Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σάββας ΧΡΥΣΟΧΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 5785/10, 18 Απριλίου 2011

(1)/00 και Κ.Δ.Π. 312/2007 και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής HYM257 χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου. Τα γεγονότα που αφορούν τις υπό εξέταση κατηγορίες εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με αυτά, ο Κατηγορούμενος 1 στις 19.9.2008 ανακόπηκε από τον Αστ.1548 Α. Χαριλάου, στην οδό Σολωμού, στη Λευκωσία, για συνήθη έλεγχο τροχαίας, όπου και διαπιστώθηκαν τα αδικήματα που περιγράφονται στο κατηγορητήριο. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στο Νόμο απάντησε «Παραδέχομαι». Ο Κατηγορούμενος 1 έχει μια προηγούμενη καταδίκη, την υπόθεση με αρ. 2602/08, Ε.Δ. Λάρνακας, η οποία αφορούσε αδίκημα υπερβολικής ταχύτητας στην οποία και του επιβλήθηκε πέραν της ποινής προστίμου στέρηση της άδειας οδηγού του για περίοδο 50 ημερών από 9.9.2008 και έχει 14 βαθμούς ποινής στην άδεια του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, καταρχήν υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρθηκε με έμφαση στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου

1. Ανέφερε ότι όπως φαίνεται και από την έκθεση ο Κατηγορούμενος 1 μένει με την ηλικιωμένη μητέρα του από την οποία και συντηρείται αφού από το 2006 είναι άνεργος, το μικρότερο παιδί του έχει σοβαρό πρόβλημα εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες και βρίσκεται σε πρόγραμμα απεξάρτησης, ο δε Κατηγορούμενος τον στηρίζει ψυχολογικά, γι΄ αυτό και κάλεσε το Δικαστήριο με έμφαση στις προσωπικές του συνθήκες, το λευκό ποινικό του μητρώο, την άμεση παραδοχή του, αλλά και το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που είναι η 19.9.2008, να μην επιβάλει στον Κατηγορούμενο 1 ποινή στερητική της ελευθερίας του, σε αντίθετη δε περίπτωση να την αναστείλει λόγω των πιο πάνω ελαφρυντικών του Κατηγορούμενου
2. Ο κος Καρεκλάς ανέφερε ότι, οι 14 βαθμοί ποινής που έχει στην άδεια του ο Κατηγορούμενος 1, λογικά θα επενεργήσουν ως αρνητικός παράγοντας σε σχέση με την οδηγική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 1, αλλά ζήτησε από το Δικαστήριο να του δώσει μια ευκαιρία για αναμόρφωση της οδηγικής του συμπεριφοράς. Ο κος Καρεκλάς, μετέφερε επίσης την απολογία και τη μεταμέλεια του Κατηγορούμενου 1 στο Δικαστήριο όπως και την υπόσχεση του ότι δεν θα επαναλάβει τη διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος. Ενώπιον του Δικαστηρίου όπως έχει ήδη αναφερθεί βρίσκεται επίσης η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο
3. Όπως αναφέρεται σε αυτή ο Κατηγορούμενος 1 έχει τελέσει δύο γάμους και έχει 4 παιδιά. Τα 3 μεγαλύτερα παιδιά του είναι έγγαμα και διαμένουν με τις δικές τους οικογένειες, ενώ το μικρότερο του παιδί το οποίο είναι παιδί της δεύτερης συζύγου του από τον προηγούμενο της γάμο και το οποίο έχει υιοθετήσει ο Κατηγορούμενος 1, βρίσκεται σε πρόγραμμα απεξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες. Ο Κατηγορούμενος 1 από το 2006 είναι άνεργος και συντηρείται από τη μητέρα του. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά Κατηγορούμενου, και τα Δικαστήρια οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα τέτοια θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος 1 με την πράξη του να οδηγήσει ενώ ίσχυε η επιβολή του διατάγματος για στέρηση της άδειας οδηγού που είχε επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας κατέδειξε ασέβεια προς το διάταγμα, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος που να δικαιολογούσε αυτή την πράξη του Κατηγορούμενου 1 τη συγκεκριμένη μέρα, αλλά και του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδήγησε 10 μόλις μέρες μετά από την επιβολή στέρησης από το Δικαστήριο. Η σοβαρότητα του αδικήματος όπως έχω αναφέρει είναι δεδομένη και με τον γνώμονα αυτό το Δικαστήριο θα εξετάσει τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου

1. Υπέρ του Κατηγορούμενου θα προσμετρήσει η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που ήταν η 19.9.2008 μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, που ήταν 26.2.2010, 18 μήνες μετά, αλλά και το γεγονός ότι η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος 1 ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η 21.1.2011, δυόμιση σχεδόν χρόνια δηλαδή μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Οι προσωπικές του συνθήκες επίσης θα ληφθούν υπόψη. Από την άλλη στο χρονικό διάστημα αυτό που έχει μεσολαβήσει, ο Κατηγορούμενος 1 όπως σαφέστατα προκύπτει από τους 14 βαθμούς ποινής που έχει συγκεντρώσει στην άδεια του, δεν έχει αναμορφώσει την οδηγική του συμπεριφορά, παρά την ηλικία και την ωριμότητα που κατά λογική προέκταση έχει. Ενόψει των ανωτέρω και ειδικά λόγω της παρέλευσης χρόνου από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος, αλλά και τη μετά της διάπραξης των υπό εξέταση αδικημάτων αλλαγή στην οδηγική του συμπεριφορά, κρίνω, εξαντλώντας την επιείκεια μου, ότι η αρμόζουσα ποινή για να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 1 σε σχέση με την πρώτη κατηγορία δεν είναι αυτή της φυλάκισης, αλλά του χρηματικού προστίμου. Σε ότι αφορά τη δεύτερη κατηγορία λαμβάνω υπόψη μου ότι αυτή πηγάζει και είναι αποτέλεσμα ουσιαστικά της πρώτης κατηγορίας υπό την έννοια του ότι εφόσον ο Κατηγορούμενος 1 είχε στερηθεί με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, για την εν λόγω χρονική περίοδο, δεν θα μπορούσε αντικειμενικά να υπάρχει σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου. Ενόψει των ανωτέρω, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο 1 οι πιο κάτω ποινές: Πρώτη κατηγορία: Πρόστιμο €
2. Δεύτερη κατηγορία: Καμία Ποινή - όπως έχω ήδη αναφέρει, τα γεγονότα της πηγάζουν από αυτά της πρώτης κατηγορίας. Σε ότι αφορά την δεύτερη κατηγορία λαμβάνοντας υπόψη μου και την μετέπειτα οδηγική του συμπεριφορά, όπως και την δεδομένη σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος, ο Κατηγορούμενος 1 αποστερείται του δικαιώματος οδήγησης για περίοδο έξι

(6)μηνών από αύριο. Μετά τη λήξη της περιόδου στέρησης να διαγραφούν οι βαθμοί του. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο