Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. MIHAI NEAMT κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 373/11, 30 Μαρτίου, 2011

(1): κα Δαμιανού Για τον Κατηγορούμενο

(2): κoς Χριστοδουλίδης Μεταφράστρια από Ελληνικά στα Ρουμανικά και αντίστροφα κα ΄Ελενα Ματθαίου: Παρούσα. Κατηγορούμενοι

(1)και

(2): Παρόντες. Π Ο Ι Ν Η Οι δύο κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ενοχή σε δεκαπέντε κατηγορίες. ΄Ο,τι αφορούν τούτες είναι τα αδικήματα· συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος ήτοι κλοπή (1η κατηγορία), κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (κατηγορίες 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, 33 και 36) και κλοπή (κατηγορίες 4, 7, 10, 13, 16, 19, 22, 25, 28, 31, 34 και 37). -2- Όπως επεξηγήθηκε από την κατηγορούσα αρχή, και δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, την 26.01.2011 ο ΜΚ2 επί του κατηγορητηρίου, τραπεζικός υπάλληλος, επικοινώνησε με το ΤΑΕ Λευκωσίας και κατήγγειλε ότι σε αυτόματες ταμειακές μηχανές της USB Βank έγιναν χρήσεις πλαστών πιστωτικών καρτών με δεδομένα πιστωτικών καρτών της Royal Bank of Scotland. Σύμφωνα με την καταγγελία οι ύποπτες χρήσεις άρχισαν την 25.01.

1. Παρακολούθηση του κλειστού κυκλώματος των εν λόγω τραπεζών κατέδειξε ότι ύποπτα πρόσωπα ήτο ένας άνδρας και μια γυναίκα, πιθανόν αλλοδαποί. Ως εκ των πιο πάνω οι αυτόματες ταμειακές μηχανές τέθηκαν υπό παρακολούθηση. Την ίδια ημέρα, 26.01.2011, και ώρα 19.00 οι δύο κατηγορούμενοι έγιναν αντιληπτοί να χρησιμοποιούν πλαστές πιστωτικές κάρτες στην Παλλουριώτισσα. Κατά τον ίδιο χρόνο ο ΜΚ3, υπάλληλος της τράπεζας, παρακολουθούσε την εν λόγω ταμειακή μηχανή και επιχείρησε να πλησιάσει τα δύο πρόσωπα τα οποία όμως τράπηκαν σε φυγή με παρακείμενο όχημα όταν αντιλήφθησαν το ΜΚ
2. Εν τούτοις ο ΜΚ3 πρόλαβε και κατέγραψε τον αριθμό εγγραφής του οχήματος, διερεύνηση του οποίου οδήγησε σε εταιρεία ενοικίασης οχημάτων και εν τέλει στον κατηγορούμενο
3. Ως εκ των πιο πάνω εναντίον του κατηγορούμενου 1 εκδόθηκε ένταλμα συλλήψεως. Την 27.1.2011 και ώρα 13.00 οι δύο κατηγορούμενοι θεάθηκαν πεζοί σε πάροδο της οδού Κένεττυ. Συνελήφθη ο κατηγορούμενος 1 και απάντησε «δεν έκανα τίποτε». Στην κατοχή του βρέθηκε το ποσό των €754,30 και £
4. -3- ΄Ερευνα που ακολούθησε στην τσάντα της κατηγορούμενης 2 απεκάλυψε πέντε πλαστές πιστωτικές κάρτες. Εναντίον της εκδόθηκε ένταλμα συλλήψεως και κατά την εκτέλεση τούτου η κατηγορουμένη απάντησε «χρησιμοποίησα μόνο μια πιστωτική κάρτα, έκανα ότι μου έλεγε ο Mihai». Σε γραπτή κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και ανέφερε ότι τις κάρτες του τις έδωσε κάποιος στη Σκωτία και ότι τις χρησιμοποιούσε με την κατηγορουμένη
5. Η δε κατηγορουμένη 2 σε γραπτή κατάθεση που έδωσε ανάφερε ότι τις κάρτες της τις έδωσε ο κατηγορούμενος 1 και ότι πήγαινε μαζί του να χρησιμοποιήσουν τις κάρτες αλλά τα χρήματα τα έδινε στον ίδιο. Μετά την έκθεση των γεγονότων οι συνήγοροι των δύο κατηγορουμένων προέβησαν σε εκτενή αγόρευση, αποκαλυπτική των οποίων προσωπικών και άλλων περιστάσεων των δύο κατηγορουμένων. ΄Ο,τι αναφέρθηκε σημειώθηκε και αποτιμήθηκε από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής που δυνατό να επιβληθεί. ΄Εχει άλλωστε νομολογηθεί πως όσο σοβαρό και αν είναι ένα αδίκημα η υποχρέωση του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί, χωρίς όμως τούτο να σημαίνει ότι αμβλύνεται το στοιχείο της αποτροπής που υπεισέρχεται στον καθορισμό της ποινής (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2ΑΑΔ 224, 227). Σημειώνεται εν προκειμένω ότι και οι δύο κατηγορούμενοι δε βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Χωρίς να παραγνωρίζεται ότι οι ενέργειες των διωκτικών αρχών περιόρισαν τα περιθώρια αμφισβήτησης των αδικημάτων, εφόσον το κλειστό κύκλωμα της τράπεζας κατέγραψε τις ενέργειες τους και οι πλαστές κάρτες βρέθηκαν στην κατοχή της -4- κατηγορουμένης 2, θετικά αποτιμάται και η άμεση παραδοχή τους καθώς και η συνεργασία τους με τις διωκτικές αρχές, δηλαδή ότι κατονόμασαν ο ένας τον άλλο. Για δε τον κατηγορούμενο 1 σημειώνεται ότι κατονόμασε και τρίτο πρόσωπο, δηλαδή τον προμηθευτή των πλαστών πιστωτικών καρτών. Περαιτέρω, δεν παραγνωρίσθηκαν ούτε και οι προσωπικές των κατηγορουμένων περιστάσεις ως αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Για τον κατηγορούμενο 1 σημειώνεται ότι είναι ηλικίας τριάντα ετών, άνεργος, η σύντροφος του οποίου αναμένει το πρώτο τους παιδί (βλ. δέσμη εγγράφων Γ). Περαιτέρω, τόσο ο ίδιος όσο και η μητέρα του, την οποία συντηρεί, αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας (βλ. δέσμη εγγράφων Γ). Εν κατακλείδι η οικονομική του κατηγορούμενου 1 κατάσταση είναι άθλια και τούτο, σε συνδυασμό με την κατάσταση υγείας της μητέρας του, ήταν ό,τι λειτούργησε ως συναισθηματική φόρτιση που τον οδήγησε στη διάπραξη των αδικημάτων. Ανάλογη συναισθηματική φόρτιση αιτιάται και η κατηγορουμένη 2, εφόσον η προφυλάκιση του συντρόφου της είναι ό,τι την οδήγησε σε πενία και ένδεια τη στιγμή που ο ανήλικος υιός, της ο οποίος διαμένει στην αλλοδαπή, αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και χρήζει χειρουργικής επέμβασης. Πέραν των πιο πάνω και οι δύο κατηγορούμενοι επισημαίνουν ότι τρίτο πρόσωπο, εκτός Κύπρου, συνιστά τον εγκέφαλο της όλης υπόθεσης, καθώς ότι οι ίδιοι πρόκειται για πιόνια που έτυχαν εκμετάλλευσης, ένεκα των προσωπικών τους περιστάσεων. Επιπλέον, είναι η θέση και των δύο κατηγορουμένων ότι στοιχεία όπως προχειρότητα και έλλειψη προσχεδιασμού είναι εμφανή στη διάπραξη των εν λόγω -5- αδικημάτων και καταδεικνύουν ότι το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του κοινούς εγκληματίες. ΄Εχει νομολογηθεί πως η σοβαρότητα ενός αδικήματος καθορίζεται από την ανώτατη στο νόμο προβλεπόμενη ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου

(1990)2ΑΑΔ 264). Στη δοσμένη περίπτωση σημειώνεται ότι το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και δη πιστωτικής κάρτας είναι από τα σοβαρότερα αδικήματα του ποινικού κώδικα εφόσον επισύρει ανώτατη ποινή φυλάκισης 14 ετών. Περαιτέρω, ό,τι εντείνει την ήδη αυξημένη σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων είναι η παρατηρούμενη έξαρση στη διάπραξη τους η οποία έχει αναγνωρισθεί νομολογιακά (βλ. Καραμανλής ν. Δημοκρατίας

(2000)2ΑΑΔ 248). Από την άλλη τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης έχουν την ικανότητα άλλοτε να υποβαθμίσουν σε τυπική παράβαση ένα αδίκημα που επισύρει πολυετή ποινή φυλάκισης, και άλλοτε να αυξήσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος που δεν επισύρει ιδιαίτερα αυστηρή ποινή (βλ. Μηχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2ΑΑΔ 391, 402). Στη δοσμένη περίπτωση η θέση των συνηγόρων περί επιπολαιότητας, προχειρότητας και έλλειψης προσχεδιασμού εν μέρει μόνο είναι ορθή και δη στην έκταση που αφορά τη μετάβαση των κατηγορουμένων στην τράπεζα καθώς και την ανάληψη μετρητών από την ταμειακή μηχανή. Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου ότι η δράση των κατηγορουμένων εισάγει και πρωτοφανή για τα κυπριακά δεδομένα στοιχεία. Σημειώνεται επί του προκειμένου ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει τη μόνιμη διαμονή του στην Κύπρο. Περαιτέρω, ούτε οι πιστωτικές κάρτες έχουν οιανδήποτε σχέση με κυπριακή τράπεζα. ΄Εκπληξη προκαλεί ότι τρίτο πρόσωπο, σύμφωνα με τους δύο κατηγορούμενους, προμήθευσε τον κατηγορούμενο 1 με τις εν λόγω πιστωτικές κάρτες και τότε ο τελευταίος έφυγε από την Αγγλία όπου διέμενε και ήρθε στην Κύπρο για μόνο λόγο να -6- χρησιμοποιήσει τις εν λόγω πιστωτικές κάρτες, συνεπικουρούμενος από την κατηγορουμένη 2. Όλα αυτά αποκαλύπτουν σχεδιασμό και εγκληματική οργάνωση, διεθνούς μάλιστα κλίμακος, και εμπλέκουν περισσότερες της μιας χώρας καθώς και τραπεζικά ιδρύματα. Δεν παραλείπεται ακόμη ότι όπως ανέφερε η συνήγορος του κατηγορούμενου 1 ο τελευταίος θα αναχωρούσε από την Κύπρο την ημέρα που συνελήφθη. Εις επίμετρον σημειώνεται ότι η δράση των δύο κατηγορουμένων αφορούσε δύο μόλις ημέρες. Εντούτοις σε αυτό το χρονικό διάστημα κυκλοφόρησαν πιστωτικές κάρτες, πέντε τον αριθμό, σε δώδεκα διαφορετικές περιπτώσεις, εμπλέκοντας έτσι ένδεκα διαφορετικούς λογαριασμούς σύμφωνα με το κατηγορητήριο, και έλαβαν το συνολικό ποσό των €2.300-. Ευτύχημα συνιστά ότι στην κατοχή του κατηγορουμένου 1 βρέθηκε το ποσό των €754,30 και £154- και έτσι η ζημία της τράπεζας περιορίστηκε. Οι εν λόγω ενέργειες αποκαλύπτουν την ευκολία με την οποία οι δύο κατηγορούμενοι παρενέβησαν στους εν λόγω λογαριασμούς, δηλαδή ιδιωτική περιουσία τρίτου προσώπου που τη δεδομένη στιγμή φυλάττετο από χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Οι ενέργειες των δύο κατηγορουμένων πλήττουν το κύρος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και επιφέρουν ανασφάλεια στους πολίτες τη στιγμή μάλιστα που οι πιστωτικές κάρτες έχουν καταστεί το κατ' εξοχήν μέσο συναλλαγής (βλ. Butucaru κ.α. ν. Αστυνομίας

(2008)2ΑΑΔ 699). Δεν παραγνωρίζεται βεβαίως η συναισθηματική φόρτιση των κατηγορουμένων, ένεκα των ιδιαίτερων προσωπικών τους περιστάσεων, η οποία τους οδήγησε στη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. Η αποτίμηση της υπό το φως των λεχθέντων στην υπόθεση Περικλέους ν. Αστυνομίας

(2003)2ΑΑΔ 397, 400. Λέχθηκε εκεί ότι· «Δεν υποτιμάται η φόρτιση που δημιουργεί η ανάγκη. Πρέπει όμως να ελέγχεται από το καθήκον υπακοής στο νόμο που αποτελεί και τον παρονομαστή της λειτουργίας του ανθρώπου στον κοινωνικό χώρο». -7- ΄Εχοντας υπόψιν μου όλα τα πιο πάνω και αντλώντας καθοδήγηση από τις υποθέσεις Βutucaru (πιο πάνω), Καραμανλής (πιο πάνω), Otar v. Aστυνομία

(2005)2ΑΑΔ 482, Maκρή ν. Αστυνομία, Π.Ε. 54/09, 10.02.2010 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Girleanu

(2009)2ΑΑΔ 186, καταλήγω ότι αρμόζουσα ποινή είναι στερητική της ελευθερίας ως ακολούθως: Kατηγορία 1: Καμία ποινή Κατηγορίες 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, 33 και 36: Ποινή Φυλάκισης 12 μηνών σε κάθε ένα εκ των δύο κατηγορουμένων, σε κάθε μια από τις κατηγορίες. Κατηγορίες 4, 7, 10, 13, 16, 19, 22, 25, 28, 31, 34 και 37: Ποινή Φυλάκισης 3 μηνών σε κάθε ένα εκ των δύο κατηγορουμένων, σε κάθε μια από τις κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν. Ζητήθηκε από τους συνηγόρους των δύο κατηγορουμένων όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας εξεταστεί το ενδεχόμενο αναστολής εκτελέσεως της. Σε αυτή την έκφανση της διαδικασίας καθοδήγηση άντλησα από τις διατάξεις του σχετικού νόμου (Ν.95/72)και από τις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2ΑΑΔ 161, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομία

(2009)2ΑΑΔ 582 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομία Π.Ε. 214/09, 29.1.2010. Δεν παραγνωρίζω οποιαδήποτε από τις προσωπικές των κατηγορουμένων περιστάσεις όπως ούτε τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων και ιδιαίτερα το περιορισμένο του ποσού που κλάπηκε. Σημειώνεται και η -8- άμεση παραδοχή και συνεργασία των κατηγορουμένων με τις διωκτικές αρχές καθώς και το λευκό τους ποινικό μητρώο. Εν τούτοις, κρίνω ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων και η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τους, ορώμενα υπό το φως των πιο πάνω, δεν επιτρέπουν αναστολή της ποινής που επιβλήθηκε. Συνεπώς το αίτημα απορρίπτεται. Ως ημερομηνία έναρξης της ποινής καθορίζεται η 27.01.2011, ημερομηνία που οι κατηγορούμενοι συνελήφθησαν και έκτοτε τελούν υπό κράτηση. Το ποσό των €754,30 και £154- να επιστραφεί στο νόμιμο δικαιούχο του, οι πλαστές πιστωτικές κάρτες να καταστραφούν. (Υπ.).................. Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο