Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χριστάκης Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 2998/2008, 17 Νοεμβρίου 2010

(1)2000. 2η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(α)

(5)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96/

(1)/

1. Στην πρώτη κατηγορία ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή και έτσι η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μόνο σε σχέση με την δεύτερη κατηγορία, οι λεπτομέρειες τις οποίας ανατρέχουν ότι στις 30 Νοεμβρίου του 2007, οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KRK794, χωρίς να υπάρχει για το χρησιμοποιούντα πιο πάνω όχημα, ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Μ.Κ.1 κ. Χρήστο Παστελλίδη. Ο μάρτυρας αυτός, κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσε σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 17.1.2008, η οποία κατατέθηκε σαν τεκμήριο
2. Στην κατάθεση του, ο μάρτυρας ανάφερε την σχέση που είχε με τον Κατηγορούμενο και ότι ο ίδιος, λόγω της άρνησης της ασφαλιστικής εταιρείας να εκδώσει πιστοποιητικό ασφαλείας, τον ειδοποίησε και τον ενημέρωσε σχετικά τηλεφωνικά. Ήταν η θέση του μάρτυρα, σύμφωνα πάντοτε με την κατάθεση του, ότι ο Κατηγορούμενος δέχτηκε την θέση της ασφάλειας αλλά ήθελε γραπτή απάντηση. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας επανέλαβε σχεδόν τα ίδια, σε σχέση πάντοτε με την απόφαση της ασφαλιστικής εταιρείας, να μην καλύψει τον Κατηγορούμενο και για την ακύρωση του εν λόγω καλυπτικού σημειώματος που είχε ήδη εκδοθεί. Ο μάρτυρας αυτός, αντεξετάστηκε επί μακρόν, για το αν υπήρχε επίσημη ενημέρωση από πλευράς ασφαλιστικής εταιρείας προς τον Κατηγορούμενο. Ήταν η θέση του συνήγορου υπεράσπισης, ότι ο Κατηγορούμενος έπρεπε να τύχει γραπτής ενημέρωσης από την εταιρεία και ότι ουδέποτε ενημερώθηκε ο πελάτης του για την ακύρωση της ασφαλιστικής εταιρείας να τον ασφαλίσει. Η θέση της εταιρείας, ήταν σύμφωνα με τον μάρτυρα, ότι επειδή δεν επρόκειτο για συμβόλαιο αλλά για καλυπτικό σημείωμα, δεν ήταν απαραίτητη η γραπτή απάντηση. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε επίσης στο Δικαστήριο, ότι δεν βρίσκεται στο Δικαστήριο σαν εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την εταιρεία Λαϊκή Ασφαλιστική για να καταθέσει στο Δικαστήριο την επίσημη θέση της εταιρείας σε σχέση με τον λόγο ακύρωσης του καλυπτικού σημειώματος, αλλά παρουσιάζεται από μόνος του, σαν φυσικό πρόσωπο. Παρόλη την αντεξέταση που υπέστη από την υπεράσπιση, ήταν η θέση του, ότι ειδοποίησε τον Κατηγορούμενο ότι δεν είναι πλέον ασφαλισμένος. Ήταν επίσης η θέση του μάρτυρα, ότι γραπτή απάντηση από την εταιρεία δεν πρέπει να πήρε ποτέ. Ο Κατηγορούμενος μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155, του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του και αυτός επέλεξε το δικαίωμα της ένορκης μαρτυρίας οπότε και αντεξετάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Κατηγορούμενος στην ένορκη του μαρτυρία, κατέθεσε γραπτή δήλωση στην οποία ανέφερε τα γεγονότα της υπόθεσης, σύμφωνα πάντοτε με την δική του θέση. Στην γραπτή του δήλωση ο Κατηγορούμενος, ανέφερε ότι έκδωσε το εν λόγω καλυπτικό σημείωμα από την ασφαλιστική εταιρεία που αντιπροσώπευε το γραφείο του Κατηγορούμενου, αφού ο ίδιος είχε και άλλα ασφαλιστικά συμβόλαια για όλα τα μέλη της οικογένειας του στο γραφείο του Μ.