Διευθυντή Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας ν. Γεώργιου Έλληνα, ΑΡ. ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 24/2008, 21/12/2010

(1)/96, άρθρα 2, 6, 7, 9, 12, 14, 15, 16, 19, 23, 27, της Κ.Δ.Π 168/2004, Κ.Δ.Π 350/2006, Κ.Δ.Π 33/2007 και του Ποινικού Κώδικα 20 και

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, κατά ή περί τις 7/5/2007 και/ή πρότερον στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου ως παραγωγός και διανομέας, διέθεσε προς πώληση μέσω της Φρουταρία<< ΘΕΟΦΑΝΗΣ>>, μαρούλλι, που ήταν ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, αφού περιείχε σε ποσοστό μεγαλύτερο του επιτρεπόμενου υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων (Chlorothalonil) 0.066 mg/kg triadimenol σε συγκέντρωση 0.29 mg/kg και methomyl σε συγκέντρωση 5.8 mg/kg αντί 0.01 mg/kg, 0.1 mg/kg 0.3 mg/kg αντίστοιχα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η κα Κυπρούλλα Αρσιώτη. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Υγειονομική Υπηρεσία Πάφου ως υγειονομικός λειτουργός. Διερευνά δειγματοληψίες σύμφωνα με την νομοθεσία. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο . Πήρε δικά του μαρούλια για δειγματολειψία και τα αποτελέσματα από το Γενικό Χημείο του Κράτους. Ο κατηγορούμενος ήρθε στο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου, όπου και του επιδόθηκε η επιστολή γνωστοποίησης των αποτελεσμάτων. Η δειγματοληψία έγινε στις 7/5/2007 στις 9 το πρωί, όταν επισκέφθηκε την φρουταρία <<ΘΕΟΦΑΝΗΣ>> στην Πάφο, όπου εκεί ανακοίνωσε στον υπεύθυνο της αποθήκης κ. Τάκη Χ΄΄Ιωάννου, καθώς και στον κατηγορούμενο τηλεφωνικως, την πρόθεση της να λάβει δικό του μαρούλλι και να το αποστείλει στο Γενικό Χημείο του Κράτους, για να διενεργηθεί ανάλυση για εύρεση υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων. Εκεί ο κος Τάκης Χ΄΄Ιωάννου την οδήγησε στο κεντρικό ψυγείο στην αποθήκη όπου εκεί της ανέφερε ότι υπήρχε μια στίβα από 5 κιβώτια με μαρούλια παραγωγής του κατηγορούμενου και ότι υπάρχουν σχετικές ταπελλίτσες με το όνομα του παραγωγού, δηλαδή του κατηγορούμενου σε κάθε κιβώτιο. Πήρε το δείγμα από το δεύτερο κιβώτιο το οποίο δεν ήταν πειραγμένο, ως επίσης και την ταπελλίτσα με το όνομα του κατηγορούμενου. Έλαβε 3 δείγματα μαρούλλια περίπου 1 κιλό το κάθε δείγμα μπροστά στα μάτια του κου Τάκη Χ΄΄Ιωάννου, όπου τα ασφάλισε, τα σφράγισε και επικόλλησε επάνω ετικέττα στην οποία αναγράφεται το είδος του τροφίμου, το όνομα του παραγωγού, το όνομα του πωλητή, την ημερομηνία, την ώρα και το όνομα του δειγματολήπτη. Περιγράφοντας την διαδικασία, ανέφερε ότι κατ΄ αρχήν έχουν μαύρα ειδικά σακούλια που προστατεύουν από το φως το τρόφιμο το οποίο προορίζεται για ανάλυση, από την πίσω μεριά με το χέρι της πήρε το μαρούλλι χωρίς να έρθει το χέρι της σε επαφή με το μαρούλλι και έτσι πήρε 3 δείγματα του ενός κιλού περίπου. Τα σφράγισε και επικολλήθηκε η σχετική ετικέττα. Πλήρωσε την αξία του δείγματος και εκδόθηκε σχετική απόδειξη. Μετά την δειγματοληψία χωρίστηκαν τα 3 δείγματα, το ένα δείγμα δόθηκε στον Τάκη Χ΄΄Ιωάννου με την προϋπόθεση να το δώσει στον κατηγορούμενο για να προβεί και ο ίδιος, εάν ήθελε, στην χημική ανάλυση για σκοπούς σύγκρισης, ως ήταν και η τηλεφωνική συνεννόηση με τον κατηγορούμενο, διότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών στην δειγματοληψία. Ο κατηγορούμενος δεν έφερε αντίρρηση στην δειγματοληψία. Ανέφερε ότι ο κος Τάκης Χ΄΄Ιωάννου της έδωσε μια κατάθεση και ένα τιμολόγιο που να φαίνεται ότι αγόρασε τα εν λόγω μαρούλια από τον κατηγορούμενο, αλλά όχι ότι τα εν λόγω μαρούλια τα αγόρασε την ίδια μέρα της δειγματοληψίας. Τα υπόλοιπα 2 δείγματα τα μετέφερε σε παγωνιέρα σε θερμοκρασία 4 βαθμών κελσίου σρο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου, όπου το ένα από τα δύο τοποθετήθηκε στο ψυγείο κατάψυξης για σκοπούς μελλοντικής σύγκρισης, ενώ το τρίτο δείγμα το παρέδωσε στις 9/5/2007 στον Υγειονομικό Επιυεωρητή Αλέξανδρο Ασπρή για να το μεταφέρει στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Λίγες μέρες πριν την έκδοση του πιστοποιητικού ανάλυσης από το Γενικό Χημείο του Κράτους, ενημερώθηκε τηλεφωνικώς για τα αποτελέσματα των αναλύσεων. Το πιστοποιητικό ανάλυσης απευθύνεται στην ίδια από την κα Ζίγκλερ και επιδόθηκς στον κατηγορούμενο όταν πήγε στο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι ο κος Τάκης Χ΄΄Ιωάννου της ανέφερε ότι τα κιβώτια είναι του κατηγορουμένου και ότι έχουν την σχετική ετικέττα. Δεν γνωρίζει πόσα μαρούλια περιέχονταν σε κάθε κιβώτιο, αλλά ξέρει ότι με ένα κιβώτιο συμπλήρωσε τα τρία δείγματα. Ούτε θυμάται πόσα κιλά χρησιμοποίησε για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Κάθε δείγμα περιέχει όσα μαρούλια χρειάζονται, αρκεί να συμπληρωθεί το ένα κιλό, αναλόγως του μεγέθους του τροφίμου. Ζύγισε τα δείγματα με την ζυγαριά που υπήρχε στην φρουταρία. Το Γενικό Χημείο του Κράτους για να μπορέσει να προβεί σε ανάλυση, απαιτεί το δείγμα να είναι βάρους ενός κιλού τουλάχιστον. Το δείγμα που στάληκε δεν θυμάται πόσα τεμάχια ήταν, μπορεί να ήταν 2 μικρά ή 1 μεγάλο, συνολικά όμως ήταν
2. Αναφορικά με τον διαχωρισμό σε 3 δείγματα, ανέφερε ότι δεν τεμάχισε τα μαρούλια. Δεν ξέρει πόσο ήταν το βάρος του δείγματος που στάληκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους, απλά ξέρει ότι πρέπει να ζύγιζε πάνω από ένα κιλό. Επί του τεκμηρίου 6, δηλαδή του πιστοποιητικού ανάλυσης, δεν διέκρινε οιαδήποτε ένδειξη ως προς το βάρος του δείγματος, ούτε φαίνεται πότε έγινε η ανάλυση, δεν γνωρίζει αν τα ευρήματα που αναγράφονται στο τεκμήριο 6 σε ποιό φάρμακο περιέχονται, ούτε τον χρόνο ασφαλείας του φυτοφάρμακου στην παρούσα υπόθεση. Μέσα στην αποθήκη-ψυγείο υπήρχαν μαρούλια και άλλων παραγωγών και εκείνη την ημέρα έλαβε δείγματα τριών παραγωγών. Δεν θυμάται το τεκμήριο 1, δηλαδή η ταπελλίτσα της παραγωγού σε ποιό σημείο του κιβωτίου βρισκόταν αλλά μπορεί να το βρει οπουδήποτε. Συμφώνησε σε υποβολή ότι η ταπελλίτσα δεν είναι στερεωμένη στα κιβώτια και αυτός ήταν ο λόγος που έλαβε το δείγμα από το δεύτερο κιβώτιο που είναι πιο δύσκολο να έρθει σε επαφή κάποιος άγνωστος. Γνωρίζει ότι τα ψώνια γίνονται από τον χώρο πώλησης και ότι απαγορεύεται η είσοδος στον χώρο από όπου έλαβε τα δείγματα. Τα δείγματα ήταν όμορφα συμπληρωμένα χωρίς να λείπει κάτι από αυτό. Δεν μπορεί να αποκλίσει το γεγονός να εισήλθαν άλλα άτομα για να ψωνίσουν στον εν λόγω χώρο, πλην όμως ανέφερε ότι ο υπεύθυνος έχει την κάθε ευθύνη για την ασφάλεια των τροφίμων και την υποχρέωση να γνωρίζει τους παραγωγούς και τα προϊόντα τους. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κος Αλέξανδρος Ασπρής. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Υγειονομική Υπηρεσία Πάφου. Ως προς την δική του εμπλοκή στην υπόθεση, ανέφερε ότι στις 9/5/2007, παρέλαβε από την Κυπρούλλα Ασιώτη μια παγωνιέρα που περιείχε δείγματα τροφίμων, τα μετέφερε στο Γενικό Χημείο του Κράτους και τα παρέδωσε στην κα Ζίγκλερ. Υπήρχαν πολλά δείγματα και ένα από αυτά ήταν και του κατηγορούμενου. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι το δείγμα ήταν σε τσάντα, σφραγισμένο με όλα τα στοιχεία του κατηγορουμένου. Ήταν σε διάφανη σακούλα και από ότι αναγραφόταν στην σήμανση που τοποθέτησε η Μ.Κ. 1, περιείχε ένα δείγμα από μαρούλια. Δεν άγγιξε το δείγμα, αντιλήφθηκε ότι περιείχε μαρούλλι αλλά όχι πόσα τεμάχια. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κος Τάκης Χ΄΄Ιωάννου. Ανέφερε ότι το 2007 εργαζόταν στην φρουταρία <<ΘΕΟΦΑΝΗΣ>> . Γνωρίζει τον κατηγορούμενο αφού ο κατηγορούμενος έφερνε εμπορεύματα στο κατάστημα στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου 66 στην Πάφο. Αναφορικά με την διαδικασία παραλαβής των εμπορευμάτων, είπε ότι οι παραγωγοί φέρνουν τα προϊόντα, τα κατεβάζουν, παραλαμβάνονται και εκδίδεται το έγγραφο παραλαβής. Ως προς την ημερομηνία παραλαβής των μαρουλιών από τον κατηγορούμενο, παρέπεμψε στο τεκμήριο 5 το οποίο και αναγνώρισε. Τα μαρούλια είναι μέσα στο κιβώτιο ανοικτά και όχι σφραγισμένα. Δεν κάνουν διαχωρισμό όταν μπαίνουν στις αποθήκες και ο μόνος τρόπος για να γνωρίζει κάποιος το όνομα του παραγωγού είναι από την κάρτα του παραγωγού, αναγνωρίζοντας το τεκμήριο
3. Στις 7/5/2007 ήρθε η Μ.Κ. 1 για έλεγχο δειγμάτων για φθαρτά. Όταν πήρε τα δείγματα από τα κιβώτια του κατηγορουμένου, ήταν παρών, ως επίσης παρών ήταν και την ώρα που τα τοποθέτησε και τα σφράγισε. Αναγνώρισε την υπογραφή του επί των τεκμηρίων 2, 3 και
4. Το δείγμα που παρέμεινε στην φρουταρία το παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Αναφορικά με τον τρόπο πώλησης χονδρικώς, ανέφερε ότι όσοι αγοράζουν χονδρικώς, πάνε κάτω στο ψυγείο , σταθμεύουν στο υπόγειο και επιλέγουν οι ίδιοι τα προϊόντα που θέλουν μέσα από το ψυγείο, άλλος μπορεί να πάρει ένα κιβώτιο ή και λιγότερα, προτιμώντας τα μεγαλύτερα, τα βάζουν στις τσάντες τους και τους χρεώνουν. Ο ίδιος μαζί με τους αλλοδαπούς, αφού λάβουν χώρα τα ψώνια από άτομα που αγόρασαν χονδρικώς, τότε το μεσημέρι και το βράδυ ειδικά, ξανασυσκευάζουν τα κιβώτια από τα υφιστάμενα για να υπάρχουν έτοιμα από την λιανική, δηλαδή παίρνουν από άλλα κιβώτια και τα ξαναγεμίζουν ξανά σε κιβώτια των 5 τεμαχίων μαρουλιών. Δεν αρνήθηκε ότι κατά την πιο πάνω διαδικασία να εισχωρήσουν στο ίδιο κιβώτιο μαρούλια άλλου παραγωγού, ως επίσης ανέφερε ότι δεν είναι παράξενο, στο κιβώτιο που φέρει την καρτέλα παραγωγού να εμπεριέχονται εμπορεύματα και άλλου παραγωγού. Προϊόντα τα οποία μένουν απούλητα μετά από έκθεση τους στην λιανική πώληση, δεν αποκλείεται να πάνε πίσω στο ψυγείο. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε η κα Πόπη Ζίγκλερ. Εργάζεται στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το τεκμήριο και επεξήγησε το περιεχόμενο του. Ανέφερε ότι στις 9/5/2007 παρελήφθη στο χημείο ένα δείγμα με αριθμό 4024/2007 φέροντας την υπογραφή μαρούλλι, παραγωγός Γιώργος Έλληνας, τόπος παραγωγής Χλώρακα και ημερομηνία δειγματοληψίας 7/5/2007 και σε αυτό το δείγμα εντοπίστηκαν υπολείμματα των φαρμάκων chlorothalonil, triadimenol και methomil με ενδείξεις 0,066 mg/kg ενώ το αποδεχτό όριο είναι 0,01 mg/kg, 0,29 mg/kg ενώ το αποδεχτό όριο είναι 0,01 mg/kg και 5,8 mg/kg ενώ το αποδεχτό όριο είναι 0,03 mg/kg αντίστοιχα. Το δείγμα παραλήφθηκε από τον κ. Αλέξανδρο Ασπρή, όχι προς την ίδια προσωπικά αλλά σε πρόσωπο του χημείου υπό τις οδηγίες και επίβλεψη της, σε μαύρο αδιαφανές σακούλι σφραγισμένο με κερί και ζύγιζε 1,709 γραμμάρια. Υπάρχει παραλήπτης στο χημείο ο οποίος παραλαμβάνει τα δείγματα και δίνει τον κωδικό αριθμό. Με το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, με ενδιάμεση απόφαση μου ημερομηνίας 16/11/
5. κρίθηκε ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Ανέφερε ότι είναι για χρόνια παραγωγός, κυρίως μαρουλιών αλλά όχι μόνο, μαζί με την οικογένεια του και εργοδοτεί και άλλο προσωπικό. Παρακολούθησε και διάφορα σεμινάρια αναφορικά με την χρήση φυτοφαρμάκων. Αναφορικά με το ψέκασμα μαρουλιών, ανέφερε ότι ψεκάζει τα μαρούλια μόνο κατά την περίοδο από 10-15 Αυγούστου μέχρι το τέλος Οκτωβρίου διότι η ζωή τους είναι μικρή 30-35 μέρες, αλλά και για οικονομικούς λόγους. Ψεκάζονται στην πιο πάνω περίοδο λόγω των σκουληκιών. Στις 7/5/2007 όταν δέχτηκε τηλέφωνο από την Μ.Κ. 1 ότι θα προβεί σε δειγματοληψία δεν έφερε αντίρρηση. Σε μεταγενέστερο στάδιο του τηλεφώνησε ο διευθυντής του Υγειονομίου κος Πέτρος Στόκκος και του γνωστοποίησε τα πιο πάνω αποτελέσματα. Όταν αντιλήφθηκε ότι σοβαρομιλούσε, ξεκίνησε τις έρευνες αφού την εν λόγω φρουταρία προμηθεύουν 3 επαγγελματίες και 4 ερασιτέχνες παραγωγοί, όπου και ανακάλυψε ότι μια ερασιτέχνης παραγωγός παραδέχθηκε ότι στα προϊόντα της υπήρχαν υπολείμματα φυτοφαρμάκων πέραν του επιτρεπτού. Ανέφερε ότι κατά την διαδικασία που περιέγραψε ο Μ.Κ. 3 έγινε η πρόσμιξη των δικών του μαρουλιών με αυτά της κας Ελευθερίας Φιλίππου. Αρνήθηκε ότι το τεκμήριο 1 είναι η δική του κάρτα διότι τις δικές του κάρτες τις παραγγέλνει μέσω τυπογραφείου, στις οποίες αναγράφονται το είδος του χόρτου που περιέχει το κιβώτιο. Αμφισβήτησε επίσης και τον γραφικό χαρακτήρα των γραμμάτων επί του τεκμηρίου 1. Παρέδωσε τα μαρούλια 6/5/2007, μέρα Κυριακή κατά τις 3:00 μ.μ . Περαιτέρω ο μάρτυρας αναφέρθηκε για την ποσότητα μαρουλιών που κόβει και εμπορεύεται καθημερινά όλες τις μέρες του χρόνου. Αρνήθηκε ότι τα μαρούλια του είχαν υπολείμματα φαρμάκων διότι εκείνη την περίοδο δεν ψεκάζει μαρούλια. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Στην παρούσα υπόθεση, με βάση την ενώπιον μου προσκομισθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή, απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της, διότι έχουν δημιουργηθεί λογικές και σοβαρές αμφιβολίες ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου για τους πιο κάτω λόγους: Α) Σύμφωνα με το τεκμήριο 9, αναγράφεται ότι το βάρος των μαρουλιών που λήφθηκε για σκοπούς δειγματοληψίας από την υπεραγορά <<ΘΕΟΦΑΝΗΣ>> με την ένδειξη ότι είναι παραγωγής του κατηγορούμενου, ήταν ενός κιλού. Ως δειγματολείπτης αναγράφεται η Μ.Κ.1, η οποία ανέφερε ότι ζύγισε το δείγμα με την ζυγαριά της φρουταρίας. Όμως η Μ.Κ. 4 ανέφερε ότι το δείγμα που παρέλαβε με την ένδειξη παραγωγής του κατηγορούμενου, ζύγιζε ένα κιλό και 709 γραμμάρια. Η πιο πάνω απόκλιση βάρους του δείγματος μαρουλιού δεν επεξηγήθηκε και αφήνει σοβαρή αμφιβολία ως προς την προέλευση του μαρουλιού, αν δηλαδή είναι μαρούλλι παραγωγής του κατηγορουμένου. Β) Ο Μ.Κ. 2 Αλέξανδρος Ασπρής ανέφερε ότι το δείγμα που μετέφερε στο Γενικό Χημείο του Κράτους με την ένδειξη ότι ήταν μαρούλλι παραγωγής του κατηγορούμενου, τοποθετήθηκε σε διάφανη σακούλα και ότι το παρέδωσε στην Μ.Κ. 4. Η Μ.Κ.4 όμως, ανέφερε ότι το δείγμα που παρέλαβε με την ένδειξη ότι ήταν μαρούλλι παραγωγής του κατηγορούμενου, ήταν τοποθετημένο σε αδιαφανή σακούλα και ότι παραδόθηκε σε πρόσωπο υπό τις οδηγίες και επίβλεψη της και όχι προσωπικά σε αυτήν. Η πιο πάνω αντίφαση αφήνει σοβαρή αμφιβολία ως προς το κατά πόσο, το δείγμα που αναλύθηκε και εντοπίστηκαν τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων σύμφωνα με το τεκμήριο 6, ανήκει σε μαρούλια παραγωγής του κατηγορουμένου. Η αποδεικτική άλυσος μεταξύ της λήψης του δείγματος και της παραλαβής και εξέτασης του, δεν έχει συνέχεια λόγω αυτής της απόκλισης και συνεπώς εθραύσθη, αφήνοντας αμφιβολία ως προς την προέλευση του δείγματος που τελικά αναλύθηκε, αν δηλαδή ήταν παραγωγής του κατηγορούμενου ή όχι. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το δείγμα μαρουλιού που αναλύθηκε, ήταν παραγωγής του κατηγορουμένου και ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Αλ. Φυλακτού, Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο