Δημοκρατία ν. Σάρα Λουίζ Αντωνίου, Αρ. Υπόθεσης: 13004/10, 22 Νοεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:19 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13004/10 Δημοκρατία ν. Σάρα Λουίζ Αντωνίου Κατηγορούμενης ------------------ Ημερομηνία: 22 Νοεμβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Κυριακίδης Για την Κατηγορούμενη: κα. Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενη παρούσα --------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της συνωμοσίας για φόνο κατά παράβαση των άρθρων 217 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία)και της διέγερσης προς διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 370(α) του Κεφ. 154 (2η κατηγορία). Η κατηγορούμενη παραπέμφθηκε ενώπιον μας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 10.11.2010 με διαταγή την κράτηση της μέχρι τις 16.11.
- Κατά την ημερομηνία αυτή η υπόθεση αναβλήθηκε για απάντηση στις κατηγορίες για σήμερα κατόπιν αίτησης της υπεράσπισης και διατάχθηκε όπως η κατηγορούμενη εξακολουθήσει να παραμείνει υπό κράτηση. Κατά τη σημερινή παρουσία της κατηγορούμενης της απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αρνήθηκε ενοχή. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 17.1.
- Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως η κατηγορούμενη παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία της δίκης της. Στήριξε την εισήγηση του κατά κύριο λόγο στο ενδεχόμενο μη προσέλευσης της κατηγορούμενης στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της δίκης της και επηρεασμού μαρτύρων. Βάσισε την πρώτη εισήγηση του στη σοβαρότητα της υπόθεσης και στην πιθανότητα καταδίκης της. Η δικηγόρος της κατηγορούμενης έφερε ένσταση στην κράτηση της πελάτιδας της επικαλούμενη κυρίως τις προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης και την αδυναμία καταδίκης της στην 1η και 2η κατηγορία. Αμφισβήτησε επίσης το ενδεχόμενο επηρεασμού μαρτύρων. Αντέτεινε ότι μπορεί να εξασφαλιστεί η παρουσία της κατηγορούμενης κατά την ημερομηνία της δίκης με τους περιοριστικούς όρους που ανάφερε στο Δικαστήριο. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής προς υποστήριξη του αιτήματος του κάλεσε ως μάρτυρα τον εξεταστή της υπόθεσης Λοχία 2192 Γιάννο Κωνσταντίνου τον οποίο αντεξέτασε η δικηγόρος υπεράσπισης. Ο μάρτυρας στην ένορκη μαρτυρία του ανέφερε ότι από το μαρτυρικό υλικό διαφαίνεται ότι η κατηγορούμενη είχε προσεγγίσει σε αρκετές περιπτώσεις δύο πρόσωπα που είναι μάρτυρες στη παρούσα υπόθεση και τους οποίους ο μάρτυρας θεωρεί αξιόπιστους και τους πρόσφερε χρήματα για να φονεύσουν το σύζυγο της. Το κίνητρο της κατηγορούμενης είναι οι διαφορές τους σε σχέση με το ανήλικο παιδί τους το οποίο το 2009 η κατηγορούμενη μετέφερε στην Αγγλία μέσω των κατεχομένων από τους Τούρκους περιοχών της Κύπρου. Ο λόγος για τον οποίο επέλεξε τα κατεχόμενα ήταν γιατί το όνομα του παιδιού συμπεριλαμβάνετο στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος τους από τη Κύπρο. Για την πράξη της αυτή η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει κατηγορία αρπαγής παιδιού που ακόμα εκκρεμεί. Ο κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος και όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, με αναφορά και στο άρθρο 11 του Συντάγματος, ως ζήτημα γενικής αρχής πρέπει να αφήνεται ελεύθερος, εκτός εάν συντρέχουν ισχυροί λόγοι για το αντίθετο, όπως η πιθανότητα να μην προσέλθει κατά τη δίκη του ή να επηρεάσει μάρτυρες. Και είναι πάγια η νομολογία μας πως, πράγματι, η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνδυασμό προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής αποτελούν τους βασικούς δείκτες σε σχέση με την πιθανότητα προσέλευσης του κατηγορούμενου κατά την δίκη του (βλ. Ψύλλας v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 801 και Θεοχάρους κ.α. v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48). Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμία περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνιστά όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Στην υπόθεση Χ"Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή "εγγενείς ενδείξεις" που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη όψη της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Άλλοι σχετικοί παράγοντες είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών δεσμούς του με την χώρα στην οποία διακινείται (βλ. Neumeister v. Austria A8 p.39
(1968)και Θεοχάρους κ.α. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Σημειώνουμε ότι η νομολογία μας είναι σε απόλυτη αρμονία με αυτή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Κωνσταντινίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Οικονομίδης v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 492). Όμως όπως υπογραμμίστηκε στην υπόθεση Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7 οι πιο πάνω παράγοντες που αναφέρονται στις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου δεν "υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης". Το μαρτυρικό υλικό που αποτέλεσε το υπόστρωμα της παραπομπής της κατηγορουμένης σε δίκη καθιστά πιθανή την καταδίκη της στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ιδιαίτερα στη 2η κατηγορία. Σημειώνουμε ότι δεν μπορεί να τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα οριστικών απαντήσεων. Η πιθανότητα καταδίκης είναι ένα από τα στοιχεία που το Δικαστήριο συνυπολογίζει για να εκτιμήσει το ενδεχόμενο η κατηγορούμενη να φυγοδικήσει. Όπως και η σοβαρότητα των κατηγοριών και το μέγεθος της ποινής που μπορεί να επιβληθεί. Σημειώνουμε ότι για το αδίκημα της συνωμοσίας για φόνο προνοείται φυλάκιση μέχρι 14 χρόνια ενώ για εκείνο της διέγερσης προς διάπραξη ποινικού αδικήματος, φυλάκιση μέχρι 7 χρόνια. Με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης και την αυστηρότητα με την οποία ο νομοθέτης αντιμετωπίζει τα αδικήματα αυτά όπως διαφαίνεται από τις πιο πάνω ποινές σε περίπτωση καταδίκης της κατηγορούμενης οι ποινές ενδέχεται να είναι αυστηρές και πιθανόν πολυετείς ποινές φυλάκισης. Η δικηγόρος της κατηγορούμενης πρόταξε ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία για την πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων γι' αυτό η σχετική εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής θα πρέπει να απορριφθεί. Στην υπόθεση Μακαρίτης v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 90, 95 το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει τα εξής: "Η εισήγηση ότι θα έπρεπε να δοθεί προφορική μαρτυρία εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για να στοιχειοθετήσει τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων είναι ανεδαφική. Η Κατηγορούσα Αρχή μπορεί να βασισθεί πάνω στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου και από το σύνολο των στοιχείων να επικαλεσθεί τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να υποστηρίζουν την εισήγηση της για τον κίνδυνο επηρεασμού..". Με βάση το μαρτυρικό υλικό και ιδιαίτερα τον τρόπο που φέρεται να ενήργησε η κατηγορούμενη τέτοιο ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Το γεγονός ότι η κατηγορούμενη είναι μητέρα και επιφορτισμένη με τη φύλαξη ενός ανήλικού παιδιού μόλις 5 ετών δεν είναι καταλυτικός παράγοντας για το θέμα που εξετάζεται. Το παιδί βρίσκεται στα χέρια του πατέρα του και δεν είναι απροστάτευτο. Έχει συνυπολογιστεί όμως το γεγονός αυτό μέσα στις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις (βλ. Britsieva v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 459) και του δόθηκε η ανάλογη σημασία. Έχουν συνυπολογιστεί επίσης και τα προβλήματα υγείας που φέρεται να αντιμετωπίζει. Είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει η διαδικασία και τα μέσα στις Κεντρικές Φυλακές ώστε να τύχει της δέουσας ιατρικής περίθαλψης για αντιμετώπιση τους. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία διαφαίνεται ότι η κατηγορούμενη σε προηγούμενη περίπτωση μετέφερε στο εξωτερικό μέσω των κατεχομένων από τους Τούρκους εδαφών της Κύπρου το ανήλικο παιδί της εφόσον ήταν αδύνατη η μεταφορά του μέσω των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου λόγω της τοποθέτησης του παιδιού στο κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος. Το ιστορικό της κατηγορούμενης, με βάση την ένορκη μαρτυρία του Λοχία Κωνσταντίνου, παρέχει ένδειξη αλλά και μια τάση από μέρους της διαφυγής της στο εξωτερικό είτε με θεμιτά είτε με αθέμιτα μέσα. Τέτοιο ενδεχόμενο με βάση τα στοιχεία ενώπιον μας είναι υπαρκτό (βλ. Δράκος v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Σημειώνουμε ότι η κατηγορούμενη είναι Αγγλικής καταγωγής, δεν εργάζεται στη Κύπρο, παίρνει δημόσιο βοήθημα από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και δεν φαίνεται οι δεσμοί της με την Κύπρο να είναι τόσο στενοί ώστε να την αποτρέψουν από το να προσπαθήσει να διαφύγει στο εξωτερικό. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η παρουσία της κατηγορούμενης κατά τη δίκη της διασφαλίζεται μόνο με την κράτηση της. Τα όσα έχει εισηγηθεί στην αγόρευση της η δικηγόρος της κατηγορούμενης δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα πιο πάνω δεδομένα και την εικόνα που έχουμε αποκομίσει. Διατάσσεται η κράτηση της κατηγορούμενης μέχρι την ημέρα της δίκης της. (Υπ.) .............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο