Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πέτρος Χρυσάνθου κ.α., Ποιν. Υπ.: 14561/08, 2 Αυγούστου 2011

(1)(β) του Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Ν.138

(1)/01. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μεταξύ της 4.8.08 και 5.8.08 στο Στρόβολο σε Ινστιτούτο Mασάζ (επί της οδού Δωρίδος 7, διαμ. 1) μέσω κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης με κρυφή κάμερα και μικρόφωνο τα οποία ήταν εγκατεστημένα σε δωμάτιο του διαμερίσματος βιντεογραφούσαν τον Νικόλα Κριτσέτη από τον Άγιο Δομέτιο με τη Lilea Puscas από τη Μολδαβία και ταυτόχρονα τις αποθήκευσαν σε αρχείο ηλεκτρονικού υπολογιστή σε μορφή βίντεο χωρίς τη συγκατάθεση του ιδίου και χωρίς την άδεια του Επιτρόπου. Το Ινστιτούτο Μασάζ το άνοιξε η κατηγορούμενη 2 και κατά τον επίδικο χρόνο το διατηρούσε συνεταιρικά με την αναφερόμενη Lilea Puscas, δηλαδή αφού κατέβαλλε όλα τα έξοδα η κατηγορούμενη 2, διεμοιράζοντο τα κέρδη οι δύο γυναίκες. Κατόπιν σχετικών πληροφοριών η Αστυνομία διενήργησε έρευνα στις 5.8.08 δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας οπότε εντοπίστηκε η κρυφή κάμερα και το μικρόφωνο μέσω των οποίων βιντεογραφείτο το συγκεκριμένο πρόσωπο. Όπως επεξηγήθηκε περαιτέρω και από τον κ. Παναγιώτου η κάμερα ήταν συνδεδεμένη με ηλεκτρονικό υπολογιστή που ευρίσκετο σε διπλανό δωμάτιο. Για την εγκατάσταση και λειτουργία του κλειστού κυκλώματος ενήργησε σχετικά ο κατηγορούμενος 1 μετά που το ζήτησε η σύζυγος του κατηγορούμενη 2 με την άλλη κοπέλα. Όπως επίσης εξηγήθηκε το επίμαχο βίντεο παρέμεινε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή χωρίς οποιαδήποτε άλλη χρήση του μέχρι τη στιγμή που εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Νομική Πτυχή: Ο σχετικός Ν.138

(1)/01 για τα αδικήματα του άρθρου 26

(1)προβλέπει τρεις διαφορετικές ποινές αναλόγως των περιστάσεων, δηλαδή αν το αδίκημα έγινε με σκοπό το παράνομο περιουσιακό όφελος, ή από αμέλεια ή υπό άλλες περιστάσεις οπότε έχει εφαρμογή το εδ.

(6), το οποίο προνοεί φυλάκιση μέχρι ένα έτος ή πρόστιμο μέχρι €3.417, η οποία αποτελεί και τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως η συμπεριφορά των κατηγορουμένων ήταν απαράδεκτη και ότι με τις ενέργειες τους παραβίαζαν το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής του πελάτη που αναφέρεται στην κατηγορία. Το πρόσωπο αυτό που προφανώς επισκέφθηκε το Ινστιτούτο για τις υπηρεσίες που παρέχοντο είχε το δικαίωμα να μην βιντεογραφείται ενόσω του γίνετο μασάζ. Το δικαίωμα αυτό ανήκει στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα που διασφαλίζονται από το Σύνταγμα μας. Όπως έχει αναφερθεί πρόσφατα στην υπ. Δημήτρης Σιάμισιης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 135/08, ημερ. 21.7.11: "Το άρθρο 15 του Συντάγματος προνοεί ότι έκαστος έχει το δικαίωμα η ιδιωτική και οικογενειακή του ζωή να τυγχάνει σεβασμού. Δεν χωρεί επέμβαση κατά την άσκηση του δικαιώματος αυτού, εκτός τέτοια επέμβαση που θα ήταν σύμφωνη προς το Νόμο και αναγκαία μόνο προς το συμφέρον της ασφάλειας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξης ή της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης ή της δημόσιας υγείας, ή των δημοσίων ηθών ή της προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τα οποία το Σύνταγμα εγγυάται για κάθε άνθρωπο." Είναι για αυτό το λόγο που και οποιαδήποτε μαρτυρία στηριζόμενη σε τέτοια παραβίαση δεν θα γινόταν αποδεκτή σε οποιοδήποτε Δικαστήριο. Οι μόνες περιπτώσεις για νόμιμη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 5 του σχετικού Ν. 138

(1)/01, μεταξύ των οποίων είναι και η συγκατάθεση του ενδιαφερόμενου ή η άδεια με βάση τους κανονισμούς. Στην παρούσα είναι δεδομένο πως δεν υπήρχε ούτε το ένα ούτε το άλλο και σαφώς η καταγραφή εικόνας και ήχου από το μασάζ και η φύλαξη τους στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ήταν εντελώς παράνομη. Στα πλαίσια της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής λαμβάνω υπόψιν μου τα ακόλουθα:

1. i)Το λευκό ποινικό μητρώο και των δύο κατηγορουμένων το οποίο τους δίδει το δικαίωμα για μεγαλύτερη επιείκεια.
2. ii)Την παραδοχή και των δύο η οποία σαφώς διασώζει περαιτέρω δικαστικό χρόνο και έξοδα. Διευκρινίζω ότι ο κατηγορούμενος 1, του οποίου η εμπλοκή εκτείνεται κυρίως στην εγκατάσταση του εν λόγω συστήματος παρακολούθησης, αντιμετώπιζε αυτή την κατηγορία από την αρχή και προέβη σε παραδοχή αρκετά μετά την έναρξη της ακρόασης ενώ η κατηγορούμενη 2 παραδέχθηκε αμέσως μετά την τροποποίηση της κατηγορίας. Θεωρώ πως εξισορροπείται έτσι η κατάσταση μεταξύ τους και δεν δικαιολογείται διαφοροποίηση στην ποινή λόγω αυτού του σημείου. iii) Την μεταμέλεια που εξέφρασαν μέσω του συνηγόρου τους.
3. iv)Όσον αφορά τις προσωπικές περιστάσεις έχω υπόψιν όσα ανέφερε ο συνήγορος τους για τον καθένα και ειδικότερα: Ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι 43 ετών νυμφευμένος με την κατηγορούμενη 2 και αντιμετωπίζει τον τελευταίο καιρό μεγάλα οικονομικά προβλήματα, λόγω και της άσχημης κατάστασης της οικογενειακής επιχείρησης. Ότι η κατηγορούμενη 2 κατάγεται από τη Ρωσία, όπου σήμερα διαμένουν οι γονείς και οι αδελφές της. Δεν έχουν εξειδικευθεί τα προβλήματα υγείας του πατέρα της αλλά δεν αμφισβητήθηκαν και τα λαμβάνω υπόψιν συνεκτιμώντας ότι η κατηγορούμενη 2 αποστέλλει και οικονομική βοήθεια προς τους γονείς της. Η ίδια είναι διπλωματούχος μασέρ και προσπαθεί επίσης να εξασφαλίσει κάποια εισοδήματα, εργαζόμενη στην Κύπρο.
4. v)Έχω επίσης υπόψιν πως οι κατηγορούμενοι επέδειξαν άγνοια ως προς τη νομοθεσία η οποία βεβαίως λαμβάνεται υπόψιν αν και δεν τους απαλλάσσει από την ποινική ευθύνη.
5. vi)Έχω υπόψιν επίσης ότι το αδίκημα διαπράχθηκε τον Αύγουστο του 2008 και ο χρόνος που έχει παρέλθει είχε τις συνέπειες του και ως προς τη μεταβολή των συνθηκών των κατηγορουμένων. Όπως έχει αναφερθεί στην υπ. Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Δ.Δ. 22 τυχόν καθυστέρηση κατά την εκδίκαση θεραπεύεται με επιείκεια στην ποινή. viii) Λαμβάνω επίσης υπόψιν πως δεν κυκλοφόρησε το συγκεκριμένο βίντεο σ' οποιοδήποτε πρόσωπο, μέχρι τη στιγμή που το εντόπισε η Αστυνομία. Όσον αφορά την θέση ότι αυτή η παρακολούθηση και καταγραφή γινόταν για σκοπούς ασφάλειας των κοπέλων του Ινστιτούτου θα πρέπει να παρατηρήσω πως θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνεται με την ενημέρωση των πελατών και πως εν πάση περιπτώσει δεν ήταν ανάγκη να κατακρατούνται αυτά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή όταν δεν συνέβαινε ο,τιδήποτε από πλευράς ασφάλειας. Θα έχω όμως υπόψιν το κίνητρο των εμπλεκομένων. Συνεκτιμώντας αφενός τη σοβαρότητα του αδικήματος και ιδιαίτερα ότι πρόκειται για αδίκημα που άπτεται της παραβίασης του συνταγματικού δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής και αφετέρου όλα τα ελαφρυντικά που έχουν αναφερθεί κρίνω πως η μόνη κατάλληλη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρώ κατάλληλη και επιβάλλω φυλάκιση 3 μηνών στον κάθε κατηγορούμενο στην κατηγορία 7. Παρότι δεν υπήρχε σχετική εισήγηση έχω εξετάσει και το ενδεχόμενο αναστολής των ποινών υπό το φως του Ν.186

(1)/03, αλλά δεν έχω εντοπίσει κάποιο παράγοντα που θα δικαιολογούσε τέτοια διαταγή. Θεωρώ πως όλοι οι παράγοντες λήφθηκαν επαρκώς υπόψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής. Τα Τεκμήρια με αρίθμηση Δικαστηρίου 2-4, 23-26, 29, 31, 33-41 να καταστραφούν. Τα Τεκμήρια που αναφέρονται στον κατάλογο Τεκμήριο 20 υπ' αριθμό 15 και 21 να καταστραφούν. Τα Τεκμήρια Δικαστηρίου 27,28,30 ως έχουν δηλαδή με το περιεχόμενο τους να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους εκτός από το ποσό των €200 (που δόθηκε από τον συνεργάτη της Αστυνομίας) το οποίο να κατατεθεί στο πάγιο ταμείο της Δημοκρατίας. Το Τεκμήριο 32 να επιστραφεί στο νόμιμο δικαιούχο του αφού πρώτα διαγραφούν όλα τα προσωπικά αρχεία και δεδομένα που αναφέρονται στην υπόθεση. Τα έξοδα €550 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο