← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέας Χάμπιαουρης, Αρ. Υπόθεσης: 6643/2009, 7 Δεκεμβρίου 2010

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέας Χάμπιαουρης, Αρ. Υπόθεσης: 6643/2009, 7 Δεκεμβρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2010:B92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6643/2009 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν Ανδρέας Χάμπιαουρης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 7 Δεκεμβρίου 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο: κα Ρ. Ξιναρή Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης κατά παράβαση των Καν.26

(1)και 72 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Καν. 1984 όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 166/87 και άρθρο 19 του Νόμου 86/72. 2η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου κατά παράβαση του άρθρου 3
(1)(α)
(3)
(3)
(4)
(5)του Περί Μηχ. Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96/
(1)/2000. 3η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχ. Οχήματος χωρίς πινακίδες αρ. εγγραφής κατά παράβαση των Καν. 16
(1)και 72 των Περί Μηχ. Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως του 1984 όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 166/87 και Άρθρο 19 του Νόμου 86/
  1. 4η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχ. Οχήματος χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη κατά παράβαση των Άρθρων 11 και 19 του Νόμου 86/72 όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 166/
  2. 5η Κατηγορία: Οδήγηση μοτοποδηλάτου με μηχανή της οποίας ο κυβισμός ήταν κάτω των 50κε. και μεταφορά επιβάτη άνω των 12 χρόνων, κατά παράβαση του Καν. 59
(2)και 72 του Περί Μηχ. Οχημάτων και τροχαίας κινήσεως Καν. του 1984 όπως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 166/87 και Άρθρο 19 του Νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος την 9ην Δεκεμβρίου του 2007 στο Λιμανάκι της Πάφου στην Επαρχία Πάφου, οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής KQN337 χωρίς άδεια οδήγησης, χωρίς να υπάρχει ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου γι' αυτόν που χρησιμοποιεί το πιο πάνω όχημα, χωρίς πινακίδες αριθμών εγγραφής μπροστά και πίσω, χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη και με μηχανή της οποίας ο κυβισμός ήταν κάτω των 50κε. και μεταφορά επιβάτη άνω των 12 χρόνων. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της, κάλεσε 3 μάρτυρες κατηγορίας, τον Μ.Κ.1 Αστ. 1888 Χρ. Λαμπριανίδη, τον Μ.Κ.2 Στέλιο Χρυσάνθου, τον Μ.Κ.3 Αστ. 1169 Α. Αριστοδήμου και κατατέθηκαν τέσσερα τεκμήρια. Τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, έχουν αναφέρει στο Δικαστήριο, έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν και έχουν ληφθεί υπόψη μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια από το Δικαστήριο. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ολόκληρη την μαρτυρία, εντός της απόφασης αυτής, παρά τα σημεία, τα οποία ακολούθως θα κρίνω ότι είναι αναγκαία σε σχέση με την κρίση του Δικαστηρίου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, τα όσα οι συνήγοροι αμφότερων των πλευρών έχουν αναφέρει προς υποστήριξη των θέσεων τους. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, κατά την διαδικασία της ακρόασης της υπόθεσης, με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες, ενώ κατέθεταν ενώπιον μου. Αισθάνομαι, ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω την συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης ενός εκάστου αυτών αναφορικά με τα διαδραματισθέντα, κατά τον ουσιώδη χρόνο και την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση. Ο Μ.Κ.1, Αστ. 1888 Χρ. Λαμπριανίδης μου έκανε καλή εντύπωση. Φάνηκε από την μαρτυρία του, ότι ο μάρτυρας αυτός, ήρθε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να πει την αλήθεια, αναφέροντας τις ενέργειες του το συγκεκριμένο βράδυ και οι οποίες αφορούσαν τον Κατηγορούμενο. Κάποιες αντιφάσεις οι οποίες φάνηκαν να υπάρχουν στην μαρτυρία του, δεν είναι τέτοιες οι οποίες να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε απόρριψη της μαρτυρίας του. Ήταν ξεκάθαρος, σε σχέση με το πώς κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το συγκεκριμένο μοτοποδήλατο. Παρόλη την αντεξέταση που υπέστη από την Υπεράσπιση, εντούτοις αυτός ήταν σταθερός στα λεγόμενα του χωρίς να περιπέσει σε σοβαρές αντιφάσεις, οι οποίες να καθιστούν την μαρτυρία του αναξιόπιστη. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.2 Στέλιος Χρυσάνθου, επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Παρόλο που ο ίδιος είναι φίλος με τον Κατηγορούμενο, εντούτοις ήρθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει τα γεγονότα της συγκεκριμένης νύχτας 8/12/2007 και τα οποία σχετίζονταν τόσο με τον ίδιο όσο και με τον Κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.2 ήταν το πρόσωπο, το οποίο επέβαινε στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και με το οποίο μετέβησαν από τον περίβολο της εκκλησίας της Έμπας στο Κάστρο στην Κάτω Πάφο. Ο μάρτυρας αυτός αντεξετάστηκε για να κλονιστεί η αξιοπιστία του, καθ' ότι αυτό το πρόσωπο, είναι συγκατηγορούμενος με τον Κατηγορούμενο σε άλλη ποινική υπόθεση. Αυτός ήταν σταθερός στην θέση του και η οποία ενδιαφέρει το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση. Το εν λόγω μοτοποδήλατο, οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και έγινε η συγκεκριμένη διαδρομή με συνεπιβάτη τον ίδιο. Οι αντιφάσεις που υπέπεσε ο μάρτυρας, δεν είναι τέτοιες που να με οδηγήσουν στο συμπέρασμα, ότι ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο για να μην πει την αλήθεια. Εν πάσει περιπτώσει είναι ξεκάθαρο, και αυτό φαίνεται και από την κατάθεση που έδωσε ο ίδιος στην αστυνομία από την ίδια σχεδόν ημέρα που έγινε το περιστατικό, ότι οδηγός του μοτοποδηλάτου ήταν ο Κατηγορούμενος. Δεν υπάρχει καμία αντίφαση, μεταξύ της κατάθεσης που έδωσε ο ίδιος στην Αστυνομία και της μαρτυρίας που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία να οδηγήσει το Δικαστήριο να μην κάνει αποδεκτή την μαρτυρία του. Λαμβάνω βέβαια υπόψη τη σχέση που έχει ο Κατηγορούμενος με τον Μ.Κ.2, αλλά να σημειωθεί, ότι στην παρούσα υπόθεση, σε καμία περίπτωση, ο Μ.Κ.2 δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον που να τον οδηγήσει να καταθέσει στο Δικαστήριο τα συγκεκριμένα γεγονότα. Ο ίδιος από την ίδια ώρα διάπραξης του αδικήματος μέχρι την στιγμή που έδωσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, είχε ακριβώς την ίδια θέση. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.3 Αστ. 1169 Αριστοδήμου, ανέφερε σαν εξεταστής την υπόθεσης, ότι ο Κατηγορούμενος, κατά τον έλεγχο που του είχε διενεργήσει, διαπίστωσε, ότι δεν είχε άδεια οδήγησης ούτε πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτου. Διαπίστωσε επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μοτοποδήλατο 49cc και δεν δικαιούτο σε καμία περίπτωση να μεταφέρει συνεπιβάτη. Κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο, για το αδικήματα που διέπραξε, ότι δηλαδή στις 9/12/2007 και ώρα 01.00 οδηγούσε το εν λόγω μοτοποδήλατο χωρίς άδεια οδήγησης, χωρίς ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου, χωρίς πινακίδες αριθμών εγγραφής μπροστά και πίσω, χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη και μετέφερε επιβάτη άνω των 12 χρόνων. Ανέφερε επίσης, ότι από εξετάσεις που έγιναν, μέσω του αρχείου που διαθέτει η Αστυνομία διαπιστώθηκε ότι από τον αριθμό πλαισίου, η μηχανή ήταν κλοπιμαία και άνηκε σ' άλλο πρόσωπο το οποίο σίγουρα δεν είχε δώσει την συγκατάθεση του για να οδηγηθεί από τον Κατηγορούμενο. Νομική Πτυχή Το άρθρο 3
(1)(α) του Νόμου 96(Ι)/2000 προβλέπει τα ακόλουθα: 3. -
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοια ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού Η επιφύλαξη του άρθρου 3 αναφέρει τα ακόλουθα: Νοείται ότι, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση σε κατηγορία που προσάπτεται δυνάμει του άρθρου αυτού, εάν αποδειχθεί στο Δικαστήριο - (α) ότι το μηχανοκίνητο όχημα δεν άνηκε στον Κατηγορούμενο και δε βρισκόταν στην κατοχή του δυνάμει ενοικίασης ή δανεισμού και (β) ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του και (γ) ότι ούτε γνώριζε ούτε είχε λόγο να πιστεύει ότι δεν υπήρχε σε ισχύ σε σχέση με το μηχανοκίνητο όχημα τέτοιο ασφαλιστήριο όπως προβλέπεται στο εδάφιο
(1)πιο πάνω. Ο Κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει σωρευτικά τις προϋποθέσεις (α)-(γ) ανωτέρω, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. R. V. Carr-Briant
(1943)2 ALL ER 156 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 14th Ed. στη σελίδα 562) Αναφορικά με την προυπόθεση (γ) ανωτέρω, σε σχέση με το στοιχείο της γνώσης, παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Textbook of Criminal Law, 2nd Ed. του Glanville Williams στις σελ.123-125 όπου αναφέρεται ότι η πιο σαφής καθοδήγηση προς τους ενόρκους σε σχέση με το εν λόγω στοιχείο είναι ότι κάποιος θεωρείται ότι γνωρίζει κάποιο γεγονός αν ικανοποιηθούν πως ήταν σχεδόν σίγουρος πως το γεγονός υπήρχε ή (με άλλες λέξεις) ότι δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφιβολία ότι υπήρχε. Κατ' αναλογία στην Κύπρο το Δικαστήριο μπορεί να καθοδηγήσει τον εαυτό του ως ανωτέρω. Όσο δε αφορά το στοιχείο του «λόγου να πιστεύει» στο Halsbury´ s Statutes, Volume 38 στη σελ. 995 αναφέρεται πως οι πιο πάνω λέξεις προϋποθέτουν όχι μόνο πως το αναφερόμενο άτομο έχει λόγο να πιστεύει αλλά, περαιτέρω, ότι πραγματικά πιστεύει. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση την οποία έχω προβεί ανωτέρω, κρίνω ότι ο Μ.Κ.1 στις 9/12/2007 και περί ώρα 01.00, ενώ βρισκόταν περιπολία, μαζί με τον Ε/Α 5063 στην περιοχή Κάστρου, αντιλήφθηκε 5 άτομα τα οποία βρίσκονταν εκεί. Ο ένας εξ' αυτών, στην θέα των ιδίων διέφυγε τρέχοντας. Από εξετάσεις που έκανε ο Μ.Κ.1, μέσω του Μ.Κ.2 Στέλιου Χρυσάνθου, ο οποίος βρισκόταν εκεί, διαπίστωσε, ότι ένα μαύρο μοτοποδήλατο το οποίο βρισκόταν εκεί, οδηγείτο προηγουμένως από τον Ανδρέα Χάμπιαουρη με συνεπιβάτη τον Μ.Κ.2 Στέλιο Χρυσάνθου. Ο Μ.Κ.1 μετέφερε το εν λόγω μοτοποδήλατο στην Τροχαία Πάφου, όπου από περαιτέρω εξετάσεις, διαπίστωσε ότι αυτό ήταν κλοπιμαίο. Όταν ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία, αυτός επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής, όπως είχε δικαίωμα να πράξει. Σίγουρα, συμπεράσματα, δεν επιτρέπονταν να εξάγονται από το Δικαστήριο, εκτός αν ο Κατηγορούμενος από την φύση της υπόθεσης θα πρέπει να δώσει την δική του θέση σε σχέση με την υπόθεση. Στην συγκεκριμένη υπόθεση, εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της, θα πρέπει αφού ο Κατηγορούμενος έχει προβάλει την θέση της άρνησης των κατηγοριών, το βάρος αντιστρέφεται και βρίσκεται στους ώμους του, για να αποδείξει ότι είχε άδεια οδήγησης, πιστοποιητικό ασφάλειας κλπ. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει, ούτε η υπεράσπιση προέβαλε κάτι τέτοιο κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Εν' όψει της ανωτέρω αξιολόγησης, και της θέσης μου ότι ο Κατηγορούμενος θα έπρεπε να δώσει κάποιες εξηγήσεις, σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης και της θέσης που ο ίδιος προέβαλε κατά την ακρόαση της υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μαρτυρία μόνο της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία έχει ήδη αξιολογηθεί από το Δικαστήριο και έχει γίνει αποδεκτή. Δεν μου διαφεύγει της προσοχής, ότι ο Κατηγορούμενος, δεν ήταν την συγκεκριμένη ώρα που ο Αστ.1888 έκανε τις σχετικές ερωτήσεις, ότι δεν είδε τον Κατηγορούμενο να οδηγεί σε δρόμο το εν λόγω μοτοποδήλατο. Όμως θεωρώ, ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.2, είναι τέτοια, η οποία με οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι όντως ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα το εν λόγω μοτοποδήλατο. Η μαρτυρία του Μ.Κ.2, σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία των Μ.Κ1 και Μ.Κ.3 είναι τέτοια η οποία περιστατικά, ολοκληρώνει τον κρίκο της αλυσίδας, που θα πρέπει να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να μην αφήνει κανένα λογικό συμπέρασμα, άλλο, από το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος όντως οδηγούσε το μοτοποδήλατο, την συγκεκριμένη ώρα και ημέρα. Είναι γεγονός, ότι σ' αυτήν την υπόθεση δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία, που να αποδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε. Είναι όμως γνωστές οι αρχές, οι οποίες διέπουν το θέμα της περιστατικής μαρτυρίας. Παρόλο που αυτό δεν ηγέρθηκε από καμιά πλευρά, εντούτοις κρίνω κατά την μελέτη της υπόθεσης και αξιολόγηση της μαρτυρίας, ότι θα πρέπει να εφαρμοστούν οι αρχές που ισχύουν στην περιστατική μαρτυρία. Σύμφωνα με πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ποινική Έφεση 212/09 ημερομηνίας 10/11/2010, Γενικός Εισαγγελέας -v- Παναγιώτη Νικολάου, στην οποία αναφέρεται και περιγράφεται η περιστατική μαρτυρία, κρίνω ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι τέτοια, που δεν αφήνει στο Δικαστήριο να εξάξει οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα, εκτός από το ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του εν λόγω οχήματος. Οδηγούσε το εν λόγω μοτοποδήλατο το οποίο σύμφωνα με τις εξετάσεις του Μ.Κ.3, ήταν κλοπιμαίο και αυτό διαπιστώθηκε εκ των υστέρων, από τον αριθμό πλαισίου και άρα οδηγείτο χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Οδηγείτο χωρίς άδεια οδήγησης, χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας και επίσης με την μαρτυρία του ιδίου του Μ.Κ.2 αποδέχομαι και την 5η κατηγορία ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε έχοντας επιβάτη άνω των 15 ετών. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.