Κ.1 Χρ. Παστελλίδη. Ήταν η θέση του, ότι δεν γνώριζε ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο είχε ακυρωθεί και ήταν με την εντύπωση ότι ήταν ασφαλισμένος, γι αυτό και στις 30.11.2007 ημερομηνία κατά την οποία επεσυνέβη το δυστύχημα, ο ίδιος αμέσως μετά τηλεφώνησε στον Μ.Κ.1 με σκοπό να τον ενημερώσει για το δυστύχημα. Αρνήθηκε δε, ότι ενημερώθηκε καθοιονδήποτε τρόπο για την άρνηση της εταιρείας να τον ασφαλίσει, ήταν δε η θέση του ότι αν αυτό το γνώριζε σίγουρα θα προέβαινε σε σύσταση άλλου ασφαλιστηρίου εγγράφου με άλλη ασφαλιστική εταιρεία. Ο Κατηγορούμενος, παρόλο που αντεξετάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, για το ουσιώδες θέμα, της προφορικής ενημέρωσης για την ακύρωση του καλυπτικού σημειώματος, ο Κατηγορούμενος ήταν πάντοτε σταθερός στη θέση του και δεν υπέπεσε σ' οποιεσδήποτε αντιφάσεις. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τόσο τον Μ.Κ.1 όσο και τον Κατηγορούμενο κατά την διαδικασία της ακρόασης με ιδιαίτερη προσοχή ενώ κατέθεταν ενώπιον μου. Αισθάνομαι, ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω την συμπεριφορά, τις αντιδράσεις, τις αναφορές και ισχυρισμούς τους, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης ενός εκάστου αυτών αναφορικά με τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση. Ο Μ.Κ.1 Χρήστος Παστελίδης ασφαλιστής, θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να υπερασπίσει τα συμφέροντα της εταιρείας που αντιπροσωπεύει και όχι για να πει όλη την αλήθεια. Ο ίδιος ήρθε στο Δικαστήριο, χωρίς εξουσιοδότηση της εταιρείας που αντιπροσώπευε και ήταν η θέση του ότι δεν του επιτρεπόταν να έχει αλληλογραφία με τους πελάτες. Στην αρχή της μαρτυρίας του, ενώ δεν μπορούσε να μας πει για ποιο λόγο η εταιρεία δεν ασφάλιζε τον Κατηγορούμενο, στην συνέχεια μας ανέφερε ότι ίσως η εταιρεία να μην τον ασφάλιζε γιατί αυτός ήταν ιδιοκτήτης εταιρείας ταξί και τέτοιου είδους ασφάλειες εκδίδει μόνο η Κοινοπραξία είτε γιατί ο Κατηγορούμενος μπορεί να χρησιμοποιούσε το ιδιωτικό του όχημα σαν όχημα δημόσιας χρήσης. Παρόλο που στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ίδιος ανέφερε ότι μαρτυρεί στο δικαστήριο προσωπικά και όχι εκπροσωπώντας την ασφαλιστική του εταιρεία εντούτοις στο τέλος ανέφερε στο Δικαστήριο αρκετές λεπτομέρειες για το λόγο που πιθανόν η ασφαλιστική εταιρεία δεν ασφάλισε τελικά το όχημα του Κατηγορούμενου. Δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του, γιατί αυτή δεν ήταν σαφής που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Η μαρτυρία του απορρίπτεται. Ο Κατηγορούμενος, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και μου φάνηκε ότι η θέση του συνάδει πιο πολύ με την λογική, απ' ότι η θέση που εκφράστηκε μέσω του Μ.Κ.1. Χρήστου Πατσελλίδη. Παρόλη την αντεξέταση που υπέστη από την Κατηγορούσα Αρχή, εντούτοις αυτός ανέφερε ότι ουδέποτε ειδοποιήθηκε από τον κ. Παστελλίδη σε σχέση με την ακύρωση του καλυπτικού σημειώματος γιατί σύμφωνα με τον ίδιο δεν θα ερίσκαρε την επαγγελματική του άδεια, αφού πράγματι είναι επαγγελματίας οδηγός και θα προέβαινε στην σύναψη άλλου ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Ο Κατηγορούμενος απαντούσε με ευθύτητα, σαφήνεια και είναι η θέση μου ότι μοναδικό του μέλημα ήταν να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 3

(1)(α) του Νόμου 96(Ι)/2000 προβλέπει τα ακόλουθα: 3. -

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοια ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού Η επιφύλαξη του άρθρου 3 αναφέρει τα ακόλουθα: Νοείται ότι, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση σε κατηγορία που προσάπτεται δυνάμει του άρθρου αυτού, εάν αποδειχθεί στο Δικαστήριο - (α) ότι το μηχανοκίνητο όχημα δεν άνηκε στον Κατηγορούμενο και δε βρισκόταν στην κατοχή του δυνάμει ενοικίασης ή δανεισμού και (β) ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του και (γ) ότι ούτε γνώριζε ούτε είχε λόγο να πιστεύει ότι δεν υπήρχε σε ισχύ σε σχέση με το μηχανοκίνητο όχημα τέτοιο ασφαλιστήριο όπως προβλέπεται στο εδάφιο

(1)πιο πάνω. Ο Κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει σωρευτικά τις προϋποθέσεις (α)-(γ) ανωτέρω, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. R. V. Carr-Briant

(1943)2 ALL ER 156 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 14th Ed. στη σελίδα 562) Αναφορικά με την προυπόθεση (γ) ανωτέρω, σε σχέση με το στοιχείο της γνώσης, παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Textbook of Criminal Law, 2nd Ed. του Glanville Williams στις σελ.123-125 όπου αναφέρεται ότι η πιο σαφής καθοδήγηση προς τους ενόρκους σε σχέση με το εν λόγω στοιχείο είναι ότι κάποιος θεωρείται ότι γνωρίζει κάποιο γεγονός αν ικανοποιηθούν πως ήταν σχεδόν σίγουρος πως το γεγονός υπήρχε ή (με άλλες λέξεις) ότι δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφιβολία ότι υπήρχε. Κατ' αναλογία στην Κύπρο το Δικαστήριο μπορεί να καθοδηγήσει τον εαυτό του ως ανωτέρω.Όσο δε αφορά το στοιχείο του «λόγου να πιστεύει» στο Halsbury´ s Statutes, Volume 38 στη σελ. 995 αναφέρεται πως οι πιο πάνω λέξεις προϋποθέτουν όχι μόνο πως το αναφερόμενο άτομο έχει λόγο να πιστεύει αλλά, περαιτέρω, ότι πραγματικά πιστεύει. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος έχει αποδείξει ότι είχε σοβαρό λόγο να πιστεύει, ότι είχε καλυπτικό σημείωμα σε ισχύ, ούτε γνώριζε αλλά ούτε και είχε λόγο να πιστεύει ότι δεν είχε το εν λόγω καλυπτικό σημείωμα. Ακόμα και αν δεχθώ την εκδοχή του μάρτυρα ότι δηλ. ειδοποίησε τον Κατηγορούμενο, ότι ακυρώθηκε το καλυπτικό σημείωμα και αυτός του είπε ότι το θέλει γραπτώς, ειδοποίησε την ασφαλιστική εταιρεία σύμφωνα πάντοτε με την μαρτυρία του, αλλά η εταιρεία έκρινε ότι δεν χρειάζεται. Από εκεί και μετά ο Κατηγορούμενος, αφού δεν είχε καμία ενημέρωση εκ νέου από την ασφαλιστική εταιρεία ήταν πεπλανημένος, για τον αν τελικά ήταν ασφαλισμένος ή όχι. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, της Λαϊκής Ασφαλιστική, της εταιρείας που ήταν ασφαλισμένος ο Κατηγορούμενος, που να αποδεικνύει ότι αυτός ενημερώθηκε για το γεγονός ότι η ασφαλιστική εταιρεία διακόπτει την συνεργασία μαζί του, για κάποιος συγκεκριμένο λόγο και ως εκ τούτου δεν έχει καλυπτικό σημείωμα εν ισχύ. Εφόσον δεν είχε αυτή την ενημέρωση από την εταιρεία πίστευε ότι είχε καλυπτικό σημείωμα σε ισχύ. Έχοντας όλα αυτά υπόψη κρίνω ότι την συγκεκριμένη ημέρα ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΚRK 794 ενεπλάκει σε δυστύχημα και αμέσως ειδοποίησε τον ασφαλιστή του Μ.Κ.1, ο οποίος του ανέφερε ότι δεν καλυπτόταν από οποιοδήποτε πιστοποιητικό ασφάλισης. Ο ασφαλιστής του είπε εκείνη την στιγμή, ότι δεν ήταν ασφαλισμένος αφού το καλυπτικό σημείωμα, που εξεδόθει ημερομηνίας 25/9/2007 δεν τον κάλυπτε, αφού ακυρώθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο, από την ασφαλιστική εταιρεία. Ο Κατηγορούμενος όμως, είχε λόγο να πιστεύει ότι το συμβόλαιο του δεν ακυρώθηκε και ήταν σε ισχύ, αφού καμία επίσημη ενημέρωση από πλευράς επίσημης ασφαλιστικής εταιρείας δεν είχε . Ο Μ.Κ.1 Χρ. Παστελλίδης, ο οποίος ήταν ο ασφαλιστής του Κατηγορούμενου, δεν μπόρεσε να μεταφέρει στο Δικαστήριο με αποδεκτή μαρτυρία την επίσημη θέση της Ασφαλιστικής Εταιρείας για ποιο λόγο ακυρώθηκε το καλυπτικό σημείωμα, που εκδόθηκε προς όφελος του Κατηγορούμενου για κάποιο συγκεκριμένο λόγο, αλλά πολύ περισσότερο δεν πείστηκε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος ενημερώθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία επίσημα σε χρόνο προγενέστερο του δυστυχήματος που είχε ο ίδιος δηλαδή πριν τις 30.11.200, ότι δεν καλύπτετο από το εν λόγω καλυπτικό σημείωμα που εξεδόθει στις 25/9/2007. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος έχει αποδείξει επαρκή υπεράσπιση αφού έχει αποσείσει το βάρος της απόδειξης των προϋποθέσεων της επιφύλαξης του άρθρου 3 του Ν.96

(1)2000 στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο