Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χαράλαμπος Λαμπής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14806/11, 22 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14806/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν
- Χαράλαμπος Λαμπής
- MD Rasedul Hasan Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 22 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σιαπανή Για τους Κατηγορούμενους αρ. 1 και 2: καμία εμφάνιση Κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 παρόντες. ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 μετά από παραδοχή βρέθηκαν ένοχοι, ο μεν 1ος Κατηγορούμενος στην κατηγορία της Παράνομης Εργοδότησης Αλλοδαπού κατά παράβαση των αρ. 2, 14Β και 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε, ο μεν 2ος Κατηγορούμενος στη Κατηγορία της Αποδοχής Απασχόλησης Αλλοδαπού χωρίς γραπτή άδεια από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 19(ι) (κ) και 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, τα γεγονότα έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι την 16.3.2011 και περί ώρα 08.45 αστυνομικοί της ΥΑΜ έθεσαν υπό παρακολούθηση υπό ανέγερση οικοδομή στην οδό Ταμασού στον Στρόβολο, και είδαν τον Κατηγορούμενο αρ. 2 να ξεφορτώνει καλούπια από όχημα ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου αρ.
- Ερευνήθηκαν τα στοιχεία του, προέκυψε ότι είναι φοιτητής, και ότι δεν έχει άδεια να εργάζεται. Κατηγορήθηκε γραπτώς τόσο ο Κατηγορούμενος αρ. 1 όσο και ο Κατηγορούμενος αρ. 2 και απάντησαν ότι: «Παραδέχομαι και απολογούμαι». Αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Οι Κατηγορούμενοι δεν επιθυμούσαν να αναφέρουν οτιδήποτε προς μετριασμό της ποινής. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 19 του Κεφ. 105, για την αποδοχή απασχόλησης αλλοδαπού χωρίς γραπτή άδεια από τον Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.000,00 (€. 1.708,60). Στο άρθρο 14Β του ιδίου Νόμου, αναφέρεται ότι η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι Λ.Κ.5.000,00 (€. 8.543,00). Τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Mohamed El Fedy v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 16: «Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke "Introduction to International Law", 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων». Ανάλογη προσέγγιση υπήρξε και στην Nazari v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 231, όπου αναφέρθηκε ότι: «Παράνομη παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο συνιστά δεσπόζον (prevalent) αδίκημα, γεγονός που δικαιολογεί την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας». Πρέπει να επισημαίνω στο παρόν στάδιο ότι το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αρ.1, ήτοι αυτό της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού είναι σοβαρότερο από το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο 2ος Κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Μιχαήλ
(2001)2 Α.Α.Δ. 74 υιοθετώντας και τα όσα είχαν υποδειχθεί στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χρύσανθου Μονιάτη
(2000)2 Α.Α.Δ. 553, η επιβληθείσα εκεί ποινή προστίμου Λ.Κ.350,00 που είχε επιβληθεί στον εργοδότη είχε αυξηθεί σε ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Αναφέρθηκε ότι δεν ήταν ορθό πως ήταν σοβαρότερα τα αδικήματα που διέπραξε η εκεί αλλοδαπή. Ορθό ήταν το αντίθετο, δηλαδή το αδίκημα που διέπραξε ο εργοδότης. Παραθέτω απόσπασμα από την υπόθεση Χρύσανθου Μονιάτη (πιο πάνω), όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως η ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο είναι εκδήλως ανεπαρκής. Η πρόβλεψη για την περίπτωση των εργοδοτών ποινής αισθητά αυστηρότερης σε σύγκριση με ανάλογα αδικήματα των αλλοδαπών εργοδοτουμένων, είναι εξ αρχής προσδι-οριστική της εντονότερης αποδοκιμασίας της δικής τους συμμετοχής στην ανησυχητική κατάσταση που δημιουργεί η μεγάλη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται αυτά τα κρούσματα. Δικαίως, θα λέγαμε, αν συνυπολογίσουμε πως δεν έχουμε να κάμουμε στην περίπτωση αυτή με τον κατά τεκμήριο οικονομικά αδύνατο που αναζητά πόρους για επιβίωση. Αυτό το πλήγμα, η μαζική, όπως διαπιστώθηκε, παράνομη είσοδος αλλοδαπών, για την οποία κατ΄επανάληψη κρίθηκε αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικών ποινών, δεν μπορεί παρά να συνδεθεί με την προσδοκία που τέτοια στάση των εργοδοτών δικαιολογεί, για εξασφάλιση, κάτω από συνθήκες δύσκολα εξακριβώσιμες, κρυφής απασχόλησης». Επισημαίνω, όμως ότι η Νομολογία, όπως και στην υπόθεση Lin Qinlong v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 501 καταδεικνύει μία διαφορετική προσέγγιση στις περιπτώσεις όπου οι αλλοδαποί βρίσκονται στην Κύπρο νόμιμα. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο αμφοτέρων των Κατηγορουμένων και την άμεση τους παραδοχή, τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο. Έχω αποφασίσει ότι η παρούσα είναι περίπτωση όπου μπορεί να επιδειχθεί επιείκεια με αποτέλεσμα να αποφευχθεί η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας στους Κατηγορούμενους. Η εξατομίκευση της ποινής, όμως, δεν θα πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων, πράγμα το οποίο πρέπει να αντανακλάται στις επιβληθείσες ποινές. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, στον 1ο Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου €. 700,00. Στο 2ο Κατηγορούμενο στην 2η Κατηγορία επιβάλλω ποινή προστίμου €300,00. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο