Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Βασιλική ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 2189/11, 30 Μαΐου 2011

(4)φωτογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν τις οδούς Οθέλλου, Ειρήνης και Ομήρου, στο Στρόβολο. Οι εν λόγω φωτογραφίες σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 6 μέχρι 9 αφού η ΜΚ1 συμφώνησε με το συνήγορο της Κατηγορουμένης ότι όντως ο δρόμος και το σημείο στο οποίο έγινε το επίδικο δυστύχημα είναι ως απεικονίζεται στις εν λόγω φωτογραφίες. Συμφώνησε επίσης με τις θέσεις του κ. Ιωαννίδη ότι ουσιαστικά το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης είχε ευθυγραμμιστεί στο δρόμο, πήγαινε με ελάχιστη ταχύτητα και ότι η σύγκρουση μεταξύ του οχήματος και της πεζής ήταν πολύ μικρής έντασης που μπορεί να χαρακτηριστεί βασικά ως επαφή. Δεν έχει μετρήσει την απόσταση που είχε διανύσει η πεζή μέχρι το σημείο σύγκρουσης ούτε και την ορατότητα από το σημείο που βρισκόταν η πεζή προς τη πορεία του οχήματος της κατηγορουμένης. Συμφώνησε ότι πρόθεση της πεζής ήταν να διασταυρώσει το δρόμο και να πάει στο απέναντι πεζοδρόμιο, ότι στο σημείο εκείνο δεν υπάρχει διάβαση πεζών και ότι η πεζή εξήλθε από την οδό Οθέλλου, πίσω από το περιτείχισμα του σπιτιού που απεικονίζεται στις φωτογραφίες αναφέροντας όμως ότι η πεζή είναι ψηλή κοπέλα. Ο κ. Ιωαννίδης ρώτησε επίσης την Μ.Κ.1 κατά πόσο διερεύνησε τον ισχυρισμό που προέβαλε η Κατηγορούμενη ότι δηλαδή της ανέφερε η πεζή ότι την αντιλήφθηκε και πίστευε ότι θα σταματήσει για να την αφήσει να περάσει, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ρώτησε την πεζή γι' αυτό το θέμα και η απάντηση της ήταν ότι είδε την Κατηγορουμένη τη στιγμή που επιχειρούσε να διασταυρώσει και πίστευε ότι θα σταματούσε. Δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας, Μ.Κ.2, ήταν η Σουζάνα Μαρτίνοβ. Η Μ.Κ.2 μένει μόνιμα στην Κύπρο εδώ και 19 χρόνια. Εδώ και 5 μήνες κάθε πρωί κάνει την ίδια διαδρομή και συγκεκριμένα από την οδό Οθέλλου, διασχίζει την οδό Ομήρου, στο Στρόβολο και εισέρχεται στην οδό Ειρήνης. Την 10.6.2009 γύρω στις 0700 το πρωί, βρισκόταν στο δεξιό πεζοδρόμιο της οδού Οθέλλου και κατευθυνόταν προς την οδό Ομήρου. Στην πιο πάνω συμβολή σταμάτησε για να ελέγξει το δρόμο. Κοίταξε στα δεξιά της και δεν υπήρχε οποιοδήποτε όχημα και ακολούθως κοίταξε αριστερά της στην οδό Ομήρου που είναι ανήφορο και ούτε εκεί υπήρχε οποιοδήποτε όχημα. Τότε ξεκίνησε να διασχίζει την Ομήρου με σκοπό να κατευθυνθεί απέναντι προς την οδό Ειρήνης και συγκεκριμένα στο αριστερό πεζοδρόμιο ως η πορεία που είχε. Εκείνη τη μέρα φορούσε παντόφλες και αφού έκανε περίπου 5-6 βήματα και βρισκόταν περίπου στη μέση της οδού Ομήρου, όταν γυρίζοντας το κεφάλι της προς τα δεξιά, είδε ένα αυτοκίνητο πολύ κοντά σε αυτή, το οποίο αργότερα πληροφορήθηκε ότι είχε αριθμούς εγγραφής KTU634. Ανέφερε ότι σοκαρίστηκε, δεν ξέρει πως βρέθηκε εκεί το αυτοκίνητο, και σε κλάσματα δευτερολέπτου δέχθηκε κτύπημα από αυτό. Θυμάται ότι πιάστηκε στην δεξιά μπροστινή γωνιά του αυτοκινήτου και στο καπό. Μετά το κτύπημα ένοιωθε ότι θα έχανε τις αισθήσεις της και προσπάθησε να παραμείνει ήρεμη. Αιμορραγούσε και από τη μύτη. Κάποιος άγνωστος της άνδρας την βοήθησε να σταματήσει η αιμορραγία και την μετέφερε στο απέναντι πεζοδρόμιο της οδού Ομήρου. Θυμάται την οδηγό του αυτοκινήτου KTU634 η οποία έφερε ιώδιο και σκούπισε τη μύτη της. Καθώς βρισκόταν στο πεζοδρόμο, η Μ.Κ.2 είδε στο δρόμο τις παντόφλες της να βρίσκονται στον πίσω δεξιά τροχό του αυτοκινήτου KTU634, όπου η μια ήταν εξωτερικά και η άλλη εσωτερικά του. Η τσάντα της βρισκόταν μπροστά από το αυτοκίνητο και τα γυαλιά της που είχαν απόσταση περίπου ένα μέτρο από αυτό. Το καπέλο της βρισκόταν στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου. Κάποιος άγνωστος της άνδρας που ήρθε για βοήθεια μετά από παράκληση της, τα μάζεψε και της τα έφερε. Λίγη ώρα αργότερα, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με ασθενοφόρο, όπου εκεί έτυχε των πρώτων βοηθειών και έκανε ακτινογραφίες. Στο Νοσοκομείο καθώς περίμενε τις ακτινογραφίες, η Μ.Κ.1 της ανέφερε ότι εξετάζει το δυστύχημα που είχε και της έδειξε και επεξήγησε το σχέδιο το οποίο υπέγραψε. Την 8.7.2009 που η Μ.Κ.2 ήταν σε καλύτερη κατάσταση η Μ.Κ.1 της ξαναέδειξε και ξαναεπεξήγησε το σχέδιο με το οποίο και συμφώνησε πλήρως. Η ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι έλεγξε το δρόμο και από αριστερά και από δεξιά πριν να προσπαθήσει να διασταυρώνει, ο βηματισμός της ήταν κανονικός για την ηλικία της ήταν τότε 53 ετών, είχε σχεδόν φτάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο πριν να την κτυπήσει η κατηγορουμένη με το όχημα της και δεν μπορούσε να αναγνωρίσει την κατηγορουμένη ως την οδηγό που την κτύπησε την εν λόγω ημερομηνία αναφέροντας ότι η κοπέλα που την κτύπησε είχε ξανθά μαλλιά και μιλούσε σε κινητό τηλέφωνο. Αντεξεταζόμενη, αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι την επίδικη ημέρα φορούσε μεγάλο καπέλο που έκρυβε ολόκληρο το κεφάλι της αναφέροντας ότι φορούσε ένα κανονικό καπέλο που δεν κάλυπτε ολόκληρο το πρόσωπο της. Θέση της ήταν ότι ξεκίνησε τη πορεία της για να διασταυρώνει από το σημείο που η ίδια τοποθέτησε με κίτρινο χρώμα επί του τεκμηρίου 5 και βρίσκεται κοντά στο σημείο Β επί του εν λόγω τεκμηρίου και ανέφερε ότι ερχόταν από την οδό Οθέλλου περπατώντας πάνω στο πεζοδρόμιο και όταν έφτασε στην άκρια του δρόμου, το σημείο εκείνο είναι ημικύκλιο και όχι γωνιά, κατέβηκε από το πεζοδρόμιο για να μπορεί να δει καλύτερα δεξιά, αριστερά και μετά ξεκίνησε να διασταυρώνει. Δεν είδε κανένα όχημα στο δρόμο ούτε το όχημα της κατηγορουμένης να ξεπροβάλλει από την οδό Ειρήνης. Θέσης της ήταν ότι περπατούσε πολύ προσεκτικά και ότι σχεδόν έφτασε στην απέναντι άκρη του πεζοδρομίου προτού την κτυπήσει το όχημα της Κατηγορουμένης. Της υπεβλήθη ότι αυτή της η θέση δεν είναι αληθινή και συγκρούεται επίσης και με τα σημεία που τοποθετήθηκαν στο σχέδιο από τη Μ.Κ.1 με τα οποία και η ίδια συμφώνησε και τα οποία, σημεία Χ και Γ, δείχνουν ότι η σύγκρουση έγινε περίπου στο μέσο της οδού Ομήρου και όχι κοντά στο απέναντι πεζοδρόμιο. Η Μ.Κ.2 επέμενε στη θέση της. Της υπεβλήθη επίσης ότι το χτύπημα που δέχτηκε από το αυτοκίνητο ήταν πολύ μικρής έντασης, απλή επαφή θέση την οποία δεν δέχθηκε αναφέροντας ότι υπέστη σοβαρές ζημιές από το κτύπημα. Της υπεβλήθη επίσης ότι άρχισε να διασταυρώνει το δρόμο γρήγορα και χωρίς να ελέγξει δεξιά και αριστερά υποβολές τις οποίες δεν δέχθηκε αναφέροντας ότι ξέρει πολύ καλά πώς να διασταυρώνει το δρόμο, είναι πάντα πολύ προσεκτική, ουδέποτε τρέχει λόγω της ηλικίας της και την εν λόγω ημερομηνία φορούσε παντόφλες που δεν της επέτρεπαν να τρέχει. Άφησε υπονοούμενα ότι η Κατηγορουμένη μιλούσε στο κινητό γι' αυτό και δεν πρόσεξε την ίδια στο δρόμο για να αναφέρει αργότερα ότι είδε την Κατηγορούμενη να μιλά στο κινητό όταν αυτή βγήκε έξω από το αυτοκίνητο της. Ανέφερε επίσης ότι η οδηγός που την κτύπησε ούτε καν την πλησίασε για να δει αν είναι καλά και είπε επίσης ότι ανέφερε στην αστυνομία ότι η κατηγορουμένη μιλούσε στο κινητό αλλά της είπαν ότι δεν είναι έτσι. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η ίδια είχε πει ότι αντιλήφθηκε το όχημα της κατηγορουμένης αλλά πίστευε ότι θα σταματούσε να την αφήσει να περάσει και επέμενε ότι δεν είδε το αυτοκίνητο ποτέ πριν να την κτυπήσει. Μετά που η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να προβεί σε ανόμωτη δήλωση. Η Κατηγορούμενη υιοθέτησε ενόρκως το περιεχόμενο της κατάθεσης της Τεκμήριο 3. Σύμφωνα αυτή, την 10.6.09 και περί ώρα 0715 οδηγούσε το αυτοκίνητο της KTU634 στην οδό Ειρήνης, στο Στρόβολο. Φτάνοντας στη συμβολή με την οδό Ομήρου, σταμάτησε στο ΑΛΤ, έλεγξε το δρόμο και εισήλθε με κλίση δεξιά στην οδό Ομήρου. Μόλις το αυτοκίνητο ευθυγραμμίστηκε και παρά την οδό Οθέλλου ξαφνικά είδε μπροστά της μια πεζή να προσπαθεί να διασταυρώσει την οδό Ομήρου από αριστερά ως η πορεία της, αλλά δεν πρόλαβε να την αποφύγει και την κτύπησε. Την πεζή δεν την είδε καθόλου προηγουμένως να στέκεται στο πεζοδρόμιο και η ίδια πιστεύει ότι εισήλθε στο δρόμο για να διασταυρώσει, απότομα. Αμέσως μόλις κτύπησε την πεζή ακινητοποίησε το αυτοκίνητο της στη τελική του θέση και κατέβηκε από αυτό για να παράσχει τις Πρώτες Βοήθειες στην πεζή, με τη βοήθεια κάποιου περαστικού. Παράλληλα κάλεσε Αστυνομία και ασθενοφόρο. Στη σκηνή του δυστυχήματος ήρθε η Αστ. 3788 η οποία ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο και αφού το έδειξε στην Κατηγορούμενη και ης το επεξήγησε, ως ορό το υπέγραψε. Η Κατηγορουμένη δεν τραυματίστηκε από το δυστύχημα. Στο αυτοκίνητο ήταν μόνη και φορούσε τη ζώνη της. Για το δυστύχημα ενημέρωσε την ασφαλιστική της εταιρεία ενώ τα πλήρη στοιχεία της πεζής τα έμαθε από την Αστ. 3788 αφού τη στιγμή που ήταν στη σκηνή του δυστυχήματος μόνο το όνομα της πεζής έμαθε. Η πεζή ήταν η Σουζάνα Μαρτίνοβ. Συμπληρωματικά των πιο πάνω, η Κατηγορουμένη ανέφερε ότι η πεζή της είπε, τη στιγμή που την μετέφεραν στο πεζοδρόμιο και προσπάθησαν να την βοηθήσουν, ότι την είδε και πίστευε ότι θα σταματήσει και γι΄ αυτό προσπάθησε να διασταυρώσει. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Η αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας και ως γνώμονα τις παραμέτρους που η νομολογία έχει καθορίσει για το θέμα αυτό, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τους παρακολουθεί ενώ έδιδαν τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη η Κατηγορούμενη λαμβάνεται υπόψη ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369. Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψη ώστε να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφόσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Σε ότι αφορά την Μ.Κ.1 θεωρώ ότι είναι μάρτυρας την αλήθειας. Ανέφερε στο Δικαστήριο όλα τα ευρήματα της χωρίς να παραλείπει να αναφερθεί και σε τυχόν παραλήψεις της. Θυμόταν αρκετά καλά τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και μπόρεσε να δώσει σαφείς απαντήσεις στο Δικαστήριο. Έδωσε στο Δικαστήριο την εντύπωση ότι διερεύνησε το υπό εξέταση δυστύχημα χωρίς κανένα αλλότριο σκοπό καταγράφοντας όλα τα ευρήματα της στο μέγιστο των ικανοτήτων της. Η Μ.Κ.2 και παραπονούμενη υπέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις κατά την ένορκη μαρτυρία της στο Δικαστήριο. Επανέλαβε τόσο στη γραπτή της κατάθεση αλλά και δύο ή τρεις φορές ενόρκως στο Δικαστήριο ότι είδε το σχέδιο της σκηνής το οποίο και της επεξήγησε η Μ.Κ.1 περισσότερες από μία φορές και συμφώνησε πλήρως όσο με τις μετρήσεις όσο και με τα ευρήματα της εξεταστού. Στο Δικαστήριο όμως έδωσε εντελώς διαφορετική εκδοχή για το σημείο σύγκρουσης η οποία δεν συνάδει με τα ευρήματα της Μ.Κ.1 και αναφέρω στο σημείο αυτό ότι τουλάχιστο το σημείο Γ δηλαδή η κηλίδα αίματος που αποτελεί σημαντικό σημείο προσδιορισμού του σημείου σύγκρουσης βρίσκεται πολύ μακριά από το σημείο που η ίδια ισχυρίζεται ότι βρισκόταν όταν την κτύπησε το όχημα της Κατηγορουμένης. Η Μ.Κ.2 επίσης ανέφερε ότι η σύγκρουση μεταξύ της και του οχήματος της Κατηγορουμένης ήταν ισχυρή και της προκλήθηκαν σοβαροί τραυματισμοί θέση η οποία καταρρίπτεται από τη μαρτυρία της Μ.Κ.1 και εξεταστή της υπόθεσης η οποία είπε ότι η ταχύτητα της Κατηγορουμένης ήταν χαμηλή και ότι η σύγκρουση ήταν πολύ ελαφριά χαρακτηρίζοντας της μάλιστα ως επαφή. Η Μ.Κ.2 ήταν επίμονη στη θέση της, ότι γνωρίζει πολύ καλά του πως πρέπει να διασταυρώνει ένα δρόμο επιμένοντας ότι την εν λόγω ημερομηνία εκτέλεσε δεόντως το καθήκον της για να ελέγξει την κίνηση προτού επιχειρήσει να προσπεράσει. Η θέση της αυτή με βάση τα όσα έχει αναφέρει η Μ.Κ.1 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού τίποτα δεν εμπόδιζε την ορατότητα της πεζής προς το σημείο που βρισκόταν η Κατηγορουμένη. Η πεζή δεν έχει πει επίσης την αλήθεια στο Δικαστήριο, σε σχέση με ακόμα ένα σημείο αυτό που αφορά τη θέση της Κατηγορουμένης, ότι η πεζή της ανέφερε ότι την αντιλήφθηκε στο δρόμο αλλά πίστευε ότι θα σταματούσε και θα την άφηνε να περάσει γι' αυτό και προχώρησε να διασταυρώσει. Αυτή η θέση της πεζής συγκρούεται με την μαρτυρία της Μ.Κ.1 την οποία έχει αποδεχθεί και η οποία έχει αναφέρει ότι διερεύνησε τον εν λόγω ισχυρισμό της Κατηγορουμένης ρωτώντας σχετικά τη πεζή η οποία και παραδέχθηκε ότι έτσι είχε πει. Επίσης η πεζή προσπάθησε να αποδώσει στην Κατηγορουμένη πέραν από αμέλεια με τον τρόπο που έχει αναφέρει και ότι μιλούσε στο κινητό τηλέφωνο κάτι το οποίο παρέμεινε μετέωρο και δεν μπόρεσε να τεκμηριώσει. Θέλησε επίσης να δώσει στο Δικαστήριο την εικόνα ότι η Κατηγορούμενη κατέδειξε παντελή αδιαφορία για την ίδια μετά που την χτύπησε, θέση η οποία και πάλι καταρρίπτεται από την κατάθεση της όπου αναφέρει ότι η Κατηγορούμενη πήγε κοντά της και της έδωσε και χαρτί για να σκουπίσει τη μύτη της από την οποία έτρεχε αίμα. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας όπως περιγράφεται πιο πάνω, τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Στις 10.6.09 και περί ώρα 07.15 επεσυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα στην οδό Ομήρου στο Στρόβολο με ενεχόμενα μέρη την Κατηγορουμένη Βασιλική Βασιλείου που οδηγούσε το αυτοκίνητο ΚΤU634 και την πεζή Σουζάνα Μαρτίνοβ. Συνεπεία του δυστυχήματος ήταν ο τραυματισμός της πεζής. Η Κατηγορουμένη εισήλθε στην οδό Ομήρου με δεξιόστροφη στροφή από την οδό Ειρήνης. Η πεζή μπήκε στην οδό Ομήρου από την γωνία που σχηματίζει με την εν λόγω οδό η οδός Οθέλλου περπατώντας επί πεζοδρομίου πίσω από τσιμεντένιο περιτοίχισμα οικίας που βρίσκεται στη γωνιά των οδών Οθέλλου και Ομήρου. Η Κατηγορουμένη οδηγούσε το αυτοκίνητο της στην οδό Ομήρου με χαμηλή ταχύτητα. Το σημείο σύγκρουσης είναι το σημείο Χ που αναγράφεται στο τεκμήριο 5 το οποίο εντοπίστηκε με βάση κηλίδα αίματος η οποία επίσης τοποθετείται στο τεκμήριο 5, και σημειώνεται με το γράμμα «Γ». Το σημείο Χ βρίσκεται περίπου στη μέση της οδού Ομήρου. Το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης υπέστη ελαφριές ζημιές. Η ορατότητα της Κατηγορουμένης ως προς τη πορεία της πεζής ήταν περίπου 22,30 μέτρα, τη στιγμή που επεσυνέβηκε στο δυστύχημα οι καιρικές συνθήκες και συγκεκριμένα η θέση του ήλιου μείωναν την ορατότητα της Κατηγορουμένης. Η πεζή κατέβηκε από το πεζοδρόμιο της οδού Οθέλλου και άρχισε να διασταυρώνει με κανονικό βήμα, αντιλήφθηκε την Κατηγορούμενη στο δρόμο αλλά πίστευε ότι η Κατηγορούμενη θα σταματούσε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδέ Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχειά της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ότι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί: (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βιττή ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R 188). H αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R.78). Στη Νικολαϊδης κ.α. ν. Κλεοβούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 429 επισημαίνεται: «Όπως κατ΄ επανάληψη τονίστηκε οι πράξεις οδηγού που βρίσκεται αντιμέτωπος με επικείμενη σύγκρουση δεν κρίνονται μικροσκοπικά, αλλά με ευρύτητα ανάλογη με τα αγωνιώδη διλήμματα που αντιμετωπίζει και την έλλειψη ουσιαστικής ευκαιρίας για προγραμματισμό των πράξεων του. Οι αρχές αυτές συνοψίζονται στην Adamis and Another v. Eracleous

(1982)1 C.L.R. 746 και επαναλαμβάνονται σε πολλές άλλες αποφάσεις. (Βλ. μεταξύ άλλων Παπαχριστοδούλου ν. Χ"Nεοφύτου

(1991)1 Α.Α.Δ. 426 και Κωνσταντίνου ν. Φιλίππου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1110).» Στην απόφαση Χρίστος Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6614, ημερ. 19.3.99, όπου πεζός κατέβηκε από πεζοδρόμιο, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθή και η εισήγηση αναφορικά με την ανυπαρξία καθήκοντος προειδοποίησης στην περίπτωση. Οι υποθέσεις Soteriou v. Kyprianidou and Others

(1981)1 CLR 61 και Μurrel v. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 217 που αναφέρθηκαν, είναι άμεσα σχετικές. Ο πεζός περπατούσε κατά μήκος του κρασπέδου. Δεν υπήρχε οτιδήποτε το ιδιαίτερο που θα μπορούσε εύλογα να δημιουργήσει την αίσθηση κινδύνου από ενδεχόμενη απότομη είσοδο στο δρόμο και, κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν γεννήθηκε καθήκον προειδοποίησης ή λήψης άλλων προληπτικών μέτρων». (Βλ. επίσης Τriftarides v. Police

(1968)2 C.L.R. 140). Στην υπό εξέταση περίπτωση, θεωρώ ότι η Κατηγορούμενη δεν είχε την ευκαιρία να αντιληφθεί την πεζή, η οποία προέβαλε πίσω από το τσιμεντένιο περιτοίχισμα οικίας στην γωνία Οθέλλου και Ειρήνης, λόγω και των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στη σκηνή τη δεδομένη ώρα. Επίσης, η πεζή ξεκίνησε να διασταυρώνει και ενώ αντιλήφθηκε την παρουσία της Κατηγορουμένης στο δρόμο συνέχισε να διασταυρώνει θεωρώντας ότι η Κατηγορουμένη θα σταματούσε και θα την άφηνε να περάσει. Ο τρόπος με τον οποίο διασταύρωνε η πεζή δεν ήταν ο ενδεδειγμένος, αφού όπως η ίδια ανέφερε κατέβηκε από το πεζοδρόμιο και μετά έλεγξε τον δρόμο και άρχισε να διασταυρώνει. Ενόψει των ανωτέρω θεωρώ ότι η Κατηγορουμένη δεν έχει επιδείξει αμέλεια στην οδηγική της συμπεριφορά και ότι δεν έχει υποπέσει από το επίπεδο του μέσου λογικού οδηγού. Θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει το συστατικό στοιχείο της αμέλειας το οποίο απαιτείται για να καταδικαστεί η Κατηγορουμένη, η οποία αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πληρώσει τα έξοδα των Μαρτύρων Κατηγορίας που έχουν δημιουργηθεί. (Υπ) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο