← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άντρια Ηρακλέους, Αρ. Υπόθεσης: 18859/10, 30 Σεπτεμβρίου, 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άντρια Ηρακλέους, Αρ. Υπόθεσης: 18859/10, 30 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18859/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Άντρια Ηρακλέους Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ Για την Κατηγορούμενη: κα Ιάσωνος Κατηγορούμενη παρούσα. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την Κατηγορία της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για την προαναφερόμενη Κατηγορία, στα πλαίσια της οποίας προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία έδωσαν 3 μάρτυρες. Η Αστ 2510 Ανθή Τσολάκη ανέφερε ότι την 30.4.2010 κατέγραψε παράπονο της Κατηγορούμενης για επίθεση που είχε υποστεί την ίδια μέρα. Επίσης η ίδια μάρτυρας την 8.6.2010 κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη, η οποία απάντησε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Όπως ανέφερε η Μ.Κ.1, η Κατηγορούμενη όταν προσήλθε στον Σταθμό ήταν σοκαρισμένη από το συμβάν, εκνευρισμένη και έτρεμε. Ο κ. Συμεών Παπασυμεών ανέφερε ότι είναι φίλος της κας Αντρούλας Μακρή, και την 30.4.2010 μετέβη στο σπίτι της, όπου βρίσκονταν και άλλα άτομα, ενώ αργότερα εκεί ήρθε και η Κατηγορούμενη. Ο ίδιος συνομιλούσε με τον Δημήτρη, γαμπρό της κας Μακρή, και αστείεψε την Κατηγορούμενη πως και δεν παντρεύτηκε τον Δημήτρη αυτή. Μετά από συζήτηση ο Μ.Κ.2 είπε στην Κατηγορούμενη «Γι' αυτό πήρες τον παντρεμένο». Τότε η Κατηγορούμενη, ισχυρίστηκε ο Μ.Κ.2, έσκυψε προς το τραπεζάκι, πήρε ένα γυάλινο αντικείμενο και του το πέταξε, αυτό, όμως δεν τον χτύπησε και έπεσε χάμω και έσπασε. Ο ίδιος κινήθηκε προς την Κατηγορούμενη και την έβρισε με τα λόγια «μαλακισμένη, κτηνό, γάρε, γαϊδούρα», και της έχυσε κοκα - κόλα από το τενεκεδάκι που κρατούσε. Ακολούθως αποχώρησε από το σπίτι. Αργότερα, είπε ο Μ.Κ.2, τον πήρε τηλέφωνο ένα άτομο, το οποίο αυτός αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για τον σύζυγο της Κατηγορούμενης, και τον απείλησε, με αποτέλεσμα ο Μ.Κ.2 να μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό Περιστερώνας για να προβεί σε καταγγελία. Ο κ. Παπασυμεών έκανε επίσης αναφορά σε ένα περιστατικό που είχε λάβει χώρα σε προηγούμενη ημερομηνία στο ίδιο σπίτι, κατά το οποίο η Κατηγορούμενη του είχε φωνάξει να σταματήσει να παίζει κιθάρα, και είχε και πάλι προκληθεί κάποια παρεξήγηση μεταξύ τους. Η κα Αντρούλα Μακρή ανέφερε ότι την 30.4.2010 και περί ώρα 17.30 είχε καλεσμένους στο σπίτι της, ενώ η ώρα 18.15 ήρθε και η Κατηγορούμενη, η οποία είναι φίλη της κόρης της. Η Μ.Κ. 3 η ώρα 18.30 πήγε στο υπνοδωμάτιο της. Απ' εκεί άκουγε τον Μ.Κ.2 να μιλά με την Κατηγορούμενη, και αντιλήφθηκε ότι η συνομιλία τους θα οδηγείτο σε παρεξήγηση. Άνοιξε την πόρτα του δωματίου της, και είδε την Κατηγορούμενη να ρίχνει ένα κηροπήγιο χαμηλά στα πόδια του Μ.Κ.2, αλλά δεν ήταν σε θέση να πει κατά πόσο αυτό τον χτύπησε. Ο Μ.Κ.2 τότε θύμωσε, πήγε προς την Κατηγορούμενη, την έβρισε και της έριξε κόκα - κόλα. Ακολούθως ο Μ.Κ.2 αποχώρησε. Αναφορικά με το επεισόδιο με την κιθάρα, η Μ.Κ.3 είπε ότι υπήρξε ένα πάρτυ στο σπίτι της κάποιο μεσημέρι, ενώ η Κατηγορούμενη ήρθε κατά τις 17:00 ή 18:
  3. Η Κατηγορούμενη είχε πονοκέφαλο, και ζήτησε από αυτούς που τραγουδούσαν να το σεβαστούν. Ο Σίμος σταμάτησε να παίζει κιθάρα και όλοι ένοιωσαν ότι αυτός είχε προσβληθεί. Ερωτηθείσα κατά πόσο η Κατηγορούμενη έριξε το αντικείμενο στοχεύοντας τον Μ.Κ.2, η Μ.Κ.3 απάντησε οτι μάλλον το έριξε εις ένδειξη θυμού, και ότι δεν μπορούσε να πει ότι τον στόχευε ή ότι σκόπευε να του κάνει κακό. Περιέγραψε ότι η Κατηγορούμενη καθόταν πίσω από ένα τραπεζάκι ύψους 30 εκ., και έριξε το αντικείμενο στο ύψος των χεριών της. Μετά που η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, η Κατηγορούμενη επέλεξε να δώσει Ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία της η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι είναι παιδαγωγός και διατηρεί νηπιαγωγείο. Την 30.4.2010 και περί ώρα 18.15 πήγε στο σπίτι της Μ.Κ.3 όπου παρών ήταν και ο Μ.Κ.
  1. Ενώ κάθονταν στο σαλόνι και γελούσαν, ο Μ.Κ.2 χωρίς λόγο ήρθε κοντά της και την ρώτησε ποιά είναι αυτή να του πει να σταματήσει να παίζει κιθάρα, αποκαλώντας την «μαλακισμένη», «γαϊδούρα» και «πορνίδιο», και λέγοντας της ότι την λυπάται γιατί ο άντρας της ήταν ξανά παντρεμένος. Ο Μ.Κ.2 γύρισε να φύγει, και η Κατηγορούμενη επειδή νευρίασε έριξε στο έδαφος ένα κηροπήγιο που κρατούσε. Τότε ο Μ.Κ.2 ξαναγύρισε πίσω, την έβρισε, της έχυσε την κόκα - κόλα που κρατούσε και την κλώτσησε 2 φορές πάνω στο δεξί της πόδι. Η Μ.Κ.3, είπε η Κατηγορούμενη, τον τραβούσε και του έλεγε να φύγει. Μετά η Κατηγορούμενη πολύ τρομοκρατημένη μετέβη στην Αστυνομία όπου και υπέβαλε παράπονο. Η Κατηγορούμενη επέμενε ότι ένοιωσε τόσο αγανακτισμένη και προσβεβλημένη που έπρεπε κάπως να ξεσπάσει, και γι' αυτό έριξε το κηροπήγιο στο πάτωμα. Αυτό, ισχυρίστηκε, κύλησε 2 - 3 φορές και σταμάτησε 80 εκ. πριν από τα πόδια του Μ.Κ.
  2. Καμία πρόθεση δεν είχε να κάνει κακό στον Μ.Κ.2, ενώ αυτός δεν φοβήθηκε, αντιθέτως είναι εκείνη που ήταν φοβισμένη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Μ.Κ.1 Αστ. 2510 Ανθή Τσολάκη έδωσε μίαν τυπική και αντικειμενική μαρτυρία, επί της ουσίας της οποίας δεν αντεξετάστηκε. Τούτων δεδομένων, τα όσα αυτή ανέφερε αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Ο Μ.Κ.2 περιέπεσε σε αντιφάσεις, ενώ υπερέβαλλε σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας του, εις την προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Σε σχέση με τα όσα αυτός ανέφερε παρατηρώ τα εξής: - Στην γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 4 ο Μ.Κ.2 ισχυρίζεται ότι το κηροπήγιο που του έριξε η Κατηγορούμενη έσπασε. Το κηροπήγιο αυτό, όμως, κατατέθηκε από τον ίδιο ως Τεκμήριο 5, και φαίνεται ότι είναι άθικτο. - Ο ισχυρισμός που προέβαλε, ότι παρά το επεισόδιο με την κιθάρα, έτρεφε φιλικά αισθήματα για την Κατηγορούμενη, εφ' όσον είχαν συμφιλιωθεί, δεν έπεισε. - Ο ισχυρισμός του Μ.Κ.2 ότι το κηροπήγιο Τεκμήριο 5 μπορούσε να τον έστελνε στο νοσοκομείο, να τον έβαζε στον αναπνευστήρα ή να του χαράκωνε το πρόσωπο, επρόκειτο για καθαρή υπερβολή, η οποία λέχθηκε για σκοπούς εντυπωσιασμού. Τα πιο πάνω καθίστανται ακόμη πιο υπερβολικά εάν ληφθεί υπ' όψιν το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μικρό κηροπήγιο που περιείχε ένα μικρό κεράκι, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 είναι ιατρός. - Ιδιαίτερα σημαντικό για την αξιολόγηση της θέσης του Μ.Κ.2 θεωρώ και το γεγονός ότι η λοιπή μαρτυρία, περιλαμβανομένης και της αυτόπτη μάρτυρος κας Μακρή Μ.Κ.3 διαψεύδει την θέση του ότι η Κατηγορούμενη έριξε το κηροπήγιο στο πρόσωπο του, αυτό πέρασε από δίπλα του και έπεσε στην κουζίνα, αφού η Μ.Κ.3 είπε ότι η Κατηγορούμενη έριξε αυτό «χαμηλά στα πόδια του Σίμου». Παρά τις πιο πάνω παρατηρήσεις, όμως, ο Μ.Κ.2 έπεισε ως προς το ότι αυτός της έχυσε την κόκα - κόλα μετά που η Κατηγορούμενη έριξε το κηροπήγιο. Η κα Αντρούλα Μακρή μου έδωσε την εντύπωση της ειλικρινούς και αντικειμενικής μάρτυρα. Έδωσε μαρτυρία με ηρεμία και σταθερότητα. Σημειώνω ότι θέσεις που τέθηκαν σε άλλο στάδιο από την ευπαίδευτο συνήγορο για την Κατηγορούμενη, ή από την ίδια την Κατηγορούμενη ως προς τις σχέσεις της Μ.Κ.3 με τον Μ.Κ.2, και κατά πόσο αυτές επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο την αντικειμενικότητα αυτής, δεν τέθηκαν στην ίδια την Μ.Κ.3 ώστε να τοποθετηθεί, και άρα δεν μπορούν να έχουν βαρύτητα. Εν πάση περιπτώσει, λογική είναι η θέση της κας Μακρή ότι ενοχλήθηκε και με τους δύο εμπλεκόμενους, Μ.Κ.2 και Κατηγορούμενη λόγω του ότι θεώρησε ότι δεν σεβάστηκαν τον χώρο της. Καταλήγοντας, αναφέρω ότι την μαρτυρία της Μ.Κ.3 αποδέχομαι. Η Κατηγορούμενη, όπως και ο Μ.Κ.2 πιστεύω ότι υπήρξε επιλεκτικά ειλικρινής, ήτοι ότι σε πολλά σημεία έδιδε μαρτυρία απλά για να ενισχύσει την θέση της εναντίον του Μ.Κ.2, ενώ προέβαινε και σε προσπάθειες να επηρεάσει με την μαρτυρία της το Δικαστήριο ως προς τον κακό χαρακτήρα αυτού, με αποτέλεσμα σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας της να υπήρξε εμπαθής. Παρατηρώντας αυτήν κατά την διάρκεια της μαρτυρίας της, θεωρώ ότι είπε την αλήθεια όσον αφορά στο πόσο έντονα προσβεβλημένη ένοιωσε, καθώς και στο ότι ο κ. Παπασυμεών την έβρισε με αισχρούς χαρακτηρισμούς, αλλά υπερέβαλλε σε πολλά άλλα σημεία. Αναφορικά με την μαρτυρία της παρατηρώ τα εξής: - Η εκδοχή της Κατηγορούμενης ότι ο Μ.Κ.2 χωρίς κανένα λόγο ήρθε να της πει για το επεισόδιο για την κιθάρα και την έβρισε, δεν ήταν αληθής. Η ίδια δέχτηκε κατά την προφορική της μαρτυρία ότι είχε προηγηθεί συζήτηση αναφορικά με τον Δημήτρη, στα πλαίσια της οποίας ο Μ.Κ.2 της είχε πει ότι αυτή παντρεύτηκε άντρα ξανά παντρεμένο, και αυτή απάντησε «ο καθένας με τον νου που διαθέτει». Δεν επρόκειτο συνεπώς για την αψυχολόγητη αντίδραση που αυτή αρχικά περιέγραψε, αλλά για την συνέχεια μίας λογομαχίας μεταξύ των δύο. - Η θέση της Κατηγορούμενης ότι ο Μ.Κ.2 την κλώτσησε δύο φορές, και ότι η Μ.Κ.3 προσπαθούσε ανεπιτυχώς να τον σταματήσει διαψεύστηκε από την ίδια την Μ.Κ.3, η οποία είπε ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο και ότι Κατηγορούμενη και Μ.Κ.2 είχαν 2μ απόσταση μεταξύ τους. - Η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε επανειλημμένα ότι ο Μ.Κ.2 έπινε πολύ. Ο ισχυρισμός της αυτός φάνηκε ότι στηρίχθηκε καθαρά σε εικασίες, και θεωρώ ότι λέχθηκε εις μίαν προσπάθεια εντυπωσιασμού και επίρριψης ευθυνών στον Μ.Κ.
  3. - Καθόλου καλή εντύπωση δεν μου έκανε η προσπάθεια της Κατηγορούμενης να χαρακτηρίσει τον Μ.Κ.2 ως ένα προικοθήρα ο οποίος έβαζε όρους στην Μ.Κ.3 για να την παντρευτεί που αφορούσαν σε περιουσία και χρήματα. Στα ίδια πλαίσια, οι περαιτέρω αναφορές της ότι ο Μ.Κ.2 ήταν ένας άνθρωπος που δεν είχε σπίτι και του οποίου η αναπνοή μύριζε αλκοόλ, καταδεικνύουν και την εμπάθεια από την οποία η ίδια διακατέχετο έναντίον του Μ.Κ.
  4. - Δεδομένου του ότι ο Μ.Κ.2 έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο, και το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να προσέξει ότι δεν πρόκειται για ένα άνθρωπο είτε ιδιαίτερα ψηλό είτε ιδιαίτερα εύσωμο, ειδικά σε σύγκριση με την Κατηγορούμενη, θεωρώ ότι ήταν υπερβολικός ο ισχυρισμός αυτής ότι ήταν «ανήμπορη μπροστά σε ένα άντρα 2 μέτρα». - Η Κατηγορούμενη δεν έπεισε ότι το κηροπήγιο έριξε χαμηλά στο πάτωμα απλά για να ξεσπάσει κάπου. Παρά το γεγονός ότι δέχομαι ότι δεν το έριξε στο ύψος του προσώπου του Μ.Κ.2, όπως αυτός ισχυρίστηκε, αλλά το έριξε χαμηλά, εν τούτοις θεωρώ ότι αυτό το έριξε στα πόδια του Μ.Κ.2, όπως εξ' άλλου περιέγραψε και η Μ.Κ.
  5. Στα ίδια πλαίσια η θέση της Κατηγορούμενης ότι έριξε το κηροπήγιο χωρίς δύναμη δεν συνάδει με τον ισχυρισμό της ότι ο Μ.Κ.2 ήταν 5μ μακριά της και το κηροπήγιο σταμάτησε 80 εκ πριν από αυτόν. Ο εν λόγω ισχυρισμός οδηγεί στο ότι το κηροπήγιο πήγε τουλάχιστον 4μ μακριά της, πράγμα που δεν θα συνέβαινε αν δεν το πέταγε με κάποια δύναμη. - Η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση ότι αυτή έριξε το κηροπήγιο μετά που ο Μ.Κ.2 την έβρισε και της έχυσε την κόκα - κόλα. Όλη η λοιπή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου όμως είναι ότι ο Μ.Κ.2 έχυσε την κόκα - κόλα μετά που η Κατηγορούμενη έριξε το κηροπήγιο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι την 30.4.2010 και περί ώρα 17.30 ο Μ.Κ.2 πήγε στο σπίτι της Μ.Κ.3 όπου ήταν καλεσμένος. Περί η ώρα 18.15 στο ίδιο σπίτι έφτασε και η Κατηγορούμενη, η οποία είναι φίλη της θυγατέρας της Μ.Κ.
  6. Στο παρελθόν μεταξύ Μ.Κ.2 και Κατηγορούμενης υπήρξε παρεξήγηση, όταν σε ένα πάρτι που έλαβε χώρα σπίτι της Μ.Κ.3, ο Μ.Κ.2 έπαιζε κιθάρα και η Κατηγορούμενη του είπε να σταματήσει γιατί είχε πονοκέφαλο. Ο Μ.Κ.2 είχε προσβληθεί από την στάση αυτή της Κατηγορούμενης, και την επόμενη φορά που βρέθηκαν ήταν ψυχρός μαζί της, αλλά αυτή του ζητούσε να της μιλήσει, και οι σχέσεις εξομαλύνθηκαν. Την 30.4.2010 η Κατηγορούμενη, ο Μ.Κ.2 και άλλα πρόσωπα βρισκόντουσαν στο σαλόνι της κας Μακρή Μ.Κ.3 και συνομιλούσαν. Σε κάποιο στάδιο ο Μ.Κ.2 ρώτησε την Κατηγορούμενη πως και δεν παντρεύτηκε αυτή τον Δημήτρη, και τον γνώρισε στην θυγατέρα της Μ.Κ.
  7. Η Κατηγορούμενη του απάντησε ότι γι' αυτήν ιδανικός άντρας είναι ο σύζυγος της, και τότε ο Μ.Κ.2 της είπε «Γι' αυτό πήρες τον παντρεμένο». Η Κατηγορούμενη του απάντησε «Ο καθένας με τον νου που διαθέτει». Ο Μ.Κ.2 τότε την πλησίασε και την εξύβρισε, ρωτώντας την ποια είναι αυτή που θα του πει να σταματήσει να παίζει κιθάρα, και αποκαλώντας την «μαλακισμένη», «γαϊδούρα» και «πορνίδιο». Ο Μ.Κ.2 γύρισε να φύγει, και η Κατηγορούμενη άρπαξε το κηροπήγιο Τεκμήριο 5 που βρισκόταν στο χαμηλό τραπεζάκι ύψους 30 εκ μπροστά της και το έριξε στα πόδια του Μ.Κ.
  8. Αυτό δεν του χτύπησε. Ο Μ.Κ.2 τότε εξεμάνη, ήρθε και πάλι προς την Κατηγορούμενη εξυβρίζοντας την και της έχυσε την κόκα - κόλα από το τενεκεδάκι που κρατούσε. Ακολούθως αποχώρησε από το σπίτι της Μ.Κ.
  9. Η Κατηγορούμενη μετέβη την ίδια μέρα στην Αστυνομία όπου η Μ.Κ.1 κατέγραψε το παράπονο της. Ο Μ.Κ.2 προέβη σε υποβολή παραπόνου στον Αστυνομικό Σταθμό Περιστερώνας. Την 8.6.2010 η Μ.Κ.1 κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη και αυτή απάντησε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα εξής: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788[1]). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Στην απόφαση Δήμος Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 αναφέρθηκαν τα εξής: «Το Άρθρο 242 του Νόμου δε συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση άσκησης βίας σε βάρος του θύματος. Απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης για τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα - παρανόμως - (unlawfully). Όπως προκύπτει από την Νομολογία, για στοιχειοθέτηση του νοητικού στοιχείου (mens rea) του αδικήματος αρκεί και η αδιαφορία, ήτοι όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στην ενέργεια, επιδεικνύοντας έτσι αδιαφορία για τις πιθανές συνέπειες των πράξεων του. Το αδίκημα της επίθεσης μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος ή η κατηγορούμενη να αγγίξει το άλλο πρόσωπο. Πρέπει όμως να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη για να στοιχειοθετηθεί η επίθεση, μια απειλή, ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή (βλ. Fagan v Metropolitan Police Commisioner
(1968)3 All E.R. 442). Στην πρόσφατη απόφαση Χρίστος Ψυλλίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 134/11, ημερ. 10.8.2011, όπου ο Κατηγορούμενος - Εφεσείοντας είχε θεαθεί να φτύνει εναντίον μελών της αντίπαλης καλαθοσφαιρικής ομάδας, υπήρξε εισήγηση από πλευράς Κατηγορούμενου - Εφεσείοντα ότι, αφού το θύμα δεν ήταν γνωστό, δεν μπορούσε το Δικαστήριο να γνωρίζει πως στοιχειοθετήθηκε το αδίκημα, αφού ήταν εγγενές συστατικό στοιχείο αυτού του αδικήματος ότι το φτύσιμο, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε ότι μπορεί να συνιστά επίθεση, ήταν «ενέργεια με εχθρική πρόθεση, αντιληπτή ως τέτοια από το θύμα». Το Εφετείο έκρινε πως κάτω από τα περιστατικά της υπόθεσης δεν ήταν απαραίτητο για να υπάρξει αδίκημα να ήταν ονομαστικά γνωστοί οι παραπονούμενοι ή αυτοί να είχαν παραπονεθεί. Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω στα γεγονότα της υπό εκδίκαση υπόθεσης, αποτελεί κατάληξη μου ότι η ενέργεια της Κατηγορούμενης να ρίξει το κηροπήγιο χαμηλά στα πόδια του Μ.Κ.2 συνιστά επίθεση μέσα στα πλαίσια του άρθρου 242. Το κατά πόσο αυτή είχε πρόθεση να χτυπήσει τον Μ.Κ.2 ή το γεγονός ότι το κηροπήγιο όντως δεν τον χτύπησε, δεν αναιρούν την ποινική ευθύνη αυτής, αφού το νοητικό στοιχείο θεωρείται ότι ικανοποιείται ακόμη και αν η Κατηγορούμενη ενήργησε με αδιαφορία ως προς τις πιθανές συνέπειες της πράξης της αυτής. Η δε ρίξη του αντικειμένου αυτού θεωρώ ότι συνιστά κίνηση η οποία μπορεί να εκληφθεί ως απειλή. Αποτελεί συνεπώς κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη. Η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] "Counsel for the appellant argued that the direction is wrong in law because it states that the mental element of recklessness is enough, when coupled with the actus reus of physical contact, to constitute the battery involved in assault occasioning actual bodily harm. Recklessness, it is argued, is not enough; there must be intention to do the physical act the subject matter of the charge. Counsel relied on R. v. Lamb and argued that an assault is not established by proof of a deliberate act which gives rise to consequences which are not intended. In Fagan v. Metropolitan Police Comr,
(1968)3 All E.R. 442 it was said: 'An assault is any act which intentionally or possibly recklessly causes another person to apprehend immediate and unlawful personal violence'. In Fagan it was not necessary to decide the question whether proof of recklessness is sufficient to establish the mens rea ingredient of assault. That question falls for decision in the present case. Why it was considered necessary for the Crown to put the case forward on the alternative basis of "intention" and "recklessness" is not clear to us. This resulted in the direction given in the summing - up". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.