Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Georgios Bitumia κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15453/11, 20 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2011:B104 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15453/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν
- Georgios Bitumia
- Δημήτρης Πασενίδης
- Valerian Sandarashvilli Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σιαπανή Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Καρεκλάς Για τον κατηγορούμενο αρ. 2: κ. Παπαμιλτιάδους Για τον Κατηγορούμενο αρ. 3: κ. Παφίτης Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Οι Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 αντιμετωπίζουν την Κατηγορία της Συνομωσίας προς Διάπραξη Κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 29 του Ποινικού Κώδικα και την Κατηγορία Διάρρηξης Κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 20, 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες Κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες. Ο Α/Αστ. 481 Μιχάλης Δαμιανού ανέφερε ότι την 30.6.2011 μαζί με τον Λοχία 1275 μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού μετά από πληροφορία ότι εκεί είχαν μεταφερθεί 3 αλλοδαποί. Ο εκεί ευρισκόμενος Αστ. 3190 του είπε ότι ο κ. Ξενίδης είχε τηλεφωνήσει και είπε ότι, ενώ βρισκόταν στο διαμέρισμα του, είδε από το μάτι της πόρτας του 3 πρόσωπα να σπάζουν με σιδερολοστό την πόρτα του απέναντι διαμερίσματος με αρ.
- Υπέδειξε τους Κατηγορούμενους, από τους οποίους λήφθηκαν ρούχα και παρειακά επιχρίσματα, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κανένα αποτέλεσμα σε σχέση με αυτά. Η δαχτυλική εξέταση της σκηνής ήταν αρνητική. Ο ίδιος δεν επισκέφτηκε την σκηνή. Ο κ. Ανδρέας Χρυσηλίου ανέφερε ότι είναι ο πατέρας του κ. Στέλιου Χρυσηλίου ιδιοκτήτη του επίδικου διαμερίσματος αρ.
- Την 30.6.2011 ενημερώθηκε από τον κ. Ξενίδη ότι τρία πρόσωπα διέρρηξαν το προαναφερόμενο διαμέρισμα, πήγε εκεί και διαπίστωσε ότι η πόρτα αυτού ήταν παραβιασμένη και σπασμένη, και υπήρχε ακαταστασία, αλλά δεν διαπίστωσε να είχε κλαπεί οτιδήποτε από αυτό. Ο Αστ. 3190 Στυλιανός Σολέας ανέφερε ότι την 30.6.2011 δέχτηκε τηλεφώνημα από τον κ. Ξενίδη ο οποίος του είπε ότι εκείνη την ώρα 3 νεαροί αλλοδαποί είχαν παραβιάσει την πόρτα του απέναντι διαμερίσματος και εισήλθαν μέσα. Μετέβη στην οδό Χυτρών, όπου ο Ξενίδης του υπέδειξε τους 3 Κατηγορούμενους οι οποίοι εκείνη την ώρα περπατούσαν στην οδό Χυτρών με κατεύθυνση προς την οδό Αυλώνος. Τους ανέκοψε και ζήτησε τα στοιχεία τους, και τους συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Στον Σταθμό ο κ. Ξενίδης αναγνώρισε τους 3 Κατηγορούμενους ως τα πρόσωπα που είχαν παραβιάσει την πόρτα. Στις ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τους Κατηγορούμενους, όλοι προβάλλουν την θέση ότι συναντήθηκαν στον δρόμο, και, ενώ συνομιλούσαν, τους ανέκοψε η Αστυνομία. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους Κατηγορούμενους εισηγήθηκαν ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε αυτοί να κληθούν σε απολογία. Η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, αφού ανέφερε ότι παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, ο κ. Ξενίδης δεν μπορεί να ανευρεθεί ώστε να δώσει μαρτυρία, δέχτηκε ότι όλη η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν εξ' ακοής και παρέμεινε μετέωρη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police
(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan
(1969)3 All E.R. 1626). Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και νομικές αρχές, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να παραθέσει μαρτυρία η οποία να καθιστά την καταδίκη των Κατηγορουμένων μία πραγματική δυνατότητα. Καμία θετική μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου που να συνδέει τους Κατηγορούμενους στον βαθμό που απαιτείται με την διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν. Μοναδική μαρτυρία είναι το ότι ο Μ.Κ.3 είπε ότι ο κ. Ξενίδης αναγνώρισε αυτούς ως τα άτομα που εμπλέκονταν. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν αρκεί ώστε να κληθούν οι Κατηγορούμενοι σε απολογία, αφού αυτό ουσιαστικά θα ισοδυναμούσε με κλήση τους να συμπληρώσουν τα κενά στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, πράγμα ανεπίτρεπτο. Εν' όψει των πιο πάνω οι Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 αθωώνονται και απαλάσσονται από το στάδιο αυτό. Έξοδα €. 145,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. Τα ποσά που κατατέθησαν ως εγγύηση για την παρουσία των Κατηγορούμενων να επιστραφούν σε αυτούς. Τα Τεκμήρια 5 - 10 να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες αυτών. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο