← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Αντρέας Ττοουλιάς, Αρ. Υπόθεσης: 767/08, 21.10.2010

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Αντρέας Ττοουλιάς, Αρ. Υπόθεσης: 767/08, 21.10.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B58 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 767/08 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. Αντρέας Ττοουλιάς Ημερομηνία: 21.10.2010 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Π'Λαζάρου. Για Κατηγορούμενο: κ. Αλεξάνδρου. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, σε καμία από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής όσον αφορά τις κατηγορίες 1-4 για τις οποίες υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία. Όσον αφορά την κατηγορία 5 η κα Π'Λαζάρου συμφώνησε ότι με βάση τη δοθείσα μαρτυρία αυτή δεν στοιχειοθετείται. Αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν το θέμα έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 C.L.R 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ.
  1. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
  2. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
  3. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 5 κατηγορίες. Η κατηγορία 1 αφορά το αδίκημα του καταρτισμού εγγράφου άνευ εξουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 343(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 16.2.04 στη Πάφο χωρίς νόμιμη εξουσία και με σκοπό την καταδολίευση κατάρτισε έγγραφο δηλαδή συμπλήρωσε το έντυπο 3Α του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με το όνομα του Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά από την Χλώρακα και τώρα στο Παραλίμνι. Οι κατηγορίες 2 και 3 αφορούν τα αδικήματα της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 332, 333, 334, 337 και 339 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο με την κατηγορία 1 ο κατηγορούμενος κατασκεύασε πλαστό έγγραφο με πρόθεση τον δόλο, ήτοι έθεσε την υπογραφή του Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά στο έντυπο 3Α του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας άνευ της εξουσιοδοτήσεως του με σκοπό κατά τον διαχωρισμό του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 3975 Φύλλο/Σχέδιο XLV/50 στη περιοχή «Καμπί» έδαφος του χωριό Λέμπα να εγγραφεί στο όνομα του το 1/12 του τεμαχίου, αντί του Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά και εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία το πλαστογραφημένο αυτό έγγραφο παρουσιάζοντας το στο Κτηματολόγιο Πάφου, γνωρίζοντας ότι ήταν πλαστό. Η κατηγορία 4 αφορά το αδίκημα της εξασφάλισης εγγραφής ακινήτου δια ψευδών παραστάσεων, κατά παράβαση των άρθρου 305 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην κατηγορία 1 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα εξασφάλισε με ψευδείς παραστάσεις την εγγραφή στο όνομα του το 1/12 του τεμαχίου 250F στη τοποθεσία «Καμπί» Φύλλο/Σχέδιο XLV/50 αντί του Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά, χρησιμοποιώντας το πλαστογραφημένο έντυπο 3Α που αναφέρεται στην κατηγορία
  5. Τέλος η κατηγορία 5 αφορά το αδίκημα της κλεπταποδοχής μετά την αλλαγή κυριότητος, κατά παράβαση του άρθρου 308 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες στις 20.9.06 στην Πάφο ο κατηγορούμενος απόκτησε νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας του 1/12 του τεμαχίου αριθμ. 250 Φύλλο/Σχέδιο 45/50Λ στην τοποθεσία «Καμπί» στο χωριό Λέμπα μετά από παράνομη πράξη, δηλαδή πλαστογράφησε την υπογραφή του Παναγιώτη Ττοουλιά στο όνομα του οποίου ήταν εγγεγραμμένο το εν λόγω μερίδιο και εξασφάλισε την εγγραφή του στο όνομα του, μέσω του Κτηματολογίου Πάφου. Το Δικαστήριο, έχοντας υπόψη τα ανωτέρω θα εξετάσει σε αυτό το στάδιο την υπάρχουσα μαρτυρία αντικειμενικά, χωρίς δηλ. να υπεισέρχεται σε κρίση επί της αξιοπιστίας αυτής. Από τη μέχρι τώρα δοθείσα μαρτυρία λοιπόν φαίνονται τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τη ΜΚ4 Δέσποινα Αζίνα λειτουργό του Κτηματολογίου στις 26.8.91 το τεμάχιο 243 Φ./Σχ. 45.50 στην περιοχή «Καμπί» έδαφος του χωριού Λέμπα της Επαρχίας Πάφου είχε αρ. εγγραφής 3908 και ιδιοκτήτες ήταν ο Αντώνης Νικόλα Ττοουλιάς ανά 1/8 μερίδιο, ο Παναγιώτης Νικόλα Ττοουλιάς (παραπονούμενος) ανά 3/16 μερίδιο, η Θέκλα Νικόλα Ττοουλιά ανά 3/8 μερίδιο, ο Αντρέας Νικόλα Ττοουλιάς (κατηγορούμενος) ανά 3/16 μερίδιο και ο Χριστάκης Νικόλα Ττοουλιάς ανά 2/16 μερίδιο. Με το φακ. διαχωρισμού Α211/93 το τεμάχιο 243 διαχωρίστηκε με συγκατάθεση των συνιδιοκτητών και από αυτό προέκυψαν 4 νέες εγγραφές. Συγκεκριμένα προέκυψαν 3 οικόπεδα και ένα χωράφι. Το χωράφι πήρε αρ. τεμαχίου 250 και αρ. εγγραφής
  6. Έγινε διανομή των πιο πάνω εγγραφών και αναλόγισαν δύο από τα τρία οικόπεδα στην Θέκλα Νικόλα Ττοουλιά, το τρίτο οικόπεδο στον κατηγορούμενο ενώ όσον αφορά το τεμάχιο 250 αναλόγισαν τα ακόλουθα μερίδια: στη Θέκλα Νικόλα Ττοουλιά 2/12, στον Αντρέα Νικόλα Ττοουλιά (κατηγορούμενο) 3/12, στον Αντώνη Νικόλα Ττοουλιά 2/12, στον Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά (παραπονούμενο) 3/12 και στον Χριστάκη Νικόλα Ττοουλιά 2/
  7. Αυτή η αναλόγιση των μεριδίων έγινε με την υπόδειξη των συνιδιοκτητών. Συνεπώς ανεξάρτητα από τα μερίδια που είχαν οι συνιδιοκτήτες στο τεμάχιο 243 μετά το διαχωρισμό του τεμαχίου αυτού έγινε διανομή βάση των επιθυμιών τους και έλαβαν διαφορετικό ποσοστό. Στη συνέχεια το τεμάχιο 250 έκτασης 5,253 τ.μ. διαχωρίστηκε βάσει σχεδίου και άδειας διαίρεσης γης (αρ. άδειας 01033 ημερ. 26.8.91) σε έξι οικόπεδα. Στις 3.12.03 προσκομίσθηκε από τους ιδιοκτήτες του τεμ. 250 πιστοποιητικό έγκρισης της άδειας διαχωρισμού με αρ.
  8. Στις 14.2.04 υπάλληλος του Κτηματολογίου επισκέφθηκε το υπό διαχωρισμό τεμάχιο 250 για επιτόπια έρευνα και συμπληρώθηκαν 6 φόρμες Ν.63 δηλ. μια για κάθε οικόπεδο (βλ. τεκμήριο 15). Δόθηκε από το Κτηματολόγιο στον αιτητή (χωρίς η μάρτυρας να πει συγκεκριμένα σε ποιον συγκεκριμένα) έντυπο Ν.3Α για προσκόμιση έγγραφης συγκατάθεσης από τους συνιδιοκτήτες για τη διανομή, το οποίο συμπληρώθηκε, υπογράφηκε και δόθηκε στο Κτηματολόγιο (τεκμήριο 2). Με βάση την πιο πάνω διαδικασία το Κτηματολόγιο προχώρησε στην έκδοση έξι νέων τίτλων ιδιοκτησίας ως ακολούθως:
  9. Τεμάχιο 250A με αρ. εγγραφής 3975 με εμβαδό 589 τ.μ. στο όνομα του Αντρέα Νικόλα Ττοουλιά (κατηγορούμενου).
  10. Τεμάχιο 250Β με αρ. εγγραφής 3976 με εμβαδό 627 τ.μ. στο όνομα του Αντώνη Νικόλα Ττοουλιά.
  11. Τεμάχιο 250C με αρ. εγγραφής 3977 με εμβαδό 667 τ.μ. στο όνομα του Χριστάκη Νικόλα Ττοουλιά.
  12. Τεμάχιο 250D με αρ. εγγραφής 3978 με εμβαδό 670 τ.μ. στο όνομα του Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά (παραπονούμενου).
  13. Τεμάχιο 250E με αρ. εγγραφής 3979 με εμβαδό 653 τ.μ. στο όνομα της Θέκλας Νικόλα Ττοουλιά και
  14. Τεμάχιο 250F με αρ. εγγραφής 3980 με εμβαδό 513 τ.μ. στο όνομα του Αντρέα Νικόλα Ττοουλιά (κατηγορούμενου). Στο τεμάχιο δε αυτό από τις 6.4.04 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι η Έλενα Ττοουλιά. Το έντυπο Ν.3Α δίδεται στην τελευταία φάση του διαχωρισμού. Για να μπορούν να εκδοθούν νέοι τίτλοι πρέπει όλοι οι συνιδιοκτήτες να υπογράψουν την διανομή δηλαδή το έντυπο Ν.3Α. Μετά την προσκόμιση του εντύπου αυτού το Κτηματολόγιο είναι σε θέση να εκδώσει νέους τίτλους. Με άλλα λόγια χωρίς το έντυπο αυτό ο διαχωρισμός δεν μπορεί να προχωρήσει. Σε ερώτηση εάν το έντυπο αυτό καθορίζει το μερίδιο των συνιδιοκτητών η ΜΚ4 απάντησε ότι καθορίζει την διανομή του διαχωρισμού και είναι μια διανομή που συμφωνούν οι συνιδιοκτήτες μεταξύ τους και για αυτό ζητείται η συγκατάθεση τους. Οι συνιδιοκτήτες είναι αυτοί που υποδεικνύουν στο Κτηματολόγιο πως θα γίνει ο διαχωρισμός. Αυτό που αναγράφει το τεκμήριο 2 δηλαδή τα εμβαδά και τα τεμάχια βασίζονται στην άδεια διαχωρισμού. Όσον αφορά το ποιος παίρνει πιο τεμάχιο αυτό καθορίζεται από τους συνιδιοκτήτες. Εάν αυτοί επιθυμούν να αλλάξουν τη διανομή μπορούν να το πράξουν πριν την υποβάλουν στο Κτηματολόγιο. Κατά την συμπλήρωση των εντύπων Ν.63 που γίνεται στο Κτηματολόγιο δεν είναι κάποιος παρών. Παρών είναι κάποιος κατά την επιτόπια έρευνα. Σύμφωνα με το τεκμήριο 15 η υπάλληλος του κτηματολογίου Α. Παναγή επισκέφτηκε το κτήμα με τον «αιτητή». Η μάρτυρας δεν ήταν παρούσα στην επιτόπια έρευνα και έτσι δεν γνωρίζει ποιος από τους αιτητές που ήταν 5 ήταν παρών κατά την επιτόπια έρευνα. Όσον αφορά το ποιος παίρνει τι τα έντυπά Ν.63 τα συμπλήρωσε η Παναγή με οδηγίες των αιτητών. Το έντυπο Ν.3Α τεκμήριο 2 συνάδει με το περιεχόμενο των εντύπων Ν.63 (τεκμήριο 15). Η μάρτυρας ανέφερε περαιτέρω ότι όπως φαίνεται από τα τεκμήρια 2 και 15 ανεξάρτητα από το μερίδιο που είχαν οι συνιδιοκτήτες πριν τον διαχωρισμό, μετά από αυτόν λαμβάνουν οικόπεδα διαφορετικής έκτασης. Αυτό οφείλεται στο ότι οι συνιδιοκτήτες συμφώνησαν στον διαχωρισμό. Σύμφωνα πάντα με την ΜΚ4 στο φάκελο του Κτηματολογίου από τον καιρό που υπήρχε το τεμάχιο 243 μέχρι σήμερα δεν φαίνεται πουθενά να υπάρχει αφαίρεση 1/12 μεριδίου του παραπονούμενου και μεταβίβαση αυτού στον κατηγορούμενο. Χωρίς μεταβίβαση δεν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Το τεκμήριο 2 δεν έχει να κάνει με την μεταβίβαση μεριδίου αλλά για να βγουν οι τίτλοι. Από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 φαίνεται ότι αυτό αποτελεί συγκατάθεση για εγγραφή των αναφερόμενων σε αυτό ακινήτων στα πρόσωπα που επίσης αναφέρονται σε αυτό. Στο σημείο 5 των υπογραφών των προσώπων που συγκατατίθενται στην εγγραφή αυτή υπάρχει η υπογραφή «Π.Τοουλιάς» και δίπλα ο αριθμός «514410». Στο έγγραφο αυτό φαίνεται η διανομή των 6 οικοπέδων που προέκυψαν από το διαχωρισμό του τεμαχίου 250, ως αναφέρθηκε πιο πάνω. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο ΜΚ1 Αστυνόμος Β Μάριος Μαρκίδης (βλ. τεκμήριο 1) μετά από την γραφολογική εξέταση της πιο πάνω υπογραφής κατέληξε ότι αυτή δεν είναι η γνήσια υπογραφή του παραπονούμενου. Περαιτέρω κατέληξε ότι ο αρ. «514410» δεν μπορεί να συνδεθεί γραφολογικά ούτε με τον παραπονούμενο ούτε με τον κατηγορούμενο. Ο παραπονούμενος Παναγιώτης Ττουλιάς (ΜΚ3) ανέφερε ότι είναι εξ αδιαιρέτου ιδιοκτήτης σε χωράφι στην τοποθεσία Καμπί του χωριού Λέμπα με μερίδιο 3/
  15. Στο ίδιο χωράφι συνιδιοκτήτες είναι τα 4 αδέλφια του μεταξύ των οποίων και ο κατηγορούμενος. Τον Ιανουάριο του 2006 ο ΜΚ3 ζήτησε από το Κτηματολόγιο τίτλο ιδιοκτησίας για να τον χρησιμοποιήσει για δάνειο για υποθήκη και διαπίστωσε ότι μερίδιο 1/12 μεταβιβάστηκε στο όνομα του κατηγορούμενου χωρίς την συγκατάθεση και χωρίς την υπογραφή του. Η μεταβίβαση έγινε με πλαστογράφηση της υπογραφής του. Η υπογραφή στο τεκμήριο 2 στον αρ. 5 δεν είναι δική του. Έχει την πεποίθηση ότι αυτή έγινε από την σύζυγο του κατηγορουμένου και όχι στην παρουσία του Κοινοτάρχη. Ο ίδιος απουσίαζε τότε γιατί διαμένει στο Παραλίμνι. Ούτε τον αριθμό δίπλα από την υπογραφή τον έγραψε αυτός. Στην αντεξέταση του ανέφερε μεταξύ άλλων ότι δεν συναίνεσε στο να τεθεί η υπογραφή του στο τεκμήριο
  16. Είπε επίσης ότι για το διαχωρισμό έκαναν συμφωνία το 1990 χωρίς να πει ποιοι ήταν αυτού που έκαναν την συμφωνία. Η συμφωνία αυτή ήταν να πάρει ο ίδιος το τεμάχιο 250D και ½ από το τεμάχιο 250F. Όταν ερωτήθηκε εάν την συμφωνία να πάρει και το μισό από το τεμάχιο 250F την γνώριζε και κάποιος από τα αδέλφια του απάντησε ότι δεν το γνώριζε κανένας και ότι μόνο ο ίδιος το γνώριζε. Όταν στην επανεξέταση ερωτήθηκε εάν έχει κάποιο έγγραφο το οποίο να δείχνει ότι έπρεπε να πάρει και ½ οικόπεδο από το 250F απάντησε αρνητικά και είπε ότι έχει τον προηγούμενο τίτλο εξ αδιαιρέτου. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του τεκμήριο 9 ανέφερε ότι την υπογραφή στον αρ. 5 του τεκμηρίου 2 στο όνομα του παραπονούμενου την έκανε ο ίδιος αλλά με την προφορική συγκατάθεση του παραπονούμενου. Επίσης είπε ότι το τεκμήριο 2 το πήρε αυτός στο Κτηματολόγιο για να αρχίσει η διαδικασία διαχωρισμού. Στην γραπτή του κατηγορία (τεκμήριο 10) ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι υπέγραψε στο όνομα του αδελφού του με δική του παράκληση και οδηγίες επειδή είχε συμφέρον να βγει πάνω του ξεχωριστό κοτζιάνη. Ο ίδιος ο παραπονούμενος γνώριζε εξ αρχής τον όλο διαχωρισμό και είχε κάμει και την επιλογή του οικοπέδου του. Τα οικόπεδα ήταν κομμένα και ο καθένας τους γνώριζε το δικό του. Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 1 δηλ. του καταρτισμού εγγράφων άνευ εξουσίας αυτό βασίζεται στο άρθρο 343(α) του Ποινικού Κώδικα το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
  17. Όποιος με σκοπό καταδολίευσης- (α) χωρίς νόμιμη εξουσία ή δικαιολογία, καταρτίζει, υπογράφει ή εκτελεί εκ μέρους, στο όνομα, ή για λογαριασμό άλλου, είτε με εξουσιοδότηση είτε με άλλο τρόπο, οποιοδήποτε έγγραφο ή γραπτό· ..................................................................................................................................... είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων». Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας 1 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος για τους σκοπούς της παρούσας είναι τα ακόλουθα:
  18. Ο κατηγορούμενος να καταρτίζει έγγραφο,
  19. Στο όνομα ή για λογαριασμού άλλου, είτε με εξουσιοδότηση είτε με άλλο τρόπο,
  20. Ο καταρτισμός να γίνεται χωρίς νόμιμη εξουσία ή δικαιολογία (lawful authority or excuse) και με σκοπό καταδολίευσης. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το άρθρο αυτό καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο αδικοπραγών δεν έχει εξουσία ή δικαιολογία εκ του νόμου να καταρτίζει το συγκεκριμένο έγγραφο και εντούτοις το κάνει με σκοπό καταδολίευσης ακόμη και με την εξουσιοδότηση του προσώπου στο όνομα ή για λογαριασμό του οποίου καταρτίζει το έγγραφο. Συνεπώς ο καταρτισμός ενός εγγράφου όταν συνίσταται στο να τίθεται η υπογραφή ενός προσώπου χωρίς την εξουσιοδότηση του και χωρίς να απαιτείται εξουσία ή δικαιολογία εκ του νόμου για τον καταρτισμό του εγγράφου δεν εμπίπτει στην πιο πάνω διάταξη. Αντίθετα εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 333(δ)(i) δηλ. στοιχειοθετεί το αδίκημα της πλαστογραφίας. Διαφορετική ερμηνεία θα εξουδετέρωνε τον σκοπό ύπαρξης και πρόνοιας των δύο διαφορετικών αδικημάτων. Οι κατηγορίες 2 και 3 στηρίζονται προφανώς στα άρθρα 331, 333(δ)(i) και 339 του Ποινικού Κώδικα τα οποία έχουν ως εξής: «
  21. Πλαστογραφία είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου με σκοπό καταδολίευσης. .........................................................................................................................
  22. Καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος- ........................................................................................................................... (δ) υπογράφει έγγραφο- (i) με το όνομα άλλου χωρίς την εξουσιοδότηση του, ανεξάρτητα αν το όνομα αυτό είναι το ίδιο με εκείνο που υπογράφει αυτός ή όχι
  23. Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκεται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος.» Η έννοια της πρόθεσης καταδολίευσης δίδεται στο άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα το οποίο έχει ως ακολούθως: «
  24. Πρόθεση καταδολίευσης τεκμαίρεται, αν φαίνεται ότι κατά το χρόνο όταν καταρτίστηκε το πλαστό έγγραφο υπήρχε συγκεκριμένο πρόσωπο, εξακριβωμένο ή όχι, που δύναται να καταδολιευθεί με το έγγραφο, και το τεκμήριο αυτό δεν ανατρέπεται με την απόδειξη ότι ο υπαίτιος έλαβε ή προετίθετο να λάβει μέτρα για να αποτρέψει την καταδολίευση στην πράξη τέτοιου προσώπου, ή για το γεγονός ότι ο υπαίτιος είχε ή νόμιζε ότι είχε δικαίωμα στο πράγμα που θα αποκτώταν με το πλαστό έγγραφο». Η πρόθεση καταδολίευσης αποδεικνύεται επαρκώς αν υπάρχει κάποιο άτομο γενικά που θα μπορούσε να καταδολιευτεί δηλ. οι ενέργειες του κατηγορούμενου να μπορούσαν να οδηγήσουν κάποιο πρόσωπο - όχι συγκεκριμένο - να ενεργήσει σε βλάβη του. Περαιτέρω η πρόθεση καταδολίευσης δεν περιορίζεται στην πρόκληση οικονομικής ζημιάς αλλά καλύπτει και οιανδήποτε άλλη βλάβη στο θύμα έστω και αν αυτή δεν είναι χρηματικής ή οικονομικής φύσης. Ακόμη και η πιθανότητα βλάβης δηλ. να ενεργήσει κάποιος εναντίον του συμφέροντος του είναι αρκετή (βλ. Archbold 37η έκδοση σελ. 670 και Georghiou ν. The Republic
(1984)2 C.L.R. 65). Η σχετική πρόθεση δεν είναι πάντοτε στοιχείο δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Όσον αφορά το αδίκημα της εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις αυτό βασίζεται στο άρθρο 305 του Ποινικού Κώδικα το οποίο ως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο προβλέπει τα ακόλουθα: «
  1. Όποιος εσκεμμένα εξασφαλίζει η αποπειράται να εξασφαλίσει για τον εαυτό του ή για άλλον, εγγραφή, άδεια ή πιστοποιητικό δυνάμει οποιουδήποτε νόμου ή κανονισμού, με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες αδικήματος συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος για σκοπούς της παρούσας είναι τα ακόλουθα:
  2. Ο κατηγορούμενος εσκεμμένα,
  3. Με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση,
  4. Να εξασφαλίζει για τον εαυτό του ή για άλλο πρόσωπο, εγγραφή δυνάμει οποιουδήποτε Νόμου ή Κανονισμού, Απαιτείται λοιπόν για την απόδειξη αυτού του αδικήματος η στοιχειοθέτηση ψευδούς παράστασης δηλ. παράσταση γεγονότος παρελθόντος ή παρόντος που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή (βλ. άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα). Όσον αφορά την κατηγορία 5 αυτή βασίζεται στο άρθρο 308 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
  5. Αν τρίτο πρόσωπο αποκτήσει νόμιμο τίτλο σε πράγμα που αποκτήθηκε με οποιαδήποτε πράξη που συνιστά κακούργημα ή πλημμέλημα ή με πράξη ου διενεργήθηκε εκτός της Δημοκρατίας, η οποία είναι ποινικό αδίκημα δυνάμει των νόμων του τόπου όπου διενεργήθηκε θα συνιστούσε όμως ποινικό αδίκημα αν διενεργόταν στη Δημοκρατία, οποιαδήποτε μεταγενέστερη αποδοχή αυτού δεν συνιστά ποινικό αδίκημα, αν και ο αποδέκτης γνωρίζει ότι το πράγμα αποκτήθηκε προηγουμένως με αυτό τον τρόπο.» Είναι όμως εμφανές από το λεκτικό του άρθρου 308 ότι αυτό δεν προβλέπει οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα. Μετά τα πιο πάνω θα εξετάσω κατά πόσο με βάση την δοθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με την κατηγορία 2 ο κατηγορούμενος κατασκεύασε το αναφερόμενο εκεί πλαστό έγγραφο με πρόθεση τον δόλο δηλ. με σκοπό κατά τον διαχωρισμό του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 3975 Φύλλο/Σχέδιο XLV/50 στη περιοχή «Καμπί» έδαφος του χωριό Λέμπα να εγγραφεί στο όνομα του το 1/12 του τεμαχίου, αντί του παραπονούμενου. Από τη μαρτυρία όμως που έχει τεθεί ενώπιον μου φαίνεται ότι ο αρ. εγγραφής 3975 αντιστοιχεί στο τεμάχιο 250Α, το οποίο προέκυψε μετά τον διαχωρισμό του τεμαχίου 250 το οποίο είχε αριθμό εγγραφής
  6. Δεν φαίνεται δε πουθενά ότι ενεγράφη επ' ονόματι του κατηγορούμενου το 1/12 του τεμαχίου 250Α. Αντίθετα φαίνεται ότι στο όνομα του κατηγορούμενου ενεγράφη ολόκληρο το τεμάχιο 250Α. Άλλωστε το παράπονο του ΜΚ3 δεν ήταν ότι ο κατηγορούμενος με τον διαχωρισμό πήρε το τεμάχιο 250Α αλλά ότι μεταβιβάσθηκε στο όνομα εκείνου το 1/12 από το μερίδιο του παραπονούμενου που είχε όμως προφανώς επί του τεμαχίου
  7. Εδώ να σημειωθεί ότι πουθενά δεν φαίνεται μεταβίβαση του μεριδίου 1/12 του παραπονούμενου στο όνομα του κατηγορούμενου. Δεν φαίνεται να υπήρξε καν μεταβίβαση οποιουδήποτε τεμαχίου. Αυτό που έγινε στην πραγματικότητα ήταν ότι τα 6 οικόπεδα, που ενεγράφησαν στα ονόματα των προσώπων ως αναφέρθηκαν ανωτέρω, ήταν το αποτέλεσμα διαχωρισμού του τεμαχίου 250, ο οποίος διαχωρισμός έγινε με βάση άδεια διαίρεσης και διανομή. Φαίνεται επίσης ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το πως θα γίνει η διανομή καθορίζεται από τους συνιδιοκτήτες. Εδώ να σημειωθεί ότι ο παραπονούμενος κατά την αντεξέταση του για πρώτη φορά ανέφερε ότι η συμφωνία διαχωρισμού προέβλεπε αυτός να λάβει το ½ του οικοπέδου επί του τεμαχίου 250F. Όταν όμως ρωτήθηκε στην ουσία αν γνώριζαν τη συμφωνία αυτή οι άλλοι συνιδιοκτήτες ανέφερε παραδόξως ότι μόνο αυτός τη γνώριζε ενώ όταν στην επανεξέταση ρωτήθηκε αν έχει κάποιο έγγραφο που να δείχνει αυτή τη συμφωνία απάντησε αρνητικά και παρέπεμψε στην ουσία στο ότι ήταν ιδιοκτήτης μεριδίου 3/12 στο τεμάχιο
  8. Είναι λοιπόν εμφανές ότι αυτή η μαρτυρία δεν παρουσιάζει την απαιτούμενη βεβαιότητα για την απόδειξη ακόμη και για σκοπούς εκ πρώτης όψεως της συμφωνίας που ο παραπονούμενος ισχυρίζεται και δημιουργεί αμφιβολία ως προς το θέμα αυτό. Ως εκ των άνω κρίνω ότι από τη δοθείσα μαρτυρία δεν στοιχειοθετείται ακόμη και για σκοπούς εκ πρώτης όψεως υπόθεσης η κατηγορία
  9. Η μη στοιχειοθέτηση της κατηγορίας 2 σφραγίζει μοιραία και την τύχη της κατηγορίας 3 εφόσον αυτή έχει ως βασικό συστατικό στοιχείο την με δόλιο τρόπο κυκλοφορία του εγγράφου που αναφέρεται στην κατηγορία
  10. Όσον αφορά την κατηγορία 1 ως έχει αναφερθεί ανωτέρω στην εξέταση της νομικής πτυχής αυτής απαιτείται η απόδειξη ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε νόμιμη εξουσία ή δικαιολογία για τον καταρτισμό του τεκμηρίου
  11. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι απαιτείται στην παρούσα σε σχέση με το έντυπο 3Α, το οποίο προφανώς μπορεί να συμπληρωθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που επιθυμεί να εγγραφεί τίτλος. Ακόμη όμως και αν η πιο πάνω ερμηνεία δεν θεωρηθεί ορθή κρίνω ότι το αδίκημα δεν στοιχειοθετείται και για ακόμη ένα λόγο. Συγκεκριμένα αυτός αφορά την απόδειξη του σκοπού ή της πρόθεση καταδολίευσης. Το σε τι συνίσταται η πρόθεση αυτή όσον αφορά την κατηγορία 1 δεν αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος αυτής σε αντίθεση με την κατηγορία
  12. Είναι όμως εμφανές από τη θέση και τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ότι αυτή αφορά τη μεταβίβαση του 1/12 μεριδίου του παραπονούμενου στον κατηγορούμενο. Τα όσα λοιπόν έχουν αναφερθεί σε σχέση με την κατηγορία 2 για τον διαχωρισμό του τεμαχίου 250 και τη διανομή των 6 οικοπέδων καθώς και για τη σχετική θέση του παραπονούμενου ισχύουν και στην παρούσα. Συναφώς και για την κατηγορία 1 πρέπει να λεχθεί ότι η δοθείσα μαρτυρία δεν έχει καταδείξει την στοιχειοθέτηση εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Σύμφωνα με την κατηγορία 4 ο κατηγορούμενος εσκεμμένα εξασφάλισε με ψευδείς παραστάσεις την εγγραφή στο όνομα του το 1/12 του τεμαχίου 250F στη τοποθεσία «Καμπί» Φ./Σχ. XLV/50 αντί του Παναγιώτη Νικόλα Ττοουλιά, χρησιμοποιώντας το αναφερόμενο στην κατηγορία 2 πλαστογραφημένο έντυπο 3Α. Αρχικά πρέπει να λεχθεί ότι και αυτή η κατηγορία στηρίζεται στο έγγραφο που αναφέρεται στην κατηγορία 1 και συνεπώς τα όσα αναφέρθηκαν εκεί ισχύουν και για την παρούσα κατηγορία. Oι δύο όμως αυτές κατηγορίες παρουσιάζουν μεταξύ τους μια αντίφαση. Συγκεκριμένα ενώ στην κατηγορία 2 γίνεται αναφορά στην ουσία στο τεμάχιο 250A στην παρούσα γίνεται αναφορά στο τεμάχιο 250F. Τα όσα όμως έχουν λεχθεί αναφορικά με τη θέση του παραπονούμενου για τη συμφωνία να λάβει το ½ του τεμαχίου 250F ισχύουν φυσικά και για την υπό εξέταση κατηγορία. Συναφώς κρίνω ότι ούτε και για την κατηγορία 4 έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Τέλος όσον αφορά την κατηγορία 5 έχει ήδη αναφερθεί ότι το άρθρο 308 δεν προβλέπει οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα. Εν πάση όμως περιπτώσει είναι πρόδηλο από τα γεγονότα ότι η παρούσα δεν αποτελεί περίπτωση στην οποία τρίτο πρόσωπο αποκτά νόμιμο τίτλο σε πράγμα που αποκτήθηκε με οποιαδήποτε πράξη που συνιστά κακούργημα ή πλημμέλημα. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή δεν έχει παρουσιάσει τέτοια μαρτυρία, η οποία να είναι αρκετά ισχυρή στην ουσία της για να αποδείξει ακόμη και για σκοπούς εκ πρώτης όψεως υπόθεσης τα πιο πάνω. Η διαπίστωση αυτή δημιουργεί εγγενή αδυναμία στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, η οποία δεν μπορεί να ξεπερασθεί στο στάδιο της έκδοσης της τελικής απόφασης, όταν το Δικαστήριο θα είναι σε θέση να την αξιολογήσει. Αυτό γιατί ως είναι εμφανές, από τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής δεν είναι δυνατό να προκύψουν αναμφίβολα, με οποιοδήποτε τρόπο και εάν αξιολογηθεί η μαρτυρία αυτή στο τελικό στάδιο τα πιο πάνω. Με βάση λοιπόν τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου σε καμία από τις κατηγορίες και συναφώς αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ........................................ Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Καταρτισμός εγγράφου άνευ εξουσίας - Πλαστογραφία - Εξασφάλιση εγγραφής με ψ/π - Κλεπταποδοχή μετά την αλλαγή κυριότητας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.