Έπαρχος Πάφου ν. Ανδρέας Λεμονάρης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12107/08, 26/10/2010

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ως εκ τούτου κάλεσαν το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τους κατηγορούμενους σε αυτό το στάδιο Αντίθετη επί του θέματος ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτούς σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότερες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους, αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται -2- υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό της δίκης, δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες, που υπάρχουν, στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. -3- Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται στις τρεις πρώτες κατηγορίες, για το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β)-(στ), 10

(1)20

(1)(α), 20

(2)και 20

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και των τροποποιητικών νόμων αυτού, του Περί Αυξήσεων των Ποινών Νόμου Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, κατά ή περί το έτος 2003 και/ή πρότερων και μέχρι σήμερα στο χωριό Ίννεια της Επαρχίας Πάφου, προέβη παράνομα σε ανέγερση οικοδομής, ήτοι ανέγειρε πετρόκτιστη περίφραξη εντός του τεμαχίου αρ. 72 Φ/ΣΧ 35/34 στο χωριό Ίννεια της Πάφου όπου υπάρχει υφιστάμενη κατοικία, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, κατά ή περί το έτος 2003 και/ή πρότερων και μέχρι σήμερα στο χωριό Ίννεια της Επαρχίας Πάφου, προέβη παράνομα σε ανέγερση οικοδομής, ήτοι ανέγειρε τζάκι το οποίο εξέχει από το υφιστάμενο σπίτι εντός του τεμαχίου αρ. 72 Φ/ΣΧ 35/34 στο χωριό Ίννεια της Πάφου όπου υπάρχει υφιστάμενη κατοικία, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Τέλος, ο κατηγορούμενος 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, κατά ή περί το έτος 2003 και/ή πρότερων και μέχρι σήμερα στο χωριό Ίννεια της Επαρχίας Πάφου, προέβη παράνομα σε ανέγερση οικοδομής, ήτοι ανέγειρε αποχωρητήριο διαστάσεων 2 Χ 2 μέτρων περίπου εντός του τεμαχίου αρ. 72 Φ/ΣΧ 35/34 στο χωριό Ίννεια της Πάφου όπου υπάρχει υφιστάμενη κατοικία, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει στην τέταρτη κατηγορία το αδίκημα της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β)-(στ), 10

(1)20

(1)(α), 20

(2)και 20

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και των τροποποιητικών νόμων αυτού, του Περί Αυξήσεων των Ποινών Νόμου Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 2, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας, κατά ή περί το έτος 2004 και/ή πρότερων και μέχρι σήμερα, παράνομα κατέχει και χρησιμοποιεί οικοδομές, ήτοι την κατοικία και πετρόκτιστη περίφραξη, τζάκι το οποίο εξέχει από το υπόλοιπο σπίτι και αποχωρητήριο διαστάσεων 2 Χ 2 μέτρων περίπου εντός του τεμαχίου αρ. 72 Φ/ΣΧ 35/34 στο χωριό Ίννεια της Πάφου, χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή την μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η Κατηγορούσα αρχή και που αποτελείται από την ένορκη μαρτυρία της Μ.Κ. 1 Έλενας Αντωνίου του -4- Μ.Κ.2 Ανδρέα Χ΄΄ Κλεοβούλου και του Μ.Κ. 3 Γιώργου Φακοντή και τα κατατιθέντα τεκμήρια. Προβαίνοντας σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας, χωρίς να προβαίνω σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας και χωρίς να προβαίνω σε ευρήματα αξιοπιστίας και αποδεικτικής αξιολόγησης και βαρύτητας της ενώπιον μου μαρτυρίας, κρίνω ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και τους καλώ σε απολογία. (Υπ.) ......................................... ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο