ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΣΑΒΒΑ ΣΑΒΒΑ, ΑΡ. ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 14239/2009, 13/12/2010

(4)και του Περί Δήμων Νόμου 111/85 άρθρο

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά την 9/4/2009 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, μέσα στα δημοτικά όρια Πάφου, ενώ ήταν οδηγός και/ή ιδιοκτήτης και/ή είχε τον έλεγχο του το όχημα με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287 HATCH BACK, στάθμευσε τούτο στην Λεωφ. Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην Πάφο, χωρίς την καταβολή τέλους και παρέλειψε να πληρώσει το ποσό των € 12, 81 σεντ που του επιβλήθηκε ως εξώδικο πρόστιμο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της, κάλεσε δύο μάρτυρες και κατέθεσε δύο τεκμήρια. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κ. Γιώργος Ανδρέου, τροχονόμος στον Δήμο Πάφου από το 1987 και ανάμεσα στα καθήκοντα του, είναι να εκδίδει εξώδικα πρόστιμα για παράνομη στάθμευση, να ελέγχει τα παρκόμετρα και γενικά για ότι σχετίζεται με την ομαλή λειτουργία της κυκλοφορίας. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο, τον γνώρισε στο Δικαστήριο και είναι δικηγόρος. Στις 9/4/2009 ήταν υπηρεσία, δηλαδή εργαζόταν. Το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287 ανήκει στον κατηγορούμενο και αυτό το γνωρίζει μετά από έρευνα που έκανε ο λοχίας της Υπηρεσίας του, δηλαδή ο Σάββας Πέτρου, ο οποίος του παρέδωσε τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος είναι ο κατηγορούμενος. Τα στοιχεία αυτά τα έλαβε από την Αρχή Αδειών και αυτός με την σειρά του, του τα μεταβίβασε. Στις 9/4/2009, ενώ βρισκόταν στην υπηρεσία του, έλεγξε τα παρκόμετρα στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου, και διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287, αφού το έλεγξε δύο φορές γύρω γύρω, δεν έφερε σήμανση που να αποδεικνύει ότι πληρώθηκε το νενομισμένο τέλος στο παρκόμετρο. Έδωσε προθεσμία δέκα λεπτών και με την παρέλευση αυτής της προθεσμίας προέβη στην καταγγελία ότι μεταξύ των ωρών 10:05 και 10:15 π.μ. ο κατηγορούμενος στάθμευσε στην εν λόγω οδό, χωρίς να καταβάλει στο παρκόμετρο το νενομισμένο τέλος. Δεν γνωρίζει ποιος οδηγούσε το εν λόγω μηχανοκίνητο όχημα, ούτε είδε τον κατηγορούμενο να οδηγεί το πιο πάνω αναφερόμενο όχημα. Γύρω στις 15/5/2009 είχε προσωπική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο στο τηλέφωνο με αριθμό 99426318, αναφέροντας του ότι έχει ένα εξώδικο απλήρωτο, καλώντας τον να περάσει από τα γραφεία του Δήμου για να το πληρώσει προς αποφυγή ποινικής δίωξης. Ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν θα το πληρώσει και ότι θα πάει Δικαστήριο. Αρνήθηκε υποβολή ότι του τηλεφώνησε κάποιος Σάββας Πέτρου και ανέφερε ότι την πρώτη φορά είναι ο ίδιος που τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο, πλην όμως δεν γνωρίζει ότι αν ο λοχίας τηλεφώνησε αργότερα στον κατηγορούμενο. Έκδωσε το εξώδικο στο αυτοκίνητο, ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο κατηγορούμενος. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κ. Σάββας Πέτρου. Ανέφερε ότι υπηρετεί στον Δήμο Πάφου και είναι προϊστάμενος της τροχονομίας Πάφου, έχοντας υπό την εποπτεία και έλεγχο του τους τροχονόμους. Εργάζεται στην τροχονομία για 20 χρόνια και προϊστάμενος είναι τα τελευταία 10 χρόνια. Ανέφερε ότι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287, είναι ο κατηγορούμενος, τον οποίο τον ξέρει και τον αναγνώρισε. Γνωρίζει ότι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287 είναι ο κατηγορούμενος, διότι σύμφωνα με άδεια που έχει από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών, να παρεμβαίνει στα αρχεία των ιδιοκτητών των οχημάτων. Όταν χρειάστηκε να προβεί σε δικαστικά μέτρα εναντίον του κατηγορούμενου, έμαθε ότι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287, είναι ο κατηγορούμενος, μέσα από τα πιο πάνω αναφερόμενα αρχεία και κατέθεσε το τεκμήριο 1, το οποίο αφορά αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του εν λόγω μηχανοκίνητου οχήματος. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος καταγγέλθηκε, επειδή είχε σταθμεύσει το πιο πάνω όχημα σε χώρο στάθμευσης του Δήμου Πάφου, χωρίς να καταβάλει το ανάλογο τέλος, εκδόθηκε το εξώδικο πρόστιμο εναντίον του, το οποίο δεν πλήρωσε στον καθορισμένο από το νόμο χρόνο. Έτσι, ακολούθησαν δικαστικά μέτρα εναντίον του κατηγορούμενου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 το εξώδικο που εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου. Ερωτηθείς εάν διαφοροποιείται το ποσό που αναγράφεται επί του τεκμηρίου 2, δηλαδή το ποσό των € 8,54 που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο λόγω της παράλειψης του να καταβάλει το καθορισμένο τέλος στο παρκόμετρο, αυτός ανέφερε ότι τις πρώτες 15 μέρες, το κόστος προστίμου ανέρχεται στο αναγραφόμενο ποσό, δηλαδή στο ποσό των € 8,
2. Με την παρέλευση της πιο πάνω προθεσμίας, το πρόστιμο επιβαρύνεται κατά 50% και ανέρχεται στο ποσό των €12,
3. Με την παρέλευση 30 ημερών, προωθούνται δικαστικά μέτρα εναντίον του παραβάτη. Όλα τα πιο πάνω αναγράφονται και στο πίσω μέρος του εξωδίκου και ο παραβάτης μπορεί να τα διαβάσει. Το εξώδικο που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο δεν εξοφλήθηκε μέχρι και σήμερα. Ο κατηγορούμενος προτίμησε όπως είπε, να γίνει ακρόαση, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον ίδιο λίγο πριν την λήξη των 30 ημερών, ως είναι η πρακτική που εφαρμόζει ο Δήμος Πάφου, σε μια τελευταία προσπάθεια για να αποφευχθεί η ακροαματική διαδικασία. Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία και μετά την επεξήγηση σε αυτόν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, προέβη στην πιο κάτω ανώμοτη δήλωση: << Το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287, την 9/4/2009, δεν το οδηγούσα και ούτε το στάθμευσα στην Λεωφόρο Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην Πάφο από η ώρα 10:00 μέχρι 10:30 π.μ.>> ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Οι Μ.Κ. 1 και 2 μου έκαναν πάρα πολύ καλή εντύπωση. Δεν υπέπεσαν σε αντιφάσεις και η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση. Κατέθεσαν με αμεσότητα, ευθύτητα, ετοιμότητα και με πηγαίο τρόπο και η συμπεριφορά τους μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, έδειχναν την εικόνα μαρτύρων που έλεγαν την αλήθεια. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία τους στο σύνολο της ως αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Όσον αφορά την επιλογή του κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ,κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με τη γραμμή υπεράσπισης καθώς και με την δοθείσα μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, την οποία έχω κάνει δεκτή μετά από τη σχετική αξιολόγηση, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στην ανώμοτη κατάθεση της κατηγορούμενου, δεν μπορεί να δοθεί καμία βαρύτητα στο μέτρο που αυτή συγκρούεται με τα όσα ανέφεραν σχετικά οι μάρτυρες κατηγορίας. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Μέσα από την μαρτυρία που αποδέχτηκα ως αξιόπιστη, προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: Α) Ο κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287. Β) Στις 9/4/2009 ο κατηγορούμενος, στάθμευσε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287 στην Λεωφόρο Ευαγόρα Παλληκαρίδη, εντός του Δήμου Πάφου, μεταξύ των ωρών 10:05 μέχρι 10:15 π.μ. χωρίς να καταβάλει σε παρκόμετρο που βρίσκεται επί της πιο πάνω οδού, το καθορισμένο τέλος. Γ) Εξεδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου στις 9/4/2009 εξώδικο πρόστιμο, από τροχονόμο που ήταν στην Υπηρεσία του Δήμου Πάφου, ήτοι το τεκμήριο 2 για το ποσό των €8,54 και με την πάροδο των 15 ημερών αυξήθηκε στο ποσό των €12,81 το οποίο ουδέποτε καταβλήθηκε. Δ) στο τεκμήριο 2 αναγράφονται επακριβώς τα στοιχεία που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 8 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Η κατηγορούσα αρχή, στο κατηγορητήριο που καταχώρησε, αναγράφει ως νομική βάση της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, τον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Τροχαίων Αδικημάτων Νόμου 84/63, όπως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 19/75, 4/79, 21/83 και 85/86, άρθρα 2, 3, 8, 10 και Πρώτος Πίνακας Αδίκημα 6, αρ. 14, των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης κανονισμοί του 1984 και 58

(4)και του Περί Δήμων Νόμου 111/85 άρθρο 88. Αναμφίβολα, ο περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Τροχαίων Αδικημάτων Νόμου 84/63, όπως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 19/75, 4/79, 21/83 και 85/86, άρθρα 2, 3, 8, 10 και Πρώτος Πίνακας Αδίκημα 6, αρ. 14, των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης κανονισμοί του 1984 και 58

(4), έχει καταργηθεί με το άρθρο 13 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97. Στην παρούσα υπόθεση αναμφίβολα θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της στάθμευσης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ τέλους κατά παράβαση του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97, άρθρα 2, 5

(2)(α), 6

(2), 8, 9, τρίτος πίνακας άρθρο 29 και του Περί Δήμων Νόμου 111/85 άρθρο 88, διότι ο περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Τροχαίων Αδικημάτων Νόμου 84/63, όπως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 19/75, 4/79, 21/83 και 85/86, άρθρα 2, 3, 8, 10 και Πρώτος Πίνακας Αδίκημα 6, αρ. 14, των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης κανονισμοί του 1984 και 58

(4), που αναγράφεται στο κατηγορητήριο, έχει καταργηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97 : << αρχή τοπικής αυτοδιοίκησης σημαίνει Συμβούλιο Δήμου και Κοινοτικό Συμβούλιο τα οποία εγκαθιδρύονται δυνάμει του Περί Δήμων και Κοινοτήτων Νόμων αντίστοιχα>> << εξώδικο πρόστιμο σημαίνει το πρόστιμο το οποίο καθορίζεται στους Πίνακες είτε γενικά, είτε έναντι των στοιχείων κάθε αδικήματος ή της αναφοράς στη νομοθετική διάταξη, η παράβαση της οποίας συνιστά το αδίκημα, καθώς και τη σύμφωνα με το άρθρο 5, εκδιδόμενη ειδοποίηση και περιλαμβάνει πρόσθετη επιβάρυνση επιβαλλόμενη δυνάμει του άρθρου 6>> << πρόσθετη επιβάρυνση σημαίνει την επιβάρυνση που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 6

(2)>> Σύμφωνα με το άρθρο 5

(2)(α) του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97 : << Η εξουσία που χορηγείται σε αστυνομικό με βάση το άρθρο

(1)χορηγείται σε τροχονόμο ή σε άλλο υπάλληλο Δήμου, αλλά μόνο για αδικήματα σε σχέση με καθήκοντα που καθορίζονται από το Δημοτικό Συμβούλιο, δυνάμει του περί Δήμων Νόμου, ως κατάλληλα να εκτελούνται από αυτόν>> Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97 : << Μετά την επίδοση της ειδοποίησης, δεν ασκείται δίωξη εναντίον του προσώπου στο οποίο επιδόθηκε, αν δεν παρέλθουν 30 μέρες από την ημερομηνία έκδοσης της>> Σύμφωνα με το άρθρο 6

(2)του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97 : << Σε περίπτωση που το πρόσωπο στο οποίο έχει επιδοθεί η ειδοποίηση δεν πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο που αναφέρεται σε αυτή μέσα σε 15 μέρες από την ημέρα έκδοσης της, το εξώδικο πρόστιμο αυξάνεται με την προσθήκη σε αυτό ποσού, ίσο με το μισό του εν λόγω>> Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97 : << Η ειδοποίηση που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 5 Α) καθορίζει το αδίκημα το οποίο φέρεται ότι έχει διαπραχθεί κατά παράβαση συγκεκριμένης διάταξης νόμου ή κανονισμού Β) παρέχει σε συντομία κάθε στοιχείο του αδικήματος που κρίνεται αναγκαίο για να δικαιολογηθεί ο προβαλλόμενος ισχυρισμός Γ) Εκθέτει την περίοδο κατά την οποία σύμφωνα με το άρθρο 6, δεν θα ασκηθεί δίωξη για το αδίκημα Δ) Παραθέτει το ποσό του εξωδίκου προστίμου και αναφέρει ότι αν το ποσό αυτό δεν πληρωθεί μέσα σε 15 μέρες, αυξάνεται κατά το ήμισυ Ε) Παραθέτει τη διεύθυνση όπου το πρόστιμο μπορεί να πληρωθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97 : <<

(1)Σε περίπτωση που αστυνομικός εντοπίζει όχημα αναφορικά με το οποίο εύλογα πιστεύει ότι διαπράττεται ή έχει διαπραχθεί αδίκημα που εμπίπτει στις διατάξεις του παρόντος Νόμου, αυτός δύναται να ενεργήσει σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, με τον ίδιο τρόπο , όπως να είχε εξεύρει το πρόσωπο το οποίο με βάση το άρθρο 5

(1)εύλογα θα πίστευε ότι διέπραξε το αδίκημα και ακολούθως επικολλά στο όχημα την ειδοποίηση η οποία θεωρείται ότι δόθηκε στο πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα.

(2)Η εξουσία που σύμφωνα με το εδάφιο

(1)χορηγείται σε αστυνομικό, χορηγείται επίσης και στα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(2)του άρθρου 5, αλλά μόνο όσον αφορά αδικήματα σε σχέση με καθήκοντα τα οποία καθορίζονται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου δυνάμει του περί Δήμων Νόμου, ως κατάλληλα να εκτελούνται από αυτά.

(3)Για τους σκοπούς του εδαφίου

(1), ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. >> Σύμφωνα με τον Τρίτο Πίνακα άρθρο 29, καθορίζεται το πρόστιμο σε περίπτωση στάθμευσης χωρίς να πληρώνει το ορισθέν τέλος και που ανέρχεται στο ποσό των £5 δηλαδή € 8,54. Σύμφωνα με το άρθρο 88 του Περί Δήμων Νόμου 111/85, παρέχεται η εξουσία στους Δήμους, να καθορίζουν την πολιτική αναφορικά με τους χώρους στάθμευσης εντός των Δημοτικών ορίων. Σύμφωνα λοιπόν με την πιο πάνω νομική βάση, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος και που θα πρέπει να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή είναι τα πιο κάτω: Α) να υπάρχει σταθμευμένο όχημα Β) εντός των δημοτικών ορίων Γ) να μην καταβληθεί το καθορισμένο τέλος Δ) να επικολληθεί το εξώδικο πρόστιμο στο αυτοκίνητο που είναι σταθμευμένο Ε) το εξώδικο πρόστιμο να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 8 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97. Ζ) ο κατηγορούμενος να είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος Η) ο κατηγορούμενος να μην πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο Θ) να παρέλθουν 30 μέρες από την επίδοση του εξωδίκου προστίμου. Αν η κατηγορούσα αρχή αποδείξει τα πιο πάνω, τότε μετατίθεται το βάρος απόδειξης στους ώμους του κατηγορουμένου, με βάση βεβαίως το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, για να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο που καθιερώνεται με βάση το άρθρο 9

(3)του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97, σύμφωνα με το οποίο ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Μέσα από την μαρτυρία την οποία έκανα πιο πάνω αποδεκτή ως αξιόπιστη και τα ευρήματα που ανέφερα πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο κατηγορούμενος δεν ανέτρεψε το μαχητό τεκμήριο που καθιερώνεται με βάση το άρθρο 9

(3)του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97, σύμφωνα με το οποίο ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα, αφού δεν προσκόμισε οιαδήποτε αντικρουστική μαρτυρία περί τούτου, παρά μόνο προέβη σε ανώμοτη δήλωση και όχι σε παράθεση μαρτυρίας. Υπήρξε η εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου, ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να καταδικαστεί με βάση το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε και που αναγράφεται σε αυτό, νόμος ο οποίος έχει καταργηθεί, διότι η υπεράσπιση διαμόρφωσε την γραμμή υπεράσπισης της σε αυτό το έδαφος. Εισηγήθηκε δε, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να τροποποιήσει στην παρούσα περίπτωση το κατηγορητήριο, με την τροποποίηση της νομικής βάσης. Αντίθετη επί του θέματος, ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνήγορου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος αναγνώρισε ότι στην παρούσα υπόθεση, εφαρμόζεται ο Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97. Οπως λέχθηκε στην υπόθεση Fatma Mehmet V The Police

(1970)2 CLR 62, σκοπός των προνοιών των άρθρων 83, 84 και 85 του Κεφ. 155 είναι να παράσχουν στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να απονείμει δικαιοσύνη στην περίπτωση κατά την οποία απλές παρατυπίες μπορούν να οδηγήσουν στην αθώωση του κατηγορούμενου, παρά την απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, όπως είχε συμβεί σε πολλές υποθέσεις πριν τη θέσπιση των εν λόγω άρθρων. Για την εφαρμογή του άρθρου 85

(4)πρέπει να συντρέχουν οι εξής τέσσερις

(4)προϋποθέσεις: (α) Με την προσαχθείσα μαρτυρία πρέπει να αποδεικνύεται η διάπραξη από τον κατηγορούμενο ποινικού αδικήματος που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο (β) Είναι αδύνατη η καταδίκη του κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα χωρίς την τροποποίηση του κατηγορητηρίου (γ) Με την καταδίκη του για το εν λόγω αδίκημα ο κατηγορούμενος δεν υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης που θα μπορούσε να του είχε επιβληθεί αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου (δ) Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δεν θα επηρέαζε δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπισή του. Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν διατυπωθεί κατά τον πιο πάνω τρόπο από τη Νομολογία, εν όψει του κειμένου του άρθρου 85

(4)του Κεφ. 155 (βλ. Κυριάκου -v- Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 458). Στην παρούσα περίπτωση κρίνω ότι εφαρμόζονται οι πρόνοιες του άρθρου 39(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και όχι του άρθρου 85

(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, για τους πιο κάτω λόγους: Α) Το άρθρο 85

(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, εφαρμόζεται όταν ένα αδίκημα αποδεικνύεται με το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και που δεν περιλαμβάνεται στο αρχικό κατηγορητήριο. Β) Στην παρούσα υπόθεση, οι λεπτομέρειες του αδικήματος που καταγράφονται και που αποδείχθηκαν, αποκαλύπτει το αδίκημα της στάθμευσης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ τέλους κατά παράβαση του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου 47

(1)97, άρθρα 2, 5

(2)(α), 6

(2), 8, 9, τρίτος πίνακας άρθρο 29 και του Περί Δήμων Νόμου 111/85 άρθρο

1. Γ) Στην παρούσα υπόθεση, περιγράφεται το ίδιο αδίκημα και όχι άλλο αδίκημα, αλλά απλά αναγράφηκε λανθασμένη νομική βάση. Δ) Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο κατηγορούμενος επηρεάστηκε δυσμενώς ή να παραπλανήθηκε από το πιο πάνω λάθος και εξηγώ: 1) Ο κατηγορούμενος είναι δικηγόρος και συνεπώς έχει νομικές γνώσεις και δεν μπορεί να επικαλεστεί παραπλάνηση, διότι γνώριζε από την αρχή ότι κατηγορείτο για το αδίκημα της στάθμευσης άνευ του νενομισμένου τέλους. 2) Μέσα από την ανώμοτη του δήλωση, αρνήθηκε ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΥΥ 287, την 9/4/2009 οδηγείτο από τον ίδιο και ότι δεν το στάθμευσε στην Λεωφόρο Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην Πάφο από η ώρα 10:00 μέχρι 10:30 π.μ. Δεν ανέφερε ότι κατηγορείται για αδίκημα βάσει καταργηθέντος νόμου και ούτε φάνηκε να παραπλανήθηκε. 3) δεν διεφάνηκε μέσα και από την αντεξέταση του ευπαίδευτου συνηγόρου του και την ανώμοτη δήλωση που προέβηκε, να αλλάζει την γραμμή πλεύσης της υπεράσπισης η οποία αμφισβήτησε το γεγονός της στάθμευσης του πιο πάνω οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο. 4) Τα γεγονότα που επικαλέστηκε η κατηγορούσα αρχή, η πλευρά της υπεράσπισης τα εγνώριζε και είχε την ευκαιρία, όπως και έπραξε, να τα αμφισβητήσει. 5) Στις 16/6/2010 όταν του απαγγέλθηκε η κατηγορία, δεν έφερε οιαδήποτε ένσταση περί παρατυπίας ή ακυρότητας στο κατηγορητήριο δυνάμει του άρθρου 66 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
2. Συνεπώς κρίνω ότι η λανθασμένη νομική βάση που αναγράφηκε στο κατηγορητήριο, δεν είναι μοιραία για την εγκυρότητα του κατηγορητηρίου, διότι δεν είναι ουσιώδη παρατυπία που να επέφερε βλάβη στον κατηγορούμενο, ούτε τον οδήγησαν σε παραπλάνηση του, ως προνοούν και οι διατάξεις του άρθρου 39(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου. (βλ. Μαρκίδης -v- Δ/ντη Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 ΑΑΔ, 598, Κοιλιάρη -v- Δήμου Αγ. Δομετίου

(2005)2 ΑΑΔ, 350) Συνακόλουθα κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της και βρίσκω τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο