Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Στυλιανός Αριστοδήμου, Αρ. Υπόθεσης: 160/08, 18.11.2010

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση, ως εδικαιούτο, και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Στην ανώμοτη του αυτή δήλωση ανέφερε τα ακόλουθα: «Σχετικά με αυτή την υπόθεση εγώ έκανα όλα τα νόμιμα διαβήματα με την κα Christa Bull παίρνοντας την σε δικηγόρο, όπου ο δικηγόρος αυτός μιλούσε όχι μόνο αγγλικά αλλά και γερμανικά, τη γλώσσα της, για να φέρουμε εις πέρας την αγοραπωλησία του συγκεκριμένου τεμαχίου στη Μαραθούντα.» Το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Δεν θα παραθέσω στο σημείο αυτό περίληψη της μαρτυρίας, αλλά θα το κάνω εκεί όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ. 3281 Χαράλαμπος Ιωάννου του ΤΑΕ Πάφου. Ο μάρτυρας αυτός στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης παρέλαβε διαφόρα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια. Έλαβε επίσης κατάθεση από την παραπονούμενη στα αγγλικά την οποία και μετάφρασε στα ελληνικά (βλ. τεκμήρια 1 και 1Α) καθώς και ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 11) τον οποίο και κατηγόρησε γραπτώς (τεκμήριο 12). Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα, ευθύτητα και σαφήνεια σε σχέση με τις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας και η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε η παραπονούμενη Christa Bull από τη Γερμανία. Η εκδοχή της ως προς τα γεγονότα, ως την ανέφερε στην κατάθεση της, ήταν η ακόλουθη: Στις 26.2.98 συμφώνησε με τον Ξενή Κωνσταντίνου Ξενοφώντος να αγοράσει από αυτόν ένα οικόπεδο με αριθμό 289 που βρίσκεται στην περιοχή Αμπαλίσσα στο χωριό Μαραθούντα με αριθμό Εγγραφής 7707 φύλλο/σχέδιο LΙ/

1. Η συναλλαγή έγινε μέσω του Γιάννη Αριστοδήμου της J. ARISTODEMOU IDEAL HOMES LIMITED. Για την αγορά του οικοπέδου πλήρωσε τον Γιάννη Αριστοδήμου το συνολικό ποσό των Λ.Κ.8,539.25 και παρέλαβε δύο αποδείξεις με αριθμούς 0478 και 0558 για τις πληρωμές που έκανε. Την 25.4.98 συμφώνησε με την J. ARISTODEMOU IDEAL HOMES LIMITED να της κατασκευάσουν ένα σπίτι στο πιο πάνω οικόπεδο με κόστος Λ.Κ.52,600 σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται στο συμβόλαιο κατασκευής και στην αναλυτική λίστα. Τότε η J. ARISTODEMOU IDEAL HOMES LIMITED αποτάθηκε για να εξασφαλίσει άδειες πολεοδομίας και οικοδομής για να κτίσουν το σπίτι. Η παραπονούμενη δεν παρέλαβε κανένα τίτλο ιδιοκτησίας για το οικόπεδο και ούτε έχει τέτοιο σήμερα. Κάθε χρόνο μέσω νομικών συμβούλων ζητούσε από τον Γιάννη Αριστοδήμου να της δώσει τον τίτλο ιδιοκτησίας αλλά δεν το έπραξε. Τον Νοέμβριο του 2001 μίλησε στον κατηγορούμενο να της βρει ένα νομικό σύμβουλο με του οποίου την βοήθεια θα μπορούσε να πάρει τον τίτλο ιδιοκτησίας. Κατά τα τέλη του 2001 ζήτησε από την J. ARISTODEMOU ΙDΕΑL HOMES LΙΜΙΤΕD να ακυρώσει την κατασκευή της οικίας της στο οικόπεδο επειδή δεν είχαν εξασφαλίσει την άδεια κατασκευής και πολεοδομίας για να το κτίσουν και επειδή δεν το χρειαζόταν πλέον. Τον Δεκέμβριο 2001 ο κατηγορούμενος πήγε σε αυτήν με ένα έγγραφο ονομαζόμενο ως «POWER OF ATTORNEY» και της ανάφερε ότι έπρεπε να το υπογράψει για να ενεργήσει μέσω των προνοιών του ο δικηγόρος Παναγιώτης Κουρίδης και να της εξασφαλίσει τίτλο ιδιοκτησίας. Από τότε δεν έχει κάνει οποιεσδήποτε ενέργειες επειδή πίστευε ότι ο Κουρίδης θα ενεργούσε εκ μέρους της και έτσι θα έπαιρνε τον τίτλο. Στις 7.1.05 ζήτησε από τον Γιάννη Αριστοδήμου να της δώσει τα έγγραφα της επειδή βρήκε κάποιον για να πουλήσει το οικόπεδο της. Της είπε ότι δεν μπορούσε να το πουλήσει επειδή είχε είδη πωληθεί. Τότε προσπάθησε να ανακαλύψει τι είχε συμβεί επειδή αυτή δεν πούλησε σε κανένα το οικόπεδο της και πήγε σε νομικούς συμβούλους για να την βοηθήσουν. Έτσι στις 14.7.06 την προμήθευσαν με τα φωτοαντίγραφα μιας συμφωνίας στην οποία αναφέρεται ότι πώλησε το οικόπεδο στον κατηγορούμενο για Λ.Κ.4,500 το οποίο φέρει υπογραφή στο όνομα της που δεν έγινε από εκείνη και ένα συμβόλαιο πώλησης υπεγραμμένο από τον Κουρίδη με τις πρόνοιες του « POWER OF ΑTTORNEY», ημερομηνίας 15.3.02 με το οποίο φαίνεται να πώλησε αυτός το οικόπεδο στον κατηγορούμενο. Κανένα από αυτά δεν έγιναν με την συγκατάθεση ή εξουσιοδότηση της και πίστευε μέχρι και τότε ότι ήταν η ιδιοκτήτρια του οικοπέδου. Η μάρτυρας αυτή πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία της περιέπεσε σε αντιφάσεις ενώ η όλη εκδοχή της δεν ήταν πειστική και δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική. Συγκεκριμένα: Ενώ στην κυρίως εξέταση της επανάλαμβανε συνεχώς ότι προσπαθούσε να εξασφαλίσει τίτλο για το εν λόγω οικόπεδο και ουδέποτε παρέλαβε κάτι τέτοιο στην αντεξέταση της για να πείσει ότι ο κατηγορούμενος αποξένωσε περιουσία της ανέφερε ότι ήταν η ιδιοκτήτρια του επίδικου οικοπέδου. Ενώ στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι για την αγορά του εν λόγω οικοπέδου συμφώνησε με τον Ξενή Κωνσταντίνου Ξενοφώντος στην αντεξέταση της αρνήθηκε ότι γνωρίζει αυτό το όνομα και ότι αγόρασε το οικόπεδο από αυτόν. Όταν της υπεδείχθη τα όσα ανέφερε σχετικά στην κατάθεση της, για πρώτη φορά είπε ότι αυτό έγινε μέσω του Λοιζίδη, αδελφότεκνου του Γιάννη Αριστοδήμου. Όταν ρωτήθηκε αν το είπε αυτό στην κατάθεση της απάντησε ότι δεν το έκανε, δεν ξέρει το λόγο, δεν της το ζήτησαν, γιατί ο Γιάννης δεν της είχε αναφέρει κάτι σχετικά, για να πει στη συνέχεια ότι δεν ήταν αναγκαίο γιατί ήταν με το Γιάννη και τον αδελφότεκνο του στο Κτηματολόγιο για την εγγραφή του τεμαχίου και της είπαν ότι είναι πλέον δικό της το τεμάχιο, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία. Είναι λοιπόν εμφανές από τα πιο πάνω ότι η δικαιολογία της για το λόγο που δεν ανέφερε αυτό στην κατάθεση της ήταν όχι μόνο μη πειστική αλλά έρχεται και πάλι σε αντίθεση με το ότι στην κατάθεση της ανέφερε ότι δεν απέκτησε ποτέ τίτλο για το εν λόγω οικόπεδο. Στην κυρίως εξέταση όταν της υπεδείχθη η υπογραφή στη σελίδα 3 του αναφερόμενου «POWER OF ATTORNEY» (τεκμήριο 2) απάντησε ότι ήταν δική της. Όταν όμως ρωτήθηκε αν το εν λόγω έγγραφο το υπέγραψε η ίδια απάντησε ότι δεν πήγε στο γραφείο του Κουρίδη και δεν γνωρίζει. Στην αντεξέταση της δε όταν της υπεδείχθη και ρωτήθηκε αν η υπογραφή στην πρώτη σελίδα του ίδιου εγγράφου ήταν η δική της απάντησε ότι αναρωτιέται γιατί είναι τόσο μικρή. Παρόλα αυτά στη συνέχεια αναγνώρισε στη σελίδα 2 την υπογραφή της. Η όλη στάση της όμως σε σχέση με το εν λόγω τεκμήριο, η οποία δείχνει μια προσπάθεια της να αποστασιοποιηθεί από αυτό, προφανώς δεν είναι τυχαία εφόσον με βάση αυτό έγινε η εγγραφή του ακινήτου στο όνομα του κατηγορούμενου και η ίδια ως θα φανεί πιο κάτω αν και ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ότι έγινε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ της και του κατηγορούμενου για την πώληση του ακινήτου και δεν γνώριζε ότι έγιναν τα σχετικά έγγραφα και η μεταβίβαση δεν έκανε οποιεσδήποτε ενέργειες προς ακύρωση των πράξεων που έγιναν με το εν λόγω έγγραφο. Στο «POWER OF ATTORNEY» (τεκμήριο 2) ημερ. 18.12.01 αναφέρεται λοιπόν μεταξύ άλλων ότι η παραπονούμενη εξουσιοδοτεί τον δικηγόρο Παναγιώτη Κουρίδη να κάνει για εκείνη και για λογαριασμό της όλες ή μερικές από τις ακόλουθες πράξεις μεταξύ των οποίων και να πωλεί και να μεταβιβάζει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία σε οποιαδήποτε τιμή, να υπογράφει οποιοδήποτε απαραίτητο έγγραφο ή συμβόλαιο πώλησης για σκοπούς πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας και να παρουσιάζεται στο Κτηματολόγιο και να υπογράφει όλα τα απαραίτητα έγγραφα για τους σκοπούς της μεταβίβασης και εγγραφής οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο. Στο ίδιο έγγραφο επίσης αναφέρεται ότι η παραπονούμενη επικυρώνει ως ορθό οτιδήποτε θα γίνει από τον Παναγιώτη Κουρίδη στα πλαίσια αυτής της εξουσιοδότησης. Όταν υποδείχθηκαν στην παραπονούμενη τα πιο πάνω αναφερόμενα στο τεκμήριο 2 και ρωτήθηκε αν όταν πήγε στην Αστυνομία κατάγγειλε τον Κουρίδη ότι την εξαπάτησε απάντησε ότι δεν λέει ότι αυτός την εξαπάτησε αλλά ότι μέχρι το 2004 δεν γνώριζε ότι το τεμάχιο είχε πωληθεί γιατί δεν πήρε σχετικά ποτέ οποιοδήποτε έγγραφο από τον Κουρίδη. Όταν δε της υποβλήθηκε ότι όλα τα αναγκαία έγγραφα που έγιναν για την ακύρωση του συμβολαίου εκ μέρους της και πώλησης σε άλλο πρόσωπο έγιναν βάση του «POWER OF ATTORNEY» που έδωσε στον Κουρίδη απάντησε καταφατικά, προσθέτοντας όμως ότι η ίδια δεν είχε κανένα έγγραφο στην κατοχή της. Εύλογα όμως εγείρεται το ερώτημα γιατί, ενώ η ίδια δεν είχε ενημερωθεί από τον Κουρίδη και προφανώς η πώληση και μεταβίβαση του οικοπέδου έγινε από αυτόν με βάση το «POWER OF ATTORNEY», όταν τελικά έμαθε τα γενόμενα δεν κατήγγειλε το πρόσωπο αυτό ή δεν αμφισβήτησε νομικά έστω τις διαδικασίες που έγιναν από αυτόν. Όπως επίσης εύλογο είναι το ερώτημα γιατί ενώ η ίδια δεν κατάφερε από μόνη της να εξασφαλίσει τίτλο ιδιοκτησίας για το εν λόγω οικόπεδο και μάλιστα ζήτησε από τον κατηγορούμενο να της βρει ένα νομικό σύμβουλο με του οποίου την βοήθεια θα μπορούσε να πάρει τέτοιον τίτλο και για αυτό τελικά υπέγραψε το «POWER OF ATTORNEY» από τότε δηλ. από τις 18.12.01 μέχρι και το Ιανουάριο του 2005 που κατ' ισχυρισμό πληροφορήθηκε για πρώτη φορά ότι το τεμάχιο πουλήθηκε δηλ. για διάστημα πέραν των τριών ετών δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει οτιδήποτε σχετικά. Από τα πιο πάνω λοιπόν φαίνεται ότι η εκδοχή της παραπονούμενης δεν είναι πειστική και δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Πέραν των πιο πάνω πρέπει να λεχθεί ότι παρά τη θέση της παραπονούμενης ότι αυτή δεν υπόγραψε έγγραφο ως το τεκμήριο 20 στο οποίο αναφέρεται ότι αυτή έλαβε από τον κατηγορούμενο το ποσό των Λ.Κ.4,500 για πλήρη εξόφληση και αγορά του οικοπέδου 289 στο χωριό Μαραθούντα στην Πάφο, η γραφολογική εξέταση που έγινε σε σχέση με τέτοιο έγγραφο δεν κατέληξε, για τους λόγους που αναφέρονται εκεί, ότι υπήρχε πλαστογραφία. Καταληκτικά κρίνω ότι η παραπονούμενη δεν ήταν ειλικρινής και συνεπώς η μαρτυρία της δεν γίνεται δεκτή. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Όσον αφορά το αδίκημα της εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις αυτό βασίζεται στο άρθρο 305 του Ποινικού Κώδικα το οποίο ως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο προβλέπει τα ακόλουθα: «
2. Όποιος εσκεμμένα εξασφαλίζει ή αποπειράται να εξασφαλίσει για τον εαυτό του ή για άλλον, εγγραφή, άδεια ή πιστοποιητικό δυνάμει οποιουδήποτε νόμου ή κανονισμού, με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες αδικημάτων συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος για τους σκοπούς της παρούσας είναι τα ακόλουθα:
3. Ο κατηγορούμενος εσκεμμένα,
4. Με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση,
5. Να εξασφαλίζει για τον εαυτό του, εγγραφή δυνάμει οποιουδήποτε Νόμου ή Κανονισμού, Απαιτείται λοιπόν για την απόδειξη αυτού του αδικήματος η στοιχειοθέτηση ψευδούς παράστασης δηλ. παράστασης γεγονότος παρελθόντος ή παρόντος που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή (βλ. άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα). Όσον αφορά το στοιχείο της ψευδούς παράστασης αυτή δεν είναι ανάγκη να είναι με λέξεις. Είναι αρκετή ακόμη και συμπεριφορά και πράξεις χωρίς προφορική επικοινωνία από τα οποία συνάγεται τέτοια παράσταση. Περαιτέρω η παράσταση αυτή πρέπει να αφορά γεγονός του παρελθόντος ή του παρόντος δηλ. παράσταση ότι ένα γεγονός υπάρχει ή υπήρξε. Μια απλή έκθεση γνώμης ή υπόσχεση ή παράσταση ότι θα εκπληρωθεί κάποια πράξη στο μέλλον δεν είναι ικανοποιητική για στοιχειοθέτηση ψευδούς παράστασης. Δήλωση πρόθεσης για μελλοντική συμπεριφορά, είτε πρόκειται για παράσταση υπαρκτού γεγονότος είτε όχι, επίσης δεν αποτελεί ψευδή παράσταση. Περαιτέρω, υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά για την οποία δεν υπάρχει πρόθεση τήρησης της, δεν αποτελεί από μόνη της ψευδή παράσταση. Αν όμως παράσταση για υπάρχοντα γεγονότα συνοδεύεται και από υπόσχεση ότι ο κατηγορούμενος θα πράξει κάτι στο μέλλον τότε είναι αρκετή για απόδειξη του στοιχείου αυτού. Ψευδής παράσταση μπορεί επίσης να υπάρχει όταν δίδεται υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά σε συνδυασμό με ψευδή παράσταση ότι αυτός που υπόσχεται έχει την εξουσία να κάνει το υποσχεθέν. Πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι η εγγραφή ήταν αποτέλεσμα των ψευδών παραστάσεων. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει το ψευδές των παραστάσεων όπως τις επικαλείται στις λεπτομέρειες αδικήματος του κατηγορητηρίου. Όταν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ των παραστάσεων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και εκείνων που προκύπτουν από τη δοθείσα μαρτυρία τότε, χωρίς η κατηγορούσα αρχή να προβεί σε σχετική τροποποίηση του κατηγορητήριου, ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να καταδικάζεται. (Για τα πιο πάνω βλ. Archbold 35th ed. σελ. 758-780, Russel on Crime Τόμος 2, σελ. 1171 - 1184, Police v. Kyzas

(1982)1 J.S.C. 202 και Police v. Petrou

(1971)12 J.S.C. 1524, όπου γίνεται αναφορά στη σχετική αγγλική νομολογία). Θα πρέπει λοιπόν στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στη μαρτυρία του κ. Κουρίδη. Σύμφωνα με την κατάθεση λοιπόν αυτού (τεκμήριο 4), το περιεχόμενο της οποίας κατέστη παραδεκτό γεγονός, αυτός γνώρισε την παραπονούμενη κατά το έτος 2001 στον Κυπρογερμανικό Σύνδεσμο χωρίς όμως να έχουν ιδιαίτερες ή επαγγελματικές σχέσεις. Ο Κουρίδης γνώριζε ότι παραπονούμενη συνεργαζόταν μαζί με τον κατηγορούμενο, ο οποίος διέμενε στη Γεροσκήπου και ο κατηγορούμενος την βοήθησε με διάφορες δουλειές που είχε. Ο κατηγορούμενος ανάφερε στον Κουρίδη ότι η παραπονούμενη είχε αρκετά οικονομικά προβλήματα. Κατά το 2001 έγινε από την παραπονούμενη προς τον Κουρίδη το έγγραφο «POWER OF ATTORNEY» ημερομηνίας 18.12.

1. Ο Κουρίδης δεν γνωρίζει αν το έγγραφο αυτό η παραπονούμενη το υπέγραψε στην παρουσία του ή του το έφερε ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι η παραπονούμενη είχε αρκετά προβλήματα, οικονομικά καθώς και άλλα προβλήματα και ήθελε ένα γερμανόφωνο δικηγόρο για να διαχειριστεί τα προβλήματά της και να τη βοηθήσει και γι΄ αυτό ο Κουρίδης ζήτησε το πιο πάνω έγγραφο για να μπορεί να ενεργεί εκ μέρους της. Στο διάστημα που μεσολάβησε από την υπογραφή του «POWER OF ATTORNEY» μέχρι τις 15.3.02 επικοινώνησε μαζί με τον Κουρίδη ο κατηγορούμενος και του είπε ότι ο ίδιος ήρθε σε συμφωνία με την παραπονούμενη για να του πωλήσει το οικόπεδο της στη Μαραθούντα, τεμάχιο 289, με αρ. εγγραφής 7707 Φ/Σ L1/5 γιατί αυτή χρειαζόταν χρήματα, για το ποσό των Λ.Κ.8,
2. Στην αρχή ο Κουρίδης προσπάθησε να πάρει τηλέφωνο την παραπονούμενη για να το επιβεβαιώσει, αλλά δεν το απαντούσε και ο κατηγορούμενος του ανάφερε ότι αυτή απουσίαζε στο εξωτερικό. Τότε ο Κουρίδης πήρε τον Γιαννάκη Αριστοδήμου, επιχειρηματία ανάπτυξης γης και τον ρώτησε αν η παραπονούμενη προτίθετο να εκμεταλλευτεί το πιο πάνω οικόπεδό της και εκείνος του ανέφερε ότι η παραπονούμενη τους χρωστούσε χρήματα και ότι δεν μπορούσε να αξιοποιήσει το οικόπεδο και να κτίσει σε αυτό, όπως αρχικά είχε συμφωνήσει μαζί της. Ο Γιαννάκης του είπε ότι μιλούσε με τον κατηγορούμενο και ότι μάλλον θα το αγόραζε ο κατηγορούμενος από την παραπονούμενη. Τότε ο Κουρίδης λόγω του ότι δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με την παραπονούμενη και βασιζόμενος στα λόγια του συνεργάτη της παραπονούμενης του κατηγορούμενου και του Γιαννάκη Αριστοδήμου, ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του παρουσιάσει απόδειξη ότι η παραπονούμενη έλαβε το χρηματικό ποσό που θα πλήρωνε σ' αυτήν ο κατηγορούμενος για την αγορά του οικοπέδου. Στις 15.3.02 αφού ο κατηγορούμενος του προσκόμισε φωτοαντίγραφο απόδειξης, ότι η παραπονούμενη έλαβε από τον κατηγορούμενο το ποσό των Λ.Κ.4,500 για την αγορά του πιο πάνω οικοπέδου, ο Κουρίδης ετοίμασε το συμβόλαιο πώλησης του πιο πάνω οικοπέδου, το οποίο υπέγραψε στη θέση του πωλητή με τις εξουσίες που του παρείχε το «POWER OF ATTORNEY» και ο κατηγορούμενος ως αγοραστής και η Νίκη Κυπριανού και η Γεωργία Αδάμου ως μάρτυρες. Μετά από δύο εβδομάδες τον πήραν τηλέφωνο από την J. ARISTODEMOU IDEAL HOMES και του ανάφεραν ότι έπρεπε να ετοιμάσει πωλητήριο έγγραφο για το ίδιο οικόπεδο μεταξύ του Γιαννάκη Αριστοδήμου ως αγοραστή, πράγμα το οποίο έπραξε και αφού υπόγραψαν οι δύο μάρτυρες το έγγραφο αυτό παραλήφθηκε από υπαλλήλους της J. ARISTODEMOU IDEAL HOMES και του επιστράφηκε υπογραμμένο από τον Γιαννάκη Αριστοδήμου ως πωλητή και τον κατηγορούμενο ως αγοραστή. Στις 26.4.06 πήραν τον Κουρίδη τηλέφωνο ο κατηγορούμενος και Γιαννάκης Αριστοδήμου και του ζήτησαν να πάει στο Κτηματολόγιο. Όταν αυτός πήγε στο Κτηματολόγιο οι πιο πάνω τον διαβεβαίωσαν εκ νέου ότι η παραπονούμενη είχε αποζημιωθεί για το οικόπεδο της και του ζήτησαν να συμπληρώσει την επιστολή για να αποσύρει το πωλητήριο της παραπονούμενης για να μπορέσουν να κάνουν την μεταβίβαση του τεμαχίου και αφού τους πίστεψε το έπραξε. Τους πρώτους μήνες του 2006 ενημερώθηκε από τους δικηγόρους της παραπονούμενης ότι όπως αυτή ισχυριζόταν την ξεγέλασε ο κατηγορούμενος και ότι δεν ήθελε να πωλήσει το οικόπεδο της και ούτε υπέγραψε την απόδειξη που του πήρε ο κατηγορούμενος. Κάλεσε τον κατηγορούμενο στην παρουσία της παραπονούμενης και αυτός επέμενε ότι όλα είχαν γίνει με την σύμφωνη γνώμη της παραπονούμενης και ότι της πλήρωσε το αντίτιμο που ζήτησε, πράγμα το οποίο η παραπονούμενη αρνήθηκε. Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι στην παρούσα στις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας δεν αναφέρονται σε τι συνίσταντο οι ψευδείς παραστάσεις. Η κα Παπαλαζάρου δε στις αγορεύσεις της ανέφερε ότι οι ψευδείς παραστάσεις έγιναν εκ μέρους του κατηγορούμενου στον δικηγόρο και πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της παραπονούμενης Κουρίδη και συγκεκριμένα συνίσταντο στο ότι ανέφερε σε αυτόν ότι ήλθε σε συμφωνία με την παραπονούμενη για να του πωλήσει το εν λόγω οικόπεδό της για το ποσό των Λ.Κ.8,500 γιατί αυτή χρειαζόταν χρήματα και ότι αργότερα στις 15.3.02 μετά που ο Κουρίδης του το ζήτησε ο κατηγορούμενος του προσκόμισε απόδειξη ότι η παραπονούμενη έλαβε το χρηματικό ποσό που θα πλήρωνε σ' αυτήν για την αγορά του οικοπέδου για το ποσό των Λ.Κ.4,500 ενώ η παραπονούμενη δεν επιθυμούσε την πώληση του οικοπέδου ούτε και γνώριζε τα πιο πάνω. Για τους λόγους όμως που έχουν εξηγηθεί ανωτέρω η μόνη σχετική μαρτυρία ήτοι της παραπονούμενης και συνακόλουθα η εκδοχή αυτής για το όλο θέμα δεν έγινε δεκτή. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η εγγραφή του εν λόγω οικοπέδου στο όνομα του κατηγορούμενου έγινε με ψευδείς παραστάσεις ως του καταλογίζεται. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ...................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Εξασφάλιση εγγραφής με ψ/π) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο