Δημοκρατία ν. Sarbjit Singh κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 8000/10, 4.4.11

Δημοκρατία ν. Sarbjit Singh κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 8000/10, 4.4.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2011:2 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Σύνθεση Κακουργιοδικείου : Χ. Σολομωνίδης, Π.Ε.Δ. Ν. Σάντης, Α.Ε.Δ. Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης: 8000/10 Δημοκρατία ν.

1. Sarbjit Singh
2. Μάμας Προκοπίου Κίτας
3. Αντώνης Προκοπίου Κίτας Κατηγορούμενων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 4.4.11 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Ρ. Μαππουρίδης (για να ακούσει απόφαση ο κ. Μ. Κουτσόφτας) Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Δ. Ζαβαλλής Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Ρ. Βραχίμης Για τον Κατηγορούμενο 3: Η κα Κ. Πιερούδη Κατηγορούμενοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, και ως αυτουργοί την διάπραξη των αδικημάτων της ύβρισης θρησκευμάτων, της παράνομης εισόδου σε τόπο ταφής, της εκταφής πτώματος χωρίς διάταγμα αρμοδίου δικαστηρίου, και της προσβολής της μνήμης τεθνεώτα. Οι κατηγορίες αφορούν τον τάφο και τη σορό του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλλου και του μακαρίτη Σάββα Ππόλου εκ Δικώμου. Τέλος αντιμετωπίζουν την κατηγορία της απαίτησης περιουσίας με απειλές. Επίσης ο κατηγορούμενος 3, πέραν των πιο πάνω κατηγοριών, αντιμετωπίζει τις κατηγορίες για την προαγωγή άλλων προς διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων. Αναλυτική αναφορά σε αυτές θα γίνει στη συνέχεια όταν αυτές θα εξετάζονται ξεχωριστά. Κατατέθηκε δεκασέλιδο έγγραφο, ως παραδεκτά γεγονότα, τα οποία και έτυχαν της έγκρισης του δικαστηρίου. Θα παραθέσουμε όσα εξ' αυτών κρίνονται σημαντικά και σκιαγραφούν σε αδρές γραμμές το ιστορικό της υπόθεσης χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραγνωρίζουμε τα υπόλοιπα, τα οποία έχουμε πλήρως κατά νου και λήφθηκαν δεόντως υπόψη μας κατά την διαμόρφωση της τελικής δικαστικής μας κρίσης. Στις 22.11.2008 εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος και στις 12.12.2008 απεβίωσε. Την Δευτέρα 15.12.2008 τάφηκε η σορός του στο κοιμητήριο Αγίου Νικολάου Κάτω Δευτέρας. Έκτοτε καθημερινά επισκεπτόταν το χώρο ο Μενέλαος Ιωάννου μαζί με ένα εκ των επί καθήκοντι αστυνομικών. Στις 11.12.2009 και ώρα 0800 ο Μενέλαος Ιωάννου, πρώην οδηγός του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου και ο Αστυφ. 993 Χ. Δημοσθένους μετέβηκαν στο κοιμητήριο για να φροντίσουν τον τάφο. Με την άφιξη τους στο κοιμητήριο διαπίστωσαν ότι η ταφόπετρα είχε μετακινηθεί, ο τάφος είχε σκαφτεί και η σορός του Προέδρου δεν βρισκόταν εντός του φερέτρου. Αμέσως ενημερώθηκε η Αστυνομία. Οι δράστες προέβηκαν στην εκταφή της σορού, χωρίς να προκαλέσουν οποιαδήποτε βεβήλωση. Για να γίνει κατορθωτή η εκταφή της σορού μετακίνησαν τη μαρμάρινη πλάκα που κάλυπτε τον τάφο βάρους 300 κιλών. Το φέρετρο και το σκέπαστρο παρέμειναν σφηνωμένα στο έδαφος. Εντός του φερέτρου δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε ίχνη των δραστών ή άλλα ευρήματα. Επίσης, οι δράστες έριξαν στο χώρο γύρω από τον τάφο άσπρη σκόνη, η οποία όπως διαπιστώθηκε ήταν γύψος. Καθόλη τη διάρκεια της νύκτας 11.12.2009 προς 12.12.2009 έβρεχε. Στις αρχές του ίδιου μήνα ο 1ος κατηγορούμενος μετέβηκε στο σπίτι του Αντρέα Πενταγίτη, υπαλλήλου στο αγρόκτημα το οποίο βρίσκεται εντός της Στράκκας. Του κτύπησε την πόρτα και όταν ο Αντρέας Πενταγίτης άνοιξε είδε τον 1ο κατηγορούμενο. Τον ρώτησε «που είναι σπίτι του Προέδρου» και ο Πενταγίτης του υπέδειξε την κατεύθυνση και ξαναμπήκε στο σπίτι του. Την 1.03.10 ώρα 13:25 ένας άγνωστος άνδρας, που μετά τη σύλληψη του διαπιστώθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος 1, κτύπησε το κουδούνι της κατοικίας της κας Φωτεινής Παπαδοπούλου. Του απάντησε μέσω του θυροτηλεφώνου η οικιακή βοηθός και ζητούσε να του ανοίξει να μπει αλλά αυτή του αρνήθηκε. Αυτός άρχισε να φωνάζει και τελικά η οικιακή βοηθός του έδωσε το κινητό τηλέφωνο του Μενέλαου Ιωάννου για να τον πείσει να φύγει. Δεν μπορεί όμως να δώσει ακριβή περιγραφή του. Οι κινήσεις του καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα της κατοικίας. Την 6.3.10 ένα πρόσωπο που μετά τη σύλληψη του διαπιστώθηκε ότι ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος, τηλεφώνησε στο κινητό τηλέφωνο του Μενέλαου Ιωάννου από τηλεφωνικό θάλαμο και του ζητούσε επίμονα το τηλέφωνο της κας Φωτεινής αλλά ο Ιωάννου δεν του το έδωσε. Αυτός του είπε ότι ήξερε που είναι ο Πρόεδρος και ο Ιωάννου του ζήτησε να βρεθούν να μιλήσουν. Το πρόσωπο αυτό δεν δέχτηκε και έκλεισε το τηλέφωνο. Το ίδιο πρόσωπο ξανατηλεφώνησε του Ιωάννου από άλλον τηλεφωνικό θάλαμο αλλά και πάλι ο Ιωάννου δεν του έδινε το τηλέφωνο. Την 7.3.10 ξανατηλεφώνησε και τελικά ο Ιωάννου τον έπεισε να τηλεφωνηθούν για να συναντηθούν την Δευτέρα 8.3.10 η ώρα 0900 το πρωί. Εν τω μεταξύ ο Ιωάννου ενημέρωσε και την κα Φωτεινή Παπαδοπούλου για τα γεγονότα αυτά. Η ώρα 1000 της 8.3.10 πρόσωπο που στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι ήταν ο 1ος κατηγορούμενος του τηλεφώνησε και διευθέτησαν να συναντηθούν σ' ένα φυτώριο πιο πάνω από την Στράκκα ονόματι «Αροκάρια». Αυτός όμως δεν παρουσιάσθηκε και ξανατηλεφώνησε μετά του Ιωάννου. Επέμενε να μιλήσει τηλεφωνικώς με την κα Φωτεινή Παπαδοπούλου και τότε ο Ιωάννου του έδωσε το τηλέφωνο της Μαρίας Γιωρκάτζη, προσποιούμενος ότι ήταν της κας Φωτεινής Παπαδοπούλου. Ο Ιωάννου αμέσως ενημέρωσε την Μαρία Γιωρκάτζη και μετά πάροδο λίγης ώρας ο 1ος κατηγορούμενος της τηλεφώνησε από κάποιο τηλεφωνικό θάλαμο. Ακολούθως συναντήθηκαν στο χώρο στάθμευσης της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στην Δευτερά. Συγκεκριμένα η κ. Γιωρκάτζη μαζί με τον Ιωάννου τον συνάντησαν στο χώρο στάθμευσης. Η Μαρία Γιωρκάτζη τότε τον έπεισε να τους πει που ήταν η σορός του Προέδρου και θα τον βοηθούσαν. Ο 1ος κατηγορούμενος τους είπε τα ακόλουθα: «Το highway Λεμεσού έξοδος Τσέρι, το μεγάλο κοιμητήριο στα δεξιά κοίταξε το τάφο τέσσερα, τέσσερα, μηδέν, οκτώ». Ακολούθως ο 1ος κατηγορούμενος έφυγε. Ο Μενέλαος Ιωάννου ενημέρωσε τότε τηλεφωνικώς τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας κ. Κύπρο Μιχαηλίδη ο οποίος με την σειρά του ενημέρωσε τον Λοχ.855 Κ. Ξάνθου. Η Μαρία Γιωρκάτζη μαζί με τον Μενέλαο Ιωάννου μετέβηκαν στο κοιμητήριο Στροβόλου όπου εντόπισαν ένα τάφο που έγραφε 4.4.09 αλλά επειδή δεν ανταποκρινόταν επ' ακριβώς στην περιγραφή που έδωσε ο 1ος κατηγορούμενος δεν ήταν σίγουροι αν αυτός ήταν ο τάφος που εννοούσε. Τότε αφίχθηκε και ο Λοχ.855 όμως λόγω του προχωρημένου της ώρας η Μαρία Γιωρκάτζη έφυγε από το κοιμητήριο και έμειναν εκεί ο Μενέλαος Ιωάννου και ο Λοχ.
4. Αποφάσισαν τότε να ερευνήσουν τον τάφο που αναγραφόταν η ημερομηνία θανάτου 4.4.
5. Στον τάφο αναγραφόταν το όνομα Σάββα Ππόλο εκ Δικώμου, ημερομηνία θανάτου 4.4.
6. Ο Λοχ.855 εντόπισε τότε τον Ιάκωβο Ιακωβίδη, εγγονό του Σάββα Ππόλου και ο τελευταίος έδωσε την προφορική του συγκατάθεση για να ερευνήσει τον τάφο. Τότε ο Λοχ.855 μαζί με τον Μενέλαο Ιωάννου μετακίνησαν μερικώς την μαρμάρινη πλάκα οπότε και διαπίστωσαν ότι το χώμα από κάτω ήταν υπερβολικά ψηλό. Ο Λοχ.855 έσκαψε λίγο με ένα ξύλο και εντόπισε ένα σημείο με μαύρο ύφασμα το οποίο ήταν πολύ ύποπτο. Αμέσως έθεσε την σκηνή υπό φρούρηση και στο μέρος κατέφθασαν εμπειρογνώμονες της Αστυνομίας με επικεφαλής τον Ανώτερο Αστυνόμο Ν. Κερίμη καθώς και οι ιατροδικαστές δρ. Σ. Σοφοκλέους και δρ. Ν. Χαραλάμπους. Ο ιατροδικαστής δρ. Ν. Χαραλάμπους παρέλαβε δείγμα από την σορό, αφού σφραγίστηκε από τον Λοχ.725 και ο Α/Αστ.1700 μετέφερε το δείγμα και το παρέδωσε αυθημερόν στον δρ. Μ. Καριόλου του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονική εξέταση. Από εξετάσεις σε επίπεδο γενετικού υλικού αυτό ταυτίστηκε πλήρως με την σορό του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Τάσσου Παπαδόπουλου. Εν τω μεταξύ ο 1ος κατηγορούμενος η ώρα 20.04 της ίδια νύκτας τηλεφώνησε στην Μ Γιωρκάτζη από τηλεφωνικό θάλαμο και της ανάφερε «είδες κυρία είναι αλήθεια γιατί μπλέκεις την Αστυνομία». Στις 8-9.3.10 από τις επιτόπιες εξετάσεις της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι στο κοιμητήριο Στροβόλου υπάρχει μία μεγάλη είσοδος μόνο στην νότια πλευρά η οποία πάντοτε διατηρείται ανοικτή. Περαιτέρω σύμφωνα με τον φροντιστή του κοιμητηρίου Πέτρο Αβρααμίδη ο Σάββας Ππόλος τάφηκε στις 6.4.09, με αριθμό τάφου Α
7. Στον συγκεκριμένο τάφο η Χρυσούλλα Σουγλίδου, κόρη του Σάββα Ππόλου διαπίστωσε, την 3.1.10, όταν επισκέφθηκε το τάφο ακαταστασία, βρήκε λίγο γδαρμένη την ταφόπλακα αλλά δεν της κίνησε οποιαδήποτε περιέργεια. Η άλλη θυγατέρα του αποβιώσαντος Σάββα Ππόλου Αθηνούλλα Ιακωβίδου, επισκέφθηκε για τελευταία φορά τον τάφο του πατέρα της την 1.3.
8. Όταν στις 8.3.10 και περί ώρα 22.20 ενημερώθηκε από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ότι εντοπίστηκε σορός που πιστεύεται ότι είναι η σορός του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, υπέβαλε καταγγελία τόσο εκ μέρους της όσο και εκ μέρους της αδελφής της για την προσβολή της μνήμης του πατέρα της που συντελέστηκε από τρίτους οι οποίοι χωρίς τη συγκατάθεση της οικογένειας άνοιξαν και έσκαψαν τον τάφο ενώ μέσα ήταν ο πατέρας τους. Την ίδια ημέρα ο 1ος κατηγορούμενος επικοινώνησε ξανά με την Μαρία Γιωρκάτζη από τηλεφωνικό θάλαμο στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας. Αμέσως μετέβηκαν στην περιοχή οι Αστ.542 και 4280 και βάσει της περιγραφής που τους δόθηκε εντόπισαν τον 1ο κατηγορούμενο να περιφέρεται στην Ορόκλινη. Σε ερώτηση που του έκαμαν για τα στοιχεία του, τους υπέδειξε μία πλαστή Βουλγάρικη ταυτότητα. Ηγέρθησαν υποψίες ότι η ταυτότητα ήταν πλαστή και πιθανό να μην ήταν αληθή τα στοιχεία που είχαν και τον κάλεσαν και προσήλθε μαζί τους στην Αστυνομία. Ο 1ος κατηγορούμενος ανακρινόμενος εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση και η Γ. Αστ.4837 Π. Ιωσήφ κατέγραψε την θεληματική του κατάθεση με την βοήθεια διερμηνέα στην παρουσία του Λοχ.
9. Την ίδια ημέρα συνελήφθηκαν με δικαστικά εντάλματα ο 1ος κατηγορούμενος όπου μετά την επίστηση της προσοχής του στο νόμο απάντησε «θέλω να συνεχίσω την κατάθεση μου για να σας πω ούλλη την αλήθεια», ο 2ος κατηγορούμενος όπου μετά την επίστηση της προσοχής του στο νόμο απάντησε «Εντάξει κάμετε την δουλειά σας». Επίσης συνελήφθηκε με δικαστικό ένταλμα και ο κατάδικος στις Κεντρικές φυλακές, 3ος κατηγορούμενος ο οποίος απάντησε «εγώ εθώρουντο που την τηλεόραση». Μετά την σύλληψη του 2ου κατηγορούμενου ερευνήθηκε η οικία και τα υποστατικά του στην Αθηαίνου από όπου παραλήφθηκαν διάφορα εργαλεία. Το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο του υπ. αρ. BAV577, κόκκινου χρώματος, μεταφέρθηκε στο Αρχηγείο Αστυνομίας όπου διαφυλάχθηκε. Οι Μαρία Γιωρκάτζη, Μενέλαος Ιωάννου και Αντρέας Πενταγίτης είδαν και αναγνώρισαν τον 1ο κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ (Ε) Αρχηγείου. Ο 20ς κατηγορούμενος στις 12.3.10 ενώ ήταν υπό κράτηση στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου ανάφερε στον προηγούμενο δικηγόρο του ότι επιθυμούσε να προβεί σε θεληματική κατάθεση για την υπόθεση. Την ίδια μέρα ο Αστυνόμος Λεοντίου μαζί με τον Λοχ. 636 μετέβηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου όπου κατέγραψαν την θεληματική κατάθεση του 2° κατηγορούμενου. Την 12.3.10, οι ΑΔΕ Λευκωσίας κ. Κύπρος Μιχαηλίδης και Υπ/μος Ν. Σιάηλος επισκέφθηκαν τον 3ο κατηγορούμενο στις Κεντρικές Φυλακές όπου ο τελευταίος ανακρινόμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση. Στις 14.3.10 ο Α/Αστ.1538 κατέγραψε ανακριτική κατάθεση από τον 1ο κατηγορούμενο με την βοήθεια του διερμηνέα στην παρουσία του Λοχ.
10. Ο γιος του αείμνηστου τέως προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, Νικόλας Παπαδόπουλος σε γραπτή κατάθεση του αναφέρει ότι "εγώ και η οικογένεια μου έχουμε παράπονο για τη σύληση του τάφου και την κλοπή της σορού του πατέρα μου". Καταγράφονται επίσης ως παραδεκτό γεγονός οι επισκέψεις του κατηγορούμενου 2 προς τον αδελφό του (κατηγορούμενο 3) στις Κεντρικές φυλακές. Στα πιο πάνω πλαίσια και με δεδομένα πλέον τα παραδεκτά γεγονότα η κατηγορούσα αρχή κάλεσε μόνο δύο μάρτυρες. Τον Μενέλαο Ιωάννου (ΜΚ1) και την Μαρία Γιωρκάτζη (ΜΚ2). Αμφότεροι υιοθέτησαν τις γραπτές καταθέσεις που έδωσαν στην αστυνομία. Ο Ιωάννου (ΜΚ1) έδωσε τέσσερις καταθέσεις στην αστυνομία. Μεγάλο μέρος από το περιεχόμενο τους αποτέλεσε μέρος των παραδεκτών γεγονότων. Θα περιοριστούμε συνεπώς στα απαραίτητα που επικεντρώνονται κυρίως στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον κατηγορούμενο 1 καθώς στο περιεχόμενο της συνομιλίας τους κατά την μεταξύ τους συνάντηση, μαζί με την ΜΚ
11. Στην κατάθεση του (Β3) αναφέρει ότι μετά την αποτυχημένη συνάντηση που θα γινόταν στο φυτώριο Αροκάρια, ο κατηγορούμενος 1 του τηλεφώνησε και του είπε «εν θέλεις πρόεδρο, εντάξει εγώ αύριο φεύκω Συρία». Αναφορικά με την συνάντηση τους, μαζί με την Μαρία Γιωρκάτζη, αναφέρει ότι μόλις έφθασαν πίεσαν τον κατηγορούμενο 1 και μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο και συζήτησαν. Τους έλεγε ότι ήθελε λεφτά και η ΜΚ2 δεν τον πίστευε. Αυτός φοβόταν ότι θα τον παγίδευαν αλλά τελικά τον έπεισαν και τους είπε που ήταν η σορός. Του υποσχέθηκαν να τον βοηθήσουν για να πάει στο εξωτερικό. Ενόρκως εξήγησε, σε σχετική ερώτηση, πως αντιλαμβάνεται την έννοια της εκταφής από θρησκευτικής και κοινωνικής άποψης και ανέφερε ότι επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινώς τον τάφο και άναβε καντήλι, γιατί το επιβάλλει η θρησκεία μας. Ο κατηγορούμενος 1 όταν μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο ήταν ανήσυχος, ίσως φοβόταν και τους είπε ότι ξέρει που είναι ο Πρόεδρος και ήθελε βοήθεια. Του είπαν, μαζί με την ΜΚ2 ότι αν δεν βρουν και βεβαιωθούν ότι είναι η σορός του μακαρίτη του Προέδρου δεν έχει τίποτα, και μετά βλέπουν. Ο ίδιος επέμενε και ήθελε βοήθεια και στην επιμονή του συμφώνησαν να βρεθούν την άλλη ημέρα για να τον βοηθήσουν να φύγει στο εξωτερικό γιατί τους έλεγε ότι φοβόταν ότι θα τον σκοτώσουν. Σε ερωτήσεις του κ. Ζαβαλλή και αν κατά την γνώμη του, όταν αντίκρισε τον τάφο ανοικτό, ένοιωσε προσβολή της χριστιανικής ορθοδόξου θρησκείας, ή ήταν μια ενέργεια εναντίον του προσώπου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, απάντησε ότι όλα τα αισθήματα μπορούσες να τα σκεφτείς εκείνη τη στιγμή. Όπως το έθεσε «τι πιο βάρβαρο υπάρχει που να γίνεται η σύληση ενός τάφου και του τέως Προέδρου». Αντεξεταζόμενος από τον κ. Βραχίμη ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν πολύ φοβισμένος και τους είπε ότι φοβόταν την ζωή του και ήθελε να φύγει από την Κύπρο, αλλά δεν τους είπε ποιος τον εκφόβιζε. Ο λόγος που ζήτησε κάποια χρήματα ήταν για να βοηθηθεί για να φύγει από την Κύπρο αλλά δεν του έδωσαν «ούτε σεντ» για τις πληροφορίες που τους έδωσε, απλά με την υπόσχεση να βρουν τον Πρόεδρο και μετά βλέπουν. Κατά την αντεξέταση του από την κα Πιερούδη επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος 1 χρειαζόταν βοήθεια και τον έπεισαν ότι θα τον βοηθούσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αντελήφθη ότι γνώριζε που ήταν θαμμένη η σορός και ήθελε βοήθεια και τους είπε χωρίς να πληρώσουν οτιδήποτε. Στην ερώτηση ότι σε καμιά περίπτωση δεν τους είπε ότι αν δεν του δώσουν λεφτά δεν θα τους έλεγε που είναι η σορός, απάντησε ότι «δεν έγινε κάτι τέτοιο». Φοβόταν για την ζωή του και ήθελε να πάει στο εξωτερικό να κάμει μια καινούργια ζωή. Η Μαρία Γιωρκάτζη (ΜΚ2) κόρη της Φωτεινής Παπαδοπούλου στην κατάθεση της (Γ1) αναφέρει ότι την 8.3.10 και ώρα 14.55 της τηλεφώνησε ένας άγνωστος άνδρας που μιλούσε σπαστά ελληνικά και της είπε «ξέρω που ενιη, θέλω λεφτά και φοούμαι για την ζωή μου». Της είπε να βρεθούν στο σχολείο στην Δευτερά. Προηγουμένως είχε πληροφορηθεί από τον ΜΚ1 ότι θα της τηλεφωνούσε κάποιος άγνωστος που ισχυριζόταν ότι γνώριζε που ήταν η σορός του τέως Προέδρου. Τελικά συμφώνησαν να βρεθούν μαζί του σε κάποιο μέρος, όπως και έγινε. Πήγαν με το αυτοκίνητο του ΜΚ1 και μόλις σταμάτησαν ο κατηγορούμενος πήγε κοντά τους και του είπαν να μπει μέσα αλλά αυτός κοντοστάθηκε. Τελικά τον έπεισαν και μπήκε. Μόλις μπήκε μέσα τους είπε « εγώ ξέρω που είναι αλλά φοούμαι ζωή μου να πεθάνω. Θέλω να μου δώσεις λεφτά να φύω». Τον ρώτησε πόσα θέλει και αυτός της είπε ότι είχε πει του Μελή (ΜΚ1) ότι θέλει €100.
12. Του απάντησε ότι είναι πολλά και αυτός της είπε «εν χαράμ που ζητάω λεφτά αλλά έχω ανάγκη τα λεφτά και θα κάμω καινούργια ζωή στην Βουλγαρία». Του ζήτησαν να τους πει που είναι για να σιγουρευτούν ότι είναι αλήθεια αυτά που τους έλεγε, και αυτός αντέδρασε ότι τον αμφισβητούσαν αλλά μετά του πέρασε. Τον διαβεβαίωσαν ότι αν είναι αλήθεια θα του έδιναν λεφτά και τον πίεσαν να τους πει σύντομα πριν νυχτώσει. Τότε σκέφτηκε για λίγο και τους είπε που ήταν θαμμένη η σορός. Στην συνέχεια της ξανατηλεφώνησε και την τελευταία φορά της είπε «είδες κυρία που σου έλεγα» και της ξαναζήτησε χρήματα. Του είπε να βρεθούν με ένα αστυνομικό για να τον βοηθήσουν και αυτός αρνήθηκε λέγοντας ότι ήθελε μόνο λεφτά. Έκτοτε δεν ξαναμίλησε μαζί του. Κατέθεσε επίσης ότι επισκεπτόταν πολλές φορές τον τάφο του τέως Προέδρου γιατί πίστευε ότι ήταν ένας χώρος ιερός για την οικογένεια και ειδικά για την ίδια ήταν ένας τρόπος να δείξει την αγάπη της προς τον πατέρα της. Όταν αντίκρισε τον τάφο άδειο, όλη η οικογένεια ταράχτηκε, ένοιωσαν ανασφάλεια και φόβο. Κανένας δεν ήξερε ποιοι και γιατί το έκαμαν και νόμιζαν ότι ήθελαν να τιμωρήσουν την οικογένεια, ή αν ήταν πολιτικοί, ή αν ήταν για λεφτά, κανένας δεν γνώριζε τίποτε. Ήταν μια δύσκολη περίοδος για όλους τους, ιδιαίτερα για την μητέρα τους. Στην ερώτηση πως αντιμετώπισαν το θέμα από συναισθηματικής άποψης ανέφερε ότι για την οικογένεια ήταν σαν να ξαναπερνούσαν ακόμα μια δεύτερη κηδεία. Ενώ περίμεναν κάπου να ανακουφιστεί ο πόνος τους είχαν να ξαναπεράσουν αν όχι χειρότερα, τα ίδια πράγματα. Έτυχε πολλές φορές να ανάψει καντήλι στον τάφο και να καπνίσει το μνήμα ως αυθόρμητο συναίσθημα. Της ζητήθηκε να εξηγήσει με περισσότερη λεπτομέρεια όσα λέχθηκαν τηλεφωνικώς μεταξύ της και του κατηγορούμενου
13. Όπως εξήγησε, όταν την πήρε για πρώτη φορά τηλέφωνο αυτός νόμιζε ότι μιλούσε με την μητέρα της. Της είπε ότι γνώριζε που ήταν η σορός. Όταν του ζήτησε να της πει, αυτός της είπε ότι ήθελε κάποια λεφτά για να φύγει στο εξωτερικό γιατί φοβόταν για την ζωή του, και του είπε να κανονίσουν να βρεθούν. Κατά την συνάντηση όταν μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο ήταν αρκετά φοβισμένος και τους είπε ξανά την ίδια ιστορία, ότι φοβόταν για την ζωή του. Ουσιαστικά η μάρτυρας επανέλαβε το περιεχόμενο της κατάθεσης της. Όταν έγινε γνωστό από την τηλεόραση ότι βρέθηκε η σορός, ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε και της είπε « είδες κυρία ότι είναι αλήθεια; Θέλω κάποια λεφτά για να φύγω σε παρακαλώ γιατί φοβούμαι». Ξαναμίλησε μαζί του την επομένη και της ζητούσε κάτι, έστω €1000, για να περάσει. Ήταν πολύ φοβισμένος και σε απεγνωσμένη κατάσταση. Ήθελε κάτι για να περάσει, να φάει και αυτή του έλεγε να παραδοθεί στην αστυνομία. Δεν αντεξετάστηκε από τον κ. Ζαβαλλή ούτε και από τον κ. Βραχίμη. Αντεξεταζόμενη από την κα Πιερούδη αναφορικά με τον λόγο που τους ζήτησε τα χρήματα απάντησε ότι ήταν για να φύγει από την Κύπρο γιατί φοβόταν την ζωή του. Πιστεύει ότι ο κατηγορούμενος ένοιωθε τύψεις για ότι έκαμε, ίσως να φοβόταν κάποιους άλλους που ήταν αναμεμειγμένοι και διέπραξαν το έγκλημα μαζί. Ερωτήθηκε αν ο κατηγορούμενος έθεσε επιτακτικά ως προϋπόθεση να του δώσουν χρήματα για να τους πει που βρισκόταν η σορός, ή τα ζήτησε απλά ως βοήθεια, και απάντησε «σαν βοήθεια, απλώς επειδή τα είχε ανάγκη επειδή ήταν φοβισμένος, ένοιωθε τύψεις και αφού μας είπε που ήταν η σορός χωρίς να πάρει τίποτα οπότε αυτό δείχνει ότι ήταν διατεθειμένος να μας πει που ήταν η σορός». Στην ερώτηση αν δεν του δίνονταν τα χρήματα θα έλεγε ούτως ή άλλως που ήταν η σορός, απάντησε «νομίζω πως ναι, δηλαδή ένοιωθε την ανάγκη για να μας πει», «ανεξάρτητα από το αν έπαιρνε χρήματα ή όχι». Μετά το τέλος της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, οι κατηγορούμενοι αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Να προσθέσουμε εδώ ότι κατατέθηκαν στο δικαστήριο οι καταθέσεις που έδωσαν στην αστυνομία. Ο πρώτος κατηγορούμενος έδωσε δυο καταθέσεις στην αστυνομία. Σε συντομία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 2 του τηλεφώνησε και του είπε ότι θα πήγαιναν σε κάποιο νεκροταφείο να ξεθάψουν κάποιο πτώμα. Του είπε ακόμα ότι ο αδελφός του, που είναι στη φυλακή, του ζήτησε να κάμει την δουλειά αυτή και θα χρησιμοποιούσαν το πτώμα ώστε ο αδελφός του να βγει από αυτήν. Τέλος του είπε ότι ο αδελφός του θα έκανε κάποια δουλειά στη φυλακή και θα κέρδιζε αρκετά χρήματα και θα του έδινε και του ίδιου και θα τον βοηθούσε. Στην συνέχεια περιγράφει πότε και πως πήγαν καθώς και τον τρόπο που εισήλθαν στο κοιμητήριο και ξέθαψαν την σορό. Όταν βρήκαν τον τάφο ήταν βράδυ και έβρεχε και δεν είδε το όνομα που αναγραφόταν σε αυτόν. Βοήθησε τον κατηγορούμενο 2 σε δυο περιπτώσεις για να ισοπεδώσουν το χώμα. Ακολούθως περιγράφει πως μετέφεραν τη σορό στο αυτοκίνητο, και ο κατηγορούμενος 2 έριξε άσπρο τσιμέντο γύρω από τον τάφο γιατί δεν ήθελε να αφήσει τεκμήρια. Στην συνέχεια αναφέρει ότι πήγαν προς το χωριό Τσέρι, όπου στα αριστερά τους ήταν ένα κοιμητήριο και ο κατηγορούμενος 2 που οδηγούσε το αυτοκίνητο εισήλθε από την ανοικτή πόρτα και στάθμευσε. Τον βοήθησε και μετέφεραν τη σορό σε ένα τάφο, που θυμόταν ότι έγγραφε στην ταφόπλακα 04.04.2008 ή
14. Τον βοήθησε και μετακίνησαν την ταφόπλακα και ο κατηγορούμενος 2 έβαλε μέσα τη σορό και στη συνέχεια έβαλαν την ταφόπλακα στη θέση της. Την επομένη ημέρα είδε στην τηλεόραση ότι η σορός ανήκε στον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο και φοβήθηκε πάρα πολύ. Ένα μήνα πριν συλληφθεί, του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 2 και τον πήρε στο κοιμητήριο που είχαν θάψει τη σορό. Εκεί με την χρήση γαντιών μετακίνησαν τη ταφόπλακα και πήραν λάσπη από διπλανό κενό τάφο και την έβαλαν πάνω από τη σορό. Ο κατηγορούμενος 2 του έδωσε €
15. Τις επόμενες ημέρες δεν ένοιωθε καλά και αφού το συζήτησε με την φίλη του, αυτή τον συμβούλευσε να το καταγγείλει στην αστυνομία, αλλά αυτός φοβόταν. Προσπάθησε να βρει το τηλέφωνο της οικογένειας του τέως Προέδρου αλλά δεν τα κατάφερε. Στην συνέχεια περιγράφει τις ενέργειες που έκαμε και τις επισκέψεις του στο σπίτι της οικογένειας καθώς και την πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον ΜΚ
16. Ανέφερε του ΜΚ1 ότι γνώριζε ποιος μετακίνησε τη σορό και που είναι θαμμένη, αλλά το πρόσωπο αυτό δεν θα τον άφηνε έτσι και ήθελε βοήθεια, λίγα χρήματα, για να πάει στην Ινδία. Ο ΜΚ1 του είπε ότι θα τον βοηθούσαν και διευθέτησαν την συνάντηση. Παρούσα στη συνάντηση ήταν και η ΜΚ2 και του ζήτησαν να τους πει τι γνωρίζει. Αυτός ήθελε να του πουν κατά πόσο θα τον βοηθούσαν και του είπαν να τους εμπιστευτεί. Στη συνέχεια τους εξήγησε που ήταν θαμμένο το πτώμα, και ότι ο τάφος φέρει ημερομηνία 4.4.08 ή του
17. Του ζήτησαν να πάει μαζί τους αλλά φοβόταν και όπως του είπαν αν αυτά που τους είπε ήταν αλήθεια θα τον βοηθούσαν. Τον ερώτησαν πόσα χρήματα ήθελε και ανέφερε ένα ποσό €50.000-100.
18. Αργότερα το βράδυ της ίδιας ημέρας τηλεφώνησε για να μάθει αν βρήκαν τη σορό, και η απάντηση ήταν πως κάτι βρήκαν και να τηλεφωνήσει την επομένη, όπως και έπραξε. Στη συνέχεια συνελήφθηκε. Στο δικαστήριο κατέθεσε γραπτή δήλωση την οποία και υιοθέτησε. Αναφέρει ότι ρώτησε τον κατηγορούμενο 2 σε ποιον ανήκε το πτώμα και αυτός του είπε σε κάποιο συγγενή ενός φίλου του και πως ο αδελφός του που είναι φυλακή του ζήτησε να κάμει τη δουλειά και θα χρησιμοποιούσε το πτώμα για να βγει από τη φυλακή. Επαναλαμβάνει μεγάλο μέρος από τα γεγονότα που εξιστορεί στις καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία, και ως εκ τούτου η επανάληψη κρίνεται αχρείαστη. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Μαππουρίδη ανέφερε ότι το σημαντικό για τον ίδιο δεν ήταν να πάρει χρήματα από την οικογένεια, αλλά να μην έχει προβλήματα. Δεν εμπιστευόταν κανένα γι' αυτό ήθελε να βρεθεί με την οικογένεια. Δεν είχε πρόθεση να εκβιάσει την οικογένεια γιατί αν σκοπός του ήταν ο εκβιασμός δεν θα πήγαινε στο σπίτι της οικογένειας. Το σημαντικό ήταν να φύγει από την Κύπρο. Στην ερώτηση ότι ήθελε χρήματα επειδή αποκάλυψε το τάφο, η θέση του ήταν ότι τη στιγμή εκείνη δεν είχε χρήματα και δεν μπορούσε να αγοράσει ούτε εισιτήριο. Σε ερωτήσεις του κ. Βραχίμη επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος 2 του ζήτησε να τον βοηθήσει και ότι επρόκειτο για τη σορό του πατέρα κάποιου και θα του έδινε κάποια χρήματα. Αρνήθηκε ότι έλαβε από τον κατηγορούμενο 2 σε δυο δόσεις το ποσό των €
19. Αντεξεταζόμενος από την κα Πιερούδη κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν του είπε ότι η σορός ήταν του τέως Προέδρου, αυτό το έμαθε μετά από την τηλεόραση, ενώ με τον κατηγορούμενο 3 δεν είχε καμιά επαφή. Όταν έμαθε ότι επρόκειτο για την σορό του τέως Προέδρου και ρώτησε τον κατηγορούμενο 2 γιατί δεν του το είπε, αυτός του απάντησε ότι δεν είναι δουλειά του να ερωτά και ότι «ήταν δουλειά του αδελφού του». Όταν ζήτησε οικονομική βοήθεια από την οικογένεια του τέως Προέδρου φοβόταν μήπως το μάθει ο 2ος κατηγορούμενος ο οποίος του είχε πει να μην πει σε κανένα τίποτε. Ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του αναφέρει ότι σε κάποια επίσκεψη που έκαμε στον αδελφό του στις φυλακές, κατηγορούμενο 3, του είπε να ξεθάψει και να πιάσει το πτώμα του Προέδρου Παπαδόπουλου και μετά να δώσει τη πληροφορία για να βοηθηθεί. Ο αδελφός του επέμενε και του ζήτησε να μάθει που ήταν το νεκροταφείο. Όποτε τον έβλεπε στις φυλακές αυτός επέμενε αλλά δεν του έδινε απάντηση και του έλεγε να δούμε. Σε κάποιο στάδιο βρήκε τον κατηγορούμενο 1 και του ζήτησε να τον βοηθήσει να πιάσει το πτώμα του Προέδρου Παπαδόπουλου και αυτός δέκτηκε και του είπε να κάμουν τη δουλειά την επομένη. Στην συνέχεια περιγράφει με λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο ενέργησαν και πως έγινε η εκταφή του πτώματος. Βρήκαν επίσης άσπρη σκόνη σε ένα σπιτάκι και ο κατηγορούμενος 1 την έριξε με το φτυάρι γύρω από τον τάφο. Ακολούθως αναφέρει ότι πήγαν σε κάποιο κοιμητήριο στο Τσέρι και περιγράφει με λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο άνοιξαν κάποιο τάφο και έβαλαν μέσα, μαζί με τον κατηγορούμενο 1, τη σορό του τέως Προέδρου. Σε μεταγενέστερη συνάντηση του με τον κατηγορούμενο 1 του ανέφερε ότι δεν ένοιωθε καλά και ήθελε να πανε πίσω και να σκεπάσουν το πτώμα με χώμα και ο κατηγορούμενος δέκτηκε. Σε μια δύο ημέρες πήγαν στο νεκροταφείο όπου είχαν θάψει τη σορό και περιγράφει τις διάφορες ενέργειες που έκαμαν εκεί. Δεν πλήρωσε τίποτε στον κατηγορούμενο 1 γιατί δεν είχε χρήματα, αλλά ούτε και αυτός του ζήτησε χρήματα. Απολογείται προς την οικογένεια του τέως Προέδρου για αυτά που έκαμε. Για τις μετέπειτα ενέργειες του κατηγορούμενου 1 δεν γνώριζε τίποτε, ούτε του είπε να ζητήσει χρήματα από την οικογένεια του Προέδρου. Στο δικαστήριο κατέθεσε γραπτή δήλωση, αφού προηγήθηκε αίτημα από τον δικηγόρο του να δώσει μαρτυρία κεκλεισμένων των θυρών, το οποίο και απερρίφθη, για τους λόγους που εξηγούνται στην ενδιάμεση απόφαση μας. Στη γραπτή του δήλωση παραδέχεται ότι ξέθαψε το πτώμα και το έθαψε σε άλλο τάφο. Αυτό έγινε χωρίς τη θέληση του αλλά από φόβο για την ζωή του και της οικογένειας του. Παραδέχεται ότι ήταν ο αδελφός του, κατηγορούμενος 3, που του ζήτησε και επέμενε να ξεθάψει τον Πρόεδρο γιατί πίστευε ότι με τον τρόπο αυτό θα βοηθηθεί και ο ίδιος. Επίσης χρειαζόταν να γίνει η δουλειά αυτή και για λόγους ξεκαθαρίσματος λογαριασμών της νύχτας. Στη συνέχεια αναφέρει διάφορα πρόσωπα και ότι με τον τρόπο, τη συμπεριφορά και τις κινήσεις τους κατάλαβε ότι αν δεν συνεργαζόταν μαζί τους, για να ξεθάψουν το πτώμα του τέως Προέδρου, θα τον σκότωναν. Παρόλο που σκέφτηκε να πάει στην αστυνομία σκέφτηκε πως ούτε αυτή θα μπορούσε να τον προστατέψει γιατί πρόκειται για επικίνδυνα άτομα. Υπό τον φόβο των απειλών και με την βοήθεια του κατηγορούμενου 1 τελικά έκαμε τη «δουλειά». Δεν τους είπε όμως που έθαψε το πτώμα γιατί φοβόταν ότι αν τους αποκάλυπτε που το έκρυψε δεν θα τον είχαν ανάγκη και θα τον σκότωναν. Στις πιέσεις τους και για να τους ξεφορτωθεί τους παρέπεμψε στον αδελφό του. Ένας εξ' αυτών, κάποιος Αλέξης του έστειλε το ποσό των €1500, γιατί αυτός που τον βοήθησε ήθελε χρήματα, και τα έδωσε στον κατηγορούμενο 1, ο οποίος τον πίεζε και του έδωσε ακόμα €500 από δικά του χρήματα. Δεν συνεννοήθηκε με τον κατηγορούμενο 1 να ζητήσουν χρήματα από την οικογένεια του Προέδρου. Ο λόγος που αποφάσισε να μιλήσει είναι γιατί έμαθε ότι διάφορα από τα άτομα που τον απειλούσαν, άλλα συνελήφθηκαν και άλλα είναι στο εξωτερικό. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Μαππουρίδη επανέλαβε ότι ήταν ο αδελφός του που του ζήτησε να βοηθήσει σε αυτή την επιχείρηση για να αποκομίσει και ο ίδιος οφέλη. Μετά από κάποιες πιέσεις του αδελφού του αποφάσισε να το πράξει γιατί σε κάποιο στάδιο θα επωφελείτο. Σε κανένα στάδιο δεν είπε του κατηγορούμενου 1 ότι θα επωφελείτο ο αδελφός του από τις ενέργειες τους. Δεν ανέφερε στη κατάθεση του για τα τρίτα πρόσωπα για λόγους ασφαλείας, γιατί μπορούσε να πείραζαν την οικογένεια του. Δεν φοβόταν τον αδελφό του, αλλά υπήρχαν άλλοι πίσω από αυτόν που είχε μαζί τους κάποιες συμφωνίες που δεν τις γνώριζε. Δεν ενημέρωσε τον αδελφό του για τις απειλές που δεχόταν αλλά του έστειλε μετά μήνυμα και αυτός του είπε «θα δούμε». Τον πίεσαν τόσο πολύ ώστε μη έχοντας επιλογή αναγκάστηκε να το κάμει. Έδωσε στον πρώτο κατηγορούμενο €2.200, εκ των οποίων τα €1500 του τα έδωσαν αυτοί που τον απειλούσαν, γιατί τους είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήθελε βοήθεια για να φύγει. Μετά που έκαμε την δουλειά δεν είχαν λόγο να τον απειλούν γι' αυτό και του έστειλαν και τα χρήματα. Παρά τις πιέσεις δεν τους έλεγε που έθαψε τη σορό και για να τους αποφύγει τους είπε ότι το είπε του αδελφού του και να εξηγηθούν μαζί του. Ενημέρωσε τον αδελφό του που ήταν θαμμένη η σορός αρχές Φεβρουαρίου. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Ζαβαλλή επέμενε ότι έδωσε στον κατηγορούμενο 1 το ποσό €2.
20. Κατέθεσε δε, επί σχετικών ερωτήσεων της κας Πιερούδη, ότι στον κατηγορούμενο 1 δεν ανέφερε ότι οι ενέργειες τους σχετίζονταν με τον κατηγορούμενο 3, ούτε και γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 1 προσέγγισε την οικογένεια του τέως Προέδρου για να ζητήσει οικονομική βοήθεια. Τέλος ο κατηγορούμενος 3 έδωσε δύο μακροσκελείς καταθέσεις στην αστυνομία. Η πρώτη κατάθεση (11.3.10) είναι άσχετη με πληθώρα αορίστων αναφορών σε ζητήματα παντελώς άσχετα με τα υπό συζήτησιν αδικήματα. Η δεύτερη κατάθεση, όπως και η πρώτη, καλύπτει σωρεία ασχέτων θεμάτων. Για ότι αφορά εδώ αναφέρει ότι έλαβε γνώση του άνομου εγχειρήματος ώστε να επιρριφθούν οι ευθύνες σε κάποιους τρίτους, για να τους ξεφορτωθούν, και παρά την αρχική του άρνηση, γιατί ο «Πρόεδρος ήταν ένας πατριώτης», τελικά πείστηκε να λάβει μέρος, γιατί αποκαλύπτοντας εκ των υστέρων που ήταν η σορός του Προέδρου, θα ζητούσε ανταλλάγματα, να φύγει με τη σύζυγο και το μωρό του σε μια μη Ευρωπαϊκή χώρα. Ως αποτέλεσμα είπε το σχέδιο στον αδελφό του, κατηγορούμενο 2, και του ζήτησε να ξεθάψουν τη σορό του τέως Προέδρου και να πάρουν το λείψανο. Αρχικά ο αδελφός του φοβήθηκε και δεν δεχόταν, αλλά μετά από πιέσεις τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο. Ο αδελφός του είχε υπόψη του κάποιον για να τον βοηθήσει, τον οποίο ο ίδιος δεν γνώριζε, ούτε και ο αδελφός του ήθελε να του πει ποιος ήταν, αλλά ήθελε κάποια λεφτά. Μέσω της αδελφής του Μαρίας του έστειλε κάποια χρήματα. Μετά την εκτέλεση του σχεδίου, ο κατηγορούμενος 2 του είπε που έθαψαν τη σορό αλλά δεν θυμόταν το όνομα που αναγραφόταν στον τάφο. Στη συνέχεια και σε συνομιλία που είχε με τον αδελφό του, συζήτησαν το ενδεχόμενο να υπήρχαν δακτυλικά αποτυπώματα στα σακούλια που χρησιμοποίησαν και του είπε να πάει στον τάφο και να βγάλει τα σακούλια για να μην βρεθούν αποτυπώματα, πράγμα που έγινε. Τότε έμαθε από τον αδελφό του ότι η σορός ήταν θαμμένη σε κάποιο τάφο που έγραφε 4.4 και με τα αρχικά του μακαρίτη Σ.Π. Δεν είχε οποιαδήποτε οικονομικά κίνητρα και το έκαμε για να αποφυλακιστεί. Στην μαρτυρία του στο δικαστήριο, ουσιαστικά επανέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των καταθέσεων που έδωσε στην αστυνομία. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 επανέλαβε ότι αρχικά ήταν αρνητικός στην εκτέλεση του σχεδίου και αυτός τον παρακαλούσε. Επίσης κάποιος Αλέξης, μέλος της ομάδας, του είπε ότι πίεσαν τον αδελφό του λίγο παραπάνω από το κανονικό για να κάμει τη δουλειά. Όταν είδε από την τηλεόραση ότι έγινε η δουλειά και τηλεφώνησε στον αδελφό του, αυτός του είπε ότι το έκαμε γιατί φοβόταν ότι θα τον σκότωναν. Αρχικά δεν γνώριζε που ήταν θαμμένη η σορός και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα είπε του αδελφού του ότι έπρεπε να γνωρίζει και έτσι του είπε. Οι άλλοι όμως δεν γνώριζαν που ήταν θαμμένη. Διαχώρισε τα κίνητρα τα δικά του από τους άλλους κατ΄ ισχυρισμό συνεργάτες του και τέλος ήταν η θέση του ότι δεν γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος 1 προσέγγισε την οικογένεια του τέως Προέδρου. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Μαππουρίδη πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι ο κατηγορούμενος 2 σε κάποια επίσκεψη στις φυλακές, του είπε ότι δεν ένοιωθε καλά να είναι «πεταξούμενο» το σώμα του τέως Προέδρου και θεώρησε σωστό να πάει να βγάλει τα σακούλια και να βάλει χώμα από πάνω. Αρχικά δεν γνώριζε που ήταν θαμμένη η σορός, αλλά τον πίεζαν και αυτόν οι συνεργάτες του και έτσι πίεσε τον αδελφό του για να του πει. Επανέλαβε ότι θα χρησιμοποιούσε τη γνώση του ως προς το που ήταν θαμμένη η σορός για να βγει από τη φυλακή. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν προσκόμισαν μάρτυρες. Ο κατηγορούμενος 3 κάλεσε προς υπεράσπιση του δυο μάρτυρες. Την αδελφή του Μαρία Φιλίππου (ΜΥ2) η οποία στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ανέφερε ότι πριν την κλοπή της σορού του τέως Προέδρου ο αδελφός της, κατηγορούμενος 3, την έστειλε σε κάποιον ονόματι Αλεξούι που της έδωσε ένα φάκελο σφραγισμένο, τον οποίον στη συνέχεια έδωσε στην σύζυγο του κατηγορούμενου
21. Αντελήφθηκε ότι επρόκειτο για χρήματα, αλλά η ίδια δεν έδωσε χρήματα στον κατηγορούμενο 2 ούτε και στον κατηγορούμενο
22. Στην μαρτυρία της στο δικαστήριο κατέθεσε ότι το πιο πάνω περιστατικό έγινε μετά την εκταφή της σορού του τέως Προέδρου. Ο Φάνος Χ΄ Γεωργίου (ΜΥ3) έδωσε κατάθεση στην αστυνομία, το περιεχόμενο της οποίας ουσιαστικά υιοθέτησε και μέρος από αυτήν επανέλαβε στο δικαστήριο. Η μαρτυρία του συμπυκνώνεται στο ότι, άκουσε από κάποιο Ανδρέα Γρηγορίου ότι στην υπόθεση ενέχετο και κάποιος Ζαβράντωνας, αλλά μετά τις συλλήψεις της αστυνομίας, διαπιστώθηκε, και έτσι το θεώρησε και ο ίδιος, ότι αυτό που του είπε ο Γρηγορίου ήταν ψέμα. Πέραν αυτού δεν γνώριζε τίποτε άλλο για την κρινόμενη υπόθεση. Δεν αντεξετάστηκε από τον κ. Μαππουρίδη, ενώ σε ερωτήσεις του κ. Βραχίμη κατέθεσε ότι δεν γνώριζε τι έλεγαν μεταξύ τους οι Γρηγορίου και Ζαβράντωνας για το θέμα της κλοπής της σορού, ούτε και ρώτησε τον Ζαβράντωνα γι' αυτό το θέμα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων σε ξεχωριστές αγορεύσεις αγγίζουν ουσιαστικά τα ίδια θέματα. Ο κ. Ζαβαλλής για τον κατηγορούμενο 1 εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί η κατηγορία της συνομωσίας γιατί ο κατηγορούμενος 1 δεν ήλθε σε κάποια συμφωνία με τους άλλους κατηγορούμενους, και κυρίως με τον κατηγορούμενο 3, ούτε και γνώριζε την τοποθεσία ή σε ποιον ανήκε η σορός. Αναφορικά με την 2η και 5η κατηγορία ήταν η εισήγηση του ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών αυτών, και τέλος με αναφορά στην μαρτυρία εισηγήθηκε ότι δεν έχουν αποδειχθεί ούτε η 6η κατηγορία. Ο κ. Βραχίμης για τον κατηγορούμενο 2 αναφέρθηκε στην ερμηνεία του εξαναγκασμού και της απειλής όπως και της κατάστασης ανάγκης, και με βάση την μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 εισηγήθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση της πιο πάνω υπεράσπισης. Αναλύει περαιτέρω τα άρθρα 138 και 140 του Ποινικού Κώδικα και προβάλει την θέση ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 138, καθόσον δε αφορά την 5η και 11η κατηγορία είναι η θέση του ότι η εκταφή της σορού δεν συνιστά εξύβριση της μνήμης του αποθανόντα, εκτός αν συνοδεύεται με τέτοια άλλη συμπεριφορά που να προσβάλλει τον βίο του τεθνεώτος, όταν αυτός ευρισκόταν εν ζωή. Εν σχέση προς την 6η κατηγορία με αναφορά στην μαρτυρία είναι η εισήγηση του ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί και από αυτήν. Η κα Πιερούδη για τον κατηγορούμενο 3 και σε σχέση με την κατηγορία της συνομωσίας και στην βάση της μαρτυρίας ότι ο 1ος και 3ος κατηγορούμενος δεν ήλθαν σε επαφή εισηγήθηκε ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της συνομωσίας, αφού ελλείπει το στοιχείο της συνεννόησης, της επικοινωνίας και τελικά της συμφωνίας. Γίνεται αναφορά στα συστατικά στοιχεία του άρθρου 138 του Ποινικού Κώδικα και ήταν η θέση της ότι δεν έχουν αποδειχθεί αυτά, ενώ σε σχέση με το άρθρο 140 του Ποινικού Κώδικα εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι η είσοδος των κατηγορουμένων στον τόπο ταφής ήταν παράνομη, ούτε και ότι η πρόθεση τους ήταν να υβριστεί η θρησκεία ή τα αισθήματα οποιονδήποτε προσώπων. Σε σχέση με την κατηγορία της προσβολής της μνήμης αποθανόντος με αναφορά στο άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα και όσα εξηγήθηκαν στην υπόθεση Αχιλλέως ν. Αστυνομίας