ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι ήταν λάθος τα ρέστα και ότι δεν δουλεύει σωστά γιατί ήταν μεθυσμένος και αυτός τότε του είπε «Fuck you, ρε που είμαι μεθυσμένος». Μετά ο κατηγορούμενος 1 είπε στον Tony να φύγουν. Τότε ο ιδιοκτήτης πήγε και έσπρωξε δυνατά τον Tony και είπε στον κατηγορούμενο 1 «Με εσένα και τον άλλο δαμέ δεν έχω πρόβλημα» δείχνοντάς του τον Μάικ, «Εν με το μαλάκα τον Tony που έρκεται κάθε βράδυ δαμέ τζιαι ξέρει με τζιαι κάμνει έτσι πράματα». Τότε ο ιδιοκτήτης είπε σε έναν άλλο, τον οποίο ο κατηγορούμενος 1 δεν γνωρίζει να πάει στο ταμείο για να πιάσει Αστυνομία. Ο Μάικ τότε μιλούσε με αυτόν και φώναζαν χωρίς να καταλάβει ο κατηγορούμενος 1 τι έλεγαν. Τότε ο κατηγορούμενος 1 ξαναπήρε τον Tony για να φύγουν αλλά ο ιδιοκτήτης έσπρωξε τον Tony από πίσω και ο Tony έπεσε με τα μούτρα στο τραπέζι. Τότε ο κατηγορούμενος 1 άρπαξε τον ιδιοκτήτη από το λαιμό ή το στήθος επειδή νευρίασε και του είπε να μην ξαναγγίξει τον Tony. Ο ιδιοκτήτης έτρεξε στην κουζίνα και έφερε μαζί του ένα σίδερο, από αυτά που ακονίζουν τα μαχαίρια μήκους 45 πόντους περίπου και είπε στον κατηγορούμενο 1 «Τι θα κάμεις, τι θα κάμεις αν τον ξαναγγίξω;» και τον χτύπησε με αυτό ελαφρά στην πλάτη. Ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος 1 άκουγε φασαρία πίσω του, εκεί που βρισκόταν ο Μάικ με τον άγνωστο, χωρίς όμως να δει τι γινόταν. Τότε ο Μάικ άρπαξε το σίδερο από τον ιδιοκτήτη και το άρπαξε ο κατηγορούμενος 1 από αυτόν και το έριξε κάτω από τον πάγκο, προς την κουζίνα για να μην το χρησιμοποιήσει κανένας. Δεν ξέρει αν ο Μάικ πρόλαβε να κτυπήσει με αυτό οποιονδήποτε. Μετά που έριξε το σίδερο, είδε πάνω από τον Tony τον άγνωστο και κτυπούσε τον Tony με τα χέρια του και ο Μάικ μαζί με τον ιδιοκτήτη ήταν έξω από το μαγαζί και χτυπούσαν ο ένας τον άλλο με τα χέρια τους. Τότε ο κατηγορούμενος 1 έσπρωξε τον άγνωστο πίσω από τον πάγκο και σήκωσε τον Tony και τον πήρε στο αυτοκίνητό του και ενώ πήγαινε τον Tony προς το αυτοκίνητο είδε ότι ο άγνωστος ήταν γονατιστός στο μαγαζί και είχε αίματα στο πρόσωπό του. Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού ήταν μέσα στο μαγαζί και ο Μάικ έξω και ο κατηγορούμενος 1 είπε στο Μάικ αν θέλει να τον πάρει κάπου και έφυγαν όλοι μαζί. Ο κατηγορούμενος 1 δεν κτύπησε τον ιδιοκτήτη ή τον άγνωστο εκτός από τη φάση που άρπαξε τον ιδιοκτήτη από το λαιμό. Δεν είδε τον Tony να κτυπά οποιονδήποτε και την περισσότερη ώρα ήταν στο έδαφος. Τον Μάικ τον είδε που κτυπούσε μαζί με τον ιδιοκτήτη έξω από το μαγαζί και πιθανόν να κτυπούσε τον άγνωστο όταν ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε τον ιδιοκτήτη από τον λαιμό. Στην αντεξέταση του όμως περιέγραψε τα γεγονότα με διαφορετικό τρόπο και χρονική σειρά. Μάλιστα ήταν σε κάποια σημεία κατηγορηματικός ότι έτσι συνέβησαν τα γεγονότα. Συγκεκριμένα είπε ότι μετά που του είπε ο ΜΚ2 ότι είναι με τον Tony που είχε πρόβλημα και ο κατηγορούμενος 1 είπε στο Tony να φύγουν δεν έφυγαν γιατί ο ΜΚ2 έσπρωξε τον Tony και ο κατηγορούμενος είπε στο ΜΚ2 να μην ξαναγγίξει τον Tony γιατί θα έχει να κάνει μαζί του. Δεν συμφώνησε ότι τη στιγμή εκείνη έπιασε το ΜΚ2 από το λαιμό. Του είπε μόνο να μην ξανασπρώξει τον Tony. Σε ερώτηση πότε έπιασε το ΜΚ2 από το λαιμό είπε ότι μετά ο ΜΚ2 πήγε στην κουζίνα και έφερε 1 σίδερο που χρησιμοποιούν για να ακονίσουν μαχαίρια και του έλεγε «Τι εν να κάνεις αμα του ξαναγγίσω. Τί;» και του έδειχνε το σίδερο. Μετά προσπάθησε να τον χτυπήσει με το σίδερο και τον βρήκε ελαφρά στην πλάτη. Τότε ο Μαικ άρπαξε το σίδερο απο το ΜΚ2 και αμέσως μετά το άρπαξε ο κατηγορούμενος 1 και το έριξε κάτω από τον πάγκο. Όταν γύρισε ξανά μπροστά ο ΜΚ2 έσπρωξε το Tony και έπεσε με τη μπουκάλα χάμω. Τότε ο κατηγορούμενος 1 έπιασε το ΜΚ2 από το λαιμό και τον έσπρωξε πίσω και σήκωσε τον Tony για να φύγουν. Όλα τα πιο πάνω όμως ως έχει αναφερθεί προφανώς διαφέρουν ουσιωδώς με τα όσα είπε στην κατάθεση του. Ενώ στην κυρίως εξέταση είπε ότι μετά που αυτός έριξε το σίδερο, είδε πάνω από τον Tony τον άγνωστο να τον χτυπά με τα χέρια του στην αντεξέταση του είπε ότι ο ΜΚ3 δηλ. ο εν λόγω «άγνωστος» επιτέθηκε στον Tony όταν ο κατηγορούμενος 1 προσπαθούσε να σηκώσει τον Tony από κάτω και κοίταξε πίσω να δει τον Μαικ που ήταν. Ενώ στην κυρίως εξέταση του είπε ότι όταν ο ΜΚ2 έτρεξε στην κουζίνα και έφερε μαζί του ένα σίδερο ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος 1 άκουγε φασαρία πίσω του, εκεί που βρισκόταν ο Μάικ με τον άγνωστο, χωρίς όμως να δει τι γινόταν στην αντεξέταση του είπε ότι ο ΜΚ3 άρχισε να συζητά με το Μαικ και τσακώνονταν πίσω τους την ώρα που ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε τον ιδιοκτήτη από το λαιμό και τον σήκωσε για να φύγει από τον Tony. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 ως προς τα γεγονότα δεν γίνεται δεκτή. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
- Για του λόγους οι οποίοι έχουν εξηγηθεί ανωτέρω η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 δεν έγινε δεκτή. Κάτι τέτοιο όμως γενικά δεν οδηγεί από μόνο του σε αποδοχή της εκδοχής της άλλης πλευράς. Είναι παγίως νομολογημένο και γνωστό στο νομικό μας σύστημα ότι το βάρος απόδειξης μιας ποινικής υπόθεσης ήτοι μιας κατηγορίας καθώς και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει αποκλειστικά την κατηγορούσα αρχή, η οποία μάλιστα πρέπει να αποδείξει αυτήν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όσον αφορά την κατηγορία 1 λοιπόν έχει ήδη αναφερθεί ότι ο μεν ΜΚ2 δεν είδε ποιος χτύπησε τον ΜΚ3 ενώ η μαρτυρία του ΜΚ3 ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν ένας εξ αυτών που τον χτύπησαν δεν έγινε δεκτή. Όσον αφορά την κατηγορία 2 και πάλι ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να πει ποιός τον χτύπησε. Η μόνη μαρτυρία που μπορεί να χαρακτηρισθεί σχετική με τις εν λόγω κατηγορίες 1 και 2 είναι η κατάθεση του κατηγορούμενου 1 όπου αναφέρει ότι σε κάποιο χρονικό σημείο αυτός πήρε τον ΜΚ2 από το λαιμό και του είπε να μην ξαναγγίξει τον Tony όταν εκείνος έσπρωξε τον Tony από πίσω και έπεσε με τα μούτρα στο τραπέζι και ότι όταν ο ΜΚ3 επιτέθηκε στον Tony ο κατηγορούμενος 1 έσπρωξε το ΜΚ3 πίσω από τον πάγκο. Το θέμα λοιπόν είναι κατά πόσο αυτό αποτελεί ομολογία του κατηγορούμενου 1 ότι επιτέθηκε στους ΜΚ2 και ΜΚ3 και αν ναι ποια η αξία της. Η αποδεικτική αξία της ομολογίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Στην Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203 λέχθηκαν τα εξής: «Η ομολογία του εγκλήματος - εφόσο γίνεται δεκτή ως εθελούσια - μπορεί αφεαυτής να θεμελιώσει την καταδίκη του εφεσείοντα. Η ανθρώπινη εμπειρία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δεν ομολογούν κατά κανόνα εγκλήματα τα οποία δε διέπραξαν. Η συνείδηση του ανθρώπου όσο πωρωμένη κι΄ αν είναι έχει εκρήξεις για λύτρωση από το βάρος του εγκλήματος που δεν ελέγχονται. Η ομολογία του εγκλήματος αποτελεί μέσο για την εκτόνωση της βεβαρημένης συνείδησης. Όσο θεληματική κι αν είναι η κατάθεση του κατηγορουμένου είναι φρόνιμο, όπως ορίζει η νομολογία, να αναζητείται στο βαθμό που είναι δυνατό ενίσχυση της ορθότητας του περιεχομένου της. Έτσι αποκλείεται η πιθανότητα λάθους και συγχρόνως δεν ενθαρρύνονται οι ανακριτικές Αρχές να επιδιώκουν την ομολογία ως εύκολο υποκατάστατο της ανίχνευσης του εγκλήματος. Το περιεχόμενο της ομολογίας κρίνεται όχι μόνο με βάση τη συμφυή αυθεντικότητα των ισχυρισμών που περιέχονται σ' αυτή αλλά και σε συνάρτηση με κάθε άλλη μαρτυρία που τείνει να ενισχύσει ή να καταρρίψει την ορθότητα του περιεχομένου της.» Στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166 λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής. Η σχετική νομολογία μας, που αρχίζει από τις παλιές υποθέσεις R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 13 και Volettos v. Republic
(1961)C.L.R. 169, τηρεί σταθερή γραμμή στο θέμα αυτό. Είναι ζήτημα που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δίκαιης δίκης. Πρόσφατη επικύρωση είχαμε στην Μάρτιν ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)
(1994)2 Α.Α.Δ. 65. Στην Abdebraouf Ben Abdallah Gani ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ 134 λέχθηκε επίσης ότι η κρίση πως μια ομολογία μπορεί να εισαχθεί ως μαρτυρία δεν σημαίνει αυτόματα και αποδοχή της αλήθειας του περιεχομένου της. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο εξετάζει ως ξεχωριστό πραγματικό γεγονός την αποδεικτική αξία μιας κατάθεσης και γενικά το κατά πόσο είναι ασφαλές ή όχι να στηριχτεί σε μια εξωδικαστική ομολογία. Τέλος στην Μάρτιν ν. Δημοκρατίας
(2)
(1994)2 Α.Α.Δ 65 αναφέρθηκε ότι έστω και αν μια κατάθεση - ομολογία δόθηκε θεληματικά το Δικαστήριο προχωρεί να βεβαιωθεί κατά πόσο το περιεχόμενο της συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων, όπως αυτά έχουν διακριβωθεί. Η υιοθέτηση της αρχής αυτής γίνεται για αυταπόδεικτους λόγους προκειμένου η καταδίκη να ακολουθεί πάντοτε τη διαπίστωση από το Δικαστήριο πως η ενοχή αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας. Αρχικά πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ομολογία επίθεσης εναντίον των ΜΚ2 και ΜΚ3 εφόσον εγείρεται με αυτά η υπεράσπιση της αυτοάμυνας. Ακόμη όμως και να γινόταν δεκτό ότι τα πιο πάνω συνιστούν τέτοια ομολογία θα πρέπει να κριθούν με βάση την υπόλοιπη μαρτυρία. Ως έχει λεχθεί στη μαρτυρία του ΜΚ3, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν έχει γίνει δεκτή, δεν αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 τον έσπρωξε υπό τις συνθήκες που ο κατηγορούμενος 1 αναφέρει. Από δε τη μαρτυρία του ΜΚ2, η οποία έχει γίνει δεκτή δεν προκύπτει πουθενά ότι ο κατηγορούμενος 1 έπιασε τον ΜΚ2 σε οποιοδήποτε στάδιο από το λαιμό. Συνεπώς ακόμη και αν η εν λόγω κατάθεση του κατηγορούμενου 1 εθεωρείτο ως ομολογία αυτή δεν συνάδει ούτε με τη μόνη μαρτυρία ως προς τα γεγονότα που έχει γίνει δεκτή. Κατά συνέπεια κρίνω λαμβάνοντας υπόψην τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές ότι δεν είναι ασφαλές το Δικαστήριο να βασίσει καταδίκη του κατηγορούμενου 1 στην εν λόγω κατάθεση του. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αναμφισβήτητη μαρτυρία τις κατηγορίες 1 και 2 εναντίον του κατηγορούμενου 1 και συναφώς αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ....................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη - Κοινή επίθεση). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο