Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Saim ARSHAD, Ποιν. Υπ.: 775/11, 15 Απριλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ Ποιν. Υπ.: 775/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Saim ARSHAD Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15 Απριλίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ. Δημητρίου Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του σε πέντε κατηγορίες κατοχής κάνναβης (κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9) και σε τέσσερεις κατηγορίες προμήθειας του ίδιου ναρκωτικού σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες 2, 4, 6, 8) κατά παράβαση σχετικών άρθρων του Ν.29/77. Σύμφωνα με τα γεγονότα στις 12.11.10 η ΥΚΑΝ έλαβε πληροφορία ότι άγνωστος αλλοδαπός Πακιστανικής καταγωγής στην τάφρο Ντ' Αβίλα στη Λευκωσία είχε στην κατοχή του ναρκωτικά και έψαχνε αγοραστές. Την ίδια μέρα υπό κάλυψιν αστυφύλακας της ΥΚΑΝ (Αστ. 450) μετά από οδηγίες του υπευθύνου του διευθέτησε συνάντηση με τον αλλοδαπό αυτόν κατά την οποίαν το πρόσωπο αυτό που ήταν ο κατηγορούμενος προμήθευσε τον αστυφύλακα με 1 γραμμάριο κάνναβης, με την προοπτική ότι αυτός θα αγόραζε αργότερα μεγαλύτερη ποσότητα εφόσον τα ναρκωτικά ήταν καλής ποιότητας. Το ίδιο επαναλήφθηκε και στις 2.3.11 με προμήθεια κάνναβης και πάλι 1 γρ. στον ίδιο αστυφύλακα στον ίδιο τόπο. Στις 11.3.11 ο κατηγορούμενος προμήθευσε τον αστυφύλακα αυτό με 2 γρ. κάνναβης στον ίδιο χώρο εισπράττοντας και €50 ως αμοιβή. Στις 24.3.11 ο κατηγορούμενος έστειλε μήνυμα μέσω κινητού στον υπό κάλυψιν αστυνομικό λέγοντας του ότι ευρίσκετο στη Λευκωσία και ζητώντας του να βρεθούν για να τον προμηθεύσει με μεγαλύτερη ποσότητα ναρκωτικών. Οργανώθηκε επιχείρηση και συνάντηση με τον κατηγορούμενο κατά την οποία ο κατηγορούμενος προμήθευσε τον ίδιο αστυφύλακα με 4 γρ. κάνναβης, οπότε αυτός τού αποκάλυψε την ταυτότητα του και τον συνέλαβε. Κατά την έρευνα που ακολούθησε εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου άλλα 5 γρ. κάνναβης και ένα μαύρο κουτί εντός του οποίου υπήρχαν ίχνη κάνναβης. Νομική Πτυχή: Για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Β Τάξης όπως είναι η κάνναβις ο νόμος προνοεί φυλάκιση μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές και για τα αδικήματα της προμήθειας σε άλλο πρόσωπο ισόβια φυλάκιση ή πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Τα αδικήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά έχουν από πολύ παλιά χαρακτηριστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ως κοινωνική μάστιγα, η οποία έχει προσλάβει διεθνείς διαστάσεις. Τα ναρκωτικά αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον στο οποίο το εν λόγω πρόσωπο κινείται (Σίμκαση ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 22. Στην υπ. Choli v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 30 λέχθηκε πως τα Δικαστήρια επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών, δεδομένου ότι αυτά πλήττουν - και συχνά ανεπανόρθωτα - την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Έτσι ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα, τους. Στην υπ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 επισημάνθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με την ανύψωση των ποινών. Το στοιχείο της αποτροπής είναι εκείνο που χαρακτηρίζει συνήθως τις ποινές για αυτού του είδους τα εγκλήματα (υπ. Afrougi v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 174). Επανειλημμένως έχει τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο πως γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών και ότι στην περίπτωση των εμπόρων η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη, εφόσον αυτοί αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής (υπ. Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240) και για αυτούς είναι δύσκολο να εντοπιστούν ερείσματα μετριασμού (βλ. υπ. Jokarbozorgi ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 726). Στην παρούσα υπόθεση έχει αναφερθεί από τον κ. Δημητρίου πως αφορά χρήση, αλλά είναι προφανές πως δεν πρόκειται για τέτοια περίπτωση. Είναι δεκτό πως και ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών, αλλά εδώ δεν τιμωρείται για αυτό το θέμα. Έχει κριθεί ένοχος για προμήθεια συνολικά 8 γρ. κάνναβης, εκ των οποίων στη μια περίπτωση αναφέρθηκε πως εισέπραξε και χρήματα. Έχει αναφερθεί επίσης πως διευκόλυνε βασικά τον προμηθευόμενο στην εξασφάλιση της δόσης του και δεν το έκαμε για τα χρήματα. Είναι αλήθεια και λαμβάνεται υπόψιν πως δεν εισέπραξε οποιοδήποτε ποσόν στις τρεις από τις τέσσερεις περιπτώσεις. Όμως δεν μπορεί να παραγνωριστεί πως πήρε χρήματα στη μια περίπτωση και κυρίως πως ούτως ή άλλως η συμπεριφορά αυτή σε όλες τις περιπτώσεις αποτελεί συμμετοχή στη διάθεση και διάδοση των ναρκωτικών κατά την έννοια που αναφέρθηκε και στην υπόθεση Παγιαβλάς (ανωτέρω) ότι και οι χρήστες ακόμα συντηρούν τους εμπόρους. Δεν μπορεί δηλαδή να παραγνωριστεί πως και οι ενέργειες του κατηγορούμενου συνιστούν διευκόλυνση των προσώπων που ασχολούνται με την διάθεση ναρκωτικών. Στην υπόθεση Reza Salaryand v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541, όπου ο εφεσείων είχε απλώς διαμεσολαβήσει στη διάθεση ναρκωτικών στον συγκατηγορούμενο του (Α' Τάξης, όπιο 94 γρ.) και τιμωρήθηκε με φυλάκιση 2, 5 χρόνων λέχθηκαν τα εξής: "Δε διακρίνουμε ουσιαστική διαφορά μεταξύ του ρόλου των δύο συγκατηγορούμενων στην προώθηση του κακού, από το οποίο ο νομοθέτης απέβλεψε να προστατέψει την κοινωνία εκτεινόμενη στο παγκόσμιο. Κατ' ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος." Στην παρούσα παρατηρείται πως ο κατηγορούμενος ευρίσκετο σε δημόσιο χώρο αναζητώντας αποδέκτες των ναρκωτικών, δεν περιορίζετο η προμήθεια σε κάποιο φίλο του με τον οποίον θα έκαναν χρήση μαζί, οι συναλλαγές γίνοντο με την προοπτική να αγοράσει αργότερα μεγαλύτερη ποσότητα ο αστυφύλακας και εντυπωσιάζει και η επιμονή του κατηγορούμενου να τον παροτρύνει και ο ίδιος προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι ο κατηγορούμενος στην πραγματικότητα δεν έχει υπέρ του το ελαφρυντικό (του άρθρου 30
(4)(β)(iii) ότι δεν εμπλέκεται σε διακίνηση ναρκωτικών, αφού ακριβώς αυτό έκανε με τις πράξεις του. Στα πλαίσια του καθήκοντος για εξατομίκευση της ποινής συντρέχουν και λαμβάνω υπόψιν μου προς όφελος του: (
- i)Το λευκό του ποινικό μητρώο, που του δίδει το δικαίωμα να κριθεί με επιείκεια. (
- ii)Την ομολογία του και συνεργασία με την Αστυνομία αν και πρέπει να σημειωθεί πως δεν έχει αναφερθεί να έδωσε πληροφορίες για εντοπισμό των δικών του προμηθευτών. (iii) Την άμεση παραδοχή του στο δικαστήριο που του δίδει το δικαίωμα να έχει σχετική έκπτωση στην ποινή παρατηρώντας και εδώ πως ενόψει της μαρτυρίας που υπήρχε σίγουρα ήταν μειωμένες οι επιλογές του και συνεπώς κάπως μειωμένη είναι και η σημασία της παραδοχής του. (
- iv)Την μεταμέλεια που εξέφρασε μέσω του συνηγόρου του. (
- v)Το ιστορικό του, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις όπως περιέχονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε συνδυασμό με τα όσα αναφέρθηκαν από τον συνήγορο του. Ιδιαίτερα ότι είναι 29 ετών, άνεργος, ευρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγο του με την οποίαν απέκτησε και ένα παιδί σήμερα 6 ετών, το οποίο τώρα διαμένει μαζί της στη Λάρνακα. Κατάγεται από πολύτεκνη οικογένεια του Πακιστάν και ήρθε στην Κύπρο το 2003 ως φοιτητής. Το 2004 όμως πήγαν με τη σύζυγο του στην Αγγλία όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος των σπουδών του εκεί και εργαζόταν παράλληλα. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε εκεί για ένα χρόνο οπότε και επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο, όπου εργάστηκε περιστασιακά σε διάφορες εργασίες. Πριν από έξι μήνες περίπου επήλθε η διάσταση με τη σύζυγο του. Όπως αναφέρει είναι και ο ίδιος περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών. Τονίζω πως οι προσωπικές περιστάσεις σε σοβαρές υποθέσεις για τις οποίες απαιτούνται αυστηρές ποινές είναι ήσσονος σημασίας.
- vi)Επίσης πρέπει να σημειώσω πως όπως έχει αναγνωρίσει και ο συνήγορος του η παρούσα δεν αφορά παγίδευση του με την έννοια της δημιουργίας των αδικημάτων από την Αστυνομία και την πίεση του ιδίου να συμμετάσχει στη διάπραξη τους αφού τα γεγονότα δείχνουν πως απλώς τού δόθηκε σε κάθε περίπτωση μια συνηθισμένη ευκαιρία για την εμπλοκή του. Δεν παραγνωρίζω όμως πως προφανώς θα μπορούσε να συλληφθεί και νωρίτερα, αν και φαίνεται πως η Αστυνομία ανέμενε τον εντοπισμό της μεγαλύτερης δυνατής ποσότητας για να διαφανεί και η έκταση της υπόθεσης και της δυνατότητας του ίδιου του κατηγορούμενου. viii) Τέλος έχω υπόψιν πως τα ναρκωτικά στην παρούσα ήταν Β' Τάξης, τα οποία δεν ανήκουν στα λεγόμενα σκληρά ναρκωτικά. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω δεν έχω καμιά αμφιβολία πως η μοναδική κατάλληλη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Κρίνω κατάλληλες και επιβάλλω: Στις κατηγορίες 1, 3, 9 φυλάκιση 2 μηνών σε κάθε κατηγορία. Στις κατηγορίες 5, 7 φυλάκιση 4 μηνών σε κάθε κατηγορία. Στις κατηγορίες 2, 4 φυλάκιση 9 μηνών σε κάθε κατηγορία. Στις κατηγορίες 6, 8 φυλάκιση 12 μηνών σε κάθε κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν μεταξύ τους και να ξεκινούν από τις 29.3.11. Τα Τεκμήρια κατάσχονται προς καταστροφή. Δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε λόγο για αναστολή. Όλα τα σχετικά στοιχεία λήφθηκαν υπόψιν επαρκώς κατά την επιμέτρηση της ποινής. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο