Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σάββας Μεζιρίδης, Αρ. Υπόθεσης: 20855/2009, 6 Δεκεμβρίου 2010

(2)του Περί Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου 9/82 και των ΚΔΠ.505/64, 287/73, 43/75 και Νόμου 166/

1. Η κατηγορία του αδικήματος ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του, ότι στις 23 Ιουλίου 2009, στη Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου, στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αστικό ταξί με αριθμούς εγγραφής TKNC 109 και μετέφερε επιβάτες από την Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων, χωρίς να θέσει σε λειτουργία το υπό της Αρχής Αδειών εγκεκριμένο ταξίμετρο. Ακούστηκαν δύο μάρτυρες κατηγορίας εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής και κατατέθηκαν έξι Τεκμήρια. Στην υπό κρίση υπόθεση, αφού η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε την υπόθεση της ο δικηγόρος του Κατηγορούμενου ήγειρε σύμφωνα με το Άρθρο 74(Ι)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. Η κα Μανώλη εισηγήθηκε πως από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Στην παρούσα υπόθεση όπως έχω ήδη αναφέρει, έχουν προσέλθει δύο μάρτυρες κατηγορίας. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 2716 Λ. Λοΐζου και ο Μ.Κ.2 Αλέκος Ονουφρίου, υπάλληλος του Τμήματος Οδικών Μεταφορών Πάφου. Ο Μ.Κ.1 στην μαρτυρία του, ανέφερε ότι στις 23.7.2009 ανέκοψε για έλεγχο τροχαίας, το ταξί με αριθμούς εγγραφής TKNC 109, το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και κατά τον έλεγχο που έκανε, διαπίστωσε, ότι το ταξίμετρο που υπήρχε εντός του οχήματος του Κατηγορούμενου, είχε αναγραφόμενη ένδειξη 3.19 αντί 3.42 που ήταν η προβλεπόμενη ένδειξη για εκείνο το διάστημα. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης, ότι εντός του οχήματος του Κατηγορούμενου, υπήρχαν δύο Άγγλοι επιβάτες, τους οποίους ρώτησε την απόσταση που διένυσε ο Κατηγορούμενος με το όχημα του και του απάντησαν ότι περίπου είχαν διανύσει με το συγκεκριμένο ταξί 2 χιλιόμετρα. Kατά την αντεξέταση, φάνηκε, ότι ήταν η θέση του κου Ιωάννου, ότι ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει στο Δικαστήριο το ακριβές σημείο από το οποίο παρέλαβε ο Κατηγορούμενος τους Άγγλους επιβάτες και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να πει με βεβαιότητα στο Δικαστήριο αν αυτή ήταν 400 μέτρα και όχι 2 χιλιόμετρα. Επίσης ήταν η θέση του κου Ιωάννου, ότι ο μάρτυρας δεν μπορούσε να ήταν σίγουρος για το αν το ταξίμετρο, το οποίο λειτουργούσε, σύμφωνα με τον μάρτυρα ήταν χαλασμένο, παραβιασμένο ή ακόμα ότι αυτό δεν λειτουργούσε σωστά. Ο Μ.Κ.2 ο οποίος είναι τεχνικός στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών, κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το τεκμήριο 1, από το οποίο φαίνεται ότι η χρέωση που έπρεπε να υπήρχε, κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία, «η ταρίφα», όπως την ανέφερε και η οποία θα έπρεπε να φαινόταν επί του ταξίμετρου εντός του οχήματος του Κατηγορούμενου με την ένδειξη 3.
2. Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι για να γίνει παραβίαση και εν πάση περιπτώσει αλλαγή σε αυτή την ταρίφα των 3.42, θα πρέπει να παραβιαστούν δυο σφραγίδες. Πρέπει δηλαδή, σύμφωνα με τον μάρτυρα, να παραβιαστεί η μια ασφάλεια, η οποία είναι κατασκευασμένη με μολυβδοσφραγίδα και η οποία τίθεται από υπάλληλο, ειδικό εξεταστή, που ρυθμίζει τα ταξίμετρα ως επίσης και μια σφραγίδα, που τίθεται από τον υπεύθυνο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Ήταν η θέση του μάρτυρα, ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν το συγκεκριμένο ταξί το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο είχε παραβιασμένο ταξίμετρο και κατ' επέκταση παραβιασμένες τις δυο σφραγίδες που είχαν τεθεί από τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα με τον Νόμο σε τέτοιες περιπτώσεις για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση τίθεται το ερώτημα σ΄ αυτό αν η μαρτυρία όπως έχει παρουσιαστεί ενώπιον του είναι επαρκής (sufficient) για να κληθεί ο Κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπιση του. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 όπου αναφέρονται τα εξής: «α) δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του Κατηγορουμένου.». Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλπ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Ο Κατηγορούμενος δεν θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για να καλύψει τα κενά της κατηγορούσας αρχής ή εν πάσει περιπτώσει να διορθώσει κενά που άφησε από την μαρτυρία η Κατηγορούσα Αρχή. Χωρίς να προβώ σε οποιαδήποτε αξιολόγηση της μαρτυρίας, οι Μ.Κ1, 2 οι οποίοι έχουν προσέλθει σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι έχουν αναφέρει τα ενέργειες τις οποίες έχουν κάνει σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Κανένας δεν ήταν σε θέση, να πει στο Δικαστήριο αν το ταξίμετρο, το οποίο είχε εντός του οχήματος του ο Κατηγορούμενος ήταν χαλασμένο, ήταν παραβιασμένο, ή δεν λειτουργούσε. Οποιεσδήποτε υποθέσεις όσο λογικές και αν είναι δεν επιτρέπονται. Θεωρώ ότι, όπως έχει τεθεί η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση, η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να απαλλαχτεί από το στάδιο αυτό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα καλείτο να συμπληρώσει τα κενά της Κατηγορούσας Αρχής. Ως εκ τούτου και εν όψει των ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............. Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο