Έπαρχος Πάφου ν. ONI CO LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4389/08, 22/12/2010

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τους κατηγορούμενους 1 και 2 σε αυτό το στάδιο. Ο κατηγορούμενος 3 αθωώθηκε σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας Αντίθετη επί του θέματος ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτόν σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό της δίκης, δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες, που υπάρχουν, στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι 1 και 2, κατηγορούνται για το αδίκημα της παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου κατά παράβαση των άρθρων 20

(5)του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96, ως τροποποιήθηκε από τους νόμους 14/59-157

(1)2000 με τις τροποποιήσεις αυτού μέχρι σήμερα, αρ. 20 του Ποινικού Κώδικα και νόμο 166/87. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 από τις 31/7/2007 μέχρι σήμερα στην Έμπα της Επαρχίας Πάφου και εντός της περιοχής του Κοινοτικού Συμβουλίου Έμπας, παραλείπουν να συμμορφωθούν με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 31/5/2007 που εκδόθηκε στην ποινική υπόθεση με αριθμό 1263/2006 Ε.Δ. Πάφου, με το οποίο διατάσσοντο όπως μέσα σε 60 ημέρες από την ρηθείσα ημερομηνία του διατάγματος κατεδαφίσουν τα παράνομα υποστατικά που έχουν ανεγερθεί μέσα στο τεμάχιο 38 Φ/ΣΧ 45/51 W 1 στην τοποθεσία Άγιος Χαράλαμπος στην Έμπα της Πάφου. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως προκύπτουν από το λεκτικό του άρθρου 20

(5)του Κεφ. 96 είναι τα ακόλουθα: 1. Η ύπαρξη διατάγματος, που εκδόθηκε, δυνάμει των εδαφίων

(3)ή (3Α) του άρθρου 20 του Κεφ. 96 και

1. Η ανυπακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Για να επιτύχει η κατηγορούσα αρχή την στοιχειοθέτηση του δεύτερου συστατικού στοιχείου του αδικήματος θα πρέπει να αποδείξει:
2. Ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη του διατάγματος και
3. Ότι με πρόθεση το καταστρατήγησε, δηλ. να αποδείξει την ένοχη διάνοια του (mens rea). Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι αναφορικά με το αδίκημα της παρακοής διατάγματος δεν είναι αρκετό να αποδειχθεί η παρακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης αλλά πρέπει να αποδειχθεί και ότι αυτή ήταν ηθελημένη (βλ. Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου

(1997)2 ΑΑΔ 70). Στη Δήμος Έγκωμης v. Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 70 έγινε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287 για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου». Στην παρούσα υπόθεση έχω ικανοποιηθεί ότι η κατηγορούσα αρχή, προσκόμισε μαρτυρία ως προς την ύπαρξη διατάγματος, που εκδόθηκε, δυνάμει των εδαφίων

(3)ή (3Α) του άρθρου 20 του Κεφ. 96 και που αντικατοπτρίζεται μέσα από το τεκμήριο

1. Επίσης έχω ικανοποιηθεί ότι η κατηγορούσα αρχή, προσκόμισε μαρτυρία ως προς την ανυπακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται, δηλαδή των κατηγορουμένων 1 και
2. Επίσης έχω ικανοποιηθεί ότι η κατηγορούσα αρχή, προσκόμισε μαρτυρία ως προς το ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν για την ύπαρξη του διατάγματος, καθώς όπως φαίνεται από το κείμενο του τεκμηρίου 1, οι κατηγορούμενοι και ιδιαίτερα ο κατηγορούμενος 2 που είναι φυσικό πρόσωπο, ήταν παρών στις 31/5/2007 όταν εκδόθηκε το διάταγμα που αναφέρεται πιο πάνω. Δεν τέθηκε ενώπιον μου όμως ίχνος μαρτυρίας, είτε άμεσης, είτε περιστατικής, είτε από την ενώπιον μου προφορική ή γραπτή μαρτυρία, που να καλύπτει το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης καταστρατήγησης του Διατάγματος ημερομηνίας 31/5/2007, εκ μέρους των κατηγορουμένων και ιδιαίτερα του κατηγορουμένου 2 που είναι φυσικό πρόσωπο, το οποίο είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος, σύμφωνα με την νομολογία που ανέφερα πιο πάνω. Η κατηγορούσα αρχή με την μαρτυρία που η ίδια προσκόμισε, διεφάνηκε ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 προέβηκαν σε όλα τα αναγκαία διαβήματα για να συμμορφωθούν με το πιο πάνω διάταγμα, πλην όμως η συμμόρφωση τους με το εν λόγω διάταγμα κατέστη αδύνατη διότι συνάντησαν δύο ανυπέρβλητους σκοπέλους. Ο πρώτος σκόπελος συνίστατο στο γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι ενώ εξασφάλισαν δικαίωμα διόδου για να μπορέσουν οι κατηγορούμενοι να διέλθουν και να συμμορφωθούν με το πιο πάνω διάταγμα, πλην όμως αυτή η άδεια διόδου ανακλήθηκε λόγω υποβολής ένστασης από τον σύζυγο της Μ.Κ. 2, καθιστώντας έτσι την συμμόρφωση αδύνατη. Ο δεύτερος σκόπελος συνίστατο στο γεγονός ότι η Μ.Κ. 2 Γιαννούλα Παχύ, η οποία ευθαρσώς ανέφερε ότι δεν επιτρέπει στους κατηγορούμενους να εισέλθουν στο τεμάχιο της για να προβούν στις δέουσες ενέργειες για να συμμορφωθούν με το πιο πάνω διάταγμα, προβάλλοντας τον λόγο ότι θα πρέπει οι κατηγορούμενοι να της υποδείξουν σχέδια που θα τύχουν της έγκρισης του δικού της μηχανικού. Ακόμα και με την παρουσίαση των σχεδίων η Μ.Κ. 2 αρνήθηκε στους κατηγορουμένους να εισέλθουν στο τεμάχιο της γιατί όπως ανέφερε δεν μπορούν να επισκευαστούν οι τοίχοι βάσει αυτών των σχεδίων. Σημειωτέο ότι για να καταστεί εφικτή η συμμόρφωση των κατηγορουμένων 1 και 2, απαιτείται να διέλθουν εντός του τεμαχίου της Μ.Κ. 2, πράγμα που βεβαίως δεν κατέστη δυνατό λόγω της άρνησης της Μ.Κ. 2 και του συζύγου της. Επίσης σημειωτέο ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν συμμορφωθεί με όλες τις πρόνοιες του Διατάγματος ημερομηνίας 31/5/2007 και το μόνο που παρέμεινε για να ολοκληρωθεί η συμμόρφωση, είναι ότι αφορά τον τοίχο αντιστήριξης. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης καταστρατήγησης του διατάγματος ημερομηνίας 31/5/2007 εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2 και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Η κατηγορούσα αρχή να καταβάλει στους κατηγορούμενους τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο