Έπαρχος Πάφου ν. CHRISTOFOROU SOFOCLEOUS DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14591/08, 14/12/2010

(1)(β), 3

(1)(στ), 20

(1)(α), 20

(2), 20

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, καθώς επίσης και για κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 10, 20

(1)(α), 20

(3)του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.

1. Συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, ανήγειραν τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού ( αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Περαιτέρω, οι κατηγορούμενοι 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, κατείχαν τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού ( αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Ο κατηγορούμενος 2, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, κατηγορείται ότι εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, ανέχεται την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, να ανεγείρει τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού (αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος 2, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας, κατηγορείται ότι εις άγνωστη ημερομηνία στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, ανέχτηκε την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, την ανέχεται να κατέχει τοίχο αντιστήριξης καθώς και κολόνες στήριξης αυτού (αντιρήδες), χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η κα Μαρία Χαραλάμπους, Βοηθός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι η φύλαξη και ο έλεγχος των φακέλων της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου, αναφορικά με τις άδειες οικοδομές, η προσφορά μαρτυρίας στο Δικαστήριο σε θέματα που αφορούν τον Έπαρχο Πάφου, ως επίσης και η διενέργεια επιθεωρήσεων οικοδομών και επιτόπιων εξετάσεων. Κατέθεσε δε και 22 τεκμήρια, το περιεχόμενο των οποίων θα εξεταστεί και θα αξιολογηθεί στη συνέχεια. Έχει στην κατοχή και έλεγχο της τον φάκελλο που αφορά την άδεια οικοδομής Β945/04 και που αφορά ανάπτυξη γης στο χωριό Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄. Ιδιοκτήτρια του πιο πάνω τεμαχίου είναι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, της οποίας διευθυντής είναι ο κατηγορούμενος
2. Κατά τις 23/8/2004 η κατηγορούμενη 1 δια του κατηγορούμενου 2, εξασφάλισαν πολεοδομική άδεια με αριθμό ΠΑΦ/2614/2003 για την ανέγερση 9 κατοικιών με κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες) στο πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιο. Η κατηγορούμενη 1 δια του κατηγορούμενου 2, αιτήθηκε άδεια οικοδομής στις 21/9/2004 και αυτή εξεδόθηκε στις 14/2/2005 με αριθμό φακέλου Β945/2004 και με αύξοντα αριθμό 49901 και αφορούσε την ανέγερση 9 κατοικιών με κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες) στο πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιο. Στις 28/2/2005 η κατηγορούμενη 1 δια του κατηγορούμενου 2, αιτήθηκε την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για το πιο πάνω αναφερόμενο έργο το οποίο ήδη ολοκληρώθηκε. Το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης εκδόθηκε στις 20/1/2006 και που αφορούσε 9 κατοικίες με κολυμβητικές δεξαμενές. Μετά την έκδοση του πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, υπεβλήθησαν γραπτώς παράπονα από αγοραστές- πελάτες των κατηγορουμένων , παραπονούμενοι για κακοτεχνίες στον τοίχο αντιστήριξης ο οποίος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, δεν καλύπτονταν από άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η Επαρχιακή Διοίκηση προέβη μέσω των λειτουργών της σε επιτόπια επίσκεψη στο πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιο και διαπίστωσε την παράνομη, σύμφωνα με την θέση της κατηγορούσας αρχής, ανέγερση του τοίχου αντιστήριξης. Με επιστολή της ημερομηνίας 7/8/2006, δηλαδή σχεδόν 7 μήνες μετά την έκδοση του πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, κάλεσαν την κατηγορούμενη 1 εταιρεία να εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια για τις παράνομες, σύμφωνα με την θέση της κατηγορούσας αρχής, κατασκευές. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ζήτησε, με επιστολή της ημερομηνίας 7/9/2006, παράταση 1-2 μηνών προς συμμόρφωση με την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 7/9/2006 επειδή ανέθεσε σε πολιτικό μηχανικό να εκπονήσει συμπληρωματικά σχέδια. Οι παραπονούμενοι πελάτες-αγοραστές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, ενημερώθηκαν γραπτώς από την Επαρχιακή Διοίκηση για τις πιο πάνω ενέργειες. Μετά την αίτηση της κατηγορούμενης 1 για εξασφάλιση Πολεοδομικής άδειας, όπως την χαρακτήρισε, το τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ζήτησε τις απόψεις της Επαρχιακής Διοίκησης, η οποία με την σειρά της ανέφερε ότι έπρεπε να γίνουν οι αναγκαίες μελέτες και έργα για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που ανέκυψε, λόγω των γεωλογικών προβλημάτων της περιοχής. Στις 26/9/2007 η Πολεοδομία απέρριψε την αίτηση της κατηγορούμενης 1 εταιρείας για έγκριση των τροποποιημένων σχεδίων, επειδή σύμφωνα με τις θέσεις της, οι τοίχοι παρουσίαζαν ριγματώσεις, στατική ανεπάρκεια και άλλα, καλώντας την κατηγορούμενη 1 εταιρεία να διαβουλευθεί με τον πολιτικό μηχανικό της Επαρχιακής Διοίκησης. Έκτοτε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν εξασφάλισε άδεια οικοδομής για τον τοίχο με κολόνες αντιστήριξης (αντιρήδες) και ειδοποιήθηκε για λήψη δικαστικών μέτρων. Η εν λόγω μάρτυρας δεν γνωρίζει πότε ακριβώς ανηγέρθηκε ο τοίχος με τις κολόνες και ότι μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατέχει τον εν λόγω τοίχο χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Επισκέφθηκε το έργο κατά τον Σεπτέμβριο του
3. Στην αντεξέταση της ανέφερε όμως ότι επισκέφθηκε για πρώτη φορά το έργο τον Ιούνιο του 2009, για να παρατηρήσει τον τοίχο που είχε προβλήματα και συγκεκριμένα το ύψος του δεν ήταν σύμφωνο με τους όρους της πολεοδομικής άδειας και με τα εγκριθέντα σχέδια και συνακόλουθα δεν καλυπτόταν από άδεια οικοδομής. Αναφορικά με την κατάρτιση της, ανέφερε ότι είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και αφού κρίθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και αφού επεξηγήθηκαν στους κατηγορουμένους τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ο κατηγορούμενος 2, εκπροσωπώντας και την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και κατέθεσε αριθμό τεκμηρίων, το περιεχόμενο των οποίων θα εξεταστεί και θα αξιολογηθεί πιο κάτω. Στην ουσία συμφώνησε με την θέση της κατηγορούσας αρχής αναφορικά με την έκδοση της πολεοδομικής άδειας και της άδειας οικοδομής, η οποία εγκρίθηκε βάσει των εγκριθέντων σχεδίων της Πολεοδομικής άδειας που έφερε αριθμό ΠΑΦ/2614/

1. Ανέφερε ότι τόσο η πολεοδομική άδεια, τόσο και τα εγκριθέντα σχέδια της άδειας οικοδομής, προνοούσαν τοίχο αντιστήριξης. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία προχώρησε στην ανέγερση του έργου που αφορούσε 9 κατοικίες με κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες), συμπεριλαμβανομένου και του τοίχου αντιστήριξης βάση των προνοιών της πολεοδομικής άδειας και της άδειας οικοδομής. Ο τοίχος αντιστήριξης κτίστηκε παράλληλα με την ανέγερση του υπόλοιπου έργου κατά τον Φεβρουάριο του 2005 καθόλα νόμιμα βάσει της άδειας οικοδομής με αριθμό φακέλου Β945/2004 και αύξοντα αριθμό 49901, και της πολεοδομικής ΠΑΦ2614/
2. Το έργο ολοκληρώθηκε, εξεδόθηκε το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, αφού έλαβε χώρα επιτόπια εξέταση από την Επαρχιακή Διοίκηση στο εν λόγω έργο και η Επαρχιακή Διοίκηση ικανοποιήθηκε ότι όλο το έργο εκτελέστηκε βάσει της άδειας οικοδομής και των εγκριθέντων σχεδίων. Η Επαρχιακή Διοίκηση γνώριζε για την ύπαρξη του τοίχου αντιστήριξης, διότι επισκέφθηκε το έργο και εξέδωσε το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και οριζόντιου διαχωρισμού. Ακολούθως στις 22/5/2006 εξεδόθηκε πιστοποιητικό εγκρίσεως οριζόντιου διαχωρισμού και ακολούθως εκδόθηκαν 9 ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας, δηλαδή έναν για κάθε κατοικία. Στις 2/10/2006 η κατηγορούμενη 1 εταιρεία υπέβαλε συμπληρωματικά σχέδια στην Πολεοδομία Πάφου, με τον ίδιο αριθμό φακέλου ΠΑΦ/2614/2003 τα οποία δεν είναι διαφορετικά από τα αρχικά εγκριθέντα σχέδια. Τα εν λόγω σχέδια δείχνουν τον τρόπο κατασκευής του τοίχου αντιστήριξης. Η υποβολή αυτών των σχεδίων δεν ήταν καινούργια αίτηση για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας. Υπέδειξε στο τεκμήριο 23, δηλαδή τα σχέδια που κατατέθηκαν στην Πολεοδομία, τον τοίχο αντιστήριξης, για να υποστηρίξει την θέση του ότι ο τοίχος αντιστήριξης κτίστηκε νόμιμα. Είπε ότι άρχισε η ανέγερση με την παραλαβή της πολεοδομικής άδειας και της άδειας οικοδομής και ότι δεν κατασκεύασε άλλον τοίχο αντιστήριξης μεταγενέστερα, ούτε μετά την εξασφάλιση της άδειας οικοδομής και των πιστοποιητικών τελικής έγκρισης και διαχωρισμού. Σημειωτέο ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής με δήλωση του, αποδέχθηκε τις ημερομηνίες λήψης των 6 φωτογραφιών που κατέθεσε ο κατηγορούμενος 2 ως τεκμήριο 24 α-στ, και πιο συγκεκριμένα επί των τεκμηρίων 24 α-γ, που απεικονίζουν και που κατέδειξε ο κατηγορούμενος 2, τον τοίχο αντιστήριξης που ανέγειρε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία βάσει των εγκριθέντων σχεδίων, της άδειας οικοδομής και που μεταγενέστερα εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Αναφορικά με το ύψος του τοίχου αντιστήριξης είπε ότι δεν θυμάται πόσο ήταν, αλλά ανέφερε ότι ήταν στα όρια της νομιμότητας και ότι δεν ξεπερνούσαν τα 2 μέτρα και 50 εκατοστά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στα καίρια και αμφισβητούμενα σημεία που αφορούν και εμπλέκουν τους κατηγορούμενους, έχω πειστεί ότι η εκδοχή που παρουσίασαν οι κατηγορούμενοι, και ειδικότερα ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του γίνεται αποδεχτή ως αξιόπιστη στο σύνολο της, είναι η αληθινή, η πιο πειστική, η πιο λογική, υπάρχει σε αυτήν συνοχή και συνέχεια και επεξηγώ: Η Μ.Κ. 1 παρουσίασε τα τεκμήρια 1 έως
3. Όμως κάποια από τα τεκμήρια τα οποία παρουσίασε για να στηρίξει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, δεν μπορεί να τους δοθεί οιαδήποτε βαρύτητα, ούτε μπορούν να στηριχτεί το Δικαστήριο για να εξάξει οιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα. Συγκεκριμένα η Μ.Κ 1 ανέφερε, ότι με την επίσκεψη της στο έργο που ανέγειραν οι κατηγορούμενοι 1, πήγε για να παρατηρήσει τον επίδικο τοίχο αντιστήριξης ο οποίος παρουσίαζε προβλήματα και συγκεκριμένα το ύψος του δεν ήταν σύμφωνο με τους όρους της πολεοδομικής άδειας και τα εγκριθέντα σχέδια. Για να στηρίξει την πιο πάνω θέση της, η οποία δεν στηρίζεται σε προσωπική της γνώση καθότι δεν γνωρίζει καν πότε ανηγέρθηκε ο επίδικος τοίχος, κατέθεσε ως τεκμήριο 14 την επιστολή ημερομηνίας 7/8/2006, δηλαδή φέρει ημερομηνία μεταγενέστερης της έκδοσης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, στο οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ο τοίχος αντιστήριξης ανηγέρθηκε παράνομα και ότι το ύψος του υπερβαίνει τα 2,5 μέτρα. Αυτοί όμως οι ισχυρισμοί, οι οποίοι αποτελούν εξ΄ ακοής μαρτυρία διότι καταγράφονται από κάποιον Π. Πικρίδη, ο οποίος και αυτός με την σειρά του επικαλείται διαπιστώσεις αρμόδιων λειτουργών του γραφείου του και του Τμήματος Δημοσίων Έργων, δεν έγιναν αποδεχτοί από την υπεράσπιση, όπως διεφάνηκε με την μαρτυρία του κατηγορουμένου
4. Η κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο τα πρόσωπα που προέβηκαν στις δηλώσεις και στις διαπιστώσεις,αυτές χωρίς να εξηγηθεί το γιατί. Η υπεράσπιση έχει αμφισβητήσει όσα ενοχοποιητικά στοιχεία αναφέρονται σε αυτούς και συνακόλουθα στο εν λόγω τεκμήριο. Έτσι η απουσία των προσώπων που έκαναν τις αρχικές δηλώσεις και διαπιστώσεις, στέρησε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο η όχι των όσων αναφέρονται σε αυτά (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τάσου Γεωργίου, Ποινική Έφεση 74/05, ημερ. 22.5.06). Ενόψει αυτού καθώς και του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης με βάση το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί στη πιο πάνω μαρτυρία, στο μέτρο που περιέχει ενοχοποιητικά για τους κατηγορούμενους στοιχεία, καμία βαρύτητα. Οι διαπιστώσεις των πιο πάνω προσώπων που δεν κλητεύθηκαν από την κατηγορούσα αρχή, αναμφίβολα αφορούν τεχνικής φύσεως ζητήματα, τα οποία η Μ.Κ. 1 δεν είναι σε θέση να τα υποστηρίξει. Στην απόφαση Προκόπης Προκοπίου -ν- Έπαρχος Λεμεσού

(1999)2 ΑΑΔ 249, ανατράπηκε η πρωτόδικη απόφαση, επειδή πρωτοδίκως έγινε αποδεχτή μαρτυρία από μάρτυρα που απλά είχε υπό την φύλαξη και έλεγχο του των αρχείων και στοιχείων, εξέταζε ζητήματα που άπτονταν των αιτήσεων για άδεια οικοδομής, που δεν ήταν εμπειρογνώμονας σε τεχνικά θέματα, όπως συμβαίνει δηλαδή και στην παρούσα υπόθεση με την Μ.Κ. 1, σύμφωνα και με την δική της μαρτυρία. Αναφορικά με το τεκμήριο 21 που φέρει ημερομηνία 26/9/2007, το οποίο σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, αφορά τους λόγους άρνησης χορήγησης άδειας πολεοδομικής άδειας για τον επίδικο τοίχο αντιστήρξης, δεν μπορεί το Δικαστήριο να της προσδώσει οιαδήποτε αποδειχτική ή νομική βαρύτητα διότι: α) ο επίδικος τοίχος ανηγέρθηκε βάσει των εγκριθέντων σχεδίων της Πολεοδομικής άδειας με αριθμό ΠΑΦ/2614/2003 που εκδόθηκε προγενέστερα του τεκμηρίου 21, δηλαδή στις 23/8/

1. β) ο επίδικος τοίχος ανηγέρθηκε βάσει της άδειας οικοδομής με αριθμό φακέλου Β945/2004 και με αύξοντα αριθμό 49901 που εκδόθηκε προγενέστερα του τεκμηρίου 21, δηλαδή στις 14/2/
2. γ) ο επίδικος τοίχος, όπως και όλο το έργο, επιθεωρήθηκε από λειτουργούς της αρμόδιας αρχής και αφού διαπίστωσε ότι αυτός, όπως και όλο το έργο, ανηγέρθηκε νόμιμα και βάσει της άδειας οικοδομής εξέδωσε στις 20/1/2006 πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, το οποίο παραπέμπει στην άδεια οικοδομής με αύξοντα αριθμό
3. Η εν λόγω άδεια οικοδομής παραπέμπει με τον όρο 7(β) στους όρους της Πολεοδομικής άδειας με αριθμό ΠΑΦ/2614/
4. Το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης εκδόθηκε προγενέστερα του τεκμηρίου
5. δ) Συνεπώς, δεν υπήρχε λόγος να εκδοθεί καινούργια άδεια για τον τοίχο αντιστήριξης, διότι όχι μόνο έχει εκδοθεί προηγουμένως σχετική άδεια για τον εν λόγω τοίχο, αλλά εκδόθηκε και πιστοποιητικό τελικής, πιστοποιώντας η κατηγορούσα αρχή με την δική της υπογραφή, την νομιμότητα του εν λόγω τοίχου. ε) Όποιεσδήποτε ενέργειες έγιναν εκ μέρους των κατηγορουμένων με την υποβολή συμπληρωματικών επεξηγηματικών σχεδίων, δεν αναιρούν την νομιμότητα του εν λόγω τοίχου, αλλά και την μη αναγκαιότητα για έκδοση δεύτερης άδειας οικοδομής. Ούτε μπορούν να κριθούν ως ανάκληση ή ακύρωση των πιο πάνω εκδοθέντων αδειών και πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Μέσα από την ενώπιον μου μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή, προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: Α) Στις 23/8/2004 η κατηγορούμενη 1 δια του κατηγορούμενου 2, ο οποίος είναι διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, εξασφάλισαν πολεοδομική άδεια με αριθμό ΠΑΦ/2614/2003 για την ανέγερση 9 κατοικιών με κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες) στο τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου. Β) Το τεμάχιο 1121 Φ/ΣΧ 45/14, τοποθεσία ΄΄Βρύση του Νικόλα΄΄, στο Πολέμι της Επαρχίας Πάφου, ανήκε στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, όπως παραδέχθηκε και ο κατηγορούμενος 2 στην παράγραφο 3 της γραπτής του δήλωσης. Γ) Στην πολεοδομική άδεια με αριθμό ΠΑΦ/2614/2003, δηλαδή επί του τεκμηρίου 5, υπήρχε όρος υπό τον αριθμό 215, σύμφωνα με τον οποίο << οι τοίχοι αντιστήριξης να μην υπερβαίνουν τα 2,5 μέτρα πάνω από το συνεχόμενο φυσικό έδαφος. Όπου προκύπτουν υψομετρικές διαφορές μεγαλύτερες από 2,5 μέτρα, τότε ο τοίχος αντιστήριξης να κατασκευάζεται με κλιμακωτή διάταξη, έτσι ώστε το ύψος να μην υπερβαίνει τα 2,5 μέτρα>>. Δηλαδή υπήρχε πρόνοια για τοίχο αντιστήριξης. Δ) Στις 14/2/2005 η Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου, χορήγησε στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, άδεια οικοδομής με αριθμό φακέλου Β945/2004 και αύξοντα αριθμό 49901, δηλαδή το τεκμήριο
6. Ε) Η πολεοδομική άδεια με αριθμό ΠΑΦ/2614/2003, εκδόθηκε βάσει εγκριθέντων σχεδίων, δηλαδή του τεκμηρίου 23, στον οποίον απεικονιζόταν και υπήρχε πρόνοια για τοίχο αντιστήριξης. Ζ) Η άδεια οικοδομής με αριθμό φακέλου Β945/2004 και αύξοντα αριθμό 49901, δηλαδή το τεκμήριο 7, παραχωρήθηκε βάσει των όρων της πολεοδομικής άδειας με αριθμό ΠΑΦ/2614/2003, δηλαδή του τεκμηρίου 5, όπως ρητά προνοείται στον όρο 7(β) της άδειας οικοδομής. Η) Ο τοίχος αντιστήριξης ανηγέρθηκε εντός του πιο πάνω αναφερόμενου τεμαχίου, κατά τον Φεβρουάριο του 2005, δηλαδή μετά την έκδοση των πιο πάνω αναφερόμενων αδειών. Θ) Στις 20/1/2006 εξεδόθηκε βάσει της άδειας οικοδομής με αριθμό φακέλου Β945/2004 και αύξοντα αριθμό 49901, πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, δηλαδή το τεκμήριο
7. Ι) Ο τοίχος αντιστήριξης που ανηγέρθηκε βάσει των πιο πάνω αδειών, είναι αυτός που φαίνεται επί των τεκμηρίων 24 α-στ και 28 α-ζ και δεν κτίστηκε άλλος τοίχος αντιστήριξης. κ) Ο τοίχος αντιστήριξης που ανηγέρθηκε, ήταν καθ΄ όλα νόμιμος αφού ανηγέρθηκε βάσει των πιο πάνω αδειών. λ) Ο τοίχος αντιστήριξης που ανηγέρθηκε, πληρούσε τους όρους της πολεοδομικής άδειας, βάσει της οποίας εκδόθηκε η άδεια οικοδομής και συνακόλουθα και λόγω της εν λόγω συμμόρφωσης, εξεδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Αναφορικά με το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο δεύτερος κατηγορούμενος ως συνεργός της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που τις διέπει, είναι αυτή του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Στο εδάφιο

(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «

(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (α) ................................................................................................................................ (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού όπως είναι διατυπωμένα στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης είναι τα εξής: (α) Η ανέγερση οικοδομής (β) Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το νόμο (γ) Η ανέγερση της οικοδομής να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. (δ) Η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της ανέγερσης οικοδομής, δηλαδή του τοίχου αντιστήριξης, το συστατικό στοιχείο της οικοδομής με βάση τον νόμο και του συστατικού στοιχείου ότι η κατηγορούσα αρχή είναι η αρμόδια αρχή. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική εισήγηση περί του αντιθέτου. Δεν αποδείχθηκε όμως το συστατικό στοιχείο της μη ύπαρξης άδειας, διότι αποδείχθηκε ότι ο εν λόγω τοίχος ανηγέρθηκε αφού προηγουμένως εξασφαλίστηκαν η πολεοδομική άδεια και η άδεια οικοδομής. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τις δύο πρώτες κατηγορίες και οι κατηγορούμενοι 1 αθωώνονται και απαλλάσσονται στην πρώτη κατηγορία και ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην δεύτερη κατηγορία. Αναφορικά με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο δεύτερος κατηγορούμενος ως συνεργός της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που τις διέπει, είναι αυτή του άρθρου 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «10.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει, ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου

1. Από το λεκτικό του άρθρου 10 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
3. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
4. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.
5. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή. Η Κατηγορούσα αρχή, μέσα και από τα πιο πάνω ευρήματα, απέδειξε τα πρώτα τρία συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική εισήγηση περί του αντιθέτου. Δεν αποδείχτηκε όμως το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αφού εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, το οποίο εκδόθηκε βάσει της άδειας οικοδομής, η οποία και αυτή εκδόθηκε βάσει της πολεοδομικής άδειας στην οποία υπήρχε πρόνοια για τοίχο αντιστήριξης. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 3 και 4 και οι κατηγορούμενοι 1 αθωώνονται και απαλλάσσονται στην τρίτη κατηγορία και ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τέταρτη κατηγορία. Η κατηγορούσα αρχή να καταβάλει στους κατηγορούμενους τα δικηγορικά έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Αλ. Φυλακτού, Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο