← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 8256/11, 28 Ιουνίου 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 8256/11, 28 Ιουνίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 8256/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φρ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κα Δ. Σεργίδου Κατηγορούμενος: Παρών Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος μετά από τη δική του άμεση παραδοχή στα πιο κάτω αδικήματα: Πρώτη κατηγορία: Απείθεια κατά Νόμιμης Διαταγής κατά παράβαση των άρθρων 137 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 86/83 και 15(Ι)/99 και την Κ.Δ.Π.312/07 και συγκεκριμένα ότι, την 21.1.2009, στη Λεωφόρο Στροβόλου, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής KNV920 κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, στην υπόθεση με αρ. 17287/09, το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο 15 ημερών, από 13.1.2010 - 26.1.2010. Δεύτερη κατηγορία: Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/00 και Κ.Δ.Π. 312/2007 και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KNV920 χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου, και Τρίτη κατηγορία: Υπέρβαση ορίου ταχύτητας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 6
(2)
(3), 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80
(1)/2000 των Περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων (1974-1985) Ν.19/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και ΚΔΠ 312/07, και συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KEH702 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 75 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Τα γεγονότα που αφορούν τις υπό εξέταση κατηγορίες σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής είναι όπως περιγράφονται στο κατηγορητήριο. Η ώρα καταγγελίας ήταν η
  1. Ο Κατηγορούμενος έχει μια προηγούμενη καταδίκη, την υπόθεση με αρ. 17287/09, Ε.Δ. Λάρνακας, στην οποία, ως αναφέρεται και στην πρώτη κατηγορία, είχε εκδοθεί διάταγμα που του στερούσε το δικαίωμα οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο 15 ημερών από 13.1.2010 μέχρι 26.1.
  2. Ο Κατηγορούμενος σήμερα έχει 11 βαθμούς ποινής στην άδεια του. Η ευπαίδευτη συνήγορος του, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, καταρχήν υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία είχε ζητηθεί να γίνει λόγω της σοβαρότητας της πρώτης κατηγορίας που έχει παραδεχθεί ο Κατηγορούμενος. Ανέφερε επίσης, ότι μέσω της ο Κατηγορούμενος εκφράζει την ειλικρινή του μεταμέλεια, όπως και το γεγονός ότι προέβηκε σε άμεση παραδοχή των υπό εξέταση κατηγοριών. Όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ήταν η θέση της κας Σεργίδου ότι το συγκεκριμένο βράδυ, ο Κατηγορούμενος έπρεπε να ολοκληρώσει για σκοπούς του Πανεπιστημίου Κύπρου στο οποίο ήταν τελειόφοιτος φοιτητής, εργασία η οποία μαζί με τον βαθμό των εξετάσεων θα συμψηφίζονταν και θα του έδιδαν τον τελικό βαθμό. Η πίεση και το άγχος του προκάλεσαν έντονο πονοκέφαλο, έψαξε στο σπίτι του για παυσίπονα αλλά δεν βρήκε, και επειδή οι γονείς του κοιμόνταν και δεν ήθελε να τους ανησυχήσει, ενεργώντας επιπόλαια αλλά κάτω από το άγχος και τον πονοκέφαλο, πήρε το αυτοκίνητο να πάει σε περίπτερο, που είναι 1,5 χλμ. από το σπίτι του, για να αγοράσει παυσίπονα. Εκεί τον ανέκοψε η Αστυνομία λόγω της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας, και σε έλεγχο των στοιχείων του, προέκυψαν τα άλλα αδικήματα τα οποία ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε. Σύμφωνα πάντα με τη συνήγορο του, ο Κατηγορούμενος αναγνωρίζει ότι το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας είναι ιδιαίτερα σοβαρό και ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει μέχρι και ποινή στερητική της ελευθερίας του, έχει ειλικρινά μεταμελήσει, το γεγονός αυτό τον έχει ταλαιπωρήσει ψυχολογικά και με βάση και τις προσωπικές του περιστάσεις, ζήτησε από το Δικαστήριο όπως ασκήσει τη διακριτική του εξουσία, και να μην επιβάλει στον Κατηγορούμενο ποινή στερητική της ελευθερίας του. Η κα Σεργίδου, ανέφερε ότι τα αδικήματα αυτά, έχουν σημαδέψει όχι μόνο τον Κατηγορούμενο, αλλά και την οικογένεια του. Ο Κατηγορούμενος προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, ο πατέρας του είναι καθηγητής μηχανολογίας στο ΤΕΠΑΚ, ενώ η μητέρα του είναι Υποδιευθύντρια Φυσικός σε Λύκειο. Ο πατέρας του ήταν αιχμάλωτος το
  3. Ο Κατηγορούμενος είναι σήμερα 23 ετών, πήρε απαλλαγή από την υποχρέωση να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, τρεις μήνες μετά που κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά, όπου και διαπιστώθηκε ότι έχει πρόβλημα με το μυοκάρδιο του. Ήταν άριστος μαθητής και πολύ καλός φοιτητής. Σήμερα έχει αποπερατώσει τις σπουδές του στον οικονομικό κλάδο, και θα ξεκινήσει μεταπτυχιακές σπουδές. Λόγω του ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα άγχους, αποτάθηκε σε ειδικό, ο οποίος τον βοηθούσε κατά καιρούς. Σήμερα δεν εργάζεται και δεν έχει δικά του εισοδήματα. Λόγω του ότι οι γονείς του δεν μπορούν να τον εξυπηρετήσουν με τις μετακινήσεις του για το μεταπτυχιακό του, ο πατέρας του πάει Λεμεσό, στο ΤΕΠΑΚ, ενώ η μητέρα του είναι διορισμένη στη Λάρνακα, ήταν η θέση της κας Σεργίου ότι η διατήρηση του δικαιώματος οδήγησης είναι απαραίτητη για τον Κατηγορούμενο. Ενώπιον του Δικαστηρίου όπως έχει ήδη αναφερθεί, βρίσκεται η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα με αυτή επιβεβαιώνεται ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στη Λεμεσό, διαμένει όμως στη Λευκωσία εδώ και 18 χρόνια. Ήταν άριστος μαθητής και τελείωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, στον Κλάδο Οικονομικών. Έχει τρία αδέρφια, δύο εκ των οποίων ενήλικα και ένα μικρότερο που φοιτά στο Λύκειο. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας χαρακτηρίζονται ως πολύ καλές. Σύμφωνα με τη Λειτουργό Ευημερίας ο Κατηγορούμενος εκφράζει μεταμέλεια για τα αδικήματα που έχει διαπράξει, τα οποία απέδωσε σε υπερβολική πίεση λόγω των μαθημάτων του Πανεπιστημίου. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά Κατηγορούμενου και τα Δικαστήρια οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα τέτοια θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος με την πράξη του να οδηγήσει ενώ ίσχυε η επιβολή του διατάγματος για στέρηση της άδειας οδηγού που είχε επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας κατέδειξε ασέβεια προς το διάταγμα, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη ότι η στέρηση που του είχε επιβληθεί ήταν για πολύ μικρή χρονική περίοδο, μόλις 15 ημερών και ο Κατηγορούμενος παρέβηκε το διάταγμα στο μέσο περίπου της περιόδου στέρησης. Ο λόγος διάπραξης των αδικημάτων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει ούτε υπεράσπιση, ούτε επαρκή αιτιολογία. Η σοβαρότητα του αδικήματος όπως έχω αναφέρει είναι δεδομένη και με τον γνώμονα αυτό το Δικαστήριο θα εξετάσει τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου. Υπέρ του Κατηγορούμενου θα προσμετρήσει η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που ήταν η 21.1.2010 μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης, που ήταν 18.2.2011, 13 μήνες μετά, αλλά και το γεγονός ότι η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε ο Κατηγορούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η 9.5.2011, ενάμιση σχεδόν χρόνο δηλαδή μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, η δεύτερη κατηγορία που έχει παραδεχθεί ο Κατηγορούμενος έχει άμεση σχέση με την πρώτη κατηγορία και είναι ουσιαστικά απότοκο αυτής, αφού με στερημένη από το Δικαστήριο άδεια οδήγησης δεν θα μπορούσε να υπάρχει αντικειμενικά για τον Κατηγορούμενο ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου. Σε ότι αφορά την τρίτη κατηγορία, λαμβάνω υπόψη μου ότι το αδίκημα της οδήγησης καθ΄ υπέρβαση του ορίου ταχύτητας είναι αδίκημα με έντονα αυξητικές τάσεις ιδιαίτερα μεταξύ προσώπων νεαρής ηλικίας στα οποία συγκαταλέγεται και ο Κατηγορούμενος, ότι είναι αδίκημα επικίνδυνο, όχι μόνο για τον οδηγό αλλά και για όλους που χρησιμοποιούν το δρόμο, το ύψος της υπέρβασης που ήταν 75 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ, σε κατοικημένη περιοχή, αλλά και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει σήμερα 11 βαθμούς ποινής στην άδεια του, γεγονός που καταδεικνύει ότι η οδηγική του συμπεριφορά χρήζει αναμόρφωσης, αφού δεν φαίνεται να επιδεικνύει τον δέοντα σεβασμό στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Ζυγίζοντας τα ελαφρυντικά του Κατηγορούμενου αφενός, δηλαδή άμεση παραδοχή, λευκό ποινικό μητρώο, νεαρό της ηλικίας και τη συγκρότηση του, αφετέρου τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχθεί ο Κατηγορούμενος, την έντονη αυξητική τάση με την οποία αυτά διαπράττονται και αντλώ προς τούτο δικαστική γνώση, την επικινδυνότητα τους αλλά και τους 11 βαθμούς ποινής που έχει σήμερα στην άδεια του ο Κατηγορούμενος, θεωρώ ότι μπορεί να του επιβληθεί ποινή που θα εξασφαλίσει την αποτροπή διάπραξης των ίδιων ή παρόμοιων αδικημάτων από τον ίδιο, χωρίς όμως να στερηθεί της ελευθερίας του. Ενόψει των ανωτέρω, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: Πρώτη κατηγορία: Πρόστιμο €650. Δεύτερη κατηγορία: Καμία Ποινή - όπως έχω ήδη αναφέρει, τα γεγονότα της πηγάζουν από αυτά της πρώτης κατηγορίας. Τρίτη κατηγορία: Πρόστιμο €250 και 2 βαθμοί ποινής στην άδεια του. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος οδήγησης για περίοδο 45 ημερών από αύριο. Μετά τη λήξη της περιόδου στέρησης, θα διαγραφούν όλοι οι βαθμοί στην άδεια του. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΧΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.