← Κύπρος

Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Oδυσσέα Καλαμαρά, Αρ. Υπόθεσης: 21617/09, 5 Απριλίου 2011

Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Oδυσσέα Καλαμαρά, Αρ. Υπόθεσης: 21617/09, 5 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Α. Παντελή, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21617/09 Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Oδυσσέα Καλαμαρά ---------------------- Ημερομηνία: 5 Απριλίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ (Για ν΄ ακούσει την απόφαση, κος Παπανικολάου) Για τον Κατηγορούμενο: κος Χειμώνας Κατηγορούμενος: Παρών Π Ο Ι Ν Η O κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή σε τέσσερις κατηγορίες. Αντικείμενο τούτων είναι τα αδικήματα· κλοπή υλικού που διαβιβάζεται ταχυδρομικώς, ήτοι επιταγή, πλαστογραφία επιταγής, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, δηλαδή επιταγής, και απόσπαση χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων. Όπως αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή και δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, αλληλογραφία που λήφθηκε την 11.11.2008 από το τμήμα κοινωνικών ασφαλίσεων ζητούσε διερεύνηση του ισχυρισμού της Μαρίας Γεωργίου αναφορικά με κλοπή κυβερνητικής επιταγής που αφορούσε σύνταξη γήρατος για το μήνα Αύγουστο 2008, και πλαστογραφία της εν λόγω επιταγής. Διερεύνηση της καταγγελίας οδήγησε σε διαπίστωση ότι την 5.9.2008 ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε τη ΜΚ1 επί του κατηγορητηρίου, στο χωριό Αρεδιού, και της ζήτησε να του εξαργυρώσει την επίδικη επιταγή. Σημειώνεται ότι η ΜΚ1 γνώριζε τον κατηγορούμενο και πείσθηκε ότι κατείχε την επιταγή νόμιμα όταν ο τελευταίος της ανέφερε ότι εξαργύρωσε ο ίδιος την εν λόγω επιταγή την ίδια ημέρα. Την 18.11.2008 ο κατηγορούμενος κλήθηκε στο ΤΑΕ Λευκωσίας και ανέφερε ότι πράγματι εξαργύρωσε την επιταγή μέσω της ΜΚ1, ισχυρίστηκε όμως ότι του την είχε δώσει η ίδια η παραπονούμενη και της την εξαργύρωσε. Σημειώνεται τέλος ότι η αξία της περί ου ο λόγος επιταγής είναι €128,

  1. Μετά την παραδοχή του κατηγορουμένου στις πιο πάνω κατηγορίες η υπεράσπιση έκανε χρήση των διατάξεων του άρθρου 81 του Κεφ. 155 και ζήτησε όπως ληφθούν υπ΄ όψιν άλλες ένδεκα εκκρεμούσες υποθέσεις. Μετά τη συγκατάθεση της κατηγορούσας αρχής το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και χορήγησε σχετική άδεια. Ως εκ τούτου, πέραν της παρούσης υπ΄ όψιν λαμβάνονται και οι υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, 21735/09, 8319/10, 8332/10, 25840/10, 773/10, 19163/10, 19467/10, 19468/10 καθώς και οι υποθέσεις 18870/09 και 10273/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και 19858/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Τα γεγονότα κάθε μιας των προαναφερομένων υποθέσεων αναφέρθηκαν με λεπτομέρεια από την κατηγορούσα αρχή και έγιναν αποδεκτά από την υπεράσπιση. Κρίνω εν προκειμένω ότι δεν επιβάλλεται επανάληψη τους. Αναφέρω εν τούτοις πως τίποτε απ' όσα αναφέρθηκαν δεν διέλαθαν την προσοχή μου. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι υποθέσεις που λαμβάνονται υπ' όψιν αφορούν τα αδικήματα· διάρρηξη κατοικίας (μια κατηγορία), διάρρηξη καταστήματος (δέκα κατηγορίες), κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 265 και 266 του Κεφ. 154 (δύο κατηγορίες), κοινή κλοπή (επτά κατηγορίες) και κακόβουλη ζημιά (δύο κατηγορίες). Περαιτέρω, η συνολική αξία των κλοπιμαίων, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ανέρχεται σε €36357,15, εκ των οποίων επεστράφησαν ή ανευρέθησαν αντικείμενα αξίας €15750-. Ο κος Χειμώνας στην εμπεριστατωμένη αγόρευσή του υιοθέτησε το περιεχόμενο της εκθέσεως του γραφείου ευημερίας που το Δικαστήριο ζήτησε να ετοιμαστεί και περαιτέρω εστίασε την προσοχή του σε άλλα δύο θέματα. Το πρώτο είναι οι λόγοι που οδήγησαν τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο τα αδικήματα διεπράχθησαν μεταξύ των ετών 2008 και 2009, διάστημα που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα ένεκα χρήσης εξαρτησιογώνων ουσιών. Σήμερα, ανέφερε ο κος Χειμώνας, ο κατηγορούμενος όχι μόνο καταβάλλει προσπάθειες απεξάρτησης, τροφοδοτεί περαιτέρω την αστυνομία με πληροφορίες που οδηγούν σε πάταξη τούτου του αδικήματος. Το δεύτερο θέμα που ανέπτυξε ο συνήγορος είναι ότι οι εν λόγω υποθέσεις, τα αδικήματα των οποίων χρονολογούνται, μπορούσαν να ληφθούν υπ' όψιν στην υπόθεση 16625/09 του Κακουργιοδικείου Πάφου, όπου την 29.07.2010 επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης πέντε μηνών. Στην υπόθεση 16625/09, ανέφερε ο κος Χειμώνας, λήφθησαν υπ΄ όψιν άλλες τρεις υποθέσεις. Τούτες είναι οι 17597/08, 20836/09 και 15746/
  2. Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε ότι αφότου ο κατηγορούμενος εξέτισε δύο μήνες από την ποινή που του επιβλήθηκε του απονεμήθηκε χάρη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ο κος Χειμώνας κάλεσε το Δικαστήριο να αποστεί από επιβολή ποινής στερητική της ελευθερίας, σε διαφορετική περίπτωση να αναστείλει τυχόν ποινή φυλάκισης. Βασική είναι η αρχή ότι όσο σοβαρό και αν είναι ένα αδίκημα η υποχρέωση του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί χωρίς όμως τούτο να σημαίνει ότι αμβλύνεται το στοιχείο της αποτροπής που υπεισέρχεται στον καθορισμό της ποινής (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2ΑΑΔ 224, 227). Σημειώνω ότι υπ' όψιν μου έλαβα το σύνολο των προσωπικών του κατηγορουμένου περιστάσεων. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Περαιτέρω, παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη όλων των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ενώ μεγάλο μέρος των υποθέσεων που λαμβάνονται υπ' όψιν αποδείχθηκαν λόγω της παραδοχής του κατηγορουμένου. Ακόμη η συνεργασία του με τις αρχές οδήγησε σε ανεύρεση και επιστροφή μέρους των κλοπιμαίων. Από την άλλη το περιορισμένο μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο του κατηγορουμένου επίσης λαμβάνεται υπ' όψιν, ενώ δεν παραγνωρίζεται και η οικογενειακή του κατάσταση, ως επεξηγήθηκε τόσο από τον κο Χειμώνα όσο και από το περιεχόμενο της εκθέσεως του γραφείου ευημερίας. Δεν παραγνωρίζεται ακόμη ότι ως αναφέρθηκε από τον κο Χειμώνα ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων ένεκα εξάρτησης σε ναρκωτικές ουσίες. Αυτή μάλιστα η χρήση ναρκωτικών δεν άφησε αναλλοίωτο τον ψυχικό και ψυχολογικό κόσμο του κατηγορουμένου. Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο του εγγράφου Α ο κατηγορούμενος πάσχει από σοβαρή διαταραχή προσωπικότητας. Σημειώνεται εντούτοις ότι σήμερα ο κατηγορούμενος καταβάλλει σοβαρή προσπάθεια απεξάρτησης από την έξη που τον ταλαιπωρεί και που τον οδήγησε σε σωματική και ψυχική καταστροφή αλλά και ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την άλλη έχει νομολογηθεί πως η σοβαρότητα ενός αδικήματος καθορίζεται από την ανώτατη στο νόμο προβλεπόμενη ποινή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου
(1990)2ΑΑΔ 264). Στη δοσμένη περίπτωση σοβαρότερα είναι τα αδικήματα της παρούσης εφόσον το αδίκημα πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου επισύρει ανώτατη ποινή φυλάκισης δεκατεσσάρων ετών, ενώ το αδίκημα κλοπή υλικού που αποστέλλεται μέσω ταχυδρομείου επισύρει επτά έτη ποινή φυλάκισης και τέλος, το αδίκημα απόσπαση χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων επισύρει πέντε έτη ποινή φυλάκισης. Περαιτέρω, σοβαρά κρίνονται και τα αδικήματα των υποθέσεων που λαμβάνονται υπ' όψιν εφόσον το αδίκημα της διάρρηξης επισύρει ανώτατη ποινή φυλάκισης επτά ετών, η κλοπή από πρόσωπο (άρθρα 265 και 266, Κεφ. 154) πέντε ετών, η κλοπή τριών ετών και η κακόβουλη ζημία δύο ετών. Πέραν του σταθερού δείκτη αποτίμησης της σοβαρότητας ενός αδικήματος σημειώνεται ότι και άλλοι, υποκειμενικοί παράγοντες, είναι ικανοί να αυξομειώσουν τη σοβαρότητα τούτου. Ένας εξ αυτών είναι η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη του αδικήματος, στοιχείο που επιβάλλει αυστηρότερη αντιμετώπιση για καταστολή της τάσης που διαπιστώνεται. Τα υπό κρίση αδικήματα κατατρυχούν, δυστυχώς, την κοινωνία μας. Η έξαρση στη διάπραξη αδικημάτων αυτού του είδους αναγνωρίσθηκε στην υπόθεση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2ΑΑΔ 104 και παρότι έκτοτε παρήλθαν δεκατέσσερα έτη δεν έχει κοπάσει ο ρυθμός με τον οποίο διαπράττονται. Επιτακτική συνεπώς παραμένει η ανάγκη επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Περαιτέρω, αυτή καθεαυτή η διάπραξη ενός αδικήματος, δηλαδή τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν, ενίοτε διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής. Στην υπό κρίση περίπτωση σημειώνεται ότι η έκνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου κράτησε μεγάλο χρονικό διάστημα, μεταξύ Αυγούστου 2008 και Ιουλίου
  1. Μεγάλος όμως είναι και ο αριθμός των αδικημάτων. Αρκεί να υποδειχθεί ότι οι διαρρήξεις ανέρχονται σε ένδεκα, μια εκ των οποίων κατοικίας. Περαιτέρω, όπως υπεδείχθη ήδη η αξία της κλοπιμαίας περιουσίας ανέρχεται σε €36357,15 ενώ η αξία της περιουσίας που ανευρέθη σε €
  2. Δεν μπορεί ακόμη να μένει ασχολίαστο το ότι σε δύο περιπτώσεις οι διαρρήξεις συνοδεύοντο και με κακόβουλη ζημιά. Για δε την παρούσα υπόθεση αντικείμενο κλοπής, πλαστογραφίας καθώς και κυκλοφορίας, ήτο η πενιχρή σύνταξη γήρατος της παραπονουμένης. Όλα τα πιο πάνω είναι στοιχεία που καταδεικνύουν το χαρακτήρα του κατηγορουμένου μέσα από την εγκληματική συμπεριφορά του, αλλά και τη ζημία που προκάλεσε σε αριθμό ανυποψίαστων πολιτών. Άλλη μια παράμετρος που απομένει να εξεταστεί είναι η θέση του κου Χειμώνα ότι οι υπό κρίση υποθέσεις μπορούσαν να ληφθούν υπ' όψιν στην υπόθεση 16625/09 του Κακουργιοδικείου Πάφου. Διερεύνηση όσων αφορούσε η εν λόγω υπόθεση απεκάλυψε ότι σε εκείνη την περίπτωση ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αριθμό κατηγοριών. Εν τούτοις την 17.7.2010 ανεστάλησαν κάποιες κατηγορίες και ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή σε μια κατηγορία, ήτοι κλοπή οχήματος. Η δε υπόθεση 15746/09 που λήφθηκε υπ' όψιν επίσης αφορά κλοπή, ενώ οι άλλες δύο υποθέσεις 17597/09 και 20836/09 αφορούν τροχαία αδικήματα, δηλαδή αλόγιστη και επικίνδυνη οδήγηση και οδήγηση χωρίς ασφάλεια, αντίστοιχα. Όταν διεπιστώθη ποια ήταν τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος στην υπόθεση 16625/09, δόθηκε εκ νέου ο λόγος στον κο Χειμώνα εάν επιθυμούσε να επανατοποθετηθεί. Ό,τι ανέφερε είναι πως· ασχέτως του ότι πλείστα από τα υπό κρίση αδικήματα επισύρουν υψηλότερη ποινή από εκείνη του αδικήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, εφόσον το Δικαστήριο που επέβαλε ποινή ήτο Κακουργιοδικείο, αυξημένης δηλαδή δικαιοδοσίας, μπορούσε να επιληφθεί και αυτών των υποθέσεων. Διαζευκτικά, ανέφερε ο κος Χειμώνας, κάποιες εκ των υποθέσεων οι οποίες αφορούν μόνο το αδίκημα της κλοπής, μπορούσε να είχαν ληφθεί υπ' όψιν στην υπόθεση 16625/
  3. Ξεκινώντας από την τελευταία θέση παρατηρώ ότι είναι γεγονός πως τρεις εκ των υποθέσεων που λαμβάνονται υπ' όψιν (8332/10, 19467/10 και 19468/10) αφορούν μια κατηγορία, αντικείμενο της οποίας είναι το αδίκημα της κλοπής. Συμφωνώ λοιπόν ότι δυνητικά αυτές οι υποθέσεις μπορούσαν να ληφθούν υπ' όψιν στην υπόθεση 16625/09, δοθέντος μάλιστα ότι η ημερομηνία διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων κυμαίνεται εντός του έτους
  4. Διαφωνώ εντούτοις ότι οι υπόλοιπες υποθέσεις μπορούσαν να ληφθούν υπ' όψιν. Ο λόγος έγκειται στο ότι οι υπόλοιπες υποθέσεις αφορούν αδικήματα που επισύρουν πολύ ψηλότερη ποινή. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο, όποια και αν είναι η δικαιοδοσία που ασκεί, είναι δεσμευμένο από την ανώτατη ποινή που επισύρει το αδίκημα που έχει ενώπιον του και δεν δύναται να επιβάλει υψηλότερη ποινή προφασιζόμενο οιονδήποτε λόγο. Διάφορη είναι η περίπτωση όταν το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται του σοβαρότερου αδικήματος παράσχει άδεια να ληφθούν υπ' όψιν και άλλες υποθέσεις. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Ιωάννου ν. Γενικός Εισαγγελέας
(2005)2 ΑΑΔ 598, 603 «όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα, μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο». Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται ότι καμία εκ των υποθέσεων που σήμερα εξετάζονται ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να ληφθεί υπ' όψιν στην υπόθεση 16625/09. Από την άλλη, ακόμη και αν λαμβάνετο υπ' όψιν το σύνολο των ενώπιον μου υποθέσεων, είμαι πεπεισμένος ότι δυνάμει των λεχθέντων τόσο στην υπόθεση Ιωάννου (πιο πάνω) όσο και Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 443, διαφορετική θα ήταν η ποινή που θα επιβάλλετο στον κατηγορούμενο, δηλαδή υψηλότερη. Δεν παραγνωρίζω τέλος ούτε το χρόνο που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων μέχρι και την ημερομηνία καταχώρισης των κατηγορητηρίων, αλλά και μέχρι σήμερα που επιβάλλεται ποινή. Η καθυστέρηση, ιδιαίτερα υπό το φως της διαφοροποίησης του τρόπου ζωής του κατηγορούμενου, δηλαδή ότι σήμερα καταβάλλει προσπάθεια απαλλαγής από εκείνα που τον έσπρωχναν στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, αποτιμάται θετικά και οδηγεί σε μείωση της ποινής, ενίοτε και διαφοροποίηση του είδους τούτης. Τέλος, δεν μου διαφεύγει ότι όπως ανέφερε ο κος Χειμώνας στον κατηγορούμενο απονεμήθη χάρη όταν αυτός εξέτισε δύο μήνες της ποινής που του επεβλήθη. Σε περίπτωση επιβολής στερητική της ελευθερίας ποινή, ανέφερε ο κος Χειμώνας, ο κατηγορούμενος θα υποχρεωθεί σε έκτιση και του υπολοίπου μέρους της ποινής που ανεστάλη. Η εν λόγω αναφορά αποτιμήθηκε κατά την επιμέτρηση της ποινής υπό το φως των αρχών περί συνολικότητας της ποινής (βλ. Χριστοφόρου, πιο πάνω και Φράγκου ν. Αστυνομίας Π. Ε. 19/2010, ημερ. 25.01.2011). Πέραν όλων των πιο πάνω και χωρίς να παραγνωρίζω ότι αυτή τούτη η ποινή που επιβάλλεται δεν δημιουργεί δεσμευτικό προηγούμενο, σημειώνω ότι αναφορικά με το είδος και ύψος της ποινής καθοδήγηση άντλησα από τις υποθέσεις Καραμανλής ν. Αστυνομίας
(2000)2ΑΑΔ 248, Otar ν. Aστυνομίας
(2005)2ΑΑΔ 482, Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1990)2ΑΑΔ1, Δημητρίου ν. Αστυνομίας
(2004)2ΑΑΔ 46, Νabokov v. Αστυνομίας
(2003)2ΑΑΔ 381 και Lungu v. Αστυνομίας
(2003)2ΑΑΔ 545. Καταλήγω ότι αρμόζουσα ποινή είναι εκείνη της φυλάκισης ως ακολούθως: 1η κατηγορία - 2 μήνες φυλάκιση 2η κατηγορία - 5 μήνες φυλάκιση 3η κατηγορία - 5 μήνες φυλάκιση 4η κατηγορία - 1 μήνα φυλάκιση Οι ποινές να συντρέχουν. Ζητήθηκε από τον κο Χειμώνα όπως σε περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλάκισης εξεταστεί ενδεχόμενο αναστολής εκτελέσεως τούτης. Αυτή η έκφανση της διαδικασίας υπό το φως των προνοιών του σχετικού νόμου (Ν. 95/72), καθώς και των λεχθέντων στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2ΑΑΔ 161, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2ΑΑΔ 582 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 214/09, ημερ. 29.1.2010. Το σύνολο των προαναφερομένων περιστάσεων του κατηγορουμένου, το λευκό του ποινικό μητρώο, η καθυστέρηση που παρατηρείται από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων και δη σε συνδυασμό με την αλλαγή στις προσωπικές του κατηγορουμένου περιστάσεις, καθώς η ενεργοποίηση περαιτέρω τριών μηνών φυλάκισης, δεν διέλαθαν την προσοχή μου. Από την άλλη, η σοβαρότητα των αδικημάτων, το σύνολο των υποθέσεων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και η εμβέλεια τούτων, αντικατοπτρίζουσα την έκνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις δεν επιτρέπουν αναστολή εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε. Ως εκ τούτου το αίτημα απορρίπτεται. Ως ημερομηνία έναρξης της ποινής να είναι η 24.3.2011 ότε και ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. (Υπ.) ................ Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΜΣ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.