Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλη Σκορδή, Ποιν. Υπ. 436/10, 28 Φεβρουαρίου, 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλη Σκορδή, Ποιν. Υπ. 436/10, 28 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 436/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Μιχάλη Σκορδή Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για κατηγορούμενο: Καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία για επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη και συγκεκριμένα ότι στις 11.3.09 επιτέθηκε και προκάλεσε τέτοια βλάβη στην παραπονούμενη Galia Stoyanova. Κλήθηκαν και κατέθεσαν τρεις μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή, ενώ όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του προέβη (ως είχε δικαίωμα) σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε δύο μάρτυρες υπεράσπισης. Πρώτος κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ. 3283 Χ. Χριστοδούλου (ΜΚ1) ο οποίος παρουσίασε την γραπτή κατάθεση του ως Τεκμήριο 1 και απάντησε σε ερωτήσεις. Στην μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε ότι στις 11.3.09 επισκέφθηκε την οδό Πομπηϊας αρ. 11 στο Στρόβολο μετά από τηλεφώνημα ότι στο μέρος υπήρξε συμπλοκή. Συνάντησε εκεί την παραπονούμενη, η οποία του ανέφερε πως είχε κτυπηθεί από τον κατηγορούμενο. Της έδωσε ιατρικό έντυπο και στις 15.3.09 της έλαβε γραπτή κατάθεση, παραλαμβάνοντας και το ιατρικό έντυπο με την έκθεση του ιατρού που την εξέτασε. Στις 2.5.09 ο ίδιος μάρτυρας πήρε ανακριτική κατάθεση και από τον κατηγορούμενο, ο οποίος ανέφερε επίσης ότι και ο ίδιος κτυπήθηκε από τον εργοδότη της παραπονούμενης και ότι έχει παράπονο. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 3 και η επιστολή του στην οποίαν κάνει αναφορά στην εν λόγω κατάθεση ως Τεκμήριο 2. Ο μάρτυρας δέχθηκε πως στο στάδιο που λάμβανε τις καταθέσεις είχε ακούσει πως αν η παραπονούμενη έπαιρνε κάποιο ποσό δεν θα προχωρούσε την υπόθεση, πράγμα που (ο μάρτυρας) μετέφερε και στον κατηγορούμενο, ο οποίος όμως επειδή δεν υπήρχαν αποδείξεις για όσα παραπονείται η καταγγέλλουσα δεν δέχθηκε. Δέχθηκε επίσης ο μάρτυρας πως υπάρχει και άλλη υπόθεση με παραπονούμενο τον κατηγορούμενο εναντίον του εργοδότη της εδώ παραπονούμενης. Δεύτερος κατέθεσε ο εργοδότης της παραπονούμενης Στέλιος Σωκράτους (ΜΚ2) του οποίου η γραπτή κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 4. Αυτός μεταξύ άλλων ανέφερε πως εκείνη την μέρα ενώ ευρίσκετο στο γραφείο του ενημερώθηκε από υπάλληλο του ότι στην ταράτσα, όπου έφτιαχναν μια μικρή αποθήκη, είχε έρθει κάποιος και δημιούργησε πρόβλημα. Όπως είπε ο μάρτυρας, μόλις ανέβηκε και ο ίδιος πάνω είδε τον κατηγορούμενο να κτυπά την υπάλληλο του (παραπονούμενη), καθώς και τους αδελφούς του (κατηγορούμενου) να διαπληκτίζονται με τον άλλο υπάλληλο του (μάρτυρα) τον Νικολάι. Ο μάρτυρας προσπάθησε να σταματήσει τον κατηγορούμενο και έστειλε την παραπονούμενη κάτω στο γραφείο, οπότε ανέβηκε και ο λογιστής του και συνέχισαν οι διαπληκτισμοί μέχρι που έφθασε η Αστυνομία στο μέρος. Ακολούθως έστειλαν την παραπονούμενη στο νοσοκομείο. Κατά την αντεξέταση αναγνώρισε το ενοικιαστήριο που του υπέδειξε ο κατηγορούμενος ως το συμβόλαιο που είχαν υπογράψει μεταξύ των εταιρειών τους (Τεκμ. 5). Τρίτη μάρτυρας ήταν η παραπονούμενη Galia Stoyanova (ΜΚ3) η οποία στην γραπτή κατάθεση της ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα το απόγευμα ενώ εργαζόταν στην ταράτσα βοηθώντας ένα κτίστη (τον Nicolai) ήρθε κάποιος ο οποίος έσπρωξε τον Νικολάι, και ακολούθως στράφηκε προς το μέρος της και την τραβούσε λέγοντας της να φύγει. Ακολούθως την κτύπησε με το χέρι στο αριστερό μάτι και στο στομάχι. Μετά πήγε στο γιατρό αφού της έδωσε χαρτί η Αστυνομία (τεκμ. 8). Προφορικά υπέδειξε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που την κτύπησε και προσέθεσε πως μαζί του είχε έρθει και άλλο πρόσωπο για το οποίο λίγο πριν η ίδια καταθέσει, ευρισκόμενη έξω από την αίθουσα, έμαθε πως είναι αδελφός του κατηγορούμενου. Ο αδελφός αυτός μάλιστα την παρότρυνε να πει κατά την μαρτυρία της ότι δεν έχει παράπονο. Προσέθεσε πως τότε είχε και κάποιο σημάδι στο στομάχι και εκτίμησε πως ο κατηγορούμενος κρατούσε κάποιο αντικείμενο όταν τη κτύπησε στο σημείο εκείνο, το οποίο δεν πρόλαβε να αντιληφθεί τι ήταν. Στην αντεξέταση της διευκρίνισε πως την ώρα που κτυπήθηκε η ίδια ο εργοδότης της ευρίσκετο από την άλλη πλευρά της ταράτσας. Είπε πως η Αστυνομία της τηλεφώνησε και τη ρώτησε πόσα χρήματα ήθελε, αλλά αυτή απάντησε πως δεν ήθελε χρήματα και επιθυμία της ήταν να φθάσει η υπόθεση στο δικαστήριο. Στην επανεξέταση της διευκρίνισε πως δεν είχε δει ακριβώς που ευρίσκετο ο εργοδότης της όταν η ίδια κτυπήθηκε. Για την συνομιλία που είχε με τον αδελφό του κατηγορούμενου έξω από την αίθουσα εξήγησε ότι εκείνος της είπε πως θα κατέθετε ότι την είδε να αυτοτραυματίζεται, αν δεν δήλωνε πως δεν έχει παράπονο. Πριν την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι στις 11.3.09 και ώρα 17.25μ.μ η παραπονούμενη επισκέφθηκε κυβερνητικό ιατρό ο οποίος και συνέταξε το Τεκμήριο 8 για τα ευρήματα του. Ακολούθως ο κατηγορούμενος προέβη στην ακόλουθη ανώμοτη δήλωση: «Θέλω απλώς να καλέσω δύο μάρτυρες για την υπεράσπιση μου. Δεν έχω κάμει τίποτα. Τα γεγονότα είναι ως είπα στην επιστολή μου». Ως πρώτο μάρτυρα κάλεσε τον αδελφό του Βρασίδα Σκορδή (ΜΥ1), ο οποίος για το επίμαχο σημείο είπε πως εκείνο που θυμάται θετικά είναι ότι η παραπονούμενη μετέφερε μια σίκλα με τσιμέντο και επειδή δεν υπάκουσε στις οδηγίες του ιδιοκτήτη να σταματήσουν τις εργασίες, ο κατηγορούμενος προσπάθησε να την αντικόψει να χύσει το τσιμέντο κάτω και της είπε να περιμένει. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι είναι αγαπημένοι με τον αδελφό του και ότι ακόμα και αν τον είχε δει να κτυπά την παραπονούμενη δεν θα τον πρόδιδε ποτέ. Δέχθηκε πάντως πως πιθανόν ο κατηγορούμενος να άγγιξεν ελαφρά την παραπονούμενη, λέγοντας ότι στα πλαίσια μιας διαφιλονικίας κανείς δεν βλέπει όλες τις λεπτομέρειες και διευκρίνισε πως όταν η παραπονούμενη πήγαινε με τη σίκλα ο κατηγορούμενος προσπάθησε να την πάρει (τη σίκλα) από το χέρι της και πιθανό να ήρθεν σ' επαφή με κάποιο σημείο του σώματος της. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο άλλος αδελφός του κατηγορούμενου Ηλίας Σκορδής (ΜΥ2). Ανέφερε πως πήγε στη σκηνή μετά από τηλεφώνημα του κατηγορούμενου. Όταν έφθασε ανέβηκε στην ταράτσα, είδε τους εργάτες να ετοιμάζουν μπετόν και άκουσε τον ΜΚ2 να φωνάζει στην ΜΚ3 να φέρει τσιμέντο. Ο ίδιος κτυπήθηκε από τον ΜΚ2 στο στήθος και ακολούθως κατέβηκε κάτω επειδή έχει πρόβλημα με την καρδιά του και δεν ήθελε να είναι άλλο σε ένταση. Δεν γνώριζε κάτι για τη σκηνή που ο κατηγορούμενος προσπάθησε να πάρει τη σίκλα από την ΜΚ3, εξηγώντας πως ίσως αυτό οφείλεται στο ότι εκείνη τη στιγμή ήταν στην άλλη πλευρά της ταράτσας όπου και είχε κτυπηθεί από τον ΜΚ2. Είπε πως όταν κατέβηκε κάτω είδε την ΜΚ3 να τρίβει το αριστερό της μάτι με το αριστερό της χέρι και να το κτυπά με το ίδιο χέρι. Αρνήθηκε ότι έξω από την αίθουσα είπε στην ΜΚ3 να δηλώσει στο δικαστήριο ότι δεν είχε παράπονο καθώς και ότι την απείλησε πως αν δεν το κάμει θα κατέθετε ο ίδιος πως την είδε να αυτοτραυματίζεται. Επέμεινε πως εκείνη από μόνη της έλεγε ότι δεν έχει παράπονο και αυτό της είπε να το δηλώσει στο δικαστήριο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Παρακολούθησα με κάθε προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία και την αξιοπιστία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων. Εν πρώτοις πρέπει να σημειωθεί πως αποτελεί κοινό έδαφος ότι η εταιρεία Pink Panther Co Ltd του κατηγορούμενου ενοικίασε δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 15.10.04 προς την εταιρεία S.S. Signs Ltd του ΜΚ2 μια αίθουσα 222 τ.μ ευρισκόμενη στο νότιο (μπροστινό) άκρο του εργοστασίου επί της οδού Πομπηίας 11 στη Βιομηχανική Περιοχή Στροβόλου. Σύμφωνα με τους όρους 4 και 5 ο ενοικιαστής δεν δικαιούται να κάμει οποιεσδήποτε προσθήκες ή αλλαγές στο κτήριο παρά μόνο με γραπτή έγκριση του ιδιοκτήτη. Σε περίπτωση που γίνουν αλλαγές ο ενοικιαστής θα είναι υποχρεωμένος να τις επαναφέρει στην αρχική τους κατάσταση, αν τούτο κρίνει ο ιδιοκτήτης. Εν πάση περιπτώσει ο τελευταίος έχει το δικαίωμα να εισέρχεται στο κτήριο για να το επιθεωρήσει (Τεκμήριο 5). Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι στις 11.3.09 στην ταράτσα της εν λόγω αίθουσας - αποθήκης εργάζοντο κατόπιν οδηγιών του ΜΚ2 υπάλληλοι του προς το σκοπό κατασκευής μικρής αποθήκης 1,5μ. χ 1,5μ, στην οποία ήθελε να στεγάσει κομπρεσσόρους για να προστατεύονται από την βροχή. Προτιμώ επ' αυτού την μαρτυρία του ΜΚ2 επειδή θεωρώ πως ως εργοδότης γνώριζε και μπορούσε να εξηγήσει καλύτερα τι ήταν αυτό που κατασκεύαζε, πράγμα που ανέφερε στην κατάθεση του (Τεκμ. 4). Δεν έχει αναφερθεί να έλαβε εκ των προτέρων την γραπτή έγκριση της ιδιοκτήτριας εταιρείας και αποτελεί εύρημα μου (για τις ανάγκες της παρούσας) πως δεν είχε τέτοια έγκριση. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία πως οι υπάλληλοι του που εργάζοντο στις 11.3.09 και περί ώραν 3.30μ.μ ήταν η παραπονούμενη και ένας Βούλγαρος ονόματι Νικολάι. Προκύπτει από τις δηλώσεις του κατηγορούμενου στην επιστολή ημερ. 12.3.09, ότι στις 11.3.09 και περί ώρα 3.30μ.μ πήγε με τον αδελφό του τον Μ.Υ.1 στο χώρο του εργοστασίου, με σκοπό (όπως τουλάχιστον αναφέρει) κατόπιν απαίτησης ενός άλλου ενοικιαστή να επιδιορθώσουν τα υδραυλικά που σχετίζοντο με την παροχή νερού στα αποχωρητήρια του κτιρίου. Όταν ανέβηκαν πάνω στην ταράτσα είδε ότι οι υπάλληλοι του ΜΚ2 είχαν φτιάξει καλούπι και τοποθετούσαν σκυρόδεμα. Τα όσα ακολούθησαν αποτελούν αντικείμενο της αντιπαράθεσης και των διιστάμενων εκδοχών στην παρούσα υπόθεση. Δεν έχω καμιάν αμφιβολία πως ο κατηγορούμενος βλέποντας αυτή την κατάσταση θύμωσε πάρα πολύ και προσπάθησε - θεωρώντας πως έχει κάθε δικαίωμα να σταματήσει τους εργάτες από τις εργασίες τους. Πλην όμως σαφώς και δεν περιορίστηκε στις λεκτικές παροτρύνσεις, παρά τα όσα αναφέρει στην επιστολή του, στην οποίαν δέχεται εν πάση περιπτώσει πως αφαίρεσε ένα καπάκι ντεποζίτου και τούτο για να πει όμως ότι το άρπαξε ο ΜΚ2 και το πέταξε κάτω από την ταράτσα. Προτού ασχοληθώ με την μαρτυρία της παραπονούμενης για το θέμα πρέπει να παρατηρήσω πως το ότι ο κατηγορούμενος προέβη και σε χειρονομίες εις βάρος της προκύπτει και επιβεβαιώνεται από τις υποβολές του ιδίου προς τον ΜΚ2 όπου παραδεχόταν (ο κατηγορούμενος) ότι εμπόδιζε την παραπονούμενη να βάλει τη σίκλα με το τσιμέντο, από τις απαντήσεις του Μ.Υ.1 ότι ο κατηγορούμενος εμετακίνησε ένα καλούπι του Νικολάι, ότι ο κατηγορούμενος προσπάθησε να πιάσει τι σίκλα που μετέφερε η παραπονούμενη και προσπάθησε να την αντικόψει από του να χύσει το μπετόν, από τις αναφορές του ίδιου μάρτυρα ότι στην προσπάθεια του αυτή ο κατηγορούμενος πιθανώς να την άγγιξε ελαφρά ή να ήρθε σε επαφή με κάποιο σημείο του σώματος της και τέλος και κυρίως από την αναφορά του ίδιου του κατηγορούμενου στην γραπτή κατάθεση του (Τεκμ. 3) ότι στην προσπάθεια του να αποτρέψει την παραπονούμενη πιθανόν να την έσπρωξε. Όλες αυτές οι συγκαλυμμένες ως προς την σωματική επαφή και επιτηδευμένες γενικά αναφορές τις οποίες απέκρυψε στην επιστολή του ο κατηγορούμενος καταδεικνύουν ότι τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι όπως θέλησαν ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες να τα παρουσιάσουν. Ερχόμενος στην ΜΚ3 πρέπει να πω ότι γενικά μου έδωσε την εικόνα αξιόπιστης και ειλικρινούς μάρτυρας. Δεν παραγνωρίζω ότι στη γραπτή κατάθεση της είπε πως αρχικά την τραβούσε ο κατηγορούμενος, ενώ προφορικά είπε πως την έσπρωχνε, πλην όμως δεν θεωρώ ότι υπάρχει ουσιώδης διάσταση στην εκδοχή της αφού εκείνο που έχει σημασία είναι η επιβεβαίωση της και από τις πιο πάνω παραδοχές ότι ο κατηγορούμενος, όπως τους είδε θύμωσε και εξοργισμένος όπως ήταν άσκησε βία σ' αυτήν προσπαθώντας να την αποτρέψει από αυτό που έκανε, οποιεσδήποτε και αν ήταν οι εργασίες με τις οποίες ασχολείτο βοηθώντας τον κτίστη. Γι' αυτό ούτε και το ότι δεν ανέφερε η ίδια τη σίκλα που μετέφερε δεν έχει ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά την αξιοπιστία της. Θεωρώ πως όλα αυτά είναι επουσιώδεις λεπτομέρειες και η μη αναφορά τους οφείλεται σαφώς στην ένταση που δημιουργήθηκε, στην ταχύτητα των γεγονότων και στην ταραχή που είχε, πράγμα που ήταν εμφανές και στο δικαστήριο όταν εξιστορούσε τη σκηνή που κτυπήθηκε. Το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εκδόθηκε μετά από εξέταση που έγινε την ίδια μέρα, λίγη μόνο ώρα μετά το επεισόδιο αυτό, επιβεβαιώνει επίσης τους ισχυρισμούς της για τα κτυπήματα που δέχθηκε. Ειδικότερα στο Τεκμ. 8 αναφέρεται πως αυτή έφερε:
2. i)Εκχύμωση κάτω βλεφάρου αριστερού οφθαλμού και
3. ii)Μικρά εκδορά μετά τοπικής ερυθρότητας επιγαστρίου, που είναι το σημείο που η ίδια περιέγραψε και έδειξε ως στομάχι. Ο Μ.Υ.2 επιβεβαιώνει πως την είδε κάτω να τρίβει το μάτι της και να κτυπά στο πρόσωπο της, αλλά το συμπέρασμα του πως πρόκειται για αυτοτραυματισμό είναι εντελώς λανθασμένο και μη πειστικό. Η ίδια έδειξε στο δικαστήριο ακριβώς τις κινήσεις της αυτές και πρέπει να πω ότι δεν έχουν την έννοια και ένταση που προσπάθησε να μεταδώσει ο Μ.Υ.2. Αντιθέτως συνάδουν με τον πόνο που εκείνη τη στιγμή ένιωθε στο μάτι, το οποίο έτριβε υπό τύπο μαλάξεων για να μπορέσει να δει και να απαλύνει τον πόνο της. Ας σημειωθεί πως δεν αμφισβητήθηκε η αναφορά της ότι μετά από αυτό, το μάτι της παρέμεινε μαυρισμένο για κάποιες μέρες. Αλλά και για την μικρή εκδορά στο επιγάστριο είναι πιο πιθανό και λογικό πως δημιουργήθηκε από το κτύπημα με κάποιο αντικείμενο που δεν πρόλαβε η ίδια να δει τι ήταν. Όπως δέχθηκε και ο Μ.Υ.1 σε τέτοιου είδους περιστατικά είναι αναμενόμενο πως ο κάθε παριστάμενος λόγω της ταχύτητας των γεγονότων δεν προλαβαίνει να δει όλες τις λεπτομέρειες και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί και να του αποτυπωθούν διαφορετικά στιγμιότυπα αναλόγως της θέσης του και του σημείου που έχει στραμμένη την προσοχή του. Δέχομαι τη μαρτυρία της ότι δέχθηκε ένα κτύπημα στο μάτι και ένα στο στομάχι από τον κατηγορούμενο. Για τον Μ.Κ.1 αρκεί να πω ότι τον θεωρώ γενικά αξιόπιστο και ειλικρινή επίσης. Η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί και τα όσα ανέφερε καθίστανται και ευρήματα μου με εξαίρεση μια μικρή και επουσιώδη διάσταση που παρατηρείται εν σχέσει με το θέμα αποζημίωσης της παραπονούμενης. Θεωρώ επ' αυτού πως τα πράγματα έγιναν όπως τα ανέφερε η παραπονούμενη, δηλαδή ότι η ίδια ερωτήθηκε αν θα δεχόταν κάποια αποζημίωση στα πλαίσια κάποιας προσπάθειας να αποφεύγετο η δικαστική οδός με ρύθμιση της αστικής πτυχής του θέματος. Όσον αφορά τον Μ.Κ.2 η παρουσία του στην ταράτσα την ώρα που ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αποτρέψει την παραπονούμενη επιβεβαιώθηκε και από τον Μ.Υ.2, ο οποίος είπε πως ήταν μαζί του στην άλλη πλευρά της ταράτσας. Όπως αναφέρει και ο ΜΚ2 μόλις βγήκε πάνω είδε τον κατηγορούμενο να κτυπά την υπάλληλο του κατά τον τρόπο που και εκείνη περιέγραψε με μόνη διαφορά ότι αυτός αναφέρει τα κτυπήματα ως γροθιές, πράγμα που δεν το θεωρώ ως αντίφαση αφού προφανώς από την απόσταση που ήταν έτσι αντιλήφθηκε αυτά που είδε. Τον θεωρώ επίσης αξιόπιστο και ειλικρινή και δέχομαι την μαρτυρία του. Είμαι βέβαιος ότι στην ταράτσα εκείνη την ημέρα συνέβησαν διάφορα περιστατικά κτυπημάτων, αλλά εκείνο που ενδιαφέρει στην παρούσα είναι το κατά πόσον ο κατηγορούμενος κτύπησε την παραπονούμενη και έχω αναφέρει τα ευρήματα μου. Είναι γνωστή η νομολογία για την αξιολόγηση ανώμοτης δήλωσης κατηγορουμένου και το ότι αυτή έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία (υπ. Αχτάρ ν Αστυνομίας, Ποιν.Εφ. 207/08, ημερ. 16.7.10). Στην παρούσα δεν θεωρώ πως η δήλωση του κατηγορούμενου ότι δεν έχει κάνει τίποτε ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αρκεί να αναφέρω ότι αντικρούεται από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία, καθώς και από τις υπόλοιπες δηλώσεις του ιδίου. Οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 δεν μου έχουν δώσει την εικόνα προσώπων που ήλθαν να καταθέσουν για να βοηθήσουν το δικαστήριο να εντοπίσει την αλήθεια. Ο πρώτος είπε πως ούτως ή άλλως δεν θα πρόδιδε ποτέ τον αδελφό του και πως θα προσπαθούσε να τον βοηθούσε ότι και να είχε δει, πράγμα που θεωρώ ότι έπραξε εν τέλει αφού ότι και αν είπε προσπάθησε να αποσυνδέσει τον κατηγορούμενο από κτύπημα. Εν πάση δε περιπτώσει στο τέλος δέχθηκε πως ο ίδιος δεν είδε τον αδελφό του να κτυπά την παραπονούμενη αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί πως μπορεί και να έγινε κάτι τέτοιο χωρίς να το αντιληφθεί ο ίδιος. Ο δεύτερος δέχθηκε επίσης πως μπορεί να μην είδε τη συγκεκριμένη σκηνή αφού εκείνη τη στιγμή ήταν στην άλλη πλευρά της ταράτσας διαπληκτιζόμενος με τον Μ.Κ.2. Είναι σημαντικό πως και οι δύο μιλούσαν με την παραπονούμενη λίγο πριν αυτή εισέλθει στην αίθουσα για να καταθέσει και προσπαθούσαν να την πείσουν να δηλώσει ότι δεν έχει παράπονο. Η ουσία του πράγματος είναι πως ο κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη μέρα νιώθοντας να τον πνίγει το δίκαιο του, προσπάθησε να επιλύσει τη διαφορά του με αυτοδικία, χειροδικώντας και παίρνοντας το νόμο στα χέρια του αντί να αποταθεί προς επίλυση της στην Αστυνομία και στα δικαστήρια. Νομική Πτυχή Η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα και έχει καταδειχθεί ότι τη συγκεκριμένη μέρα ο κατηγορούμενος κτυπώντας δύο φορές την παραπονούμενη τής προκάλεσε τις σωματικές βλάβες που έχουν αναφερθεί, οι οποίες και πληρούν τις προϋποθέσεις του συγκεκριμένου άρθρου (βλ. υπ. Georgiades v Police