Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. SOUHHEL KATEE, Αρ. Υπόθεσης: 11710/07, 5.11.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B72 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11710/07 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. SOUHHEL KATEE Ημερομηνία: 5.11.2010 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Παπαλαζάρου. Για Κατηγορούμενο: κ. Αλεξάνδρου. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά στην παρούσα 11 κατηγορίες. Μετά όμως από την αθώωση και απαλλαγή του λόγω μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8 και 11 αντιμετωπίζει πλέον μόνο τις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9 και
- Όλες δε οι κατηγορίες αφορούν παραβάσεις του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη κα Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/
- Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι: · Στις 21.12.05, τον Ιανουάριο του 2006 και στις 13.5.07 επιτέθηκε στη σύζυγο του PHILIPA DAVIS και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορίες 1, 3 και 9), · Κατά τον Απρίλιο του 2006 απείλησε τη σύζυγο του ότι θα την σκοτώσει, θα της σπάσει τα χέρια και θα τη ρίξει από το μπαλκόνι αν συνέχιζε να του ζητά να της ανοίξει την πόρτα για να βγει από το υπνοδωμάτιο και στις 13.5.02 την απείλησε ότι θα την σκοτώσει αν κατέβαινε από το αυτοκίνητο (κατηγορίες 5 και 10), και · Στις 12.5.07 επιτέθηκε στη σύζυγο του (κατηγορία 7), Προς απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο 3 μάρτυρες. Επίσης κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου το περιεχόμενο του τεκμηρίου 7 και συγκεκριμένα ότι στις 30.5.07 ο Αστ. 2169 Α. Ανδρέου συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει εντάλματος σύλληψης, αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Δεν έκαμα έτσι πράμα». Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε, ως άλλωστε εδικαιούτο, να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Στην ανώμοτη δήλωση του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι όλα είναι ψέματα, δεν έκανε τέτοια πράγματα και είναι αθώος. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Δρ. Νεκτάριος Σιδηρόπουλλος, ο οποίος κατά τους επίδικους χρόνους εργαζόταν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του ιδιωτικού Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Ο μάρτυρας αυτός πρέπει να λεχθεί ότι μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ως ανεξάρτητος και αμερόληπτος μάρτυρας περιέγραψε με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα όσα διαπίστωσε κατά την εξέταση της παραπονούμενης καθώς και τα όσα γνώριζε σε σχέση με τα τεκμήρια 5 και 6 και η μαρτυρία του αλλά και εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Ως εκ των άνω δέχομαι τη μαρτυρία του. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.2 εξέτασε την παραπονούμενη στις 22.12.05 και στις 13.5.
- Κατέθεσε στο Δικαστήριο το τεκμήριο
- Το εν λόγω έγγραφο είναι το μισό τυπωμένο από ηλεκτρονικό υπολογιστή και αφορά την εξέταση της παραπονούμενης στις 22.12.
- Το υπόλοιπο είναι γραμμένο χειρόγραφα και αφορά την εξέταση της παραπονούμενης στις 13.5.
- Σε σχέση με το τεκμήριο 6 ο μάρτυρας ανέφερε ότι του το έστειλε με φαξ ο Δρ. Ηρακλέους, υπεύθυνος των Επειγόντων Περιστατικών στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, αφού ο μάρτυρας δεν εργαζόταν πια εκεί, και ο μάρτυρας έθεσε σφραγίδα δική του ότι είναι πιστό αντίγραφο. Όσον αφορά το χειρόγραφο κομμάτι του τεκμηρίου 6 ο Μ.Κ.2 είπε ότι όπως του ανέφερε ο Δρας Ηρακλέους για κάποιο λόγο ο ηλεκτρονικός υπολογιστής δεν τύπωνε το ιστορικό για τη συγκεκριμένη ημερομηνία και έτσι ο μάρτυρας του είπε να το γράψει χειρόγραφα κάτω από αυτό της ημερομηνίας 22.12.
- Αυτά ήταν καταχωρημένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και του τα διάβασε ο Ηρακλέους. Δεν γνωρίζει αν του αλλοίωσε κάτι. Με βάση τα όσα του είπε ο Ηρακλέους στον ηλεκτρονικό υπολογιστή δεν αναφέρεται ο λόγος του τραυματισμού της παραπονούμενης στις 13.5.
- Όσον αφορά την ημερομηνία 22.12.05 στο τεκμήριο 6 αναφέρεται ως διάγνωση «κάκωση αυχενικής μοίρας και λίγο πιο κάτω» και ως αιτία του τραυματισμού της παραπονούμενης ότι έπεσε κάτω ενώ για τις 13.5.07 αναφέρεται ως διάγνωση «κάκωση ρινός περίπου 2 εκ - αιμορραγία - ήπιο οίδημα δηλ. όχι πολύ φουσκωμένο» ενώ δεν αναφέρεται οποιαδήποτε αιτία. Περαιτέρω ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι η παραπονούμενη δεν του ανέφερε την αιτία του τραυματισμού της γιατί αν το έκανε και επειδή πάντα ρωτούν θα το κατέγραφε. Τέλος ο Μ.Κ.2 στην αντεξέταση του ανέφερε ότι στις 22.12.05 αν υπήρχε οποιαδήποτε εξωτερική κάκωση θα το έγραφε αφού όταν υπάρχει τέτοια όπως μαύρισμα ή μώλωπας καταγράφεται απαραίτητα. Επίσης ο μάρτυρας είπε ότι αν κάποιος δεχθεί χτύπημα στον αυχένα ή αλλού με ένα βίαιο τρόπο είτε με γροθιά είτε με χρήση αντικειμένου αναμένεται στην περιοχή κάποιο αιμάτωμα. Όσον δε αφορά το τεκμήριο 5 αυτό αποτελεί βεβαίωση από το Νοσοκομείο Ευαγγελισμός ότι η παραπονούμενη εξετάσθηκε από τον γιατρό των Πρώτων βοηθειών Δρα Νεκτάριο Σιδηρόπουλλο στις «22.12.05 με κάκωση αυχένα και στις 13.5.07 κάκωση περιοχή της μύτης που επροκλήθει από ξυλοδαρμό όπως αναφέρει η ίδια». Εδώ πρέπει να υπομνησθεί πρώτα ότι ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι η παραπονούμενη δεν του είπε στις 13.5.07 την αιτία του τραυματισμού της. Πέραν τούτου στο τεκμήριο αυτό ο Μ.Κ.2 αναγνώρισε την υπογραφή του Δρα Ηρακλέους και ανέφερε ότι μίλησε μαζί του για αυτό και εκείνος του είπε ότι έγραψε εκεί ότι «επροκλήθει από ξυλοδαρμό» γιατί αυτό του αναφέρθηκε από το πρόσωπο που ζήτησε τη βεβαίωση. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η παραπονούμενη είπε ότι το τεκμήριο 5 το έβλεπε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο ενώ το τεκμήριο αυτό το κατέθεσε η Μ.Κ.1, η οποία ανέφερε ότι έκανε εξετάσεις και στον Ευαγγελισμό όπου της επιβεβαιώθηκαν τα όσα ανέφερε η παραπονούμενη και αργότερα η ίδια πήγε στον Ευαγγελισμό και αφού τους ενημέρωσε σχετικά ετοίμασαν τη βεβαίωση αυτή και της την έδωσαν. Είναι λοιπόν εμφανές ότι η αιτία που καταγράφηκε για τον τραυματισμό της παραπονούμενης στις 13.5.07 δεν αναφέρθηκε από την ίδια αλλά γράφτηκε από το Δρα Ηρακλέους με βάση προφανώς του όσα του είπε η Μ.Κ.
- Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε η εξεταστής της υπόθεσης Γ/Αν. Λοχ. 1577 Αλεξία Πατριώτη. Η μάρτυρας αυτή έλαβε κατάθεση από την παραπονούμενη στη μητρική της γλώσσα στις 30.5.07 (τεκμήριο 4) και μετέφρασε αυτήν στα ελληνικά (τεκμήριο 4Α). Περαιτέρω στις 31.5.07 και μεταξύ των ωρών 13:00-13:30 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο στη μητρική του γλώσσα με τη βοήθεια μεταφραστή (τεκμήριο 2Α), η οποία κατάθεση μεταφράστηκε από τα αραβικά στα ελληνικά (τεκμήριο 2). Μεταξύ των ωρών 14:00-14:15 της 31.5.07 η μάρτυρας και πάλι με τη βοήθεια μεταφραστή κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (τεκμήρια 3Α-3). Όσον αφορά τη μάρτυρα αυτή πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα είπε αναφορικά με τις ενέργειες της κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και ιδίως όσον αφορά την θεληματικότητα της κατάθεσης και της απάντησης του κατηγορούμενου στη γραπτή κατηγορία δεν ήταν πειστικά αλλά αντίθετα δείχνουν ότι δεν προέβη σε αμερόληπτη και αντικειμενική διερεύνηση και δημιουργούν υποψίες ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες λήφθηκαν τα τεκμήρια 2 και 3 και τη θεληματικότητα αυτών. Συγκεκριμένα: Όταν της ζητήθηκε στην ουσία να δικαιολογήσει τι ενέργειες έγιναν και γιατί η κατάθεση του κατηγορούμενου λήφθηκε στις 31.5.07 και περί ώρα 13:00 ενώ αυτός συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση από την προηγούμενη μέρα και περί ώρα 15:20 ανέφερε γενικά ότι λήφθηκαν καταθέσεις και έγιναν και άλλες ενέργειες αναγκαίες για την συμπλήρωση της υπόθεσης. Όταν όμως ρωτήθηκε ποιες ήταν οι καταθέσεις αυτές απάντησε ότι η μια ήταν του Αστ. 2169, ο οποίος να σημειωθεί ότι συνέταξε μόνος του την κατάθεση του τεκμήριο 7 ενώ αναφέρθηκε και σε άλλη κατάθεση, την οποία όμως στη συνέχεια ανέφερε ότι έλαβε πριν τη σύλληψη του κατηγορούμενου. Περαιτέρω για να πείσει ότι έγιναν οι δέουσες και ολοκληρωμένες εξετάσεις είπε ότι έγινε έλεγχος μέσω της ΥΑΜ για να διαπιστωθεί το καθεστώς παραμονής του κατηγορούμενου στη Δημοκρατία κάτι που προφανώς δεν ήταν σχετικό αλλά ούτε και απαραίτητο για τη διερεύνηση με δεδομένο μάλιστα ότι ο κατηγορούμενος ήταν παντρεμένος με ευρωπαία πολίτη. Σε υποβολή δε ότι από την ώρα της σύλληψης του μέχρι τη λήψη της κατάθεσης του αυτός δεν ερωτήθηκε οτιδήποτε για την υπόθεση υπεκφεύγοντας ανέφερε ότι έχει ήδη απαντήσει ενώ την ίδια απάντηση έδωσε και όταν της υποβλήθηκε ότι μέσα σε αυτό τον χρόνο δεν έγινε κανένα απολύτως ανακριτικό έργο. Όταν ερωτήθηκε εάν ρώτησε τον κατηγορούμενο για κάθε περιστατικό στο οποίο η παραπονούμενη αναφέρθηκε είπε ότι αυτός πληροφορήθηκε για όλα όσα είπε η παραπονούμενη στην κατάθεση της και του επιστήθηκε η προσοχή. Δεν του διάβασε την κατάθεση της παραπονούμενης κατά λέξη αλλά τον πληροφόρησε προφορικά για όλα όσα εκείνη ανέφερε εναντίον του. Από το περιεχόμενο όμως της κατάθεσης του κατηγορούμενου είναι εμφανές ότι δεν του αναφέρθηκαν όλα όσα ανέφερε η παραπονούμενη εναντίον του αφού αυτός κάνει στην αρχή μια γενική αναφορά και στη συνέχεια αναφέρεται σε δύο μόνο από τα τέσσερα περιστατικά βίας που ανέφερε η παραπονούμενη. Σε ερώτηση δε στη μάρτυρα ποια ήταν η απάντηση του κατηγορούμενου είπε ότι αφού του επιστήθηκε η προσοχή του εξέφρασε την επιθυμία να δώσει κατάθεση και της ανάφερε όσα γράφτηκαν στην κατάθεση. Όταν ρωτήθηκε να πει τι ακριβώς της είπε ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι αφού τον πληροφόρησε σχετικά εκείνος έκλαιγε και επαναλάμβανε συνεχώς «Λυπάμαι για αυτά που έκανα στην γυναίκα μου εγώ την αγαπώ δεν ήθελα να της κάνω κακό» και ο λόγος που της συμπεριφερόταν έτσι ήταν γιατί δεν συμφωνούσε για κάποια πράγματα που εκείνη έκανε και για τον τρόπο που συμπεριφερόταν. Μετά από αυτή του την δήλωση καταγράφηκε η θεληματική του κατάθεση. Η μάρτυρας όμως δεν θυμόταν αν κατά την διάρκεια της προφορικής αυτής δήλωσης του κατηγορούμενου ο διερμηνέας ήταν παρών. Ανέφερε δε ότι η επίστηση της προσοχής του κατηγορούμενου στο νόμο έγινε από την ίδια και στα ελληνικά γιατί εκείνος τα αντιλαμβανόταν. Δεν δέχτηκε δε ότι στις 31.5.07 έβγαλε τον κατηγορούμενο από τα κρατητήρια και του είπε ότι η γυναίκα του έκανε ένα σωρό καταγγελίες εναντίον του και έδωσε πολυσέλιδη κατάθεση και ότι πρέπει να της πει ότι έκανε κάτι για να πάει σπίτι του και ότι αν δεν πει ότι της έδωσε κανένα πάτσο θα πάει πίσω στα κρατητήρια. Δεν δικαιολόγησε όμως η μάρτυρας το γιατί ενώ είχε στην κατοχή της την κατάθεση της παραπονούμενης, η οποία λήφθηκε στις 30.5.07 μεταξύ των ωρών 10:00-11:00 και ενώ ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί την ίδια μέρα στις 15:20 και κρατείτο δεν έλαβε από αυτόν κατάθεση την ίδια έστω μέρα αλλά περίμενε μέχρι την επόμενη μέρα το μεσημέρι για να τον ενημερώσει για τα όσα κατέθεσε εναντίον του η παραπονούμενη. Πέραν τούτου δημιουργείται εύλογα το ερώτημα γιατί ενώ ο κατηγορούμενος κατά τη σύλληψη του στις 30.5.07 αρνήθηκε ότι έκανε αυτά που τον πληροφόρησε ο Αστ. 2169 την επόμενη μέρα το μεσημέρι μόνο και μόνο επειδή η μάρτυρας τον πληροφόρησε για τα όσα η παραπονούμενη τον κατάγγειλε, από μόνος του να δηλώνει ότι θα προβεί σε θεληματική κατάθεση. Σε ερώτηση δε στη μάρτυρα γιατί εφόσον ο κατηγορούμενος της είπε ότι θα πει όλη την αλήθεια δεν τον ρώτησε χρονικά τι έγινε για κάθε ημερομηνία απάντησε ότι η θεληματική του κατάθεση καταγράφηκε ακριβώς όπως ο ίδιος έλεγε τα γεγονότα χωρίς υποδείξεις ή καθοδηγήσεις. Η μάρτυρας δεν δέχτηκε επίσης ότι τόσο η κατάθεση του όσο και η απάντηση του στη γραπτή κατηγορία λήφθηκαν κατόπιν υποκίνησης του να πει ότι έκανε κάτι για να πάει σπίτι του. Εντέλει σε υποβολή ότι ως εξεταστής δεν διερεύνησε την υπόθεση και απλώς περιορίστηκε για να πάρει μια κατάθεση και να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο με τον τρόπο που αναφέρθηκε δεν το δέχθηκε και είπε ότι η διερεύνηση έγινε με την δέουσα προσοχή. Στο σημείο αυτό θα πρέπει όμως να υπομνησθεί ότι πέραν του ότι από τη σύλληψη του κατηγορούμενου μέχρι και τη λήψη κατάθεσης από αυτόν δεν έγινε οποιοδήποτε ουσιαστικό ανακριτικό έργο, η μάρτυρας στα πλαίσια της διερεύνησης εξασφάλισε το τεκμήριο 5, στο οποίο, ως φαίνεται από τα όσα λέχθηκαν ανωτέρω, βεβαιώθηκε ότι ο τραυματισμός της παραπονούμενης στις 13.5.07 ήταν αποτέλεσμα ξυλοδαρμού σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η μάρτυρας στον Δρα Ηρακλέους ενώ σύμφωνα με το Μ.Κ.2 η παραπονούμενη δεν του ανέφερε κάτι τέτοιο. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω η μαρτυρία της Μ.Κ.1 δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Οι δε υποψίες και αμφιβολίες που δημιουργούνται αναφορικά με τις συνθήκες λήψης και τη θεληματικότητα της κατάθεσης του κατηγορούμενου αλλά και της απάντησης του στην γραπτή κατηγορία, η οποία ακολούθησε τη λήψη της εν λόγω κατάθεσης, δεν μπορούν στην παρούσα υπόθεση παρά να οδηγήσουν τελικά, έστω και σε αυτό το στάδιο, στον αποκλεισμό ως μαρτυρίας των τεκμηρίων 2 και 3 (βλ. Fournides v. Republic
(1986)2 CLR 73). Τέλος ως Μ.Κ.3 κατέθεσε η παραπονούμενη Philippa Jane Davis, η οποία στις 4.11.05 παντρεύτηκε τον κατηγορούμενο και ζούσαν μαζί μέχρι τις 19.5.
- Πρέπει να λεχθεί ότι ούτε αυτή η μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία της προσπάθησε να πείσει ότι ο κατηγορούμενος ήταν ένα πρόσωπο που χωρίς οποιαδήποτε δικαιολογία θύμωνε και την χτυπούσε βάναυσα προκαλώντας της σοβαρά τραύματα. Στην προσπάθεια της όμως αυτή περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις ενώ η σχετική μαρτυρία της χαρακτηριζόταν από υπερβολές σε επίσης ουσιώδη θέματα, όπως τη βιαιότητα των χτυπημάτων αλλά και τη σοβαρότητα των τραυμάτων. Πέραν τούτου η εκδοχή της σε κάποια σημεία διαψεύδεται από άλλη μαρτυρία ενώ σε άλλα δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική. Συγκεκριμένα: Στην κατάθεση της ημερομηνίας 30.5.07, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, ανέφερε ότι στις 21.12.05 ενώ ήταν στο σπίτι με τον κατηγορούμενο εκείνος έχασε την ψυχραιμία του και την έσπρωξε στο πάτωμα με τα χέρια του στην προσπάθεια του να την κτυπήσει με το μεταλλικό τακούνι της μπότας της δουλειάς του. Κατά την διάρκεια αυτής της επίθεσης κρατούσε ένα πιάτο, ένα μικρό τραπέζι και μια γεμάτη μπουκάλα με κρασί πάνω από το κεφάλι της σαν να επρόκειτο να τα σπάσει πάνω στο κεφάλι της. Την τράβηξε έξω από την μπροστινή πόρτα από το χέρι και μετά την τράβηξε μέσα. Τελικά έριξε βούτυρο πάνω στα μαλλιά της και την έριξε πάνω στο κρεβάτι και της είπε να σκάσει και να κοιμηθεί. Αυτή έκλαιγε. Την επόμενη μέρα πήγε στο νοσοκομείο γιατί την κλώτσησε στο λαιμό. Ο πισινός της ήταν εντελώς μαύρος εκεί που με κλώτσησε. Στο νοσοκομείο είπε ότι έπεσε επειδή ντράπηκε να τους πει την αλήθεια. Είχε κολάρο για δύο μήνες και έκανε φυσιοθεραπεία. Μετά ο κατηγορούμενος της είπε ότι την κτύπησε γιατί η μύτη του ήταν κλειστή και είχε πονοκέφαλο. Δεν ζήτησε συγνώμη για αυτό. Δεν τον κατάγγειλε στην αστυνομία επειδή τον αγαπούσε και δεν θα το έκανε ξανά. Ενώ όμως στην κατάθεση της όσον αφορά τα χτυπήματα που δέχθηκε αναφέρθηκε σε σπρώξιμο εκ μέρους του κατηγορούμενου στην προσπάθεια του να την κτυπήσει και ότι την κλώτσησε στο λαιμό και στον πισινό στην αντεξέταση της είπε ότι την κλοτσούσε στο πίσω μέρος του λαιμού με τις μπότες της εργασίας του, που περιείχαν μέταλλο στις σόλες, με βίαιο τρόπο. Δεν θυμόταν πόσες κλωτσιές δέχθηκε αλλά ήταν πέραν της μιας. Οι κλωτσιές δε αυτές προκάλεσαν, ως ανέφερε, τραυματισμό στο σβέρκο, ο οποίος ήταν εσωτερικός. Οι κλωτσιές δεν προκάλεσαν εξωτερικούς τραυματισμούς δηλ. δεν υπήρχαν μώλωπες ή γδαρσίματα ή μαύρισμα στο σβέρκο. Μάλιστα ανέφερε περαιτέρω ότι οι κλοτσιές που δέχθηκε δεν ήταν όλες στο λαιμό αλά πάνω κάτω στην πλάτη της από το σβέρκο μέχρι τον πισινό. Δέχθηκε, ως είπε, τέτοιες και στη μέση. Σύμφωνα όμως με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 αν κάποιος δεχθεί χτύπημα στον αυχένα ή αλλού με ένα βίαιο τρόπο αναμένεται στην περιοχή κάποιο αιμάτωμα και στις 22.12.05 που εξετάσθηκε η παραπονούμενη δεν έφερε οποιαδήποτε εξωτερική κάκωση όπως μαύρισμα ή μώλωπα. Όσον αφορά το μαύρισμα στον πισινό της στην αντεξέταση της είπε ότι αυτό φαινόταν δηλ. υπήρχε μώλωπας αλλά δεν είπε στο γιατρό ότι πονούσε εκεί γιατί ο περισσότερος πόνος ήταν στο λαιμό. Παρόλα αυτά ανέφερε για πρώτη φορά στην αντεξέταση της ότι την επόμενη δηλ. στις 23.12.05 είδε ένα ειδικό στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμό τον Στάθη Τούρβα και του έδειξε τον πισινό της. Το έκανε αυτό στις 23.12.05 γιατί εκείνος ήταν ειδικός και η παραπονούμενη ήθελε να γνωρίζει ο γιατρός τη σοβαρότητα των τελικών χτυπημάτων για να αξιολογήσει τους τραυματισμούς της. Πέραν όμως του ότι δεν προσκομίσθηκε σχετική μαρτυρία από τον εν λόγω γιατρό η δικαιολογία της παραπονούμενης για το λόγο που ανέφερε την επόμενη και μόνο τον τραυματισμό της στον πισινό δεν είναι πειστική εφόσον θα αναμενόταν αφού είχε τέτοιο τραυματισμό να τον αναφέρει έστω και στις 22.12.
- Τέλος σε σχέση με το θέμα αυτό πρέπει να λεχθεί ότι η παραπονούμενη είπε ότι έκανε φυσιοθεραπεία και φορούσε κολάρο για κάποιους μήνες ενώ δεν ανέφερε ποιος της συνέστησε αυτή τη θεραπεία που σίγουρα δεν ήταν ο Μ.Κ.
- Περαιτέρω σε σχέση με το εν λόγω επεισόδιο ενώ στην κατάθεση της ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την τράβηξε έξω από την μπροστινή πόρτα από το χέρι στην αντεξέταση της ανέφερε ότι την τράβηξε από τα μαλλιά. Στην κατάθεση της ανέφερε ότι δύο εβδομάδες μετά το πρώτο επεισόδιο ο κατηγορούμενος της έριξε ένα ψηλό ανεμιστήρα στο κεφάλι και είχε ένα μώλωπα και ένα κόψιμο στο κεφάλι της αλλά δεν επισκέφθηκε γιατρό και ούτε έκανε κατάγγειλα στην αστυνομία. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι το εν λόγω περιστατικό έγινε μέσα στο
- Όταν όμως της υποδείχθηκε ότι αφού ως λέει έγινε 2 εβδομάδες μετά την 21.12.05 άρα ήταν εντός του 2006 είπε τελικά ότι ήταν το
- Σε άλλο όμως σημείο δεν απέκλεισε το εν λόγω περιστατικό να έγινε και 2 μέρες μετά το προηγούμενο λέγοντας ότι έγινε σύντομα μετά το πρώτο αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί ημερομηνία. Τέλος ενώ στην κατάθεση της ανέφερε ότι της έριξε τον ανεμιστήρα στο κεφάλι στην αντεξέταση της είπε ότι δεν τον έριξε αλλά τον έσπρωξε και ο ανεμιστήρας την χτύπησε. Στην κατάθεση της αναφέρθηκε σε ένα τρίτο περιστατικό που έγινε γύρω στον Απρίλη του 2006 όταν μετακόμισαν από το σπίτι τους στην Γεροσκήπου σε ένα σπίτι στην περιοχή Universal στην Πάφο. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος μια νύκτα θύμωσε πολύ χωρίς λόγο και την κλείδωσε στο υπνοδωμάτιο και δεν την άφησε να βγει έξω μέχρι το πρωί. Όταν του ζητούσε να της ανοίξει την πόρτα την απειλούσε ότι θα την σκοτώσει και θα την ρίξει από το μπαλκόνι και θα της σπάσει τα χέρια. Στην αντεξέταση της είπε ότι πιστεύει ότι το περιστατικό αυτό έγινε τον Απρίλιο γιατί είχαν μετακομίσει σε νέο σπίτι. Ενώ όμως σε ένα σημείο της αντεξέτασης της είπε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί αν η μετακόμιση αυτή έγινε τέλος του 2005 σε άλλο σημείο είπε ότι έγινε το
- Πέραν τούτου δεν θυμόταν πόσο καιρό μετά τη μετακόμιση έγινε το εν λόγω επεισόδιο. Όταν δε ρωτήθηκε πως τότε θυμάται ότι ήταν τον Απρίλιο είπε ότι δεν θυμάται γιατί πιστεύει ότι ήταν τότε. Επίσης ενώ στην αντεξέταση της σε ένα σημείο είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν την χτυπούσε πάντα αλλά την κλείδωνε στο υπνοδωμάτιο σε άλλο σημείο είπε ότι την κλείδωσε μόνο μια φορά. Ούτε και σε αυτό το επεισόδιο του ζήτησε εξηγήσεις γιατί τον φοβόταν. Δεν έκανε καταγγελία σε ακόμη μια προσπάθεια της να σώσει το γάμο της. Στην κατάθεση της ανέφερε ότι την Κυριακή 13.5.07 ο κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο του στο δρόμο από την Πέγεια γύρω στις 3 το απόγευμα καθώς επέστρεφαν από ένα εστιατόριο και την άρπαξε από τα μαλλιά και άρχισε να την χτυπά στο κεφάλι. Την χτύπησε τόσο δυνατά στο κεφάλι που η βέρα του της έκοψε την μύτη και της μαύρισε το μισό μάτι. Της φώναζε καθ΄ όλη την διαδρομή από την Πέγεια στη Πάφο. Επίσης της πήρε το κινητό της και το πάτησε. Στην διασταύρωση στην Πέγεια προσπάθησε να βγει έξω αλλά της είπε ότι αν το έκανε θα την σκότωνε. Δεν γνωρίζει γιατί ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε έτσι. Δεν της έδωσε μια δικαιολογία αλλά ήταν πολύ θυμωμένος για ένα λόγο που δεν ξέρει για 2-3 μέρες προηγουμένως. Ούτε και αυτή τη φορά ο κατηγορούμενος της ζήτησε συγγνώμη. Στην αντεξέταση της όμως περιγράφοντας το ίδιο περιστατικό ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος φώναζε και της έδιδε γροθιές στο κεφάλι και την χτύπησε στο πρόσωπο με τόση δύναμη που το δακτυλίδι του της έκοψε τη μύτη. Δεν κατέληξαν όλες οι γροθιές στο πρόσωπο αλλά η ίδια έβαλε το κεφάλι της κάτω ώστε να την χτυπά στο πίσω μέρος του κεφαλιού όπου δέχθηκε τα περισσότερα χτυπήματα. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η παραπονούμενη δέχθηκε ότι στην κατάθεση της δίνει μια τελείως διαφορετική περιγραφή του συμβάντος. Περαιτέρω ανέφερε ότι όταν στις 13.5.07 πήγε και εξετάσθηκε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός από το Δρα Σιδηρόπουλο του είπε ότι χτυπήθηκε από τον σύζυγο της. Αυτό όμως, ως έχει προαναφερθεί, διαψεύδεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, ο οποίος είπε ότι δεν του λέχθηκε η αιτία του τραυματισμού. Πέραν τούτου η διάγνωση του Μ.Κ.2 ήταν κάκωση ρινός και πουθενά δεν αναφέρθηκε σε μαύρισμα στο μάτι ως ο ισχυρισμός της παραπονούμενης. Όσον αφορά δε το κινητό ενώ στην κατάθεση της είπε ότι της το πήρε και το πάτησε στην αντεξέταση της είπε ότι δεν θυμάται αν έπεσε στο πατίδι ή το πήρε ο κατηγορούμενος όταν της επιτέθηκε και για να δικαιολογήσει πως γινόταν να το πατήσει εντός του αυτοκινήτου πρόσθεσε ότι εν πάση περιπτώσει κατέληξε στο πατίδι στη πλευρά του και το πάτησε. Στην κατάθεση της ανέφερε ότι μετά το πιο πάνω επεισόδιο και συγκεκριμένα στις 19.5.07 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο για να δει αν ήθελε σάντουιτς στην δουλειά και εκείνος της απάντησε αρχικά καταφατικά αλλά μετά της τηλεφώνησε και είπε να μην του πάρει σάντουιτς αν δεν θα ήταν καλή μαζί του επειδή δεν ήθελε να του χαλάσω την διάθεση για την υπόλοιπη μέρα. Η ίδια ήταν πολύ στεναχωρημένη και μετά από αυτό το τηλεφώνημα πήρε τα ρούχα της και έφυγε από το σπίτι. Στις 28.5.07 γύρω στις 07:15 πήγε στη δουλειά της με μια συνάδελφο της και μόλις έφθασαν εκεί και η παραπονούμενη κατέβηκε είδε πίσω της απέναντι στον δρόμο ένα κόκκινο αυτοκίνητο και βλέποντας κάποιον να βγαίνει από αυτό κατάλαβε ότι ήταν ο κατηγορούμενος. Τότε αυτή φοβήθηκε πολύ και κλείδωσε τις πόρτες. Εκείνη την ώρα ο κατηγορούμενος της τηλεφωνούσε αλλά δεν του απαντούσε. Μετά από λίγο ο κατηγορούμενος έφυγε και μετά η παραπονούμενη αφού είδε ακόμη ένα άντρα σε άλλο αυτοκίνητο να την παρακολουθεί πήγε στην Αστυνομία και ανέφερε τα πιο πάνω στην Γ/Αστ. Γιάννα στην οποία έδωσε κατάθεση όπου είπε ότι δεν επιθυμούσε την ποινική δίωξη του συζύγου της ούτε να του γίνει παρατήρηση παρά μόνο να καταγραφεί από την Αστυνομία για μελλοντική χρήση. Επιστρέφοντας μετά στο σπίτι της και σκεπτόμενη τι της έκανε ο σύζυγος της και φοβούμενη για το τι είναι ικανός να κάνει αποφάσισε και πήγε στην Αστυνομία να ζητήσει προστασία. Όσον αφορά το πόσες φορές επισκέφθηκε την Αστυνομία ενώ στην κατάθεση της είπε ότι αυτό το έκανε πριν την τελική καταγγελία που έγινε στις 30.5.07 άλλη μια φορά στις 28.5.07 στην αντεξέταση της αναφέρθηκε σε άλλες δύο περιπτώσεις. Συγκεκριμένα: Ανέφερε αρχικά ότι η πρώτη της επίσκεψη στην Αστυνομία έγινε το βράδυ της 13.5.07 αλλά δεν υπήρχε κανείς στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και για αυτό ξαναπήγε στις 14.5.
- Είπε μάλιστα ότι έπρεπε να το καταγγείλει στο εν λόγω Τμήμα γιατί αυτό της είπαν σε προηγούμενη περίπτωση όταν ο κατηγορούμενος την ακολουθούσε στο δρόμο, οπόταν και ζήτησε μόνο να σημειωθεί και όχι να αναληφθεί περαιτέρω δράση. Ενώ όμως είπε ότι ξαναπήγε στις 14.5.07 στην Αστυνομία σε άλλη ερώτηση γιατί δεν πήγε στις 14.5.07 απάντησε ότι δεν πήγε γιατί ήταν σε κατάσταση σοκ. Δέχθηκε όμως ότι και στις 13.5.07 ήταν σε κατάσταση σοκ και εντούτοις πήγε στην Αστυνομία. Σε επόμενη ερώτηση ότι άρα δεν είναι δικαιολογία ότι ήταν σε κατάσταση σοκ έδωσε άλλη δικαιολογία και συγκεκριμένα ότι ο γάμος της ήταν σημαντικός για εκείνη και το ότι τον κατήγγειλε τελικά δεν ήταν κάτι που το έπαιρνε ασήμαντα. Σε άλλο σημείο ανέφερε όμως ότι στις 13.5.07 πήγε στην Αστυνομία και τους είπε για τις επιθέσεις που δέχθηκε και ότι δεν ήθελε να ανοίξουν υπόθεση. Σε ερώτηση αν στην κατάθεση της ανέφερε ότι στις 13.5.07 πήγε στην Αστυνομία και κατήγγειλε και είπε να μην προχωρήσουν απάντησε «Ναι το έκανα». Όταν της υποβλήθηκε ότι δεν το είπε στην κατάθεση της είπε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί. Όταν δε της τέθηκε το πολύ εύλογο ερώτημα γιατί ενώ πήγε στην Αστυνομία για να αναφέρει ότι την παρακολουθούσε δεν πήγε να τον καταγγείλει όταν την χτυπούσε και την κακοποιούσε είπε ότι μίλησε στην Αστυνομία για το γεγονός ότι ήταν βίαιος αλλά δεν ήθελε να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα τότε. Ανέφερε μάλιστα ότι μίλησε με τη Μ.Κ.1, η οποία όμως δεν ανέφερε κάτι τέτοιο στη μαρτυρία της. Όταν δε ρωτήθηκε γιατί δεν πήγε να καταγγείλει το περιστατικό στις 15-17.5.05 είπε ότι πήγε στις 15.5.07 και το κατήγγειλε και ζήτησε ξανά από την Αστυνομία να μην πάρει οποιαδήποτε μέτρα. Ανέφερε δε ότι μετά το περιστατικό της 28.5.07 και μετά που σκέφθηκε όλα τα γεγονότα πήγε στην Αστυνομία και τους είπε ότι ήθελε να ενεργήσουν για την καταγγελία. Σε υποβολή όμως ότι στις 28.5.07 πήγε στην Αστυνομία και τους είπε ότι ο κατηγορούμενος την παρακολουθούσε αλλά δεν ήθελε ούτε παρατήρηση ούτε υπόθεση να κάνουν συμφώνησε. Όταν της υποδείχθηκε ότι άρα όταν είπε ότι στις 28.5.07 αποφάσισε και πήγε να καταγγείλει στη Αστυνομία είναι ψέματα είπε ότι δεν είπε αυτό αλλά ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί αν ήταν τότε ή λίγες μέρες μετά. Εγείρει δε εύλογα ερωτηματικά το γιατί ενώ στις 28.5.07 που πήγε στην Αστυνομία η παραπονούμενη δεν έκανε ολοκληρωμένη καταγγελία και δεν ζήτησε να ληφθούν μέτρα εντούτοις και ενώ μέχρι τις 30.5.07 δεν μεσολάβησε κάτι αυτή άλλαξε γνώμη και προχώρησε τότε στην καταγγελία που οδήγησε στην έγερση της παρούσας υπόθεσης. Λαμβάνοντας υπόψην όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η παραπονούμενη δεν ήταν ειλικρινής στο Δικαστήριο σε βαθμό μάλιστα που η μαρτυρία της δεν μπορεί να γίνει δεκτή αλλά απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο αποκλεισμός λοιπόν της κατάθεσης του κατηγορούμενου καθώς και της απάντησης του στη γραπτή κατηγορία καθώς και η απόρριψη της μαρτυρίας της παραπονούμενης σφραγίζουν μοιραία την τύχη της παρούσας εφόσον κατ' επέκταση η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις υπό εξέταση κατηγορίες. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω ότι δεν χρήζει εξέτασης το θέμα που ήγειρε η υπεράσπιση αναφορικά με το κατά πόσο υπήρξε ταχεία εκδίκαση της υπόθεσης και κατά πόσο αυτό σε συνδυασμό με το χρόνο που παρήλθε από την καταχώρηση της υπόθεσης οδηγούν σε παραβίαση του δικαιώματος του κατηγορούμενου να δικασθεί εντός ευλόγου χρόνου. Εν κατακλείδι ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9 και
- (Υπ.) ...................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Βία στην οικογένεια) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο