Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Φρίξος Μαυραδάς, Αρ. Υπόθεσης: 25552/10, 7 Οκτωβρίου, 2011

(7), 31 του περί Αρχαιοτήτων Νόμου Κεφ. 31 όπως τροποποιήθηκε, και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. 3η Κατηγορία: Συναλλαγή σε σχέση με αρχαιότητα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 26

(7)του περί Αρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ. 31 όπως τροποποιήθηκε και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. 4η Κατηγορία: Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 2 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, δηλαδή να διαπράξουν το αδίκημα της κλεπταποδοχής που περιγράφεται στην 5η Κατηγορία. 5η Κατηγορία: Κλεπταποδοχή κατά παράβαση των άρθρων 306 (α), 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, τα γεγονότα έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, και συγκεκριμένα: Η εκκλησία της Παναγιάς Ποδήθου στην Γαλάτα είναι ένα από τα μνημεία που ανήκουν στην Παγκόσμια Κληρονομιά Unesco. Τα βημόθυρα του ναού χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, και αντικαταστάθηκαν τον 18ο αιώνα, ενώ αυτά του 16ου αιώνα φυλάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου - Ευρύχου. Την προαναφερόμενη εκκλησία επισκέπτεται πλήθος κόσμου, και αυτή είναι πάντα κλειδωμένη. Όταν έρθει κόσμος ειδοποιείται ο φροντιστής και μέλος της εκκλησιαστικής επιτροπής Γαλάτας και ανοίγει, και, όταν φύγουν, η εκκλησία κλειδώνεται ξανά. Την 21.3.2003 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Μόρφου από το μέλος της εκκλησιαστικής επιτροπής Ανδρέα Αλεξάνδρου ότι άγνωστοι διέρρηξαν την εκκλησία παραβιάζοντας την ξύλινη δυτική πόρτα αυτής, και έκλεψαν τα δύο βημόθυρα που βρίσκονταν στην πύλη που οδηγεί στο ιερό του ναού, αξίας €. 170.000,
3. Μετέπειτα, άγνωστος άνδρας επικοινώνησε τηλεφωνικώς με μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Γαλάτας και της Ιεράς Μητρόπολης Μόρφου αναφέροντας ότι μπορούσε να μεσολαβήσει για την επιστροφή των βημοθύρων, τα οποία είχε εντοπίσει στα κατεχόμενα, και ζήτησε το χρηματικό ποσό των €. 100.000,
4. Μετά την εξασφάλιση διαταγμάτων πρόσβασης τηλεπικοινωνιών, τέθηκαν θαλάμοι υπό παρακολούθηση, και την 10.9.2010 ο πιο πάνω άνδρας εντοπίστηκε πλησίον τηλεφωνικού θαλάμου μετά από τηλεφωνική συνδιάλεξη που είχε με μέλος της Ιεράς Μητρόπολης Μόρφου σχετικά με την διαμεσολάβηση για τα κλοπιμαία βημόθυρα. Διαπιστώθηκε ότι ο άνδρας αυτός ήταν ο Κατηγορούμενος, ενώ από έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο του εντοπίστηκαν τα κλοπιμαία βημόθυρα. Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη, και τα βημόθυρα παραδόθηκαν στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου. Η κα Σιαπανή ανέφερε περαιτέρω ότι ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Ροτσίδης, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, έκανε αναφορά στις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθησαν τα αδικήματα. Όπως είπε, αυτά ξεκίνησαν από τυχαία συνάντηση του Κατηγορούμενου με 2 Τουρκοκύπριους στην Λεμεσό, οι οποίοι του πρότειναν να μεσολαβήσει, έναντι αμοιβής, ώστε να πουληθούν 2 βημόθυρα. Οι Τουρκοκύπριοι αυτοί τον καθοδήγησαν να έρθει σε επαφή με τον κ. Χριστόδουλο Χριστοδούλου της Ιεράς Μητρόπολης Μόρφου. Μετά που έλαβε χώρα η επαφή αυτή, ο κ. Χριστοδούλου εισηγήθηκε στον Κατηγορούμενο να μεταβούν μαζί στην Μόρφου και να κάνουν επαφές, προτείνοντας του ένα ποσό ως αμοιβή, πράγμα με το οποίο συμφώνησαν και οι Τουρκοκύπριοι. 'Οταν ο Κατηγορούμενος με δυσκολία έπεισε τους Τουρκοκύπριους να του παραδώσουν τα βημόθυρα, ανέλαβε την μεταφορά αυτών στην Λεμεσό, όπου και συνελήφθη. Κίνητρο για την πράξη του Κατηγορούμενου, εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος, πέραν του οικονομικού όφελους, ήταν η επιθυμία αυτού να βοηθήσει την εκκλησία, ενώ ο κ. Χριστοδούλου του είχε πει να μην φοβάται. Ήταν περαιτέρω η θέση του κ. Ροτσίδη ότι ο Κατηγορούμενος από την πρώτη στιγμή συνεργάστηκε με την Αστυνομία, και έδωσε περιγραφές και λεπτομέρειες ώστε να συλληφθούν και οι λοιποί συνομώτες, πλην όμως κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα μόνο ο Κατηγορούμενος να έχει συλληφθεί. Αποτέλεσε εισήγηση του ότι το γεγονός ότι η παράλειψη δίωξης των λοιπών εμπλεκομένων θα πρέπει να επενεργήσει ως παράγοντας μετριαστικός της ποινής προς απάμβλυνση του αισθήματος αδικίας. Σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε ότι αυτός είναι ηλικίας 67 ετών, και πατέρας 2 ενήλικων παιδιών τα οποία είναι φοιτητές, και τους οποίους βοηθά. Ο ίδιος, όμως, μετά από εργατικό ατύχημα που υπέστη το 2009 κατέστη μερικά ανίκανος για εργασία, ενώ υποφέρει και από προβλήματα υγείας και ψυχολογικά και παρακολουθείται από ιατρούς. Τα αδικήματα, ανέφερε, διέπραξε παρασυρόμενος από οικονομικά προβλήματα. Τέλος ο κ. Ροτσίδης επισήμανε το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, την μεταμέλεια που αυτός εξέφρασε προς την Μητρόπολη Μόρφου, και μετέφερε προς το Δικαστήριο την απολογία αυτού, και ζήτησε όπως του επιδειχθεί επιείκεια. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο, και στο οποίο κρίνω σκόπιμο όπως γίνει αναφορά. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 67 ετών, συνταξιούχος, και ασχολείται περιστασιακά ως ελαιοχωματιστής και καθαριστής κήπων, εργασία από την οποία λαμβάνει το ποσό των €. 300,00 - €. 500,00 μηνιαίως, επιπλέον της σύνταξης του ύψους €. 600,
5. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε ηλικία 12 ετών, και φοίτησε μόνο σε δημοτικό σχολείο, ενώ για 25 χρόνια εργάζετο ως ναυτικός. Μετέπειτα, και μέχρι τον τραυματισμό του την 8.1.2009, εργαζόταν ως ελαιοχρωματιστής. Σύμφωνα με ιατρικό πιστοποιητικό παρουσιάζει εμμένουσα κεφαλαλγία, ζάλη και αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης, χωλότητα του αριστερού ποδιού και δισκοπάθεια με οσφυοισχυαλγία, αγχωτική κατάσταση και σακχαρώδη διαβήτη, προβλήματα τα οποία δεν του επιτρέπουν να εργαστεί, και ακολουθεί τακτική ιατροφαρμακευτική αγωγή. Η ιατρική αυτή κατάσταση του Κατηγορούμενου επιβεβαιώνεται από την δέσμη ιατρικών πιστοποιητικών που κατατέθησαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
6. Οι Κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρές, πράγμα που αντανακλάται και στις προβλεπόμενες ποινές. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο στηρίζει τις Κατηγορίες 1 και 4, όποιος συνομωτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα είναι ένοχος κακουργήματος, και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση 7 χρόνων ή, προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από φυλάκιση 7 ετών, σε τέτοια κατώτερη ποινή. Το άρθρο 26

(7)του περί Αρχαιοτήτων Νόμου Κεφ. 31 αναφέρει ότι, όποιος παραβαίνει τις πρόνοιες του άρθρου 26 εδαφίων

(1),

(5)και

(6)υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.500,00 (€.2.562,90) ή σε αμφότερες τις ποινές αυτές. Στο άρθρο αυτό στηρίζονται οι Κατηγορίες 2 και 3. Τέλος το άρθρο 306(α) του Ποινικού Κώδικα που αφορά στην κλεπταποδοχή, και τυγχάνει εφαρμογής αναφορικά με την 5η Κατηγορία, προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης 5 χρόνων. Τα γεγονότα που περιστοιχίζουν τα αδικήματα της υπό εκδίκαση υπόθεσης είναι ιδιαίτερα σοβαρά, αφού προκαλείται και προσβολή των Χριστιανικών αρχών και πιστεύω. Ιδιαίτερη ευαισθησία πρέπει να επιδεικνύεται σε θέματα που αφορούν σε παράνομες πράξεις που έχουν ως επίκεντρο αντικειμένα από εκκλησίες, και αρχαιότητες της χώρας μας, αφού προσβάλλουν τον ίδιο τον πολιτισμό και την ιστορία της χώρας μας. Το γεγονός δε ότι ο Κατηγορούμενος συνομωτούσε με κατοίκους του ψευδοκράτους εις βάρος της Ιεράς Μητρόπολης Μόρφου, από την οποία ζητούσε αμοιβή για να μεσολαβήσει με τους Τουρκοκύπριους ώστε να επιστραφούν τα κλαπέντα βημόθυρα, προκαλεί αποτροπιασμό. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, δεν μπορώ να δεχτώ την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο ότι οι πράξεις αυτού εμπεριείχαν και την πρόθεση του να βοηθήσει την εκκλησία. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus του κ. Γ.Μ. Πική στην σελίδα 66, η κλεπταποδοχή είναι αδίκημα συνυφασμένο με την κλοπή. Πρόκειται για αδίκημα ίσης σοβαρότητας, υπό την έννοια ότι οι αμοιβές των κλεφτών δεν θα ήταν τόσο ελκυστικές, χωρίς τους κλεπταποδόχους, των ατόμων δηλαδή που κατά κανόνα αναλαμβάνουν την ευθύνη διοχέτευσης των κλοπιμαίων στην αγορά, που κάμνει το όλο εγχείρημα επωφελές. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, ειδικά σε συνάρτηση με την ηλικία αυτού, καθως και την παραδοχή του, έστω και μετά από αλλαγή απάντησης. Επίσης λαμβάνεται υπ' όψιν το γεγονός ότι αυτός συνεργάστηκε με την Αστυνομία και έδωσε περιγραφές των λοιπών εμπλεκομένων ατόμων, έστω και αν αυτές τελικά δεν οδήγησαν στην σύλληψη τους. Αποτέλεσε εισήγηση του κ. Ροτσίδη ότι το γεγονός ότι μέχρι σήμερα μόνο ο Κατηγορούμενος έχει διωχθεί για τα υπό εξέταση αδικήματα, παρά το ότι στην διάπραξη τους συμμετείχαν και άλλα άτομα, είναι παράγοντας που σύμφωνα με την Νομολογία θα πρέπει να επενεργήσει ως μετριαστικός παράγοντας. Παρέπεμψε προς υποστήριξη της εισήγησης του στην απόφαση Χρύσανθος Αντωνίου Κάττου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 498. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου η διαφοροποίηση της υπό εκδίκαση περίπτωσης από την πιο πάνω παρατεθείσα απόφαση. Εκεί επρόκειτο για αναστολή της ποινικής δίωξης εναντίον ενός εκ των Κατηγορουμένων από τον Γενικό Εισαγγελέα, ήτοι ήταν το αποτέλεσμα συνειδητής απόφασης να μην διωχθεί το συγκεκριμένο άτομο. Στην υπό εξέταση υπόθεση, όμως, δεν κατέστη εφικτός ο εντοπισμός και η σύλληψη των λοιπών εμπλεκομένων. Θεωρώ, κατ' επέκταση, ότι το γεγονός ότι δεν συνελήφθησαν οι Τουρκοκύπριοι εμπλεκόμενοι, παρ' όλο που σε κάποιο βαθμό θα ληφθεί υπ' όψιν ως μετριαστικός παράγοντας υπό την έννοια του ότι προκαλεί ενδεχομένως αίσθημα αδικίας, δεν μπορεί να έχει την ίδια βαρύτητα που αναφέρεται στην Κάττου (πιο πάνω), δεδομένου ότι δεν τίθεται ζήτημα άνισης μεταχείρισης. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί λεπτομερώς πιο πάνω, την κακή του οικονομική κατάσταση, και την επίδειξη μεταμέλειας εκ μέρους του. Εκτενής αναφορά έγινε από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον Κατηγορούμενο στην κατάσταση υγείας αυτού, με εισήγηση οτι αυτός χρειάζεται ιατρική περίθαλψη. Όπως φαίνεται στα ιατρικά πιστοποιητικά που κατατέθησαν ως Τεκμήριο 1, και ιδιαίτερα το πιο πρόσφατο εξ' αυτών του Δρος Κωνσταντίνου Ε. Νεοφύτου, αυτός παρουσιάζει εμμένουσα κεφαλαλγία, ζάλη, ίλιγγο και αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης, χωλότητα του αριστερού κάτω άκρου και δισκοπάθεια μετά οσφυαλγίας. Παρουσιάζει επίσης αγχωτική κατάσταση και σακχαρώδη διαβήτη, ενώ συστήνεται όπως ο Κατηγορούμενος τυγχάνει τακτικής ιατρικής παρακολούθησης και φαρμακευτικής αγωγής. Στην υπόθεση Baby Girl Landau v. Αστυνομίας η Κατηγορούμενη είχε όγκο στο στήθος, πρόβλημα στη βαλβίδα της καρδιάς λόγω ρευματικού πυρετού, αντιμετωπίζε ψυχολογικά προβλήματα, ήταν άτομο αγχώδες που φοβόταν ο,τιδήποτε εκπροσωπεί την εξουσία και η αντοχή της σε κατάσταση πίεσης και έντασης ήταν μειωμένη. Επιπλέον είχε διαταραγμένη προσωπικότητα με μειωμένες ψυχικές αντιστάσεις. Θεωρήθηκε ότι «η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι, όπως και στην προκειμένη υπόθεση, για την απόδοση του αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή». Στην πιο πρόσφατη απόφαση Amira Mohammad El Kara v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ.239 αναφέρθηκαν τα εξής, τα οποία τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής στην υπό εκδίκαση περίπτωση: «Ο κ. Παντελή, στις ακόλουθες υποθέσεις: Στην Aoun v. Republic

(1987)2 C.L.R. 208 στην οποία κρίθηκε πως η κατάσταση της υγείας του εφεσείοντα δεν δικαιολογούσε μείωση της ήδη επιεικούς ποινής που του είχε επιβληθεί. Στη Landau v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 178, στην οποία η έφεση απορρίφθηκε παρά το ότι, όπως διαπιστώθηκε, η εφεσείουσα είχε όγκο στο στήθος, πρόβλημα στη βαλβίδα της καρδιάς λόγω ρευματικού πυρετού, αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και ήταν άτομο αγχώδες. Στην Γεωργίου άλλως "Κακής" ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 162 στην οποία ο εφεσείων έπασχε από διαβήτη, χρόνια βρογχίτιδα, παροξυσμική αρρυθμία, είχε πέτρες στα νεφρά και ο θεράπων ιατρός του γνωμάτευσε ότι η φυλάκισή του θα επιδείνωνε την υγεία του. Δεν είχε διαπιστωθεί επιδείνωση που να δικαιολογούσε μείωση της ποινής, στις φυλακές τύγχανε της αναγκαίας περίθαλψης και η έφεση απορρίφθηκε. Στην Khalife v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 315 στην οποία μειώθηκε η ποινή αφού, όπως διαπιστώθηκε μετά την καταδίκη, η φυλάκιση επαγόταν ταλαιπωρία ασυνήθιστου βαθμού. Ο εφεσείων έπασχε από ηπατίτιδα Β και βρισκόταν συνεχώς στην απομόνωση. Στην Kayvandokht Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359, στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών για εμπορία ηρωΐνης παρά το ότι ο εφεσείων έπασχε από σοβαρό καρδιακό πρόβλημα. Στην Ανδρέας Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 144, στην οποία η έφεση απορρίφθηκε αφού δεν υπήρχε ιατρική ή άλλη μαρτυρία που να βεβαιώνει πως η κατάσταση της υγείας του εφεσείοντα επιδεινώθηκε ή θα επιδεινωνόταν λόγω της φυλάκισης. Τέθηκε ενώπιόν μας έκθεση κρατικού ιατρικού λειτουργού. Ήταν το αποτέλεσμα εξετάσεων στις οποίες η εφεσείουσα υποβλήθηκε μετά την καταδίκη της. Όσα διαπιστώθηκαν, με την εξαίρεση λοίμωξης του αναπνευστικού συστήματος και φλεγμονής της βλεννογόνου του στομάχου που ήδη αντιμετωπίστηκαν με κατάλληλη θεραπεία στις φυλακές, ήταν χρόνιες καταστάσεις. Προ πενταετίας είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και είχε "αδυναμία στη δεξιά της πλευρά" ή, όπως αναφέρεται σε άλλο σημείο, "πάρεση του άνω και κάτω άκρου της δεξιάς πλευράς". Είχε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια με πιθανή στένωση της νεφρικής αρτηρίας και είναι υπερτασική, γεγονός που συσχετίζεται προς τις άλλες παθήσεις της και που της προκάλεσε αμφιβληστροειδοπάθεια με αποτέλεσμα τη μείωση της όρασης του δεξιού της ματιού. Παρακολουθείται από ειδικούς γιατρούς, ακολουθεί ειδική δίαιτα για νεφροπαθείς, παίρνει φαρμακευτική αγωγή αλλά, ταυτόχρονα, το γεγονός ότι είναι καπνίστρια επιβαρύνει την υγεία της. Η κατάστασή της περιγράφεται ως αρκετά σοβαρή και διατυπώνεται η άποψη πως ενώ δεν θα βελτιωθεί είναι δυνατό να χειροτερέψει. Και, ακόμα, με τη συνεχιζόμενη κράτησή της να προσβληθεί "από καρδιοαγγειακό νόσημα". Μαζί με τα πιο πάνω "παρουσιάζει συμπτώματα άγχους αρκετά συχνά" ιδιαιτέρως επειδή "μιλά μόνο αραβικά". Αφού εξετάσαμε με προσοχή όλα τα δεδομένα καταλήξαμε πως δεν δικαιολογείται παρέμβασή μας. Εν πρώτοις, δεν διακρίνουμε σύνδεση της κατάστασης της υγείας της εφεσείουσας με το ίδιο το γεγονός της φυλάκισής της. Η γνώμη που εκφράστηκε προς αυτή την κατεύθυνση είναι εντελώς γενική και ήδη το έχουμε πως όσα έχουν περιγραφεί ήταν χρόνια. Υποβάλλεται, όπως αναφέρεται, σε θεραπεία και δεν είναι ούτε η εισήγηση της εφεσείουσας πως αυτή υπολείπεται κατά οποιονδήποτε τρόπο εκείνης την οποία ενδεχομένως θα κατάφερνε να εξασφαλίσει αν ήταν ελεύθερη. Από την άλλη, η εφεσείουσα διέπραξε ιδιαιτέρως σοβαρά αδικήματα έναντι χρηματικής αμοιβής. Τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών, μάλιστα σκληρών όπως η ηρωΐνη, είναι ολέθρια και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως έχουμε εδώ τέτοιες εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν μείωση της ποινής που επιβλήθηκε στην εφεσείουσα. Η έφεση απορρίπτεται». Κατ' επέκταση, τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, καθώς και οι λοιπές του προσωπικές περιστάσεις και τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω ως μετριαστικοί παράγοντες, επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί, δεδομένης όμως της σοβαρότητας των αδικημάτων, δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος αυτής, που δεν μπορεί να είναι άλλο από στερητική της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 5η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στις Κατηγορίες 1 και 3 δεν επιβάλλεται καμία ποινή δεδομένου ότι πηγάζουν από τα ίδια γεγονότα με την 2η Κατηγορία, ενώ ούτε και στην Κατηγορία 4 επιβάλλεται οιαδήποτε ποινή, δεδομένου ότι αυτή στηρίζεται στα ίδια γεγονότα με την 5η Κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλακίσεως που επιβλήθηκαν, ως η σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Ο Κατηγορούμενος είναι όντως λευκού ποινικού μητρώου. Το γεγονός αυτό, όμως, σε συνδυασμό με την κατάσταση της υγείας του και το σύνολο των προσωπικών του περιστάσεων έχει ήδη ληφθεί υπ' όψιν στην επιμέτρηση της ποινής. Δεδομένης όμως της σοβαρότητας των αδικημάτων, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, η οποία και θα είναι άμεση. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο