Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Γιαννάκης Θεοφάνους, Αρ. Υπόθεσης: 357/09, 4 Νοεμβρίου 2010,

(1)(β)

(8)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου)Νόμου 96/

(1)/

1. Η κατηγορία του αδικήματος ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του, ότι στις 20 Νοεμβρίου 2007 στην οδό Αγαπήνωρος στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ενώ ο Κατηγορούμενος ήταν ιδιοκτήτης του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμούς εγγραφής VZ826, επέτρεψε στον Farhan Seifeddin να το οδηγήσει, χωρίς να υπάρχει για αυτόν που χρησιμοποιεί το πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Η Κατηγορούσα Αρχή, για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δυο μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστ.2716 Λ. Λοίζου και τον Αστ.3891 Π. Κρεμμά. Κατατέθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα, σε σχέση με την υπόθεση από τις δυο πλευρές, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το Ν.86/
2. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 2716 Λ. Λοίζου, ανέκοψε για έλεγχο το όχημα με αριθμούς εγγραφής VZ 826, το οποίο οδηγείτο από τον Farhan Seifeddin από τη Συρία, τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί και αυτός απάντησε «Εν το ήξερα κύριε». Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 3891 Π. Κρεμμάς, ανέφερε στο Δικαστήριο, ότι στις 21/11/2007, κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο, ότι ενώ ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος VZ 826, επέτρεψε την χρησιμοποίηση του οχήματος του από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, αφού το εν λόγω πρόσωπο δεν είχε άδεια οδήγησης, ήταν στερημένη από 15/5/2007 - 14/5/2008, και κατά συνέπεια δεν καλυπτόταν από πιστοποιητικό ασφάλειας. Κατάθεσε δε, ως τεκμήρια 3 και 4 την ανακριτική κατάθεση και την γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου. Κατά την αντεξέταση, σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης αν ρώτησε τον Κατηγορούμενο κατά πόσο ο αλλοδαπός είχε στερηθεί του δικαιώματος να κατέχει άδεια οδήγησης, αυτός απάντησε, ότι έλεγξε την άδεια οδήγησης του αλλοδαπού αλλά σε αυτήν δεν αναγραφόταν οτιδήποτε, που να δείχνει ότι η άδεια οδήγησης ήταν στερημένη από το Δικαστήριο. Επιβεβαίωσε δε, ότι και ο ίδιος ο μάρτυρας επιθεώρησε την άδεια οδήγησης του αλλοδαπού και δεν αναγραφόταν οτιδήποτε επ' αυτής, που να αποδεικνύει, ότι το Δικαστήριο στέρησε σ' αυτόν αυτό το δικαίωμα. Πριν το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, κατατέθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία «ο Κατηγορούμενος επέτρεψε στον Farhan Seifeddin να οδηγήσει το όχημα με αριθμούς εγγραφής VZ 826 στις 20/11/2007 στην οδό Αγαπήνωρος στην Πάφο. Κατά τον επίδικο χρόνο ο Κατηγορούμενος διέθετε ασφαλιστικό συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο, οποιοδήποτε πρόσωπο μπορεί να οδηγήσει το όχημα με την εξουσιοδότηση του. Όμως το πρόσωπο, το οποίο επέτρεψε ο Κατηγορούμενος να οδηγήσει το όχημα, ήτοι ο Farhan Seifeddin, δεν καλυπτόταν από ασφάλεια, διότι είχε στερηθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην υπόθεση 2995/2004, από του να κατέχει ή να αποκτήσει άδεια οδήγησης για περίοδο ενός

(1)έτους, δηλαδή από 15/5/2007 έως 14/5/2008». Ο Κατηγορούμενος στη συνέχεια κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του και αυτός επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και να αντεξετασθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος, ανάφερε ότι ο αλλοδαπός ήταν υπάλληλος του, σαν εργάτης στα καλούπια. Δεν ήταν μέσα στα καθήκοντα του να οδηγεί και να μεταφέρει εργάτες, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο, την συγκεκριμένη ημέρα ο αλλοδαπός πήρε το αυτοκίνητο, ενώ ο ίδιος απουσίαζε και μετέφερε τους εργάτες στο σπίτι τους, την ώρα που σχόλασαν. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου, ότι κατά την πρόσληψη του αλλοδαπού, ο ίδιος έλεγξε την άδεια οδήγησης του και δεν αναγραφόταν τίποτε επ' αυτής. Είχε δε την εντύπωση αφού είχε άδεια οδήγησης, καλυπτόταν από το πιστοποιητικό ασφάλειας που είχε και το οποίο κάλυπτε όλα τα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν το αυτοκίνητο του. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό, ότι ο Κατηγορούμενος, από την πρώτη στιγμή που έδωσε ανακριτική κατάθεση στην αστυνομία, ανέφερε, ότι έδωσε το αυτοκίνητο του για να το οδηγήσει ο Farhan Seifeddin, αλλά δεν γνώριζε ότι αυτός ήταν στερημένος της άδειας οδήγησης αφού ο ίδιος την έλεγξε και δεν αναγραφόταν τίποτε επ' αυτής. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο Μ.Κ.2 Αστ. 3891 Π. Κρεμμάς, μου έκανε καλή εντύπωση, αφού απάντησε με σαφή και θετικό τρόπο σε όλα όσα είχε ρωτηθεί από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου, χωρίς να κρύψει τίποτα, σε σχέση με την διερεύνηση της υπόθεσης, ακόμα και αν αυτά που έλεγε ήταν προς όφελος του Κατηγορούμενου. Δεν αρνήθηκε να αναφέρει, ότι έλεγξε και ο ίδιος την άδεια οδήγησης του αλλοδαπού και όντως δεν αναγραφόταν τίποτα επ' αυτής. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 2716 Λ. Λοίζου, ήταν τυπικός μάρτυρας. Η μοναδική του ενέργεια ήταν να κατηγορήσει γραπτώς τον αλλοδαπό Farhan Sheifeddin επί του ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο VZ826 με στερημένη την άδεια οδήγησης και χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε και έτσι η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Κατηγορούμενος, κατά την ένορκη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, επίσης μου έκανε αρκετά καλή εντύπωση, αφού απάντησε σ' όλες τις ερωτήσεις τόσο της κυρίως εξέτασης όσο και της αντεξέτασης με σαφήνεια και θετικά, θέλοντας να πει τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Η θέση του Κατηγορούμενου ήταν εξ' αρχής η ίδια από την ώρα που η Αστυνομία ξεκίνησε την διερεύνηση αυτής της υπόθεσης, μέχρι και το σημείο που ο Κατηγορούμενος έδινε ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία και η θέση του Κατηγορούμενου, όπως αυτή εκφράστηκε, δεν κλονίστηκε ούτε και από την αντεξέταση που υπέστη από την Κατηγορούσα Αρχή και σε καμμία περίπτωση δεν έχει διαφοροποιηθεί. Δεν θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος ήρθε στο Δικαστήριο για να πει πράγματα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αλλά μοναδικός του σκοπός ήταν να πει την αλήθεια. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας και δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 20/11/2007 ο αλλοδαπός Farhan Seifeddin οδηγούσε το όχημα ιδιοκτησίας του Γιαννάκη Θεοφάνους με αριθμούς εγγραφής VZ826 στην οδό Αγαπήνωρος στην Πάφο. Το όχημα καλυπτόταν από πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου προσώπου, αφού ο Κατηγορούμενος διέθετε ασφαλιστικό συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο οποιοδήποτε πρόσωπο μπορούσε να οδηγήσει το όχημα με την δική του εξουσιοδότηση. Ο αλλοδαπός, ο οποίος όμως την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα οδηγούσε το εν λόγω όχημα, δεν καλυπτόταν από πιστοποιητικό ασφαλείας, γιατί ακριβώς ο ίδιος έχει στερηθεί του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην υπόθεση με αριθμό 2995/2004 για περίοδο ενός έτους από 15/5/2007 μέχρι 14/5/2008. Ο Κατηγορούμενος, έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα για να διαπιστώσει, αν ο αλλοδαπός είχε νόμιμη άδεια οδήγησης και ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα να οδηγεί το αυτοκίνητο του, με τον έλεγχο της άδειας οδηγού του, στην οποία όμως δεν διαπίστωσε να υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα, αφού δεν αναγραφόταν οτιδήποτε επ' αυτής. Ακόμα και ο Αστ. 3891 Π. Κρεμμάς, εξεταστής της υπόθεσης, επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή δεν αναγραφόταν η στέρηση της άδειας οδήγησης για οποιαδήποτε περίοδο επί της άδειας οδηγήσεως του αλλοδαπού Farhan Seifeddin και αυτό το διαπίστωσε μετά από δικό του έλεγχο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 3

(1)(β) του Νόμου 96(Ι)/2000 προβλέπει τα ακόλουθα: 3. -

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (β) Προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. Η επιφύλαξη του άρθρου 3 αναφέρει τα ακόλουθα: Νοείται ότι, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση σε κατηγορία που προσάπτεται δυνάμει του άρθρου αυτού, εάν αποδειχθεί στο Δικαστήριο - (α) ότι το μηχανοκίνητο όχημα δεν άνηκε στον Κατηγορούμενο και δε βρισκόταν στην κατοχή του δυνάμει ενοικίασης ή δανεισμού και (β) ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του και (γ) ότι ούτε γνώριζε ούτε είχε λόγο να πιστεύει ότι δεν υπήρχε σε ισχύ σε σχέση με το μηχανοκίνητο όχημα τέτοιο ασφαλιστήριο όπως προβλέπεται στο εδάφιο

(1)πιο πάνω. Ο Κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει σωρευτικά τις προϋποθέσεις (α)-(γ) ανωτέρω, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. R. V. Carr-Briant

(1943)2 ALL ER 156 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 14th Ed. στη σελίδα 562) Αναφορικά με την προυπόθεση (γ) ανωτέρω, σε σχέση με το στοιχείο της γνώσης, παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Textbook of Criminal Law, 2nd Ed. του Glanville Williams στις σελ.123-125 όπου αναφέρεται ότι η πιο σαφής καθοδήγηση προς τους ενόρκους σε σχέση με το εν λόγω στοιχείο είναι ότι κάποιος θεωρείται ότι γνωρίζει κάποιο γεγονός αν ικανοποιηθούν πως ήταν σχεδόν σίγουρος πως το γεγονός υπήρχε ή (με άλλες λέξεις) ότι δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφιβολία ότι υπήρχε. Κατ' αναλογία στην Κύπρο το Δικαστήριο μπορεί να καθοδηγήσει τον εαυτό του ως ανωτέρω. Όσο δε αφορά το στοιχείο του «λόγου να πιστεύει» στο Halsbury´ s Statutes, Volume 38 στη σελ. 995 αναφέρεται πως οι πιο πάνω λέξεις προϋποθέτουν όχι μόνο πως το αναφερόμενο άτομο έχει λόγο να πιστεύει αλλά, περαιτέρω, ότι πραγματικά πιστεύει. Με βάση τις πιο πάνω αρχές, είναι ξεκάθαρο, ότι το θέμα το οποίο έχει αμφισβητηθεί στην παρούσα υπόθεση δεν είναι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος επέτρεψε ή όχι στον αλλοδαπό Ferhan Feisheddin να οδηγήσει το όχημα ιδιοκτησίας του ιδίου, αλλά κατά πόσο ο ίδιος ο Κατηγορούμενος γνώριζε, ότι ο αλλοδαπός είχε στερηθεί του δικαιώματος, να οδηγεί, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου για περίοδο από 15/5/2007 μέχρι 14/5/2008, και άρα δεν καλυπτόταν από το πιστοποιητικό ασφάλειας που είχε ο ίδιος και κάλυπτε όσα πρόσωπα χρησιμοποιούσαν το αυτοκίνητο του. Η «γνώση» από πλευράς του Κατηγορούμενου, είναι ένα στοιχείο το οποίο αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας αλλά πολύ περισσότερο με την αξιολόγηση της εν λόγω μαρτυρίας από το Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος απέδειξε την υπεράσπιση που έθεσε ο ίδιος ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί πράγματι είχε την εντύπωση, ότι ο αλλοδαπός είχε άδεια οδήγησης εν ισχύ και άρα καλυπτόταν από το σχετικό πιστοποιητικό ασφαλείας. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος έχει αποδείξει επαρκή υπεράσπιση, αφού έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης των προϋποθέσεων της επιφύλαξης του άρθρου 3 του Νόμου 96

(1)/2000 στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο