Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κύπρος ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Ποιν. Υπ.: 21430/09, 17 Ιουνίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ Ποιν. Υπ.: 21430/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Κύπρος ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Ιουνίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χ. Ιωαννίδης Κατηγορούμενος παρών. ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 27.12.08 στη Μακεδονίτισσα επιτέθηκε εναντίον της παραπονούμενης Μαρίας Κωνσταντίνου και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Κλήθηκαν τρεις μάρτυρες από την Κατηγορούσα Αρχή, ενώ όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του κατέθεσε ο ίδιος ενόρκως και κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Μαρτυρία: Η ΜΚ1 Γ/Αστ. 2510 Ανθή Τσολάκη υπηρετούσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Αστ. Στ. Αγ. Δομετίου και στις 27.12.08 και περί ώρα 17.50' προσήλθε εκεί η παραπονούμενη η οποία της παραπονέθηκε ότι προ 20λέπτου είχε κτυπηθεί από τον κατηγορούμενο. Η μάρτυρας πρόσεξε ότι έτρεχε αίμα από την κεφαλή της, ενώ η παραπονούμενη είπε πως ένιωθε και πόνους στον αυχένα. Τής χορήγησε ιατρικό έντυπο για τις Α' Βοήθειες. Στις 28.12.08 πήρε γραπτή κατάθεση από την παραπονούμενη. Κατά την προφορική της μαρτυρία αναγνώρισε και κατέθεσε δύο ιατρικά έντυπα ως Τεκμήρια 2 και
- Η ΜΚ2, δηλαδή η παραπονούμενη, υιοθέτησε την γραπτή κατάθεση της (Τεκμ. 4) στην οποία αρχικά εξήγησε τη γνωριμία της με τον κατηγορούμενο, λέγοντας ότι τον Μάρτιο του 2006 είχε δημιουργήσει δεσμό μαζί του ο οποίος διήρκησε μέχρι τις 18.12.
- Είπε πως από εκείνη τη μέρα άρχισαν οι απειλές και στις 27.12.08 φεύγοντας με το αυτοκίνητο της από την πολυκατοικία στην οποίαν και οι δύο διατηρούν διαμερίσματα, είδε τον κατηγορούμενο μπροστά της να της αποκόπτει την πορεία με το αυτοκίνητο του. Όταν κατέβηκε για να του πει να μετακινήσει το αυτοκίνητο του, κατέβηκε και ο κατηγορούμενος και ερχόμενος προς το μέρος της άρχισε χωρίς καμιά αιτία να την κτυπά, δηλαδή την έριξε στο έδαφος και άρχισε να την κλωτσά και να την κτυπά με τα χέρια του σε διάφορα μέρη του σώματος της. Τού φώναζε να σταματήσει και μετά από μερικά λεπτά εκείνος την άφησε χωρίς να της πει κάτι και έφυγε με το αυτοκίνητο του, οπότε η ίδια πήγε στον Αστ. Σταθμό και κατήγγειλε το γεγονός. Όπως είπε δεν ήταν η πρώτη φορά που την κτύπησε, αλλά επειδή παλαιότερα τον είχε λυπηθεί δεν προχώρησε την καταγγελία της εναντίον του. Κατά την κυρίως εξέταση της αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως το ιατρικό έντυπο σχετικά με την εξέταση της στις 27.12.
- Στην αντεξέταση της αρνήθηκε ότι τής είχαν γίνει παρατηρήσεις από την Αστυνομία για ενοχλήσεις της προς τον κατηγορούμενο στις 6.12.08, 22.12.08, 23.12.08 και 24.12.
- Δέχθηκε ότι στις 23.12.08 είχε στείλει ένα μήνυμα από το κινητό της στον κατηγορούμενο σχετικά με έγγραφα του, τα οποία η ίδια παρέδωσε στη Λαϊκή και αναγνώρισε πως είχε κάνει λάθος και για αυτό είχε απολογηθεί από τότε. Ήταν σ' αυτή την περίπτωση που έγινε αστυνομική έρευνα στο σπίτι της χωρίς να εντοπιστεί ο,τιδήποτε. Επίσης δέχθηκε πως πριν το επίδικο επεισόδιο είχεν αφήσει έξω από την πόρτα του κατηγορούμενου κάποια δικά του πράγματα και ένα γράμμα. Αυτό έγινε γύρω στις 4.30 μ.μ. και μετά από λίγο τής τηλεφώνησαν από την Αστυνομία και όταν πήγε τής είπαν να μην ενοχλεί τον κατηγορούμενο. Συμφώνησε πως όταν άφησε τα πράγματα είχε στείλει και μήνυμα στον κατηγορούμενο ενημερώνοντας τον σχετικά, στις 4.21 μ.μ. Επέμεινε πως τα γράμματα Τεκμήρια 8 και 9 ήταν μαζί και ήταν αυτά που άφησε με τα πράγματα του κατηγορούμενου έξω από την κουζίνα του, αρνούμενη πως όταν την βρήκε ο κατηγορούμενος αυτή ήταν επί της βεράντας του και κρατούσε το Τεκμήριο
- Ο Μ.Κ.3 Λοχ. 1056 Ν. Νικολάου είπε πως κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος στη δική του γραπτή δήλωση είπε πως η σχέση που διατηρούσε με την παραπονούμενη τερματίστηκε στις 6.12.08, παρότι αυτή άρχισε να αλλοιώνεται από τις 3.10.
- Υποστήριξε πως όταν ο ίδιος προχώρησε στον τερματισμό της σχέσης η παραπονούμενη προέβη σε αρκετές παρενοχλήσεις τις οποίες περιγράφει αναλυτικά στη δήλωση του και αφορούν τις ημερομηνίες 6.12.08, 22.12.08, 23.12.08, 24.12.08 και καθημερινά με μηνύματα μέχρι τις 27.12.
- Ειδικά για την τελευταία ημερομηνία είπε πως μετά που παρέλαβε το μήνυμα για πράγματα στη βεράντα του πράγματι βρήκε κάποια είδη ένδυσης (τα οποία δεν του ανήκαν) μαζί με κάποια επιστολή προς τον ίδιο. Έφυγε και επέστρεψε αργότερα στο σπίτι του όπου εντόπισε την παραπονούμενη να έχει σταθμευμένο το αυτοκίνητο της στον δικό του χώρο στάθμευσης και η ίδια να βρίσκεται εντός της μπροστινής του βεράντας επί της οδού Ελευσίνας. Ανεβαίνοντας αυτός από τα μπροστινά σκαλοπάτια την ρώτησε: "Τι γυρεύεις μέσα στο σπίτι μου πάλι; Δεν σε ενημέρωσε η Αστυνομία;" Είδε τότε την παραπονούμενη να ρίχνει κάποια χαρτιά στο έδαφος, να πηγαίνει πίσω-πίσω, να χάνει την ισορροπία της στα σκαλοπάτια και να πέφτει στο έδαφος κτυπώντας στο κάγκελο και στο σταθμευμένο της αυτοκίνητο. Ο ίδιος αμέσως πήγε προς το μέρος της, είδε ότι ήταν καλά και αφού πάτησε στα πόδια της αυτός έφυγε, παραλαμβάνοντας και τα χαρτιά που εκείνη είχε ρίξει στο έδαφος λέγοντας του ότι προορίζοντο για τον ίδιο. Ακολούθως πήγε στο Σταθμό αλλά του είπαν να επανέλθει την επόμενη, ενώ την επόμενη τον ενημέρωσαν ότι διερευνούσαν υπόθεση εναντίον του για επίθεση που έγινε στην οδό Ύδρας και τότε κατάλαβε ότι η παραπονούμενη τοποθέτησε το όλο ζήτημα στην άλλη είσοδο με τρόπο που να την εξυπηρετεί για να του κάνει κακό. Προφορικά ο κατηγορούμενος υπέδειξε στις φωτογραφίες - Τεκμήρια 6 και 7 τον τρόπο που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο της παραπονούμενης στις 27.12.
- Για την επιστολή Τεκμ. 8 είπε πως ήταν εκείνη την ημέρα μαζί με τα ρούχα, ενώ για την επιστολή Τεκμ. 9 είπε πως είναι τα έγγραφα που έριξε η παραπονούμενη φεύγοντας κατά το συμβάν. Ο Μ.Υ.1 Υπαστυνόμος Στέφανος Τερεζόπουλος είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 22 ως την έκθεση που ετοίμασε ο ίδιος αναφορικά με τις καταγγελίες του κατηγορούμενου στην Αστυνομία κατά την περίοδο 3.10.07 έως 24.1.10 εναντίον της παραπονούμενης, βάσει των καταχωρίσεων στο Βιβλίο Παραπόνων του Σταθμού Αγ. Δομετίου. Κατά την αντεξέταση του, είπε πως παραπονούμενη και κατηγορούμενος πήγαιναν εναλλάξ και υπέβαλλαν παράπονα ο ένας εναντίον του άλλου. Πριν την ολοκλήρωση της υπόθεσης δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα όσα ανέφερε ο Υπαστυνόμος Τερεζόπουλος και όσα κατέγραψε στην έκθεση του Τεκμ.
- Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Παρακολούθησα με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Εν πρώτοις πρέπει να πω ότι θεωρώ αξιόπιστους και ειλικρινείς τους ΜΚ1, ΜΚ3 και Μ.Υ. Πρόκειται για τα μέλη της Αστυνομίας τα οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχαν εμπλακεί στην υπό εκδίκαση υπόθεση ή σε άλλες καταγγελίες των εμπλεκομένων υπό την ιδιότητα τους αυτή. Δεν είχαν οποιοδήποτε συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης και θεωρώ πως περιέγραψαν με ειλικρίνεια και πειστικό τρόπο τα όσα είχαν αντιληφθεί. Ως εκ τούτου αποδέχομαι στο σύνολο τους τα όσα ανέφεραν. Προτού προχωρήσω οφείλω να παρατηρήσω πως παρότι η παρούσα αφορά ένα συγκεκριμένο συμβάν, εντούτοις και παρά τις προσπάθειες του Δικαστηρίου η ακροαματική διαδικασία παρεκτράπηκε σε ορισμένες περιπτώσεις με μαρτυρία που αφορούσε άλλα περιστατικά ή περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν και σε κτηματολογικά και χωροταξικά θέματα. Δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ με όλα αυτά τα ζητήματα, εκτός σε όποιον βαθμό κριθεί κατωτέρω αναγκαίο για καλύτερη κατανόηση κάποιων ουσιωδών ζητημάτων. Έχει παραμείνει αναντίλεκτο πως το 2006 η παραπονούμενη ψάχνοντας να αγοράσει σπίτι εντόπισε στις ροζ σελίδες των "Χρυσών Ευκαιριών" το τηλέφωνο του κατηγορούμενου, επέδειξε ενδιαφέρον, γνωρίστηκαν και δημιούργησαν δεσμό. Η παραπονούμενη μάλιστα προχώρησε και στην αγορά διαμερίσματος από τον κατηγορούμενο σε πολυκατοικία επί των οδών Ελευσίνος και Ύδρας. Ο δεσμός τους συνεχίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο του
- Υπάρχει διαφωνία ως προς την ακριβή ημερομηνία διακοπής της σχέσης, με την παραπονούμενη να επιμένει ότι αυτό έγινε στις 18.12.08 και τον κατηγορούμενο στις 6.12.
- Παρότι το στοιχείο αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αφού το επίδικο συμβάν ούτως ή άλλως έλαβε χώρα μετά τον τερματισμό της σχέσης (ήτοι στις 27.12.08) και εν πάση περιπτώσει ο καθένας τους μπορεί να εκλαμβάνει διαφορετική ημερομηνία ως τον τερματισμό, εντούτοις πρέπει να παρατηρήσω πως φαίνεται πιο λογική η εκδοχή του κατηγορούμενου. Αυτό επειδή η 6.12.08 ταυτίζεται με την ημερομηνία που αναφέρεται στην παραδεκτή μαρτυρία του Υπαστυνόμου Τερεζόπουλου ότι πήγε στο Σταθμό ο κατηγορούμενος, κατήγγειλε ότι η πρώην φίλη του μεταβαίνει συχνά στο περίπτερο του και τον ενοχλεί και ζήτησε όπως αυτή κληθεί και τής γίνει παρατήρηση, πράγμα που έγινε και η παραπονούμενη ανέφερε τότε ότι δεν θα ξαναενοχλήσει τον κατηγορούμενο. Θα ήταν λοιπόν παράλογο να θεωρηθεί ότι μετά από μια τέτοια καταγγελία και εξέλιξη υφίστατο ακόμα ο μεταξύ τους δεσμός. Βεβαίως δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η αγάπη που έτρεφε η παραπονούμενη προς τον κατηγορούμενο, η οποία ακόμα και εδώ δήλωσε πως τον λάτρευε τότε. Σίγουρα λοιπόν δεν ήταν καθόλου εύκολο για την ίδια να αποδεχθεί το τέλος της σχέσης τους. Αυτό εξάλλου είναι κάτι που εξάγεται και μέσα από τις επιστολές της και τις ενέργειες της στις 27.12.08, αλλά και πιο πριν. Δεν μπορώ να δεχθώ ούτε τη θέση της παραπονούμενης ότι η επιστολή της - Τεκμήριο 10 στάληκε στον κατηγορούμενο στις αρχές του δεσμού τους, διότι είναι σαφές από το περιεχόμενο της πως αναφέρεται και αυτή στο χωρισμό τους. Άρα είναι ορθή η θέση του κατηγορούμενου πως αυτή του δόθηκε μεταξύ 6.12.08 και του επίδικου συμβάντος. Ακόμα μια πράξη που δείχνει το πάθος ουσιαστικά της παραπονούμενης προς τον κατηγορούμενο είναι το ότι αρκετές μέρες μετά το τέλος της σχέσης τους τού αγόρασε δώρο το οποίο τού άφησε το απόγευμα της 27.12.08 στη βεράντα της κουζίνας του παροτρύνοντας τον με την επιστολή - Τεκμήριο 8 να το δεχθεί και δηλώνοντας του ότι υποφέρει "πάρα πάρα πολύ". Η ίδια επέμενε ότι μαζί με την πιο πάνω επιστολή ήταν και η άλλη, δηλαδή το Τεκμήριο 9, η οποία επίσης επιβεβαιώνει ακόμα πιο έντονα την αγάπη της, αλλά και τον πόνο που είχε για το χωρισμό τους. Όμως είναι πασιφανές τόσον από το περιεχόμενο, όσον και από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του Τεκμηρίου 9 πως ούτε αυτή η θέση της μπορεί να γίνει δεκτή, ως θέμα λογικής. Καταρχάς το Τεκμήριο 9 φέρει αρίθμηση στις σελίδες του και δεν συνδέεται καθόλου ως προς αυτό με το Τεκμ. 8 το οποίο δεν φέρει καμιά αρίθμηση. Κυρίως όμως επειδή το Τεκμήριο 9 αναφέρεται σε δύο γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα μετά που η παραπονούμενη άφησε το Τεκμήριο 8, το δώρο της και τα πράγματα του κατηγορούμενου στην βεράντα του τελευταίου. Ειδικότερα αναφέρεται σε μήνυμα, που όπως παραδέχθηκε στο Δικαστήριο, τού είχε στείλει νωρίτερα στις 16.21 μ.μ., καθώς και στο ότι ο κατηγορούμενος είχε ενημερώσει την Αστυνομία, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει επίσης η ίδια η παραπονούμενη δεχόμενη ότι μετά που άφησε τα πράγματα στη βεράντα την κάλεσαν και πήγε στο Σταθμό όπου της έγινε παρατήρηση και υποσχέθηκε να μην ξαναενοχλήσει τον κατηγορούμενο. Εξάγεται λοιπόν το συμπέρασμα πως αυτή ήταν μια επιστολή που συνέταξε μετά που κλήθηκε στην Αστυνομία στις 27.12.08 και είναι λογική η θέση του κατηγορούμενου πως την εν λόγω επιστολή την είχε μαζί της όταν συναντήθηκαν στην μπροστινή βεράντα του. Γενικά παρακολουθώντας την παραπονούμενη πρέπει να παρατηρήσω πως δεν έχω πειστεί ότι περιέγραψε τα γεγονότα όπως πραγματικά είχαν συμβεί. Σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο δεν θεωρώ πειστική και αξιόπιστη την εκδοχή της για τα διαδραματισθέντα. Οφείλω δε να παρατήσω πως κατά την αντεξέταση και πριν τής υποβληθεί ο,τιδήποτε μέχρι εκείνη τη στιγμή σχετικά με κτύπημα της στο αυτοκίνητο, θέλοντας να αποκρούσει τη θέση ότι ευρίσκετο επί της βεράντας του κατηγορούμενου διερωτήθηκε εν τη ρύμη του λόγου της "πως μπορεί να ήμουν στην βεράντα και να με κτύπησε και να ππέσω πάνω στο αυτοκίνητο;" Αυτή η φράση εμπεριέχει την αυθόρμητη και έμμεση παραδοχή της ότι κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο της που παραδεκτώς ήταν σταθμευμένο εκεί και παράλληλα επιβεβαιώνει την εκδοχή του κατηγορούμενου για το πώς εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, την οποίαν και αποδέχομαι. Σημειώνω πως στην πορεία των γεγονότων μετά τον χωρισμό η κατηγορούμενη παρά τα αισθήματα αγάπης παραδέχθηκε ότι προέβη σε πράξεις εκφοβισμού του κατηγορούμενου, όπως ήταν η περίπτωση με το μήνυμα για τα έγγραφα της Λαϊκής. Ίσως τα αισθήματα πικρίας που ένιωθε εξηγούν και την καταγγελία της για την υπόθεση αυτή. Με βάση όλα τα ανωτέρω καταλήγω πως ο κατηγορούμενος δεν ευθύνεται για τα τραύματα της παραπονούμενης στις 27.12.08, αφού είναι πεποίθηση μου ότι εκείνη προσπαθώντας να φύγει παραπάτησε, έπεσε και κτύπησε χωρίς να δεχθεί επίθεση από τον κατηγορούμενο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η κατηγορία απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Τα έξοδα €260 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο