Έπαρχος Πάφου ν. CHRISTOFOROU SOFOCLEOUS DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14591/08, 25/10/2010

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τους κατηγορούμενους σε αυτό το στάδιο Αντίθετη επί του θέματος ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτούς σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's -2- Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό της δίκης, δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες, που υπάρχουν, στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενο1 ως αυτουργοί και ο κατηγορούμενος 2 ως συνεργός, σύμφωνα και με την τροποποίηση του κατηγορητηρίου που έλαβε χώρα στις 17/9/2010 μετά την άδεια που παραχώρησα με ενδιάμεση απόφαση μου που εκδόθηκε την ίδια μέρα, αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), 3

(1)(στ), 20

(1)(α), 20

(2), 20

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, καθώς επίσης και για κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 10, 20

(1)(α), 20

(3)του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96. Συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, ανήγειραν τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού ( αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Περαιτέρω, οι κατηγορούμενοι 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, κατείχαν τοίχο -3- αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού ( αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Ο κατηγορούμενος 2, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, κατηγορείται ότι εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, ανέχεται την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, να ανεγείρει τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού (αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος 2, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας, κατηγορείται ότι εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, ανέχτηκε την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, την ανέχεται να κατέχει τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού (αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή την μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η Κατηγορούσα αρχή και που αποτελείται από την ένορκη μαρτυρία της Μ.Κ. 1 Μαρίας Χαραλάμπους και τα κατατιθέντα τεκμήρια. Προβαίνοντας σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας, χωρίς να προβαίνω σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας και χωρίς να προβαίνω σε ευρήματα αξιοπιστίας και αποδεικτικής αξιολόγησης και βαρύτητας της ενώπιον μου μαρτυρίας, κρίνω ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και τους καλώ σε απολογία. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο