Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. EL DALAK TARIK, Ποιν. Υπ.: 281/09, 19 Ιουλίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ.: 281/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον EL DALAK TARIK Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Ιουλίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Μ. Κωνσταντίνου Κατηγορούμενος παρών. ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία για επίθεση εναντίον του Νίκου Μηλιώτη στις 11.9.08 και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση του Π.Κ. 243 (1η κατηγορία), καθώς και κατηγορία για δημόσια εξύβριση του ιδίου προσώπου κατά παράβαση του Π.Κ.99 (2η κατηγορία). Παραδέχθηκε τη 2η κατηγορία πριν την έναρξη της ακρόασης για την 1η κατηγορία, την οποία δεν παραδέχθηκε. Εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν και κατέθεσαν τέσσερεις μάρτυρες, ενώ και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του κατέθεσε ο ίδιος ενόρκως και κάλεσε ένα μάρτυρα για την υπεράσπιση του. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 2859 Σ. Μεσαρίτης είναι απεσπασμένος στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου και στις 11.9.08, περί ώρα 11.00' κλήθηκε και πήγε στην οδό Δημοκρατίας 24 στον Άγιο Δομέτιο όπου είχε πληροφορία ότι υπήρχε συμπλοκή. Φθάνοντας συνάντησε την μητέρα του κατηγορούμενου, η οποία ευρίσκετο σε κατάσταση σοκ και τον κατηγορούμενο ο οποίος ήταν τραυματισμένος στο κεφάλι. Ο κατηγορούμενος ανέφερε επί τόπου ότι είχε δεχθεί επίθεση από τον παραπονούμενο στην παρούσα Νίκο Μηλιώτη και ότι είχε κτυπηθεί από αυτόν με κατσαβίδι σο κεφάλι. Στην είσοδο του καταστήματος υπήρχαν κηλίδες από αίμα. Ασθενοφόρο μετέφερε τον κατηγορούμενο και τη μητέρα του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, ενώ άλλο πρόσωπο που είχε τραυματιστεί κατά λάθος από αντικείμενο που έριξε ο παραπονούμενος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο από τον ίδιο τον παραπονούμενο. Την επόμενη μέρα ο μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τον παραπονούμενο Ν. Μηλιώτη με τρεις κατηγορίες για επίθεση εναντίον του κατηγορούμενου, της μητέρας του και του τρίτου προσώπου επ' ονόματι Γιαννάκη Γεωργίου, καθώς και για εξύβριση του κατηγορούμενου. Ο παραπονούμενος παραδέχθηκε λέγοντας "παραδέχομαι αλλά δεν θέλω να πάω στο Δικαστήριο". Στις 15.9.08 ο παραπονούμενος τηλεφώνησε στον ΜΚ1 λέγοντας του ότι στις 13.9.08 ένιωσε ζαλάδα και για αυτό επισκέφθηκε τις Α' Βοήθειες όπου διαπιστώθηκε ότι έφερε θλάση μυών δεξιάς οσφυϊκής χώρας, υπογναθειακής χώρας και κεφαλής, αναφέροντας ότι αυτά τα είχε πάθει κατά το επεισόδιο με τον κατηγορούμενο. Όταν ρωτήθηκε για ποιο λόγο δεν εξέφρασε το παράπονο του από την πρώτη μέρα είπε ότι δεν πίστευε ότι ο κατηγορούμενος θα είχε παράπονο εναντίον του. Ο Μ.Κ.2 Νικόλαος Μηλιώτης είναι ο παραπονούμενος στην παρούσα. Στην γραπτή κατάθεση του (Τεκμ. 6) είπε πως είναι ηλεκτρολόγος και κατόπιν συνομιλίας που είχε με μια πελάτιδα του στην Λεωφ. Δημοκρατίας 24, στον Αγ. Δομέτιο, τής είπε ότι θα διευθετούσε ο ίδιος να πάρει τα λεφτά της πίσω, τα οποία αντικανονικά είχε απαιτήσει και εισπράξει ο κατηγορούμενος για δήθεν κατανάλωση ρεύματος από την δική του παροχή. Έτσι στις 11.9.08 και περί ώρα 11.00 π.μ., ενώ ευρίσκετο στην πιο πάνω διεύθυνση και τον πλησίασε ο κατηγορούμενος, σε κάποια ευκαιρία τού είπε ότι δεν ήταν σωστό αυτό πού έκανε στην κα Αντρούλλα και τον παρακάλεσε να τής επιστρέψει τα χρήματα που είχε πάρει. Ο κατηγορούμενος τότε έκλεισε την πόρτα και τον έπιασε από το λαιμό, οπότε αυτός τον έσπρωξε για να φύγει. Πήγε προς το αυτοκίνητο του οπότε ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε με τη φράση "είσαι μεγάλος ηλίθιος και μαλάκας". Απάντησε και ο ίδιος με εξύβριση. Ο κατηγορούμενος ενώ μπήκε στο αυτοκίνητο του για να φύγει ξανακατέβηκε και τον κτύπησε με γροθιά, οπότε ο παραπονούμενος έπεσε στο έδαφος. Σηκώστηκε όμως και γρονθοκόπησε και αυτός τον κατηγορούμενο. Επενέβη κάποιος και τους χώρισε. Ο παραπονούμενος πήγε προς το κατάστημα αλλά όπως εργαζόταν ήρθε εκεί ο κατηγορούμενος και τον έσπρωξε, οπότε ο ίδιος στα τυφλά έριξε ένα μεταλλικό καπάκι προς τον κατηγορούμενο το οποίο όμως κατά λάθος κτύπησε το πρόσωπο που τους είχε χωρίσει προηγουμένως. Ο παραπονούμενος γύρισε και έσπρωξε τον κατηγορούμενο προς την έξοδο, αλλά στην προσπάθεια του ο ίδιος έπεσε κάτω και τη στιγμή εκείνη τον κλώτσησε ο κατηγορούμενος και με το δεξί του χέρι τον έσφιγγε στο λαιμό και προσπαθούσε να τού κτυπήσει το κεφάλι στο μεταλλικό πάσσαλο της στάσης του λεωφορείου. Όταν του ξέφυγε αντιλήφθηκε τον κύριο που τους χώρισε να φωνάζει και να κρατά το μέτωπο του, οπότε του ζήτησε συγνώμη και τού πρότεινε να τον πάρει στο Νοσοκομείο. Όπως είπε ο παραπονούμενος δεν γνωρίζει πως κτύπησε ο κατηγορούμενος στο κεφάλι, αλλά διευκρίνισε πως ο ίδιος σε καμιά περίπτωση δεν του έριξε κατσαβίδι και ίσως να κτύπησε μόνος του. Μετά πήρε τον άνθρωπο που τους χώρισε στις Α' Βοήθειες και του έδωσε €100 για διευθέτηση. Ο ίδιος δεν εξετάστηκε από γιατρό, ούτε και υπέβαλε παράπονο στην Αστυνομία, διότι θεώρησε το επεισόδιο λήξαν και δεν πίστευε ότι θα υπέβαλλε παράπονο ο κατηγορούμενος. Όταν αργότερα έμαθε ότι ο κατηγορούμενος έμεινε στο Νοσοκομείο αποφάσισε και ο ίδιος να πει όσα εκείνος του έκανε. Στις 13.9.08 ενώ εργαζόταν ένιωσε ζαλάδα και επισκέφθηκε και αυτός τις Α' Βοήθειες και στις 15.9.08 υπέβαλε καταγγελία στην Αστυνομία. Κατά την αντεξέταση του απάντησε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις επιμένοντας στις θέσεις του. Προσέθεσε πως υπέβαλε και αυτός παράπονο διότι του είπαν κάποιοι ότι ήταν καλύτερα για να βρεθεί κάποια μέση λύση. Ο Μ.Κ.2 Δρ. Ν. Νεοφύτου είπε πως εξέτασε τον παραπονούμενο στις 13.9.08. Αναγνώρισε την πρώτη ιατρική βεβαίωση του ως Τεκμ. 5 και την δεύτερη ως Τεκμ. 4, εξηγώντας στην αντεξέταση του τις διαπιστώσεις του. Η Μ.Κ.4 Άντρη Λύτρα ήταν φοιτήτρια και διέμενε τότε σε διαμέρισμα της Λεωφ. Δημοκρατίας 24Α στον Αγ. Δομέτιο. Μπροστά από το διαμέρισμα της ευρίσκεται το προαναφερθέν κατάστημα. Στις 11.9.08 και περί ώραν 11.00 π.μ., ενώ ευρίσκετο στο διαμέρισμα της άκουσε φωνές από τον χώρο μπροστά από το κατάστημα. Αρχικά δεν έδωσε σημασία, αλλά όταν άκουσε μια κυρία να φωνάζει δυνατά βγήκε έξω. Είδε την μητέρα του κατηγορούμενου μισολιπόθυμη και την κρατούσε ο κατηγορούμενος μπροστά από την πόρτα που οδηγεί στο διαμέρισμα του. Η ίδια της έφερε μια καρέκλα και προσπαθούσε να την βοηθήσει. Εκείνη την ώρα ο παραπονούμενος μπήκε μέσα στο κατάστημα και μετά από λίγο μπήκαν ο κατηγορούμενος με έναν άλλο κύριο. Εκεί έγινε κάποια φασαρία και ξαφνικά είδε τον άλλο κύριο να βγαίνει τραυματισμένος στο μέτωπο. Μετά ακολούθησε και ο κατηγορούμενος, ο οποίος έτρεχε για να γλυτώσει και είδε τον παραπονούμενο να ρίχνει ένα πλαστικό του ηλεκτρικού διακόπτη. Η ίδια έφυγε για να πάει να καλέσει ασθενοφόρο και όταν επέστρεψε είδε και τον κατηγορούμενο κτυπημένο στο κεφάλι. Στη δεύτερη της κατάθεση (Τεκμ. Β) προσέθεσε πως ενώ ευρίσκετο δίπλα από την μητέρα του κατηγορούμενου είδε ότι ο κατηγορούμενος έσφιξε από τον λαιμό τον παραπονούμενο και αφού τον είχε καλά στα χέρια του προσπαθούσε να κτυπήσει το κεφάλι του πάνω στους μεταλλικούς πασσάλους της στάσης του λεωφορείου. Ήταν μετά από αυτή την φάση που είχε πάει να καλέσει ασθενοφόρο για τον τραυματισμό που είχε υποστεί πριν ο άλλος κύριος. Ο κατηγορούμενος στην γραπτή κατάθεση του (Τεκμ. 3) είπε ότι εκείνη την ημέρα σε κάποια στιγμή που βγήκε έξω από την πόρτα του διαμερίσματος του περνούσε από εκεί ο παραπονούμενος, οπότε ο ίδιος τον ρώτησε κάτι για το τηλέφωνο και εκείνος του είπε κάτι για επιστροφή χρημάτων στην κα Αντρούλλα. Ο κατηγορούμενος τού ζήτησε να βγει έξω από το σπίτι του λέγοντας του ότι δεν τον αφορά αυτό το ζήτημα και τότε ο παραπονούμενος τον κτύπησε με το δάκτυλο στο στήθος. Επειδή δεν έβγαινε έξω, ο κατηγορούμενος τον πήρε από τον καρπό του χεριού και τον τράβηξε έξω, οπότε εκείνος πήγε προς το αυτοκίνητο του και πήρε κάτι. Όταν επέστρεφε τον άκουσε να υβρίζει λέγοντας "πουστοαράπη" ενώ ο κατηγορούμενος ευρίσκετο μέσα στο δικό του αυτοκίνητο με την μητέρα του, έτοιμοι να φύγουν. Δεν έδωσε σημασία αλλά ο παραπονούμενος ξαναπέρασε και ξαναύβρισε, οπότε ο κατηγορούμενος κατέβηκε και πήγε προς το μέρος του παραπονούμενου λέγοντας του ότι έπρεπε να ντρέπεται να βρίζει μπροστά σε μεγάλη γυναίκα. Τότε ο παραπονούμενος τον πλησίασε και ήρθαν σε απόσταση αναπνοής οπότε πιάστηκαν στα χέρια. Ο παραπονούμενος έσπρωχνε και κτυπούσε και το ίδιο έκανε και ο κατηγορούμενος όπως λέει όχι για να του κάμει κακό αλλά επειδή ήθελε να τον σταματήσει. Κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος με τον αριστερό αγκώνα του κατάφερε να τον σφίξει πάνω στο κορμί του σφίγγοντας τον από τους ώμους. Ακολούθως ο καβγάς σταμάτησε όταν μπήκε στη μέση η μητέρα του κατηγορούμενου. Αυτή τη στιγμή ήταν που ο κατηγορούμενος εξύβρισε τον παραπονούμενο ως αναφέρεται στη 2η κατηγορία. Ο παραπονούμενος έφυγε και τότε ο κατηγορούμενος πήγε προς το κατάστημα για να ζητήσει βοήθεια από άλλο πρόσωπο που καθάριζε τα τζάμια. Μόλις μπήκε στο κατάστημα είδε αυτό το πρόσωπο και πιο μέσα τον παραπονούμενο στον οποίον είπε "δεν ντρέπεσαι να κάμεις έτσι σε μεγάλη γυναίκα;» Οπότε ο παραπονούμενος ήρθε πάνω του και τον κτύπησε. Κατά την κυρίως εξέταση του είπε πως όταν λέει στην κατάθεση του "πιάστηκαν" εννοεί ότι ο παραπονούμενος προσπαθούσεν με τα χέρια του να τον κτυπήσει στο στήθος και ο ίδιος κρατούσε τα χέρια του. Ούτε μια φορά δεν κτύπησε τον παραπονούμενο. Ο Μ.Υ.1 ιατρός Νικόλαος Μαλακουνίδης παρουσίασε ως Τεκμ. 10 αντίγραφο εγγράφου για τις εξετάσεις στις οποίες υπεβλήθη ο κατηγορούμενος στις 11 έως 12.9.08 που παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, και ως Τεκμ. 11 την άδεια απουσίας που του δόθηκε για τις 11.9.08 μέχρι και 24.9.08. Προφορικά είπε πως δεν ήταν ο γιατρός που εισήξε τον κατηγορούμενο και παρέπεμψε στο έγγραφο για τις εξετάσεις που έγιναν σ' αυτόν κατά την παραμονή του. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα: Παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Εξ αρχής θα πρέπει να σημειωθεί πως η υπόθεση αυτή αφορά τη λογομαχία και αλληλοκτυπήματα που είχαν μεταξύ τους ο παραπονούμενος με τον κατηγορούμενο το πρωινό της 11.9.08 στο κτήριο της Λεωφ. Δημοκρατίας 24 στον Αγ. Δομέτιο. Εξ όσων έχει διαφανεί στο ισόγειο υπάρχουν δύο καταστήματα και ένα διαμέρισμα και στον πάνω όροφο το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Το ένα κατάστημα ευρίσκεται στην πρόσοψη του κτηρίου και το άλλο πίσω από το πρώτο. Δίπλα από το κατάστημα μπροστά είναι η είσοδος με τις σκάλες που οδηγούν στο πάνω διαμέρισμα και στην είσοδο αυτή ευρίσκονται μέσα τα ρολόγια της Αρχής Ηλεκτρισμού για το κτήριο. Να σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος διαμένει στο διαμέρισμα στον πάνω όροφο στον οποίο ανεβαίνει από τις σκάλες στον χώρο των μετρητών. Στο πλάι στο ισόγειο ευρίσκεται η είσοδος για το ισόγειο διαμέρισμα στο οποίο διέμενε η φοιτήτρια - Μ.Κ.4. Ο παραπονούμενος ήταν ο ηλεκτρολόγος για την ανακαίνιση του μπροστινού καταστήματος του οποίου ιδιοκτήτρια ήταν κάποια κα Αντρούλλα. Κάποιες μέρες πριν τα επίδικα γεγονότα ο παραπονούμενος είχε ακούσει από την κα Αντρούλλα ότι ο κατηγορούμενος της ζητούσε και έπαιρνε χρήματα για τη χρήση ρεύματος, κατά την ανακαίνιση, από τον δικό του μετρητή, οπότε ο παραπονούμενος αφού διέψευσε κάτι τέτοιο, τής είπε ότι αυτό ήταν κλοπή εκ μέρους του κατηγορούμενου και πως ο ίδιος θα φρόντιζε να πάρει εκείνη πίσω τα χρήματα της. Στις 11.9.08 περί τις 11.00 π.μ. ο παραπονούμενος συναντήθηκε στο εν λόγω κτήριο με τον κατηγορούμενο. Συμφωνούν και οι δύο ότι βρέθηκαν στην πρόσοψη του κτηρίου, αφού ο παραπονούμενος αναφέρεται σε σημείο έξω από το κατάστημα και ο κατηγορούμενος λέγει στην γραπτή κατάθεση του "όταν βγήκα έξω από την πόρτα όπου είναι οι σκάλες επέρασε από εκεί ο ηλεκτρολόγος." Σημειώνεται όμως πως ο κατηγορούμενος θεωρεί την πόρτα αυτή του ισογείου προς τις σκάλες ως την είσοδο του σπιτιού του, παρότι εκεί ευρίσκοτναι και οι μετρητές της Α.Η.Κ. και λόγω αυτού ο παραπονούμενος είπε πως πρόκειται για κοινόχρηστο χώρο, του οποίου μάλιστα είχε και ο ίδιος κλειδί αφού δούλευε εκεί. Εν πάση περιπτώσει όμως ο παραπονούμενος δέχεται ότι εκείνη την ώρα αφού έθεσε το θέμα των μετρητών ξεκλείδωσε ο κατηγορούμενος για να εισέλθουν στο χώρο των μετρητών όπου και του εξήγησε από πού έπαιρνε το ρεύμα το κατάστημα. Πρέπει επίσης ευθύς εξαρχής να σημειωθεί πως από το σύνολο των γεγονότων καταδεικνύεται πως έλαβαν χώρα εκείνη την ημέρα επεισόδια μεταξύ παραπονούμενου και κατηγορούμενου σε τρία σημεία του συγκεκριμένου κτηρίου. Το πρώτο ήταν στο χώρο των μετρητών στις σκάλες, το δεύτερο έξω και το τρίτο εντός του καταστήματος και έξω. Οι μόνοι που είχαν γνώση και για τα τρία επεισόδια και αναφέρθηκαν σ' αυτά κατά τη μαρτυρία τους ήταν ο παραπονούμενος και ο κατηγορούμενος. Ως ανεξάρτητοι μάρτυρες παρουσιάζονται μόνον η Μ.Κ.4 και ο Γιαννάκης Γεωργίου, καθαριστής τζαμιών στο κατάστημα μπροστά. Ο Γεωργίου δεν κλήθηκε να καταθέσει ως μάρτυρας, αλλά είναι παραδεκτό πως έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 9 για να αξιολογηθεί ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. Οι μαρτυρίες των Μ.Κ.4 και του Γεωργίου καταδεικνύουν ότι και οι δύο είχαν παρακολουθήσει μέρος του δεύτερου και του τρίτου επεισοδίου. Παρακολουθώντας την Μ.Κ.4 πρέπει να πω ότι μου έδωσε την εικόνα αξιόπιστης και ειλικρινούς μάρτυρος. Δεν είχε κανένα συμφέρον στην υπόθεση και δεν είχε κανένα λόγο να παραποιήσει τα γεγονότα ή να ψευδομαρτυρήσει στο Δικαστήριο. Είναι βεβαίως λογικό και αναμενόμενο πως σε τέτοιου είδους υποθέσεις όπου τα γεγονότα εξελίσσονται με ταχύτητα δεν αντιλαμβάνονται όλοι με την ίδια λεπτομέρεια όλα τα γεγονότα. Επίσης η Μ.Κ.4 ήταν βέβαιη για όσα γεγονότα περιέγραψε, αλλά είναι γεγονός πως για κάποια απ' αυτά δεν ήταν σε θέση να τα τοποθετήσει στην ορθή χρονική σειρά. Δεν δημιουργείται όμως πρόβλημα από αυτό, αφού τα εν λόγω γεγονότα μπορούν να προσδιοριστούν σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η κατάθεση του Γ. Γεωργίου προέρχεται επίσης από κάποιον που δεν φαίνεται να είχε οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον να εξυπηρετήσει και πρέπει να πω ότι δέχομαι όσα αναφέρει, σημειώνοντας πως δεν γνώριζε κανέναν από τους εμπλεκόμενους. Ανεξάρτητοι και ουδέτεροι ως προς τα γεγονότα υπήρξαν και ο Μ.Κ.1, αλλά και οι ιατροί Μ.Κ.3 και Μ.Υ.1 των οποίων την μαρτυρία αποδέχομαι. Σ' αυτήν θα γίνει αναφορά κατωτέρω όπου χρειάζεται. Ο παραπονούμενος γενικά μου έδωσε την εικόνα προσώπου το οποίο δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Σίγουρα υπάρχουν σημεία στα οποία η μαρτυρία του ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως διαφαίνεται από αναφορές του κατηγορούμενου. Πλην όμως η γενική μου εντύπωση είναι πως προσπαθούσε πάση θυσία να αποφύγει το δικό του μερίδιο ευθύνης και την ενοχοποίηση του. Ενδεικτικό είναι πως επικαλείτο συνεχώς το ότι δεν διάβασε την κατάθεση του, για να δικαιολογήσει κάποιες αντιφάσεις του. Πιο ενδεικτικό είναι πως ενώ παραδέχθηκε αρχικά στον Μ.Κ.1 τον τραυματισμό του κατηγορούμενου, στην ακροαματική διαδικασία αρνείτο κάτι τέτοιο παραδεχόμενος ότι εκ των υστέρων σκέφθηκε να πάει και ο ίδιος σε γιατρό για να εύρουν μια μέση λύση. Δεν μπορώ λοιπόν να στηριχθώ στη δική του μαρτυρία για το σύνολο των γεγονότων. Ο κατηγορούμενος μου έδωσε την εντύπωση πως γενικά ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια με εξαίρεση δύο σημεία, στα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω. Εκτός απ' αυτά τα δύο σημεία υπήρξε πειστικός, σταθερός και ειλικρινής. Το πρώτο σημείο αφορά την έναρξη του δευτέρου επεισοδίου όταν ο ίδιος ευρίσκετο ήδη στο αυτοκίνητο με την μητέρα του έτοιμοι για να φύγουν. Στην γραπτή κατάθεση του αναφέρει πως εκεί άκουσε τον παραπονούμενο να εξυβρίζει αλλά δεν έδωσε σημασία μέχρι τη στιγμή που ο παραπονούμενος ξαναπέρασε από τα αριστερά του αυτοκινήτου και τον ξαναύβρισε οπότε κατέβηκε κάτω και πιάστηκαν στα χέρια. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι στην κατάθεση του στην Αστυνομία ο κατηγορούμενος απέφυγε επιμελώς να πει ποιος επιτέθηκε πρώτος στον άλλο, χρησιμοποιώντας απλώς την λέξη "πιαστήκαμε". Προκαλεί δε εντύπωση που ενώ ευρίσκοντο ήδη στο αυτοκίνητο και ενώ η θέση του ήταν πως εκείνη τη στιγμή το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει για να μην συνεχίζεται το πρόβλημα, εντούτοις δεν το έπραξε αλλά όπως εξήγησε έσβησε το αυτοκίνητο και κατέβηκε κάτω. Η προφορική εξήγηση του ότι αναγκάστηκε να κατεβεί διότι φοβήθηκε μήπως κάμει κάποια κίνηση ο παραπονούμενος με την οποία να κινδυνεύει η μητέρα του ή ο ίδιος δεν συνάδει με την λογική. Ιδιαίτερα αν συνυπολογιστεί πως (ο κατηγορούμενος), όπως αναφέρει, είχε ήδη βάλει πισινή, πήγε 4-5 μέτρα πίσω και η μητέρα του τον προέτρεπε συνεχώς να φύγουν. Η κοινή λογική επιβάλλει πως πράγματι ο κατηγορούμενος εκείνη τη στιγμή είχε την ευκαιρία να φύγει. Δεν το έπραξε επειδή είχε θυμώσει από τις εξυβρίσεις που άκουσε από τον παραπονούμενο και σε αυτή την κατάσταση έσβησε το αυτοκίνητο και κατέβηκε, ορμώντας προς τον παραπονούμενο. Είμαι πεπεισμένος πως σ' αυτή την φάση αυτός ήταν που κτύπησε πρώτος τον παραπονούμενο στο κεφάλι, όπως εκείνος περιέγραψε. Το δεύτερο σημείο για το οποίο δεν δέχομαι την δική του εκδοχή είναι όταν αναφέρει πως μετά που τους χώρισε η μητέρα του πήγε προς το κατάστημα για να ζητήσει βοήθεια από τον κύριο που καθάριζε τα τζάμια, δηλαδή τον Γεωργίου. Ο τελευταίος όμως στην κατάθεση του (Τεκμ. 9) τον διαψεύδει λέγοντας πως ο κατηγορούμενος ήρθε μπροστά στην είσοδο του καταστήματος και κάτι είπε στον παραπονούμενο, οπότε εκείνος έπιασε ένα καπάκι και το πέταξε κτυπώντας κατά λάθος τον Γεωργίου και ακολούθησαν τα γεγονότα του τρίτου επεισοδίου, όπως τα περιγράφουν τόσον ο κατηγορούμενος, όσον και (όσα από αυτά αντιλήφθηκε) η Μ.Κ.4 τα οποία και συνάδουν, όπως έχω πει, με την παραδοχή του παραπονούμενου στον Μ.Κ.1, ότι δηλαδή τραυμάτισε με κατσαβίδι τον κατηγορούμενο και μεταλλικό καπάκι τον Γεωργίου. Τόσον για αυτά, όσον και για όσα προηγήθηκαν στις σκάλες δέχομαι τις αναφορές του κατηγορούμενου. Δεν είναι θέμα της παρούσας να εξετάσω πια ήταν τα τραύματα του κατηγορούμενου, για τα οποία ούτως ή άλλως δεν έχει προσφερθεί και άμεση μαρτυρία. Από τα έγγραφα που παρουσίασε ο ιατρός Μαλακουνίδης προκύπτει πως ο κατηγορούμενος είχε εξεταστεί από άλλο ιατρό (την κα Ελένη Παπαχριστοδούλου), ενώ ο Μ.Υ.1 ήταν σε θέση να πει μόνον πως ο κατηγορούμενος εισήχθη στην κλινική για παρακολούθηση με συμπτώματα κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Εκεί έγιναν οι αναφερόμενες εξετάσεις χωρίς όμως αυτές να δείξουν κάτι το παθολογικό, οπότε την άλλη μέρα εξήλθε της κλινικής με οδηγίες για ανάπαυση για κάποιες μέρες. Από την άλλη πλευρά ο παραπονούμενος πήγε σε ιατρό μόνον στις 13.9.08, δηλαδή δύο μέρες μετά το αναφερόμενο κτύπημα. Ο Μ.Κ.3 Δρ. Νεοφύτου εξηγώντας τα ευρήματα του, είπε σαφέστατα πως πρόκειται για υποκειμενικά αισθήματα πόνου του παραπονούμενου στα τρία σημεία που έχει σημειώσει στην έκθεση του, στα οποία κατά την ψηλάφηση ο ασθενής φαινόταν ότι αντιδρούσε. Όπως είπε χαρακτηριστικά, ο παραπονούμενος δεν είχε οποιοδήποτε εμφανές δερματικό ίχνος από τραύμα αλλά απλώς έλεγε ότι πονούσε. Έχοντας λοιπόν υπόψιν τα πιο πάνω, την γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για τον παραπονούμενο και κυρίως τον λόγο για τον οποίον οδηγήθηκε μετά από δύο μέρες στο γιατρό δεν δέχομαι ότι υπέστη οποιαδήποτε σωματική βλάβη εξαιτίας της συμπλοκής του με τον κατηγορούμενο και στα τρία επεισόδια. Αν υπήρχε κάτι τέτοιο θα ήταν λογικό και αναμενόμενο ότι θα επισκέπτετο αμέσως μετά γιατρό, ιδιαίτερα κατά τη στιγμή που μετέφερε ο ίδιος τον Γεωργίου στο Νοσοκομείο. Νομική Πτυχή: Όσον αφορά το αδίκημα του Π.Κ.243 είναι προφανές πως απαιτούνται δύο συστατικά:
- i)Η επίθεση εναντίον άλλου προσώπου και
- ii)Η πρόκληση πραγματικής βλάβης. Στην παρούσα έχει διαφανεί πως ο κατηγορούμενος ενώ ευρίσκετο στο αυτοκίνητο του έτοιμος να φύγει και χωρίς να δέχεται οποιαδήποτε επίθεση εκείνη τη στιγμή ακούοντας τον παραπονούμενο να τον εξυβρίζει κατέβηκε από το αυτοκίνητο του αφού το έσβησε και πηγαίνοντας προς τον παραπονούμενο τον κτύπησε στο μέτωπο. Η ενέργεια αυτή στοιχειοθετεί το αδίκημα της επίθεσης το οποίο εμπεριέχεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα. Από την άλλη δεν υπάρχει μαρτυρία και έχει γίνει δεκτό ότι δεν προκάλεσε οποιαδήποτε σωματική βλάβη με αυτό το κτύπημα. Σύμφωνα με το άρθρο 85
(4)της Ποινικής Δικονομίας όπως έχει ερμηνευθεί στην υποθ. Λουκά ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 64 εάν κατά το τέλος της δίκης το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι με την υπάρχουσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει αδίκημα το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται στο κατηγορητήριο και για το οποίο:
- i)Δεν μπορεί να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
- ii)Καταδικαζόμενος σ' αυτό ο κατηγορούμενος δεν θα υπέκειτο σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης του υφιστάμενου αδικήματος. iii) Ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεάζετο δυσμενώς στην υπεράσπιση του, τότε το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη κατηγορίας και αποφασίζει επ' αυτής ως ένα αυτή αποτελούσε μέρος της αρχικής κατηγορίας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή καταδεικνύεται η διάπραξη του αδικήματος της κοινής επίθεσης από τον κατηγορούμενο δια του κτυπήματος στον παραπονούμενο. Πρόκειται για το αδίκημα του Π.Κ. 242 για το οποίο προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή πρόστιμο μέχρι €1.708, σε αντίθεση με το υφιστάμενο αδίκημα για το οποίο προβλέπεται μεγαλύτερη ποινή. Δεν τίθεται θέμα δυσμενούς επηρεασμού δεδομένου ότι το στοιχείο της επίθεσης είναι κοινό και στα δύο αδικήματα και ο κατηγορούμενος προέβαλε την υπεράσπιση του και για το θέμα αυτό. Ως εκ τούτου ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια διατάσσεται η προσθήκη τρίτης κατηγορίας ως εξής: ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Κατηγορία 3 Κοινή επίθεση κατά παράβαση του άρθρου 242 του Π.Κ. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Ο κατηγορούμενος στις 11.9.08 στον Άγιο Δομέτιο της Λευκωσίας επιτέθηκε εναντίον του Νίκου Μηλιώτη από το Παλιομέτοχο. Με βάση τα προηγηθέντα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία 3 στην οποίαν και καταδικάζεται, ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία 1. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο