Δημοκρατία ν. Μιχάλη Τσαρνά κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13837/10, 10 Δεκεμβρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2010:21 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13837/10 Δημοκρατία v.
- Μιχάλη Τσαρνά
- Χριστόδουλου Νικήτα
- Νικήτα Νικήτα
- Ιωσήφ Ιωσήφ Κατηγορουμένων -------------------- Ημερομηνία: 10 Δεκεμβρίου, 2010 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Χ"Κύρου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χρ. Χ"Λοίζου (κ. Φωτίου για ν' ακούσει απόφαση) Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Πουργουρίδης (κ. Φωτίου για ν' ακούσει απόφαση) Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Χ. Φωτίου Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Μ. Πικής (κ. Φωτίου για ν' ακούσει απόφαση) Κατηγορούμενοι παρόντες ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Όλοι οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού τέσσερεις κατηγορίες, δηλαδή μια κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία 1) μια για παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (κατηγορία 2), μια για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία 3) και μια για κατοχή του ιδίου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 4). Επιπρόσθετα ο 2ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 5) και ο 1ος κατηγορούμενος κατηγορίες για εσκεμμένη παρακώλυση οργάνου τηρήσεως της τάξης στη δέουσα νόμιμη εκτέλεση του καθήκοντος του (κατηγορία 8) και της αντίστασης κατά της νομίμου συλλήψεως (κατηγορία 9). Ο 4ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επίσης τις κατηγορίες της κακόβουλης ζημιάς (κατηγορία 7), της αμελούς οδήγησης (κατηγορία 13), των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων (κατηγορία 14), της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους (κατηγορία 15), της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος ενώ ήταν ακυρωμένη η εγγραφή του από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων (κατηγορία 16), της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας (κατηγορία 17) και τέλος της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος με μαθητική άδεια οδήγησης χωρίς συνοδεία προσώπου που να κατέχει ισχύουσα άδεια (κατηγορία 18). Ο 3ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επιπρόσθετα τις κατηγορίες της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ (κατηγορία 10), της μεταφοράς του ιδίου όπλου (κατηγορία 11) και της κατοχής εκρηκτικών υλών άνευ αδείας (κατηγορία 12). Οι κατηγορούμενοι 1, 3 και 4 αντιμετωπίζουν επίσης από κοινού την κατηγορία της απόπειρας καταστροφής αποδεικτικού στοιχείου (κατηγορία 6). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε διάφορες ημερομηνίες εντός του Νοεμβρίου του
- Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν ενώπιον μας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 2.12.2010 το οποίο προς εξασφάλιση της παρουσίας τους διέταξε την κράτηση τους μέχρι την παραπομπή τους στο Κακουργιοδικείο. Στις 9.12.2010 απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες στους κατηγορούμενους οι οποίοι αρνήθηκαν ενοχή στο σύνολο τους. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 8.3.
- Για να εξασφαλιστεί η παρουσία των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως όλοι οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την ημέρα της δίκης τους. Στήριξε την εισήγηση του στον κίνδυνο μη προσέλευσης των κατηγορουμένων την ημέρα της δίκης τους σε συνδυασμό με την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν και την μεγάλη πιθανότητα καταδίκης τους όπως αυτή προκύπτει από το υπάρχον μαρτυρικό υλικό και συνακόλουθα επιβολή μακρόχρονων ποινών φυλάκισης. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι 1, 3 και 4 αν αφεθούν ελεύθεροι υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από αυτούς νέων αδικημάτων, ενδεχόμενο που τεκμηριώνεται από τις προηγούμενες καταδίκες τους. Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 καταδικάστηκε στις 19.1.2009 στην ποινική υπόθεση 1390/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου σε 10 μήνες και 6 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α αντίστοιχα. Στην ποινή λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 1392/06 που αφορούσε σε αδίκημα για απόπειρα καταστροφής αποδεικτικού στοιχείου. Ο κατηγορούμενος 3 καταδικάστηκε στις 30.3.2010 στην υπόθεση 973/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου σε 18 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος 4 καταδικάστηκε στις 20.9.2004 στην υπόθεση 1757/01 σε φυλάκιση 3 χρόνων για το αδίκημα της ληστείας. Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων πρόβαλαν ένσταση στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για κράτηση τους και αγόρευσαν σχετικά παραθέτοντας πλούσια νομολογία περιλαμβανομένης και εκείνης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το βασικό επιχείρημα που πρόβαλαν αφορούσε στην απουσία του στοιχείου της πιθανότητας καταδίκης των κατηγορουμένων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν που είναι ένας σοβαρός παράγοντας εκτίμησης της πιθανότητας μη προσέλευσης τους κατά την δίκη τους. Ο κάθε δικηγόρος στήριξε την εισήγηση του αυτή σε εκείνο το μέρος του μαρτυρικού υλικού που, κατά την κρίση του, αναφέρετο στον δικό του πελάτη ή στην απουσία άλλου που ενδεχόμενα ενέπλεκε τον πελάτη του είτε θετικά είτε αρνητικά. Καταλήγοντας αντέτειναν ότι η απόλυση των κατηγορουμένων με όρους εξασφαλίζει την παρουσία τους στη δίκη. Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων 1, 3 και 4 πρόταξαν επίσης ότι η προηγούμενη καταδίκη με την οποία βαρύνεται ο κάθε ένας από τους πελάτες τους δεν είναι ενδεικτικές του κινδύνου μη εμφάνισης τους κατά τη δίκη τους. Όλοι οι δικηγόροι αναφέρθηκαν επίσης στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων ενδεικτικών, κατά την άποψη τους, των δεσμών που έχουν με την Κύπρο. Το θέμα κράτησης ή απόλυσης κατηγορούμενου ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά κάθε φορά που το θέμα τίθεται ενώπιον του. Η νομολογία μας αναγνωρίζει ως θέμα αρχής ότι ένας υπόδικος πρέπει να αφήνεται ελεύθερος με όρους, εκεί όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο να δικαστεί. Η προδιάθεση για απόλυση του υποδίκου εκκρεμούσης της δίκης, αποτελεί απόρροια του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας (Άρθρο 12.4 του Συντάγματος). Όπως έχει κατ' επανάληψη επισημανθεί σκοπός της κράτησης του υποδίκου είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του και όχι η τιμωρία του (βλ. Ανδρέας Ονουφρίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 84/2010, 21.10.2010). Το στοιχείο της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής συνιστά όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.α ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538 ένα σοβαρό παράγοντα, κριτήριο εκτίμησης της πιθανότητας μη προσέλευσης (βλ. σχετικά Γιωργαλλίδης ν. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 526). Ωστόσο, όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από την νομολογία, ο παράγοντας αυτός δεν είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αρκετός ώστε να επενεργήσει από μόνος του και αυτομάτως στην κρίση του Δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορουμένου. Στον παράγοντα αυτό θα πρέπει να συνυπολογιστούν και άλλα σχετικά στοιχεία και δεδομένα (βλ. Χριστοφόρου κ.α. ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 415 και Θεοδωρίδης ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139). Στην Θεοδωρίδης (ανωτέρω) τονίστηκε ότι η σοβαρότητα του αδικήματος αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση πάντα της προσέγγισης ότι η πρώτη επιλογή είναι η απόλυση επί εγγυήσει. Την ίδια προσέγγιση υιοθετεί και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Letellier v. France (A) 207
(1991)). Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, και Adnan ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 183). Πέρα από το παράγοντα αυτό, οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα εγκλήματα διαδραματίζουν επίσης ρόλο στην κρίση του στοιχείου της μη προσέλευσης κατά την δίκη (βλ. Κάννα κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 444). Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 109 όπου και υιοθετήθηκε η θέση που εκφράστηκε στην υπόθεση Neumeister v. Austria A8 p. 39 819689). Στην υπόθεση Alam Alam v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 101/2010, ημερ. 12.11.2010 το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι οι δεσμοί τους οποίους κάποιος έχει με την Κύπρο και η πιθανότητα να εγκαταλείψει την Κύπρο είναι ασφαλώς μεταξύ των δεδομένων τα οποία λαμβάνονται υπόψη και τα οποία το Δικαστήριο σταθμίζει για να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης ή όχι. Συνοψίζοντας, η νομολογία καταδεικνύει ότι η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνδυασμό με την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής είναι πρωταρχικός παράγοντας που πάντοτε προσμετρά κατά την εκτίμηση πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στην δίκη του σε συνδυασμό και αναλόγως με τις περιστάσεις και τις περιβάλλουσες συνθήκες που αφορούν στα ίδια τα γεγονότα ή και στο πρόσωπο του κατηγορουμένου. Ο παράγοντας βέβαια αυτός από μόνος του και χωρίς άλλο συσχετισμό είναι δυνατό να θεωρείται αρκετός για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου, ενώ άλλοτε κάτω από διαφορετικές συνθήκες, να απαιτείται η συνύπαρξη και άλλων στοιχείων για την δικαιολόγηση της κράτησης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι οριοθετείται από τις ποινές που ο Νομοθέτης προβλέπει. Τα σοβαρότερα αναφέρονται σε ναρκωτικά γι' αυτό περιοριζόμαστε να πούμε πως η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 8 έτη ενώ η παράνομη κατοχή του με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα με την δια βίου φυλάκιση. Με την δια βίου φυλάκιση τιμωρείται και το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β. Τα πιο πάνω αδικήματα αντιμετωπίζουν από κοινού όλοι οι κατηγορούμενοι. Επιπλέον για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 5) που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 προνοείται επίσης δια βίου φυλάκιση. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι στην παρούσα υπόθεση δεν πρόκειται περί ευτελούς ποσότητας ναρκωτικών αλλά για 18 κιλά και 713,06 γραμμάρια κάνναβης, με βάση το κατηγορητήριο, δηλαδή για σημαντικά μεγάλη ποσότητα. Όπως προκύπτει από την νομολογία μακρόχρονες ποινές φυλάκισης επιβάλλονται για την διάπραξη αδικημάτων σε σχέση με τα ναρκωτικά. Όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων παραπέμπουμε στο μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται στο φάκελο της διαδικασίας και το οποίο σημειώνουμε πως εκτιμάται στην όψη του και μόνο "οριστικά συμπεράσματα δεν μπορούν να εξαχθούν ούτε να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα" (βλ. Γιωργαλλίδης (πιο πάνω)). Το κατάλληλο στάδιο για εξέταση της ποιότητας της μαρτυρίας όπως και της επάρκειας της είναι το στάδιο της δίκης όπου το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφανθεί επί θεμάτων ενοχής των κατηγορουμένων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ενδεικτικά σημειώνουμε πως υπάρχουν στο μαρτυρικό υλικό οι γραπτές καταθέσεις μεγάλου σχετικά αριθμού αστυνομικών, τελωνειακών, ταχυδρομικών λειτουργών και άλλων μαρτύρων καθώς και τεκμήρια που εμπλέκουν τους κατηγορούμενους στην διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν. Ειδικότερα για τον κατηγορούμενο 1 εκτός από την κατάθεση του αστυφύλακα 1886 Α. Ιωακείμ (Κατάθεση του αρ. 18 στο Ευρετήριο Εγγράφων) ο οποίος φέρεται να τον συνέλαβε μετά από καταδίωξη του όταν προσπάθησε να διαφύγει από το σημείο της μάντρας στο οποίο ανεβρέθηκαν τεκμήρια της υπόθεσης και υπήρχε εστία φωτιάς, στη θέα των αστυνομικών που πλησίαζαν, υπάρχει και άλλη περιστατική μαρτυρία που τον εμπλέκει στα αδικήματα που αντιμετωπίζει όπως και για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Για τον κατηγορούμενο 2 υπάρχει σχετική μαρτυρία που τον εμπλέκει στα αδικήματα μέσω κυρίως των καταθέσεων του Χρύσανθου Αντρέου (Καταθέσεις του αρ. 46 στο Ευρετήριο Εγγράφων), Επαρχιακού Ταχυδρομικού Λειτουργού και άλλων συναδέλφων του για τις κινήσεις του στις 12.11.2010 εντός του ταχυδρομείου και χώρου στάθμευσης του. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 2 θεάθηκε να μεταφέρει εκτός του χώρου του ταχυδρομείου αριθμό πακέτων χωρίς να είχε τέτοια εξουσιοδότηση όπου διαφάνηκε μετά ότι έλειπαν εκείνα τα πακέτα που αφορούσε η ελεγχόμενη παράδοση. Τον κατηγορούμενο 3 εμπλέκει ο αστυφύλακας 2607 Μ. Χριστοδούλου (Κατάθεση του αρ. 20 στο Ευρετήριο Εγγράφων), ο οποίος τον αναγνώρισε ότι ήταν ένας μεταξύ των τριών προσώπων που καταδιώχθηκαν από την Αστυνομία, στην προσπάθεια τους να διαφύγουν από το σημείο της μάντρας του στο οποίο ανευρέθηκαν τεκμήρια της υπόθεσης, στη θέα των αστυνομικών. Επίσης το όπλο που αναφέρεται στις κατηγορίες 10 και 11 και τα φυσίγγια που αναφέρονται στην κατηγορία 12 ανευρέθηκαν από την Αστυνομία εντός του αυτοκινήτου του που παρέμεινε στη μάντρα του μετά την διαφυγή του από το χώρο. Για τον κατηγορούμενο 4 υπάρχει η μαρτυρία του αστυφύλακα 1833 Ιωάννη Χριστοδούλου (Κατάθεση του αρ. 19 στο Ευρετήριο Εγγράφων), ο οποίος τον αναγνώρισε ως το άλλο εκ των τριών προσώπων που προσπάθησαν να διαφύγουν από τη σκηνή με το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΥΧ 645. Μια από τις εισηγήσεις που τέθηκαν ενώπιον μας από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου 3 ήταν ότι στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται θέμα περί ελεγχόμενης παράδοσης στη βάση του Ν.3
(1)/95 γιατί δεν είχαν τηρηθεί οι πρόνοιες του, γεγονός που κατά την κρίση του, οδηγεί αναπόφευκτα σε αθώωση των κατηγορουμένων. Δεν συμμεριζόμαστε τέτοια θέση με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας, στην όψη του και μόνο. Δεν αμφισβητείται από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ότι όλοι οι κατηγορούμενοι είναι Κύπριοι και διατηρούν δεσμούς με την Κύπρο. Αυτό το στοιχείο όμως από μόνο του δεν είναι και ενδεικτικό του αποκλεισμού της πιθανότητας να μην εμφανιστούν κατά τη δίκη τους. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που όλοι οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν και ο τρόπος διάπραξης τους όπως διαφαίνεται από το μαρτυρικό υλικό, η πιθανότητα να καταδικαστούν και να τους επιβληθούν πολυετείς ποινές φυλάκισης θεμελιώνουν τις ανησυχίες του Δικαστηρίου ότι οι κατηγορούμενοι ενδέχεται να μην παρουσιαστούν κατά τη δίκη τους και τούτο είναι ένα σοβαρό ενδεχόμενο και μια καθόλου απομακρυσμένη προοπτική. Σε σχέση με τον παράγοντα του χρόνου που είναι ένας από τους παράγοντες που προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (της πιθανολόγησης του κινδύνου μη προσέλευσης των υποδίκων κατά τη δίκη, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων και του ενδεχομένου διάπραξης άλλων αδικημάτων στο ενδιάμεσο) κρίνουμε ότι η περίοδος των 3 μηνών περίπου που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία της ακρόασης δεν είναι υπερβολική ώστε να οδηγεί σε παραβίαση των κατοχυρωμένων δυνάμει του Συντάγματος δικαιωμάτων των κατηγορουμένων (βλ. Ανδρέας Ονουφρίου v. Δημοκρατίας , Ποιν. Εφ. 24/2010, ημερ. 21.10.2010). Ήταν επίσης εισήγηση των δικηγόρων των κατηγορουμένων 3 και 4 ότι το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 παρουσιάσθηκαν σε Αστυνομικό Σταθμό και έθεσαν τον εαυτό τους στη διάθεση της Αστυνομίας είναι ενδεικτικό της απουσίας πρόθεσης τους να φυγοδικήσουν. Το στοιχείο αυτό αξιολογήθηκε μαζί με τα άλλα κριτήρια εκτίμησης της πιθανότητας μη προσέλευσης (βλ. Παρασκευά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 607) και κρίνουμε ότι είναι μεν σχετικός παράγοντας όχι όμως καταλυτικός για το θέμα που εξετάζεται. Όσον αφορά τους κατηγορούμενους 1, 3 και 4 όπως έχει αναφερθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής αυτοί βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες οι μεν κατηγορούμενοι 1 και 3 για αδικήματα σε σχέση με τα ναρκωτικά, ο δε κατηγορούμενος 4 για ληστεία. Ένας από τους λόγους που ζητήθηκε η κράτηση των κατηγορουμένων 1, 3 και 4 μέχρι τη δίκη τους ήταν γιατί ενόψει του ποινικού τους μητρώου ενυπήρχε για τους πιο πάνω κατηγορούμενους ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων αν αφεθούν ελεύθεροι. Όπως είχε αναφερθεί και στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ρένος Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 ένας τέτοιος παράγοντας είναι σχετικός και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Η ύπαρξη κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων συνιστά στοιχείο που από μόνο του είναι αρκετό για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Σωτήρη Γεωργίου κ.α., Ποιν. Εφ. 237/09, ημερ. 22.1.2010). Στην υπόθεση Σιακαλλή v. Δημοκρατίας
(1997)2Α.Α.Δ. 130 το Εφετείο έχει επισημάνει ότι ". η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί μεν να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου, όμως εκείνο που μετρά είναι το εάν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος συντρέχει και ο παράγοντας της πιθανότητας διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων εκκρεμούσης της δίκης σε περίπτωση που αφεθούν ελεύθεροι ενόψει των προηγουμένων καταδικών που αντιμετωπίζουν επίσης για ναρκωτικά". Στην παρούσα περίπτωση οι κατηγορούμενοι 1 και 3 αντιμετώπισαν στο παρελθόν και μάλιστα σχετικά πρόσφατα παρόμοιας φύσης αδικήματα με εκείνα τα οποία αντιμετωπίζουν σήμερα. Αυτό καταδεικνύει, κατά τη γνώμη μας, την ύπαρξη τάσης και ροπής τους στη διάπραξη αδικημάτων σε σχέση με τα ναρκωτικά. Βέβαια η κρίση μας αυτή δεν είναι ο καταλυτικός παράγοντας στην απόφαση μας για κράτηση τους. Απλά συνυπολογίστηκε μαζί με τους άλλους παράγοντες που αναφέραμε πιο πάνω. Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο βέβαια και για τον κατηγορούμενο 4 ο οποίος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη αλλά για άσχετο αδίκημα με τα ναρκωτικά που διαπράχθηκε το
- Συνοψίζοντας, καταλήξαμε στην απόφαση για κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι την ημέρα της δίκης τους υπό το πρίσμα του παράγοντα της σοβαρότητας των αδικημάτων σε συνάρτηση με την πιθανότητα καταδίκης τους στο βαθμό που η εν λόγω πιθανότητα μπορεί να προβλεφθεί από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό και κατά συνέπεια της ύπαρξης κινήτρου από μέρους τους για φυγοδικία. Επιπρόσθετα για τους κατηγορούμενους 1 και 3 συνυπολογίσαμε και την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων σχετιζομένων με ναρκωτικά αν αφεθούν ελεύθεροι. Ως Δικαστήριο έχουμε καθήκον να εξασφαλίσουμε την παρουσία των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους. Διατάσσεται η κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι τις 8.3.
- (Υπ.) ............ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. Μ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο