← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7300/10, 30 Μαρτίου 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7300/10, 30 Μαρτίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 7300/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν.

  1. Μάριος ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ
  2. Γιώργος ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 30 Μαρτίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φρ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο 1: κος Κ. Λευκίου Κατηγορούμενος 1: Παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος μετά από τη δική του άμεση παραδοχή στα πιο κάτω αδικήματα: Πρώτη κατηγορία: Απείθεια κατά Νόμιμης Διαταγής κατά παράβαση των άρθρων 137 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 86/83 και 15(Ι)/99 και την Κ.Δ.Π.312/07 και συγκεκριμένα ότι, την 9.11.2008, στη Λεωφόρο Στροβόλου, στο Στρόβολο, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής KEH702 κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση με αρ. 26844/07, το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για την περίοδο 2 μηνών από 20.8.
  3. Δεύτερη κατηγορία: Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/00 και Κ.Δ.Π. 312/2007 και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KEH702 χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου, και Τρίτη κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος των κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2, Ν3 χωρίς πρόσδεση με ζώνη ασφαλείας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 12, 15
(1), 17
(2)και 18 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 108
(1)/01, 61
(1)/05, 5)1)/07, τις Κ.Δ.Π.449/01, 482/01, 312/07 και του κανονισμού 13 (15ου παραρτήματος) της Κ.Δ.Π.285/05, και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KEH702 χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Τα γεγονότα που αφορούν τις υπό εξέταση κατηγορίες εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με αυτά, ο Κατηγορούμενος στις 9.10.2008 και ώρα 1550 ανακόπηκε από τον Αστ.1548 Α. Χαριλάου, στη Λεωφ. Νίκης στη Λευκωσία, για συνήθη έλεγχο τροχαίας, όπου και διαπιστώθηκαν τα αδικήματα που περιγράφονται στο κατηγορητήριο. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο απάντησε «Παραδέχομαι και απολογούμαι, ήμουν με την ιδέα πως η στέρηση μου έληξε». Ο Κατηγορούμενος έχει μια προηγούμενη καταδίκη, την υπόθεση με αρ. 26844/07, Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία αφορά αδίκημα υπερβολικής ταχύτητας, 88 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ στην οποία λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής, του επιβλήθηκε πρόστιμο €300 και 3 βαθμοί, καθώς και στέρηση της άδειας οδηγού του από 20.8.08 μέχρι 19.10.
  1. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει βαθμούς ποινής στην άδεια του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, καταρχήν υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ανέφερε ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις πολλές υποθέσεις που καταχωρούνται στο Δικαστήριο και αφορούν Κατηγορούμενους οι οποίοι καταδεικνύουν ασέβεια προς τα διατάγματα των Δικαστηρίων. Σύμφωνα πάντα με τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1, ο λόγος που ο Κατηγορούμενος 1 διέπραξε το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας και κατ΄ επέκταση και αυτό της δεύτερης κατηγορίας, ήταν το γεγονός ότι από λάθος καταχώρησε στο ημερολόγιο του, ότι η λήξη της στέρησης της άδειας οδήγησης ήταν στις 9.10.08 ενώ η πραγματικότητα ήταν ότι με βάση το διάταγμα του Δικαστηρίου η ημερομηνία λήξης ήταν η 19.10.
  2. Αυτή η λανθασμένη άποψη του Κατηγορούμενου 1 φαίνεται και από την άμεση απάντηση που έδωσε στον Αστυνομικό ο οποίος τον ανέκοψε, αλλά και από την θέση που έδωσε ο πατέρας του Κατηγορούμενου 1 στην κατάθεση του όπου και συγκεκριμένα έχει αναφέρει ότι όπως του είπε ο γιος του, η στέρηση του είχε λήξει. Ήταν η θέση του κου Λευκίου ότι ο Κατηγορούμενος 1 έχει αντιληφθεί πλήρως το λάθος του καθώς και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει συνεπεία αυτού και σήμερα απολογείται ειλικρινά και μεταμελείται. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τους σοβαρούς μετριαστικούς παράγοντες που υπάρχουν στο πρόσωπο του Κατηγορούμενου 1, δηλαδή την άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία αλλά και στο Δικαστήριο, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων που είναι η 9.11.2008 μέχρι σήμερα, που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στον Κατηγορούμενο 1 και ο χρόνος αυτός είναι περίπου 2,5 έτη, αλλά και την αλλαγή που έχει επέλθει στις προσωπικές του συνθήκες. Ο Κατηγορούμενος 1 σήμερα εργάζεται με τον πατέρα του ο οποίος έχει πτηνοτροφείο και τα καθήκοντα του συμπεριλαμβάνουν τη διανομή των πουλερικών του πτηνοτροφείου τους στους διάφορους πελάτες τους και ως εκ τούτου, η διατήρηση της άδειας οδήγησης του είναι αναγκαία. Πέραν τούτου, ο Κατηγορούμενος 1 είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, είναι στέλεχος της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοιας Αραδίππου και χρησιμοποιεί το όχημα του για να πηγαινοέρχεται από το χωριό Κλήρου όπου διαμένει στην Αραδίππου για σκοπούς προπονήσεων. Επίσης, ο Κατηγορούμενος 1 έχει σήμερα σοβαρό δεσμό με μια κοπέλα και σύντομα σκοπεύει να παντρευτεί. Σε ότι αφορά τη δεύτερη κατηγορία, δηλαδή την οδήγηση χωρίς ασφάλεια ήταν η θέση του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι είναι άμεσα συνδεδεμένη και ουσιαστικά προκύπτει από το γεγονός ότι του είχε στερηθεί από Δικαστήριο το δικαίωμα οδήγησης. Ήταν καταληκτικά η θέση του κου Λευκίου ότι η σημερινή οδηγική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 1 έχει ωριμάσει, ενδεικτικό τούτου είναι ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια του, ότι ο Κατηγορούμενος 1 έχει αντιληφθεί πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία έχει διαπράξει και ότι έκτοτε δεν διέπραξε κανένα άλλο τροχαίο αδίκημα αλλά αντίθετα έχει υποδειγματική οδηγική συμπεριφορά. Για τους λόγους αυτούς κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Κατηγορούμενο 1 με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Ενώπιον του Δικαστηρίου όπως έχει ήδη αναφέρθει βρίσκεται επίσης η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο
  3. Όπως αναφέρεται σε αυτή ο Κατηγορούμενος 1 διαμένει μαζί με την οικογένεια του στην Κλήρου. Εργάζεται μαζί με τον πατέρα του ως διανομέας πουλερικών της φάρμας που διατηρεί ο πατέρας του και το εισόδημα του είναι €1.200 μηνιαίως. Επιπλέον, ο Κατηγορούμενος 1 υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και είναι ενεργό μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοιας Αραδίππου. Είναι ηλικίας 25 ετών και έχει σοβαρό δεσμό με μια κοπέλα και σκέφτεται να επισημοποιήσουν τη σχέση τους. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται επίσης βεβαίωση από τον Αθλητικό σύλλογο Ομόνοια Αραδίππου σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος 1 είναι βασικός ποδοσφαιριστής της εν λόγω ομάδας που αγωνίζεται στο παγκύπριο πρωτάθλημα β' κατηγορίας, οι προπονήσεις της ομάδας είναι καθημερινές και ο Κατηγορούμενος 1 πηγαινοέρχεται καθημερινά στις προπονήσεις με το αυτοκίνητο του. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά Κατηγορούμενου 1, και τα Δικαστήρια οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα τέτοια θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος 1 με την πράξη του να οδηγήσει ενώ ίσχυε η επιβολή του διατάγματος για στέρηση της άδειας οδηγού που είχε επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας κατέδειξε ασέβεια προς το διάταγμα. Η σοβαρότητα του αδικήματος όπως έχω αναφέρει είναι δεδομένη και με τον γνώμονα αυτό το Δικαστήριο θα εξετάσει τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου
  1. Λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι αυτό που τον οδήγησε στη διάπραξη του αδικήματος ήταν η λανθασμένη μεν αλλά αδικαιολόγητη δε αντίληψη του ότι η στέρηση του είχε λήξει στις 9.10.2008, ότι η διάρκεια της στέρησης που του είχε επιβληθεί ήταν για δύο μήνες και η μοναδική φορά που ο Κατηγορούμενος 1 παρέβηκε το διάταγμα ήταν αυτή υπό εξέταση η οποία ήταν 10 ημέρες πριν τη λήξη του, συγκεκριμένα το διάταγμα είχε ημερομηνία λήξης 19.10.2008 ενώ ο Κατηγορούμενος 1 προέβηκε στο εν λόγω αδίκημα στις 9.10.2008 θεωρώντας ότι η στέρηση είχε λήξει. Υπέρ του Κατηγορούμενου θα προσμετρήσει επίσης, η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που ήταν η 9.10.2008 μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, που ήταν 18.3.2010, 18 μήνες μετά, αλλά και το γεγονός ότι η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος 1 ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η 3.2.2011, δυόμιση σχεδόν χρόνια δηλαδή μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει θα ληφθεί ιδιαίτερα υπόψη με γνώμονα την αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου 1, αλλά και το γεγονός ότι εντός του χρονικού διαστήματος αυτού δεν έχει διαπράξει κανένα άλλο αδίκημα γεγονός που καταδεικνύεται από την μη ύπαρξη βαθμών ποινής στην άδεια του. Ενόψει των ανωτέρω και ειδικά λόγω της παρέλευσης χρόνου από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος, αλλά και τη μετά της διάπραξης των υπό εξέταση αδικημάτων αλλαγή στην οδηγική του συμπεριφορά, κρίνω, εξαντλώντας την επιείκεια μου, ότι η αρμόζουσα ποινή για να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 1 σε σχέση με την πρώτη κατηγορία δεν είναι αυτή της φυλάκισης αλλά του χρηματικού προστίμου. Σε ότι αφορά τη δεύτερη κατηγορία λαμβάνω υπόψη μου ότι αυτή πηγάζει και είναι αποτέλεσμα ουσιαστικά της πρώτης κατηγορίας υπό την έννοια του ότι εφόσον ο Κατηγορούμενος 1 είχε στερηθεί με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, για την εν λόγω χρονική περίοδο, δεν θα μπορούσε αντικειμενικά να υπάρχει σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου. Σε σχέση με την τρίτη κατηγορία, λαμβάνω υπόψη μου το χρόνο που έγινε το αδίκημα, καθώς επίσης την ανοδική του τάση όπως και την επικινδυνότητα του. Παρά το ότι ο Κατηγορούμενος 1 έχει αναφέρει ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετέχει στο θεσμό της κοινοτικής εργασίας θεωρώ ότι λόγω της ηλικίας του αφενός αλλά και λόγω των πολλών υποχρεώσεων του σε σχέση με την εργασία του, αλλά και το ποδόσφαιρο, θεωρώ ότι η παρούσα δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση έκδοσης κηδεμονευτικού διατάγματος για τον Κατηγορούμενο
  2. Ενόψει των ανωτέρω, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο 1 οι πιο κάτω ποινές: Πρώτη κατηγορία: Πρόστιμο €
  3. Δεύτερη κατηγορία: Καμία Ποινή - όπως έχω ήδη αναφέρει, τα γεγονότα της πηγάζουν από αυτά της πρώτης κατηγορίας. Τρίτη κατηγορία: Πρόστιμο €
  4. Σε ότι αφορά την δεύτερη κατηγορία λαμβάνοντας υπόψη μου τους λόγους που οδήγησαν τον Κατηγορούμενο 1 στη διάπραξη των αδικημάτων, αλλά και στα όσα έχουν αναφερθεί σε σχέση με την αναγκαιότητα διατήρησης της άδειας οδήγησης του αφενός αλλά και τη σοβαρότητα του αδικήματος και τις έντονα αυξητικές του τάσεις αφετέρου, ο Κατηγορούμενος 1 αποστερείται του δικαιώματος οδήγησης για περίοδο ενός
(1)μηνός από αύριο. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.