Έπαρχος Πάφου ν. Ανδρέας Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 7389/08, 16/11/2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ ΠΡΟΣ.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7389/08 Έπαρχος Πάφου Κατηγορούσα αρχή Εναντίον Ανδρέας Γεωργίου Κατηγορουμένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16/11/2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Τσιαπαλλής Για τον Κατηγορούμενο : κος Μούντης Κατηγορούμενος : παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο σε αυτό το στάδιο. Αντίθετη επί του θέματος ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτόν σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, -2- λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ.
- Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό της δίκης, δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες, που υπάρχουν, στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. -3- Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος στην πρώτη κατηγορία, κατηγορείται για το αδίκημα της παρακοής διατάγματος, κατά παράβαση του άρθρου 20 εδ. 5 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Ν.166/
- Η δεύτερη κατηγορία σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας διακόπηκε και ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάγηκε από αυτήν. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος από την 17/12/2006 μέχρι και σήμερα στη Φοίτη της Επαρχίας Πάφου, παραλείπει να συμμορφωθεί στο Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε στις 17/10/2006 στην ποινική υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με αριθμό 8479/06, το οποίο τον διέτασσε να κατεδαφίσει την παράνομη οικοδομή εντός του τεμαχίου 457, Φ/ΣΧ 35/55 στην Φοίτη της Επαρχίας Πάφου, μέσα σε δύο μήνες από 17/10/2006, εκτός αν τω μεταξύ εκδιδόταν άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως προκύπτουν από το λεκτικό του άρθρου 20
(5)του Κεφ. 96 είναι τα ακόλουθα: 1. Η ύπαρξη διατάγματος, που εκδόθηκε, δυνάμει των εδαφίων
(3)ή (3Α) του άρθρου 20 του Κεφ. 96 και
- Η ανυπακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Για να επιτύχει η κατηγορούσα αρχή την στοιχειοθέτηση του δεύτερου συστατικού στοιχείου του αδικήματος θα πρέπει να αποδείξει:
- Ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη του διατάγματος και
- Ότι με πρόθεση το καταστρατήγησε, δηλ. να αποδείξει την ένοχη διάνοια του (mens rea). Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι αναφορικά με το αδίκημα της παρακοής διατάγματος δεν είναι αρκετό να αποδειχθεί η παρακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης αλλά πρέπει να αποδειχθεί και ότι αυτή ήταν ηθελημένη (βλ. Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου
(1997)2 ΑΑΔ 70). -4- Στη Δήμος Έγκωμης v. Πέτρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 70 έγινε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287 για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου». Η ακροαματική διαδικασία διεξάχθηκε στην βάση παραδεκτών εγγράφων και γεγονότων και που έχουν ως ακολούθως: (α) κατατέθηκε εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου του ως τεκμήριο 1, το κατηγορητήριο στην υπόθεση με αριθμό 8479/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος στην εν λόγω υπόθεση που είναι ο ίδιος στην παρούσα υπόθεση, κατηγορείτο ότι κατά ή περί το έτος 1990 ή και πρότερον και μέχρι σήμερα στη Φοίτη της Επαρχίας Πάφου, και ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του τεμαχίου 457/ Φ/ΣΧ 35/55 τοποθεσία Αγία Μαρίνα στο Χωριό Φοίτη, ανέγειρε οικοδομή εντός αυτού, χωρίς εκ των προτέρων να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Πάφου. Συγκεκριμένα ανήγειρε κτηνοτροφικά υποστατικά και περίφραξη από τσίγγους, ξύλα και συρματομπλέγματα. (β) κατατέθηκε εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου του ως τεκμήριο 1(α), το Διάταγμα που εξεδόθηκε στις 17/10/2006 στην υπόθεση με αριθμό 8479/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος στην εν λόγω υπόθεση που είναι ο ίδιος και στην παρούσα υπόθεση, διατάχθηκε όπως κατεδαφίσει τα πιο πάνω αναφερόμενα υποστατικά με αναστολή εκτέλεσης 2 μηνών, δηλαδή από τις 17/10/2006 μέχρι τις 17/12/2006, εκτός εάν εντός της πιο πάνω περιόδου, ο κατηγορούμενος εξασφάλιζε την απαιτούμενη άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή. (γ) κατατέθηκε εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου του ως τεκμήριο 2, αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 3350 Φ/ΣΧ ΧΧΧV/55 , Tεμάχιο 457, τοποθεσία Λινούδες στην Φοίτη της Επαρχίας Πάφου, με εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια την Ελένη Δημήτρη Αργυρού. -5- Περαιτέρω δηλώθηκαν ως παραδεχτά γεγονότα τα πιο κάτω: (α) ότι το ακίνητο που αναγράφεται επί του τεκμηρίου 1, είναι το ίδιο με το ακίνητο που αναγράφεται επί του τεκμηρίου
- (β) ότι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του εν λόγω ακινήτου, είναι η σύζυγος του κατηγορουμένου. (γ) ότι τα υποστατικά που αναγράφονται επί των τεκμηρίων 1 και 1(α), δεν έχουν κατεδαφιστεί. Από τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα και έγγραφα, έχω ικανοποιηθεί ότι η κατηγορούσα αρχή, έχει παρουσιάσει μαρτυρία αναφορικά με τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος: (α) για την ύπαρξη διατάγματος, που εκδόθηκε, δυνάμει του εδαφίου 3 του άρθρου 20 του Κεφ. 96 εναντίον του κατηγορουμένου και που είναι το διάταγμα που κατατέθηκε ως τεκμήριο 1 (α) (β) για την ανυπακοή ή την παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται, δηλαδή εναντίον του κατηγορουμένου, σύμφωνα με το πιο πάνω αναφερόμενο παραδεχτό γεγονός. (γ) για το ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη του διατάγματος, αφού όπως φαίνεται στο τεκμήριο 1(α), ο κατηγορούμενος όταν εκδιδόταν το εν λόγω διάταγμα στις 17/10/2006, αυτός ήταν παρών. Δεν τέθηκε ενώπιον μου όμως ίχνος μαρτυρίας, είτε άμεσης, είτε περιστατικής, είτε από τα εν πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα και έγγραφα, που να καλύπτει το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης καταστρατήγησης του Διατάγματος ημερομηνίας 17/10/2006, εκ μέρους του κατηγορούμενου το οποίο είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος, σύμφωνα με την νομολογία που ανέφερα πιο πάνω. Το μόνο στοιχείο που τέθηκε ενώπιον μου σύμφωνα με τα παραδεχτά γεγονότα και έγγραφα, είναι αυτό της ανυπακοής, που σύμφωνα με την πιο πάνω Νομολογία, δεν αρκεί για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της ανυπακοής με Διάταγμα του Δικαστηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Έπαρχος Πάφου εναντίον Χρύσως Κωνσταντίνου Ποινική Έφεση αρ. 115/2008 ημερομηνίας 10/11/2009, καλώντας το Δικαστήριο να την ακολουθήσει και να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία, έτσι ώστε να δώσει ο κατηγορούμενος εξήγηση για την μη συμμόρφωση του με το εν λόγω διάταγμα. -6- Έχω την άποψη, ότι η πιο πάνω υπόθεση δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, διότι τα γεγονότα που υπήρχαν σε εκείνη την υπόθεση, διαφέρουν με τα γεγονότα που υπάρχουν στην παρούσα υπόθεση και εξηγώ: Στην πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανατράπηκε η πρωτόδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, διότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένα, ότι η πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος δεν μπορούσε να αποδειχτεί με περιστατική μαρτυρία, ενώ υπήρχε περιστατική μαρτυρία που αποδείκνυε έλλειψη θετικής διάθεσης προς συμμόρφωση με το εν λόγω Διάταγμα, και επιπλέον από την εν λόγω μαρτυρία, δεν αποκαλύφθηκε οιαδήποτε εξήγηση για την μη συμμόρφωση με το Δικαστικό Διάταγμα. Στην παρούσα υπόθεση όμως, δεν υπάρχει ίχνος περιστατικής μαρτυρίας που να καλύπτει το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης καταστρατήγησης του Διατάγματος ημερομηνίας 17/10/2006, ή έστω της έλλειψης θετικής διάθεσης από τον κατηγορούμενο, όπως συμμορφωθεί με το εν λόγω Διάταγμα, έτσι ώστε να απαιτείται από τον κατηγορούμενο να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση για την μη συμμόρφωση του. Το μόνο στοιχείο που έχει το Δικαστήριο ενώπιον μου υπό τύπο παραδεχτού γεγονότος, είναι ότι τα υποστατικά που αναγράφονται επί των τεκμηρίων 1 και 1(α), δεν έχουν κατεδαφιστεί. Αυτό το στοιχείο από μόνο του, πιστεύω ότι δεν έχει παρουσιαστεί οιαδήποτε μαρτυρία που να καλύπτει το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης καταστρατήγησης του Δικαστικού Διατάγματος ημερομηνίας 17/10/
- Κατά συνέπεια κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου ο οποίος αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο