Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σωτήρης Αναστασίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18617/10, 17 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18617/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν
- Σωτήρης Αναστασίου
- Han Zhang Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Βαρκάρης Κατηγορούμενος αρ. 1 παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Ο Κατηγορούμενος αρ. 1 (πιο κάτω καλούμενος «Ο Κατηγορούμενος») αντιμετωπίζει την Κατηγορία της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού κατά παράβαση των άρθρων 2, 14Β και 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για την προαναφερόμενη Κατηγορία και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες. Ο Αστ. 2483 Στέλιος Πιερή ανέφερε απλά ότι την 28.2.2010 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, και κατηγόρησε αυτόν γραπτώς, στην οποία κατηγορία ο Κατηγορούμενος απάντησε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο Αστ. 4009 Λύσανδρος Λυσάνδρου ανέφερε ότι μετά από πληροφορία την 28.2.2010 μετέβη στο καφενείο που αναγράφεται επί του Κατηγορητηρίου, και είδε μία κοπέλα να ασχολείται με το ψήσιμο καφέ, η οποία διαπιστώθηκε ότι ήταν η Κατηγορούμενη αρ. 2, η οποία και βρισκόταν στην Κύπρο ως φοιτήτρια. Αφού της επεστήθη η προσοχή της στον Νόμο, αυτή δεν απάντησε οτιδήποτε. Το τηλέφωνο του Κατηγορούμενου αρ. 1 ο Μ.Κ.2 το πήρε από την Κατηγορούμενη αρ. 2 Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να κληθεί σε απολογία ο Κατηγορούμενος. Η συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή άφησε ουσιαστικά το θέμα στο Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police
(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan
(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και νομικές αρχές, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να παραθέσει μαρτυρία η οποία να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα. Τίποτε δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνδέει στον βαθμό που απαιτείται τον Κατηγορούμενο αρ. 1 με την διάπραξη του αδικήματος, ούτε καν ότι αυτός είναι ιδιοκτήτης του καφενείου που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία, αλλά ούτε και έχει συνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο η τυχόν εργοδότηση της Κατηγορούμενης αρ. 2 με αυτόν. Εν' όψει των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αρ. 1 αθωώνεται και απαλάσσεται από το στάδιο αυτό. Έξοδα €. 70,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο