Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Δώρος Πεττεμερίδης, Αρ. Υπόθεσης: 13200/08, 9 Δεκεμβρίου 2010

(1), 54 και 59 του περί άδειας οδήγησης Νόμου 94

(1)/2001 και ΚΔΠ 359/04 και ότι επέτρεψε την οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς ασφάλεια υπέρ τρίτου κατά παράβαση των άρθρων 2,3

(1)(β)

(8)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου)Νόμου 96/

(1)/

1. Η κατηγορία του αδικήματος ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του, ότι στις 30 Απριλίου 2007 στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ενώ ο Κατηγορούμενος ήταν υπεύθυνος οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής UG 243, επέτρεψε στον ABU AJAMIEH MUNTHER να το οδηγήσει, χωρίς να είναι κάτοχος άδειας οδήγησης και χωρίς να υπάρχει για αυτόν που χρησιμοποιεί το πιο πάνω όχημα ασφάλεια κατά των κινδύνων υπέρ τρίτου. Η Κατηγορούσα Αρχή, για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τον Μ.Κ.1 Χαράλαμπο Παπανικόλα ο οποίος ήταν ο εργοδότης του Κατηγορούμενου και ο οποίος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο υπεύθυνος οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος. O M.K.1 έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία ανέφερε ότι τι συγκεκριμένο όχημα τη συγκεκριμένη ημέρα το έδωσε στον Κατηγορούμενο για να το χρησιμοποιήσει σε διάφορες εργασίες της εταιρείας. Ήταν η θέση του, ότι μαζί με τον Κατηγορούμενο ήταν και ο αλλοδαπός που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος και σύμφωνα με τον ίδιο, αυτός ποτέ δεν επέτρεψε στον αλλοδαπό να οδηγήσει το αυτοκίνητο, αντιθέτως, είπε στον Κατηγορούμενο να το οδηγεί μόνο αυτός. Κατατέθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα, τεκμήρια 1 και 2, η κατάθεση του Αστ. 2791 Χ. Γιαννακού και η κατάθεση του Ε/Α 5637 Ν. Κούβαρου, στις οποίες αναφέρονται οι ενέργειες που έχουν κάνει αυτά τα δυο πρόσωπα σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης. Ο Ε/Α 5637 Κούβαρος ανέφερε ότι ανέκοψε για έλεγχο το συγκεκριμένο όχημα και διαπίστωσε, από τον έλεγχο, ότι ο οδηγός ήταν ο ABU AJAMIEH MUNTHER, ο οποίος όταν κατηγγέλθη απάντησε ότι το αυτοκίνητο δεν είναι δικό του αλλά του εργοδότη του. Σύμφωνα με το τεκμήριο 2, που επίσης αποτελεί παραδεκτό γεγονός, ο Αστ.2791 Γιαννακού κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα το οποίο είχε διαπράξει και αυτός έδωσε μια απάντηση η οποία είναι γραμμένη επίσης στο τεκμήριο
2. Εκ συμφώνου επίσης κατατέθηκε και η κατάθεση του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 3.9.
3. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του και αυτός επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και να αντεξετασθεί και κάλεσε επίσης ένα μάρτυρα υπεράσπισης τον Μ.Υ.1 Σάββα Μίλερ. Ο Κατηγορούμενος σε γενικές γραμμές ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είχε αναφέρει ουσιαστικά και στην κατάθεση του στην Αστυνομία κατά τη μέρα διάπραξης του αδικήματος. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι, σε κάποιο σημείο του δρόμου ο αλλοδαπός του ζήτησε να οδηγήσει το όχημα και επειδή είχε συμβεί ξανά στο παρελθόν, το πρόσωπο αυτό να οδηγεί το όχημα της εταιρείας, του επέτρεψε χωρίς να γνωρίζει βέβαια ότι δεν έχε άδεια οδήγησης και πιστοποιητικό ασφαλιστικής κάλυψης. Ο Μ.Υ.1 Σάββας Μίλερ, ήταν το πρόσωπο, το οποίο δούλευε κάποτε μαζί με τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα πάντοτε με τον ίδιο, ο αλλοδαπός οδηγούσε και άλλες φορές το όχημα του εργοδότη του Κατηγορούμενου, αφού σύμφωνα με τον ίδιο ήταν κανονικός υπάλληλος του και ο ίδιος του επέτρεπε. Σε ερώτηση της Κατηγορούσας Αρχής εάν ήταν υπάλληλος, ο μάρτυρας απάντησε πως ναι διότι τους τελευταίους μήνες ήταν μαζί με τον Παπανικόλα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω κατά την διαδικασία της ακρόασης με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατάθεταν ενώπιον μου και αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω την συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους. Ο Μ.Υ.1 Σάββας Μίλερ, μου έκανε καλή εντύπωση και μου έδωσε την εντύπωση καθ' όλη την διάρκεια της κυρίως εξέτασης και της αντεξέτασης του, ότι είναι ένας μάρτυρας που μοναδικός του σκοπός ήταν να έρθει στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια. Ήταν ξεκάθαρος και δεν απάντησε με υπεκφυγές, όσο αφορά τον λόγο που ήρθε στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία και δεν αρνήθηκε ότι το περιστατικό το έμαθε από τον Κατηγορούμενο. Ήταν επίσης ξεκάθαρος, ότι ήρθε να μαρτυρήσει γιατί θα μπορούσε να ήταν και αυτός στην θέση του Κατηγορούμενου. Αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αξιόπιστη και αληθινή. Ο Κατηγορούμενος είναι ένα πρόσωπο το οποίο επίσης έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος έδινε τις απαντήσεις, χρησιμοποιώντας τις γλωσσικές εκφράσεις που χρησιμοποιεί ο ίδιος στην καθημερινότητα του και υποδηλώνουν ίσως και το μορφωτικό του επίπεδο. Αυτό όμως δεν αλλοιώνει την αλήθεια. Ο Κατηγορούμενος είναι η θέση μου ότι είπε στο Δικαστήριο, ότι από την αρχή είπε και στην Αστυνομία. Το αυτοκίνητο ήταν του εργοδότη του και αυτός σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο υπεύθυνος του αυτοκινήτου. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.1 ήταν ένας πολύ φτωχός μάρτυρας και μοναδικός του σκοπός ήταν να αποποιηθεί οποιασδήποτε ευθύνης για την οδήγηση του οχήματος του από τον αλλοδαπό. Ο σκοπός ήταν να μην δεχθεί ποτέ, ότι ο αλλοδαπός ήταν υπάλληλος του και ότι επέτρεπε σ' αυτόν την οδήγηση του εν λόγω οχήματος. Δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να παραδεχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι εργοδοτούσε τον αλλοδαπό για περίοδο 2 ετών, αλλά επαναλάμβανε ότι αυτός εργαζόταν περιστασιακά κοντά του μόνο και εφόσον τον χρειαζόταν. Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο αλλοδαπός εργαζόταν στον ίδιο ένα χρόνο πριν να αρχίσει να εργάζεται ο Κατηγορούμενος, αυτός απάντησε ότι μπορεί να εργαζόταν αλλά πάντα περιστασιακά και όχι μόνιμα. Οι απαντήσεις του Μ.Κ.1 είχαν σκοπό και αποσκοπούσαν ακριβώς να καταδείξουν ότι δεν υπήρξε ποτέ εργοδότηση, γιατί αναφέροντας το αυτό και προωθώντας αυτή την θέση, ο ίδιος αποποιείται ευθυνών όχι μόνο για την οδήγηση του εν λόγω οχήματος αλλά και για την ασφάλιση του αλλοδαπού. Ο μάρτυρας ανέφερε για το αυτοκίνητο στην αντεξέταση, ότι τους υπαλλήλους τους επέτρεπε να οδηγούν το αυτοκίνητο άρα δεν ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος του αυτοκινήτου ο Κατηγορούμενος, όπως ο ίδιος ήθελε να αναφέρει τόσο στην κατάθεση του, όσο και στο Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 3

(1)(β) του Νόμου 96(Ι)/2000 προβλέπει τα ακόλουθα: 3. -

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (β) Προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. Η επιφύλαξη του άρθρου 3 αναφέρει τα ακόλουθα: Νοείται ότι, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση σε κατηγορία που προσάπτεται δυνάμει του άρθρου αυτού, εάν αποδειχθεί στο Δικαστήριο - (α) ότι το μηχανοκίνητο όχημα δεν άνηκε στον Κατηγορούμενο και δε βρισκόταν στην κατοχή του δυνάμει ενοικίασης ή δανεισμού και (β) ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του και (γ) ότι ούτε γνώριζε ούτε είχε λόγο να πιστεύει ότι δεν υπήρχε σε ισχύ σε σχέση με το μηχανοκίνητο όχημα τέτοιο ασφαλιστήριο όπως προβλέπεται στο εδάφιο

(1)πιο πάνω. Ο Κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει σωρευτικά τις προϋποθέσεις (α)-(γ) ανωτέρω, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. R. V. Carr-Briant

(1943)2 ALL ER 156 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 14th Ed. στη σελίδα 562) Αναφορικά με την προυπόθεση (γ) ανωτέρω, σε σχέση με το στοιχείο της γνώσης, παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Textbook of Criminal Law, 2nd Ed. του Glanville Williams στις σελ.123-125 όπου αναφέρεται ότι η πιο σαφής καθοδήγηση προς τους ενόρκους σε σχέση με το εν λόγω στοιχείο είναι ότι κάποιος θεωρείται ότι γνωρίζει κάποιο γεγονός αν ικανοποιηθούν πως ήταν σχεδόν σίγουρος πως το γεγονός υπήρχε ή (με άλλες λέξεις) ότι δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφιβολία ότι υπήρχε. Κατ' αναλογία στην Κύπρο το Δικαστήριο μπορεί να καθοδηγήσει τον εαυτό του ως ανωτέρω. Όσο δε αφορά το στοιχείο του «λόγου να πιστεύει» στο Halsbury´ s Statutes, Volume 38 στη σελ. 995 αναφέρεται πως οι πιο πάνω λέξεις προϋποθέτουν όχι μόνο πως το αναφερόμενο άτομο έχει λόγο να πιστεύει αλλά, περαιτέρω, ότι πραγματικά πιστεύει. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Εν ' όψει της ανωτέρω αξιολόγησης κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος ακριβώς λόγω του γεγονότος ότι έβλεπε τον «μάστρο του» να επιτρέπει στον αλλοδαπό να οδηγεί το εν λόγω όχημα και αυτός την συγκεκριμένη ημέρα όταν ο τελευταίος του ζήτησε να οδηγήσει δεν δίστασε να του το δώσει, αφού πολλές φορές προηγουμένως ο ίδιος ο εργοδότης του είχε επιτρέψει να οδηγήσει. Το αυτοκίνητο ήταν δικό του και κατ' επέκταση θα έπρεπε να είχε προβεί ο ίδιος σε έλεγχο της άδειας οδήγησης ή ασφάλειας. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε κανένα λόγο να τα ζητήσει. Ήταν ένας απλός υπάλληλος της εταιρείας, δεν ήταν υπεύθυνος για τα αυτοκίνητα παρά μόνο εκτελούσε οδηγίες του εργοδότη. Ο Μ.Υ.1 ήταν ξεκάθαρος. Αυτός δούλευε από παλιά στον εργοδότη του Κατηγορούμενου, δηλαδή τον Μ.Κ.1. Το αυτοκίνητο το ξαναοδήγησε ο αλλοδαπός με την έγκριση του εργοδότη. Το όχημα οδηγείτο πολλές φορές και από τον Μ.Υ και από τον Κατηγορούμενο και από τον αλλοδαπό και από τον εργοδότη. Ο Κατηγορούμενος δεν φάνηκε στο Δικαστήριο με αξιόπιστη μαρτυρία ότι ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος του οχήματος αλλά αντιθέτως φάνηκε ότι αυτός ήταν ένας υπάλληλος, ο οποίος εκτελούσε οδηγίες και καθήκοντα που καθορίζονταν από τον εργοδότη του. Ο Κατηγορούμενος λειτούργησε πεπλανημένα εκείνη τη στιγμή, ότι ο αλλοδαπός είχε άδεια οδήγησης και ασφάλεια, αφού το όχημα του οδηγείτο από πρόσωπο που ο ίδιος ο εργοδότης επέτρεψε ξανά να οδηγήσει. Με έχουν προβληματίσει ιδιαίτερα ακόμα δυο θέματα τα οποία θα εξετάσω στην συνέχεια. 1) Κανένα πρόσωπο δεν έδωσε μαρτυρία για την απόδοση του στοιχείου ότι ο Κατηγορούμενος επέτρεψε σ' εκείνο τον συγκεκριμένο αλλοδαπό να οδηγεί. Υπάρχει τέτοια μαρτυρία; Όχι. Υπάρχει μαρτυρία ότι το πρόσωπο αυτό είναι ο ABU AJAMIEH MUNTHER που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος; Όχι. Υπάρχει παραδεκτό γεγονός (Τεκμήριο 1 και 2) ότι ο Ε/Α 5637 Κούβαρος ανέκοψε τον Κατηγορούμενο να οδηγεί χωρίς άδεια οδήγησης και πιστοποιητικό ασφάλειας. Το όνομα διαφέρει με το όνομα του προσώπου που αναφέρουν οι λεπτομέρειες του αδικήματος. Αυτό είναι παραδεκτό γεγονός και το οποίο σύμφωνα με το νόμο αυτό υπερισχύει οποιασδήποτε μαρτυρίας. Ακόμα και αν οι δυο μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής συγκρούονται μεταξύ τους, από που θα υπερισχύσει σίγουρα είναι το παραδεκτό γεγονός. Υπάρχει μαρτυρία ότι είναι το ίδιο πρόσωπο; Όχι. 2) Ούτε αναφέρθηκε ο λόγος της μη απουσίας του αλλοδαπού στο Δικαστήριο. Η παρουσία του μάρτυρα θα μπορούσε να αποφευχθεί αν υπήρχε κατάθεση με τα σωστά στοιχεία του μάρτυρα. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Η παρουσία του μάρτυρα είναι η θέση μου ότι ήταν απαραίτητη. Οποιαδήποτε συμπεράσματα όσο λογικά και να είναι, δεν επιτρέπονται. Εν' όψει όλων των ανωτέρω, της αξιολόγησης των μαρτύρων που έχω ήδη προβεί, τις υπεράσπισης που προέβαλε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος κατά την ακρόαση της υπόθεσης και της απουσίας μαρτυρίας για τα θέματα τα οποία έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου - Φούρναρη, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο