Δημοκρατία ν. Dimitrov Andon, Αρ. Υπόθεσης: 125/10, 15 Οκτωβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:16 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 125/10 Δημοκρατία εναντίον Dimitrov Andon Κατηγορούμενου ---------------- Ημερομηνία: 15 Οκτωβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Π. Κυριακίδης Για τον Κατηγορούμενο: κα Στ. Φλωράκη Κατηγορούμενος - παρών ---------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε οκτώ κατηγορίες. Κατά τη διάρκεια όμως της ακρόασης ο Γενικός Εισαγγελέας διέκοψε τις δύο από αυτές (κατηγορίες 1 και 2) που αφορούσαν σε απόπειρα φόνου στις οποίες ο κατηγορούμενος απαλλάγηκε. Παρέμειναν οι κατηγορίες για κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ χωρίς άδεια κατοχής (3η κατηγορία), μεταφορά του ιδίου όπλου εντός της Δημοκρατίας χωρίς άδεια κατοχής (4η κατηγορία), της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (5η κατηγορία), της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (6η κατηγορία), της διάρρηξης κατοικίας κατά τη διάρκεια νύκτας (7η κατηγορία) και κλοπής (8η κατηγορία) στις οποίες ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή. Προστέθηκαν περαιτέρω στο κατηγορητήριο οι κατηγορίες των πράξεων που στοχεύουν τη πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) και 228(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 9 και 10) στις οποίες ο κατηγορούμενος επίσης παραδέχθηκε ενοχή. Μέρος των γεγονότων που δεν αμφισβητήθηκαν είχε την ευκαιρία το Δικαστήριο να ακούσει κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε και στα εξής που έκρινε αναγκαία στην επιβολή της ποινής και δεν αμφισβητήθηκαν επίσης από την υπεράσπιση. Στις 30.12.2009 ο κατηγορούμενος με πρόθεση να προκαλέσει βαριά σωματική βλάβη στο Νίκο Σάββα και την Ελένη Νεοφύτου περί ώρα 21:30 μετέβηκε στην οικία τους στο Νέο Χωριό της Επαρχίας Πάφου στην οποία διέμεναν μαζί με τα δύο τους παιδιά. Ενώ ο παραπονούμενος καθόταν στη κουζίνα της οικίας του άκουσε πυροβολισμό και ταυτόχρονα να σπάζει το γυαλί της πόρτας της κουζίνας. Ακολούθησε δεύτερος πυροβολισμός στο ίδιο γυαλί. Αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται έξω από την οικία κρατώντας ένα κυνηγετικό όπλο και ένα φανάρι και του ζητούσε να του δώσει τη γυναίκα του Ελένη Νεοφύτου διαφορετικά θα τους πυροβολούσε. Ο παραπονούμενος του απάντησε καταφατικά φοβούμενος για τη ζωή του ιδίου και της οικογένειας του. Ο κατηγορούμενος ταυτόχρονα πυροβόλησε προς το μέρος του παραπονούμενου με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει στη δεξιά του παρειά. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να πυροβολεί με αποτέλεσμα να τραυματίσει και την σύζυγο του παραπονούμενου η οποία βρισκόταν εντός του υπνοδωματίου. Παράλληλα ο κατηγορούμενος φώναζε ότι ήθελε την παραπονούμενη και το αυτοκίνητο της. Ο παραπονούμενος του έδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου με το οποίο ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το μέρος. Στη συνέχεια ειδοποιήθηκε η Αστυνομία ενώ οι παραπονούμενοι μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο της Πόλης Χρυσοχούς για περίθαλψη των τραυμάτων τους και ακολούθως στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου για περαιτέρω ιατρική περίθαλψη. Από το σώμα των παραπονούμενων αφαιρέθηκαν μερικά από τα σφαιρίδια τα οποία παραλήφθηκαν από την Αστυνομία ως Τεκμήρια. Ο Δρ. Νεκτάριος Σιδηρόπουλος εξέτασε τον παραπονούμενο και σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο Λ) ο παραπονούμενος έφερε τραύματα, σημάδια, σκάγια και παρουσία φρέσκου αίματος στη δεξιά πλευρά του προσώπου του. Από την ιατρική εξέταση της παραπονούμενης αυτή έφερε τραυματισμούς από σκάγια στη ράχη, δεξιό ημιθωράκιο, παρουσία φρέσκου αίματος και τραυματισμό δεξιού βραχίονα. Ο ακτινολογικός έλεγχος κατέδειξε εμφανή παρουσία από σκάγια στην περιοχή της δεξιάς πλευράς του προσώπου του παραπονούμενου και στην περιοχή του δεξιού ημιθωρακίου της παραπονούμενης. Οι πιο πάνω τραυματισμοί επιβεβαιώθηκαν και από τον Ιατροδικαστή Δρα Σοφοκλή Σοφοκλέους (βλ. Ιατρικές του Εκθέσεις Τεκμήρια Ψ και Ω) . Οι παραπονούμενοι κατονόμασαν στην Αστυνομία τον κατηγορούμενο ως τον δράστη της εναντίον τους επίθεσης ο οποίος εντοπίστηκε στις 31.12.2009 και ώρα 01:50 στη κατοικία του συγκατοίκου του. Ο Αστυφύλακας 1814 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε "εγώ το έκαμα και θα σου δείξω πού είναι το όπλο". Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και στη θεληματική του κατάθεση ανέφερε μεταξύ άλλων ότι στις 28.12.2009 και περί ώρα 23:00 διέρρηξε την κατοικία του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου στο Νέο Χωριό Πάφου από την οποία έκλεψε το κυνηγετικό όπλο με αριθμό εγγραφής LL 3689. Ανέφερε επίσης ότι είχε διαφορές με την παραπονούμενη γι' αυτό και επισκέφθηκε την οικία της, μεταφέροντας μαζί του το κυνηγετικό όπλο και τα φυσίγγια που είχε κλέψει από την κατοικία του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου με το οποίο πυροβόλησε τους παραπονούμενους. Ο κατηγορούμενος με δική του επιθυμία υπέδειξε στην Αστυνομία τις σκηνές διάπραξης των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση της για μετριασμό της ποινής υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας (Τεκμήριο Μ) που αφορά τον πελάτη της στην οποία αναφέρονται οι προσωπικές του συνθήκες που συνοπτικά είναι οι εξής: Ο κατηγορούμενος ο οποίος είναι 23 ετών κατάγεται από τη Βουλγαρία και ήλθε στη Κύπρο το 2006 όπου και εγκαταστάθηκε στη Πάφο. Τα τελευταία δύο χρόνια διέμενε στο Νέο Χωριό της Πάφου σε ενοικιαζόμενο υποστατικό μαζί με τρεις άλλους ομοεθνείς του. Στη Κύπρο απασχολήθηκε ως εργάτης σε διάφορους εργοδότες και λάμβανε €50 ως ημερήσιες απολαβές. Προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Από την ηλικία των δύο μηνών μέχρι οκτώ ετών διέμενε με τη γιαγιά του. Οι γονείς του χώρισαν πριν 15 χρόνια και έκτοτε διατηρεί επικοινωνία μόνο με τη μητέρα του η οποία τέλεσε δεύτερο γάμο από τον οποίο απέκτησε άλλα δύο παιδιά το μικρότερο από τα οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτηση του σε σχολείο στη Βουλγαρία για οικονομικούς λόγους μετά από επτά χρόνια φοίτησης. Δεν διαθέτει κινητή ή ακίνητη περιουσία στη Κύπρο ή στο εξωτερικό και ούτε ανέπτυξε ποτέ αντικοινωνική συμπεριφορά. Ωστόσο καταναλώνει υπερβολική ποσότητα αλκοόλ. Στη Κύπρο διατηρεί δεσμό με γυναίκα της ίδιας με αυτόν καταγωγής. Η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ως ελαφρυντικά την παραδοχή και συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία, το λευκό ποινικό του μητρώο και το γεγονός ότι είναι ο οικονομικός προστάτης της μητέρας και του αδελφού του που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Τόνισε επίσης ότι οι τραυματισμοί των παραπονούμενων δεν τους άφησαν σοβαρά κατάλοιπα. Στην υπόθεση Suilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, λέχθηκε ότι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Παράλληλα όμως με την σοβαρότητα των αδικημάτων το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής έχει καθήκον να την εξατομικεύσει σύμφωνα με τις αρχές που καθιερώθηκαν από την νομολογία. Η διεργασία της εξατομίκευσης που στοχεύει στην εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μην συνιστά μόνο τιμωρία αλλά και να αρμόζει στο άτομο του παραβάτη, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος και ιδιαίτερα το στοιχείο της αποτροπής. Επίσης η προσπάθεια συσχετισμού της τιμωρίας με το άτομο του παραβάτη με κανένα τρόπο δεν σημαίνει και την αποκλειστική συνάρτηση της ποινής με τις προσωπικές του συνθήκες. Όπως έχει τονιστεί στις υποθέσεις Αχτάρ κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 207/08, 208/08 και 209/08 ημερομηνίας 16.7.2010 που μια από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν οι κατηγορούμενοι είναι κάτω από το άρθρο 228(α) το ορθό ποινικό μέτρο αποτελεί τη συνισταμένη διαφόρων παραγόντων που συναρτώνται τόσο με τα περιστατικά της διάπραξης των αδικημάτων, όσο και με τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Όσον αφορά την παρούσα υπόθεση, το αδίκημα των πράξεων που στοχεύουν στη πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά το άρθρο 228(α) και 228(β) του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με τη δια βίου φυλάκιση. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, 2η έκδοση, Γ. Μ. Πική στις σελίδες 112-114, αδικήματα κάτω από το άρθρο 228 που ενέχουν τη χρήση βίας αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη αυστηρότητα με συνακόλουθο ότι η μόνη αποτελεσματική αντιμετώπιση βίαιης συμπεριφοράς που περιέχει αλαζονικά και βάρβαρα στοιχεία, είναι η πολυετής φυλάκιση. Σε περιπτώσεις δε σοβαρών τραυματισμών που έμμεσα οδηγούν σε θάνατο, αντιμετωπίζονται κατά τρόπο παρόμοιο με υποθέσεις ανθρωποκτονίας. Αναμφίβολα οι κατηγορίες στις οποίες παραδέχθηκε ενοχή ο κατηγορούμενος και ιδιαίτερα αυτές των πράξεων που στοχεύουν στη πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης είναι σοβαρότατες, εξού και η δια βίου φυλάκιση που προβλέπει ο νομοθέτης. Στη Χατζηπέτρου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468, το Κακουργιοδικείο καταδίκασε μετά από παραδοχή τον εκεί εφεσείοντα σε 3½ χρόνια φυλάκιση, όταν τραυμάτισε με μαχαίρι φρουρό ασφαλείας. Η ποινή επικυρώθηκε στο Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη και την απουσία οργάνωσης και προσχεδιασμού, ενώ από το κτύπημα με μαχαίρι ο παραπονούμενος είχε υποστεί κάταγμα της πλευράς στο σημείο εισόδου και κάκωση του παρεγχύματος του πνεύμονα, χωρίς όμως να παραμείνουν μόνιμες βλάβες. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. David William Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639, το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εκεί κατηγορούμενο 14 μήνες φυλάκιση για σοβαρούς τραυματισμούς που είχαν ως επίπτωση, μεταξύ άλλων, τη μείωση της διανοητικής ικανότητας του παραπονούμενου από υψηλής σε μέσου όρου, ενώ λόγω της κατάστασης του δεν θα μπορούσε να ασχολείτο πλέον με το ποδόσφαιρο ή να συνέχιζε τις σπουδές του ως ψυχολόγος. Είχε τοποθετηθεί σε αναπνευστήρα και κρατηθεί στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης, ενώ του έγινε κρανιοανάρτηση και τοποθέτηση συστήματος συνεχούς μέτρησης της ενδοκρανιακής πίεσης. Το Εφετείο θεωρώντας ότι οι τραυματισμοί ήταν πολύ σοβαροί, αντικατέστησε τη φυλάκιση 14 μηνών με φυλάκιση δύο ετών. Στη Γιάννος Κ. Πέτρου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 800, το Εφετείο αρνήθηκε να επέμβει στην επιβληθείσα πρωτοδίκως 18μηνη φυλάκιση σε νεαρό για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, ο οποίος άνευ αιτίας ανέσυρε μαχαίρι τραυματίζοντας τον άγνωστο του οδηγό ταξί που τον μετέφερε σε διάφορα μέρη. Ο εκεί εφεσείων είχε και ένα παρόμοιο προηγούμενο για το οποίο είχε εκδοθεί διάταγμα κηδεμονίας με όρους. Στην υπόθεση Φαναρτζής v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 43, το Εφετείο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον κατηγορούμενο για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα. Στην υπόθεση Αχτάρ (πιο πάνω) η ποινή της φυλάκισης 4 χρόνων που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε ένα από τους κατηγορούμενους για αδίκημα κάτω από το άρθρο 228(α) μειώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 3 χρόνια. Ολιγότερο σοβαρά είναι τα υπόλοιπα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 3, 4, 5, 6, 7 και 8. Για τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ που αφορούν οι κατηγορίες 3 και 4 αντίστοιχα, προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €42.716 ή και οι δύο ποινές και οποιαδήποτε όπλα σχετικά με τα οποία διαπράχθηκαν τα αδικήματα κατάσχονται και δημεύονται ή καταστρέφονται με τη συγκατάθεση του παραβάτη. Έχει επανειλημμένα τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο η σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών υλών. Η κατοχή τους συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απώλειας. (Βλ. Παπαγεωργίου (Γιάγκος) ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Gasteratos v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 170 και Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 206). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πιο πάνω νομολογία αναφέρεται σε πυροβόλα όπλα άλλα από κυνηγετικά και συγκεκριμένα σε πιστόλια και στρατιωτικά τυφέκια. Το αδίκημα της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (κατηγορίες 5 και 6) τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €2.563 ή και στις δύο ποινές και οποιαδήποτε εκρηκτική ύλη με την οποία διαπράχθηκε το αδίκημα κατάσχεται. Το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά τη διάρκεια νύκτας που προνοείται από το άρθρο 292(α) του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 7) χαρακτηρίζεται από το νομοθέτη ως κακούργημα και τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 10 χρόνια. Τα αδικήματα της φύσης αυτής βρίσκονται σε έξαρση κάτι που έχει διαπιστώσει και το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων του. Τέλος το αδίκημα της κλοπής είναι επίσης κακούργημα που προνοείται από τα άρθρα 262 και 255 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 8) και τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 3 χρόνια εκτός αν, λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Στη προκειμένη περίπτωση σημειώνουμε όλα όσα ανέφερε η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, όπως επίσης και καθετί άλλο το οποίο τέθηκε υπόψη μας. Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό του μητρώο και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Σημειώνουμε ότι προηγήθηκε η διάρρηξη της κατοικίας που αφορά η 7η κατηγορία κατά την οποία κλάπηκε το πυροβόλο όπλο με το οποίο ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα της 9ης και 10ης κατηγορίας. Αυτό υποδηλοί ότι οι ενέργειες του κατηγορούμενου δεν ήταν αυθόρμητες ή ήταν αποτέλεσμα μιας απόφασης της στιγμής. Αντίθετα φανερώνει ότι υπήρξαν στοιχεία οργάνωσης και προσχεδιασμού από μέρους του στη διάπραξη των αδικημάτων της 9ης και 10ης κατηγορίας. Εξάλλου η σύνδεση των γεγονότων των κατηγοριών 7 και 8 με εκείνα των κατηγοριών 9 και 10 ήταν και μια από τις εισηγήσεις της συνηγόρου υπεράσπισης. Αναμφίβολα οι ενέργειες του κατηγορούμενου ήταν πολύ σοβαρές. Η κατοχή και μεταφορά του κυνηγετικού όπλου κατά τη διάρκεια του σκότους με το οποίο έριξε σειρά πυροβολισμών σε διάφορες κατευθύνσεις και εναντίον της κατοικίας των παραπονούμενων και των ιδίων ήταν επικίνδυνη. Το όπλο μεταφέρθηκε στο μέρος για να χρησιμοποιηθεί από τον κατηγορούμενο. Δεν βρέθηκε εκεί συμπωματικά στη κατοχή του. Αυτό εξάλλου αποσκοπούσαν οι πράξεις του, να επιφέρουν δηλαδή βαριά σωματική βλάβη στους παραπονούμενους. Διακρίνεται η παρούσα από την περίπτωση της μεταφοράς όπλου παράνομα που δεν σχετίζεται με τη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος εφόσον εδώ η μεταφορά του αποσκοπούσε στην άμεση χρήση του και την προώθηση των εγκληματικών του σκοπών. Δεν προκλήθηκε από τους παραπονούμενους και ούτε μπορούσαν να θεωρηθούν οι διαφορές που είχε με την παραπονούμενη, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται στη γραπτή του κατάθεση, ως πρόκληση στη διάπραξη των αδικημάτων. Δεν τέθηκε εξάλλου τέτοιο θέμα από την υπεράσπιση. Η έννοια της πρόκλησης όπως είναι γνωστή στο Κοινό Δίκαιο περιγράφεται στην κλασσική όπως χαρακτηρίστηκε καθοδήγηση του Devlin J. στην Duffy
(1949)1 All E.R. 932. Το πιο κάτω απόσπασμα έχει υιοθετηθεί στη Γενικός Εισαγγελέας v. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 17, στη σελ. 23: "Provocation is some act, or series of acts, done by the (victim) to the accused which would cause in any reasonable person, and actually causes in the accused, a sudden and temporary loss of self-control, rendering the accused so subject to passion as to make him or her for the moment not master of his mind." (Σε δική μας μετάφραση) "Πρόκληση είναι μία πράξη ή σειρά πράξεων που διαπράττονται από το (θύμα) προς τον κατηγορούμενο οι οποίες θα προκαλούσαν σε κάθε λογικό πρόσωπο, και στην πραγματικότητα προκαλούν στον κατηγορούμενο, ξαφνική και προσωρινή απώλεια του αυτοελέγχου του, και καθιστούν τον κατηγορούμενο τόσο υποκείμενο στο πάθος ώστε να τον ή την κάνουν για μια στιγμή όχι κύριο του μυαλού του". Το κατά πόσο υπάρχει ή όχι πρόκληση αποτελεί θέμα πραγματικό, προδιαγεγραμμένο όμως νομικά από τις ιδιότητες που το συνθέτουν (βλ. Αεροπόρος (πιο πάνω) σελ. 24). Καθίσταται πρόδηλο πως, μόνο συμπεριφορά που προέρχεται από το θύμα δύναται να τεκμηριώσει πρόκληση κατά νόμο. Και αν ακόμα θεωρήσουμε ότι ο κατηγορούμενος είχε διαφορές με την παραπονούμενη κατ' ουδένα τρόπο δικαιολογεί την παράνομη συμπεριφορά του έναντι των παραπονούμενων. Η συνήγορος του κατηγορούμενου επικαλέστηκε τη μέθη ως μετριαστικό παράγοντα. Πρόκειται για παράγοντα που ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης και τα αδικήματα που αντιμετωπίζει μπορεί να αποτελέσει είτε μετριαστικό είτε επιβαρυντικό παράγοντα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Τσιόλη
(1991)2 Α.Α.Δ. 194). Σε περιπτώσεις που αδικήματα σχετίζονται με την κατανάλωση οινοπνεύματος η μέθη του κατηγορούμενου δεν θεωρείται μετριαστικός αλλά αντίθετα επιβαρυντικός παράγοντας (βλ. Κούρρης v. Αστυνομίας
(1970)2 C.L.R. 53, Police v. Ioannou
(1989)2 C.L.R. 61). Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να προσμετρήσει ως μετριαστικός παράγοντας στη βάση του ότι η μέθη επηρεάζει την ευθυκρισία του κατηγορούμενου έτσι που ενώ τελεί σε κατάσταση μέθης μπορεί να προβεί σε πράξεις που διαφορετικά θα απέφευγε. Στην υπόθεση Λαζάρου v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 129, ο κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν σε κατάσταση μέθης στο καφενείο ενός χωριού ανέσυρε περίστροφο και έριξε ένα πυροβολισμό με στόχο ένα κιβώτιο μπύρες. Αποφασίστηκε ότι η μέθη είχε πολύ μικρή αν όχι μηδαμινή βαρύτητα ως ελαφρυντικός παράγοντας. Στην περίπτωση του κατηγορούμενου διαφάνηκε πως συχνά κατανάλωνε αλκοολούχα ποτά. Αυτό αναφέρεται και στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μας που να κατατείνει ότι ο κατηγορούμενος κατανάλωσε αλκοόλ για να διευκολυνθεί στη διάπραξη των αδικημάτων. Καταλήγουμε ότι το γεγονός ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν ενώ ο κατηγορούμενος είχε ήδη καταναλώσει ποσότητα αλκοόλ, όχι όμως στο βαθμό που να επηρεάζει τη κρίση του, λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας όσο η νομολογία προτάσσει και επιτάσσει. Λαμβάνουμε υπόψη υπέρ του κατηγορούμενου τη μεταμέλεια του που εκδηλώθηκε με την άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Είναι γνωστή η αρχή ότι πρόσωπα που παραδέχονται την ενοχή τους και μάλιστα στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας, δείχνοντας και έτσι έμπρακτα τη μεταμέλεια τους και συνεργάζονται μάλιστα με τις διωκτικές αρχές, δικαιούνται σε μείωση της ποινής που σε άλλες συνθήκες θα ήταν η πρέπουσα (βλ. Ragajeeva v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 485). Τονίζουμε τη συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία που είχε σαν αποτέλεσμα τον εντοπισμό του κλαπέντος όπλου και την εξιχνίαση των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής που αφορούν οι κατηγορίες 7 και 8. Σημειώνουμε ότι το αντικείμενο της διάρρηξης και κλοπής, δηλαδή το κυνηγετικό όπλο ανευρέθηκε και θα επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του. Λάβαμε επίσης υπόψη τις προσωπικές του περιστάσεις όπως διαφαίνονται από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα ανέφερε η συνήγορος του. Στην παρούσα περίπτωση τα τραύματα των παραπονούμενων ιδιαίτερα του παραπονούμενου που ήταν στο πρόσωπο, και πολύ πλησίον του δεξιού οφθαλμού του (βλ. φωτογραφίες - Τεκμήριο Χ) ήταν πολύ σοβαρά χωρίς ωστόσο να ενέχουν σοβαρές επιπτώσεις ή να θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή των παραπονούμενων. Αυτό εξάγεται από τις ιατρικές εκθέσεις που είναι Τεκμήρια. Σημειώνουμε ότι δέχθηκαν σφαιρίδια του κυνηγετικού όπλου όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά του σώματος τους ώστε να χρειαστεί η μεταφορά τους από το Νοσοκομείο Πόλης Χρυσοχούς στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για περαιτέρω περίθαλψη. Ενδιατρίψαμε τις αρχές που διέπουν το ζήτημα της επιμέτρησης της ποινής και ανατρέξαμε στις αρχές της νομολογίας αναφορικά με τα υπόψη αδικήματα. Είναι μετά από μελέτη αλλά χωρίς δισταγμό που καταλήξαμε ότι η κατάλληλη και πλέον αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Συνεκτιμώντας κάθε στοιχείο επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές. Στη 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 χρόνου Στη 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 χρόνου Στη 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών Στη 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών Στη 7η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών Στη 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών Στη 9η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 χρόνων και στη 10η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και η έκτιση τους να άρχεται από τις 31.12.2009 που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και τέθηκε υπό κράτηση. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής ύψους €40 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο