Δημοκρατία ν. Alexander Pearson κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11863/10, 10 Νοεμβρίου, 2010

(1)/2001] δηλαδή 146 καψάκια (7η κατηγορία) και δέκα κατηγορίες για κατοχή Αναβολικών Στεροειδή δηλαδή 180 δισκία Mesterolone, 300 δισκία Clenbuterol Hydrochloride, 6 αμπούλες Metenolone Enanthate, 1 αμπούλα Metenolone Enanthate, 30 αμπούλες Nandrolone Decanoate, 45 καψάκια Oxandrolone, 30 δισκία Levothyroxine Sodium, 20 δισκία Oxymetholone, 30 δισκία Clomiphene Citrate και 50 ml Boldenone Undecylenate κατά παράβαση του άρθρου 5

(1)(ε)

(2)(β) του περί της Διεθνούς Σύμβασης (ΟΥΝΕΣΚΟ) κατά του Ντόπινγκ στον Αθλητισμό (Κυρωτικός) Νόμος του 2009 Ν.7(ΙΙΙ)/2009)και 20 του Κεφ. 154 (8η, 9η, 10η, 11η, 12η, 13η, 14η, 15η, 16η και 17η κατηγορία αντίστοιχα). Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει άλλη μια κατηγορία για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β δηλαδή κάπνισε κάνναβη κατά παράβαση άρθρων του Ν.29/77 αδίκημα που διαπράχθηκε στις 23.9.2010 στη Πάφο (18η κατηγορία). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 23.9.2010 συνωμότησαν με άγνωστα πρόσωπα με σκοπό να διαπράξουν τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 μέχρι

1. Τα αδικήματα αυτά φέρεται να διαπράχθηκαν στις 23.9.
2. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραπέμφθηκαν ενώπιον μας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 6.10.2010 το οποίο προς εξασφάλιση της παρουσίας τους διέταξε την απόλυση της κατηγορούμενης 2 με όρους και την κράτηση του κατηγορούμενου 1, με τη σύμφωνη γνώμη των κατηγορουμένων. Στις 26.10.2010 κατόπιν αίτησης του δικηγόρου των κατηγορουμένων η υπόθεση αναβλήθηκε για απάντηση στις κατηγορίες για τις 8.11.2010, ημερομηνία, κατά την οποία απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες και αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή στο σύνολο τους. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 23.11.2010 και ώρα 09:
3. Για να εξασφαλιστεί η παρουσία των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο μεν κατηγορούμενος 1 παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώ η κατηγορούμενη 2 να αφεθεί ελεύθερη υπό τους ίδιους όρους. Για μεν τον κατηγορούμενο 1 ο δικηγόρος υπεράσπισης έφερε ένσταση στην κράτηση του πελάτη του για δε την κατηγορούμενη 2 συμφώνησε όπως αυτή συνεχίσει να παραμένει ελεύθερη υπό όρους, οπότε το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση σχετικού διατάγματος. Για υποστήριξη της ένστασης του κατηγορούμενου 1 σε περαιτέρω κράτηση του έδωσαν μαρτυρία ενόρκως οι δύο κατηγορούμενοι οι οποίοι αντεξετάστηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Ο κατηγορούμενος 1 υποστήριξε ότι στις 2.10.2010 αφέθηκε ελεύθερος μετά την απόρριψη αιτήματος της Αστυνομίας για ανανέωση του διατάγματος προσωποκράτησης του και επανασυνελήφθη στις 4.10.2010 για αδικήματα πλαστογραφίας. Στις 5.10.2010 εμφανίστηκε εκ νέου στο Δικαστήριο μετά τη σύλληψη του. Εδώ και ένα χρόνο διαμένει στη Κύπρο με την σύζυγο του - κατηγορούμενη 2 και τα τρία ανήλικα παιδιά τους ηλικίας 5, 3 και 1 ετών ενώ προηγουμένως ήταν στην Αγγλία όπου βρίσκονται οι συγγενείς του. Κατά την παραμονή του στη Κύπρο άλλαξε δύο φορές διεύθυνση ενώ είχε ενοικιάσει αυτοκίνητο από τις κατεχόμενες περιοχές για τις μετακινήσεις του γιατί κόστιζε φθηνότερα. Πριν τη σύλληψη του δεν εργαζόταν αλλά προωθούσε τα σχέδια του για να ασχοληθεί με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Τα ίδια περίπου μαρτύρησε και η κατηγορούμενη 2 όσον αφορά τις συνθήκες που αφέθηκαν ελεύθεροι στις 2.10.2010 και τις προσωπικές τους περιστάσεις. Πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια κράτησης της από την Αστυνομία την φροντίδα των παιδιών της ανέλαβε αρχικά το Γραφείο Ευημερίας και ακολούθως η μητέρα της που ήλθε από την Αγγλία γι' αυτό το σκοπό. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, η ίδια δεν γνωρίζει τους οικονομικούς πόρους της οικογένειας γιατί τα οικονομικά τους τα διαχειρίζεται ο σύζυγος της. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής στήριξε την εισήγηση της στο κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορούμενου 1 την ημέρα της δίκης του με το ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό. Αυτό σε συνδυασμό με την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και την μεγάλη πιθανότητα καταδίκης του όπως αυτή προκύπτει από το υπάρχον μαρτυρικό υλικό. Υποστήριξε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει στενούς δεσμούς με την Αγγλία εφόσον όλοι οι στενοί συγγενείς του βρίσκονται εκεί, ενώ στη Κύπρο μετακόμισε πρόσφατα στην οποία μάλιστα δεν έχει σταθερό τόπο διαμονής. Ο κ. Ερωτοκρίτου στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο να μην εμφανιστεί ο κατηγορούμενος 1 στη δίκη του. Τόνισε περαιτέρω ότι σε περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα κράτησης του κατηγορούμενου 1 τίθεται θέμα άνισης μεταχείρισης σε βάρος του, εφόσον οι δύο κατηγορούμενοι αν και αντιμετωπίζουν ουσιαστικά τις ίδιες κατηγορίες εντούτοις δεν ζητήθηκε η κράτηση της κατηγορούμενης 2 παρά αφέθηκε ελεύθερη υπό όρους. Το θέμα κράτησης ή απόλυσης κατηγορούμενου ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά κάθε φορά που το θέμα τίθεται ενώπιον του. Η νομολογία μας αναγνωρίζει ως θέμα αρχής ότι ένας υπόδικος πρέπει να αφήνεται ελεύθερος με όρους, εκεί όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο να δικαστεί. Η προδιάθεση για απόλυση του υποδίκου εκκρεμούσης της δίκης, αποτελεί απόρροια του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας (Άρθρο 12.4 του Συντάγματος). Όπως έχει κατ' επανάληψη επισημανθεί σκοπός της κράτησης του υποδίκου είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του και όχι η τιμωρία του (βλ. Ανδρέας Ονουφρίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 84/2010, 21.10.2010). Το στοιχείο της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής συνιστά όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.α ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538 ένα σοβαρό παράγοντα, κριτήριο εκτίμησης της πιθανότητας μη προσέλευσης. (βλ. σχετικά Γιωργαλλίδης ν. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 526). Ωστόσο, όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από την νομολογία, ο παράγοντας αυτός δεν είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αρκετός ώστε να επενεργήσει από μόνος του και αυτομάτως στην κρίση του Δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορουμένου. Στον παράγοντα αυτό θα πρέπει να συνυπολογιστούν και άλλα σχετικά στοιχεία και δεδομένα (βλ. Χριστοφόρου κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 415 και Θεοδωρίδης ν Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 139). Στην τελευταία απόφαση τονίστηκε ότι η σοβαρότητα του αδικήματος αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση πάντα της προσέγγισης ότι η πρώτη επιλογή είναι η απόλυση επί εγγυήσει. Την ίδια προσέγγιση υιοθετεί και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Letellier v. France (A) 207

(1991)). Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, και Adnan ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 183). Πέρα από το παράγοντα αυτό, οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα εγκλήματα διαδραματίζουν επίσης ρόλο στην κρίση του στοιχείου της μη προσέλευσης κατά την δίκη (βλ. Κάννα κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 444). Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 109 όπου και υιοθετήθηκε η θέση που εκφράστηκε στην υπόθεση Neumeister v. Austria A8 p. 39 819689). Συνοψίζοντας, η νομολογία καταδεικνύει ότι η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνδυασμό με την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής είναι πρωταρχικός παράγοντας που πάντοτε προσμετρά κατά την εκτίμηση πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στην δίκη του σε συνδυασμό και αναλόγως με τις περιστάσεις και τις περιβάλλουσες συνθήκες που αφορούν στα ίδια τα γεγονότα ή και στο πρόσωπο του κατηγορουμένου. Ο παράγοντας βέβαια αυτός από μόνος του και χωρίς άλλο συσχετισμό είναι δυνατό να θεωρείται αρκετός για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου, ενώ άλλοτε κάτω από διαφορετικές συνθήκες, να απαιτείται η συνύπαρξη και άλλων στοιχείων για την δικαιολόγηση της κράτησης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων οριοθετείται από τις ποινές που ο Νομοθέτης προβλέπει. Περιοριζόμαστε να πούμε πως η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 8 έτη ενώ η παράνομη κατοχή του με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα με την δια βίου φυλάκιση. Για το αδίκημα της κατοχής αναβολικών Στεροειδή ο Νομοθέτης προνοεί φυλάκιση μέχρι 5 έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €50.000 ή και στις δύο αυτές ποινές. Η ποινή που προνοείται για το αδίκημα της κατοχής φαρμακευτικού προϊόντος χωρίς άδεια κυκλοφορίας που αφορά η 7η κατηγορία είναι φυλάκιση μέχρι 5 έτη ή σε χρηματική ποινή μέχρι €85.430 ή και στις δύο ποινές. Όπως προκύπτει από τη νομολογία μακρόχρονες ποινές φυλάκισης επιβάλλονται για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων ιδιαίτερα για τα αδικήματα σε σχέση με τα ναρκωτικά. Όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου 1 παραπέμπουμε στο μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται στο φάκελο της διαδικασίας και το οποίο σημειώνουμε πως εκτιμάται στην όψη του και μόνο "οριστικά συμπεράσματα δεν μπορούν να εξαχθούν ούτε να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα" (βλ. Γιωργαλλίδης (πιο πάνω)). Ενδεικτικά σημειώνουμε πως υπάρχουν στο μαρτυρικό υλικό η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου 1 στην Αστυνομία στην οποία παραδέχεται την καλλιέργεια των φυτών κάνναβης και την κατοχή ποσότητας κάνναβης καθώς και η μαρτυρία των αστυνομικών που διεξήγαγαν την έρευνα στην κατοικία του κατηγορούμενου 1 κατά την οποία ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά και οι άλλες αναβολικές ουσίες. Ο δικηγόρος υπεράσπισης έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι από τις 2.10.2010 που αφέθηκε ελεύθερος μέχρι τις 4.10.2010 που επανασυνελήφθη, ο κατηγορούμενος 1 είχε την ευκαιρία να διαφύγει και εν τούτοις παρέμεινε στη Κύπρο, που είναι ενδεικτικό, κατά την κρίση του, της απουσίας πρόθεσης του να διαφύγει στο εξωτερικό. Στην υπόθεση Χαραλάμπους (Φορής) v. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 15, το Εφετείο δέχθηκε την άποψη ότι η συμμόρφωση υπόδικου με τους όρους που είχαν τεθεί προηγουμένως για εξασφάλιση της προσέλευσης του, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην πρόβλεψη ως προς μελλοντική προσέλευση και συνεκτιμάται στο πλαίσιο των όσων είναι διαθέσιμα κατά τη νέα εξέταση η οποία βέβαια γίνεται εξ υπαρχής. Αυτή η άποψη βρήκε απήχηση και στην Κλεάνθης Βασιλείου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7 και Φώτος Χ"Δημητρίου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45). Στην υπόθεση Μαύρου Κιουρτζίδη v. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 107/2010, ημερομηνίας 4.8.2010 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση για κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του στην οποία το Δικαστήριο είχε συνυπολογίσει στους υπόλοιπους σχετικούς παράγοντες που προδιαγράφουν την προσέλευση του κατηγορούμενου στη δίκη και τον παράγοντα συμμόρφωσης του σε περιοριστικούς όρους. Δεν μας διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος 1 με βάση τη μαρτυρία που δόθηκε, αφέθηκε ελεύθερος από το Δικαστήριο το οποίο απέρριψε σχετικό αίτημα προσωποκράτησης του στις 2.10.2010 και επανασυνελήφθηκε στις 4.10.2010 για άλλα αδικήματα. Υπήρξε πράγματι ένα χρονικό διάστημα δύο ημερών περίπου κατά το οποίο είχε προφανώς την ευκαιρία να διαφύγει στο εξωτερικό. Σημειώνουμε όμως ότι κατά την περίοδο αυτή δεν είχε ακόμα κατηγορηθεί για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει σήμερα και ούτε εκκρεμούσε εναντίον του οποιαδήποτε υπόθεση σε σχέση με αυτά. Το γεγονός ότι δεν εγκατέλειψε την Κύπρο σε αυτό το διάστημα αποτελεί μεν σχετικό παράγοντα όχι όμως καταλυτικό στην πρόβλεψη ως προς την μελλοντική του προσέλευση. Αυτό έχει συνεκτιμηθεί με τους άλλους παράγοντες. Η εικόνα που προκύπτει κατόπιν αποτίμησης και συσχετισμού όλων των ενδείξεων είναι ότι η εξακολούθηση παραμονής του στη Κύπρο στο διάστημα των δύο ημερών που μεσολάβησαν από τις 2/10 μέχρι 4/10/2010 δεν ανατρέπουν την προοπτική ότι ο κατηγορούμενος 1 ενδέχεται να μην εμφανιστεί για να δικαστεί. Από τη μαρτυρία που η υπεράσπιση έθεσε ενώπιον μας δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι ο κατηγορούμενος 1 διατηρεί δεσμούς με την Κύπρο. Αντίθετα ο κατηγορούμενος 1 ήλθε στη Κύπρο από την Αγγλία στην οποία διαμένουν οι συγγενείς του. Μόλις πριν ένα χρόνο μετακόμισε στη Κύπρο, διάστημα κατά το οποίο άλλαξε διεύθυνση δύο φορές. Δεν εργαζόταν στη Κύπρο, απλά προωθούσε σχέδια του για απασχόληση του με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Έχει πρόσβαση στις κατεχόμενες από τους Τούρκους περιοχές της Κύπρου, εφόσον διακινείτο με αυτοκίνητο ενοικίασης που προμηθεύτηκε από τα κατεχόμενα, με ορατό το ενδεχόμενο δυνατότητας διαφυγής του μέσω των κατεχομένων. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει, η πιθανότητα να καταδικαστεί και να του επιβληθεί πολυετής ποινή φυλάκισης θεμελιώνουν τις ανησυχίες του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος 1 ενδέχεται να μην παρουσιαστεί κατά τη δίκη του και τούτο είναι ένα σοβαρό ενδεχόμενο και μια καθόλου απομακρυσμένη προοπτική. Παρέμεινε να εξεταστεί η εισήγηση περί άνισης μεταχείρισης του κατηγορούμενου 1 που πρόβαλε ο δικηγόρος του ενόψει της απόλυσης της κατηγορούμενης 2 υπό όρους. Είναι γεγονός ότι η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει τις ίδιες κατηγορίες με τον κατηγορούμενο 1 εκτός από την 18η κατηγορία. Έχει νομολογηθεί ότι η αρχή της ισότητας εφαρμόζεται μόνο στους υπό τους αυτάς συνθήκας τελούντες (βλ. Republic v. Arakian

(1972)3 C.L.R. 294 και Ανδρέας Ονουφρίου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Το θέμα κράτησης ή απόλυσης κατηγορούμενου εκκρεμούσης της δίκης του ανάγεται, όπως έχουμε αναφέρει πιο πάνω, στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η κατηγορούμενη 2 είναι η σύζυγος του κατηγορούμενου 1 και μητέρα τριών ανήλικων παιδιών μόλις 5, 3 και 1 ετών. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε την απόλυση της υπό όρους γιατί προφανώς έκρινε ότι με αυτούς διασφαλίζετο η παρουσία της κατά τη δίκη. Δεν γνωρίζουμε τους λόγους για τους οποίους έκρινε κάτι τέτοιο. Δεν μας διαφεύγει όμως ότι αυτή είναι μητέρα τριών ανήλικων παιδιών των οποίων έχει την αποκλειστική φροντίδα, με βάση τη μαρτυρία της. Ο δικηγόρος υπεράσπισης που αντιπροσώπευε και την κατηγορούμενη 2 συμφώνησε με την απόλυση της υπό όρους και το Δικαστήριο δέχθηκε την εισήγηση και εξέδωσε σχετικό διάταγμα. Επέβαλε σε αυτήν όρους που κατά την άποψη του θα διασφάλιζαν την εμφάνιση της στο Κακουργιοδικείο κατά την δίκη της. Στη βάση του συνόλου των ενώπιον μας στοιχείων που αφορούν τον κατηγορούμενο 1 δεν τίθεται θέμα άνισης μεταχείρισης του σε περίπτωση κράτησης του. Ως Δικαστήριο έχουμε καθήκον να εξασφαλίσουμε την παρουσία του κατηγορούμενου 1 κατά τη δίκη του. Διατάσσεται η κράτηση του κατηγορούμενου 1 μέχρι τις 23.11.2010. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο