Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρης ΠΑΜΠΑΚΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 2257/11, 10 Μαΐου 2011

(3)μάρτυρες κατηγορίας. Ο Μ.Κ.1, Αστ. 3029 Η. Ηλία, του τμήματος Δ και αποσπασμένος στο ΕΟΜΟ Αρχηγείου, ανέφερε ότι δεν θυμάται να έχει προβεί σε οποιαδήποτε καταγγελία ή οποιαδήποτε διερεύνηση σε σχέση με το επίδικο αυτοκίνητο. Ανέφερε μόνο ότι στα πλαίσια γενικών οδηγιών που του δόθηκαν κάποια ημέρα, την οποία δεν θυμόταν να πει ποια ήταν ακριβώς, πήγε μαζί με τον συνάδελφο του Αστ. 2893 Χ. Έλληνα, στον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου να διενεργήσει έλεγχο για διάφορα οχήματα. Πριν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια στον εν λόγω Σταθμό, δέχθηκε ένα τηλεφώνημα και ως αποτέλεσμα ο ίδιος έφυγε από τον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου, χωρίς να κάνει οποιεσδήποτε ενέργειες. Σε σχέση με αυτές τις γενικές οδηγίες που του είχαν δοθεί, οι μόνες ενέργειες τις οποίες έκανε, ήταν στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας όπου έλεγξε 4 - 5 αυτοκίνητα, σε σχέση με τα οποία διαπίστωσε κάποιες παραβάσεις και τα έγραψε. Δεν θυμόταν ούτε πότε έγινε αυτός ο έλεγχος, ούτε τα αδικήματα τα οποία ο ίδιος εντόπισε, ούτε και τους αριθμούς των αυτοκινήτων. Η θέση του σε ότι αφορά το υπό εξέταση αδίκημα ήταν ότι δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια για το συγκεκριμένο όχημα και δεν θυμάται τίποτε. Η μαρτυρία αυτή του Μ.Κ.1 παρέμεινε αναντίλεκτη, εφόσον δεν τον αντεξέτασε ο Κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.2 είναι ο Αστ. 2893 Χ. Έλληνας, ο οποίος ανέφερε ότι σύμφωνα με γενικές οδηγίες που είχαν δοθεί από τον Υπεύθυνο του ΟΠΟΔ σε διάφορους Αστυφύλακες, συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου, τους ανατέθηκε να πάνε σε διάφορους Αστυνομικούς Σταθμούς και να καταγράψουν όλα τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν σταθμευμένα εντός των Σταθμών, χωρίς ειδικές ή άλλες σαφείς οδηγίες. Δηλαδή, οι οδηγίες τους δεν ήταν να καταγράψουν οχήματα που φαίνεται ότι διέπρατταν αδικήματα, αλλά απλά η καταγραφή όλων των οχημάτων που βρίσκονταν στους εν λόγω Σταθμούς. Στα πλαίσια αυτών των γενικών οδηγιών, ο ίδιος, μετέβηκε σε κάποιους Σταθμούς, σχεδόν παγκύπρια, δεν μπορούσε να θυμηθεί ούτε σε ποιους Σταθμούς, ούτε πότε πήγε και προχώρησε σε καταγραφή αριθμού οχημάτων, που και πάλι δεν θυμόταν κανένα αριθμό εγγραφής να αναφέρει στο Δικαστήριο. Ειδικά για το όχημα με αρ. εγγραφής KJK287 που ρωτήθηκε συγκεκριμένα, ανέφερε ότι δεν θυμάται τίποτε, ούτε και οποτεδήποτε ήρθε σε επαφή με τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος αντεξετάζοντας τον εν λόγω μάρτυρα, τον ρώτησε κατά πόσο ο ίδιος τον είδε οποτεδήποτε να οδηγά το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KJK287 και η απάντηση του μάρτυρα ήταν αρνητική. Ο Μ.Κ.3 ο Ε/Αστ. 5483 Χ. Παστέλλης, ήταν το άτομο που συμπλήρωσε τον Ανακριτικό Φάκελο αρ. 2, ο οποίος καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 1, σε σχέση με το επίδικο αδίκημα. Σημειώνω εδώ από απλή θεώρηση του εν λόγω τεκμηρίου ότι, όλα τα στοιχεία που έχουν καταχωρηθεί στο φάκελο είναι γραμμένα με μελάνι, εκτός από τα στοιχεία του αδικήματος που είναι γραμμένα με μολύβι και ως αδίκημα αναγράφονται οι λέξεις «ληγμένη άδεια κυκλοφορίας από 30.6.2009». Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει ο Μ.Κ.3, στις 27.10.09 ο ίδιος, κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο Δημήτρη Πάμπακα, επί το ότι την 27.10.09 και περί ώρα 10:00 π.μ. - 10:45 π.μ., σε οδό η οποία δεν αναγράφεται, κατήγγειλε τον οδηγό οχήματος σαλούν, με αρ. εγγραφής KJK287 για το πιο πάνω αδίκημα και ο Κατηγορούμενος αφού πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί απάντησε, «το αυτοκίνητο το κυκλοφόρησα μόνο 3-4 φορές. Το αυτοκίνητο κάθεται, δεν το κυκλοφορώ. Έπιασα το ελάχιστες φορές που δεν είχα άλλο αυτοκίνητο και τη συγκεκριμένη μέρα δεν το οδηγούσα». Σύμφωνα επίσης με τα όσα έχει αναφέρει ο εν λόγω μάρτυρας και τα όσα αναγράφονται στο Τεκμήριο 1, ο Κατηγορούμενος αφού ενημερώθηκε για το πιο πάνω αδίκημα στο γραφείο του υπευθύνου ΟΠΟΔ, Αν. Υπ/μου Αντρέα Κωνσταντίνου, την ίδια μέρα ανανέωσε την άδεια κυκλοφορίας του. Η ανανεωμένη άδεια κυκλοφορίας, κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2 και ως ημερομηνία ανανέωσης της αναφέρεται η 25.11.

1. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο ίδιος, ούτε είδε τον Κατηγορούμενο να οδηγά το εν λόγω αυτοκίνητο, ούτε και διαπίστωσε ο ίδιος προσωπικά ότι ο Κατηγορούμενος έχει διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα είτε σε σχέση με το όχημα του είτε άλλως. Ήταν η θέση του επίσης ότι ουδέποτε είδε το εν λόγω όχημα οπουδήποτε και ότι σε σχέση με την παρούσα καταγγελία εκτελούσε οδηγίες του Διευθυντή του ΟΠΟΔ. Ο ίδιος σύμφωνα με τις οδηγίες του, απλά σχημάτισε τους ανακριτικούς φακέλους. Κατά την αντεξέταση του, από τον Κατηγορούμενο ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για το εν λόγω αδίκημα, στο γραφείο του Υπ. Α. Κωνσταντίνου, και συγκεκριμένα είπε ότι ήταν ο κος Κωνσταντίνου που πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα που αντιμετωπίζει, και ο ίδιος απλά κατέγραψε την απάντηση του. Ήταν θετική η απάντηση του στην ερώτηση του Κατηγορούμενου κατά πόσο ο Κατηγορούμενος ήταν παρών όταν έγινε η καταγγελία. Αυτή ήταν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο Κατηγορούμενος όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο. Είναι καθήκον του Δικαστηρίου σε κάθε υπόθεση, μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής να εξετάζει κατά πόσο υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου για να μπορέσει να κληθεί σε απολογία. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police 1981 2 CLR
2. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου 1990 2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανέφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις. (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγησης της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στην βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα». Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία, μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μία εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. The Police v. Kallenos 1980, 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Από τη μαρτυρία, όπως έχει τεθεί ενώπιον μου και στη θεώρηση της μόνο, διαπιστώνω ότι καταρχήν δεν τίθεται θέμα αντίφασης μεταξύ των μαρτύρων κατηγορίας. Οι Μ.Κ.1 και 2 όπως διαφάνηκε, δεν είχαν καμία σχέση με την επίδικη καταγγελία και επομένως η μαρτυρία τους δεν προσφέρει καμία βοήθεια στο Δικαστήριο. Η μοναδική μαρτυρία από την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει πληροφορίες και γεγονότα σε σχέση με το αδίκημα, είναι η μαρτυρία του Μ.Κ.
3. Παρατηρώ ότι, από την εν λόγω μαρτυρία όπως έχει ήδη αναφερθεί, είναι η μοναδική που μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο, δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε το επίδικο όχημα, την επίδικη ημερομηνία στην υπό αναφορά οδό. Αντίθετα, προκύπτει ότι άγνωστο πρόσωπο έγραψε τον αριθμό του οχήματος του Κατηγορούμενου και ο Μ.Κ.3 μετά από οδηγίες του Ανώτερου του Διευθυντή του ΟΠΟΔ Αν. Υπ/μου Α. Κωνσταντινίδη, σχημάτισε ποινικό φάκελο εναντίον του Κατηγορούμενου. Το αδίκημα όπως αναγράφεται στο κατηγορητήριο, προϋποθέτει απόδειξη των συστατικών στοιχείων της οδήγησης από τον Κατηγορούμενο του εν λόγω οχήματος και ότι η άδεια κυκλοφορίας του ήταν ληγμένη. Έστω και εάν θεωρήσω ότι ο τόπος που αυτό οδηγήθηκε δεν αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο του αδικήματος, σίγουρα η μη απόδειξη του αναγκαίου και κύριου συστατικού στοιχείου του αδικήματος, δηλαδή της οδήγησης, οδηγεί το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου για την οποία θα πρέπει να κληθεί σε απολογία. Ως εκ τούτου, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει από το στάδιο αυτό. Τα έξοδα μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής τα οποία ανέρχονται σε €60, να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο