Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ηλία Λοϊζίδη, Υπόθεση Αρ. : 21441/08, 14 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B99 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Ε.Δ. Υπόθεση Αρ. : 21441/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Εναντίον Ηλία Λοϊζίδη Κατηγορούμενος . . . . . . . Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Φρ. Κακούρη. Για τον κατηγορούμενο: κ. Η. Στεφάνου. Κατηγορούμενος παρών. Π Ο Ι Ν Η Στις 25.4.08, η οποία ας σημειωθεί ήταν Μεγάλη Πέμπτη, ο κατηγορούμενος Ηλίας Λοϊζίδης, μαθητής και ηλικίας μόλις 17 ετών, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα WS753 προκάλεσε δυστύχημα στη συμβολή των οδών Μάρκου Δράκου και Αγ. Ιλαρίωνος στο Καϊμακλί της Επαρχίας Λευκωσίας. Συγκεκριμένα, ο κατ/νος την εν λόγω ημερομηνία συγκρούστηκε με το μοτοποδήλατο ΚΝΥ192 το οποίο οδηγούσε ο Ανδρέας Νικολάου από το Καϊμακλί και το μοτοποδήλατο ΗΜΝ
- Συνέπεια του δυστυχήματος ήταν, δυστυχώς, ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του μοτοποδηλάτου KNY192, Ανδρέα Νικολάου ηλικίας 18 ετών. Σε σχέση με το εν λόγω δυστύχημα ο κατ/νος αντιμετώπισε στο Δικαστήριο την με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό υπόθεση, και συγκεκριμένα κατηγορήθηκε ότι λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επέφερε το θάνατο του Ανδρέα Νικολάου, τέως από το Καϊμακλί, (κατηγορία 1), ότι οδηγούσε το όχημα WS753 χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης, (κατηγορία 2), χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου (κατηγορία 3), και χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη (κατηγορία 4). Κατηγορήθηκε επίσης για παράλειψη να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας, δηλαδή δεν σταμάτησε στο ΑΛΤ της οδού Μάρκου Δράκου, (κατηγορία 5). Ο κατ/νος παραδέχθηκε άμεσα ενοχή σε όλες τις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου πλην της κατ/ρίας που αφορούσε την πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης και τούτο λόγω της υπεράσπισης που προώθησε ότι ο θάνατος του αποβιώσαντα Ανδρέα Νικολάου επισυνέβη λόγω κάποιου άλλου γεγονότος το οποίο δεν είχε σχέση με το προκληθέν από τον ίδιο δυστύχημα. Σε σχέση με την 1η κατ/ρία άρχισε μετά από διάφορα διαδικαστικά προβλήματα και καθυστέρηση η ακροαματική διαδικασία, και ακούστηκαν στο Δικαστήριο μαρτυρίες αρκετών μαρτύρων κατηγορίας, κατατέθηκε δε αριθμός τεκμηρίων. Η μεγαλύτερης σημασίας μαρτυρία σε ότι αφορούσε την κατ/ρία που δεν παραδέχθηκε ο κατ/νος με βάση και την υπεράσπιση του, δόθηκε από τον εντατικολόγο Δρ. Θεόδωρο Κυπριανού ο οποίος είναι ο διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.) του Γεν. Ν. Λευκωσίας (Γ.Ν.Λ/σίας). Μετά την ολοκλήρωση της εν λόγω μαρτυρίας και των διευκρινίσεων που δόθηκαν από τον Δρ. Κυπριανού, κατά την αντεξέταση του, σημειώνω ότι τόσο η κυρίως εξέταση του εν λόγω μάρτυρα αλλά και η αντεξέταση του ήταν μακρές και επισταμένες, καταδείχτηκε ότι το θύμα οδηγήθηκε στο νοσοκομείο λόγω των τραυματισμών που υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος που προκάλεσε ο κατ/νος, κρίθηκε μετά την αξιολόγηση του από ομάδα ιατρών ότι έπρεπε να διασωληνωθεί και να παραμείνει στη Μ.Ε.Θ. για αριθμό ημερών σε καταστολή, και μετά, κατά την προσπάθεια αποσύνδεσης του από τον αναπνευστήρα, επήλθε δυστυχώς ο θάνατος του αποβιώσαντα. Το εν λόγω τραγικό αποτέλεσμα δεν ήταν αναμενόμενο και χαρακτηρίστηκε από το Δρ. Κυπριανού ως σπάνιο. Στο στάδιο αυτό και μετά από τη θεώρηση της μαρτυρίας, και αφού ο κατ/νος ικανοποιήθηκε ότι από τις πράξεις του το θύμα οδηγήθηκε στο νοσοκομείο και μετά από νοσηλεία που εφαρμόστηκε καλή τη πίστη το θύμα απέθανε, ζήτησε άδεια από το Δικαστήριο για να αλλάξει απάντηση στην κατ/ρία που αφορούσε την πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, και μετά που αυτή δόθηκε, ο κατ/νος προέβη σε παραδοχή σε σχέση και με αυτή την κατηγορία. Το Δικαστήριο μετά την παραδοχή του κατ/νου ζήτησε όπως ετοιμαστεί για τον κατ/νο πριν την επιβολή ποινής, τόσο λόγω του νεαρού της ηλικίας του αλλά και λόγω της σοβαρότητας των κατ/ριών που έχει παραδεχθεί, έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικονομικές, κοινωνικές και άλλες περιστάσεις του, η οποία και βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και η οποία υιοθετήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του. Σύμφωνα με τα όσα έχουν αναφερθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ο κατ/νος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια οδήγησης του ενώ το συνολικό ποσό των εξόδων που έχουν δημιουργηθεί ανέρχεται στα €390 (ευρώ). Ο κ. Στεφάνου έδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση για μετριασμό της ποινής του κατ/νου η οποία είναι πλήρως εμπεριστατωμένη και στην οποία αναφέρονται όλα τα θέματα που το Δικαστήριο καλείται να λάβει υπόψη κατά την επιβολή ποινής στον κατ/νο. Θεωρώ ότι είναι αναγκαία μια αναφορά στα γεγονότα και τις συνθήκες που οδήγησαν στο επίδικο θανατηφόρο, δυστυχώς, ατύχημα για να μπορεί κάποιος να κατανοήσει την πλήρη έκταση της δύσκολης κατάστασης την οποία ο κατ/νος έχει επιφέρει στον εαυτό του με αποτέλεσμα να βρίσκεται στο εδώλιο του κατ/νου σήμερα και να αναμένει επιβολή ποινής για τα πλέον σοβαρά αδικήματα που αφορούν παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.) αλλά και του Ποινικού Κώδικα. Την επίδικη περίοδο ο κατ/νος ήταν ηλικίας 17 ετών και φοιτούσε στη Β΄ τάξη Λυκείου. Ήταν φίλοι με το θύμα και μέλη της ίδιας παρέας. Την συγκεκριμένη ημέρα ο κατ/νος εν αγνοία του πατέρα του, ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμούς εγγραφής WS753, και χωρίς τη συγκατάθεση του πήρε το αυτοκίνητο του πατέρα του για μια βόλτα μαζί με κάποιους φίλους του. Καθώς οδηγούσαν, σημειώνω το γεγονός ότι ο κατ/νος δεν κατείχε ισχύουσα άδεια οδήγησης ούτε και βρισκόταν σε ισχύ ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου, πέρασε από δίπλα τους περιπολικό της αστυνομίας. Την στιγμή εκείνη ο κατ/νος οδηγούσε στην οδό Μάρκου Δράκου με κατεύθυνση από την οδό Αριστείδου προς την οδό Αγ. Ιλαρίωνος. Τόσο ο ίδιος αλλά και οι συνεπιβάτες του φοβήθηκαν μήπως και τους σταματήσει η αστυνομία και διαπιστωθούν οι από μέρους του παραβάσεις του Κ.Ο.Κ., και παρακινούμενος και από τους φίλους του επιτάχυνε με αποτέλεσμα, όταν έφθασε στο ΑΛΤ της οδού Μάρκου Δράκου με την οδό Αγ. Ιλαρίωνος, παρέλειψε να σταματήσει σε αυτό και μπήκε με ταχύτητα στην οδό Αγ. Ιλαρίωνος πραγματοποιώντας στροφή δεξιά όπου ανέκοψε την πορεία των μοτοποδηλάτων KNY192, που οδηγούσε το θύμα, και ΗΜΝ411 τα οποία ταξίδευαν στην οδό Αγ. Ιλαρίωνος από τα δεξιά προς τα αριστερά της πορείας του κατ/νου, με τα οποία και συγκρούστηκε σχεδόν ταυτόχρονα. Στον κατ/νο είχε γίνει προκαταρκτικός έλεγχος αλκοόλης με ένδειξη ΄0΄. Ο κατ/νος συνεργάστηκε αμέσως με την αστυνομία δίδοντας κατάθεση και αναφέροντας τις λεπτομέρειες του δυστυχήματος, ενώ όπως έχει ήδη αναφερθεί άμεση ήταν και η παραδοχή του στο Δικαστήριο σε σχέση με την οδηγητική του συμπεριφορά την συγκεκριμένη ημέρα. Ο Ανδρέας Νικολάου διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο Γ.Ν. Λ/σίας, διασωληνώθηκε και παραπέμφθηκε στη Μ.Ε.Θ. για παρακολούθηση όπου και παρέμεινε σε καταστολή για αριθμό ημερών. Ενώ η πορεία της υγείας του εξελισσόταν ικανοποιητικά και λήφθηκε η απόφαση αποσωλήνωσης του, κατά την προσπάθεια αυτή δυστυχώς επήλθε ο θάνατος του από μια σπάνια και μη αναμενόμενη επιπλοκή. Έχω ήδη αναφέρει ότι υπήρξε αρκετή καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Τα αδικήματα για τα οποία ο κατ/νος κατηγορείται έλαβαν χώρα στις 25.4.
- Το θύμα υπέκυψε στα τραύματα του στις 6.5.
- Το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 23.10.08, ο κατ/νος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο στις 24.11.08 και απάντησε στις κατ/ρίες στις 12.1.
- Για πρώτη φορά η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου όταν ανέλαβα τη Δικαιοδοσία Τροχαίων Αδικημάτων στις 24.9.
- Από την εν λόγω ημερομηνία είχε αναφερθεί ότι ο ιατρικός φάκελος του αποβιώσαντα που τηρείτο στο Γ.Ν. Λ/σίας είχε απολεσθεί και δεν εντοπιζόταν παρά τις προσπάθειες τόσο της Κατηγορούσας Αρχής αλλά και του κ. Στεφάνου. Ο φάκελος εντοπίστηκε τελικά μετά από αρκετό καιρό, μετά από τη βοήθεια του δικηγόρου της οικογένειας του θύματος. Το Δικαστήριο φρόντισε και δόθηκε στο συνήγορο υπεράσπισης αντίγραφο του ιατρικού φακέλου ο οποίος είχε παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία όπου ακούστηκε αριθμός μαρτύρων. Κατά την ένορκη μαρτυρία του Δρ. Θ. Κυπριανού διαφάνηκε ότι από τον ιατρικό φάκελο έλειπαν σημαντικά στοιχεία που αφορούσαν ακτινογραφίες, καθώς και εξετάσεις μαγνητικού τομογράφου που έγιναν στο θύμα με αποτέλεσμα και πάλι η υπόθεση να παραμείνει σε στασιμότητα μέχρι τον εντοπισμό τους και την παρουσίαση τους στο Δικαστήριο. Τα πιο πάνω αναφέρονται για να καταδειχθεί και το πώς μία υπόθεση που καταχωρήθηκε τον Οκτώβριο του 2008 εκκρεμεί μέχρι και σήμερα. Για όλα τα θέματα αυτά υπάρχουν στο φάκελο της υπόθεσης σχετικά πρακτικά του Δικαστηρίου. Ο κατ/νος είναι σήμερα ηλικίας 20 ετών. Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 24.3.1991 και είναι το μικρότερο από τα 3 παιδιά της οικογένειας Λοϊζίδη. Έχει δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Άντρη η οποία είναι ηλικίας 25 ετών και τη Γεωργία ηλικίας 31 ετών. Ο πατέρας του, Παντελής Λοϊζίδης, εργάζεται ως υπεύθυνος αποθήκης στην υπεραγορά Άλφα Μέγα και έχει εισόδημα περί τα €1000 μηνιαίως ενώ η μητέρα του είναι οικοκυρά. Διαμένει με τους γονείς του σε ιδιόκτητη ισόγεια κατοικία στο Καϊμακλί. Ο ίδιος δεν κατέχει οποιαδήποτε περιουσία εκτός από ένα αυτοκίνητο μάρκας Honda Civic με αριθμούς εγγραφής ΕΧΖ469 αξίας περίπου €3000 ευρώ. Ο κατ/νος φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Καϊμακλίου και στη συνέχεια στο Γυμνάσιο Παλλουριώτισας. Όταν έγινε το δυστύχημα φοιτούσε στη Β΄ τάξη του Λυκείου Παλ/σας το οποίο κατάφερε τελικά με πολλή δυσκολία να ολοκληρώσει με χαμηλό βαθμό λόγω της ψυχολογικής κατάστασης στην οποία υπέπεσε μετά από το δυστύχημα. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά στο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού στην Κλήρου όπου κατάφερε παρά τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετώπισε, κυρίως ψυχολογικές, να ολοκληρώσει 24μηνη θητεία. Αμέσως μετά την αποστράτευση του ανέλαβε εργασία ως υπάλληλος σε εταιρεία κατασκευής φουγάρων με μηνιαίο εισόδημα περί τα €
- Παράλληλα με την εργασία του παρακολουθεί ιδιαίτερα μαθήματα Νέων Ελληνικών, Φυσικής και Ηλεκτρονικών Υπολογιστών για να μπορέσει να προετοιμαστεί για τις επερχόμενες προεισαγωγικές εξετάσεις για τον Κλάδο Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Έχει εν τω μεταξύ αποκτήσει άδεια οδηγού, η οποία του είναι απολύτως απαραίτητη για τη διεκπεραίωση της εργασίας του, και όπως έχει αναφέρει και η Κατ/σα Αρχή δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια του. Οι γονείς του αλλά και οι αδελφές του, ιδιαίτερα η Άντρη, παρείχαν και παρέχουν μέχρι σήμερα συνεχώς και σταθερά στήριξη στον κατηγορούμενο. Υπομονετικά και συγκινητικά στάθηκαν δίπλα του σε όλο αυτό το γολγοθά που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει, και τον βοήθησαν να μπορεί να έχει εκείνα τα εφόδια για να συνεχίσει τη ζωή του, με ανεξίτηλα και βαθιά χαραγμένα όμως τα γεγονότα του επίδικου δυστυχήματος αλλά καίρια και καθοριστικά του αποτελέσματος του. Ο κατ/νος πέραν των τύψεων που τον περιέβαλλαν αλλά και των ενοχών που τον κατάτρεχαν είχε να αντιμετωπίσει και την αποστασιοποίηση των άλλων μελών της παρέας μετά το δυστύχημα. Καταρρακώθηκε ψυχολογικά, διαγνώστηκε με κατάθλιψη και μετατραυματικό stress και παρακολουθείτο από ψυχίατρους έκτοτε. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μετά το δυστύχημα απώλεσε το ενδιαφέρον και τη διάθεση του για κάθε είδους ψυχαγωγικές δραστηριότητες αλλά και κάθε κίνητρο να ανταποκριθεί στις εκπαιδευτικές του υποχρεώσεις. Απέφευγε τις κοινωνικές επαφές, οι σκέψεις του χαρακτηρίζονταν από αρνητισμό και απαισιοδοξία και βίωνε έντονα συναισθήματα αυτοεπίκρισης και ενοχής. Είχε διαταραχές στον ύπνο του, έγινε ευερέθιστος, συναισθηματικά παρορμητικός και είχε συχνά ξεσπάσματα θυμού. Η ικανότητα του για αυτοσυγκέντρωση και προσοχή είχε μειωθεί σημαντικά ενώ τον διακατείχε αίσθημα αβεβαιότητας ενόψει της εκκρεμούσης δικαστικής διαδικασίας. Του δόθηκε φαρμακευτική αγωγή και είχε σταθερή παρακολούθηση για ένα χρόνο. Τα πιο πάνω αναφέρονται στα ιατρικά πιστοποιητικά των ιατρών Δρ. Ανδρέα Ασημένου και Δρ. Σούλας Κλεάνθους. Και οι δύο πιο πάνω ιατροί, αλλά και η λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας, αναφέρουν ότι ο Ηλίας ανέλαβε αμέσως τις συνέπειες των πράξεων του, συνειδητοποίησε πλήρως την ανευθυνότητα και την επιπολαιότητα που επέδειξε την συγκεκριμένη στιγμή την οποία χαρακτηρίζουν ως μεμονωμένη, αυθόρμητη και παρορμητική η οποία σίγουρα δεν αντανακλά μια γενικότερη στάση ανευθυνότητας, αντίθετα τον χαρακτηρίζει υψηλό επίπεδο ηθικής συνείδησης, συναισθηματική ευαισθησία, αίσθημα αυτοπειθαρχίας και συμμόρφωσης στους κοινωνικούς κανόνες συμπεριφοράς αλλά και η ικανότητα αυτοκριτικής. Ο κ. Στεφάνου κάλεσε το Δικαστήριο στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής για τον κατ/νο να λάβει υπόψη του το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του, την άμεση παραδοχή του σε όλες τις κατ/ρίες που αφορούσαν τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος αλλά και την ευθύνη για την πρόκληση του θανάτου του αποβιώσαντα, τη συμμόρφωση του κατ/νου σήμερα με τις κατ/ρίες που αφορούν την κατοχή ισχύουσας άδειας οδήγησης και πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, το γεγονός ότι δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια του αλλά και την αναγκαιότητα διατήρησης της άδειας του για τις ανάγκες και της εργασίας του αλλά και για να παρακολουθεί τα μαθήματα του. Τόνισε επίσης το μακρύ χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την ημερομηνία που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει σε αυτόν ποινή, και τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή την καθυστέρηση οι οποίοι και δεν αφορούν το πρόσωπο του κατ/νου. Ήταν τελικά η εισήγηση του κ. Στεφάνου ότι ο κατ/νος αντιλαμβάνεται, κατανοεί και συνειδητοποιεί ότι οι πράξεις του την επίδικη ημερομηνία οδηγούν το Δικαστήριο στην επιβολή ποινής φυλάκισης ως μέτρο τιμωρίας λαμβανομένων υπόψη ότι δεν κατείχε ισχύουσα άδεια οδήγησης, δεν καλυπτόταν από πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, οδηγούσε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του οχήματος και παρέβηκε σήμα τροχαίας δηλαδή σήμα ΑΛΤ αφού εισήλθε σε κύριο δρόμο από παρακείμενο δρόμο χωρίς να σταματήσει, αποκόπτοντας έτσι την πορεία του άτυχου μοτοσικλετιστή. Κάλεσε όμως το Δικαστήριο να αναστείλει την ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης που θα του επιβληθεί με βάση όλα τα γεγονότα της υπόθεσης, τις προσωπικές περιστάσεις του κατ/νου και τις αλλαγές που επήλθαν σε αυτές έκτοτε, του λευκού του ποινικού μητρώου, του νεαρού της ηλικίας του αλλά και του μακρού χρονικού διαστήματος που έχει επέλθει χωρίς εν τω μεταξύ ο κατ/νος να επιδείξει οποιαδήποτε άλλη εγκληματική συμπεριφορά, γεγονός που εξασθενεί τον παράγοντα αποτροπής και προστασίας της κοινωνίας από ένα συνειδητοποιημένο παραβάτη. Όπως έχω ήδη αναφέρει ο κ. Στεφάνου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου κατά την αγόρευση του σε ότι αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του κατ/νου. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι όντως, σύμφωνα με τη λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας η οποία είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον κατ/νο κατά την προετοιμασία της έκθεσης της ημερομηνίας 13.9.11, πέραν του ότι επιβεβαιώνονται και επαναλαμβάνονται τα όσα αφορούν τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατ/νου και της οικογένειας του, υπάρχει η θέση ότι οι σχέσεις των μελών της οικογένειας είναι πολύ αρμονικές και υπάρχει μεταξύ τους υγιής επικοινωνία, αλληλοϋποστήριξη και αλληλοκατανόηση. Είναι επίσης η θέση της Κοινωνικής Λειτουργού ότι ο Ηλίας δεικνύει ώριμη στάση και αισθάνεται θλίψη για τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχθεί, χαρακτηρίζεται ως πολύ συνεπής και συνεργάσιμος, και αναφέρει ότι απάντησε με ωριμότητα και ευθύτητα σε ότι ρωτήθηκε. Ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατ/νος είναι σοβαρά, δεν χωρεί καμία αμφιβολία. Ως έχει νομολογηθεί (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1991)2 Α.Α.Δ. 264) η ανώτατη στο Νόμο προβλεπόμενη ποινή ομολογεί τούτο δεόντως. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Βραχίμης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6879, ημερομηνίας 4.10.2000. Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες». Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι η αύξηση της ανώτατης ποινής του αδικήματος από δύο χρόνια, που ήταν αρχικά, σε τέσσερα καταμαρτυρεί τις ανησυχίες και έτσι τις προθέσεις του Νομοθέτη. Πέραν των προνοιών του πιο πάνω άρθρου, τα άρθρα 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο να στερήσει από τον καταδικασθέντα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει, καθώς και την επιβολή βαθμών ποινής. Όπως προκύπτει και από την ισχύουσα Νομολογία, τα θανατηφόρα ατυχήματα αποτελούν πλέον μάστιγα για την Κυπριακή κοινωνία, γεγονός που δεν αφήνει αδιάφορα τα Δικαστήρια. Όπως αναφέρθηκε στην Ανδρέας Μενελάου ν. Αστυνομίας,
(1998)2 Α.Α.Δ. 232, στη σελ. 238: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που, στην περίπτωση της οδικής αμέλειας, χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας». (Βλ. επίσης Charalambous v. Police 1986) 2 C.L.R. 128, Pamporis v. Police
(1985)2 C.L.R. 85, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109, Σταύρος Δημητρίου Τσιολής ν. Αστυνομίας
(1992)Α.Α.Δ. 66). Από τη Νομολογία προκύπτει ότι, η ποινή που επιβάλλεται σε περιπτώσεις καταδίκης δυνάμει του άρθρου 210, είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα περιστατικά της υπόθεσης, την υφή της αμέλειας που προκάλεσε τον θάνατο, την έκταση της ευθύνης του κατ/νου, τα σοβαρά επακόλουθα της αλόγιστης, επικίνδυνης ή απερίσκεπτης πράξης, καθώς και τις προσωπικές συνθήκες του κατ/νου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου, Ποιν. Εφ. 7457, ημερομηνίας 9.7.2003, Παμπακάς ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109). Ως επιβαρυντικός παράγοντας λογίζεται η ύπαρξη και άλλων αδικημάτων που διαπράχθηκαν κατά τον ίδιο χρόνο, καθώς και σχετιζόμενων παραβάσεων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω), R. V. Boswell
(1984)3 All E.R. 353). Καθοριστικός παράγοντας στην απόφαση του Δικαστηρίου, ως προς το είδος της ποινής, είναι το κατά πόσο πρόκειται για περίπτωση στιγμιαίας αβλεψίας ή εγωιστικής παραγνώρισης της ασφάλειας άλλων προσώπων, και αδιαφορίας περί αυτής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 335: «Στις περιπτώσεις όπου το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία ή απροσεξία και ο Κατηγορούμενος έχει καλό ποινικό μητρώο, η ποινή πρέπει να περιορίζεται σε χρηματική και στέρηση της άδειας οδηγού, η έκταση της οποίας να είναι ανάλογη με τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης, εκτός αν υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας. Σε περιπτώσεις που το θανατηφόρο ατύχημα προξενείται από εγωιστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών, ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση του Κατηγορουμένου, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού». (Βλ. επίσης Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω), Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6753, ημερομηνίας 23.2.2000, Νίκος Χ'Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7747, ημερομηνίας 22.7.2004). Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του συγκεκριμένου παραβάτη δεν ατονεί, ακόμη και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 245). Η εξατομίκευση αυτή όμως δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, ειδικά σε περιπτώσεις όπως και τα θανατηφόρα ατυχήματα, τα οποία βρίσκονται δυστυχώς σε έξαρση. Υπάρχει επιπλέον και η ανάγκη να δοθεί μήνυμα ότι απερίσκεπτες συμπεριφορές που στοιχίζουν ζωές, πόνο και χρήματα, δεν μπορούν πλέον να γίνονται ανεκτές (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω)). Σε ότι αφορά τις συνθήκες που οδήγησαν στη διάπραξη των αδικημάτων, που έχει βρεθεί ένοχος ο κατ/νος με τη δική του παραδοχή, καταδεικνύουν ότι ο κατ/νος την συγκεκριμένη ημέρα επέδειξε μεμπτό και παραβατικό τρόπο συμπεριφοράς. Οδήγησε χωρίς άδεια, χωρίς ασφάλεια, χωρίς τη συγκατάθεση του πατέρα του και ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής WS753 κατά τρόπο επικίνδυνο, με αποτέλεσμα την πρόκληση δυστυχήματος με τραγικό αποτέλεσμα την απώλεια μιας ζωής προσώπου νεαρής ηλικίας. Ο συνδυασμός των αδικημάτων που έχει τελέσει αδιαμφισβήτητα επαυξάνουν τη σοβαρότητα του αδικήματος της πρόκλησης θανάτου λόγω της συμπεριφοράς του, και κατατάσσουν τα υπό εξέταση αδικήματα στα πλέον σοβαρά του είδους και την παρούσα υπόθεση ως ιδιαιτέρως σοβαρή. Η συμπεριφορά του κατ/νου τη δεδομένη στιγμή της πρόκλησης του δυστυχήματος, έστω και υπό το κράτος του φόβου και της ανασφάλειας λόγω της παρουσίας του περιπολικού της αστυνομίας, και των τυχόν επιπτώσεων σε περίπτωση που τον ανέκοπταν για έλεγχο, σίγουρα αποτελεί μια συμπεριφορά που καταδεικνύει τουλάχιστον αδιαφορία για τους κινδύνους που ελλοχεύουν και τις επιπτώσεις συνεπεία αυτής σε τρίτα πρόσωπα πέραν του εαυτού του, και σε αυτά συγκαταλέγονται όχι μόνο οι άλλοι οδηγοί ή πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν τον συγκεκριμένο δρόμο τη δεδομένη στιγμή αλλά και οι άλλοι συνεπιβάτες του. Η στάση και η συμπεριφορά του κατ/νου μετά το δυστύχημα έχουν τη δική τους σημασία. Τόσο ο ίδιος αλλά και οι γονείς του από την πρώτη στιγμή πήγαν στο νοσοκομείο και συμπαραστάθηκαν στους γονείς του θύματος. Ο κατ/νος επίσης δεν δίστασε να αναφέρει στην αστυνομία από την αρχή όλες τις συνθήκες διάπραξης όλων των αδικημάτων, και της πρόκλησης του δυστυχήματος, βοηθώντας έτσι την αστυνομία να διαλευκάνει την υπόθεση, και την παραδοχή αυτή την έκανε άμεσα και στο Δικαστήριο εκτός από την κατ/ρία της πρόκλησης θανάτου συνεπεία των πράξεων του η οποία, όπως έχω ήδη αναφέρει, αφορούσε συγκεκριμένη υπεράσπιση σε ότι αφορά την περίθαλψη, και τελικά τον τρόπο που έγινε η αποσωλήνωση του Ανδρέα και το τραγικό της αποτέλεσμα. Σε σχέση με το θέμα αυτό, χωρίς σε καμία περίπτωση να αμφισβητείται ότι είναι οι πράξεις του κατ/νου που οδήγησαν τον Ανδρέα στην κατάσταση που βρέθηκε, δηλαδή να χρειαστεί να διασωληνωθεί και να παραπεμφθεί στη Μ.Ε.Θ. για θεραπεία, αναφέρω ότι σύμφωνα με την αναφορά του Δρ. Θ. Κυπριανού στο Δικαστήριο, η κατάσταση του Ανδρέα εξελισσόταν ικανοποιητικά και για το λόγο αυτό λήφθηκε η απόφαση να αποσωληνωθεί την συγκεκριμένη ημέρα, όπως και το γεγονός ότι η επιπλοκή η οποία προέκυψε και η οποία τελικά επέφερε το θάνατο του Ανδρέα, ήταν σπάνια και μη αναμενόμενη. Υπόψη μου λαμβάνω επίσης και το ότι τα αδικήματα στα οποία έχει παραδεχθεί ο κατ/νος έγιναν στις 25.4.08 και έχει παρέλθει διάστημα πέραν των τριάμισι ετών έκτοτε (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη (πιο πάνω). Σε ότι αφορά το μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα, λαμβάνω υπόψη μου ότι μεγάλος χρόνος που οδήγησε στην καθυστέρηση έναρξης, και τελικά ολοκλήρωσης της παρούσας διαδικασίας, οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε 'απωλεσθεί' από τα αρχεία του Γ.Ν. Λ/σίας ο φάκελος του αποβιώσαντα στον οποίο υπήρχαν όλα τα έγγραφα, εκθέσεις νοσηλείας, ιατρικά πιστοποιητικά, αποτελέσματα αναλύσεων χημικών και άλλων που έγιναν στον αποβιώσαντα, και χρειάστηκε μεγάλο χρονικό διάστημα και συνδρομή του Γεν. Εισαγγελέα αλλά και του συνηγόρου της οικογένειας του αποβιώσαντα για να μπορέσει να εντοπιστεί ο φάκελος και να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Αναφέρω δε περαιτέρω, όπως προέκυψε κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκεκριμένα κατά τη μαρτυρία του Δρ. Θ. Κυπριανού, ότι ο φάκελος ο οποίος παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ήταν ελλιπής και χρειάστηκε περαιτέρω χρονικό διάστημα για να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο ιατρικές εκθέσεις και αποτελέσματα εξετάσεων που έλειπαν από αυτόν. Σε σχέση με τον παράγοντα χρόνο επίσης το Δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη του την αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του κατ/νου έκτοτε, το γεγονός ότι έχει επέλθει συμμόρφωση στις κατ/ρίες που αφορούσαν οδήγηση χωρίς άδεια και χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης έναντι τρίτου, όπως επίσης και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει κανένα βαθμό ποινής στην άδεια του από την ημερομηνία που άρχισε να οδηγεί. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου και την αναγκαιότητα διατήρησης της άδειας οδήγησης του κατ/νου για σκοπούς της εργασίας του αλλά και των άλλων μετακινήσεων του για τα μαθήματα που παρακολουθεί. Επιπλέον, όπως έχει ήδη αναφερθεί ο κατ/νος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, νεαρής ηλικίας και πρόσωπο το οποίο έχει βιώσει άμεσα και έντονα τις συνέπειες των πράξεων του που οδήγησαν στο δυστύχημα και το θάνατο του φίλου του. Τα πιο πάνω, κατά τη δική μου γνώμη και θέση καταδεικνύουν ότι, η περίπτωση του κατ/νου, αν και κατά τη γνώμη μου εμπίπτει στην πρώτη κατ/ρία της υπόθεσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη (ανωτέρω), θα πρέπει να τύχει της ανάλογης μεταχείρισης για σκοπούς ποινής με βάση τα περιστατικά της. Ενόψει των ανωτέρω, επιβάλλονται στον κατ/νο οι πιο κάτω ποινές: 1η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 12 μηνών και 6 βαθμοί ποινής στην άδεια του. Περαιτέρω ο κατ/νος αποστερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. Έχω λάβει υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί από τον κ. Στεφάνου αλλά και τη νομολογία και καταλήγω ότι δεν υπάρχουν εκείνοι οι λόγοι που συνηγορούν υπέρ της μη στέρησης του δικαιώματος κατοχής άδειας οδήγησης από τον κατ/νο. 2η κατηγορία: καμία ποινή. Θεωρώ ότι τα γεγονότα της δεύτερης κατ/ρίας είναι άμεσα συνυφασμένα και ταυτίζονται με τα γεγονότα της 3ης κατ/ρίας στην οποία το Δικαστήριο θα επιβάλει ποινή. 3η κατηγορία: €300 πρόστιμο. 4η κατηγορία: €180 πρόστιμο. 5η κατηγορία: καμία ποινή. Τα γεγονότα της κατ/ρίας αυτής συμπεριλαμβάνονται στα γεγονότα που πλαισιώνουν την 1η κατ/ρία. Ο κατ/νος θα πληρώσει επίσης τα έξοδα μαρτύρων της Κατ/σας Αρχής τα οποία όπως έχει ήδη αναφερθεί ανέρχονται στο ποσό των €390. Στο σημείο αυτό θα εξετάσω την εισήγηση του κ. Στεφάνου για αναστολή της ποινής φυλάκισης στον κατ/νο σε σχέση με την 1η κατ/ρία. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλάκισης η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από τη διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλάκισης έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303. Όπως έχει αναφερθεί στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλάκισης: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του κατ/νου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του κατ/νου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Είναι γεγονός ότι ο κατ/νος είναι πρόσωπο νεαρής ηλικίας και λευκού ποινικού μητρώου. Η παραδοχή του σε όλες τις κατ/ρίες επί του κατηγορητηρίου εκτός από την 1η κατ/ρία, και τούτο ενόψει της θέσης της υπεράσπισης για την απρόβλεπτη και σπάνια, όπως τελικά καταδείχτηκε, εξέλιξη της προσπάθειας αποσωλήνωσης του αποβιώσαντα, υπήρξε άμεση τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και στις Αστυνομικές Αρχές κατά τη διερεύνηση των αδικημάτων. Όταν διέπραξε τα σχετικά αδικήματα ήταν 17 μόλις ετών, μαθητής της Β΄ Λυκείου ενώ σήμερα, 3,5 χρόνια μετά έχει τελειώσει το σχολείο, εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, εργάζεται και παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα για να μπορέσει να παρακαθίσει σε εξετάσεις για να εισαχθεί στο Παν/μιο Κύπρου στο Τμήμα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Η ευθύνη του για την απώλεια μιας ζωής, και μάλιστα φιλικού του προσώπου, είχε για τον ίδιο σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική του υγεία όπως διαφάνηκε από τα όσα ο κ. Στεφάνου έχει αναφέρει στο Δικαστήριο αλλά και στα ιατρικά πιστοποιητικά που έχουν κατατεθεί. Η επιπόλαια, ανώριμη και εγκληματική του συμπεριφορά την επίδικη ημέρα, όπως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εκ των αποτελεσμάτων της, φαίνεται να ήταν μεμονωμένο περιστατικό σε ότι αφορά την προγενέστερη αλλά κύρια και καθοριστικά μεταγενέστερη του συμπεριφορά. Είναι η γνώμη τόσο των ειδικών αλλά και της λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας που τον έχει συναντήσει για σκοπούς ετοιμασίας της έκθεσης της ότι ο κατ/νος χαρακτηρίζεται ως υπεύθυνο άτομο με πλήρη συνείδηση των πράξεων του σε ότι αφορά τα υπό εξέταση αδικήματα αλλά και γνωρίζει καλά τις υποχρεώσεις του σαν άτομο, μέλος μια ευνομούμενης κοινωνίας. Έχει αποκτήσει άδεια οδήγησης και δεν έχει κανένα βαθμό ποινής σε αυτή ενώ έχει εν τω μεταξύ αγοράσει δικό του αυτοκίνητο, οδηγεί για σκοπούς εργασίας και υπάρχει ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου για τα οχήματα που οδηγεί. Ενόψει όλων των πιο πάνω και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη μου το χρόνο που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, έχει ήδη σημειωθεί ότι ο κατ/νος δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση που έχει προκληθεί η οποία οφειλόταν κυρίως στην προσπάθεια εντοπισμού του ιατρικού φακέλου του αποβιώσαντα, και ζυγίζοντας και την μετέπειτα συμπεριφορά του κατ/νου, θεωρώ ότι η παρούσα υπόθεση είναι υπόθεση στην οποία συντρέχουν λόγοι αναστολής της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατ/νο και έτσι η ποινή φυλάκισης 12 μηνών που του έχει επιβληθεί στην 1η κατ/ρία αναστέλλεται για περίοδο 2 ετών από σήμερα. Το Δικαστήριο εξηγεί στον Κατηγορούμενο τη σημασία της αναστολής. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο